Αλφαβητικός κατάλογος επιθέτων

Α, Β, Γ&G, Δ & D, Ε, Ζ, Η, Θ, Ι, Κ &C&Q, Λ, Μ, Ν, Ξ, Ο, Π, Ρ, Σ, Τ, Υ, Φ, Χ, Ψ, Ω

*Η ορθογραφία που είναι από αποσπάσματα παλιών εγγράφων παραμένει όπως είναι στο πρωτότυπο.

Ονοματολογία και οικοσημολογία περί Πάρου

Την εποχή της παγκοσμιοποίησης και της ισοπέδωσης γεγονότων και ιδεών, κρατών και λαών, η γενεαλογική έρευνα σαν ιστορική και κοινωνιολογική επιστήμη παρουσιάζει μια αξιοσημείωτη δημοτικότητα σε πολλές χώρες του κόσμου. Οι άνθρωποι δείχνουν ενδιαφέρον για την φυλετική τους καταγωγή, την εθνική του καταγωγή, τις οικογενειακές τους ρίζες και γενικά για τους προγόνους τους. Στην αναζωπύρωση αυτού του ενδιαφέροντος συντέλεσε και η δημιουργία πολυεθνικών κρατών (ΗΠΑ, Αυστραλία) που εμφανίστηκαν τους τελευταίους δύο αιώνες και τα ισχυρά μεταναστευτικά ρεύματα που ακολούθησαν αυτούς τους αιώνες.

Η ενασχόληση και η έρευνα για την γενεαλογία και τα οικόσημα είναι μια ευγενής πολιτιστική πράξη. Οι πηγές για την καταγωγή των οικογενειών μας επιθέτων είναι τα ιστορικά αρχεία των δημοσίων αρχών και ιδιωτικές συλλογές. Μέσα στις δημοτικές βιβλιοθήκες, ιστορικά αρχεία, εκκλησιαστικά αρχεία μπορούμε να βρούμε έγγραφα, προικοσύμφωνα, νοταριακές πράξεις, μητρώα, τα οποία σηματοδοτούν την καταγωγή μας. Τα εκάστοτε μαρμάρινα οικόσημα, είναι εντοιχισμένα σε οικίες, εκκλησίες, κοιμητήρια, αποτελούν και αυτά μέρος των πηγών αναδεικνύοντας τα σύμβολα των οικογενειακών μας επιθέτων.

Οι πρώτοι και οι πιο σημαντικοί ερευνητές ονοματολογίας στην Ελλάδα υπήρξαν οι Ν. Ανδριώτης και Α. Σιγάλας τον 19ο αιώνα και ο Μ. Τριανταφυλλίδης και Μ. Χατζιδάκης, Χρυς. Τσικριτσή-Κατσιανάκη τον 20ο αιώνα. Έρευνα για τα οικόσημα της Πάρου και αντίστοιχες δημιουργίες έχουν κάνει ο καθηγητής Νίκος Αλιπράντης, ο αρχαιολόγος-αρχιτέκτονας Αναστάσιος Ορλάνδος ο λαογράφος Ζαχαρίας Στέλλας, όπως φυσικά και ο φίλος και πολύτιμος συνεργάτης του blog Ιωάννης Βασιλειόπουλος. Σημειώνουμε ακόμα και τους ξένους Μεσαιωνιστές ιστοριοδίφες όπως ο Γερμανός Κ. Χοπφ, οι Άγγλοι Ο. Μίλλερ και Φ.Ο. Χασλουκ, ο Γάλλος Α. Μπισόν και ο Ολλανδός Β. Σλότ.

Η τοπική ονοματολογία και τα επίθετα της Πάρου χωρίζονται σε ομάδες.

Προέλευση - Καταγωγή

1. Ελληνικά – Παλαιοβυζαντινά βυζαντινά π.χ Αγαλλιανός, Αργυρόπουλος, Αρχολέως, Αλισαφής (πριν το 1204).

2. Φράγκικα - Δυτικά κυρίως Ισπανικά, Ιταλικά και Λοβαρδοβενέτικα π.χ. Κουαρτάνος, Τσιγώνιας, Αλιφιέρης, Αλιπράντης (μετά το 1204). Οι Φράγκοι κατέλαβαν την Πάρο το 1207 και προς ασφάλεια έκτισαν κάστρο στην Παροικιά και αργότερα στη Νάουσα και στα χωριά του Κεφάλου. Οι Παριανοί κατά ένα μεγάλο ποσοστό έχουν Ενετικά-Δυτικά επώνυμα αυτό οφείλεται.

α) στην Βενετοκρατούμενη Πάρο για πάνω απο 3 αιώνες κατα τον μεσαίωνα όπου πολλοί δυτικοί αποίκησαν.

β) μετά τον πόλεμο στην Κρήτη μεταξύ Κρητων, Κρητοβενετών εναντίων των Οθωμανών και νίκη των τελευταίων, πολλοί Κρητοβενετοί κατέφυγαν στις Κυκλάδες

Τα οικογενειακά ονόματα Ενετικής προέλευσης προέρχονται

α) από αναγνωρισμένα και υιοθετημένα νόθα παιδιά των Ενετών,

β) από μικτούς γάμους,

γ) από εξελληνισμένους Βενετούς, που λόγω πτώχευσης έχασαν πρώτα την ευγένειά τους και ύστερα το εθνικό τους φρόνημα,

δ) από βενετικά βαφτιστικά και

ε) πιθανόν και μερικά να προέρχονται από ονόματα Βενετών που επικράτησαν ως παρωνύμια για λόγους σκωπτικούς.

3. Μεταγενέστερα της άλωσης του Μωριά από τους Οθωμανούς και μετά την αποτυχημένη επανάσταση του Ορλόφ. Σε αυτή τη περίοδο κατέφευγαν στις Κυκλάδες πολλές οικογένειες του Μωριά. π.χ. Τριπολιτσιώτης, Δημητρακόπουλος, Μωραΐτης, Αναγνωστόπουλος, Ζησημόπουλος, Γραμματικόπουλος κ.α.

4. Πρόσφυγες. Αρκετοί και οι πρόσφυγες κυρίως από τα Παράλια της Μικράς Ασίας αλλά και απο τα Νησιά του Ανατολικού Αιγαίου μετά τον 19ο αιώνα. Τρία τα μεγάλα κύματα προσφύγων, το 1814 από τα Παράλια, το 1822-24 από Νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και το 1922 πάλι από τα παράλια της Μικράς Ασίας που έμελε να είναι και το τελειωτικό χτύπημα για τον Ελληνισμό της περιοχής.

Κατηγορίες

Εθνικά ή Πατριδωνυμικά-Toπωνυμιακά. Οικογενειακά ονόματα εννοούμε τα ονόματα εκείνα που φανερώνουν τον τόπο όπου ξενοδούλεψε και έζησε ο παρονομασμένος: Πολίτης από την Πόλη, ή πολύ συχνότερα τον τόπο απ’ όπου ήρθε, το χωριό απ’ όπου μετοίκησε. Οι καταλήξεις των πατριδωνυμικών που ακούμε στην Πάρο είναι οι: -αίος, ήτης, -ίτης, -ιος, -ιώτης. Μεταγενέστερες και νεότερες: -αϊτης, -ιάτης, -άνος, -ηνός, -ινός, -(ια)κός.

Επάγγελμα-παρατσούκλι, όπως π.χ. Ράπτης, Μυλωνάς, Χασούρης, Καρποδίνης, Ακάλεστος, Γαλανός, Μαούνης, Μαλαματένιος, κ.α.

Βαπτιστικά, όπως Δημητρίου, Γεωργίου, ή Παυλάκης, Γιαννάκης κ.α.

Αλφαβητικός κατάλογος επιθέτων

Α, Β, Γ, Δ & D, Ε, Ζ, Η, Θ, Ι, Κ & Q, Λ, Μ, Ν, Ξ, Ο, Π, Ρ, Σ, Τ, Υ, Φ, Χ, Ψ, Ω


*Η ορθογραφία που είναι από αποσπάσματα σε παλιά έγγραφα παραμένει όπως είναι στο πρωτότυπο.

Παριανά επίθετα Α

Για οικόσημα βλέπε εδώ…
Α
–Αβάζος ή Α’βάζος: Το επώνυμο γνωστό ως και σήμερα στη Θήρα. Είναι κρητοβενέτικης καταγωγής. Σύμφωνα με της ερευνήτρια Χρυσ. Τσικριτσή-Κατσιανάκη, τα αρχικά γράμματα a, e, i,  αποβάλλονται όπως και στη βενέτικη διάλεκτο, που γενικά αποστρέφεται τα άτονα αρχικά.
–1633. Κτίστης στην Παναγία Εκατονταπυλιανή αναφέρεται σε επιγραφή του έτους 1633 ο μαστρο Γεωργιλάς Αβάζος.
–1634. Το 1634 αναφέρεται ως μάρτυρας σε διαθήκη του μοναχού Νταμία Αθανάσιο στον Άγιο Μηνά ο μαστρο Γεωργιλάς Α’βάζος.
–1665. Σε έγγραφο Μαρμάρων Πάρου στις 26 Μαρτίου 1665 μνημονεύεται ο μαστρο Ιωάννης Αβάζος.
–1744. Κατά τη Γενική Συνέλευση εκπροσώπων όλων των κοινών της Πάρου, της 6 Απριλίου 1744, αποφασίζουν να συντάξουν γράμμα υπερασπίσεως του συμπατριώτη τους δραγουμάνου Νικολάου Μαυρογένη, εναντίον των εις βάρος του συκοφαντιών μερικών συμπατριωτών τους, προς τις τουρκικές αρχές. υπογράφει και ο παπά Μανώλης Αβάζος.
–1749. Σε εκλογή απεσταλμένου για την Κωνσταντινούπολη από τα κοινά της Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 12 Οκτωβρίου 1749, μαρτυρείται ο παπά Μανουήλ Αβάζος.
–1750. Σε Πρακτικό εκλογής απεσταλμένου των επτά κοινών της Πάρου (Παροικιάς, Νάουσας, Κεφάλου, Τζιπίδου, Λευκών, Μαρμάρων, Δραγουλάς) στην Κωνσταντινούπολη της 23 Αυγούστου 1750, μαρτυρείται ο επίτροπος Τζιπίδου Γεώργιος Αβάζος.
–1752. Οι επίτροποι των επτά κοινών της Πάρου στέλνουν επιστολή, στις 13 Σεπτεμβρίου 1752, στον Έλληνα δραγουμάνο Στέφανο Δημάκη, με την οποία ανακοινώνουν τα ονόματα της τριμελούς επιτροπής, προκειμένου να μεταβεί στην Κωνσταντινούπολη και ρυθμίσει τα οικονομικά προβλήματα του νησιού. Υπογράφει ο Γεώργης Αβάζος, επίτροπος Δραγουλά.
–1755. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 23 Αυγούστου 1755 μαρτυρείται ο κάτοικος Δραγουλά Γεώργιος Αβάζος.
–1789. Ο ιερέας Αβάζος Εμμανουήλ μνημονεύεται στον κατάλογο εγγράφων του οσίου Αντωνίου, «1789 Αυγούστου 2. Αγορά δύο χωραφιών του παπά-Μανώλη Αβάζου»

–Αβιτζής
ή Αβιτσής:
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Αβιτζής Δημήτριος του Ευαγγέλου, 23 ετών, ναυτικός από τη Νάουσα.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Αβιτσής Ευάγγελος του Γεωργίου, 48 ετών, ναυτικός από τη Νάουσα.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Αβιτζής Δημήτριος του Ευαγγέλου, 25 ετών, ναυτικός από τη Νάουσα.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Αβιτσής Ευάγγελος του Γεωργίου, 50 ετών, ναυτικός από τη Νάουσα.

–Αβιτσής: Βλέπε Αβιτζής

–Αγαλιανός: Βλέπε Αγαλλιανός.

–Αγαλλιανός ή Αγαλιανός: Ελληνικό-Παλαιοβυζαντινό επίθετο πριν το 1204. Οικογένεια προκρίτων της Πάρου. Το επώνυμο μαρτυρείται γενικότερα από την πρωτοβυζαντινή εποχή και ειδικότερα στο νησί από τα τέλη του 16ου αιώνα. Μέλη της οικογένειας υπήρξαν δύο ιερομόναχοι (ο Παχώμιος και ο αδελφός του Ιερεμίας) που αναφέρονται ως κτήτορες, ηγούμενοι και ανακαινιστές της Μονής Ταξιαρχών Κουνάδου στη διάρκεια του 17ου αιώνα. Κλάδος της οικογένειας συνεχίζει στην Σκιάθο. Το συγκεκριμένο οικόσημο (λέων όρθιος δεξιόστροφος που κρατά σκήπτρο) βρίσκεται σε επιτύμβια πλάκα στο δάπεδο του καθολικού της μονής και συνοδεύεται από εστεμμένο δικέφαλο αετό. 
Ο Θεόδωρος Αγαλλιανός ήταν λόγιος κληρικός που έζησε στην Κωνσταντινούπολη τον 15ο αιώνα μ.Χ. Ίσως επίθετο - παρατσούκλι και να σημαίνει Αγάλιος - Αγαλιανός= ήσυχος, γαλήνιος, Στο Βυζάντιο ο "Βυζαντινός", Τουρμάρχη των Ελλαδικών Αγαλιανός ηγείτο του κινήματος του 727 εναντίον του Λέοντα Γ' του Ισαύρου. Στο κίνημα μετείχαν οι επαρχίες των Ελλαδικών και οι Κυκλάδες νήσοι με τον στόλο, οι Καραβισηανοί-Κάραβες δηλαδή με επικεφαλής τον Στέφανο, με σκοπό να ανατρέψουν τον αυτοκράτορα και στη θέση του να τοποθετήσουν κάποιον Κοσμά. Η συμμετοχή του στόλου των Κυκλάδων μαρτυρά οικονομική ευρωστία. Το κίνημα απέτυχε μπροστά στα τείχη της Βασιλεύουσας. Ο Αγαλιανός αυτοκτόνησε. Ο εικονολάτρης Θεοφάνης συγχέει το κίνημα με την εικονομαχία. Η έρευνα απέδειξε ότι δεν είχε σχέση και επρόκειτο για κίνηση που σχετιζόταν με την παλιά ρωμαϊκή τάξη των συγκλητικών και τις επιδιώξεις του επισκόπου Ρώμης, που αντιμετώπιζαν με δυσπιστία τις μεταρρυθμιστικές απόψεις του Λέοντα Γ'. Μετά την αποτυχία του κινήματος ο Λέων Γ' αφαίρεσε από την δικαιοδοσία του επισκόπου Ρώμης την Κρήτη, τις Κυκλάδες, τα Ελλαδικά, τη Μακεδονία και το Ιλλυρικό. Ο επίσκοπος Ρώμης δεν θα προσχωρήσει στην Εικονομαχία και θα παραμείνει πιστός εκπρόσωπος της Ορθοδοξίας στη Δύση. Μπορείτε να ενημερωθείτε περισσότερο από το περιοδικό Φλέα τ. 50 του Ιστορικού Ομίλου Νάξου ΑΡΣόΣ. Έχει ενδιαφέρον ότι συναντάμε το όνομα Αγαλιανός στην Πάρο και θα είχε αξία αν οι μελετητές της ιστορίας της Πάρου μπορούσαν να εξακριβώσουν πιθανές συγγένειες του Πάριου με τον Τουρμάρχη Αγαλιανό.
–1597. Το επώνυμο Αγαλλιανός μαρτυρείται στην Πάρο από το 1597 με επιγραφή στη Μονή Ταξιαρχών στο υπέρθυρο της εισόδου στο καθολικό.
–1609. Κτήτορα της Μονής ιερομόναχος Ιερεμίας Αγαλλιανος καθώς αναφέρει η επιγραφή του 1609 που βρίσκεται στη πρόσοψη του καθολικού. 
–1614. Ιερεμίας Αγαλλιανός αναφέρεται ως ηγούμενος της μονής Ταξιαρχών το 1614 στο σιγίλλιο του Πατριάρχου Ιερεμίου Β΄.
–1615. Παχώμιος Αγαλλιανός ιερομόναχος στη Μονή Ταξιαρχών (Κουνάδο) το 1615.
–1675. Κενοτάφιο του ιερομόναχου Ιερεμία Αγαλλιανού στη Μονή ταξιαρχών με έτος 1675.

Αγαπητός: Επώνυμο παρωνύμιο ή πατρωνυμικό.
–1738. Μαρτυρία υπερασπίσεως συμπατριώτη τους ιερέα Φραγκίσκου Νταβερόνα προς τον καπουδάν πασά (για αντίδραση στην συγκέντρωση της φορολογίας), κατά τη Γενική Συνέλευση από τα κοινά της Πάρου, της 16 Ιουλίου 1738, υπογράφει ο Ιωάννης Αγαπητός από το κοινό των Μαρμάρων Πάρου.
–1818. Στο δημοτολόγιο του 1818 του Δήμου Μάρπησσας είναι εγγεγραμμένος ο Αγαπητός Ηλίας.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Ηλίας Αγαπητός από τα χωρία του Κεφάλου.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο πλοίαρχος Αγαπητός Ηλίας 55 ετών.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Αγαπητός Παναγής του Ηλία 40 ετών ναυτικός.

Άγαφος:
–1912. Το 1912 γεννιέται η Μαργαρώ Γεωργίου Άγαφου, μετέπειτα σύζυγος του Άγουρου Γεωργίου, κάτοικος Μάρπησσας.

–Αγγελάκης: Μονοκλαδική οικογένεια με καταγωγή από την Κρήτη.
–1854. Στο δημοτολόγιο Λευκών αναφέρεται το 1854 ο Ιωάννης Αγγελάκης.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Υρίας του 1875, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 25χρονος γεωργός Ιωάννης Αγγελάκης του Γεωργίου.
–1888. Ο Μιχάλης Ι. Αγγελάκης γεννήθηκε στις Λεύκες το 1888.
–1941. Ο Μιχάλης Ι. Αγγελάκης χρημάτισε πρόεδρος 3μελούς διοικούσης επιτροπής Λευκών από τις 26-12-1941 έως 28-1-1943.

Αγγελάκος: Μονοκλαδική οικογένεια με καταγωγή από την Τρίπολη. Γενάρχης του παριανού κλάδου ο αστυνομικός Ευστάθιος Αγγελάκος με καταγωγή από την Τρίπολη και καταγωγή μητέρας από την Αλυκή της Πάρου (Σκιαδά … του Αθανασίου).
–1982. Το 1982 διορίζεται αστυνόμος Αντιπάρου ο Ευστράτιος Αγγελάκος από την Τρίπολη.
–1990. Το 1990; Ο αστυνομικός Αγγελετάκος Ευστάθιος παντρεύεται την Αντιπαριώτισσα … Πατέλη. 

–Αγγελόπουλος: Αγγελόπουλος= ο γιος του Άγγελου. Κοινότυπο επίθετο. Οι καταλήξεις με όπουλος μεταφράζονται ως ο γιος, το παιδί.
–1822. To μεγάλο και επιβλητικό αρχοντικό του Σιόρ Μιχελή Κρίσπη, Δημογέροντα και πληρεξουσίου, με τα υστεροαναγεννησιακά μαρμάρινα παράθυρα, δίπλα στην εκκλησία Σεπτεμβριανή, προικοδοτήθηκε στη Σύζυγό του Κατίγκω Ν. Μάτσα το 1822 από τη Μητέρα της Ραμπελιώ Ν. Μάτσα, γένος Νικολάου Ιωάν. Δελαγραμμάτη, καθώς και άλλα υποστατικά. Γόνοι του σιόρ Μιχελή Κρίσπη και της Κατίγκως Μάτσα - Δελαγραμμάτη είναι οι οικογένειες: Γιάννη Βας. Γράβαρη, Συμβούλου Επικρατείας, Φλωρίτσας Ψαλτάκη-Βλάχου, Νικολάου και Μιχαήλ Κρίσπη, Ρένας Κρίσπη-Λάζαρη (σημερινή ιδιοκτήτρια), Γιάννη Μαρινάκη, Ειρήνη Ρούσσου, η οικογένεια Τώλη Δημητρακόπουλου, αντιναυάρχου, Αγνής Δημητρακοπούλου-Βάγια, Γιάννη Βάγια, καθηγητή Εθν. Μετσοβίου Πολυτεχνείου, Βασίλη Κατσουρού, Ρενέ Ζάννου, Ολυμπιάδος Βενιέρη – Αγγελοπούλου κ.α.
–1859. Σε έγγραφο Λευκών το έτος 1859 αναφέρεται ο Αγγελόπουλος … .

Αγκάς: Βλέπε Αργάς ή Αργείος

Αγκίστεης ή Αγκίστρης: Ίσως πρόσφυγας.
–1822. Στο δημοτολόγιο του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου) το 1822, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Αγκίστεης Αναστάσιος.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 50χρονος ναυτικός Αγκίστεης Αναστάσιος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Ναούσης είναι εγγεγραμμένος ο 52χρονος Αναστάσιος Αγκίστρης.

Αγκίστρης: Βλέπε Αγκίστεης

–Άγουρος: Επώνυμο παρατσούκλι. Προέρχεται από το επίθετο Άγουρος που χρησιμοποιούμε για να χαρακτηρίσουμε τους καρπούς και τα φρούτα που δεν έχουν ωριμάσει. Η καταγωγή τους είναι ίσως Κρητική. Οι Άγουροι της Πάρου έχουν κοινό γενεαλογικό κλώνο.
–1675. Ιερομόναχος Αντώνιος Άγουρος του Αγίου Αντωνίου εν Κεφάλου της Πάρου «Εν έτει σωτήρίω 1675 εν μηνί Μαΐω. Αναφέρεται σε κώδικα της Φανερωμένης Νάξου.
–1709. Ο ιερομόναχος Αντώνιος Άγουρος αναφέρεται σε έγγραφο στις 21 Νοεμβρίου 1709.
–1733. Ο ιερέας Δημήτριος Άγουρος αναφέρεται σε έγγραφο στις 7 Οκτωβρίου 1733.
–1738. Μαρτυρία υπερασπίσεως συμπατριώτη τους ιερέα Φραγκίσκου Νταβερόνα προς τον καπουδάν πασά (για αντίδραση στην συγκέντρωση της φορολογίας), κατά τη Γενική Συνέλευση από τα κοινά της Πάρου, της 16 Ιουλίου 1738, υπογράφει ο παπά Δημήτρης Άγουρος από το κοινό του Τζιπίδου.
–1739. Στις 27 Μαρτίου 1739 συντάσσεται η διαθήκη του ιερέας Κεφάλου Δημητρίου Άγουρου στην Παροικιά
–1739. Πρακτικό εκλογών κατά την Γενική Συνέλευση στις 30 Αυγούστου 1739 απεσταλμένου των κοινών της Πάρου στην Κωνσταντινούπολη, εκλέγουν τον Νικόλαο Μαυρογένη, προκειμένου να διαπραγματευθεί τα οικονομικά θέματα του νησιού. Αναφέρεται ο ιερέας Κεφάλου Δημήτρης Άγουρος.
–1741. Τα κοινά της Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 20 Ιουλίου 1741, αποφασίζουν να συντάξουν γράμμα υπερασπίσεως του συμπατριώτη τους άρχοντα Νικόλαου Μαυρογένη, εναντίων των συκοφαντών κατοίκων της Νάξου, οι οποίοι τον κατηγορούν για συνεργασία με τους πειρατές, υπογράφει και ο παπά Δημήτρης Άγουρος.
–1743. Εκλογή κατά τη Γενική Συνέλευση «επιτρόπου και προβλέπτη» απεσταλμένου από τα κοινά της Πάρου, στις 20 Φεβρουαρίου 1743 αναφέρεται ο παπά Δημήτρης Άγουρος και ο Μανώλης Άγουρος.
–1747. Σε πρακτικό εκλογής απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό της Παροικιάς σε Γενική Συνέλευση στις 26 Οκτωβρίου 1747 μαρτυρείται ο παπά Δημήτρης Άγουρος
–1750. Σε αφιέρωση του ζεύγους Μαραμανιά στην Ξεχωριανή (29 Μαρτίου 1750), δύο αμπέλια εις την Μακριάμ Λίμνη, σύμπλιον το ένα ο παπά Δημητράκης Άγουρος και εις το άλλο ο Σταμάτης Μονόπατος.
–1757. Στις 27 Ιανουαρίου 1757 ο ιερέας Δημήτρης Άγουρος στο Καστέλλι Κεφάλου υπογράφει το προικοσύμφωνο του Ελευθέριου Τζιώτη και της Άννας Τζιγώνια.
–1774. Πάκτωση της Ξεχωριανής από τον ιερέα Νικήτα Άγουρο την 1 Σεπτ. 1774.
–1785. Σε έγγραφο Τζιπίδου, 7 Σεπτ. 1785, «το κερά Μαρουσάκι γυνή ποτέ Δημητράκη Ρούσσου» πωλεί στον ανιψιό της χωρεπίσκοπο Άγουρο «ένα κομμάτι χωράφι τοποθεμένο εις τα Φυρόγια όπου το έχει από τον μακαρίτη τον άνδρα της Δημητράκη Ρούσσο εις την τοποθεσίαν Αγίαν Τριάδα, σύνορον Ερηνάκι Ιωαννάκη Μαυρουδή θυγάτηρ».
–1789. Συντάσσει πωλητήριο έγγραφο Τζιπίδου, 10 Ιουνίου 1789 «χωροεπίσκοπος Άγουρος μαρτυρώ»
–1789. Στις 10 Ιουνίου 1789 «η κερά Βασιλικώ ομού με τον συμβίον της τον κυρ Δημήτρη Δράγαζη πωλούν στον ανιψιό της τον παπά-Ελευθέριος Τζιώτης ένα χωράφι έχει γονικόν της εις τοποθεσίαν Δασωνάρι σύμπλιος Ντεμένεγος Άγουρος.
–1793. Τζιπίδος 23 Ιανουαρίου 1793 «χωροεπίσκοπος Άγουρος μαρτυρό».
Σε λειτουργικό βιβλίο του Ναού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στα Μάρμαρα υπάρχει η εξής ενθύμηση «1793 Μαίου 20. Το παρόν πεντηκοστάριον καμού χωροεπισκόπου Άγουρου…»
–1795. Ιερέας Ιωάννης Άγουρος Σε Τριώδιο έκδ. Βενετίας, 1795, που απόκειται στη μονή Αγίου Αντωνίου Κεφάλου.
–1796. Ο εφημέριος Μαρμάρων Ευστράτιος Στάμενας και ο ηγούμενος της μονής του Αγίου Αντωνίου Άνθιμος Σκορδίλης, αναφέρονται σε έγγραφα του οσίου Αντωνίου στις 22 Ιανουαρίου 1796 να ανταλάσσουν χωράφια «έξω εις την Γλυφάδα κληρονομιάν από τον πεθερόν του σύμπλιος ο σιόρ Μπαζαίος και Μανόλης Άγουρος. Μάρτυς ο Δημήτριος Μπαζαίος και ο Δημήτριος Άγουρος».
–1797. Ο χωροεπίσκοπος Άγουρος συντάσσει προικοσύμφωνο του Μιχαήλ Τσιγώνια της Παραδείσας Καρυστινού, Τζιπίδος 23 Αυγούστου 1797.
–1806. Κατάλογος κινητής και ακίνητης περιουσίας της Παναγίας Ξεχωριανής 15 Σεπτ. 1806. Επίτροπος ο καπετάν Δημήτρης Άγουρος.
–1815. Σε ενθύμηση του Αγίου Αντωνίου Κεφάλου αναφέρεται ο Αθανάσιος Λεβαντής?. «1815 μαρτίου 24 δραγουλάς   / ήρθε ο αθανάσης λεβαντής οπού έλειπε χρόνους 6 και ήτον μω/λομένο το καράβι και έπιασε πανούκλα και απριλίου 1: απόθα/νε του Χατζαθανάση η γυναίκα μαρουσάκι: απριλίου 3: απόθανε ο αδελ/φός του άνωθεν αθανάση γεώργης. Απρίλιου 5: απόθανε ο άλλος του αδελ/φός νικόλας και ο θεός να δώση να μην αποθάνη άλλος και ο θεός να τους αναπ(αύση)».
Κωνσταντίν(ος) Αμηραδάκης έγραψα το παρόν…
Κατωτέρω: «Το παρόν υπάρχει καμού παπα Ιωάννη Άγουρου».
–1820. Ο ιερομόναχος και πνευματικός Γρηγόριος Άγουρος υπογράφει έγγραφο Ναούσης το 1820.
–1820. Προικοσύμφωνο Μαρμάρων 3 Νοεμ. 1820 «το χωράφι εις τον Σχίνον, πλησίον Μανόλιος Άγουρος».
–1821. Ελέγκω Άγουρου Μαλατέστα, ανιψιά του ιερέα και χαρτοφύλακα Ναούσης Ιωάννη Αγούρου.  Έγινε μοναχή μετά τον θάνατο του πατέρα της Νικόλαου Μαλατέστα, αγωνιστή του 1821 και προύχοντα της Νάουσας.
–1821. Στις 14 Αυγούστου 1821 ο «Αγωνιστής» Ιωάννης Άγουρος έγινε διάκος και 8 Σεπτεμβρίου 1821 έγινε παπάς  εις την Πέρα Παναγιά.
–1823. Ο ιερομόναχος και πνευματικός Γρηγόριος Άγουρος υπογράφει έγγραφο ιερέων του Κεφάλου στις 8 Οκτωβρίου 1823 και έγγραφο των κατοίκων των χωριών του Κεφάλου στις 21 Νοεμβρίου του 1823.
–1823. Σε έγγραφο του χωριού Κεφάλου (Μάρμαρα) προς τον υπουργό της θρησκείας σχετικά με τον Άγιο Αντώνιο «Ελάβομεν την διαταγήν του Ιερού Υπουργείου της θρησκείας διορίζουσαν τον Κύριον Στέφανον Μαυρογένην προστάτην του μεγάλου Αντωνίου και τον κύριον Αθανάσιον Ιεροκήρυκα, ηγούμενον τούτου διά να συνάγουσιν όλα τα εισοδήματα και να υποσυρθή εις τα ίδια ο σκευοφύλαξ των χωριών Κεφάλου όστις πρότερον εδιωρίσθη ηγούμενος τούτου παρά του αυτού Ιερού υπουργείου βλέπομεν ότι το υπουργείον της θρησκείας ενασχολούμενον εις αναγκαιοτέρας υποθέσεις δεν δύναται να εξετάση ακριβώς την αλήθειαν. Η Κυρία Μαδώ του Μαυρογένη διά αναφοράς της ηπάτησε το υπουργείον τούτο λέγουσα ότι είναι κτήμα πατρικόν της εις τα συγκίλια τούτου με το από ΄κτήμα πατρικόν της είς της κοινότητος τούτο το μοναστήριον πρό χρόνων το εκαταξουσίαζεν δυναστικώς η Δόμνα του Μαυρογένους, ως εκ τούτου εφαντάζετο η απόγονος της ότι είναι κτήμα πατρικόν των ημείς λοιπόν, σεβασμιώτατε, δεν ημπορούμεν να αποχωρίσωμεν το δίκαιον της κοινότητος αλλά θέλουμεν να δικαιολογηθούμεν προς το Ιερόν τούτο υπουργείον καθώς και ο ίδιος παραστάτης μας θέλει σας πληροφορήσει όλην την αλήθειαν δια να μην απατάται και διατάττει τοιαύτας επιταγάς παρακαλούμεν λοιπόν να μη νομίσητε τούτο μας το φέρσιμον απείθειαν προς την σεβαστήν διοίκησιν μένομεν με όλον το σέβας. Τη 20 Οκτωβρίου 1823 των χωρίων Κεφάλου. Υπογράφει ο κάτοικος Τζηπίδου Άγουρος Μανώλης κ.α. (Τ.Σ. ΠΑΡΟΣ ΜΑΡΜΑΡΑ 1820) (Γ.Α.Κ.).
–1824. Επιστολή στις 8 Απριλίου 1824 του οικονόμου Κεφάλου Δημητρίου Άγουρου, αναφορά στον Ιωάννη Βαλσαμή για τον Μονόπατο Εμμανουήλ. 
–1824. Εναντίων του σακελλάριου Πάρου στις 7 Μαΐου 1824 Άγουρου Δημήτριου καταφέρεται ο συμπολίτης του βουλευτής Μάρκος Μάτζας Μαυρογένης.
–1824. Στις 21 Σεπτεμβρίου 1824 ο Χαρτοφύλαξ Κεφάλου Ιωάννης Άγουρος υπογράφει το πρακτικό εκλογής των «εκλεκτών» της Νάουσας.
–1825. Πρώην Χαρτοφύλαξ Άγουρος Δημήτριος και πνευματικός, υπογράφει σε έγγραφο Ναούσης στις 23 Νοεμβρίου 1825.
–1827. Ποσότης των χρεών του χωριού Μαρμάρων τα οποία χρεωστούνται με ομολογίας εις την Επανάστασην το 1827: Αυγούστου 14.
Εις Πετράκην Μ. Μαυρογένην γρ. 5425.
Μάρκου Μάτσα Μαυρογένους η από της 700: έμηναν 500γρ.
Μακαρίου Αγούρου γρ. 514
Γεωργίου Γαϊτάνου γρ. 1440
Ιωάννου Καντιώτου 67
Κωνσταντίνου Συφάκη 311
Άνευ ομολογίας Ιωάννου Πρωτοκόλου γρ.50
Τα όσα έχει να λάβγ ο επίτροπος του ιδίου χωριού Μανουήλ Παπαδόπουλος γρ.250
Το Μερικόν χρέος του Κοινού του χωριού Μαρμάρων γρ. 8600:100.
–1827. Ποσότης των χρεών της Επανάστασης του χωριού Δραγουλά (Προδρόμου) τα οποία χρεωστούνται το 1827: Αυγούστου 14.
Πέτρου Μάτσα Μαυρογένους γρ.423
Γεωργίου Βιτσαρά γρ. 480
Γεωργίου Φραγκή (Φραντζή) γρ. 380
Νικολάου Αγούρου γρ. 100
Το χρέος του χορίου Δραγουλά γρ. 1383
–1827. Χαρτοφύλαξ Δημήτριος Άγουρος 18 Σεπτεμβρίου 1827.
–1828. Στις 9 Δεκεμβρίου 1828 ο Χαρτοφύλαξ Ιωάννης Άγουρος υπογράφει στη Νάουσα για λογαριασμό της πρεσβυτέρας Μαρούσας ποτέ παπα Αντώνη Γεροντή ως αγράμματη.
–1828. Ο ιερέας και χαρτοφύλαξ Ιωάννης Άγουρος αναφέρεται σε έγγραφο Νάουσας στις 9 Αυγούστου 1828. Είχε γεννηθεί στον Δραγουλά και εκοιμήθη στη Μονή Λογγοβάρδας με το όνομα Ιωακείμ στις 18 Ιανουαρίου 1868.
–1830. Στις 8 Φεβρουαρίου 1830 ο Σακελλάριος Κεφάλου Δημήτριος Άγουρος αναφέρεται στον Κατάλογο του Παροναξίας Ιερόθεου. Πρόκειται για τον εγγονό του εφημέριου Τζιπίδου Δημήτριου Άγουρου.
–1830. Στις 8 Φεβρουαρίου 1830 στον Κατάλογο του Παροναξίας Ιερόθεου αναφέρεται ο ιερέας Κεφάλου Ευστράτιος Άγουρος όπως και ο ιερέας Κεφάλου Καλλίνικος Άγουρος..
–1831. Στις 4 Αυγούστου 1831 στη Νάουσα ο Χαρτοφύλαξ Ιωάννης Άγουρος υπογράφει έγγραφο συμφωνίας της Μονής Ταξιαρχών στον Παροναξίας Ιερόθεο.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831 ο ιερέας Κεφάλου Ευστράτιος Άγουρος υπογράφει διαμαρτυρία – έκκληση των κατοίκων της Πάρου.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο παπά Ευστράτιος Άγουρος και ο Νικήτας Άγουρος από τα χωριά του Κεφάλου.
–1834. Υπογράφει τη διαθήκη του Αντώνη Ραγκούση, Λεύκες 23 Μαρτίου 1834 ο ιερέας Ευστράτιος Άγουρος.
–1839. Στις 8 Μαΐου 1839 ο ιερέας Ευστράτιος Άγουρος υπογράφει έγγραφο Τζιπίδου που αφορά σε δημοπρασία «της εφετινής σοδιάς».
–1839. Στις 8 Μαΐου 1839 ο ιερέας Ευστράτιος Άγουρος υπογράφει έγγραφο του Δημάρχου Μάρπησσας Νικολάου Βατιμπέλα.
–1843. Στις 17  Οκτωβρίου 1843 η συνέλευση της αντιπολίτευσης επαναλαμβάνεται, αλλά πάλι χωρίς τον Δήμαρχο Θ. Καμπάνη ο οποίος κατηγορείται από τους παρευρισκομένους ότι «αισθάνεται ανώτερος του νόμου και προβάλει ανύπαρκτες προφάσεις». Η συνέλευση αποφασίζει να προχωρήσει στην εκλογή χωρίς τον Δήμαρχο! Πρόεδρος ανέλαβε ο Δ. Χαμάρτος και προσυπέγραψαν τα 5 γεροντότερα μέλη Ν. Πούλιος, Ιωάννης Καπαρός, Λεονάρδος Κονδύλης, Ηλίας Σαράντος, Νικόλαος Ρούσσος. Οι εκλογείς ήταν οι εξής:
Πόλις Παροικίας (Δήμαρχος Θ. Καμπάνης): Ζώρζης Μ Μαυρογένης, Δημήτριος Χαμάρτος, Πέτρος Μαυρομμάτης, Ν Α Ψαράκης, Αντ Ελ Χαμάρτος, Λεονάρδος Κονδύλης.
Κωμόπολις Λευκών (Πάρεδρος Κωνσταντίνος Χανιώτης): Εμμανουήλ Ν Αρκάς, Νικόλαος Γ Ρούσσος, Νικόλαος Γ Παντελαίος, Ιωάννης Α Δεσύλλας.
Κωμόπολις Ναούσης (Δήμαρχος Ν. Μαλατέστας): Δημήτριος Π Δημητρακόπουλος, Ηλίας Σαράντος, Ιωάννης Μεταξάς, Αντώνιος Κορτιάνος (δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας).
Χωρίον Κώστου(Πάρεδρος Ιωάννης Α. Καπαρός): Ιωάννης Α Καπαρός, Αναστάσιος Ρούσσος
Χωρίον Δραγουλά (Πάρεδρος Νικήτας Ν. Άγουρος): Γεώργιος Κληρονόμος
Χωρίον Μαρμάρων (Πάρεδρος Νικήτας Ν. Άγουρος): Ιωάννης Γιαννουλάκης, Νικήτας Άγουρος (δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας).
Χωρίον Τσιπίδου (Δήμαρχος Μαρπήσσης ΓΣ Δελαγραμμάτης): Νικόλαος Βατιμπέλας, Νικόλας Πόυλιος, Γεώργιος Σ Δελαγραμμάτης (απών).
Χωρίον Ωλιάρου (Πάρεδρος Δ. Βιάζης): Παναγής Καλάργυρος, Ματθαίος Μαούνης.
Τα αποτελέσματα ανέδειξαν πληρεξουσίους Πάρου τους Δ. Π. Δημητρακόπουλο (21 ψήφοι) και Ζ. Μάτσα Μαυρογένη (21). Συμμετείχαν και οι Νικόλαος Ψαράκης (Παροικιά, 11 ψήφοι), Ν. Βατιμπέλας (Τσιπίδος, 7), Λεονάρδος Κονδύλης (Παροικία, 7), Νικόλαος Μαλατέστας (Νάουσα, 6 ψήφοι), Κωνσταντίνος Δαμίας (Παροικία, 6), Π. Μαυρομάτης (Παροικία, 6).
Ο Δήμαρχος Πάρου αρνήθηκε να επικυρώσει τις υπογραφές και συνεπώς την εκλογή.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο Δήμου Μάρπησσας στις 5 Μαΐου 1844 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Νικόλαος Άγουρος και ο Νικήτας Άγουρος 40ετών.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο Δήμου Μάρπησσας του 1844 υπάρχει εγγεγραμμένος ο 60χρονος Ιωάννης Άγουρος.
–1844. Στον εκλογικό κατάλογο Μαρμάρων του 1844 είναι εγγεγραμμένος ο Άγουρος Ν. Νικήτας 39ετών κτηματίας.
–1846. Γεμελιάρη Αννέζα θυγατέρα παπά Κωνσταντίνου Γεμελιάρη (1846) και σύζυγος Νικήτα Άγουρου.
–1847. Ιωάννης Άγουρος ιερέας αναγράφεται σε εικόνα 7 Μαΐου 1847.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Μαρμάρων του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 42χρονος κτηματίας Νικήτας Ν. Άγουρος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο Άγουρος Δ. Νικήτας 43 ετών κτηματίας, ο Άγουρος Ανδρέας 35 ετών γεωργός ο Άγουρος Ν. Ιωάννης 63 ετών κτηματίας και ο Άγουρος Νικήτας του Ιωάννη 25 ετών εργάτης.
–1848. Σε έγγραφο του Αγίου Αντωνίου του Κεφάλου αναφέρεται ο ιερέας Ευστράτιος Άγουρος στις 6 Δεκεμβρίου 1848.
–1855. Ευστράτιος Άγουρος, χωροεπίσκοπος του Αγίου Αντωνίου του Κεφάλου το 1855.
–1865. Ηγούμενος ο Ιωακείμ Άγουρος το 1865.
–1868. Ο ιερέας και χαρτοφύλαξ Ιωάννης Άγουρος είχε γεννηθεί στον Δραγουλά και εκοιμήθη στη Μονή Λογγοβάρδας με το όνομα Ιωακείμ στις 18 Ιανουαρίου 1868.
–1870. Το 1870 γεννιέται ο Άγουρος Γεώργιος του Εμμανουήλ. Πεθαίνει το 1951.
–1875. Στις 8 Ιουνίου 1875 ο 30χρονος Έμπορος από την Πάρο Κωνσταντίνος Άγουρος, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 18χρονη από την Σύρο Αγλαϊα Ναζέρτ.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Εμμανουήλ Άγουρος του Δεμένεγου, 43 ετών μυλωνάς. Το ίδιο έτος σε εκλογικό κατάλογο των Μαρμάρων υπάρχει ο Δημήτρης Άγουρος του Νικήτα 31 ετών σχοινάς. Όπως και ο Δημήτρης Άγουρος του Ανδρέα 25 ετών εργάτης.
–1911. Γεώργιος Αντ. Άγουρος, ιδιοκτήτης καφενείου, στον Δήμο Μάρπησσας το 1911.
–1917. Στις 19 Ιουνίου 1917 ο 25χρονος ναυτικός από την Πάρο Εμμανουήλ Πούλιος του Γεωργίου και της Κυριακής Άγουρου [κάτοικοι Πάρου] παντρεύεται στην Ερμούπολη την 19χρονη από την Αστυπάλαια Ειρήνη Καλουδά, του Μιχαήλ, και της Τασίνας Ρουσ. Μανωλάκη [κάτοικοι Αστυπάλαιας].
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Άγουρος Δημήτριος του Στυλιανού ναυτικός κάτοικος κοιν. Λευκών. Απεβίωσε το 1949.
–1929. Το 1929 γεννιέται ο Άγουρος Νικόλαος του Στυλιανού.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Μάρπησσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 57χρονος Άγουρος Ιωάννης του Δημητρίου αλιεύς, ο 76χρονος Άγουρος Γεώργιος του Παναγιώτη γεωργός, ο 75χρονος Άγουρος Γεώργιος του Εμμανουήλ μυλωθρός, ο 38χρονος Άγουρος Εμμανουήλ του Γεωργίου μυλωθρός, ο 49χρονος Άγουρος Στυλιανός του Δημητρίου αλιεύς, ο Άγουρος Αντώνιος του Γεωργίου 36 ετών εργάτης, ο Άγουρος Νικόλαος του Ιωάννη 38 ετών υποδηματοποιός, ο Άγουρος Ιωάννης του Αντωνίου 33 ετών έμπορος και ο 26χρονος έμπορος Άγουρος Δεμένεγος του Γεωργίου.

Αδαμόπουλος: Επώνυμο πατρωνύμιο.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1847 (συμπεριλαμβάνει και την Αντιπάρο) υπάρχει εγγεγραμμένος ο 40χρονος γεωργός Γεώργιος Αδαμόπουλος.
–1877. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1877 κάτοικος Αντιπάρου Αδαμόπουλος Κωνσταντίνος του Νικολάου, εργάτης.
–1901. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1901 κάτοικος Αντιπάρου Αδαμόπουλος Νικολάου του Κωνσταντίνου, εργάτης.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Αδαμόπουλος Γεώργιος του Νικολάου, κάτοικος Αντιπάρου.
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 12 Ιουλίου 1950 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Αδαμόπουλος Γεώργιος του Νικολάου κάτοικος Αντιπάρου γεωργός.
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 2 Σεπτεμβρίου 1950 υπάρχει εγγεγραμμένη η Μυλωνά Καλομοίρα, όνομα συζύγου Αντώνιος, όνομα πατρός Β. Αδαμόπουλος.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου του 1952 διαγράφεται η Καλομοίρα Μυλωνά όνομα συζύγου Αντώνιος, όνομα πατρός Β. Αδαμόπουλος, κάτοικος Αντιπάρου, έτος γέννησης 1930.

Αζάρης:
–1909. Το 1909 γεννιέται ο Αζάρης Ηλίας του Χαράλαμπου δημ. υπάλληλος κάτοικος κοιν. Παροικιάς.
–1950. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1950 είναι εγγεγραμμένος ο Αζάρης Ηλίας του Χαράλαμπου δημ. υπάλληλος κάτοικος κοιν. Παροικιάς.
–1953. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Αζάρη Κατίνα το γένος Πέτρου Πατέλη, όνομα συζύγου Ηλίας κάτοικος Παροικιάς.

Αθανασιάδης:
–1854. Μοναχός Λογγοβάρδας Συμεών Αθανασιάδης το έτος 1854.

Αθανασίου: Κοινότυπο επίθετο. Στην Πάρο δηλώνουν καταγόμενοι από την Ρούμελη.
–1821. Οι υπογεγραμμένοι στρατιώτες υπόσχονται να ακολουθήσουν τον Φιλικό Παναγιώτη Δ. Δημητρακόπουλο και να απέλθωσιν εις Πελοπόννησο για να ενωθούν υπό τις οδηγίες του εκ λαμπρότατου Πρίγκηπος Δημήτριο Υψηλάντη ελληνικών στρατευμάτων. Εις βεβαίωση υπογράφονται Νάουσα Πάρου τη 20 Αυγούστου 1821, Γιάννης Αθανασίου Ρουμελιώτης.
 
–Αθανόπουλος: Κοινότυπο επίθετο. Οι καταλήξεις με όπουλος μεταφράζονται ως ο γιος, το παιδί.
–1859. Αναφέρεται κάτοικος Λευκών από το 1859.

–Αϊβαλιώτης: Πατριδωνύμιο. Ο καταγόμενος από το Αϊβαλή (αρχ. Κυδωνιές) της Μ. Ασίας. Σε πατριδωνυμιακά επίθετα, πολλές φορές συναντάμε να μην υπάρχουν κοινοί συγγενικοί κλώνοι, αυτό συμβαίνει διότι το μόνο κοινό που έχουν είναι ο τόπος καταγωγής μιας και το επίθετό τους ήταν άλλο και στην πορεία το πατριδωνύμιο έγινε παρατσούκλι και το παρατσούκλι επίθετο.
–1821. Εννέα Ναουσαίοι με το επώνυμο Αϊβαλιώτης είχαν λάβει μέρος στις επιχειρήσεις της Πελοποννήσου το 1821.
–1821. Στα δημοτολόγια Λευκών του 1821 είναι εγγεγραμμένος ο Γεώργιος Αϊβαλιώτης.
–1822. Στο δημοτολόγιο του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου) το 1822, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Σαράντος Αϊβαλιώτης.
–1822. Στα δημοτολόγια Μαρμάρων του 1822 είναι εγγεγραμμένος ο Αΐβαλιώτης Ευστράτιος 16 ετών.
–1844. Στον εκλογικό κατάλογο Μαρμάρων του 1844 είναι εγγεγραμμένος ο Αΐβαλιώτης Ευστράτιος 38ετών εργάτης.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 50χρονος κηπουρός Αϊβαλιώτης Σαράντος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Μαρμάρων του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 40χρονος εργάτης Αϊβαλιώτης Ευστράτιος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 38χρονος γεωργός Γεώργιος Αϊβαλιώτης.
–1859. Κάτοικος Λευκών από το 1859.

–Αιγινήτης ή Αιγενήτης ή Αιγηνίτης: Πατριδωνύμιο, καταγωγή από Αίγινα. Σε πατριδωνυμιακά επίθετα, πολλές φορές συναντάμε να μην υπάρχουν κοινοί συγγενικοί κλώνοι, αυτό συμβαίνει διότι το μόνο κοινό που έχουν είναι ο τόπος καταγωγής μιας και το επίθετό τους ήταν άλλο και στην πορεία το πατριδωνύμιο έγινε παρατσούκλι και το παρατσούκλι επίθετο.
–1821. Σιόρ Συμεών Δελαγραμμάτης *2 (Δημογέρων) Επιστάτης Αγώνος 1821 ¬ Μαρίνα Κυπριανού (Γένος Χαμάρτου) ¬ Τζώρτζης Δελαγραμμάτης *5 (Συμβολαιογράφος) Δήμαρχος Υρίας και Μάρπισσας ¬ Ανδριανή Παπαδοπούλου (Ανιψιά Κύριλλου Παπαδόπουλου) ¬ Βασιλική Δελαγραμάτη ¬ Γεώργιος Κων/νου Ναυπλιώτης (Νομικός κτηματίας, Δήμαρχος Μάρπησσας) ¬ Δελαγραμμάτης Γ. Ναυπλιώτης (Βιομήχανος) ¬ Αργυρώ Κων. Αιγινήτη ¬ Κων/νος Δελαγρ. Ναυπλιώτης (Επιχ/τίας) ¬ Πολυξένη Ε. Τσακίρη ¬ Δελαγραμμάτης Κων/νος Ναυπλιώτης (Επιχ/τίας) ¬ Φλωρίτσα Ιακ. Καπούτσου. 
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Ιωάννης Αιγενήτης στα χωριά του Κεφάλου.
–1832. Εν Ναούση της Πάρου τη 27 Μαρτίου 1832, σε έγγραφο της σχολής του Αγίου Αθανασίου αναφέρεται ο Δημήτρης Αιγινίτης.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (συμπεριλαμβάνεται και ο Κώστος), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 48χρονος γεωργός Δημήτριος Αιγινίτης, ο 58χρονος ποιμήν Αιγινήτης Νικόλαος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 59χρονος γεωργός Αιγηνίτης Γεώργιος, ο 26χρονος γεωργός Δημήτριος Γ. Αιγηνίτης, ο 25χρονος γεωργός Μιχαήλ Ι. Αιγηνίτης και ο 38χρονος κρεοπώλης Παναγιώτης Αιγηνίτης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Κώστου του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 58χρονος ποιμήν Αιγινήτης Νικόλαος του Πέτρου.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Ύριας του 1875, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 26χρονος μεταπράτης Γεώργιος Αιγινήτης του Παναγιώτη, αλλά και ο 22χρονος γεωργός Γεώργιος Αιγινήτης του Δημητρίου.
–1879. Έγγραφο του 1879 «και το συμβολαιογραφικόν μου γραφείον και ενώπιον εμού του συμβολαιογράφου Πάρου Αντώνιου Μαυρομμάτου εδρεύοντος και κατοικούντος εις την αυτήν πόλιν της Παροικιάς ενεφανίσθησαν οι συμβαλλόμενοι κύριος Μιχαήλ Ιωάν. Αιγινήτης, γεωργός και Νικόλαος Δημ. Περάκης, μυλωνάς, αμφότεροι κάτοικοι του χωριού Λεύκων του Δήμου Υρίας».
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Αιγινήτης Παναγιώτης του Δημητρίου 56 ετών Ποιμήν. Στον ίδιο εκλογικό κατάλογο υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι: Αιγινήτης Δημήτρης του Παναγιώτη 30 ετών εργάτης, Αιγινήτης Ηλίας του Δημητρίου 40 ετών Ποιμήν, Αιγινήτης Ιωάννης του Δημητρίου 50 ετών Ποιμήν. Αιγινήτης Μιχάλης του Δημητρίου 52 ετών εργάτης και ο Αιγινήτης Θεοδόσιος του Παναγιώτη 29 ετών γεωργός.
–1884. Το 1884 γεννιέται ο Αιγινήτης Αντώνιος του Δημητρίου, γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Αιγινίτης Δημήτριος του Παναγιώτη, 32 ετών, εργάτης από Νάουσα, Αιγινίτης Ηλίας του Δημητρίου, 42 ετών, ποιμήν από τη Νάουσα, Αιγινίτης Ιωάννης του Δημητρίου, 52 ετών, ποιμήν από τη Νάουσα, Αιγινίτης Μιχαήλ του Δημητρίου, ετών 54, εργάτης από Νάουσα, Αιγινίτης Παναγιώτης του Δημητρίου, 58 ετών, ποιμήν από Νάουσα, Αιγινίτης Θεοδόσιος του Παναγιώτη, ετών 31, γεωργός από Νάουσα, Αιγινίτης Κωνσταντίνος του Παναγιώτη, 27 ετών, εργάτης από τη Νάουσα και Αιγινίτης Θεμιστοκλής του Παναγιώτη, ετών 24, εργάτης από Νάουσα.
–1888. Το 1888 γεννιέται ο Αιγινήτης Νικόλαος του Κωνσταντίνου, έμπορος κάτοικος Παροικιάς.
–1890. Οι κληρονόμοι του Δημητρίου Αιγινήτη το 1890 δώρισαν στην κοινότητα Λευκών το σπίτι τους που καταλάμβανε τον μισό χώρο της σημερινής κεντρικής πλατείας του χωριού.
–1899. Το 1899 γεννιέται ο Αιγινήτης Ευάγγελος του Δημητρίου εργάτης κάτοικος κοιν. Παροικιάς.
–1910. Μιχαήλ Κων. Αιγινήτης, γιος του μεγαλέμπορου Κων. Μ. Αιγινήτου, δωρίστηκε το 1910 στο υποκατάστημα της Ιωνικής Τράπεζας στο Ναύπλιο.
–1912. Το 1912 γεννιέται ο Αιγινήτης Δημήτριος του Αντωνίου έμπορος κάτοικος Παροικιάς.
–1914. Στις 16 Φεβρουαρίου 1914 ο 26χρονος ναυτικός από την Πάρο Ηλίας Αιγινήτης του Θεμιστοκλή και της Μαρίας Μπαφίτη παντρεύεται στην Ερμούπολη την 22χρονη από την Σύρο Ευαγγελία Μακράκη, του Γεωργίου, και της Αθηνάς Μαρωνίτου.
–1920. Το 1920 γεννιέται ο Αιγινήτης Θεόδωρος του Δημητρίου εργάτης κάτοικος κοιν. Νάουσας. Απεβίωσε το 1949.
–1923. Μέλος του Εξωραϊστικού Φιλοδασικού Συλλόγου Λευκών, εν Λεύκαις τη 17 Απριλίου 1923 ο Αιγινήτης Σπύρος.
–1929. Το 1929 γεννιέται στη Νάουσα ο Αιγινήτης Νικόλαος του Αντωνίου, κάτοικος Νάουσας.
–1931. Το 1931 γεννιέται ο μετέπειτα εργάτης Αιγινήτης Απόστολος του Αντωνίου, κάτοικος Νάουσας.
–1933. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1954, υπάρχει εγγεγραμμένη η Αιγινήτη Μαρία του Βασιλείου. Έτος γέννησης 1933.
–1936. Στην Α’ Παγκυκλαδική Έκθεση Σύρου αγροτικών, πτηνοτροφικών και βιομηχανικών προϊόντων στις 16-23 Αυγούστου 1936 αναφέρεται το μέλος της Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών Πάρου Αιγηνίτης Νικόλαος.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 88χρονος κάτοικος Νάουσας, Αιγινήτης Κωνσταντίνος του Παναγιώτη, γεωργός, ο 33χρονος γεωργός Αιγινήτης Δημήτρης του Αντωνίου, ο 25χρονος εργάτης Εμμανουήλ Αιγινήτης του Αντωνίου, ο 30χρονος εργάτης Αιγινήτης Γεώργιος του Παναγιώτη, ο 44χρονος εργάτης Λεονάρρδος Αιγινήτης του Δημητρίου, ο 26χρονος Θεόδωρος Αιγινήτης του Δημητρίου, εργάτης και ο 59χρονος Αιγινήτης Δαμιανός του Θεοδόσιου, εργάτης.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Αιγινήτου Ευαγγελία, όνομα συζύγου Λεονάρδος, όνομα πατρός Νικόλαος Αριανούτσος.

–Ακάλεστος: Επίθετο παρωνύμιο. Το επώνυμο Ακάλεστος προέρχεται από την οικογένεια Σιλβέστρου η οποία ίσως είναι Κέλτικης καταγωγής (Ιρλανδία) ή Βενετοί και εγκαταστάθηκαν στην περιοχή της Αγ. Ειρήνης. Χαρακτηριστικό της οικογένειάς ήταν τα «περίεργα» αγροτικά εργαλεία που διατηρούσαν από γενιά σε γενιά αλλά και το διαφορετικό λεξιλόγιο τους που παρέπεμπε στην καταγωγή τους. Το βρετανικό επίθετο της οικογένειας ήταν Sylvester. Το επίθετο Ακάλεστος προήρθε από παρατσούκλι μιας και ο (γενάρχης τους) πήγαινε «ακάλεστος» σε κοινωνικές εκδηλώσεις. Μια άλλη μαρτυρία λέει ότι το παρωνύμιο βγήκε για τον εντελώς αντίθετο λόγω, δηλαδή ότι καλούταν σε εκδηλώσεις και δεν πήγαινε. 
–1827. Ο ιερέας και πνευματικός Νικόλαος Χίος υπογράφει τη διαθήκη της «Αφέντρας ποτέ Μανώλη Ακάλεστου» στις 26 Οκτωβρίου 1827.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1847 (συμπεριλαμβάνει και την Αντιπάρο) υπάρχει εγγεγραμμένος ο 43χρονος γεωργός Εμμανουήλ Ακάλεστος και ο 36χρονος γεωργός Γεώργιος Ακάλεστος.
–1861. Το 1861 γεννιέται ο Ακάλεστος Νικόλαος του Θεόδωρου γεωργός κάτοικος Παροικιάς. Απεβίωσε το 1952.
–1868. Το 1868 γεννιέται ο Ακάλεστος Κωνσταντίνος του Θεόδωρου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1883. Το 1883 γεννιέται ο Ακάλεστος ή Σιλβέστρος Πέτρος του Νικολάου ξενοδόχος κάτοικος Παροικιάς.
–1885. Στις 6 Οκτωβρίου 1885 ο 21χρονος κτίστης από την Πάρο Κωνσταντίνος Κομιανός, του Μιχαήλ και της Αικατερίνης Ακάλεστου, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 21χρονη από την Θήρα Μαρία Καφούρου, του Αθανασίου και της Νικολέττας.
–1886. Το 1886 γεννιέται ο Ακάλεστος Κωνσταντίνος του Φραγκίσκου κτίστης κάτοικος Παροικιάς.Το 1893 γεννιέται ο Ακάλεστος ή Σιλβέστρος Ιωάννης του Νικολάου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1899. Το 1899 γεννιέται ο Ακάλεστος Θεόδωρος του Κωνσταντίνου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1903. Το 1903 γεννιέται ο Ακάλεστος Γεώργιος του Νικολάου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1903. Το 1903 γεννιέται ο Ακάλεστος Βασίλειος του Κωνσταντίνου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1904. Το 1904 γεννιέται ο Ακάλεστος Μένεγος του Νικολάου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1906. Το 1906 γεννιέται ο Ακάλεστος Πέτρου του Νικολάου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1908. Το 1908 γεννιέται ο Ακάλεστος Εμμανουήλ του Νικολάου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1914. Το 1914 γεννιέται ο Ακάλεστος Δημήτρης του Νικολάου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1916. Το 1916 γεννιέται ο Ακάλεστος Φραγκίσκος του Νικολάου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1916. Το 1916 γεννιέται ο Ακάλεστος Μιχαήλ του Νικολάου κτίστης κάτοικος Παροικιάς.
–1916. Το 1916 γεννιέται ο Ακάλεστος Μιχαήλ του Δημητρίου κτηματίας κάτοικος Παροικιάς.
–1920. Το 1920 γεννιέται ο Ακάλεστος Σπύρος του Κωνσταντίνου μηχανικός κάτοικος Παροικιάς.
–1921. Το 1921 γεννιέται ο Ακάλεστος Ιωάννης του Νικολάου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Ακάλεστος Δημήτριος του Θεόδωρου εργατικός κάτοικος Παροικιάς.
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Ακάλεστος Μιχαήλ του Κωνσταντίνου κάτοικος Παροικιάς.
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Ακάλεστος Νικόλαος του Γεωργίου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 30χρονος κάτοικος Νάουσας, Ακάλεστος Μιχαήλ του Νικολάου, εργάτης.
Σημαιοφόρος δημοτικού σχολείου Παροικιάς στις 28 Οκτωβρίου 1970, Νίκος Ακάλεστος.
–1970. Σε φωτογραφεία στην παραλία της Παροικιάς, ο Μιχάλης Ακάλεστος λέει τα κάλαντα, τα Χριστούγεννα του 1970.

–Ακριβός: Παρωνυμικό επώνυμο. Στην Πάρο πιθανότατα ήρθαν από τη Νάξο.
–1613. Το 1613 επέβαλε ο Τιμόθεος Β’ αφορισμούς στους λαϊκούς που αντιστάθηκαν στην εκλογή του νέου Επισκόπου Νικηφόρου αρνούμενοι να πληρώνουν τα συνήθη δοσήματα. Μεταξύ των λαϊκών ήταν και ο Ναουσαίος Λευτέρης Ακριβός.
1652. Το 1652 χωρεπίσκοπος Ναούσης Ιερομόναχος Τιμόθεος Ακριβός. Ίδρυσε την Μονή του Αγίου Γεωργίου στο Μεροβίγλι Νάουσας, στα 1652 και διατέλεσε και ηγούμενος ως το 1699. 
–1672. Σε αίτημα των παριανών προς τον προϊστάμενο της γαλλικής επαρχίας Πατέρα της Καθολικής Εκκλησίας  Jacques Dinet για να ζητήσουν πατέρες της καθολικής εκκλησίας να έρθουν στην Πάρο. «Ταπεινοπρεπώς παρακαλούμεν την πανοσιώτη σας, ωσάν προηγούμενος οικουμενικός και πατριάρχης της αγίας και υπέρ ενδόξου συντροφιάς υου ιησού να συγκλύνη εις το να μας έλθουν ωδε εις τον τόπον μας πατέρες δια να κατοικήσουν εδώ έως εις τα άλλα νησιά δια να ημπορέσωμεν και ημείς να λάβωμεν εκείνη την βοήθειαν και ωφέλειαν της ψυχής μας μαζί κα την επιστήμην δια τους μεταγεναστέρους μας, επειδή ξεύρωμεν καλότατα ότι πως η πανοσιώτησας και η τρισκία της όλα ο σκοπός και ο πόθος άλλο δεν είναι εις όλα τα πάντα μόνον να γυρέψετε την μεγαλύτερην δόξα του Θεού και της σωτηρίας των ψυχών εις κάθε τόπον όπου ευρίσκονται…»
Πάρος: εν έτι σωτήριω 1672 εν μήνι μαίω (29) εις το παλαιόν: + Ταπεινός Μητροπολίτης Παροναξίας Μελέτιος.
Το πιο πάνω αίτημα υπογράφουν χριστιανοί, καθολικοί και ορθόδοξοι, κατοίκων της Νάουσας μεταξύ άλλων και ο Μιχαλάκης Ακριβός και ο Αντώνης Ακριβός.
–1675. Στις 15 Μαΐου 1675. Σε επιστολή Ναουσαίων προς τον πρεσβευτή των Γάλλων, αιτώντας Καπουκίνους πατέρες  υπογράφει ο Τιμόθεος Ακριβός Ιερομόναχος.
–1682. Το 1682 ο Ιερομόναχος Τιμόθεος Ακριβός ανακαίνισε το καθολικό της μονής του Αγ. Γεωργίου (Μεροβίγλι). Επιγραφή στο υπέρθυρο της εισόδου σ’ αυτό: «Ανακαινίσθη εκ βάθρου ο θείος και ιερός ναός του Αγίου ενδόξου μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του τροπαιοφόρου διά εξόδου και κόπου Τιμόθεου ιερομονάχου Ακριβού και κτήτορος 1682 Σεπτεμβρίου 18».
–1699. Το 1699 ο Ιερομόναχος Τιμόθεος Ακριβός ως καθηγούμενος της μονής του Αγίου Γεωργίου Μεροβίγλι μαρτυρείται σε επιγραφή της εικόνας της Παναγίας του Πάθους (Αμολύντου) στο τέμπλο της μονής που φιλοτέχνησε με έξοδά του ο αγιογράφος Νικόδημος Γεράρδης.
–1725. Σε πωλητήριο Νάουσας 26 Δεκ. 1725 «αγορά του παπά-κυρ Τιμοθέου Ακριβού από Γεωργάκη Ανδρουτσάνο (Ιταλός) ένα κομμάτι χωράφι όπου έχει ο Ανδρουτσάνος εν τη θέσει του Κολωνίου περιέχει πλησίον το μοναστήριον τος και Ντεμένογο Καλλέργη.
–1727. Ιερόθεος Ακριβός, το 1727 ηγούμενος του μέγα Αγίου Γεωργίου του Μεροβίγλι υπογράφει έγγραφα.

–Ακύλλας:
–1952. Παροικιά 1952 Μαργαρίτα και Σωσώ Ακύλλα.

Αλαβάνος:
–1638. Ο ιερέας και νοτάριος Αλαβάνος Δημήτριος συντάκτης εγγράφου Ναούσης στις 17 Ιανουαρίου 1638.
–1672. Σε αίτημα των παριανών προς τον προϊστάμενο της γαλλικής επαρχίας Πατέρα της Καθολικής Εκκλησίας  Jacques Dinet για να ζητήσουν πατέρες της καθολικής εκκλησίας να έρθουν στην Πάρο. «Ταπεινοπρεπώς παρακαλούμεν την πανοσιώτη σας, ωσάν προηγούμενος οικουμενικός και πατριάρχης της αγίας και υπέρ ενδόξου συντροφιάς υου ιησού να συγκλύνη εις το να μας έλθουν ωδε εις τον τόπον μας πατέρες δια να κατοικήσουν εδώ έως εις τα άλλα νησιά δια να ημπορέσωμεν και ημείς να λάβωμεν εκείνη την βοήθειαν και ωφέλειαν της ψυχής μας μαζί κα την επιστήμην δια τους μεταγεναστέρους μας, επειδή ξεύρωμεν καλότατα ότι πως η πανοσιώτησας και η τρισκία της όλα ο σκοπός και ο πόθος άλλο δεν είναι εις όλα τα πάντα μόνον να γυρέψετε την μεγαλύτερην δόξα του Θεού και της σωτηρίας των ψυχών εις κάθε τόπον όπου ευρίσκονται…»
Πάρος: εν έτι σωτήριω 1672 εν -μήνι μαίω (29) εις το παλαιόν: + Ταπεινός Μητροπολίτης Παροναξίας Μελέτιος.
Το πιο πάνω αίτημα υπογράφουν χριστιανοί, καθολικοί και ορθόδοξοι, κατοίκων της Νάουσας μεταξύ άλλων και ο Μιχάλης Αλαβάνος.

Αλαβίζος ή Αλιβίζος:
–1873. Στις 8 Φεβρουαρίου 1873 ο 24χρονος βυρσοδέψης από την Πάρο Δημήτρης Αλαβίζος του Γεωργίου και της Δέσποινας, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 19χρονη από την Ύδρα Μαριγώ Σαμποζότη, του Εμμανουήλ και της μαργαρίτας.
–1874. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 25χρονος βυρσοδέψης Δημήτριος Γ. Αλιβίζος, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 15 Απριλίου 1874.

Αλαφούζος:
–1887. Το 1887 γεννιέται η Αλαφούζου Φλώρα, όνομα συζύγου Αντώνιος Σκιαδάς, όνομα πατρός Γεώργιος που είναι εγγεγραμμένη στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1954.

Αλβανός: Εθνικό/πατριδωνυμικό επώνυμο.
–1833. Προικοσύμφωνο Βασιλείου Κ. Μπαφίτη και Κυριακής Προκόπη Αλβανού, Νάουσα 7 Οκτωβρίου 1833, αναφέρεται και ο πρώην οικονόμος Κωσταντής Ρωμανός.

Αλεάντρο ή Αλεάρντο ή Λεάντρο  ή Λάντρο ή Λέανδρος: Οικόσημο του 1611 στο κάστρο της Αντιπάρου ίσως γράφει ΑΛΕΑΝΤΡΟ ΔΗΜΗΤΡΗΣ. Οι ενετικής προελεύσεως Αλεάντρο ή Αλεάρντο ή Λεάντρο  ή Λάντρο ή Λέανδροι έχουν οικόσημο την πικροδάφνη, που πιθανολογούμε ότι βλέπουμε στο οικόσημο της Αντιπάρου. Στη Νάξο υπήρχαν μέχρι τα τέλη του 19ου. αι. Εγκαταστάθηκαν Σμύρνη.

Αλεβιζάκης: Το επώνυμο προέρχεται από το βαφτιστικό Αλεβίζος βενετικό Alvise ή Alviso. Ίσως κρητοβενέτικο.
–1822. Στα δημοτολόγια Παροικιάς του 1822 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Αλεβιζάκης Δημήτριος 25 ετών
–1825. Στα δημοτολόγια Παροικιάς του 1825 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Αλεβιζάλης Γεώργιος 9 ετών.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1847 (συμπεριλαμβάνει και την Αντιπάρο) υπάρχει εγγεγραμμένος ο 36χρονος γεωργός Αλεβιζάκης Γεώργιος, ο 53χρονος γεωργός Αλεβιζάλης Δημήτριος και ο Αλεβιζάκης Δ. Ιωάννης 35 ετών μεταπράτης.
–1898. Το 1898 γεννιέται ο Αλεβιζάκης Ιωάννης του Βασιλείου κουρεύς κάτοικος Παροικιάς.
–1927. Το 1927 γεννιέται η Αλεβιζάκη Μαρία του Ιωάννη κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1929. Το 1929 γεννιέται η Αλεβιζάκη Παραασκευή του Ιωάννη κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1932. Το 1932 γεννιέται ο Αλεβιζάκης Βασίλειος του Ιωάννη ναυτικός κάτοικος κοιν. Παροικιάς.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Αλεβιζάκης Ιωάννης του Βασιλείου κουρεύς κάτοικος Παροικιάς.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Αλεβιζάκη Ελένη όνομα συζύγου Ιωάννης, όνομα πατρός Νικ. Μπιζάς.
–1954. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1954 είναι εγγεγραμμένος ο Αλεβιζάκης Βασίλειος του Ιωάννη ναυτικός κάτοικος κοιν. Παροικιάς.

Αλεξάκης: Πατρωνυμικό επώνυμο με υποκοριστική κατάληξη, ίσως καταγωγή από Κρήτη.
–1674. Σε έγγραφο για τη ανέγερση της Καθολικής Μονής στην Παροικιά αναγράφεται το 1674 ο Μανώλης Αλεξάκης.
  
Αλεξάνδρου: Πατρωνυμικό επώνυμο.
–1821. Καταγραφή των κοινών χρεών της Νήσου Πάρου εγείνον εις Κωνσταντινούπολιν εις εκφόρους αποστολάς κατά το τελευτάτον _ καταχωρημένον εις τον κοινόν Κώδημα καθού είς του τελευταίου χρόνου απεσταλμένων. Μ. Τσιγώνια, και Ιω. Κορτιάνου λογαριασμούς, τα οποία μένουν ενεξόφλητα τα κεφάλαια ομολογιών οι δε τόκοι αυτών είναι πληρωμένοι μέχρι του χιλιοστού οκτακοσιοστού έτους.
Ομολογία Μαργιόρας Αλεξάνδρου δύο ομολογίες γρ. 1000.
–1835. Σε ομαδικό έλεγχο του δημοτικού σχολείου Πάρου του 1835, υπάρχει εγγεγραμμένος ο μαθητής Αλεξάνδρου Κωνσταντίνος.

–Αλεξίου: Κοινό πατρωνυμικό επίθετο ανά την Ελλάδα.
–1867. Κάτοικος Λευκών από το 1867.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Ύριας του 1875, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 40χρονος κτίστης Δημήτριος Αλεξίου του Αλέξιου.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Αλεξίου Αγλαΐα όνομα συζύγου Αλέξανδρος, το γένος Φραγκίσκου Σαρρή.

–Αληπράντες: Βλέπε Αλιπράντης. Φράγκο-λεβαντίνικο, προέρχεται από το επίθετο Αλιπράντης 1833 στην Μάρπησσα Διά δαπάνις Ανδρέου Αληπράντε.

–Αλησάφη: Βλέπε Αλιφάφη

Αλιβίζος: Βλέπε Αλαβίζος

–Αλιπράντης ή Αλεπράντης ή Αλιπράντες ή Λιπράντος ή Λυπράντος: Οι Aliprandi κατάγονται από τη Μόντζα του Μιλάνο, με πολλά κτήματα σε διάφορες περιοχές της Λομβαρδίας, είχαν κυριαρχία πάνω από την πόλη της Monza. Η Βουλή της Καθολικής Εκκλησίας έδωσε «ευλογημένη» την Κατερίνα Aliprandi.
Μια παλιά παράδοση λέει ότι ο Μέγας Βασιλιάς Λιουτπράνδος (712-744) Lombard  ήταν ο γεννάρχης των ιταλών Aliprandi.
Η οικογένεια είχε μεγάλα φέουδα στη Monza.
Στο Μιλάνο, η οικογένεια εμφανίζεται στη λίστα των αρχόντων, John Aliprandi (1220). Μεταξύ των σημαντικότερων του 14ου αιώνα, αξίζει να θυμόμαστε τους αδελφούς Pinalla Aliprandi.
Το επίθετο πρωτοακούγεται ως Λουμπράντο(ς), ο ξιφομάχος, και στην συνέχεια ως Λυπράντ(δ)ος λόγω ντοπιολαλιάς και στην σημερινή του μορφή ως Αλιπράντης. Η οικογένεια Αλιπράντη είναι κοινό φύλλο και πρωτοαναφέρεται στα τα χωριά του Κεφάλου.  Λομβαρδικό και στη συνέχεια Ενετικό επίθετο.
Προερχόμενο από ανθρωπωνύμιο γερμανικής αρχής: ali (πιθ. <leut= άνθρωπος) + branda=σπάθα. Επομένως, ο ξιφομάχος ή ξιφοποιός.
Το οικόσημο της οικογένειας Αλιπράντη είναι ομιλούντο ή φανερό και απεικονίζει την καταγωγή με τον γερμανικό αετό των χοχενστάουφεν. Οι οικογένειες της Πάρου με το επίθετο Αλιπράντης έχουν κοινό DNA, δηλαδή έχουν οικογενειακούς δεσμούς και δεν είναι απλά συνωνυμία όπως π.χ το επίθετο Σιφναίος.
Κλάδο τους συναντάμε στην Ζάκυνθο ως Αλι(μ)πράντης και Αλυμπράντε και την Κεφαλονιά. Στην Κρήτη απαντάται από το 1279 με τους τύπους Alivrando-Alvrandi, Αλιπράντης στα Χανιά, στην Τήνο απαντά από τις αρχές του 17ου αιώνα. Το επώνυμο Λυπραντος υπάρχει σε νοταριακά έγγραφα της Νάξου, του έτους 1573. Απ' αυτό προέρχεται και το επώνυμο Αλιπράντης.
–1608. Ο πρωτοπαπάς Θεόδωρος Λιπράνδος Κτήτωρ του ναού του Αγίου Σάββα στα Μάρμαρα στις 16 Ιουλίου 1608.
–1622. Στις 26 Δεκεμβρίου 1622 υπογράφει έγγραφο αφιέρωσης της Ξεχωριανής ο ιερέας Αντώνιος Λιπράντος.
–1624. Ο ιερέας Αντώνιος Λιπράντος υπογράφει γράμμα των κατοίκων Μαρμάρων και Τσιπίδου στις 3 Ιουνίου 1624 σχετικά με σιγίλιο που αφορά στη μονή Παναγίας Ξεχωριανής.
–1624. Πρωτοπαπάς Μανουήλ Λιπράντος υπογράφει γράμμα των κατοίκων Μαρμάρων και Τσιπίδου σχετικά με σιγίλλιο, που αφορά στην Παναγία Ξεχωριανή στις 3 Ιουνίου 1624.
–1624. Το 1624 Εφημέριος Κεφάλου ο ιερέας και νοτάριος Λιπράντος Βεντουρής. Το Βεντουρής εδώ είναι το βαπτιστικό όνομα ενώ σήμερα είναι επώνυμο.
–1626. Στις 27 Μαΐου 1626 βεβαιώνει γράμμα των προκρίτων των Κάτω Χωριών ο ιερέας Λιπράντος Αντώνης.
–1634. Ο πρωτοπαπάς Μανουήλ Λιπράντος υπογράφει τη διαθήκη του μοναχού της μονής Αγίου Μηνά Αθανασίου Νταμία στις 13 Δεκεμβρίου 1634.
–1645. Στις 4 Ιανουαρίου 1645 μνημονεύεται σε έγγραφο προσήλωσης του Αγίου Σάββα Μαρμάρων στην μονή του Αγίου Αντωνίου ο ιερέας Βενιαμίν Λιπράντος.
–1651. Έτος 1651. Το επώνυμο Λυπραντος υπάρχει σε νοταριακά έγγραφα της Νάξου, του έτους 1573. Απ' αυτό προέρχεται και το επώνυμο Αλιπράντης, που συχνά συναντούμε σήμερα στην Πάρο.
–1656. Στις 18 Δεκεμβρίου 1656 ο ιερέας Γεώργιος Λιπράντος συντάσσει έγγραφο μεταλλαγής στον Τζιπίδο.
–1685. Η Λιπράντου Μαρία του παπά Μανουήλ Λιπράντος μνημονεύεται στον κατάλογο των εγγράφων του οσίου Αντωνίου στις 26 Απριλίου 1685.
–1718. Στη Νάουσα προικοσύμφωνο Δημ. Περδικάκη και Αναστασίας Λιπράντου (Καστέλλι Νάουσας, 19 Απρ. 1718) Από δε τά ξωτικά το χωράφι όπου έχει είς του Ζγουράφου τα δύο λιβαδάκια συμπλησιαζόμενα Σακελλάριου Ρούσσου και του χωραφιού βικάριος Γεράρδης.
–Σε έγγραφο Παροικιάς του 18ου αι. «χωράφι Μηγδαληδιά σύμπλιος Αντώνης Γεωργη Λιπράντου.
–1718. Σε προικοσύμφωνο της Νάουσας του Δ. Περδικάκη – Αναστασίας Λιπράντου (Καστέλλι Νάουσας 16 Απρ. 1718) «το αμπέλι της Νταμπάκαινας με το χωριό». – επέρασε στον Μιχελή Ντακορώνια»
–1719. Στο προικοσύμφωνο Γλημάκη Αξώτη και Μαργαρίτας Αλιπράντη (Καστέλλι Ναούσης 21 Ιαν. 1719) «το αμπέλι εν τη θέσει Κουμπαρένιος πλησίων Γεωργάκη Λευκάρου».
–1721 «ο παπακύρ Γρηγόρης Αλιπράντης και καθηγούμενος των Αγίων Αποστόλων».
–1724. Ο ιερέας Λιπράντος Πέτρος υπογράφει το πρακτικό εκλογής εκτιμητών του Κοινού της Παροικιάς στις 13 Δεκεμβρίου 1724.
–1724.Σε πρακτικό εκλογής εκτιμητών του κοινού της Παροικιάς στις 13 Δεκεμβρίου 1724 κατά τη Γενική Συνέλευση μαρτυρείται ο παπά Πέτρος Λιπράντης.
–1726. Ο σακελλάριος Λιπράντος υπογράφει έγγραφο Κεφάλου στις 13 Ιουλίου 1726.
–1726. Ιερομόναχος και ιδιοκτήτης της Μονής Αγίου Παντελεήμονος (Δραγουλά) ο Παΐσιος Λιπράντος αναφέρεται σε έγγραφο στις 13 Ιουλίου 1726.
–1742. Σε αγορά του δοτόρ Νικολάου Σκορδίλη στις 22 Αυγούστου 1742 από την παπαδιά παπά-Πέτρου Λιπράντη εις το μοναστήρι λεγόμενο Βλογιά.
–1744. Στις 22 Νοεμβρίου 1744 αναφέρονται ο ηγούμενος του Αγίου Αντωνίου Μελέτιος Μεσαρίτης και ο επίτροπος της μονής Νικόλαος Μαυρογένης, υπογράφει ο Λιπράντος Παΐσιος ιερομόναχος.
–1750. Σε αφιέρωση του ζεύγους Μαραμανιά στην Ξεχωριανή (29 Μαρτίου 1750), ο Σταμάτης Μονόπατος έτερο χωράφι εις τον Άσπρον Ποταμόν, σύμπλιος ο Φραντζέσκος Λιμπράντος εις τον Δραγουλά σύμπλιος η Αγία Κυριακή.
–1784. Στις 26 Αυγούστου 1784 ο παπά-Ελευθέριος Τζιώτης αναφέρεται σε συμφωνητικό μεταξύ του ίδιου και της κουνιάδας του κερα Μαρίας γυνή Γεώργιου Ληπράντου για τα σπίτια στον Τζιπίδο.
–1794. Αγιογράφος Νικόλαος Αλιπράντης. Μας είναι γνωστός από την Παναγία Βρεφοκρατούσα, εικόνα που βρίσκεται στο τέμπλο του ναού Αγίου Γεωργίου στον Κυνίδαρο της Νάξου και είναι έργο του 1794. Το μοναδικό που γνωρίζουμε είναι ότι του Νικολάου Αλιπράντη, από τις Λεύκες. Σε έγγραφα των Λευκών και της Νάξου που τα συνέτασσε ο ίδιος υπογράφει ως Αλεπράντης Νικόλαος.
–1805. Το 1805 γεννιέται ο Αλιπράντης Ανδρέας, πατέρας του Νικήτα Αλιπράντη, πατέρα των γνωστών μας πολιτικών Στρατή Αλιπράντη, ιατρού και Δημητρίου Αλιπράντη, νομικού.
–1806. Κατάλογος κινητής και ακίνητης περιουσίας της Παναγίας Ξεχωριανής 15 Σεπτ. 1806. 3η στήλη εις το Μερσίνι από πάνω του Ανδρέα Λιπράντου.
–1818. Στις 28 Απριλίου 1818 ο Σακελλάριος Λευκών υπογράφει πωλητήριο του Ιωάννη Αλιπράντη στο Παλιό Χωρίο στην Εντζεριά (Αγκαιριά).
–1821. Νάουσα της Πάρου τη 3 Μαΐου 1821 του κοινού τούτου Καντζελάριου Ιωάννης Κορτιάνος γράψας τη θέληση των ανωτέρω για συνεργασία παρακινήσεως και εξόδων του Παναγιώτη Δ. Δημητρακόπουλου εις την Ύδρα, Ιωάννης Αλιπράντης κ.α.
–1823. Σε έγγραφο του χωριού Κεφάλου (Μάρμαρα) προς τον υπουργό της θρησκείας σχετικά με τον Άγιο Αντώνιο «Ελάβομεν την διαταγήν του Ιερού Υπουργείου της θρησκείας διορίζουσαν τον Κύριον Στέφανον Μαυρογένην προστάτην του μεγάλου Αντωνίου και τον κύριον Αθανάσιον Ιεροκήρυκα, ηγούμενον τούτου διά να συνάγουσιν όλα τα εισοδήματα και να υποσυρθή εις τα ίδια ο σκευοφύλαξ των χωριών Κεφάλου όστις πρότερον εδιωρίσθη ηγούμενος τούτου παρά του αυτού Ιερού υπουργείου βλέπομεν ότι το υπουργείον της θρησκείας ενασχολούμενον εις αναγκαιοτέρας υποθέσεις δεν δύναται να εξετάση ακριβώς την αλήθειαν. Η Κυρία Μαδώ του Μαυρογένη διά αναφοράς της ηπάτησε το υπουργείον τούτο λέγουσα ότι είναι κτήμα πατρικόν της εις τα συγκίλια τούτου με το από ΄κτήμα πατρικόν της είς της κοινότητος τούτο το μοναστήριον πρό χρόνων το εκαταξουσίαζεν δυναστικώς η Δόμνα του Μαυρογένους, ως εκ τούτου εφαντάζετο η απόγονος της ότι είναι κτήμα πατρικόν των ημείς λοιπόν, σεβασμιώτατε, δεν ημπορούμεν να αποχωρίσωμεν το δίκαιον της κοινότητος αλλά θέλουμεν να δικαιολογηθούμεν προς το Ιερόν τούτο υπουργείον καθώς και ο ίδιος παραστάτης μας θέλει σας πληροφορήσει όλην την αλήθειαν δια να μην απατάται και διατάττει τοιαύτας επιταγάς παρακαλούμεν λοιπόν να μη νομίσητε τούτο μας το φέρσιμον απείθειαν προς την σεβαστήν διοίκησιν μένομεν με όλον το σέβας. Τη 20 Οκτωβρίου 1823 των χωρίων Κεφάλου. Υπογράφει ο κάτοικος Τζηπίδου ΑΛιπράντης Αντώνιος κ.α. (Τ.Σ. ΠΑΡΟΣ ΜΑΡΜΑΡΑ 1820) (Γ.Α.Κ.).
–1826. Στη διαθήκη του ο ηγούμενος της μονής Τιμίου Προδρόμου στις Λεύκες ιερομόναχος Ησαΐας Παρούσης άφησε επιτρόπους τον Δημήτριο Αλιπράντη, τον ιερέα Ι. Ραγκούση και τον Μάρκο Μάτζα Μαυρογένη (Λεύκες, 7 Φεβρουαρίου 1826).
–1827. Καταγραφή των (μερικών) χρεών των κοινοτήτων του κάθε Μέρους κοινού της Πάρου εις την Κωνσταντινούπολιν. 17 Απριλίου 1827.
Ομολογία Γεωργίου Αλιπράντε Κεφάλαιον γρ. 1500.
–1828. Στις 7 Δεκεμβρίου 1828 στη Νάουσα ο Ιερέας Αλιπράντης Ευστάθιος υπογράφει το πωλητήριο του Αγίου Γεωργίου στο Μεροβίγλι.
–1829. Σε έγγραφο στις 30 Δεκεμβρίου 1829 Παροικιάς επί των χρεών εξεταστικής επιτροπής για λογαριασμός των Απεσταλμένων της Κωνσταντινούπολης το 1821 αναφέρεται ο Νικόλαος Αλιπράντες.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Δημήτριος Αλλενπράντες από τα χωριά του Κεφάλου.
–1835. Σε ομαδικό έλεγχο του δημοτικού σχολείου Μάρπησσας του 1835, υπάρχει εγγεγραμμένος ο μαθητής Αλιπράντης Ανδρέας.
–1838. Στις 20 Απριλίου 1838 αναφέρεται σε έγγραφο Νάουσας ο ιερέας Ευστάθιος Αλιπράντης.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 34χρονος αλιεύς Σπύρος Αλιπράντης, ο Δημήτριος Αλπιπράντης 54 ετών γεωργός.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο Δήμου Μάρπησσας στις 5 Μαΐου 1844 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Ανδρέας Αλιπράντης, ο Ιωάννης Ν. Αλιπράντης και ο Ανδρέας Αλιπράντης 46ετών.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1847 (συμπεριλαμβάνει και την Αντιπάρο) υπάρχει εγγεγραμμένος ο Αλεπράντης Δημήτριος 51 ετών γεωργός, ο 39χρονος γεωργός Μιχαήλ Αλεπράντης και ο 25χρονος γεωργός Θεόδωρος Αλιπράντης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 31χρονος κτηματίας Γεώργιος Δ. Αληπράντης, ο 37χρονος γεωργός Δημήτριος Ν. Αλιπράντης, ο 53χρονος κτηματίας Δημήτριος Ι. Αλιπράντης και ο 49χρονος κτηματίας Ιωάννης Ν. Αλιπράντης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο Αλιπράντης Α. Ιωάννης 31 ετών μυλωνάς, ο Αλιπράντης Α. Ιωάννης 41 ετών κτηματίας, ο Αλιπράντης Ανδρέας 49 ετών κτηματίας και ο Αλιπράντης Α. Αντώνιος 25 ετών εργάτης.
–1860. Στις 13 Σεπτεμβρίου 1860 σε συμβολαιογραφική πράξη [πωλητήριο] στην Σύρου αναφέρεται ότι ο κάτοικος Πάρου Ιωάννης Αντωνίου Αλιμπράντης καρακοκυβερνίτης.
–1860. Στις 1 Νοεμβρίου 1860 σε συμβολαιογραφική πράξη [Επιτροπικό] στην Σύρου αναφέρεται ο κάτοικος Πάρου Εμμανουήλ Ανδρέα Αλιπράντης έμπορος.
–1865. Το 1865 γεννιέται ο Αλιπράντης Ανδρέας του Εμμανουήλ βιομήχανος κάτοικος κοιν. Λευκών. Απεβίωσε το 1949.
–1866. Συμβολαιογράφος Πάρου το 1866 ο Αλιπράντης Α. Αντώνιος.
–1869. Το 1869 γεννιέται ο Αλιπράντης Μιχαήλ του Θεόδωρου, γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1870. Το 1870 η Φλωρού Αλιπράντη του Μιχαήλ 35 ετών χήρα, υπηρέτρια από την Πάρο, αναφέρεται σε απογραφή της Πόλης Ερμούπολης.
–1870. Διαθήκη Νικήτα Ν. Σιφάκη (Δραγουλάς, 12 Μαρτίου 1870) «εις την θυγατέρα αυτού Ταρώ, σύζυγον Εμμανουήλ Αλιπράντη, αφήνει μιαν άμπελον εκ ζευγαριών τεσσάρων κατά την θέσιν Καλαμίτσαν του αυτού δήμου Μαρπήσσης.
–1871. Το 1871 γεννιέται ο Αλιπράντης Μιχαήλ του Νικολάου, γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1873. Το 1873 γεννιέται ο έμπορος Αλιπράντης Αριστοτέλης του Αντωνίου. Απεβίωσε το 1953.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Υρίας του 1875, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 49χρονος Γεώργιος Αλιπράντης του Εμμανουήλ, γεωργός.
–1875. Το 1875 γεννιέται ο Αλιπράντης Άγγελος του Γεωργίου, γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Αντώνιος Αλιπράντης του Ανδρέα 47 ετών, κτηματίας.
–1877. Το 1877 γεννιέται ο Αλιπράντης Μιχαήλ του Ιωάννη αλιεύς κάτοικος κοιν. Παροικιάς. Απεβίωσε το 1949.
–1881. Το 1881 γεννιέται ο Αλιπράντης Αντώνιος του Εμμανουήλ ράπτης κάτοικος Παροικιάς.
–1884. Το 1884 γεννιέται ο Αλιπράντης Παναγής του Νικολάου, αλιεύς κάτοικος Παροικιάς.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Αβιτζής Δημήτριος του Ευαγγέλου, 25 ετών, ναυτικός από τη Νάουσα.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Αλιπράντης Αντώνιος του Σπύρου, Ξυλουργός ετών 36. Αλιπράντης Ιωάννης του Μιχαήλ 30 ετών Στρατιώτης. Αλιπράντης Μιχαήλ (αγνώστου πατρός, νόθος) 49 ετών Ναυτικός. Αλιπράντης Στάθης του Σπύρου, Ξυλουργός ετών 46, και Αλιπράντης Γιώργος του Μιχαήλ 25 ετών Ναυτικός.
–1885. Το 1885 γεννιέται ο Αλιπράντης Μιχαήλ του Ιωάννη, αλιεύς κάτοικος Παροικιάς.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885 υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Αλιπράντης Αντώνιος του Σπύρου, 38 ετών, ξυλουργός από τη Νάουσα, Αλιπράντης Ιωάννης του Μιχαήλ, 32 ετών, στρατιώτης από τη Νάουσα, Αλιπράντης Μιχαήλ, νόθος, 51 ετών, ναυτικός, από τη Νάουσα, Αλιπράντης Στάθης του Σπύρου, 48 ετών, ξυλουργός, από τη Νάουσα και Αλιπράντης Γεώργιος του Μιχαήλ, 27 ετών, ναυτικός από τη Νάουσα.
–1886. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 35χρονος κηπουρός Ιωάννης Δ. Αλιπράντες [Αλιπράντης], άγαμος. Έδωσε όρκο στις 22 Ιανουαρίου 1886.
–1886. Το 1886 γεννιέται ο Αλιπράντης Ιωάννης του Κωνσταντίνου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1887. Το 1887 γεννιέται ο Αλιπράντης Φραγκίσκος του Πολυχρόνη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1889. Το 1889 γεννιέται ο Αλιπράντης Πέτρος του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1891. Το 1891 γεννιέται ο Αλιπράντης Ιωάννης του Εμμανουήλ, έμπορος.
–1891 Το 1891 γεννιέται ο Αλιπράντης Δημήτριος του Πολυχρόνη φαροφύλαξ κάτοικος Παροικιάς.
–1898. Το 1898 γεννιέται ο Αλιπράντης Αντώνιος του Ιωάννη ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1899. Το 1899 γεννιέται ο Αλιπράντης Σταύρος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1902. Το 1902 γεννιέται ο Αλιπράντης Νικόλαος του Κωνσταντίνου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1903. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 53 ετών γεωργός Ιωάννης Δημ. Αλιπράντης άγαμος. Έδωσε όρκο στις 24 Ιανουαρίου 1903.
–1904. Το 1904 γεννιέται ο Αλιπράντης Γεώργιος του Αγγελή γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
1904. Το 1904 γεννιέται ο Αλιπράντης Κωνσταντίνος του Μιχαήλ ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1904. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός [Νάουσα] 25 ετών ναυτικός Βασίλειος Ευστρ. Αλιπράντες άγαμος. Έδωσε όρκο στις 28 Ιανουαρίου 1904.
–1905. Το 1905 γεννιέται ο Αλιπράντης Βασίλειος του Δημητρίου εργατικός κάτοικος Παροικιάς.
–1908. Το 1908 γεννιέται ο Αλιπράντης Γεώργιος του Πέτρου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1909. To 1909 γεννιέται στην Μάρπησσα ο Δημήτριος Αλιπράντης του Νικήτα και της Κατίγκως
–1911. Γεώργιος Ν. Αλιπράντης, Υποτελώνης στην Σύρο το 1911.
–1911. Το 1911 γεννιέται ο Αλιπράντης Δημήτριος του Πέτρου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1911. Κωνσταντίνος Ν. Αλιπράντης, ιερέας στον Δήμο Υρίας το 1911.
–1911. Νικήτας Εμμ. Αλιπράντης, Έμπορος αποικιακών και υφασμάτων στον Δήμο Μάρπησσας το 1911.
–1911. Στις 19 Απριλίου 1911 ο 24χρονος ναυτικός από την Πάρο Νικόλαος Κοντός του Κωνσταντίνου και της Αικατερίνης Ασπροπούλου [κάτοικοι Πάρου] παντρεύεται στην Ερμούπολη την 22χρονη από την Σύρο Αννέτα Αλιπράντη, του Κωνσταντίνου και της Ανθούσας Πατέλη.
–1913. Το 1913 γεννιέται ο Αλιπράντης Εμμανουήλ του Μιχαήλ γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1914. Στις 15 Απριλίου 1914 ο 48χρονος κτίστης από την Πάρο Γεώργιος Αλιπράντης του Θεόδωρου [μαραγκός] και της Ζαμπέτας Χιονάδη [κάτοικοι Πάρου] παντρεύεται στην Ερμούπολη την 30χρονη από την Σύρο Μαριγώ Μαντζαράκη, του Γεράσιμου, και της Καλλιόπης Γαλανοπούλου.
–1917. Το 1917 γεννιέται ο Αλιπράντης Ιωάννης του Παναγιώτη ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1917. Το 1917 γεννιέται ο Αλιπράντης Εμμανουήλ του Αντωνίου ιδ. υπάλληλος κάτοικος Παροικιάς.
–1918. Το 1918 γεννιέται ο Αλιπράντης Ιωάννης του Πέτρου εργατικός κάτοικος Παροικιάς.
–1918. Το 1918 γεννιέται ο Αλιπράντης Ιωάννης του Μιχαήλ γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1920. Το 1920 γεννιέται ο Αλιπράντης Γεώργιος του Μιχαήλ εργατικός κάτοικος Παροικιάς.
–1921. Το 1921 γεννιέται ο Αλιπράντης Ιάκωβος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1922. Το 1922 γεννιέται ο Αλιπράντης Ιωάννης του Μιχαήλ εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1922. Το 1922 γεννιέται ο Αλιπράντης Στυλιανός του Νικόλαος, κάτοικος Νάουσας, μετέπειτα εργάτης.
–1923. Μέλος του Εξωραϊστικού Φιλοδασικού Συλλόγου Λευκών, εν Λεύκαις τη 17 Απριλίου 1923 ο Κωνσταντίνος Αλιπράντης ιερεύς και ο Παναγιώτης Αλιπράντης.
–1924. Το 1924 γεννιέται ο Αλιπράντης Πολυχρόνης του Δημητρίου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1924. Το 1924 γεννιέται ο Αλιπράντης Στυλιανός του Ιωάννη εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1924. Το 1924 γεννιέται ο Αλιπράντης Νικόλαος του Μιχαήλ γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1924. Το 1924 γεννιέται ο Αλιπράντης Σταμάτιος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1924. Το 1924 γεννιέται ο Αλιπράντης Γεώργιος του Εμμανουήλ γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Αλιπράντης Κωνσταντίνος του Νικολάου εργάτης κάτοικος κοιν. Παροικιάς.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Αλιπράντης Ιωάννης του Σταύρου εργατικός κάτοικος Παροικιάς.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Αλιπράντης Δαμιανός του Πέτρου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Αλιπράντης Νικόλαος του Ιωάννη υπάλληλος κάτοικος κοιν. Λευκών. Μεταγράφηκε σε άλλη Κοινότητα το 1949.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Αλιπράντης Αντώνιος του Αριστοτέλη κάτοικος κοιν. Μάρπησσας.
–1929. Το 1929 γεννιέται ο Αλιπράντης Στυλιανός του Πέτρου γεωργός κάτοικος κοιν. Παροικιάς.
–1930. Το 1930 γεννιέται ο Αλιπράντης Κωνσταντίνος του Νικόλαος, κάτοικος Νάουσας, μετέπειτα ναυτικός.
1931, μπροστά στην Εκατονταπυλιανή, Ελένη Αλιπράντη.
–1932. Το 1932 γεννιέται ο Αλιπράντης Αντώνιος του Σταμάτη μετέπειτα έμπορος.
–1936. Στην Α’ Παγκυκλαδική Έκθεση Σύρου αγροτικών, πτηνοτροφικών και βιομηχανικών προϊόντων στις 16-23 Αυγούστου 1936 αναφέρεται το μέλος της Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών Πάρου Στρατής Αλιπράντης (Τσιμπίδο).
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Μάρπησσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 57χρονος Αλιπράντης Σταύρος του Εμμανουήλ κτηματίας, ο Αλιπράντης Αριστοτέλης του Αντωνίου 71 ετών έμπορος, ο 66χρονος Αλιπράντης Ευστάθιος του Εμμανουήλ έμπορος, ο 64χρονος Αλιπράντης Βασίλειος του Εμμανουήλ κτηματίας, ο 55χρονος Ιωάννης Αλιπράντης του Εμμανουήλ έμπορος, ο 56χρονος Αλιπράντης Σταμάτιος του Αντωνίου έμπορος, ο Αλιπράντης Κώστας του Νικήτα 39 ετών γεωργός, ο Αλιπράντης Ευστράτιος του Νικήτα 41 ετών ιατρός, ο Αλιπράντης Ανδρέας του Ιωάννη 55 ετών έμπορος και ο Αλιπράντης Εμμανουήλ του Κώστα 25 ετών εργάτης..
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 62χρονος κάτοικος Νάουσας, Αλιπράντης Πέτρος του Αντωνίου, ξυλουργός ο 61χρονος κάτοικος Νάουσας, Αλιπράντης Νικόλαος του Αντώνιου, υποδηματοποιός, ο 26χρονος μηχανικός Αλιπράντης Ιωάννης του Μιχαήλ, ο 27χρονος αλιεύς Αντώνιος Αλιπράντης του Νικολάου, ο 31χρονος ξυλουργός Αντώνιος Αλιπράντης του Πέτρου, ο 25χρονος ξυλουργός Ευστράτιος Αλιπράντης του Πέτρου, ο 24χρονος εργάτης Στυλιανός Αλιπράντης του Νικολάου, ο 24χρονος εργάτης ΑΛιπράντης Εμμανουήλ του Πέτρου, ο 29χρονος εργάτης Δημήτρης Αλιπράντης του Πέτρου, ο 26χρονος ξυλουργός Ευστάθιος Αλιπράντης του Ευσταθίου΅,  ο 58χρονος κάτοικος Νάουσας, Αλιπράντης Μιχαήλ του Ιωάννη, ναυτικός και ο 35χρονος γεωργός ΑΛιπράντης Ιωάννης του Πέτρου.
–1946. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1946 είναι εγγεγραμμένος ο Αλιπράντης Σταμάτιος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 19 Αυγούστου 1950, υπάρχει εγγεγραμμένη η Αλιπράντης Ανδριανή, όνομα συζύγου Ιωάννης, όνομα πατρός Ιωάννης Κρητικός.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Κορτιάνου Ελένη, όνομα συζύγου Άγγελος, όνομα πατρός Πέτρος Αλιπράντης, η Αλιπράντη Άννα, όνομα συζύγου Ευστάθιος, όνομα πατρός Κωνσταντίνος Σιφναίος, η Γαβαλά Ειρήνη, όνομα συζύγου Αντώνιος, όνομα πατρός Ευστ. Αλιπράντης, η Ζουμή Μαρκέττα, όνομα συζύγου Επαμεινώνδας, όνομα πατρός Πέτρος Αλιπράντης, η Ταντάνη Κονδύλω, όνομα συζύγου Δημήτριος, όνομα πατρός Πέτρος Αλιπράντης, η Αλιπράντη Κυριακή, όνομα συζύγου Νικόλαος, όνομα πατρός Περικλής Καλαματιανός.

–Αλισάφης ή Αλησάφης ή Αλήσαφας: Ελληνικό-παλαιοβυζαντινό επίθετο, πριν το 1204. Παράγωγο επώνυμο από το όνομα Ελισάβετ. Το σημερινό πατρωνυμικό είναι Μαρμαριανός. Σήμερα γνωστό στον Δραγουλά το Μαρμαρινός. Το επώνυμο έφερε ο αρχιεπίσκοπος Τήνου Αρσένιος, κουνιάδος του οικονόμου Παροικιάς Νικολάου Αλισάφη.
Η οικογένεια Αλισάφη έχει εκλείψει πια από την Πάρο, σώζονται τα τοπωνυμία «Του Αλισάφα» στον Πρόδρομο και «στον Αλισάφηδο» στην περιοχή Ψυχοπιανά (σήμερα Πεταλούδες).  Απαντάτε στη Νάξο που είναι από τον κλάδο της Πάρου και είναι καθολικού δόγματος, το ίδιο και στη Μήλο.  
*3 Το εντυπωσιακής υστεροαναγεννησιακής αρχιτεκτονικής, οικοδομικό κόσμημα της Πάρου, αρχοντική κατοικία του Αλέξανδρου Δελαγραμμάτη και τα χαρακτηριστικά μαρμάρινα παράθυρα με τους ραδινούς κιονίσκους στο μέσον, απέναντι από την εκκλησία Σεπτεμβριανή της Παροικίας, προικώο της Συζύγου του γένους Αλισάφη, και κτίσμα της ιερατικής οικογένειας των Αλισαφή. Οι Άγιοι Ανάργυροι στη φλόγα Παροικίας (όπου στο δάπεδο της εκκλησίας βρίσκονται οι τάφοι τους), ο Άγιος Γεώργιος στα λειβάδια – κουνάδος, Παροικία και ο Πύργος Ψυχοπιανά είναι κτίσματα της ιστορικής οικογένειας Αλισάφη. Εν συνεχεία, το μοναδικής Αρχιτεκτονικής κτίσμα, περιήλθε αλληλοδιαδόχως δια θηλυγονικών προικοδοτήσεως στις οικογένειες Κρίσπη, Μαυρογένη και από το 1913 ως σήμερα στην οικογένεια Γράβαρη.
Αν υποθέσουμε ότι η οικογένεια Μαρμαρινού είναι κλάδος των Αλισάφιδων τότε μιλάμε για τις παλαιότερες οικογένειες των Μαρμάρων όπου μαρτυρείται από τον 1680. Σε έγγραφο του 1680 σε επιγραφή της βάσεως μαρμάρινου μανουαλίου του Αγίου Αντωνίου Κεφάλου. Το επίθετο ως Μαρμαρινός μαρτυρείται μετά το 1800.
–1469. Ο Πύργος των Αλισαφαίων που κτίστηκε αργότερα του 1469, σημερινές Πεταλούδες, που φανερώνει ότι εκεί θα υπάρχει μεσαιωνικός οικισμός. Ιάκωβος Αλισάφης 1626.
–17ος αιω. Γεώργιος Αλησάφης. Στον Άγιο Αντώνιο Κεφάλου. Επι της βάσης του βορείου μαρμάρινου μανουαλίου του καθολικού προ του τέμπλου, η επιγραφή: ΜΝΗCΘΗΤΙ ΚΕ ΤΗ ΨΥΧΙ ΤΟΥ ΔΟΥΛΟΥ CΟΥ ΓΕΟΡΓΙΟΥ ΑΛΗCΑΦΗ ΚΑΙ… (Μνήσθητι κ(ύριε την ψυχήν του δούλου σου Γεωργίου Αλησάφη και…) η συνέχεια λείπει λόγω κοπής του μαρμάρου.
–1638. Αντώνιος Αλησάφης. Σε έγγραφο του 1638  στον ναό του Αγ. Νικολάου της Κολόνας Παροικιάς.
–1639. Ο Γεώργιος Αλησάφης αναφέρεται σε επιγραφή του ναού Αγίου Γεωργίου μεταξύ Παροικιάς-Νάουσας, του έτους 1639.
–1672. Σε αίτημα των παριανών προς τον προϊστάμενο της γαλλικής επαρχίας Πατέρα της Καθολικής Εκκλησίας  Jacques Dinet για να ζητήσουν πατέρες της καθολικής εκκλησίας να έρθουν στην Πάρο. «Ταπεινοπρεπώς παρακαλούμεν την πανοσιώτη σας, ωσάν προηγούμενος οικουμενικός και πατριάρχης της αγίας και υπέρ ενδόξου συντροφιάς υου ιησού να συγκλύνη εις το να μας έλθουν ωδε εις τον τόπον μας πατέρες δια να κατοικήσουν εδώ έως εις τα άλλα νησιά δια να ημπορέσωμεν και ημείς να λάβωμεν εκείνη την βοήθεια και ωφέλειαν της ψυχής μας μαζί και την επιστήμην δια τους μεταγεναστέρους μας, επειδή ξεύρωμεν καλότατα ότι πως η πανοσιώτησας και η τρισκία της όλα ο σκοπός και ο πόθος άλλο δεν είναι εις όλα τα πάντα μόνον να γυρέψετε την μεγαλύτερην δόξα του Θεού και της σωτηρίας των ψυχών εις κάθε τόπον όπου ευρίσκονται…»
Πάρος: εν έτι σωτήριω 1672 εν μήνι μαίω (29) εις το παλαιόν: + Ταπεινός Μητροπολίτης Παροναξίας Μελέτιος.
Το πιο πάνω αίτημα υπογράφουν χριστιανοί, καθολικοί και ορθόδοξοι, μεταξύ άλλων και ο Ιερεύς Μιχαήλ Αλισάφης και Αντώνιος Αλισάφης.
–1683. Σε έγγραφο στις 27 Δεκεμβρίου 1683 «ο ιερομόναχος Κάλλιστος Νταρμάνος δωρείται εις τον παπά κυρ Ιωάννη Γαλιάτζον το μοναστήρι το Μέγα Ταξιάρχη εις την τοποθεσία Κορμόν. Καθηστά επίτροπον τον αφέντη Ιάκωβον Αλησάφη και τον Μιχελάκη Πρωτόδικο.
–1688. Γιακουμής Αλησάφης. Σε έγγραφο Κεφάλου της 29 Δεκεμβρίου του 1688 που αφορά "συμβιβασμό της Μονής του Αγίου Αντωνίου Κεφάλου με τον Γιακουμή Αλησάφη".
–1689. Στην 1 Νοεμβρίου 1689 ο Ιάκωβος Αλισάφης, Προύχοντας της Παροικιάς κάνει τη διαθήκη του στη Νάξο όπου κατοικούσε.
–1711. Οι Άγιοι Ανάργυροι, ναός και γειτονιά της Παροικιάς, κοντά στο ποτάμι. Περιοχή Παροικιάς (Πηγαδάκι) Προικοσύμφωνο Νικολάου Αλιφάφη και Μαρκετάκης Μενδρινού, Μάρμαρα 8 Σεπτ. 1711.
–1712. Απόδειξη παραλαβής της κινητής προικώας περιουσίας της Μαρκέτας Γ. Μενδρινού-Αλισάφη, Μάρμαρα 12 Οκτωβρίου 1712.
–1716. Σε πρακτικό εκλογής νοταρίου – καγκελαρίου από το κοινό της Παροικιάς στη Γενική Συνέλευση της 14 Ιανουαρίου 1716, μαρτυρείται ο παπά Νικόλαος Αλισάφης, ο Γεώργιος Αναγνώστη Αλισάφης και ο Βασίλης Αλισάφης.
–1722. Στις 26 Ιουνίου 1722, αναφέρεται ο Μανουήλ Αλισάφης. Υπήρξε κουνιάδος του επισκόπου Τήνου Αρσενίου Μενδρινού.
–1722. Ο ναός υπήρξε ιδιοκτησία του ιερέως οικονόμου Μανουήλ Αλισάφη, ο οποίος στα 1722 πώλησε το μισό περιβόλι του στον κουνιάδο του αφέντη Δεσπότη άγιο Τήνου Αρσένιο Μενδρινό.
–1723. Σε πρακτικό εκλογής εκτιμητών του κοινού της Παροικιάς στις 30 Ιανουαρίου 1723 κατά τη Γενική Συνέλευση μαρτυρείται ο οικονόμος Αλισάφης και ο Βασίλειος Αλισάφης.
–1724. Σε πρακτικό εκλογής εκτιμητών του κοινού της Παροικιάς στις 13 Δεκεμβρίου 1724 κατά τη Γενική Συνέλευση μαρτυρείται ο οικονόμος Παροικιάς Αλισάφης.
–1730. Πρακτικό εκλογής απεσταλμένου του κοινού της Παροικιάς στην Κωνσταντινούπολης στις 28 Ιανουαρίου 1730 μαρτυρείται ο Βασίλης Αλισάφης.
–1730. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 12 Νοεμβρίου 1730, αναφέρει τον οικονόμο Παροικιάς Αλησάφη Βασίλη.
–1730. Σε πρακτικό πωλήσεως του φόρου της δεκάτης του κοινού Παροικιάς κατά τη Γενική Συνέλευση, της 26 Ιουλίου 1730 μαρτυρείται ο οικονόμος και Βασίλης Αλισάφης.
–1731. Σε δημόσιο πλειστηριασμό του κοινού της Παροικιάς, σε πρακτικό Γενικής Συνέλευσης της 1 Μαρτίου 1731 μαρτυρείται ο οικονόμος Αλισάφης.
–1731. Σε έγγραφο Παροικιάς στις 14 Ιουνίου 1731, γράφεται: «Αγορά Βασιλείου Αλισάφη από τον δοτόρε Σκορδίλη Νικόλαο…».
–1731. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 6 Δεκεμβρίου 1731, αναφέρεται ο Βασίλης Αλισάφης.
–1732. Πρακτικό εξουσιοδοτήσεως απεσταλμένου του κοινού Παροικιάς, κατά τη Γενική Συνέλευση στις 17 Ιανουαρίου 1732 αναφέρεται ο Βασίλης Αλισάφης.
–1733. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 4 Ιανουαρίου 1733, αναφέρεται ο Βασίλης Αλισάφης.
–1733. Σε δημόσιο πλειστηριασμό του κοινού Παροικιάς στις 20 Ιουνίου 1733, αναφέρεται ο Βασίλης Αλισάφης.
–1734. Απόφαση του κοινού της Παροικιάς για επαναπατρισμό συμπατριωτών τους (λόγω της βαριάς φορολογίας από τους Τούρκους, με το οποίο τους καλούσε να επιστρέψουν στο νησί τους, δίνοντας την υπόσχεση για μείωση των φόρων τους) στις 16 Σεπτεμβρίου 1734, υπογράφει ο Βασίλης Αλισάφης.
–1736. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 22 Ιανουαρίου 1736, αναφέρεται ο Βασίλης Αλισάφης.
–1738. Η οικονόμισσα Αλησάφη, στα 1738, πουλά στον αδερφό της το μισό περιβόλι που της αναλογεί και που μάταια ξόδεψε εκείνη για να το αναστήσει, γιατί «είναι χαλαστό, με τοίχους βουλισμένους, και ο θυμός του οταμού εκατάσυρε μέσα λιθουριές πολλές».
–1738. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς τον Μάρτιο του 1738 αναφέρεται ο Βασίλης Αλισάφης.
–1738. Μαρτυρία υπερασπίσεως συμπατριώτη τους ιερέα Φραγκίσκου Νταβερόνα προς τον καπουδάν πασά (για αντίδραση στην συγκέντρωση της φορολογίας), κατά τη Γενική Συνέλευση από τα κοινά της Πάρου, της 16 Ιουλίου 1738, υπογράφει ο Βασίλης Αλισάφης.
–1740. Σε προικοσύμφωνο Παροικίας στις 14 Ιουλίου 1740, του Αντώνη Γιακουμή Βιτζαρά με την θυγατέρα Δημητράκη Μαλακη ονόματι Ανούσα, αναφέρεται ο Βασίλης Αλισάφης.
–1747. Στη διαθήκη του σακελίου Βιτζαρά ιερέως Κωνσταντίου στις 30 Μαρτίου 1747 αναφέρεται το Κατερινάκι Αντωνάκη Αλισάφη.
–1760. Νικόλαος Ιωαν. Δελαγραμμάτης 1760 Προεστός-Μεγαλοκτηματίας (Πρώτος ξάδερφος Τζώρτζη Συμ. Δελαγραμμάτη: Αλέξανδρος Δελαγραμμάτης *3 (Προεστός-Μεγαλοκτήμονας) ¬ Χαϊδεμένη Αλισαφή ¬ Ελένη Δελαγραμμάτη ¬ Σπύρος Κρίσπης (Προεστός) ¬ Αλέξανδρος Κρίσπης-Δελαγραμμάτης (Προεστός-Κτηματίας) ¬ Εργίνη Κυπραίου ¬ Ιωάννης Κρίσπης-Δελαγραμμάτης (Αξιωμ. Πολεμικού Ναυτικού) ¬ Αναστασία Καραντάμογλου ¬ Κων/νος Κρίσπης ¬ Βαλασίας Δουβαρτζόγλου ¬ Αλεξάνδρα Κρίσπη ¬ Χρήστος Χατζάκος (Αξιωμ. Αεροπορίας). Η Ανέλιξη γενεαλογικού κλάδου οικογ. Αλισάφη-Δελαγραμμάτη-Κρίσπη-Μαυρογένη-Γράβαρη (18ος-20ος αι.).
–1773.  Κλάδος της Παριανής οικογένειας Αλισάφη μετοικεί στη Νάξο. Ο Καθολικός κτηματίας Ιάκωβος Αλισάφης (περ. 1773-1838, γόνος παλιάς οικογένειας της Πάρου που είχε μεταναστεύσει στη Νάξο και είναι γραμμένος μ’ αυτά τα στοιχεία στο «Βιβλίο Αποβιώσεων» του Δήμου Νάξου για το 1838. Μαθαίνουμε ακόμα πως ο Αλισάφη είχε τότε ή διεκδικούσε την υπηκοότητα του βασιλείου της Νάπολης, η οποία ήταν στην ουσία γαλλικό προτεκτοράτο. Πρόκειται ασφαλώς για τυπικό εκπρόσωπο της κοινωνικής μερίδας με την οποία συγκρούστηκαν οι Πολίτιδες. Στην ετυμηγορία του καζασκέρη ο Αλισάφη εμφανίζεται χωρίς επώνυμο και αντί για πατρώνυμο έχει μητρώνυμο: «υιός της Σμαράγδας». Ίσως να ήταν νόθος. Στις αρχές του 18ου αιώνα εμφανίζεται στη Νάξο ένας Σμαράγδης Αλισάφη, που άνετα θα μπορούσε να είναι προπάππους του. Υποθέτουμε πως ι Αργυρόπουλος ή ο άγνωστος αντιγραφέας του, δεν αναγνώρισαν στο πατρώνυμο του τουρκικού πρωτοτύπου το εξωτικό «Σμαραγδής» και διάβασαν στη θέση του το πιο οικείο θηλυκό «Σμαράγδα».  
–1818. Κατάλογος Παροικιάς 24 Μάιου 1818, "εν τω αυτώ σύμπλιος Μαρία Αλισαφή.
–1891. Επιστολή του σεβ. Αρχιεπισκόπου Ιωσήφ Ζαφφίνου το 1891 υπογράφει ο ιερεύς αρχ. γραμματέας Ιωάννης Αλησάφης.
 
–Αλιφιέρης ή Αλφιέρης ή Αλιφέρης: Κρητοβενέτικη οικογένεια. Ανήκει στην κατηγορία των ονομάτων που προέρχονται από βενετικά αξιώματα και τίτλους. Αλιφιέρης στα λατινικά σημαίνει σημαιοφόρος και σε παρέλαση ο Αλιφιέρης είχε στα αριστερά του και στα δεξιά του κονταροφόρους που ονομάζονταν Κονταράτοι. Άλλοι τύποι του ονόματος αυτού είναι Αλιφέρης και Αλφέρης. Πρωτοεμφανίζονται στην Παροικία και στην συνέχεια στη Νάουσα. Ο "Παροικιώτης" ιερέας Ελευθέριος Αλιφιέρης είναι ο γεννήτορας των Ναουσαίων Αλιφιέριδων. Παντρεύτηκε την Ναουσαία θυγατέρα του Κονταράτου.
Γνωστό ιταλικό όνομα από την οικογένεια ALIGIER της Τοσκάνης.
Η οικογένεια Alfieri είναι από τις κορυφαίες ευγενών οικογενειών που ανήκουν σε Asti "casane", δηλαδή ότι οι οικογένειες που λαμβάνονται κοινωνική άνοδο λόγω καταγωγής, αργότερα σε νόμισμα του δανείου και το εμπόριο.
Από το 1176, συνεχώς ήταν πάντα παρούσα στη δημόσια ζωή Asti, γέννησε τον σοφό Ogerio Alifieri το 1274, τον Enrico Alfieri Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος και υπουργός του Ανωτάτου κυβέρνησης των Φραγκισκανών στο 14ο αιώνα, τον ποιητή Vittorio Alfieri και τον αρχιτέκτονα της οικογένειας Savoy στο 18ο αιώνα, Benedetto Alfieri.
Οι Alfieri στο Πιεμόντε (Βορειοδυτική Ιταλία) έχουν κοινή καταγωγή με εκείνες του Νότου της Ιταλίας.
To 1698, υποστηρίζεται ότι ο ιδρυτής της οικογένειας είναι ο Lombard Dauferius ο οποίος κατέβηκε από τους δούκες του Μπενεβέντο.
Από εκεί το όνομα της γενεαλογίας αλλάξει Auferi, Offeri, Alferis και τελικά Alfieri.
Από Μπενεβέντο η οικογένεια διακλαδίζεται σε κλάδους της Crema, Piemonte, Μιλάνο, Φλωρεντία, Cortona, Αρέτσο και τη Σικελία. Σύμφωνα με τον ερευνητή ιατρό Γεώργιο Καπαρό, το όνομα προέρχεται από τα ισπανο-αραβικά! Συγκεκριμένα, "al faris" στα αραβικά είναι ο σημαιοφόρος ως στρατιωτικός βαθμός. Τον όρο αυτόν τον δανείστηκαν οι Ισπανοί. Ο αετός στο οικόσημο υποδηλώνει την ρωμαϊκή σημαία (το σύμβολο αυτό το έκλεψαν και οι Γερμανοί όταν ονόμασαν το κράτος τους "Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία" και το χρησιμοποιούν έως σήμερα) συνεπώς υποδηλώνει τη σχέση με τον σημαιοφόρο. Με βάση τα ανωτέρω αναφερόμαστε στην οικογένεια Alfieri της Νότιας Ιταλίας (πχ Napoli) και της κεντρικής Ιταλίας (πχ Roma). Υπάρχει όμως και η οικογένεια Alfieri της βόρειας Ιταλίας (κυρίως Lombardia) που θεωρείται ότι είναι γερμανικής καταγωγής και ότι δεν έχει σχέση με τους ανωτέρω! Άλλοι ερευνητές όμως, ισχυρίζονται πως πρόκειται για την ίδια οικογένεια η οποία διασπάρθηκε από την Φλωρεντία.
Στον ελλαδικό χώρο αρχικά εμφανίζονται στην Κορώνη μετά στα Κύθηρα και από εκεί στην Κρήτη και την Πάρο.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1847 (συμπεριλαμβάνει και την Αντιπάρο) υπάρχει εγγεγραμμένος ο Αλιφιέρης Κωνσταντίνος 55 ετών γεωργός.
–1868. Το 1868 γεννιέται ο Αλιφιέρης Κωνσταντίνος του Νικολάου γεωργός κάτοικος Παροικιάς. Απεβίωσε το 1954.
–1880. Το 1880 γεννιέται ο Αλιφιέρης Ιωάννης του Νικολάου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1891. Το 1891 γεννιέται ο Αλιφιέρης Νικόλαος του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1893. Το 1893 γεννιέται ο Αλιφιέρης Νικόλαος του Κωνσταντίνου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1893. Το 1893 γεννιέται ο Αλιφιέρης Κωνσταντίνος του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1895. Το 1895 γεννιέται ο Αλιφιέρης Ιωάννης του Πέτρου σιδηρουργός κάτοικος Παροικιάς.
–1903. Το 1903 γεννιέται ο Αλιφιέρης Χαράλαμπος του Κωνσταντίνου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1904. Το 1904 γεννιέται ο Αλιφιέρης Αθανάσιος του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1908. Το 1908 γεννιέται ο Αλιφιέρης Νικόλαος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1909. Το 1909 γεννιέται ο Αλιφιέρης Χαράλαμπος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1911. Ελευθέριος Ι. Αλιφιέρης, ιερέας στη Νάουσα το 1911.
–1911. Το 1911 γεννιέται η Θεοφίλη Ευαγγελία του Λύσανδρου, μετέπειτα σύζυγος του Κωνσταντίνου Αλιφιέρη, κάτοικος Νάουσας Πάρου.
–1912. Το 1912 γεννιέται η Αλιφιέρη Χριστίνα του Ιωάννη κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1914. Το 1914 γεννιέται ο Αλιφιέρης Δημήτριος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1914. Το 1914 γεννιέται ο Αλιφιέρης Λεωνίδας του Κωνσταντίνου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1917. Το 1917 γεννιέται ο Αλιφιέρης Δημήτριος του Κωνσταντίνου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1919. Το 1919 γεννιέται ο Αλιφιέρης Χαράλαμπος του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1921. Το 1921 γεννιέται ο Αλιφιέρης Κωνσταντίνος του Νικολάου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1921. Το 1921 γεννιέται ο Αλιφιέρης Στυλιανός του Φραγκίσκου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1921. Το 1921 γεννιέται ο Αλιφιέρης Κωνσταντίνος του Κωνσταντίνου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1922. Το 1922 γεννιέται ο Αλιφιέρης Ευάγγελος του Ιωάννη κάτοικος της Κοιν. Παροικιάς.
–1924. Το 1924 γεννιέται η Αλιφιέρη Κάντια του Ιωάννη κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1925. Το 1925 γεννιέται ο Αλιφιέρης Πέτρος του Ιωάννη σιδηρουργός κάτοικος Παροικιάς.
–1926. Το 1926 γεννιέται η Αλιφιέρη Μαρουλία του Ιωάννη κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Αλιφιέρης Γεώργιος του Νικολάου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1929. Το 1929 γεννιέται στη Νάουσα ο Αλιφιέρης Νικόλαος του Δημητρίου.
–1930. Σε φωτογραφία του Δημοτικού Σχολείο Παροικίας το 1930, διακρίνεται η μαθήτρια Κατίνα Αλιφιέρης.
–1930. Το 1930 γεννιέται ο Αλιφιέρης Γεώργιος του Νικολάου γεωργός κάτοικος κοιν. Παροικιάς.
–1930. Το 1930 γεννιέται ο Αλιφιέρης Ανδρέας του Ιωάννη σιδηρουργός κάτοικος κοιν.  Παροικιάς.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 48χρονος κάτοικος Νάουσας, Αλιφιέρης Δημήτριος του Ελευθέριου, υποδηματοποιός.
–1970. Σε φωτογραφεία στην παραλία της Παροικιάς, Νίκος Αλιφιέρης λέει τα κάλαντα, τα Χριστούγεννα του 1970.

–Αλμπάνης: Η οικογένεια Αλμπάνη της Πάρου που τους συναντώμαι τον 18ο αι. είναι γενοβέζικης καταγωγής (Albanis).
–1732. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 4 Ιανουαρίου 1732, αναφέρεται ο Κουέκος Αλμπάνης.
–1732. Πρακτικό εξουσιοδοτήσεως απεσταλμένου του κοινού Παροικιάς, κατά τη Γενική Συνέλευση στις 17 Ιανουαρίου 1732 αναφέρεται ο Κουέκος Αλμπάνης.
–1734. Στις 24 Φεβρουαρίου 1734, οι προεστοί και επίτροποι του κοινού Παροικιάς Πάρου, με συστατικό γράμμα βεβαιώνουν ότι ο κάτοικος του νησιού τους, γαλλικής καταγωγής, Γιόζε Ντάλες, δια της βίας και παρά τη θέλησή του συνεργάστηκε με ξένους πειρατές, ένας εκ αυτών είναι ο Κουέκος Αλμπάνης.
–1734. Απόφαση του κοινού της Παροικιάς για επαναπατρισμό συμπατριωτών τους (λόγω της βαριάς φορολογίας από τους Τούρκους, με το οποίο τους καλούσε να επιστρέψουν στο νησί τους, δίνοντας την υπόσχεση για μείωση των φόρων τους) στις 16 Σεπτεμβρίου 1734, υπογράφει ο Κουέκος Αλμπάνης.
–1736. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 22 Ιανουαρίου 1736, αναφέρεται ο Κουέκος Αλμπάνης.
–1736. Πρόσκληση επαναπατρισμού κατοίκων Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση του κοινού Παροικιάς, της 24 Φεβρουαρίου 1736, υπογράφει και ο Κουεκός Αλμπάνης.
–1737. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς την 1η Μαρτίου 1737 αναφέρεται ο Κουέκος Αλμπάνης.
–1738. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς τον Μάρτιο του 1738 αναφέρεται ο Κουέκος Αλμπάνης.
–1738. Καταγραφή περιουσιακών στοιχείων [Παροικιά, 13 Νοεμ. 1738] χωράφι Αγία Ελένη σύμπλιος Κουέκος Αλμπάνης.
–1739. Πρακτικό εκλογής κοινοτικών επιστατών του ναού της Εκατονταπυλιανής σε Γενική Συνέλευση του κοινού της Παροικιάς στις 10 Μαρτίου 1739 αναγράφεται ο Κουέκος Αλμπάνης.
–1739. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς στις 14 Απριλίου του 1739 αναφέρεται ο Κουέκος Αλμπάνης.
–1739. Πρακτικό εκλογών κατά την Γεν. Συνέλευση στις 30 Αυγούστου 1739 απεσταλμένου των κοινών της Πάρου στην Κωνσταντινούπολη, εκλέγουν τον Νικόλαο Μαυρογένη, προκειμένου να διαπραγματευθεί τα οικονομικά θέματα του νησιού. Αναφέρεται ο κάτοικος Παροικιάς Κουέκος Αλμπάνης.
–1740. Σε δημόσιο πλειστηριασμό του κοινού Παροικιάς στις 12 Απριλίου 1740, αναφέρεται ο Κουέκος Αλμπάνης.
–1741. Εκλογή προβλεπτών υγειονομικών μέτρων από το κοινό Παροικιάς Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 2 Μαΐου 1741, υπογράφει και ο Κουέκος Αλμπάνης.
–1741. Κατά τη Γενική Συνέλευση, της 18 Νοεμβρίου 1741, οι προεστοί και κοινοτικοί εκπρόσωποι της Παροικιάς Πάρου, αποφάσισαν να συλλάβουν, να φυλακίσουν και τέλος να εκτοπίσουν από το νησί τους τον συντοπίτη τους Ιωάννης Βασιλάκης, λόγω του σκανδαλώδους τρόπου της ζωής του και άλλων ανάρμοστων πράξεων. Υπογράφει ο Κουέκος Αλμπάνης.
–1742. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς στις 1η Μαρτίου του 1742 αναφέρεται ο Κουέκος  Αλμπάνης.
–1743. Απόφαση για καθορισμό της φορολογίας κατοίκων της Πάρου στις 12 Απριλίου 1743, αναφέρεται ο Κουέκος Αλμπάνης.
–1744. Κατά τη Γενική Συνέλευση εκπροσώπων όλων των κοινών της Πάρου, της 6 Απριλίου 1744, αποφασίζουν να συντάξουν γράμμα υπερασπίσεως του συμπατριώτη τους δραγουμάνου Νικολάου Μαυρογένη, εναντίον των εις βάρος του συκοφαντιών μερικών συμπατριωτών τους, προς τις τουρκικές αρχές. υπογράφει και ο Κουέκος Αλμπάνης.
–1745. Απόφαση του κοινού της Παροικιάς για φορολογική μείωση σε συμπατριώτες τους, την 18 Οκτωβρίου 1745, υπογράφει και ο Κουέκος Αλμπάνης.
–1746. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς στις 22 Μαρτίου του 1746 αναφέρεται ο Κουέκης Αλμπάνης.
–1748. Πρακτικό πωλήσεως των φόρων του κοινού της Παροικιάς κατά τη Γενική Συνέλευση, τη 1 Μαρτίου 1748, μαρτυρείται ο Κουέκος Αλμπάνης.
–1749. Σε εκλογή απεσταλμένου για την Κωνσταντινούπολη από τα κοινά της Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 12 Οκτωβρίου 1749, μαρτυρείται ο Κουέκος Αλμπάνης.
–1749. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού Παροικιάς στις 20 Νοεμβρίου 1749, αναγράφετε ο Κουέκης Αλμπάνης.
–1750. Σε Πρακτικό εκλογής απεσταλμένου των επτά κοινών της Πάρου (Παροικιάς, Νάουσας, Κεφάλου, Τζιπίδου, Λευκών, Μαρμάρων, Δραγουλάς) στην Κωνσταντινούπολη της 23 Αυγούστου 1750, μαρτυρείται ο κάτοικος Παροικιάς Κουέκης Αλμπάνης.
–1752. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Παροικιάς σε Γενική Συνέλευση στις 6 Σεπτεμβρίου 1752 μαρτυρείται ο Κουέκης Αλμπάνης.

–Αλσαμαήλ: Οφθαλμίατρος κάτοικος Λευκών, καταγωγή από Συρία, έτος 1990.

Αλταμιράνο: Επίθετο πατριδωνύμιο. Ο αναφερόμενο Aλταμιρανο κατάγεται από την περιοχή ΑΛΤΑΜΙΡΑ της Ισπανία. To επίθετο μας είναι γνωστό και στην Ισπανόφωνη Ν. Αμερική, άλλα και στην Πάρο από το 1975. Η οικογένεια Αλταμιράνο μαρτυρείται έως σήμερα στην Πάρο.

Αμανίτης: Επώνυμο παρωνύμιο με καταγωγή από την Κρήτη.
–1827. Τον Αύγουστο του 1827 ο Αϊβαλιώτης ναυτικός Παναγιώτης Ιντζές, ιδιοκτήτης του πλοίου «Πέραμα», και ο Αθανάσιος Κομίλος, αϊβαιώτης, κάτοικος Νάξου, συμφωνούν τα εξής: Ο Κομίλος να αναλάβει όλα τα έξοδα του Ιντζέ, του πλοίου του και των ναυτών του και ο Ιντζές με το καράβι του «να περιέρχεται να λαφυραγωγεί δια θαλάσσης και δια ξηράς…». Ο Κομίλος, όντας κάτοικος της Νάξου και γνώστης των πραγμάτων, ειδοποιεί τον καπετάν Ιντζέ ότι ξέρει πως τα πρόβατα, που ανήκουν στους βοσκούς Ζόρηδες, βρίσκονται σε παραλιακή περιοχή της Νάξου, στον Άη Προκόπη, «και να μεταβεί για την αρπαγή τους». Ο Ιντζές, το βράδυ της ημέρας, που πήρε αυτή την είδηση, ξεκίνησε από την Πάρο «και εισήλθε προς το μέρος του Αγίου Προκοπίου δια νυκτός, και όσα πρόβατα ηύρον τα ελαφυραγώγησαν και το πρωί τα έφεραν με το πλοίο του προς το μέρος του Δρυού της Πάρου, και τα επώλησεν προς τους Κρήτας, Γιαννιόν Παπαδάκην, Νικόλαον Μαθιουδάκην, Αναγνώστην Κληρονόμον και Γεώργιον Αμανίτην, από τους οποίους αγόρασας έλαβον την την συμπεφωνημένην των αυτών προβάτων και τα διένειμεν εν τω μεταξύ τους…»

Αμηραδάκης ή Αμιραδάκης:
–1815. Σε ενθύμηση του Αγίου Αντωνίου Κεφάλου αναφέρεται ο Αθανάσιος Λεβαντής?. «1815 μαρτίου 24 δραγουλάς   / ήρθε ο αθανάσης λεβαντής οπού έλειπε χρόνους 6 και ήτον μω/λομένο το καράβι και έπιασε πανούκλα και απριλίου 1: απόθα/νε του Χατζαθανάση η γυναίκα μαρουσάκι: απριλίου 3: απόθανε ο αδελ/φός του άνωθεν αθανάση γεώργης. Απρίλιου 5: απόθανε ο άλλος του αδελ/φός νικόλας και ο θεός να δώση να μην αποθάνη άλλος και ο θεός να τους αναπ(αύση)».
Κωνσταντίν(ος) Αμηραδάκης έγραψα το παρόν…
Κατωτέρω: «Το παρόν υπάρχει καμού παπα Ιωάννη Άγουρου».

–Αμoιραλής ή Αμιραλής: Οικογένεια με Βενετικές ρίζες που σημαίνει Ναύαρχος = Ammiraglio. Tο οικόσημο (δύο άγκυρες διασταυρωμένες χιαστί, με ένα άστρο στην κορυφή) ανήκει σε μέλος της οικογένειας που διετέλεσε καθολικός κληρικός 1880.

–Αμοργιανός ή Αμουργιανός: Πατριδωνύμιο, προερχόμενος από την Αμοργό. Σε πατριδωνυμιακά επίθετα, πολλές φορές συναντάμε να μην υπάρχουν κοινοί συγγενικοί κλώνοι, αυτό συμβαίνει διότι το μόνο κοινό που έχουν είναι ο τόπος καταγωγής μιας και το επίθετό τους ήταν άλλο και στην πορεία το πατριδωνύμιο έγινε παρατσούκλι και το παρατσούκλι επίθετο.
–1737. Σε έγγραφο της Πάρου της 31ης Αυγ. 1737 αναφέρεται «αγορά παπά-Μανοέλη Αμοργιανού από Λαυρεντιο Γοδιανό εις ένα χωράφι Μαράθι».
–1788. Προικοσύμφωνο του Θωμά Ραγκούση (Λεύκες, 20Απρ. 1788) γράφει «έτερο χωράφι εις την Καυκάρα όπου το έχει αγορά από τον Μάρκο της Καρδαρούς, σύμπλιον ο Δημήτρης Αμοργινός.
1866 Ν. Αμουργιανόν δια γαλάκτισμα και ξεσκόνισμα εις την οικία του Χαρ. Γράβαρη στις 5 Μαΐου 1866.

Αμπάζογλου:
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 19 Αυγούστου 1950, υπάρχει εγγεγραμμένη η Πετροπούλου Φλώρα, όνομα συζύγου Δημήτριος, όνομα πατρός Ιωάννης Αμπάζογλου.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Γαβαλά Ευαγγελία, όνομα συζύγου Ιωάννης, όνομα πατρός Αμπάζογλου Φραγκίσκος, η Αμπάζογλου Μαρία του Φραγκίσκου.

–Αμπελάς:
–1898. Πίναξ του Συνδέσμου των εν Λαυρίω, Αθήναις περιχώροις και Πειραιει ΠΑΡΙΩΝ, εμφαίνων ονοματεπώνυμων μελών της Περιόδου 1ης Ιουνίου 1898 ο Αμπελάς Γ. Νικόλαος.

Αναγνώστης  ή Ανεγνώστης: Αυτό το Βυζαντινό επίθετο το συναντάμε και ως όνομα ιδιαίτερα στην Αντίπαρο τον 17ο αιω.
Σε έγγραφο Πάτμου αναφέρεται ο υιός του ιερεύς Αντώνιου εκ νήσου Πάρου Ιωάννης Αναγνώστης, νυμφεύεται τη Μόσχου Κονέλη.
–1740. Σε προικοσύμφωνο Παροικίας στις 14 Ιουλίου 1740, του Αντώνη Γιακουμή Βιτζαρά με την θυγατέρα Δημητράκη Μαλακη ονόματι Ανούσα, αναφέρεται ο Ανεγνώστης Αντώνης.
–1821. Εν της Πάρου τη 24 Απριλίου 1821 ο συμπατριώτης σας Παναγιώτης Δ. Δημητρακόπουλος Κάτωθεν της προκηρύξεως της απευθυνθείσης εις Νάουσα σημειώνονται τα ονόματα των πρώτων προσελθέντων για να συμμετέχουν εις τον ιερό υπέρ της ελευθερίας αγώνα: Νικόλαος Αναγνώστης κ.α. 

–Αναγνωστόπουλος:
= ο γιος του Αναγνώστη. Κοινότυπο επίθετο. Οι καταλήξεις με όπουλος μεταφράζονται ως ο γιος, το παιδί.
Προέλευση από τον Μωριά. Τα Μωραΐτικα επίθετα (πελοποννησιακά) με την κατάληξη όπουλους δηλώνει πρόγονος, γιός κλπ.
–1830. Εν Νάουσα της Πάρου τη 29 Σεπτεμβρίου 1830 αναφέρεται ο Ιωάννης Αναγνωστόπουλος.
–1835. Χρεωστική ομολογία δραχμ. 50. Ήτοι δραχμάς πενήντα εδανείσθην ο υποφαινόμενος Ιωάννης Καλαναρχόπουλος παρά του κυρίου Φραντζέσκου Αναγνωστόπουλου … αγροικούμενος συρμαγιά εις το τζερνίκιον ονομαζόμενον «Άγιος Δημήτριος» υπό σημαίαν Ελληνικήν και διοικούμενον παρά του ιδίου πλοίαρχου.
Επί συμφωνίας τόκου ανά τρείς ταις ο) ο τον μήνα διά τας οποίας υπόσχεται με το καλόν του αρρίβον μετρήσαι αυτάς ομού και τον δουλωθέντα τόκον άνευ τινός αντιλογίας. Διό δέδωκε την παρούσα χρεωστικήν ομολογίαν, υπογεγραμμένην παρά του ιδίου δι’ άλλου και παρά του ιδίου δι άλλου και παρά αξιοπίστων μαρτύρων εις ασφάλεια.
Εν Ναούση της Πάρου τη 21 Φεβρουαρίου 1835.
Διά τον αγράμματον, Ιωάννη Καλαναρχόπουλον του υπογράφω εγώ Κωνσταντίνος Πιπής.
Ο γράψας Α. Μπερμπόνης κατ αίτησιν του άνωθεν μαρτυρώ.
–1839. «Κοληγικόν χωράφιον». Ομολογώ ο υποφαινόμενος ότι το εν τη θέσει Ασπρόχωμα χωράφιον μου δίδω κοληγικόν προς τον κύρ Φραγκίσκον Αναγνωστόπουλον παρά του οποίου έλαβον δανειακώς δραχ. Τριακοσίας, αρ. 300, το οποίον χωράφιον θέλει κρατεί κοληγικόν έως ου του αποδώσει τας ρηθείσας 300 δραχ., τον δε τόκον αυτών λογιζόμενον προς 10%, δέκα τοις εκατόν, τον χρόνον θέλει λαμβάνει από τον ανάλογον του κυρίου του οποίου μου βαστά κοληγικόν χωράφιον οψέποτε όμως ήθελε του αποδώσει τας 300, τριακοσίας, δραχμάς θέλει διαλύεται η κοληγία μας και το κτήμα μου θέλει μείνει πάλιν ελεύθερον εκτός εάν ήθελε τύχει και είναι καλουργιά, την οποίαν θα σπείρη και φάγη κοληγικώς κατά την επιτόποιν συνήθειαν.
Διο και εις ένδειξιν υποφαίνομαι και παρά αξιοπίστων μαρτύρων.
Εν Ναούση Πάρου την 27 Αυγούστου 1839.
Δημήτριος Καράντζας βεβαιώ, Γ. Μπαρμπαρίγος μάρτυς, Ιωάννης Τελέντας μαρτυρώ, Δημήτριος Κ. Καμπάνης ζητηθείς έγραψα και μαρτυρώ.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 35χρονος γεωργός Αναγνωστόπουλος Φραγκίσκος, ο 55χρονος γεωργός Αναγνωστόπουλος Ιωάννης και ο 27χρονος γεωργός Βασίλειος Ιω. Αναγνωστόπουλος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο Αναγνωστόπουλος Δημήτριος 55 ετών εργάτης, ο Αναγνωστόπουλος Κωνσταντίνος 31 ετών ναύτης και ο Αναγνωστόπουλος Αντώνιος 26 ετών εργάτης.
–1855. Στις 22 Απριλίου 1855 μνημονεύεται σε συμβολαιογραφική πράξη [πωλητήριο οικίας στην Πάρο] στην Σύρο οι κάτοικοι Πάρου Αναγνωστόπουλος Κωνσταντίνος ναυτικός, η Φλωρέντζω Καντιώτης και ο αδερφός της Δημήτρης Καντιώτης.
–1857. Βασίλειον της Ελλάδος, Ο Δήμαρχος Ναούσης Προς τον κ. Φραγκίσκο Αναγνωστόπουλον.
Μας εγένοντο χθές παράπονα παρά των γειτόνων υμών εναντίον σας δια την αθλίαν κατάστασιν του κοπροδοχείου της οικίας σας και τα παράπονα ταύτα, καθώς και ημείς αυτοί παρετηρήσσαμεν, είναι δικαιότατα και αν δεν θεραπευθώσι είναι ενδεχόμενον να πάθη η υγεία των γειτόνων εκ των εκπεμπομένων εκ της κόπρου δυσωδών αναθυμιάσεν. Προσφερόμενοι όθεν επιεικώς σας προσκαλούμεν εντός 24 ωρών από της παραλαβής του παρόντος μας να κινήσετε και μεταφέρετε έξωθεν της πόλεως τας κόπρους του αποπάτου σας (κέλλας), άλλως τε σας ειδοποιούμεν ότι παρελθούσης επί ματαίω της προθεσμίας, ήν σας χορηγούμεν, θέλομεν διατάξει την δι’ εξόδων σας κίνησιν και εκφοράν της κόπρου του κοπροδοχείου σας παραπέμποντες συνάμα και υμάς εις το αρμόδιον πταισματοδικείον διά να τιμωρηθήτε κατά τον νόμον.
Ο καθ’ ημάς δημαρχιακός κλητήρ εν τέλλεται να σας επιδώση την παρούσαν επί αποδείξει παραλαβής. (Τ.Σ.)
Εν Ναούση την 11 Μαρτίου 1857. ΔΗΜΑΡΤΧΙΑ ΝΑΟΥΣΗΣ Ο Δήμαρχος Κ. Μπαρμπαρήγος.
–1860. Στις 13 Νοεμβρίου 1860 σε συμβολαιογραφική πράξη [Ιδιοκτησία] στην Σύρου αναφέρεται ο κάτοικος Πάρου ναυτικός Κωνσταντίνος Δημητρίου Αναγνωστόπουλος να συνάπτει ιδιοκτησιακό με ναυπηγείο Ερμούπολης για ένα τρεχαντήρι.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Αναγνωστόπουλος Ανδρέας του Κωνσταντίνου 24 ετών ναυτικός, όπως και ο Αναγνωστόπουλος Αχιλλεύς του Κωνσταντίνου 22 ετών, υπηρέτης. Επίσης ο Αναγνωστόπουλος Κωνσταντίνος του Δημητρίου 55 ετών ναυτικός. Αναγνωστόπουλου υπάρχουν και στον εκλογικό κατάλογο των Μαρμάρων την ίδια περίοδο όπως ο Δημήτρης Αναγνωστόπουλος του Αντωνίου 26 ετών γεωργός αλλά και ο Δημήτρης Αναγνωστόπουλος του Κωνσταντίνου 32 ετών ναυτικός.
–1877. Σε εκλογικό κατάλογο του 1877, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Αναγνωστόπουλος Αντώνης του Δημητρίου 50 ετών γεωργός κάτοικος Τσιπίδου.
–1882. Το 1882 γεννιέται στη Νάουσα ο Αναγνωστόπουλος Βασίλειος του Γεωργίου.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Αναγνωστόπουλος Γιώργος του Πέτρου ετών 30, γεωργός. Αναγνωστόπουλος Κωνσταντίνος του Ιωάννης 58 ετών, εργάτης. Αναγνωστόπουλος Πέτρος του Γεωργίου 56 ετών γεωργός. Αναγνωστόπουλος Ιωάννης του Πέτρου 25 ετών γεωργός. Αναγνωστόπουλος Ιωάννης του Φραγκίσκου 27 ετών γεωργός. Αναγνωστόπουλος Ιωάννης του Κωνσταντίνου 22 ετλων υπηρέτης.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Αναγνωστόπουλος Γεώργιος του Πέτρου, 32 ετών, γεωργός από τη Νάουσα, Αναγνωστόπουλος Κωνσταντίνος του Ιωάννη, 60 ετών, εργάτης από τη Νάουσα, Αναγνωστόπουλος Πέτρος του Γεωργίου, 58 ετών, γεωργός από τη Νάουσα, Αναγνωστόπουλος Ιωάννης του Πέτρου, 27 ετών, γεωργός από τη Νάουσα, Αναγνωστόπουλος Ιωάννης του Φραγκίσκου, 29 ετών, Γεώργιος από Νάουσα και Αναγνωστόπουλος Ιωάννης του Κωνσταντίνου, ετών 24, υπηρέτης από Νάουσα.
–1891. Το 1891 γεννιέται στη Νάουσα ο μετέπειτα κρεοπώλης Αναγνωστόπουλος Ευάγγελος του Γεωργίου.
–1911. Ιωάννης Κ. Αναγνωστόπουλος, δημόσιος εισπράκτορας στον Δήμο Μάρπησσας το 1911.
–1916. Το 1916 γεννιέται ο Αναγνωστόπουλος Ιωάννης του Σταμάτη αλιεύς κάτοικος κοιν. Νάουσας.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Αναγνωστόπουλος Φραγκίσκος του Σταμάτη, γεωργός, κάτοικος Νάουσας Πάρου.
–1929. Το 1929 γεννιέται στη Νάουσα ο Αναγνωστόπουλος Ιωάννης του Μηνά.
–1931. Το 1931 γεννιέται ο μετέπειτα γεωργός και αλιεύς Αναγνωστόπουλος Γεώργιος του Ιωάννη και ο Αναγνωστόπουλος Αναστάσιος του Σταύρου, αλιεύς, κάτοικοι Νάουσας.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 59χρονος κάτοικος Νάουσας, Αναγνωστόπουλος Φραγκίσκος του Ιωάννη, γεωργός, ο 68χρονος κάτοικος Νάουσας, Αναγνωστόπουλος Βασίλειος του Γεωργίου, εργάτης, ο 66χρονος κάτοικος Νάουσας, Αναγνωστόπουλος Πέτρος του Γεωργίου, γεωργός, ο 57χρονος Αναγνωστόπουλος Σταμάτιος του Ιωάννη γεωργός, ο 52χρονος Αναγνωστόπουλος Σταύρος του Ιωάννη ναυτικός, ο 47χρονος Αναγνωστόπουλος Ιωάννης του Γεωργίου εργάτης, ο 45χρονος Μηνάς Αναγνωστόπουλος του Ιωάννη εργάτης, ο 44χρονος ναυτικός Αναγνωστόπουλος Παναγιώτης του Ιωάννη, ο 46χρονος ασυρματιστής Νικόλαος Αναγνωστόπουλος του Εμμανουήλ και ο 37χρονος αγωγεύς Γεώργιος Αναγνωστόπουλος του Πέτρου.
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 19 Αυγούστου 1950, υπάρχει εγγεγραμμένη η Αναγνωστοπούλου Μαρία, όνομα συζύγου Ιωάννης, όνομα πατέρα Αντώνιος Δαβερώνας και ο κρεοπώλης Ευάγγελος Αναγνωστόπουλος του Γεωργίου.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Γαβαλά Μαρία, όνομα συζύγου Νικόλαος, όνομα πατρός Ιωάννης Αναγνωστόπουλος, η Αναγνωστοπούλου Μαργαρίτα, όνομα συζύγου Γεώργιος, όνομα πατρός Νικ. Τριπολιτσιώτης, η Αναγνωστοπούλου Καλλίτσα, όνομα συζύγου Μηνάς, όνομα πατρός Αντώνιος Κρητικός, η Αναγνωστοπούλου Αγγελική, όνομα συζύγου Σταύρος, όνομα πατρός Ιωάννης Βεντουρής.

Αναγνώστου:
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 2 Σεπτεμβρίου 1950 υπάρχει εγγεγραμμένη η Μυλωνά μαρία, όνομα συζύγου Σπύρος, όνομα πατρός Ι. Αναγνώστου.

–Αναπλιώτης:  Βλέπε Ναυπλιώτης

–Αναστασιάδης: Πρόσφυγας.
–1878. Το 1878 μνημονεύεται ο πρόσφυγας Αναστασιάδης … .

Αναστασόπουλος:
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Αναστασόπουλος Παναγιώτης του Αναστασίου αλιεύς κάτοικος κοιν. Νάουσας.
–1949. Στον εκλογικό κατάλογο Νάουσας του 1949 είναι εγγεγραμμένος ο Αναστασόπουλος Παναγιώτης του Αναστασίου αλιεύς κάτοικος κοιν. Νάουσας.

–Ανδρεόπουλος ή Ανδριόπουλος: = ο γιος του Ανδρέα. Κοινότυπο επίθετο. Οι καταλήξεις με όπουλος μεταφράζονται ως ο γιος, το παιδί. Επίθετο του Μωριά, από τα Καλάβρυτα. Τα Μωραΐτικα επίθετα (πελοποννησιακά) με την κατάληξη πούλους δηλώνει πρόγονος, γιός κλπ.  μαρτυρείται έως και σήμερα.
–1911. Η Ουρανία Αθαν. Ανδρεοπούλου, γένους Ψαράκη υπηρετεί ως δημοδιδάσκαλος το 1911 στην Πάρο.
–1943. Στο δημοτολόγιο Λευκών αναγράφεται ο Ανδριόπολους το 1943.

Ανδρέου:
–1860. Στις 8 Νοεμβρίου 1860 σε συμβολαιογραφική πράξη [Υποθηκοδάνειο] στην Σύρου αναφέρεται η κάτοικος Παροικιάς Πάρου Ελένη Γεωργίου Σκορδίλη και ο σύζυγός της Δανιήλ Ανδρέου σανδαλοποιός κάτοικος Παροικιάς Πάρου.

–Ανδριόπουλος: (Βλέπε Ανδρεόπουλος)

–Ανδριώτης: (Βλέπε Αντριώτης)

–Ανδρομανάκος: Η οικογένεια Ανδρομανάκου είναι Ναυτική και κατάγεται από το χωριό Οίτυλο της Λακωνικής Μάνης. Πιθανός συγγενής με τους Μαυρομιχαλαίους.
Στην Πάρο ήρθαν λόγω βεντέτας. Είναι σύνθετο και πιθανότατα σημαίνει ο άνδρας της γυναίκας που είναι ανδρομανής ή η μάνα που σε ένα σπίτι χωρίς άνδρα έχει και τον ρόλο του πατέρα, ή ο άνδρας από τη Μάνη που μοιάζει να είναι το πιθανότερο μιας και το “μανάκος” (στο Ανδρομανάκος) σημαίνει “Μανιάκης”. Στα μεσαιωνικά ελληνικά ονόμαζαν έτσι τον Μανιάτη. Συνεπώς, Ανδρομανιάκης ήταν ή ο άνδρας απ' τη Μάνη ή ο Μανιάτης απ' την Άνδρο! Επειδή αργότερα στη Μάνη συνήθιζαν τα επίθετα εις -ακος, έγινε Ανδρομανιάκος και τελικά, χάριν ευφωνίας, Ανδρομανάκος!
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 34χρονος ναυτικός Ανδρομανάκος Ιωάννης.
–1872. Το 1872 γεννιέται ο Ανδρομανάκος Παναγιώτης του Στυλιανού έμπορος κάτοικος Παροικιάς.
–1897. Το 1897 γεννιέται στην Πάρο ο Παναγιώτης Ανδρομανάκος του Κωνσταντίνου.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Ανδρομενάκος Κωνσταντίνος του Ιωάννη 36 ετών Ναυτικός και ο Ανδρομενάκος Στυλιανός του Ιωάννη Ναυτικός 42 ετών.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Ανδρομενάκος Κωνσταντίνος του Ιωάννη, 38 ετών, ναυτικός από τη Νάουσα και Ανδρομενάκος Στυλιανός του Ιωάννη, ετών 44, ναυτικός από τη Νάουσα.
–1927. Οικία Ανδρομανάκου στην Παροικιά 1927 (σήμερα Splash).
–1932. Το 1932 γεννιέται στην Πάρο η Άννα Π. Ανδρομανάκου.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 49χρονος κάτοικος Νάουσας, Ανδρομανάκος Παναγιώτης του Κωνσταντίνου, κτηματίας.
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 19 Αυγούστου 1950, υπάρχει εγγεγραμμένη η Ανδρομανάκου Μαργαρίτα, όνομα συζύγου Εμμανουήλ, όνομα πατέρα Αναστάσιος Καπίρης, η Ανδρομανάκου Καλυψώ, όνομα συζύγου Παναγιώτης, όνομα πατέρα Πιπής Ιωάννης.

–Ανδρομενάκος: Βλέπε Ανδρομανάκος

–Ανδρουτσάνος ή Ανδρουσιάνος:
–1725. Σε πωλητήριο Νάουσας 26 Δεκ. 1725 «αγορά του παπά-κυρ Τιοθέου Ακριβού από Γεωργάκη Ανδρουτσάνο (Ιταλός) ένα κομμάτι χωράφι όπου έχει ο Ανδρουτσάνος εν τη θέσει του Κολωνίου περιέχει πλησίον το μοναστήριον τος και Ντεμένογο Καλλέργη.
–1732. Τα κοινά της Πάρου με γράμμα τους της 17 Ιανουαρίου 1732, προς τον δραγουμάνο Γεώργιο Ραμαδάνη, τον παρακαλούν να φροντίσει, όπως η φορολογία του νησιού τους ανατεθεί στους δικούς τους επιτρόπους και αποτρέψει την αποστολή ξένου βοεβόδα. μαρτυρείται ο εγγεγραμμένος επίτροπος Νάουσας Ανδρουσιάνος Γεώργιος.
–1732. Ο Επίτροπος Νάουσας Ανδρουσιάνος Γεώργιος υπογράφει επιστολή των κοινών της Πάρου προς τον έλληνα δραγουμάνο Γ. Ραμανδάνη, Παροικιά 26 Ιανουαρίου 1732.
–1734. Εκλογή εκπροσώπων των  κοινών της Πάρου για να διευθετήσει σοβαρό θέμα με «Επιδρομή πειρατών». Σε έγγραφο της Γενικής Συνέλευσης στις 6 Αυγούστου 1734 αναφέρεται ο Γεώργιος Ανδρουσιάνος.

Ανερατζόπουλος:
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Μαρμάρων του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 46χρονος σκυτοτόμος Ανερατζόπουλος Γεώργιος.

Αννουσάκης: Βλέπε Ανουσάκης

–Ανουσάκης ή Αννουσάκης: Κρητική οικογένεια. Η παρουσία της οικογένειας Ανουσάκη στον Ντριό είναι κυριαρχική ήδη από την εποχή του 18ου αιώνα ως τις μέρες μας. Μητρωνυμικό επώνυμο υποκοριστικό της Αννας, Αννούλας, Αννουλάκης, Ανουσάκης κλπ.
–1747. Σε πρακτικό εκλογής απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό της Παροικιάς σε Γενική Συνέλευση στις 26 Οκτωβρίου 1747 μαρτυρείται ο Δημήτρης Ανουσάκης.
–1775. Προικοσύμφωνο Μαν Ανουσάκη και Μαρίας Ταμιράλια, Τσιπίδος 25 Οκτ 1775, «χωράφι στον Αγιο Μαρκούριο συμπλίος Αντωνίου Παπαδόπουλου», «Δίνει της και ένα χωράφι στα Σαντάλια (Νότια του Δριού) σύμπλιος Πετράκης Καντιώτης».
–1811. Το 1811 αναφέρεται σε έγγραφο ο Ανουσάκης Μανουήλ.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο Ανουσάκης Δημήτριος του Ιωάννη 43 ετών γεωργός και ο Ανουσάκης Μπονοφάτζος του Ιωάννη 28 ετών γεωργός.
–1860. Στις 12 Σεπτεμβρίου 1860 σε συμβολαιογραφική πράξη [πληρεξούσιο] στην Σύρου αναφέρεται ότι ο κάτοικος Πάρου Δημήτριος Ιωάννη Αννουσάκης γεωργός.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Ανουσάκης Μπονοφάτσος του Ιωάννη 39 ετών εργάτης. Ανουσάκιδες υπάρχουν και στα Μάρμαρα μιας και σε εκλογικό κατάλογο των Μαρμάρων, του ίδιου έτους υπάρχει εγγεγραμμένος ο Ανουσάκης Δημήτρης του Εμμανουήλ 41 ετών γεωργός.
–1878. Στις 4 Δεκεμβρίου 1878 ο παριανός Στέλλας Ιάκωβος 35 ετών υδροφόρος κάτοικος Σύρου δηλώνει τον θάνατο της πεθεράς του Ανουσάκη Ι. Καλή κάτοικο Ερμούπολης, πατρίς θανόντος Πάρος. Ασθένεια: Γήρας.
–1929. Το 1929 γεννιέται ο κάτοικος της Κοινότητας Μάρπησσας Ανουσάκης Δημήτριος του Νικήτα γεωργός.
–1930. Το 1930 γεννιέται ο κάτοικος της Κοινότητας Μάρπησσας Ανουσάκης Εμμανουήλ του Δημητρίου.
–1931. Το 1931 γεννιέται η Ανουσάκη Αικατερίνη του Νικήτα.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Μάρπησσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 73χρονος Ανουσάκης Εμμανουήλ του Δημητρίου γεωργός, ο 55χρονος Ανουσάκης Νικήτας του Νικολάου γεωργός, ο 46χρονος Ανουσάκης Δημήτριος του Εμμανουήλ γεωργός και ο 38χρονος Ανουσάκης Νικόλαος του Εμμανουήλ γεωργός.

–Αντιπαριώτης: Πατριδωνύμιο, καταγωγή από την Αντίπαρο. Οι Αντιπαριώτες ήρθαν μαζικά δυο φορές και μετοίκησαν στην γειτονική Πάρο λόγω κυρίως των λεηλασιών από τους πειρατές. Η πρώτη τον 14ο αιώνα και η δεύτερη τον 17ο αιώνα.
Το 1675, ο διαβόητος Γάλλος πειρατής Ντανιέλ, όταν ηττήθηκε από τους Οθωμανούς στη ναυμαχία που έγινε στη θαλάσσια περιοχή της Αντιπάρου και του Δεσποτικού, έβαλε φωτιά στο πλοίο του και αποβιβάστηκε στο Δεσποτικό. Οι κάτοικοι του νησιού τον παρέδωσαν όμως στις οθωμανικές δυνάμεις. Στη συνέχεια, ο Ουγκό ντε Κρεβαλιέ, ο Οράνζ, ο Ονορά και άλλοι Γάλλοι πειρατές, για να εκδικηθούν, λεηλάτησαν το νησί και κατέσφαξαν τους κατοίκους του.
Η πρώτη γραπτή αναφορά που έχουμε βρει ως σήμερα είναι το 1668 στη Λεηλασία της Παροικιάς και σε έγγραφο Τσιπίδου της 12ης Απριλίου 1712 «αγορά αμπελιού του Ζάνε Αντιπαριώτη».
Σε πατριδωνυμιακά επίθετα, πολλές φορές συναντάμε να μην υπάρχουν κοινοί συγγενικοί κλάδοι, αυτό συμβαίνει διότι το μόνο κοινό που έχουν είναι ο τόπος καταγωγής μιας και το επίθετό τους ήταν άλλο και στην πορεία το πατριδωνύμιο έγινε παρατσούκλι και το παρατσούκλι επίθετο.
Στην περίπτωση αυτή οι περισσότεροι κάτοικοι δείχνει ότι έχουν επαναπατριστεί και εντέλει να υπάρχουν δύο ή τρεις γενάρχες.
–1668. Το συναντάμε για πρώτη φορά το 1668 στη Λεηλασία της Παροικιάς.
–1712. Σε έγγραφο Τσιπίδου της 12ης Απριλίου 1712 «αγορά αμπελιού του Ζάνε Αντιπαριώτη».
–1738. Καταγραφή περιουσιακών στοιχείων [Παροικιά, 13 Νοεμ. 1738] Αλεξανδρής Αντιπαργιώτης χωράφι Μεταξωτού σύμπλιος Άγιος Ευστάθιος.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Ηλίας Αντιπαριώτης από τα χωριά του Κεφάλου.
–1844. Στον εκλογικό κατάλογο Μαρμάρων του 1844 είναι εγγεγραμμένος ο Αντιπαριώτης Ευστράτιος 42ετών γεωργός, ο Αντιπαριώτης Κωνσταντίνος 28ετών γεωργός και ο Αντιπαριώτης Ιωάννης 36ετών γεωργός.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Μαρμάρων του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 45χρονος γεωργός Ευστράτιος Αντιπαριώτης, ο 30χρονος γεωργός Κωνσταντίνος Αντιπαριώτης και ο 40χρονος εργάτης Ιωάννης Αντιπαριώτης.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχουν εγγεγραμμένοι τα αδέρφια Αντιπαρωτης Γιάννης 45 ετών, Κωνσταντίνος 36 ετών και Νικήτας 40 ετών, του Ευστρατίου. Γεωργοί κάτοικοι Μαρμάρων εκτός του Κωνσταντίνου (κάτοικος Βουρλά).
–1894. Στις 14 Ιουνίου 1894 ο παριανός Αντιπαριώτης Νικόλαος 24 ετών κάτοικος Σύρου δηλώνει τον θάνατο του κουνιάδου του Σμύρος Παναγιώτης του Δήμου και της Μαρούλας 50 ετών κάτοικο Ερμούπολης. Ασθένεια: Φυματίωσις.
–1894. Το 1894 γεννιέται ο Αντιπαριώτης Ιωάννης του Πέτρου έμπορος κάτοικος Παροικιάς.
–1923. Το 1923 γεννιέται ο Αντιπαριώτης Αντώνιος του Ιωάννη έμπορος κάτοικος Παροικιάς.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Αντιπαριώτης Πέτρος του Εμμανουήλ γεωργός, κάτοικος κοιν. Αρχιλόχου.
–1930. Το 1930 γεννιέται ο Αντιπαριώτης Πέτρος του Ιωάννη κάτοικος της Κοιν. Παροικιάς.
–1950. Στον εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Παροικιάς στις 17 Μαΐου 1950 είναι εγγεγραμμένη η Αντιπαριώτη Μόσχω (γεν. 1900), όνομα συζύγου Ιωάννης, όνομα πατρός Ι. Κληρονόμος.

Αντίπας:
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Σπυρίδων Αντίπας από τα χωριά του Κεφάλου.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1847 (συμπεριλαμβάνει και την Αντιπάρο) υπάρχει εγγεγραμμένος ο 56χρονος κτηματίας Σταύρος Αντίπας και ο 48 ετών υπηρέτης Μιχαήλ Αντίπας.

–Αντριότης ή Αντριώτης: Πατριδωνύμιο από την Άνδρο. Σε πατριδωνυμιακά επίθετα, πολλές φορές συναντάμε να μην υπάρχουν κοινοί συγγενικοί κλώνοι, αυτό συμβαίνει διότι το μόνο κοινό που έχουν είναι ο τόπος καταγωγής μιας και το επίθετό τους ήταν άλλο και στην πορεία το πατριδωνύμιο έγινε παρατσούκλι και το παρατσούκλι επίθετο.
–18ος αιω. Στη περιοχή της Νάουσας αναφέρεται στα εξής έγγραφα του 18ου αιώνα. 1. Προικοσύμφωνο «Ιωάννη Αντριώτη μετά της Καλής», Νάουσα, 23 Νοεμβρίου 1724.
–1707. Σε έγγραφο του Τζιπίδου στις 2 Ιανουαρίου 1707 «εμφυτευτήριον έγγραφον μεταξύ του Νικολάου Ανδριώτη και Δημητρίου Πούλιου».
–1749. Σε επιτύμβια επιγραφή στην Πέρα Παναγιά Μαρμάρων διαβάζουμε: «1749 Μαρτίου 13 δι’ εξόδου Αυγουστή Αντριώτη»

Αντωνίου: Κοινότυπο πατρωνυμικό επίθετο (βαπτιστικό Αντώνιος). Από τη Νάξο αλλά και από το Αϊβαλή προέρχονται οι οικογένειες Αντωνίου της Πάρου. Υπογράφεις ως ένας εκ των στρατιωτών της επανάστασης.
–1821. Οι υπογεγραμμένοι στρατιώτες υπόσχονται να ακολουθήσουν τον Φιλικό Παναγιώτη Δ. Δημητρακόπουλο και να απέλθωσιν εις Πελοπόννησο για να ενωθούν υπό τις οδηγίες του εκ λαμπρότατου Πρίγκηπος Δημήτριο Υψηλάντη ελληνικών στρατευμάτων. Εις βεβαίωση υπογράφονται Νάουσα Πάρου τη 20 Αυγούστου 1821, Λάμπρος Αντωνίου Νάξιος και Μιχαήλ Αντωνίου Αϊβαλιώτης.
–1833. Σε κατάλογο της εν Παροίκια Ελληνοδιδακτικής Σχολής μαθητευόντων παιδιών στις 28 Απριλίου 1833 αναφέρεται η Στυλιανή Αντωνίου.
 
Αντωνόπουλος: Πατρωνυμικό επώνυμο, ο γιος του Αντώνη. Κοινότυπο επίθετο. Οι καταλήξεις με όπουλος μεταφράζονται ως ο γιος, το παιδί.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο Αντωνόπουλος Εμμανουήλ 26 ετών εργάτης.
–1864. Το 1864 γεννιέται ο Αντωνόπουλος Γεώργιος του Ιάκωβου γεωργός, απεβίωσε το 1952.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Αντωνόπουλος Ιάκωβος του Κωνσταντίνου 49 ετών γεωργός, όπως και ο Αντωνόπουλος Νικόλαος του Κωνσταντίνου 45 ετών εργάτης. Αντωνόπουλοι υπάρχουν και στα γειτονικά Μάρμαρα. Εκλογικός κατάλογος των Μαρμάρων του ίδιου έτους αναγράφει τον Αντωνόπουλο Εμμανουήλ του Κωνσταντίνου, 52 ετών εργάτη.
–1844. Στις 20 Αυγούστου 1884 ο 27χρονος βυρσοδέψης από την Πάρο Αντώνης Αντωνόπουλος, του Παναγιώτη και της Δάφνης, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 17χρονη από την Θήρα Ειρήνη Δρακοπούλου, του Νικολάου και της Μαρουλίας.
–1901. Στις 5 Δεκεμβρίου 1901 ο 28χρονος γεωργός από την Πάρο Νικόλαος Αντωνόπουλος του Ιάκωβου και της Μαρούσας, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 23χρονη από την Πάρο Πηνελόπη Μελανίτη, του Κωνσταντίνου και της Ευδοκίας.
–1931. Το 1931 γεννιέται ο Αντωνόπουλος Γεώργιος του Εμμανουήλ.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Μάρπησσας στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Αντωνόπουλος Χρήστος του Ιάκωβου εργάτης, έτος γέννησης το 1925, ο 82χρονος Αντωνόπουλος Γεώργιος του Ιάκωβου γεωργός, ο 55χρονος Αντωνόπουλος Ιάκωβος του Γεωργίου κλιβανεύς, ο 50χρονος Αντωνόπουλος Εμμανουήλ του Γεωργίου γεωργός και ο Αντωνόπουλος Γεώργιος του Ιάκωβου 24 ετών εργάτης.

Αξερίου ή Αζερίου:
–1835. Σε ομαδικό έλεγχο του δημοτικού σχολείου Πάρου του 1835, υπάρχει εγγεγραμμένος η μαθήτρια Ιωάννα Χρ. Αξ(ζ)ερίου και η Μαριγώ Αξ(ζ)ερίου τέχνη πατέρα υγειονόμος.

–Αξιώτης ή Αξώτης ή Αξότης: Πατριδωνύμιο από την Νάξο (Αξά). Σε πατριδωνυμιακά επίθετα, πολλές φορές συναντάμε να μην υπάρχουν κοινοί συγγενικοί κλώνοι, αυτό συμβαίνει διότι το μόνο κοινό που έχουν είναι ο τόπος καταγωγής μιας και το επίθετό τους ήταν άλλο και στην πορεία το πατριδωνύμιο έγινε παρατσούκλι και το παρατσούκλι επίθετο.
–1719. Στο προικοσύμφωνο Γλημάκη Αξώτη και Μαργαρίτας Αλιπράντη (Καστέλλι Ναούσης 21 Ιαν. 1719) «το αμπέλι εν τη θέσει Κουμπαρένιος πλησίων Γεωργάκη Λευκάρου» -Πωλητήριο στην Παροικιά στις 14 Απρ. 1732 και σε διαθήκη Σακελλαρίου Βιτζαρά, Παροικιά, 4 Απρ. 1734: Του αδερφού του Γιαννάκη αφήνει την εκκλησία του Αγ. Γεωργίου στον Έλιτα με το περιβολάκι και το λιβάδι Βορνά, σύμπλιος Μάρκου Αξιώτη.
–1735. Σε έγγραφο Τσιπίδου της 19ης Φεβρ. 1735 η διαθήκη του Μανώλη Αξιώτη «κτήματα εις την μονήν Αγίου Αντωνίου.
–1738. Μαρτυρία υπερασπίσεως συμπατριώτη τους ιερέα Φραγκίσκου Νταβερόνα προς τον καπουδάν πασά (για αντίδραση στην συγκέντρωση της φορολογίας), κατά τη Γενική Συνέλευση από τα κοινά της Πάρου, της 16 Ιουλίου 1738, υπογράφει ο Γλιμάκης Αξιώτης από το κοινό της Νάουσας Πάρου.
–1820. Λογαριασμός των Απεσταλμένων της Κωνσταντινούπολης το 1821 έτος, υπόμεν το μέρος της κοινοτήτος Πάρου ο Μιχαήλ Τσιγώνιας, από δε το μέρος του ποτέ Πέτρου Μάτσα Μαυρογένους, ενοικιάζου των Σουλτανικών προσόδων και πολιτικών δικαιωμάτων της Νήσου μας, ως το συμφωνητικόν, αυτού του Ενοικιου του και Κοινότητος Γεγραμμένον τη 3: Δεκεμβρίου 1820 και καταχωρημένον εις τον Κώδηκα της κοινότητος, τον Ιωάννη Κορτιάνον, οίτινες απεσταλμένοι Τσιγώνιας και Κορτιάνος εξάλθησαν εξή να αγοράσουν αυτάς τας προσόδους, ετεί λογαριασμόν του ρηθατος; Ενοικιαζου.
Ομολογία Αξιώτη -//- Κεφάλαιον γρ. 300.
–1830. Αναφέρεται σε κατάλογο του Μητροπολίτη Παροναξίας Ιερόθεου στις 8 Φεβρουαρίου 1830 ο παπά Εφραίμ Αξιώτης και ο ιερομόναχος Σωφρόνιος Αξιώτης ως πάροικος (προσωρινός κάτοικος Πάρου).
–1844. Στον εκλογικό κατάλογο Μαρμάρων του 1844 είναι εγγεγραμμένος ο Αξότης Νικόλαος 50 ετών εργάτης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Μαρμάρων του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 53χρονος εργάτης Αξώτης Νικόλαος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 51χρονος ποιμήν Γεώργιος Αξότης.
1879 από τη Νάξο. Νικόλαος Αξιώτης, γύφτος (Σιδηρουργός) 20 Μαΐου 1879.
–1880. Σε χειρόγραφο ναού το 1880 Αξώτενα.

Απόκοτος: Γνωστό επίθετο στην Αντίπαρο έως και σήμερα.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1847 (συμπεριλαμβάνει και την Αντιπάρο) υπάρχει εγγεγραμμένος ο 31χρονος ναύτης Γεώργιος Ν. Απόκοτος, ο 41χρονος ναύτης Γιαννακός Απόκοτος, ο 55χρονος ναύτης Νικόλαος Απόκοτος, ο 26χρονος ναύτης Γεώργιος Απόκοτος, ο 29χρονος ναύτης Γεώργιος Π. Απόκοτος, ο 30χρονος ναύτης Δημήτριος Απόκοτος, ο 48χρονος Ιωάννης Απόκοτος και ο 83χρονος γεωργός Στέφανος Απόκοτος.
–1888. Στις 21 Φεβρουαρίου 1888 ο 28χρονος καφεπώλης από την Πάρο Αντώνιος Μαρινάτος του Κοσμάς και της Ειρήνης Παρού[ση], παντρεύεται στην Ερμούπολη την 18χρονη από την Πάρο Ελένη Αποκότου, του Εμμανουήλ και της Αγγελικής Δ. Σοβατζή.
–1893. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1893 κάτοικος Αντιπάρου Απόκοτος Θεολόγος του Νικολάου, ναυτικός.
–1895. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1895 κάτοικος Αντιπάρου Απόκοτος Ιωάννης του Νικολάου, ναυτικός.
–1912. Στο μνημείο πεσόντων του Δημοτικού Σχολείο Αντιπάρου αναγράφεται ο πεσόντας κατά την περίοδο 1912-13 Γεώρ. Π. Απόκοτος.
–1918. Στο μνημείο πεσόντων του Δημοτικού Σχολείο Αντιπάρου αναγράφεται ο πεσόντας κατά την περίοδο 1918-22 Βασ. Ν. Απόκοτος.
–1924. Το 1924 γεννιέται στη Αντίπαρο η Απόκοτου Ι. Αννέτα, μετέπειτα σύζυγος του Ιωάννη Τριαντάφυλλου.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Απόκοτος Νικόλαος του Ιωάννη, κάτοικος Αντιπάρου.
–1947. Σε εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου το 1947 είναι εγγεγραμμένος ο Απόκοτος Νικόλαος του Ιωάννη, κάτοικος Αντιπάρου.
–1951. Σε εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 16 Μαρτίου 1951 υπάρχει εγγεγραμμένη η Απόκοτου Άννα, όνομα συζύγου Θεολόγος, όνομα πατρός Αντώνιος Σγαρδέλης.

–Αποστολόπουλος: Κοινό επίθετο, πατρωνυμικό (ο απόγονος, το παιδί του Απόστολου). Ίσως μωραΐτικο επίθετο.
–1826. Γενάρχης της οικογένειας Αποστολοπούλου της Πάρου είναι ο Κώστας Αποστολόπουλος το 1826.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1847 (συμπεριλαμβάνει και την Αντιπάρο) υπάρχει εγγεγραμμένος ο 36χρονος ναύτης Αθανάσιος Αποστολόπουλος και ο 36χρονος γεωργός Κωνσταντίνος Αποστολόπουλος.
–1853. Στα Δημοτολόγια του 1853 της Παροικιάς αναγράφεται ο Κώστας Αποστολόπουλος.
–1881. Το 1881 γεννιέται ο Αποστολόπουλος Κωνσταντίνος  του Ανδρέα κηπουρός κάτοικος Παροικιάς.
–1883. Το 1883 γεννιέται ο Αποστολόπουλος Νικόλαος του Αθανασίου κηπουρός κάτοικος Παροικιάς.
–1887. Το 1887 γεννιέται ο Αποστολόπουλος Κωνσταντίνος του Πέτρου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1898. Το 1898 γεννιέται ο Αποστολόπουλος Ελευθέριος του Αθανασίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1917. Το 1917 γεννιέται ο Αποστολόπουλος Δημήτριος του Κωνσταντίνου ξυλουργός κάτοικος Παροικιάς.
–1920. Σε φωτογραφεία της Παροικιάς στη δεκαετία του 1920, εμφανίζετε ο Κώστας  Αποστολόπουλος να περπατάει μπροστά από τις αποθήκες της Ένωσης.
–1922. Το 1922 γεννιέται ο Αποστολόπουλος Στυλιανός του Κωνσταντίνου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1924. Το 1924 γεννιέται ο Αποστολόπουλος Βασίλειος του Ελευθέριου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1925. Το 1925 γεννιέται ο Αποστολόπουλος Βασίλειος του Νικολάου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Αποστολόπουλος Πέτρος του Κωνσταντίνου εργατικός κάτοικος Παροικιάς.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Αποστολόπουλος Αθανάσιος του Ελευθέριου εργατικός κάτοικος Παροικιάς.
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Αποστολόπουλος Εμμανουήλ του Νικολάου εργατικός κάτοικος Παροικιάς.
–1930. Σε φωτογραφία του Δημοτικού Σχολείο Παροικίας το 1930, διακρίνεται η μαθήτρια Ευδοκία Κ. Αποστολόπουλου.
–1950. Στον εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Παροικιάς στις 17 Μαΐου 1950 είναι εγγεγραμμένη η Γενάρη Χρυσώ (γεν. 1901), όνομα συζύγου Δημήτριος, όνομα πατρός Κ. Αποστολόπουλος.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Μπαρμπαρήγου Ασπασία, όνομα συζύγου Στυλιανός, όνομα πατρός Λ. Αποστολόπουλος.
–1955. Σε φωτογραφεία του 1955 στην Παροικιά, Μαρία Αποστολόπουλου.
–1959. Σε άγημα στις 15 Αυγούστου 1959 στην Παροικιά, Μαρουσώ Αποστολόπουλου-Φαμέλη.
–1970. Σε άγημα δημοτικού σχολείου Παροικιάς στις 28 Οκτωβρίου 1970, Τάκης Αποστολόπουλος.

–Αποστόλου: Πατρωνυμικό επίθετο. Η οικογένεια Αποστόλου της Πάρου, ίσως να έχει καταγωγή από την Καστανιά Άρτας. Ο σημερινός κλάδος έχει συγγένεια με την οικογένεια Κορδονέλλη από τη Νάουσα.
–1821. Καταγραφή των κοινών χρεών της Νήσου Πάρου εγείνον εις Κωνσταντινούπολιν εις εκφόρους αποστολάς κατά το τελευτάτον _ καταχωρημένον εις τον κοινόν Κώδημα καθού είς του τελευταίου χρόνου απεσταλμένων. Μ. Τσιγώνια, και Ιω. Κορτιάνου λογαριασμούς, τα οποία μένουν ενεξόφλητα τα κεφάλαια ομολογιών οι δε τόκοι αυτών είναι πληρωμένοι μέχρι του χιλιοστού οκτακοσιοστού έτους.
Ομολογία Μιχαήλ Αποστόλου γρ. 2725.
–1863. Στις 26 Ιανουαρίου 1863 ο 25χρονος σανδαλοποιός από την Πάρο Ιωάννης Θηβαίος του Παναγιώτη και της Ελένης Αποστόλου, παντρεύεται στην Ερμούπολη την συριανή 16χρονη Αναστασία Μιχαήλ, του Μιχαήλ Χάλη και της Μαρίας Ανδριανοπούλου.
–1869. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 23χρονος ναυτικός Ηλίας Ν. Αποστόλου, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 12 Μαρτίου 1869.
–1877. Στις 19 Ιουλίου 1877 ο παριανός βυρσοδέψης Αποστόλου Ηλίας 23 ετών και η γυναίκα του Ελένη Μουλιανάκη κάτοικοι Σύρου δηλώνουν τον θάνατο της κόρης τους Ανέζας 8 μηνών κάτοικος Ερμούπολης. Ασθένεια: Βρογχίτις.
–1898. Σε Λογοδοσία του 1898, του Συνδέσμου των εν Λαυρίω, Αθήναις περιχώροις και Πειραιει ΠΑΡΙΩΝ, ο ειδικός γραμματεύς Αποστόλου Γ. Κωνσταντίνος.
–1980. Κάτοικος Παροικιάς από το 1980 ο Γιάννης Αποστόλου.
–1990. Τουριστικός Πράκτορας στην Παροικιά από το 1990 ο Γιάννης Αποστόλου.

Αρβανιτάκης: Επίθετο πατριδωνυμικό, φανερώνει την προέλευση του επιθέτου.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Αρβανιτάκης Μιχαήλ του Νικολάου, 35 ετών μεταπράτης.
–1878. Το 1878 γεννιέται η Μαρουσώ Αρβανιτάκη του Μιχαήλ.
–1897. Το 1897 γεννιέται ο Αρβανιτάκης Θεμιστοκλής του Λομβάρδου λιπαντής κάτοικος Παροικιάς.
–1946. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1946 είναι εγγεγραμμένος ο Αρβανιτάκης Θεμιστοκλής του Λομβάρδου λιπαντής κάτοικος Παροικιάς.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Μάρπησσας του 1952 υπάρχει εγγεγραμμένη η Μαρουσώ Καφούρου, όνομα συζύγου Γεώργιος, όνομα πατρός Αρβανιτάκης Μιχαήλ.

Αρβανίτης: Πατριδωνύμιο, Μετοίκηση και εγκατάσταση Αρβανιτών στην Πάρο, πιθανώς κατά τον 15ο αιώνα, αφού τότε βρίσκεται στο νησί ο Μάρκος του Αρβανίτη, που έδωσε χωράφιν είς ταις Καμάραις διά την ψυχή του το μερδικόν του ήγουν αμπέλι Χωράφιν το 1504. Σε πατριδωνυμιακά επίθετα, πολλές φορές συναντάμε να μην υπάρχουν κοινοί συγγενικοί κλώνοι, αυτό συμβαίνει διότι το μόνο κοινό που έχουν είναι ο τόπος καταγωγής μιας και το επίθετό τους ήταν άλλο και στην πορεία το πατριδωνύμιο έγινε παρατσούκλι και το παρατσούκλι επίθετο.
–1903. Στις 9 Νοεμβρίου 1903 ο 25χρονος εργάτης από την Πάρο Αθανάσιος Αρβανίτης του Γιακουμή και της Γιακουμίνας [κάτοικοι Πάρου], παντρεύεται στην Ερμούπολη την 18χρονη από την Σύρο Αθανασία Φασόλα, του Μάρκου και της Αναστασίας Δαρζέντα.
–1935. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος η παριανή 76χρονος Ιακωμίνα Ιακ. Αρβανίτη άγαμος. Έδωσε όρκο στις 6 Ιουλίου 1935.

Αρβανιτίδης: Πατριδωνύμιο, Έτος 1978, Δάσκαλος πρωτοδιόριστος στο Δημοτικό Μαρμάρων. Επίθετο της Ανατολική Θράκης, από την Αδριανούπολη. Το 1922 με την ανταλλαγή των πληθυσμών εγκαταστάθηκαν στην Ξάνθη.
Το 1978 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Πάρο, ως διορισμένος δάσκαλος στο Δημοτικό Σχολείο Μαρμάρων ο Σάββας Αρβανιτίδης. Εκεί γνώρισε και παντρεύτηκα τη σύζυγό του Ζαμπέτα Πετροπούλου του Νικολάου και της Φλώρας Σαμίου, με την οποία απέκτησα τα παιδιά τους Γεώργιο, Μαρία και Ζαμπέτα.

Αργάς ή Αργείος ή Αγκάς:
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1847 (συμπεριλαμβάνει και την Αντιπάρο) υπάρχει εγγεγραμμένος ο Αγκάς ή Αργάς Αναγνώστης 35 ετών ρακοποιός.

Αργέτος:
–1951. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας στις 28 Φεβρουαρίου 1951 υπάρχει εγγεγραμμένη η Αργέτου Μαρία. Όνομα συζύγου Δημήτριος, όνομα πατρός Ιωάννης Βελέντζας.

–Αργουζής: Φράγκικη η προέλευσης, αρχικά καθολικού δόγματος, από τους Ιλλύριους της Αδριατικής. Προήλθε από το ιταλικό όνομα Ραγουζής (ιταλ. Ragusino). Ο καταγόμενος από τη Ραγούζα (Ragusa) της ανατολικής Αδριατικής το σημερινό Ντουμπρόβνικ της Κροατίας, οπού κατάγονται και τα επώνυμα Ραγκούσης και Ραουζαίος. 
Οικογένεια Αργουζή μέχρι σήμερα στην Πάρο και στη Σίφνο το 1828. Σε πατριδωνυμιακά επίθετα, πολλές φορές συναντάμε να μην υπάρχουν κοινοί συγγενικοί κλώνοι, αυτό συμβαίνει διότι το μόνο κοινό που έχουν είναι ο τόπος καταγωγής μιας και το επίθετό τους ήταν άλλο και στην πορεία το πατριδωνύμιο έγινε παρατσούκλι και το παρατσούκλι επίθετο.
–1818. Σε έγγρ. Παροικιάς της 22ας Μαΐου 1818 είναι γνωστός ο Αντώνης Αργουζής, Δάσος σύμπλιος Αντώνη Αργουζή.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Βασίλειος Αργουζής.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1847 (συμπεριλαμβάνει και την Αντιπάρο) υπάρχει εγγεγραμμένος ο 47χρονος μυλωνάς Αργουζής Βασίλειος.
–1863. Το 1863 γεννιέται ο Αργουζής Βασίλειος του Ιωάννη ναυτικός κάτοικος Παροικιάς. Απεβίωσε το 1949.
–1874. Το 1874 γεννιέται ο Αργουζής Σάββας του Ιωάννη ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1881. Το 1881 γεννιέται ο Αργουζής Βασίλειος του Αντωνίου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
1899, αλευρόμυλος πάνω από το Ασκληπιείο στην Παροικιά, ιδιοκτησίας Οικογένειας Αργουζή. 
–1923. Το 1923 γεννιέται ο Αργουζής Γεώργιος του Σάββα μηχανικός Ε.Ν. κάτοικος Παροικιάς.
–1949. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1949 είναι εγγεγραμμένος ο Αργουζής Γεώργιος του Σάββα μηχανικός κάτοικος Παροικιάς.
–1999. Κώστας Κ. Αργουζής χρημάτισε δήμαρχος Πάρου από το 1999 έως το 2006.

–Αργίτης: Σε πατριδωνυμιακά επίθετα, πολλές φορές συναντάμε να μην υπάρχουν κοινοί συγγενικοί κλώνοι, αυτό συμβαίνει διότι το μόνο κοινό που έχουν είναι ο τόπος καταγωγής μιας και το επίθετό τους ήταν άλλο και στην πορεία το πατριδωνύμιο έγινε παρατσούκλι και το παρατσούκλι επίθετο.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 40χρονος γεωργός Κωνσταντίνος Αργίτης.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Αργίτης Φραγκίσκος του Παναγιώτη 58 ετών, εργάτης.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Αργίτης Φραγκίσκος του Παναγιώτη, 60 ετών, εργάτης από τη Νάουσα.
–1907. Το 1907 γεννιέται στη Νάουσα ο Αργίτης Δημήτριος του Νικολάου.
–1951. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας στις 28 Φεβρουαρίου 1951 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Αργίτης Δημήτριος του Νικολάου.

Αργύρης:
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 26χρονος γεωργός Δημήτριος Ι. Αργύρης.

–Αργυρόπουλος: Κοινό επίθετο (ο γιός του Αργυρού). Ελληνικό-Παλαιοβυζαντινό πριν το 1204 *2 Το αρχοντικό του Σιόρ Συμεών Δελαγραμμάτη βρίσκεται στην Τρίτη Βρύση του Μαυρογένη. Κληροδοτήθηκε στο γιο του Νικόλαο Δελαγραμμάτη και ο οποίος στην πάροδο του χρόνου το εκληροδότησε στις δυο από τις κόρες του, Μαρινιώ Ζάννου και Ελέγκω Αργυροπούλου. Χωρίστικε στη μέση λόγω της εκτάσεώς του και αποτέλεσε δύο κατοικίες. Σήμερα η μία ανήκει στην οικογένεια Δρύλη και η άλλη στην οικογένεια Ανδριανής Πατέλη. H παράπλευρη εκκλησία της Βηθλεέμ ανήκε στο αναφερόμενο αρχοντικό. (Ο τρισέγγονος του Δημήτριος Γιάγκου Αργυρόπουλος, συναισθηματικά συνδεδεμένος, ενδιαφέρεται έως σήμερα με φροντίδα για την εκκλησία. Ο Συμεών Δελαγραμμάτης το 1825 αναφέρεται ενορίτης Αγίας Τριάδος. Η Αγία Τριάδα βρίσκεται πίσω από την Τρίτη βρύση).
–1749. Ο Νικόλας Αργυρόπουλος με μοναδική περιουσία ένα αμπέλι, αφήνει στα 1749, στη γυναίκα του και στα παιδιά του την ευχή του και 12 ριάλια χρέος, και της παραγγέλει στη διαθήκη του να πληρώσει το χρέος, τα έξοδα της θανής και της ψυχής του από την τιμή του αμπελιού, και ότι περισσέψει να το δώσει σε όποιο παιδί θέλει.
–1822. Το 1822 γεννιέται ο Ιωάννης Δ. Αργυρόπουλος κτηματίας κάτοικος Παροικιάς.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Κωνσταντής και ο Γιαννακός Αργυρόπουλος.
–1833. Σε κατάλογο της εν Παροίκια Ελληνοδιδακτικής Σχολής μαθητευόντων παιδιών στις 28 Απριλίου 1833 αναφέρεται ο Ι. Αργυρόπουλος.
–1835. Σε ομαδικό έλεγχο του δημοτικού σχολείου Πάρου του 1835, υπάρχει εγγεγραμμένος ο μαθητής Αργυρόπουλος Κ. Δημήτρης, Ιωάννης Αργυρόπουλος και ο Πέτρος Κ. Αργυρόπουλος.
–1837. Σε έγγραφο του Σχολείου Πάρου του 1837, υπάρχει εγγεγραμμένος ο μαθητής Αργυρόπουλος Ιωάννης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1847 (συμπεριλαμβάνει και την Αντιπάρο) υπάρχει εγγεγραμμένος ο 40χρονος κτηματίας Αργυρόπουλος Αντώνιος, ο 39χρονος σκυτοτόμος Γεώργιος Αργυρόπουλος, ο 28χρονος ξυλουργός Ιωάννης Αργυρόπουλος, ο 73χρονος ξυλουργός Κωνσταντίνος Αργυρόπουλος και ο 29χρονος έμπορος Σπύρος Αργυρόπουλος.
–1883. Το 1883 γεννιέται ο Αργυρόπουλος Δημήτριος του Ιωάννη έμπορος κάτοικος Παροικιάς.
–1885. Το 1885 γεννιέται ο Αργυρόπουλος Δημήτριος του Κωνσταντίνου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1891. Γιάγκος Δ. Αργυρόπουλος 1891-1968, ιδρυτής και καθηγητής της σχολής Απαγγελίας.
–1893. Το 1893 αναφέρεται ως επίτροπος Εκατονταπυλιανής ο Αργυρόπουλος Δ. Ιωάννης.
–1894. Αργυρόπουλος Βασίλιος (Πάρος, 1894-Αθήνα, 1953) Κωμικός ηθοποιός. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην ελληνική σκηνή δίπλα στη Μαρίκα Κοτοπούλη* (1910) και αργότερα έπαιξε στο θίασο Κυβέλης*. Το 1924 δημιούργησε το θίασο «Ελληνική Κωμωδία» και διαμόρφωσε το ταλέντο του μέσα από φάρσες και κωμωδίες Γερμανών συγγραφέων που μετέφραζε και διασκεύαζε ο ίδιος.
–1906. Νικόλαος Δημ. Αργυρόπουλος. Από το 1906 υπηρετεί ως χημικός στο Εργοστάσιο της Ελληνική Εταιρία οίνων και οινοπνευμάτων.
1910. Επιτροπή Εκατονταπυλιανής, Ιωάννης Δημ. Αργυρόπουλος (Κωστάκης) Έμπορος.
1911. Το 1911 γεννιέται ο Αργυρόπουλος Ιωάννης του Δημητρίου έμπορος κάτοικος Παροικιάς.
–1911. Ο Γεώργιος Ιω. Αργυρόπουλος από την Παροικιά, υπηρετεί στο Τηλεγραφικό και ταχυδρομικό γραφείο Πάρου ως Τηλεγραφικός βοηθός το 1911.
–1911. Δημήτριος Ιω. Αργυρόπουλος. Από το 1911 υπηρετεί ως χημικός στο Εργοστάσιο της Ελληνική Εταιρία οίνων και οινοπνευμάτων.
–1914. Το 1914 γεννιέται ο Αργυρόπουλος Βασίλειος του Ιωάννη υποδηματοποιός κάτοικος Παροικιάς.
–1914. Στις 21 Απριλίου 1914 ο 28χρονος ναυτικός από την Πάρο Δημήτριος Αργυρόπουλος του Κωνσταντίνου [παντοπώλης] και της Μαρίνας Μουρλά [κάτοικοι Πάρου] παντρεύεται στην Ερμούπολη την 27χρονη από την Πάρο Μαρία Περιπάνου, του Δημητρίου, και της Μανδαλενας Στέλλα [κάτοικοι Πάρου].
–1915. Το 1915 γεννιέται ο Αργυρόπουλος Κωνσταντίνος του Δημητρίου πλοίαρχος κάτοικος Παροικιάς.
–1917. Το 1917 γεννιέται ο Αργυρόπουλος Στυλιανός του Ιωάννη ιδ. ταχυδρόμος κάτοικος Παροικιάς.
–1922. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 33χρονος λιμενοφύλαξ Δημόκριτος Β. Αργυρόπουλος έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 24 Νοεμβρίου 1922.
1931. Σε ομαδική φωτογράφηση στην Παροικιά, πρωτομαγιά 1931 αλλά και σε φωτογραφεία του 1935, διακρίνεται η Μαρία Αργυροπούλου- Καρατζίνα.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Αργυροπούλου Μαρία όνομα συζύγου Στυλιανός, όνομα πατρός Γεράσιμος Κωβαίος.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Αργυροπούλου Δέσποινα, όνομα συζύγου Δημήτριος όνομα πατρός Ιωάννης Φωκιανός.

–Αρετής: Το επίθετο Αρετής όπως μαρτυρά ο εκλογικό κατάλογος του 1877 της Μάρπησσας, συνεχίζει ως Πούλιος.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Αρετής Αντώνιος του Δημητρίου χαλκεύς (σιδηρουργός) 52 χρονών κάτοικος Τσιπίδου.
–1877. Σε εκλογικό κατάλογο του 1877, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Αρετής Ιωάννης Πούλιος του Γεωργίου 43 ετών γεωργός.

–Αρηβός; : Ίσως παραφθορά του γνωστού επώνυμου Ακριβός.
–1706. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Αντιπάρου στις 31 Μαρτίου 1706, αναφέρεται ο Γιώργος Αρηβός;.
 
–Αριανούτσος: Δυτικό επίθετο όπου η κατάληξή ούτσο είναι δυτική και είναι υποκοριστικό, στην συγκεκριμένη περίπτωση «ο μικρός Άρης, Αριάν κλπ». Γνωστό επώνυμο  έως και σήμερα. Δίκλαδη οικογένεια που εμφανίζεται στη Νάουσα τον 18ο αιώνα. Ο παλαιότερος κλάδος εμφανίζεται με το παρωνύμιο «Φινοικούλης», ένας εξ αυτών στα μέσα του 19ου αιώνα, βρήκε εγκαταλελειμμένο μέσα σε ένα πανέρι το οποίο επέπλεε στη θάλασσα στην ακρογιαλιά της Ξιφάρας, ένα αγόρι το οποίο πήρε το όνομα Ιωάννης και του δόθηκε το παρωνύμιο Βρεττός (αυτός που βρέθηκε). Ο κλάδος των «Βρεττών» Αριανούτσων υπάρχει πλέων στην Αμερική ενώ στην Πάρο μόνο από Θηλυγονία (Τσουνάκης). Η εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα στη Νάουσα ανήκε κάποτε στην οικογένεια Αριανούτσου (Βρεττού).    
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 39χρονος εργάτης Αριανούτσος Μιχαήλ, ο 37χρονος εργάτης Αριανούτσος Ιωάννης, ο 44χρονος γεωργός Αριανούτσος Ανδρέας.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Αριανούτσος Αθανάσιος του Ανδρέα 53 ετών, γεωργός. Ο Αριανούτσος Αναστάσιος του Ιωάννη 53 ετών, γεωργός, ο Αριανούτσος Αντώνιος του Ιωάννης  38 ετών, ναυτικός, ο Αριανούτσος Ανδρέας του Ιωάννη 41 ετών, ναυτικός, ο Αριανούτσος Βασίλειος του Ανδρέα 48 ετών, Μυλωθρός, ο Αριανούτσος Γεώργιος του Ανδρέα 37 ετών, εργάτης από τη Νάουσα, κάτοικος Καλύμνου. Ο Αριανούτσος Νικόλαος του Ανδρέα 50 ετών, γεωργός. Ο Αριανούτσος Νικόλαος του Μιχαήλ 33 ετών, μεταπράτης. Ο Αριανούτσος Σταύρος του Ιωάννη, 44 ετών, σοβατζής από τη Νάουσα, κάτοικος Αθήνας. Ο Αριανούτσος Ανδρέας του Νικολάου ετών 27, γεωργός.  Ο Αριανούτσος Αντωνάκης του Ιωάννη, ετών 39, κηπουρός.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Αριανούτσος Αθανάσιος του Ανδρέα, ετών 55 γεωργός, κάτοικος Νάουσας, Αριακούτσος Αναστάσιος του Ιωάννου, 55 ετών, γεωργός από Νάουσα, Αριανούτσος Αντώνιος του Ιωάννη, 40 ετών ναυτικός, από Νάουσα, Αριανούτσος Ανδρέας του Ιωάννη, 43 ετών, ναυτικός από Νάουσα, Αριανούτσος Αντωνάκης του Ιωάννη, 41 ετών, κηπουρός, από τη Νάουσα, Αριανούτσος Βασίλειος του Ανδρέα, 50 ετών, μυλωθρός, από τη Νάουσα, Αριανούτσος Γεώργιος του Ανδρέα, 39 ετών, εργάτης, από τη Νάουσα, κάτοικος Καλύμνου, Αριανούτσος Νικόλαος του Ανδρέα, 52 ετών, γεωργός, από τη Νάουσα, Αριανούτσος Νικόλαος του Μιχαήλ, 35 ετών, μεταπράτης από τη Νάουσα, Αριανούτσος Σταύρος του Ιωάννη, 46 ετών, σοβαντζής, κάτοικος Αθήνας και ο Αριανούτσος Ανδρέας του Νικολάου, 29 ετών, γεωργός, από τη Νάουσα.
–1894. Το 1894 γεννιέται ο Αριανούτσος Φραγκίσκος του Ανδρέα γεωργός κάτοικος κοιν. Νάουσας.
–1903. Το 1903 γεννιέται ο Αριανούτσος Θεόδωρος του Ανδρέα εργάτης κάτοικος κοιν. Νάουσας. Μεταδημότευσε το 1949.
–1918. Στις 4 Ιανουαρίου 1918 ο 26χρονος θερμαστής από την Πάρο Χαράλαμπος Βιώτης του Κωνσταντίνου και της Δάφνης Αριανούτσου [κάτοικοι Πάρου] παντρεύεται στην Ερμούπολη την 19χρονη από την Σύρο Ευαγγελία Καραντινού, του Δημητρίου και της Αγγελικής.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 72χρονος κάτοικος Νάουσας, Αριανούτσος Παντελής του Αναστάσιου, μαρμαράς, ο 80χρονος κάτοικος Νάουσας, Αριανούτσος Γεώργιος του Νικολάου, μυλωθρός, π 24χρονος εργάτης Παναγιώτης Αριανούτσος του Νικολάου, ο 48χρονος Αριανούτσος Κωνσταντίνος του Ανδρέα εργάτης, ο 34χρονος βυρσοδέψης Γεώργιος Αριανούτσος του Νικολάου και ο 21χρονος γεωργός Αριανούτσος Αντώνιος του Νικολάου.
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 19 Αυγούστου 1950, υπάρχει εγγεγραμμένη η Αριανούτσου Μαριέττα, όνομα συζύγου Παντελής, όνομα πατέρα Εμμανουήλ Καπαρός.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Αιγινήτου Ευαγγελία, όνομα συζύγου Λεονάρδος, όνομα πατρός Νικόλαος Αριανούτσος, η Αρκουλή Σπυριδούλα, όνομα συζύγου Λεονάρδος, όνομα πατρός Αριανούτσος Φραγκίσκος, η Αριανούτσου Σπυράντη, όνομα συζύγου Κωνσταντίνος, όνομα πατρός Ιωάννης Αριανούτσος.
–1954. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1954, υπάρχει εγγεγραμμένη η Αριανούτσου Μαρία, όνομα συζύγου Αντώνιος, όνομα πατρός Ιωάννης Παρούσης και η Ρούσσου Γαρυφαλλιά (γεν. 1932), όνομα συζύγου Μιχαήλ, όνομα πατρός Α. Αριανούτσος.

–Αρκάς: Πατριδωνύμιο, από την Αρκαδία.
–1604. Ο ιερεύς Μανώλης Αρκάς αφιερωτής της περιουσίας του που είχε λάβει από τον μακαρίτη θείο του Αρκά, στη Μονή Χοζοβιώτισσας Αμοργού, στις 20 Φεβρουαρίου 1604, κατά το «βρέβιον»
–1649. Έγγραφο έτους 1649 στο Μαράθι αναφέρεται ο Αρκάς.
–1720. Σε έγγραφο Τζιπίδου στις 13 Φεβρουαρίου 1720 αναφέρεται ο Ζωρζάκης Αρκάς.  
–1729. Ο ιερέας Μανοέλης Αρκάς που υπογράφει τη διαθήκη της Καλής Τζανή Χανιώτη στις Λεύκες, 23 Φεβρ. 1729.
–1733. Ο ιερέας Μανοέλης Αρκάς υπογράφει έγγραφο προυχόντων της Πάρου προς τον δραγομάνο του στόλου στις 7 Οκτωβρίου 1733
–1739. Πρακτικό εκλογών κατά την Γεν. Συνέλευση στις 30 Αυγούστου 1739 απεσταλμένου των κοινών της Πάρου στην Κωνσταντινούπολη, εκλέγουν τον Νικόλαο Μαυρογένη, προκειμένου να διαπραγματευθεί τα οικονομικά θέματα του νησιού. Αναφέρεται ο ιερέας Κεφάλου Νικόλαος Αρκάς.
–1742. Το 1742 αναφέρεται ο Μιχαήλ Αρκάς από τις Λεύκες.
–1749. Στις 26 Νοεμβρίου 1749 αναφέρεται να συντάσσει έγγραφο ανταλλαγής στις Λεύκες ο Γεώργιος Χρουσή Αρκάς.
–1753. Σε έγγραφο του Αγίου Μηνά στις 16 Οκτωβρίου 1753 ο πρωτόπαπας Κεφάλου Μανουήλ Αρκάς, υπογράφει έγγραφο μεταλλαγής κτημάτων.
–1754. πρωτόπαπας Κεφάλου το 1754 ο Μανουήλ Αρκάς.
–1755. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 23 Αυγούστου 1755 μαρτυρείται ο πρωτοπαπάς Λευκών Αρκάς.
–1757. Σε προικοσύμφωνο του Μαν. Αρκά και Λαρέντζας Γεμελιάρης (Λεύκες, 7 Νοεμ. 1757) αναφέρεται «το περιβόλη του Αρχολόγου με δύο πάρτες νερό της στέρνας.
–1795. Το 1795 αναφέρεται ο Νικόλαος Αρκάς, πρόγονος του αρχιμανδρίτη Νικόλαου Αρκά, που είχε κτήματα στο Μαράθι.
–1808. Σε προικοσύμφωνο αναφέρεται με χωράφι στις Λεύκες ο Νικολάκης Αρκάς στις  1 Φεβρουαρίου 1808.
–1813. Το 1813 γεννιέται ο Εμμανουήλ Ν. Αρκάς από τις Λεύκες, πρόγονός του μακαριστού αρχιμανδρίτη π. Νικολάου Εμμ. Αρκά, θεολόγου, συγγραφέα, ποιητή (1906-2002).
–1818. Κατάλογος Παροικιάς 22 Μάιου 1818 "χέρσον Μαράθι σύμπλιος Νικόλαος Αρκάς.
–1820. Ο οικονόμος Πέτρος Αρκάς ως σακελλάριος Λευκών υπογράφει έγγραφο Ναούσης στις 20 Ιανουαρίου 1820.
–1821. Νάουσα της Πάρου τη 3 Μαΐου 1821 του κοινού τούτου Καντζελάριου Ιωάννης Κορτιάνος γράψας τη θέληση των ανωτέρω για συνεργασία παρακινήσεως και εξόδων του Παναγιώτη Δ. Δημητρακόπουλου εις την Ύδρα, Δημήτρης Αρκάς κ.α.
–1823. Στις 22 Οκτωβρίου1823 ο οικονόμος Πέτρος Αρκάς κατείχε ήδη τον βαθμό του οικονόμου. Υπογράφει σε πωλητήριο Λευκών ως οικονόμος Αρκάς.
–1824. Στις 18 Σεπτεμβρίου 1824 αναφέρεται ο οικονόμος Λευκών Πέτρος Αρκάς να υπογράφει το πρακτικό των εκλεκτών των Λευκών.
–1825. Στις 17 Νοεμβρίου 1825 αναφέρεται ο οικονόμος Πέτρος Αρκάς από τις Λεύκες.
–1829. Σε πληρεξούσιο στις 3 Ιουνίου του 1829 αναφέρεται ο Δημογέροντας Νικόλαος Αρκάς.
–1830. Στις 8 Φεβρουαρίου 1830 αναφέρεται στον κατάλογο του μητροπολίτη Παροναξίας ο οικονόμος Λευκών Πέτρος Αρκάς.
–1830. Στις 26 Οκτωβρίου 1830 ο οικονόμος Λευκών Πέτρος Αρκάς υπογράφει έγγραφο που αφορά στην  ίδρυση νέου ενοριακού ναού του χωριού, της Αγίας Τριάδας.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο οικονόμος Αρκάς και ο Νικόλαος Αρκάς από το χωρίων Κεφάλου.
–1832. Εν Ναούση της Πάρου τη 27 Μαρτίου 1832, σε έγγραφο της σχολής του Αγίου Αθανασίου αναφέρεται ο Νικόλαος Αρκάς.
–1833. Προικοσύμφωνο στις 19 Ιανουαρίου 1833 ο οικονόμος Πέτρος Αρκάς προικίζει την θυγατέρα του Αικατερίνη και την δίδει σύζυγο τον Δημητράκη Ρούσσο.
–1833. Το 1833 αναφέρεται ο Δημήτρης Αρκάς.
–1833. Δημογέροντας και Δημόσιος νοτάριος Λευκών ο Αρκάς Νικόλαος αναφέρεται σε έγγραφο του 1833.
–1834. Δημογέροντας και Δημόσιος νοτάριος Λευκών ο Αρκάς Νικόλαος αναφέρεται σε έγγραφο του 1834.
–1837. Οι δήμοι Πάρου το 1837 έχουν τους εξής δημάρχους και εισπράκτορες: Δήμος Υρίας, δήμαρχος Νίκ. Αρκάς και εισπράκτορας Θεόδωρος Χανιώτης.
–1841. Η πρώτη εγγραφή στα μητρώα του δήμου Υρίας το επώνυμο Αρκάς είναι το έτος 1841.
–1843. Στις 17  Οκτωβρίου 1843 η συνέλευση της αντιπολίτευσης επαναλαμβάνεται, αλλά πάλι χωρίς τον Δήμαρχο Θ. Καμπάνη ο οποίος κατηγορείται από τους παρευρισκομένους ότι «αισθάνεται ανώτερος του νόμου και προβάλει ανύπαρκτες προφάσεις». Η συνέλευση αποφασίζει να προχωρήσει στην εκλογή χωρίς τον Δήμαρχο! Πρόεδρος ανέλαβε ο Δ. Χαμάρτος και προσυπέγραψαν τα 5 γεροντότερα μέλη Ν. Πούλιος, Ιωάννης Καπαρός, Λεονάρδος Κονδύλης, Ηλίας Σαράντος, Νικόλαος Ρούσσος. Οι εκλογείς ήταν οι εξής:
Πόλις Παροικίας (Δήμαρχος Θ. Καμπάνης): Ζώρζης Μ Μαυρογένης, Δημήτριος Χαμάρτος, Πέτρος Μαυρομμάτης, Ν Α Ψαράκης, Αντ Ελ Χαμάρτος, Λεονάρδος Κονδύλης.
Κωμόπολις Λευκών (Πάρεδρος Κωνσταντίνος Χανιώτης): Εμμανουήλ Ν Αρκάς, Νικόλαος Γ Ρούσσος, Νικόλαος Γ Παντελαίος, Ιωάννης Α Δεσύλλας.
Κωμόπολις Ναούσης (Δήμαρχος Ν. Μαλατέστας): Δημήτριος Π Δημητρακόπουλος, Ηλίας Σαράντος, Ιωάννης Μεταξάς, Αντώνιος Κορτιάνος (δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας).
Χωρίον Κώστου(Πάρεδρος Ιωάννης Α. Καπαρός): Ιωάννης Α Καπαρός, Αναστάσιος Ρούσσος
Χωρίον Δραγουλά (Πάρεδρος Νικήτας Ν. Άγουρος): Γεώργιος Κληρονόμος
Χωρίον Μαρμάρων (Πάρεδρος Νικήτας Ν. Άγουρος): Ιωάννης Γιαννουλάκης, Νικήτας Άγουρος (δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας).
Χωρίον Τσιπίδου (Δήμαρχος Μαρπήσσης ΓΣ Δελαγραμμάτης): Νικόλαος Βατιμπέλας, Νικόλας Πόυλιος, Γεώργιος Σ Δελαγραμμάτης (απών).
Χωρίον Ωλιάρου (Πάρεδρος Δ. Βιάζης): Παναγής Καλάργυρος, Ματθαίος Μαούνης.
Τα αποτελέσματα ανέδειξαν πληρεξουσίους Πάρου τους Δ. Π. Δημητρακόπουλο (21 ψήφοι) και Ζ. Μάτσα Μαυρογένη (21). Συμμετείχαν και οι Νικόλαος Ψαράκης (Παροικιά, 11 ψήφοι), Ν. Βατιμπέλας (Τσιπίδος, 7), Λεονάρδος Κονδύλης (Παροικία, 7), Νικόλαος Μαλατέστας (Νάουσα, 6 ψήφοι), Κωνσταντίνος Δαμίας (Παροικία, 6), Π. Μαυρομάτης (Παροικία, 6).
Ο Δήμαρχος Πάρου αρνήθηκε να επικυρώσει τις υπογραφές και συνεπώς την εκλογή.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο Δήμου Μάρπησσας στις 5 Μαΐου 1844 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Ιωάννης Αρκάς.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 32χρονος αρτοποιός Αντώνιος Οικ. Αρκάς, ο 38χρονος γεωργός Γεώργιος Αρκάς, ο 33χρονος κτηματίας Δημήτριος Ν. Αρκάς, ο 33χρονος κτηματίας Πέτρος Ν. Αρκάς, ο 39χρονος κτηματίας Εμμανουήλ Ν. Αρκάς, ο 43χρονος κτηματίας Εμμανουήλ Οικ. Αρκάς, ο 26χρονος γεωργός Σπύρος Οικ. Αρκάς, ο 35χρονος κτηματίας Θεόδωρος Οικ. Αρκάς, ο 38χρονος κτηματίας Ιωάννης Οικ. Αρκάς, ο 33χρονος κτηματίας Κωνσταντίνος Οικ. Αρκάς, ο 42χρονος γεωργός Νικόλαος Οικ. Αρκάς, ο 48χρονος γεωργός Μιχαήλ Αρκάς και ο 29χρονος κτηματίας Ιωάννης Ν. Αρκάς.
–1857. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 26χρονος μεταπράτης Πέτρος Αρκάς, άγαμος. Έδωσε όρκο στις 27 Μαρτίου 1857.
–1859. Δήμαρχος Μάρπησσας το 1859 ο Εμμανουήλ Ν. Αρκάς.
–1860. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1860 σε συμβολαιογραφική πράξη [πληρεξούσιο] στην Σύρου αναφέρεται η κάτοικος Πάρου Μαριγώ Αρκά και ο σύζυγός της Ανδρέας Π. Φράγκος πλοίαρχος.
–1867. Το 1867 γεννιέται ο Αρκάς Μιχαήλ του Νικολάου γεωργός κάτοικος κοιν. Λευκών. Απεβίωσε το 1949.
–1870. Το 1870 γεννιέται ο Αρκάς Δημήτριος του Νικολάου γεωργός κάτοικος κοιν. Λευκών. Απεβίωσε το 1949.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Ύριας του 1875, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 59χρονος κτηματίας Γεώργιος Αρκάς του Χρουσή.
–1876. Αρκάς Ευάγγελος Ν. Τόπος γέννησης Πάρος 1876 Δημοδιδάσκαλος Γ'.
–1877. Το 1877 γεννιέται ο Αρκάς Κωνσταντίνος του Νικολάου γεωργός, κάτοικος κοιν. Κώστου. Απεβίωσε το 1949.
–1881. Το 1881 γεννιέται ο Αρκάς Αχιλλέας του Μιχαήλ ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1882. Το 1882 γεννιέται ο Αρκάς Νικόλαος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1888. Το 1888 γεννιέται ο Αρκάς Εμμανουήλ του Νικολάου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
1898. Σε Λογοδοσία του 1898, του Συνδέσμου των εν Λαυρίω, Αθήναις περιχώροις και Πειραιει ΠΑΡΙΩΝ, ο Σύμβουλος Αρκάς Χρήστος.
–1898. Πίναξ του Συνδέσμου των εν Λαυρίω, Αθήναις περιχώροις και Πειραιει ΠΑΡΙΩΝ, εμφαίνων ονοματεπώνυμων μελών της Περιόδου 1ης Ιουνίου 1898 o Αρκάς Πέτρος, ο Αρκάς Μ. Δημήτριος και ο Αρκάς Μιχαήλ.
–1904. Στις 18 Οκτωβρίου 1904 ο 35χρονος έμπορος από την Πάρο Νικόλαος Κανδιώτης του Ανδρέα και της Ερατώ Αρκά [κάτοικοι Πάρου], παντρεύεται στην Ερμούπολη την 30χρονη από την Πάρο Σοφία Θρεψιάδου, του Σωτηρίου και της Βασιλικής [κάτοικοι Πάρου].
–1906. Το 1906 γεννιέται ο αρχιμανδρίτης π. Νικολάου Εμμ. Αρκάς, θεολόγος, συγγραφέας, ποιητής. Απεβίωσε το 2002.
–1907. Το 1907 γεννήθηκε  ο αρχιμανδρίτης ιεροκήρυκας Νικόλαος Ε. Αρκάς από τις Λεύκες. Πέθανε το 2001.
–1908. Στις 28 Απριλίου 1908 ο 19χρονος μουσικός από την Πάρο Δημήτριος Παρώδης του Νικολάου και της Αργυρώς Πανταλέων [κάτοικοι Πάρου] παντρεύεται στην Ερμούπολη την 17χρονη από την Πάρο Αργυρώ Αρκά, του Χρήστου και της Μαρουσας Χανιώτη [κάτοικοι Πάρου.
–1910.Ο διακεκριμένος δάσκαλος Εμμανουήλ Ν. Αρκάς από τις Λεύκες δίδαξε το 1910 δίδαξε στη Μαράσλειο σχολή της Οδησσού.
–1911. Ο Ευάγγελος Ν. Αρκάς, υπηρετεί ως δημοδιδάσκαλος σε Δημοτικό Σχολείο στην Αθήνα το 1911.
–1919. Το 1919 γεννιέται ο Αρκάς Μιχαήλ του Νικολάου υπάλληλος κάτοικος κοιν. Λευκών. Μεταγράφηκε σε άλλη κοινότητα το 1949.
–1923. Μέλος του Εξωραϊστικού Φιλοδασικού Συλλόγου Λευκών, εν Λεύκαις τη 17 Απριλίου 1923 ο Ιωάννης Αρκάς.
–1929. Το 1929 διετέλεσε Δήμαρχος Μάρπησσας ο Ιωάννης Ν. Αρκάς.
–1931. Το 1931 γεννιέται ο Αρκάς Μιχαήλ του Αχιλλέα αλιεύς κάτοικος κοιν. Παροικιάς.
–1933. Το 1933-34 διετέλεσε Δήμαρχος Μάρπησσας ο Ιωάννης Ν. Αρκάς.
–1945. Ιατρός Αντώνης Ζεπ. Αρκάς το 1945 από τις Λεύκες.
–1958. Το 1958-59 διετέλεσε πρόεδρος της κοινότητας Λευκών ο Ευστάθιος Μ. Αρκάς.

–Αρκουλής ή Αρχωλέον ή Αρχολέως ή Αρκολέος: Ελληνικό-Παλαιοβυζαντινό πριν το 1204. Μεταπλασμό του λέων/Λέων σε λέος-λιός/Λιός. Στην Πάρο κύρια ονόματα Παντελέος (σημ. Παντελαίος και Παντελέων), Κοντολέος (από το επών. Κοντολέων), Αρκολέος ,σημ. Αρκουλής (από το Αρκολέων) και ους. αρχός (από το άρχω). Προέλευση από την Κρήτη. Ο TRIVAN στο περίφημο (χρονικό) αναφέρει. Ο Αυτοκράτορας ΑΛΕΞΙΟΣ ΚΟΜΝΗΝΟΣ έστειλε το 1182 τον γιό του ΙΣΑΑΚΙΟ με 12 αρχοντόπουλα και άλλους αποίκους στην Κρήτη για να καταβάλουν τους επαναστάτες. Ο στόλος του από 101 Γαλέρες προσορμίστηκε στο Μαύρο Μώλο στην Κίσσαμο κοντά στο ακρωτήριο ΤΡΑΧΙΛΑΣ. Εκεί αποβιβάστηκαν ξεφόρτωσαν όλα τα εφόδια και ο ΙΣΣΑΚΙΟΣ διέταξε να καούν τα πλοία εκτός από ένα που έστειλε στην πόλη για να αναγγείλει στον πατέρα του την αποβίβαση του.
Τα άνωθεν 12 ΑΡΧΟΝΤΟΠΟΥΛΑ όπου ήλθασιν εις την ΚΡΗΤΗΝ μετά των συγγενών αυτών εις τιμής και συντριφίαν του υιού του Βασιλέως οι οποίοι έμειναν εις την ΚΡΗΤΗΝ και εμιρασεν τους τον τόπο αυτής είναι ουτοι οι δώδεκα. ΑΡΚΟΛΕΟΙ. ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΦΩΚΑ. ΘΩΜΑΣ, ΚΩΣΤΑΣ, ΑΝΤΩΝΙΟΣ, ΒΛΑΣΙΟΣ, ΘΕΟΔΩΡΟΣ, ΣΠΥΡΙΔΩΝ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ, ΝΙΚΟΛΑΟΣ. ΟΙ ΑΝΩΘΕΝ ΟΝΟΜΑΣΘΗΣΑΝ ΑΡΚΟΛΕΟΙ ,ΔΙΟΤΙ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΤΟΥΣ ΕΚΟΨΕ ΛΕΩΝ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΑΤΗΝ,ΔΙΑ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΨΙΝ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗΝ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΤΩΝ ΑΡΚΟΛΕΩΝ ΟΙ ΔΕ ΑΡΧΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΑΙ ΑΡΚΟΛΕΟΙ ΝΑ ΜΟΙΡΑΣΟΥΝ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΤΟΥΣ ΕΝ ΙΣΟΤΗΤΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΑΒΑΛΑΔΕΣ ΟΥΤΩΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΑ ΩΣΑΝ ΚΑΙ ΔΥΤΙΚΑ ΚΑΘΩΣ ΕΙΧΑΝ ΚΑΙ ΠΡΩΤΑΣ.
Μια άλλη εκδοχή μιλάει ότι το επώνυμο δεν είναι βυζαντινό αλλά Ιταλικό. Ο Κεφαλληνιάδης και ο Slot γράφους: Αι εξής απλαί καθολικαί οικογένειας, καταγόμενοι εκ διαφόρων μερών της Δυτικής Ευρώπης όπως ο Αρκολέος. Ο Ιάκωβος Ναυπλιώτης-Σαραντινός σημειώνει ότι ίσως το Αρκουλής να προέρχεται από το ιταλικό Ercole που σημαίνει Ηρακλής.
Οι Αρκουλίδες της Πάρου είναι μονοδενδρική οικογένεια.
–1639. Το συγκεκριμένο οικόσημο βρίσκεται στο δυτικό ήμισο του μέσου κλίτους του μητροπολιτικού ναού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στα Μάρμαρα στέκεται μεγαλοπρεπής ο τάφος – μνημείο του Μαουήλ Αρχολέου. Στη σαρκοφαγοειδή βάση του τάφου που φέρει κίονες υπάρχει η επιγραφή: +Μνήσθητι Κύριε του δούλου σου Μαουνουήλ (sic) όταν έλθης εν τη βασιλεία σου. Ανακαινίσθη ο τύμβος ούτος διά συνδρομής και εξόδου της δούλης του Θεού Μαρίας της συμβίας αυτού 1639.
–1642. Υπάρχει έγγραφο της μονής ΑΓΙΟΥ ΑΝΤΩΝΙΟΥ του ΚΕΦΑΛΟΥ ΜΑΡΜΑΡΩΝ όπου στις 6 Φεβρουαρίου 1642, η ΜΑΡΙΑ μητέρα του ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΑΡΧΟΛΕΟΥ το γένος ΣΚΟΡΔΙΛΗ προσηλώνει τα κτήματα του ΚΕΦΑΛΟΥ και ανακαινίζει τη μονή εκ βάθρων. Κατέστησε ηγούμενο τον αδελφό της ιερομόναχο ΑΝΘΙΜΟ ΣΚΟΡΔΙΛΗ. Στον μητροπολιτικό ναό της ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ των Μαρμάρων στέκεται μεγαλόπρεπης ο τάφος-μνημειο του ΜΑΝΟΥΗΛ ΑΡΧΟΛΕΟΥ έτους 1639 με το ανάγλυφο οικόσημο.
–1726. Το 1726 αναφέρεται ο Δημήτρης Αρκουλής.
–1730. Πρακτικό εκλογής απεσταλμένου του κοινού της Παροικιάς στην Κωνσταντινούπολης στις 28 Ιανουαρίου 1730 μαρτυρείται ο Γιαννακός Αρκολέος.
–1732. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 4 Ιανουαρίου 1732, αναφέρεται ο Γιαννακός Αρκολέος.
–1824. Στην Πάρο (Μαράθι) έτος 1824. Το επώνυμο είναι παλαιότατο, όπως και η οικογένεια Αρκουλή στην Πάρο (Νάουσα, Λεύκες), βυζαντινής καταγωγής. Από το έπος. Αρκολέον- Αρχολέος
–1828. Έγγραφο στη Νάουσα, 7 Αυγούστου 1828 «ένα έτερον εις τον Κάμπον ονομαζόμενον της Κουτζούρας πλησίον χωράφι Αννέζας, κόρη Γεωργίου Αρκουλή.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 40χρονος γεωργός Αρκουλής Αντώνιος, ο 65χρονος εργάτης Βονοφάτσος Αρκουλής, ο 33χρονος; Γεωργός, Εμμανουήλ Αρκουλής και ο 30χρονος εργάτης Αρκουλής Μιχαήλ.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 30χρονος γεωργός Γεώργιος Εμμ. Αρκουλής, ο 25χρονος γεωργός Δημήτριος Εμμ. Αρκουλής, ο 37χρονος γεωργός Γεώργιος Αρκουλής, ο 41χρονος Γεώργιος Σ. Αρκουλής, ο 38χρονος γεωργός Ιωάννης Σεβ. Αρκουλής, ο 75χρονος γεωργός Δημήτριος Αρκουλής, ο 58χρονος γεωργός Μανόλης Αρκουλής, ο 46χρονος γεωργός Νικόλαος Δ. Αρκουλής, ο 27χρονος γεωργός Στέφανος Δ. Αρκουλής και ο 79χρονος γεωργός Σταματέλος Αρκουλής.
–1859. Το 1859 γεννιέται ο Αρκουλής Αντώνιος του γεωργίου κάτοικος κοιν. Νάουσας. Απεβίωσε το 1949.
–1866. Στις 21 Αυγούστου 1866 ο 26χρονος βυρσοδέψης από την Πάρο Γεώργιος Αρκουλής του Μιχαήλ και της Χρυσώς, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 18χρονη από την Σύρο Ασπασία Σιγανού, του Δημητρίου και της Ευγερού.
–1871. Στις 13 Ιουνίου 1871 ο 25χρονος φανοποιός από την Πάρο Θωμάς Αρκουλής του Νικολάου και της Ειρήνης Ραγκούση, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 18χρονη από την Σύρο Ελένη Μιχαήλ, του Σπύρου και της Δέσποινας.
–1871. Το 1871 γεννιέται ο Αρκουλής Δημήτριος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος κοιν. Λευκών. Απεβίωσε το 1949.
–1874. Το 1874 γεννιέται ο Αρκουλής Κωνσταντίνος του Ιωάννη, μετέπειτα γεωργός. Διαγράφεται ως αποβιώσαντας στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1953.
–1874. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 30χρονος βυρσοδέψης Θωμάς Ν. Αρκουλής, άγαμος. Έδωσε όρκο στις 15 Απριλίου 1874.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Υρίας του 1875, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 37χρονος γεωργός Αντώνης Αρκουλής του Γεωργίου.
–1876. Στις 7 Μαΐου 1876 ο παριανή Θωμάς Αρκουλής  30 ετών κάτοικος Σύρου και η γυναίκα του Ελένη Σπυριδοπούλου δηλώνουν τον θάνατο της κόρης τους Δέσποινα 3 μηνών κάτοικο Ερμούπολης. Ασθένεια: Άγνωστη.
–1878. Στις 20 Μαρτίου 1878 ο παριανή Αρκουλής Δημήτριος 30 ετών βυρσοδέψης και η σύζυγός του Άννα Κομιανού κάτοικοι Σύρου δηλώνουν τον θάνατο του γιού τους Νικολάου 18 μηνών κάτοικο Ερμούπολης. Ασθένεια: Διφθερίτις.
–1879. Στις 4 Νοεμβρίου 1879 ο 32χρονος Φανοποιός από την Πάρο Μιχαήλ Αρκουλής, του Νικολάου και της Ειρήνης, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 22χρονη από την Τήνο Ελένη Βιδάλη, του Πέτρου και της Μάρως.
–1882. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 42χρονος βυρσοδέψης Δημήτριος Μιχ. Αρκουλής, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 7 Μαΐου 1882.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο του Κώστου του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Αρκουλής Δημήτρης του Στέφανου, 35 ετών, παπουτσής, κάτοικος Αθήνας και ο Αρκουλής Ιωάννης του Στέφανου, 38 ετών, υπηρέτης κάτοικος Σύρου.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Αργουλής Γεώργιος του Αντωνίου 53 ετών, γεωργός. Ο Αρκουλής Δημήτριος του Μπονοφάτσου 63 ετών, Μυλωθρός. Ο Αρκουλής Ηλίας του Μπονοφάτσου, 56 ετών, κηπουρός. Ο Αρκουλής Ιωάννης του Αντωνίου, 48 ετών, γεωργός. Ο Αρκουλής Στυλιανός του Δημητρίου, 44 ετών, έμπορος, κάτοικος Κωνσταντινούπολης. Ο Αρκουλής Ιωάννης του Γεωργίου 28 ετών, γεωργός. Ο Αρκουλής Αντώνης του Δημητρίου, 27 ετών, ναυτικός. Ο Αρκουλής Εμμανουήλ του Μπονοφάτσου, 54 ετών, κηπουρός, ο Αρκουλής Γεώργιος του Μιχαήλ, 45 ετών, Αλιεύς.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Αρκουλής Γεώργιος του Αντωνίου, 55 ετών, γεωργός, από τη Νάουσα, Αρκουλής Γεώργιος του Μιχαήλ, 47 ετών, αλιεύς, από τη Νάουσα, Αρκουλής Δημήτριος του Μπονοφάτσου, 65 ετών, μυλωνάς από τη Νάουσα, Αρκουλής Εμμανουήλ του Μπονοφάτσου, 56 ετών, κηπουρός από τη Νάουσα, Αρκουλής Ηλίας του Μπονοφάτσου, 58 ετών, κηπουρός από τη Νάουσα, Αρκουλής Ιωάννης του Αντωνίου, 50 ετών, γεωργός από τη Νάουσα, Αρκουλής Στυλιανός του Δημητρίου, 46 ετών, έμπορος από τη Νάουσα, κάτοικος Κωνσταντινούπολης, Αρκουλής Ιωάννης του Γεωργίου, 30 ετών, γεωργός από τη Νάουσα, Αρκουλής Αντώνιος του Γεωργίου, 26 ετών, γεωργός από τη Νάουσα, Αρκουλής Αντώνιος του Δημητρίου, 29 ετών, ναυτικός από τη Νάουσα, Αρκουλή Δημήτριο του Στέφανου, 37 ετών, υποδηματοποιός από τον Κώστο, κάτοικος Αθήνας και Αρκουλής Ιωάννης του Στέφανου, 40 ετών, υπηρέτης από τον Κώστο, κάτοικος Σύρου.
–1885. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 35χρονος αχθοφόρος Μιχαήλ Ν. Αρκουλής, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 3 Ιουλίου 1885.
–1888. Στις 30 Ιουνίου 1888 ο 49χρονος βυρσοδέψης από την Πάρο Δημήτριος Αρκουλής του Μιχαήλ και της Μαρίας, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 40χρονη από την Σύρο Σταυρούλα Μπέση, του Δημητρίου και της Χρυσούλας.
–1892. Σε επιγραφή πάνω από την είσοδο οικίας στις Λεύκες διαβάζουμε «Η ΟΙΚΟΔΟΜΗ ΑΥΤΗ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ Σ(ταματέλου) ΑΡΚΟΥΛΗ ΕΘΕΜΕΛΙΩΘΗ ΤΗ 1η ΜΑΪΟΥ 1892.
–1892. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 26 ετών βυρσοδέψης Νικόλαος Μιχ. Αρκουλής έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 6 Ιανουαρίου 1892.
–1898. Πίναξ του Συνδέσμου των εν Λαυρίω, Αθήναις περιχώροις και Πειραιει ΠΑΡΙΩΝ, εμφαίνων ονοματεπώνυμων μελών της Περιόδου 1ης Ιουνίου 1898 ο Αρκουλής Σταμ. Δημήτριος, Αρκουλής Γ. Ιωάννης, ο Αρκουλής Σ. Δημήτριος και ο Αρκουλής Στεφ. Ιωάννης.
–1919. Το 1919 γεννιέται ο Αρκουλής Ιωάννης του Κωνσταντίνου, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1921. Το 1921 γεννιέται ο Αρκουλής Κωνσταντίνος του Ιωάννη εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1922. Το 1922 γεννιέται ο Αρκουλής Γεώργιος του Κωνσταντίνου λατόμος κάτοικος κοιν. Λευκών. Το 1949 διαγράφεται ως ανυπότακτος επιστράτευσης.
–1923. Το 1923 γεννιέται ο Αρκουλής Γεώργιος του Κωνσταντίνου, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1925. Το 1925 γεννιέται στη Νάουσα ο Αρκουλής Αντώνιος του Νικολάου.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Αρκουλής Εμμανουήλ του Στέφανου γεωργός, κάτοικος κοιν. Λευκών.
–1929. Το 1929 γεννιέται στη Νάουσα ο Αρκουλής Αντώνιος του Δημητρίου.
–1930. Το 1930 γεννιέται στη Νάουσα ο Αρκουλής Κωνσταντίνος του Νικολάου.
–1931. Το 1931 γεννιέται ο μετέπειτα αλιεύς Αρκουλής Αντώνιος του Αθανασίου, κάτοικος Νάουσας.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 87χρονος κάτοικος Νάουσας, Αρκουλής Αντώνιος του Γεωργίου, γεωργός.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 71χρονος κάτοικος Νάουσας, Αρκουλής Γεώργιος τουΙωάννη, εργάτης, ο 41χρονος Αρκουλής Γεώργιος του Ιωάννη, εργάτης, ο 41χρονος εργάτης Αρκουλής Εμμανουήλ του Αντωνίου, ο 48χρονος αλιεύς Βασίλειος Αρκουλής του Αντωνίου, ο 40χρονος γεωργός Αρκουλής Αθανάσιος του Αντωνίου, ο 59χρονος ξυλουργός Νικόλαος Αρκουλής του Αντωνίου, ο 25χρονος ναυτικός Αρκουλής Στυλιανός του Δημητρίου, ο 23χρονος εργάτης Αρκουλής Λεονάρδος του Γεωργίου, ο 50χρονος Αρκουλής Ιωάννης του Γεωργίου, ο 28χρονος αλιεύς Αρκουλής Κωνσταντίνος του Γεωργίου, ο 26χρονος εργάτης Πιππής Αρκουλής του Γεωργίου, ο 30χρονος αλιεύς Αρκουλής Αντώνιος του Γεωργίου και ο 21χρονος ναυτικός Αρκουλής Αντώνιος του Νικολάου.
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 19 Αυγούστου 1950, υπάρχει εγγεγραμμένη η Αρκουλή Μαρία, όνομα συζύγου Βασίλειος, όνομα πατέρα Δημήτριος Χατζημιχαήλ.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Αρκουλή Μαρία, όνομα συζύγου Αθανάσιος, όνομα πατρός Νικόλαος Δράγαζης, η Αρκουλή Παρασκευή, όνομα συζύγου Ιωάννης, όνομα πατρός Κώστας Ρούσσος, η Αρκουλή Δαμασκηνή, όνομα συζύγου Λουκάς, όνομα πατρός Γεώργιος Τριπολιτσιώτης, η Αρκουλή Σπυριδούλα, όνομα συζύγου Λεονάρδος, όνομα πατρός Φραγκίσκος Αριανούτσος.

–Αρμακόλλας: Φράγκικη η προέλευση, καθολικού δόγματος. Armacollo = χιαστί, έχω το ντουφέκι διαγώνια.

–Αρμάος: Για το συγκεκριμένο επίθετο υπάρχουν δύο εκδοχές
1)επάγγελμα-παρατσούκλι από το Arma(o)=Όπλο.
2)βαπτιστικό από το Armat-Armado σε Αρμάο και Αρμάγος. Στην βενετσιάνικη διάλεκτο συναντάμε την αποβολή των g, d, l, n, r και t μεταξύ φωνηέντων.  
Καθολικό δόγμα. Το επώνυμο μαρτυρείται ως και σήμερα. Οι Αρμάοι της Πάρου δεν είναι μονόκλαδη οικογένεια.
–1988.   Το 1988 μαρτυρείται η Λουκία Αρμάου θερινή κάτοικος Νάουσας, σύζυγος Κωνστάντες Γεώργιος.
–1990. Το 1990 μαρτυρείται η οικογένεια στη Νάουσα Αρμάου ιδιοκτήτες των ενοικιαζομένων Alpha στη Νάουσα.
–1995. Κάτοικος Αρχιλόχου (Τσουκαλιά) το 1995 ο Νίκος Αρμάος.
–2010. Το 2010 πρόεδρος του Συλλόγου Τριτέκνων Πάρου Αντιπάρου η Μάγκυ Αρμάου.

Αρματάς:
–1822. Πώληση χωραφιού. Επαρησιάσθη εις την Αστυνομίαν ο Γ. Φώτης Πανάς και λέγει ότι με ιδίαν του βουλή και γνώμη πουλεί ελευθέρως το χωράφι εις την Καρδιώτισσαν (Ναώνυμο τοπωνύμιο Ναούσης), εις τον Μάρκον Βλάσση, πλησίον: Χρίστος Αρματάς και Μανώλης Ρεκέρης (;) δια γρόσια τετρακόσια πενήντα πέντε, Νο455, ως εσυμφώνησαν εν τω αναμεταξύ τους, τα οποία γρόσια τα έλαβεν ο πουλητής σωστά και καλά και απαραιτεί το αυτό χωράφιον εις την παντελή εξουσίαν και κυριότητα του αγοραστού να το κάμνη ως θέλει και βούλεται ως ιδικόν του απόκτημα καλά πουλημένον και καλά αγορασμένον, ο συγχύσας την παρόν να υπόκειται εις τιμήν (;) και κουντάμα (;) της ευρισκομένης εξουσίας γρόσια διακόσια Ν: 200: διό και εις ένδειξιν έγινεν η παρούσα πούλησις υπογεγραμμένη τη ιδία του χειρί και παρά αξιοπίστων μαρτύρων εις ασφάλειαν. Νάουσα της Πάρου τη 7 Ιουλίου 1822. Φώτης Πανάς βεβαιώ το παρόν. Χρυσουλιώ γυνή Φώτη Πανά βεβεώνει την παρόν διά χειρός καμού σακελλαρίου Ναούσης και μαρτυρώ. Νικόλαος Μαλατέστας μάρτυς. Αντώνιος Κορτιάνος γέγραφα με θέλησιν του άνωθεν και μαρτυρώ.
–1843. Σε ονομαστικό κατάλογο των εκλογικών αποτελεσμάτων Νάουσας στις 27 Οκτωβρίου 1843 αναφέρεται ο Χρύσος Αρματάς.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 69χρονος γεωργός Αρματάς Χρήστος, ο 41χρονος εργάτης Αρματάς Γεώργιος.
–1861. Στις 27 Σεπτεμβρίου 1861 ο 27χρονος ναύτης από την Πάρο Αθανάσιος [Αντώνιος] Αρματάς του Γεωργίου και της Αργεντού, παντρεύεται στην Ερμούπολη την επίσης παριανή Κυριακή Μηναρέλη [Μαναρέλη], του Εμμανουήλ και της Αικατερίνης.
–1876. Στις 31 Ιουλίου 1876 ο παριανή μάγειρας Αρματάς Αντώνιος 40 ετών και η γυναίκα του Κυριακή Ραγκούση κάτοικοι Σύρου δηλώνουν τον θάνατο του γιού τους Εμμανουήλ 5 μηνών κάτοικο Ερμούπολης. Ασθένεια: Δράκος.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Αρματάς Αντώνιος του Γεωργίου, 53 ετών, μεταπράτης, κάτοικος Σύρου.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Αρματάς Αντώνιος του Γεωργίου, 55 ετών, μεταπράτης, κάτοικος Σύρου.

–Αρτακηνός: Πατριδωνύμιο, ο καταγόμενος από την Αρτάκη, πόλη της Προποντίδας. Σε πατριδωνυμιακά επίθετα, πολλές φορές συναντάμε να μην υπάρχουν κοινοί συγγενικοί κλώνοι, αυτό συμβαίνει διότι το μόνο κοινό που έχουν είναι ο τόπος καταγωγής μιας και το επίθετό τους ήταν άλλο και στην πορεία το πατριδωνύμιο έγινε παρατσούκλι και το παρατσούκλι επίθετο.
–1743. Ντεμένεγος Αρτακηνός απαντάται σε προικοσύμφωνο Λευκών της 5ης Νοεμ. 1743.

–Αρφάνης:
–1960. Στην Παροικιά το 1960 μαρτυρείται η Κατίνα Αρφάνη.

Ασενέτης: Βλέπε Ασωνίτης.

Ασλάνογλου:
–1859. Στις 16 Δεκεμβρίου 1859 σε συμβολαιογραφική πράξη [Συμβόλαιο] στην Σύρου αναφέρεται ότι ο κάτοικος Πάρου Εμμανουήλ Ασλάνογλου μουσικός και η σύζυγός του Κυριακούλα Ασλάνογλου.

Ασονίτης: Βλέπε Ασωνίτης

–Άσος:
–1672. Στην περιοχή Μάρπησσας. Προικοσύμφωνο Γ. Άσου και Περτουμίας Σκορδίλη (Τζιπίδος 21 Οκτ. 1672) «ακόμη και το χωράφι στην Κερά, σύμπλιο Φραγία Βυτζιμάνου».
–1719. Σε πωλητήριο Τζιπίδου 24 Μάιου 1719, κατά το οποίο ο Ιωάννης Άσος πολέι «ένα σπιτότοπο που έχει εις το Πηγάδι του Τζιπίδου σύμπλιον του χωραφιού του πρωτονοτάριου Στάμενα και μαστρο-Στρατή Άσου και παπά-Θεοδώρου Μεχλέχα.
–1757. Πωλητήριο Τζιπίδου 24 Αυγ. 1757 «πουλεί ο κυρ Γεώργης Νικόλα Κονταράτου ένα χωράφι που έχει εις τα Τζηκούρια σύμπλιος Γεωργάκης Άσος και Γεώργης Ρύκης».
–1771. Στη διαθήκη του ο Δημ. Σιδεράκης (Τζιπίδος 6 Νοεμ. 1771) αφήνει στην κόρη του Μαρία «και το σπίτι όπου έχει αγορά από τον μαστρο-Γεώργη Άσο, εις την Ρούγα του Αγίου Ηλία…».
–1745. Προικοσύμφωνο Παροικιάς 12 Νοεμ. 1745 «ένα αμπέλι εις τον Έλιτα έχει την εκκλησίαν Άγιον Γεώργη σύμπλιος Γεωργης Μάρκου Αξιώτης».

–Ασπρόπουλος: Το επίθετο είναι γνωστό έως σήμερα στην Πάρο. Προέλευσης από Μωριά. Τα Μωραΐτικα επίθετα (πελοποννησιακά) με την κατάληξη όπουλος δηλώνει πρόγονος, γιος κλπ. Ασπρόπουλος, παρωνύμιο Σαμπάν Αγάς. Βορειοανατολικά του Πηγαδιού του Ζαχαρία. Στις Λεύκες, βρισκόταν το σπίτι του. Ήταν «κτηματίας και ιδιοκτήτης της περιοχής του Κάμπου (νότια των Λευκών)». Αλλά και στις Λεύκες διέθετε κτηματική περιουσία και ζούσε σαν αγάς. Σύμφωνα με τον Φραγκίσκο Περράκη οι Ασπρόπουλοι της Πάρου κατάγονται από το χωριό Ασπροπούλια των Καλαμών του νομού Μεσσηνίας.
Το έτος  1608, ο Δημήτρης Δημητρακόπουλος γνήσιο τέκνο της Αρκαδίας, είχε γεννηθεί στην Αλωνίσταινα, γενέτειρα της μητέρας του Θεοδώρου Κολοκοτρώνη, της Ζαμπίας Κωτσάκη. Σήμερα ανήκει διοικητικά στην επαρχία Μαντινείας. Από το χωριό του ο Δημητρακόπουλος αναγκάσθηκε να εκπατριστεί μετά την αποτυχούσα επανάσταση του Ορλώφ (1770-1774) και να καταφύγει στην Πάρο μαζί με άλλους συμπατριώτες του, που σήμερα φέρουν τα επώνυμα Μωραϊτης, Τριπολιτσιώτης Γραμματικόπουλος, Ασπρόπουλος. Απέναντι από την ανακαινισμένη εκκλησία της Αγ. Παρασκευής στο Τσιπίδο στέκεται, ανακαινισμένο, ένα από τα πρώτα σπίτια του χωριού, ενδιαφέρον για την αρχιτεκτονική του, κτισμένο στις αρχές του 17ου αι., χρονολογία 1608 στην μαρμάρινη παραστάδα κάποιας πόρτας. Σήμερα ιδιοκτησία οικογένειας Ασπρόπουλου με οικόσημο με εκατερωθεν τη χρονολογία 1608.
–1772. Ιωάννης Ασπρόπουλος από τις Λεύκες αναφέρεται το 1772.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Γεώργιος Ασπρόπουλος.
–1835. Σε ομαδικό έλεγχο του δημοτικού σχολείου Πάρου του 1835, υπάρχει εγγεγραμμένος ο μαθητής Κωνσταντίνος Ν. Ασπρόπουλος.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 30χρονος εργάτης Ασπρόπουλος Μνιός.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1844 υπάρχει εγγεγραμμένος ο 46χρονος γεωργός Πέτρος Ασπρόπουλος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1847 (συμπεριλαμβάνει και την Αντιπάρο) υπάρχει εγγεγραμμένος ο 29χρονος γεωργός Ιωάννης Ασπρόπουλος.
–1859. Εγγραφή σε δημοτολόγιο Λευκών το 1859 Ασπρόπουλος…
–1863. Ιερέας Γεώργιος Ι. Ασπρόπουλος από τις Λεύκες αναφέρεται το 1863.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Ύριας του 1875, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 49χρονος γεωργός Ιωάννης Ασπρόπουλος του Γεωργίου.
–1879. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 38χρονος Κηπουρός Κωνσταντίνος Μηνά Ασπρόπουλος, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 12 Απριλίου 1879.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Ασπρόπουλος βασίλειος του Μηνά, 41 ετών, παπουτσής και ο Ασπρόπουλος Δημήτρης του Μηνά, 44 ετών, βυρσοδέψης, κάτοικος Σύρου.  
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Ασπρόπουλος Βασίλειος του Μηνά, ετών 43, υποδηματοποιός από τη Νάουσα και Ασπρόπουλος Δημήτριος του Μηνά, ετών 46, βυρσοδέψης από τη Νάουσα, κάτοικος Σύρου.
–1887. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 45 ετών βυρσοδέψης Δημήτριος Ασπρόπουλος του Μηνά έγγαμος. Έδωσαν όρκο στις 23 Ιανουαρίου 1887.
–1890. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 32 ετών γεωργός Νικόλαος Γ. Ασπρόπουλος έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 10 Ιανουαρίου 1890.
–1904. Στις 18 Αυγούστου 1904 ο 29χρονος γεωργός από την Πάρο Δημήτριος Ρούσσος του Γεωργίου και της Ζαμπέτας Ασπροπούλου, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 27χρονη από την Σύρο Ειρήνη Ασπροπούλου, του Δημητρίου [ίσως είναι του Μηνά, βλέπε εκλογικό κατάλογο Νάουσας 1885] και της Μαριέτας Μαυρίκενας [Μαυρίκου].
–1906. Στις 1 Ιουνίου 1906 ο 23χρονος θερμαστής από την Πάρο Νικόλαος Ασπρόπουλος του Βασιλείου και της Μαρίας Καπούτσου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 22χρονη από την Σύρο Ασημίνα Λάμπρου, του Δημητρίου, και της Αργυρώς.
–1911. Γεώργιος Ασπρόπουλος, Σακελλάριος στον Δήμο Υρίας το 1911.
–1911. Ιωάννης Κ. Ασπόπουλος, ιδιοκτήτης καφενείου στη Νάουσα το 1911.
–1911. Το 1911 γεννιέται στη Νάουσα ο μετέπειτα καφεπώλης Ασπρόπουλος Κωνσταντίνος του Ιωάννη.
–1911. Στις 19 Απριλίου 1911 ο 24χρονος ναυτικός από την Πάρο Νικόλαος Κοντός του Κωνσταντίνου και της Αικατερίνης Ασπροπούλου [κάτοικοι Πάρου] παντρεύεται στην Ερμούπολη την 22χρονη από την Σύρο Αννέτα Αλιπράντη, του Κωνσταντίνου και της Ανθούσας Πατέλη.
–1913. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 29χρονος θερμαστής Ιωάννης Νικ. Ασπρόπουλος, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 18 Ιανουαρίου 1913.
–1919. Στις 13 Μαΐου 1919 ο 31χρονος ναυτικός από την Πάρο Πολύκαρπος Ασπρόπουλος του Βασιλείου [κάτοικος Πάρου] και της Μαρίας Γ. Καπούτσου [κάτοικος Πάρου] παντρεύεται στην Ερμούπολη την 22χρονη από την Σύρο Καλομοίρα Παυλή, του Αλέξ. και της Μαρίας.
–1920. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 32χρονος θερμαστής Πολύκαρπος Β. Ασπρόπουλος έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 15 Μαΐου 1920.
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 19 Αυγούστου 1950, υπάρχει εγγεγραμμένη η Βιτσαρά Μαρία, όνομα συζύγου Εμμανουήλ, όνομα πατέρα Λάζαρος Ασπρόπουλος.
–2012. Το επίθετο μνημονεύετε έως σήμερα. Άννα Ασπροπούλου, Γεν. Γραμματέας της Τ.Ε. Πάρου, Ελληνικής Εταιρίας Περιβάλοντος και Πολιτισμού.

–Ασημακόπουλος: Καταγωγή από Πελοπόννησο ήρθε από την Νάξο το 1990.

–Αστυπαλιώτης: Πατριδωνύμιο, καταγωγή από την Αστυπάλαια.
–18ος αιω. Σε έγγραφο του 18ου αιώνα «χωράφι Καταραμένης πλησίον Νικήτας Αστυπαλιώτης..»

Ασωνέος: Βλέπε Ασωνίτης

–Ασωνίτης ή Ασονίτης ή Ασωνέος ή Ασενέτης:
Κλάδος της Παριανής οικογένειας είναι μέχρι σήμερα στην Πάτρα (Άγγελος Ασωνίτης).
–1821. Παριανός αγωνιστής του 1821 ο Ιωάννης Ασωνίτης.
–1827. Σε έγγραφο της 15 Απριλίου 1827 της Παροικιάς Πάρου μαρτυρείται ο Δημήτριος Ασωνίτης.
–1827. Καταγραφή των (μερικών) χρεών των κοινοτήτων του κάθε Μέρους κοινού της Πάρου εις την Κωνσταντινούπολιν. 17 Απριλίου 1827.
Ομολογία Δημητρίου Ασωνίτη Κεφάλαιον γρ. 100.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο … Ασωνίτης και ο Νίκος Ασωνίτης.
–1835. Σε ομαδικό έλεγχο του δημοτικού σχολείου Πάρου του 1835, υπάρχει εγγεγραμμένος ο μαθητής Ασωνίτης Ν. Κωνσταντίνος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1847 (συμπεριλαμβάνει και την Αντιπάρο) υπάρχει εγγεγραμμένος ο 63χρονος ράπτης Νικόλαος Ασωνίτης και ο 33χρονος γεωργός Σπύρος Ασωνίτης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο Ασωνίτης Σπύρος 31 ετών έμπορος και ο Ασωνίτης Νικόλαος 27 ετών διδάσκαλος.
–1859. Στις 11 Σεπτεμβρίου 1859 ο 35χρονος ναύτης από την Πάρο Σπύρος Ασονίτης [Ασωνίτης] του Δημητρίου και της Αικατερίνης Μπογιατζή, παντρεύεται στην Ερμούπολη την επίσης παριανή Ζαφείρα Μήλα, του Ιωάννη και της Σοφίας Ιωάννου.
–1860. Στις 14 Ιανουαρίου 1860 σε συμβολαιογραφική πράξη [Ιδιοκτησία] στην Σύρου αναφέρεται ο κάτοικος Πάρου Ασωνίτης Σπύρος του Ιωάννη ναυτικός και ο ναυπηγός Μπισκετζής Ιωάννης του Γεωργίου κάτοικος Ερμούπολης.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Ασωνίτης Εμμανουήλ του Σπύρου, 23 ετών, ναυτικός. Αλλά και ο Ασωνίτης Νικόλαος του Ιωάννη 43 ετών ράπτης και ο Σπύρος Ασωνίτης του Ιωάννη 57 ετών, ναυτικός.
–1876. Στις 17 Ιουλίου 1876 ο παριανή εργάτης Σπύρος Ασωνέος [Ασωνίτης] 58 ετών κάτοικος Σύρου δηλώνει τον θάνατο του φίλου του Γκάφα Ραφαήλ 30 ετών από την Ύδρα κάτοικο Ερμούπολης. Ασθένεια: Νόσημα χρ..
–1877. Σε εκλογικό κατάλογο του 1877, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Ασενέτης Σπύρος του Ιωάννη 55 ετών ναυτικός.
–1877. Σε εκλογικό κατάλογο του 1877, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Ασωνίτης Ιωάννης του Σπύρου 25 ετών ναυτικός. Στο ίδιο κατάλογο είναι εγγεγραμμένος ο Ασωνίτης Νικόλαος του Ιωάννης 47 ετών ράπτης.
–1883. Το 1883 γεννιέται ο Ασωνίτης Κωνσταντίνος του Νικολάου φαροφύλακας κάτοικος Παροικιάς.
–1884. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 62χρονος Σπύρος Δ Ασωνίτης, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 1 Αυγούστου 1884.
–1911. Εμμανουήλ Ασωνίτης ιερέας στην Μάρπησσα το 1911.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Ασωνίτης Σταύρος του Άγγελου γεωργός, κάτοικος Δήμου Μαρπήσσης.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Μάρπησσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 46χρονος Ασωνίτης Νικήτας του Εμμανουήλ καφφεπώλης, ο 44χρονος Ασωνίτης Ιωάννης του Εμμανουήλ διδάσκαλος, ο 42χρονος γεωργός Όθων Ασωνίτης του Εμμανουήλ, ο 23χρονος γεωργός Ασωνίτης Αντώνιος του Άγγελου και ο 24χρονος εργάτης Ασωνίτης Εμμανουήλ του Άγγελου.

–Ατζήκανος ή Ατζίγκανος:
–1782. Προέρχεται από το επώνυμο Ατζίγκανος και τούτο από παρών, κατοίκου της Νάουσας. Σε έγγραφο της Πάτμου του 1782 μνημονεύεται μαστρο-Βασίλης Ατζήκανος.

–Αττάρτ: Μαλτέζικης καταγωγής
–2011. Φαρμακοποιός Νάουσας από το 2011 Φίλιππος Αττάρτ.

Αυγαρέλης: Καταγωγή από το Αϊβαλή.
–1814. Η οικογένεια Αυγαρέλη ήρθε στην Πάρο μετά από τον διωγμό του 1814 από το Αϊβαλή.
–1821. Οι υπογεγραμμένοι στρατιώτες υπόσχονται να ακολουθήσουν τον Φιλικό Παναγιώτη Δ. Δημητρακόπουλο και να απέλθωσιν εις Πελοπόννησο για να ενωθούν υπό τις οδηγίες του εκ λαμπρότατου Πρίγκηπος Δημήτριο Υψηλάντη ελληνικών στρατευμάτων. Εις βεβαίωση υπογράφονται Νάουσα Πάρου τη 20 Αυγούστου 1821, δια χειρός εμού Ιωάννης Βαλσαμής. Χριστόφορος Αυγαρέλης Αϊβαλιώτης.
 
Αυγουστίνος:
–1844. Στον εκλογικό κατάλογο των Μαρμάρων του 1844 είναι εγγεγραμμένος ο Αυγουστίνος Αντώνης 65ετών ποιμήν, ο Αυγουστίνος Α. Πέτρος 28ετών γεωργός και ο Αυγουστίνος Α. Μαρής? 30 ετών ποιμήν.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Μαρμάρων του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 69χρονος ποιμήν Αυγουστίνος Αντώνιος, ο 31χρονος στρατιωτικός Πέτρος Α. Αυγουστίνος, ο 33χρονος ποιμήν Μαρής Α. Αυγουστίνος και ο 26χρονος εργάτης Ιωάννης Α. Αυγουστίνος.
–1856. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 38χρονος κλητήρ Πέτρος Αυγουστίνος, άγαμος. Έδωσε όρκο στις 27 Μαρτίου 1856.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Αυγουστίνος Ιωάννης του Αντωνίου 60 ετών γεωργός κάτοικος Μαρμάρων.

–Αυλήτης ή Αυλητής: Από την Κορώνη της Πελοποννήσου. Το κενοτάφιο της οικογένειας είναι στον Κώστο, στην κάτω είσοδο του χωριού. Ο χώρος της σημερινής πλατείας καθώς και του κοινοτικού καταστήματος ήταν δωρεά της οικ. Αυλήτη. Το επώνυμο Αυλήτης προέρχεται από την λέξη Αυλή. Αυλήτες ή Αυλικοί ήταν το προσωπικό των παλατιών/βασιλιάδων. Υπάρχει επίσης η εκδοχή του πατριδωνίμιου ή του μουσικού οργάνου Αυλός.
–1825. Σε προικοσύμφωνο Παροικιάς 25 Ιαν. 1825 αναφέρεται ο Δημητράκης Αυλήτης Κορωνιός. Ο Δημήτρης Αυλήτης (βαρελοποιός) που αναφέρεται στο προικοσύμφωνο, παντρεύτηκε την Ζαμπιώ Πρωτοδίκου. Τα παιδιά τους: Γιάννης, Αντώνης, (άγνωστος υιός;), Γιακουμιώ & Μαρουσώ. Ο Γιάννης (πλοίαρχος και έμπορος στον Κώστο) παντρεύτηκε την Ζαμπέτη Θεοδωρουλάκη, και έκαναν μόνο ένα παιδί, τον Πέτρο. Ο Πέτρος (φαρμακοποιός) παντρεύτηκε την Άννα Αργυροπούλου, και έκαναν 6 παιδιά: Ιωάννης, Δημήτρης, Ανδρέας, Ζαμπέτη, Δήμητρα και Πηνελόπη. Ο Ανδρέας (φαρμακοποιός) παντρεύτηκε την Αικατερίνη Ναυπλιώτη, και έκαναν ένα μόνο παιδί, τον Πέτρο. O Πέτρος έχει μία κόρη, την Κατερίνα. Εκτός από τον Πέτρο, την σύζυγό μου Βαρβάρα και την κόρη του, δεν υπάρχουν άλλοι Παριανοί με το επίθετο Αυλήτης. Σε κάποια φάση, κάποιος από τους γιούς του Δημήτρη ή του Γιάννη, μετακόμισε στη Νάξο, και υπάρχει ξεχωριστός κλάδος της οικογένειας εκεί.
–1833. Σε κατάλογο της εν Παροίκια Ελληνοδιδακτικής Σχολής μαθητευόντων παιδιών στις 28 Απριλίου 1833 αναφέρεται ο Μ. και Γ. Αυλήτης (sic).
–1835. Σε ομαδικό έλεγχο του δημοτικού σχολείου Πάρου του 1835, υπάρχει εγγεγραμμένος η μαθήτρια Αυλήτου Αρμελίνα και Ανέξα.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1847 (συμπεριλαμβάνει και την Αντιπάρο) υπάρχει εγγεγραμμένος ο αλιεύς 53 ετών Δημήτριος Αυλητής και ο ναύτης 29ετών Αυλητής Μιχαήλ.
–1901. Το 1901 γεννιέται ο Αυλήτης Ιωάννης του Πέτρου πρωτοδίκης κάτοικος Παροικιάς.
–1908. Το 1908 γεννιέται ο Αυλήτης Ανδρέας του Πέτρου Φαρμακοποιός κάτοικος Παροικιάς.
–1927. Σε φωτογραφεία στην Παροικιά 1927 Ανδρέας Αυλήτης.
–1931. Σε ομαδική φωτογράφιση στην Παροικιά, Πρωτομαγιά 1931, Πηνελόπη Αυλήτη – Αργουζή, Ανδρέας Αυλήτης και Άννα Αυλήτη.
–1932. Σε φωτογραφεία του 1932 μπροστά στο Μύλο του λιμανιού της Παροικιάς απεικονίζεται ο Ανδρέας Αυλήτης με τον σκύλο του φλόξ.
–1933. Σε εκλογικό κέντρο Χειμώνας 1933(?), στη Φράγκα Σκάλα, ιδιοκτησίας τότε Πέτρου Ι. Αυλήτη και Ανδρέας Αυλήτης.
–1936. Στην Α’ Παγκυκλαδική Έκθεση Σύρου αγροτικών, πτηνοτροφικών και βιομηχανικών προϊόντων στις 16-23 Αυγούστου 1936 αναφέρεται το μέλος της Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών Πάρου Αυλήτης Πέτρος.
–1950. Στον εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Παροικιάς στις 17 Μαΐου 1950 είναι εγγεγραμμένη η Αυλήτη Αικατερίνη (γεν. 1922), όνομα συζύγου Ανδρέας, όνομα πατρός Δ. Ναυπλιώτης.
–1952. Παροικιά 1952 Κατίνα Αυλήτου
–1960. Παροικιά 1960, Κατίνα, Ελένη και Λειρίτσα Αυλήτου και Γιάννης Αυλήτης
–1970. Σε άγημα δημοτικού σχολείο Παροικιάς στις 28 Οκτωβρίου 1970, Πέτρος Ανδρ. Αυλήτης.
–2017. Σε φωτογραφεία του 2017 μπροστά στο Μύλο του λιμανιού της Παροικιάς απεικονίζεται ο Πέτρος Ανδρέα Αυλήτης με τον σκύλο του Πήτυ.
 
–Αυλωνίτης: Πατριδωνύμιο, καταγόμενος από την Αυλώνα της Βοιωτίας. Σε πατριδωνυμιακά επίθετα, πολλές φορές συναντάμε να μην υπάρχουν κοινοί συγγενικοί κλώνοι, αυτό συμβαίνει διότι το μόνο κοινό που έχουν είναι ο τόπος καταγωγής μιας και το επίθετό τους ήταν άλλο και στην πορεία το πατριδωνύμιο έγινε παρατσούκλι και το παρατσούκλι επίθετο.
–1730. Σε έγγραφο Ναούσης 10 Αυγ. 1730 αναφέρεται ο Δημητράκης Αυλωνίτης.
–1734. Έγγραφο Νάουσας 18 Σεπτ. 1734 «Τα σπίτια και τα δύο ανώγια κείμενα εις την Κάτω Ρούγα της Άγουσας πλησιαζόμενα Δημητρίου Αυλωνίτη και Γεωργίου Ροδέου.
–1740. Σε έγγραφο του 1740 της οικ. Βατιμπέλλα αναφέρει "Νήσος Πάρος Καστελιω εις τα 1740 νέο 3 Ιανουαρίου ημέρα Κυριακή και ώρα 3 της ημέρας. Ήλθασι εις την Νάουσα τέσσερις λεβέντες αρματωμένοι από το μπαστιμέντο του Καπετάν Φραγκίσκου Μαρία κοματάντε μίαν πουλάκα αρματωμένη εις την αμάχη με πατιέρα της Μάλτας οι άνθρωποι όπου ήλθαν ήτον ένας σαρτζελτές, το όνομά του Μπορταλαμαίος, με άλλους τρείς αρματωμένους και ερισαλτάρασι με δύναμιν των αρμάτων των επάνω εις το σπίτι του Σιόρ Κονσούλου των Εγγλέζων ονοματισμένος Σιόρ Νικολός Βατιμπέλλας. Και αυτός θεωρόντας του με τα άρματα και ξεσαθωμένοι εσφαλίκτη μέσα εις την κάμαράν του και αυτοί ψάχνοντας του και τον έβγαλαν από μέσα, τον εκατέβασαν κάτω σύροντας τον ώσαν κατάδικον και τα κοπέλλια του θεωρόντας την τόσην καταδίκην όπου του έκανα, αρμπούρισαν την παντιέρα του Βασιλέως της Εγγλιτέρας διά να διαφεντευθή και εφανέρωσαν και την διαφέντευσιν του Βασιλέως της Φράντζας δια τα καλά μέριτα του μακαρίτου πατρός του εφανέρωσαν και τις διαφέντεψες ιδικές των και με όλα αυτά από τον νούν των δεν επέρασαν μόνον το επήραν ως κατάδικον ξεσκισμένον και τον επήγαν ξεσπαθωμένοι μέσα εις την Παρκιά και εγύρευσαν καιρόν να τον σκοτώσουν, μα τον ακολούθησαν κόσμος πολύς και δεν ευρίσκαν άδειαν να κάμουν την όρεξιν τους, και πηγαινάμενοι εις την Παρκιάν αν δεν ήθελεν ευρεθή εις το Πόρτο ο Καπετάν Λούης Γζιπέτρος από το Σαν Τραπέ και ο καπετάν Αντώνιος Μαρτίν από το Σαν Τραπέ καπετάνιος εις ένα καράβι και ο καπετάν Κάρλος και ο καπετάν Τζουάνες αν ήθελαν λείψει αυτοί δεν ηξεύρομεν το τέλος όπου είχαν να πράξουν χωρίς κανένα νιτερέσσο και εις τούτο δίνομεν την παρόν μαρτυρίαν εις την ψυχήν μας πως τα είδαμεν με τα μάτια μας και υπογράφουμεν εις βεβαίωσιν. Το σφραγίζομεν και με την σραγίδα της κοινότης μας.
Οικονόμος Νάουσας μαρτυρώ, Σακελλάριος Νάουσας μαρτυρώ, Σκευοφύλαξ Νάουσας μαρτυρώ, ο Προηγούμενος του Βατοπεδίου Αθανάσιος μάρτυς, Αρχιδιάκως Νεόφυτος Βατιμπέλλας μαρτυρώ ως είδα, Λοΐζος Τζιμπέρ μάρτυς. Γεώργιος Βιτσαράς μάρτυς, Γεώργιος Μαρμπαρήγος μάρτυς, Σακέλιως Ναούσης μαρτυρώ, Παπά Φραντζέσκος Νταβερώνας μαρτυρώ, Παπά Μαρίνος Ραγγούσης μαρτυρώ, Γεώργιος Νταμιραλής μαρτυρώ, Ιωάννης Τριαντάφυλλος Μαρτυρώ, Κωνσταντίνος Βατιμπέλας μαρτυρώ, Δημήτριος Αυλωνίτης μαρτυρώ, Νικόλαος Λευκαρός μαρτυρώ. Εγώ Νικολός Κανάλες μαρτυρώ, Κωνσταντίνος Σκορδίλης, Ανδρέας Βιτσαράς μαρτυρώ, Ιωάννης Μπρούτος, Τζάνες ο Καλλέργης Καντζιλάριος Ναούσης πιστώς γέγραφα"

Για οικόσημα βλέπε εδώ…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αλφαβητικός κατάλογος επιθέτων