Αλφαβητικός κατάλογος επιθέτων

Α, Β, Γ&G, Δ & D, Ε, Ζ, Η, Θ, Ι, Κ &C&Q, Λ, Μ, Ν, Ξ, Ο, Π, Ρ, Σ, Τ, Υ, Φ, Χ, Ψ, Ω

*Η ορθογραφία που είναι από αποσπάσματα παλιών εγγράφων παραμένει όπως είναι στο πρωτότυπο.

Ονοματολογία και οικοσημολογία περί Πάρου

Την εποχή της παγκοσμιοποίησης και της ισοπέδωσης γεγονότων και ιδεών, κρατών και λαών, η γενεαλογική έρευνα σαν ιστορική και κοινωνιολογική επιστήμη παρουσιάζει μια αξιοσημείωτη δημοτικότητα σε πολλές χώρες του κόσμου. Οι άνθρωποι δείχνουν ενδιαφέρον για την φυλετική τους καταγωγή, την εθνική του καταγωγή, τις οικογενειακές τους ρίζες και γενικά για τους προγόνους τους. Στην αναζωπύρωση αυτού του ενδιαφέροντος συντέλεσε και η δημιουργία πολυεθνικών κρατών (ΗΠΑ, Αυστραλία) που εμφανίστηκαν τους τελευταίους δύο αιώνες και τα ισχυρά μεταναστευτικά ρεύματα που ακολούθησαν αυτούς τους αιώνες.

Η ενασχόληση και η έρευνα για την γενεαλογία και τα οικόσημα είναι μια ευγενής πολιτιστική πράξη. Οι πηγές για την καταγωγή των οικογενειών μας επιθέτων είναι τα ιστορικά αρχεία των δημοσίων αρχών και ιδιωτικές συλλογές. Μέσα στις δημοτικές βιβλιοθήκες, ιστορικά αρχεία, εκκλησιαστικά αρχεία μπορούμε να βρούμε έγγραφα, προικοσύμφωνα, νοταριακές πράξεις, μητρώα, τα οποία σηματοδοτούν την καταγωγή μας. Τα εκάστοτε μαρμάρινα οικόσημα, είναι εντοιχισμένα σε οικίες, εκκλησίες, κοιμητήρια, αποτελούν και αυτά μέρος των πηγών αναδεικνύοντας τα σύμβολα των οικογενειακών μας επιθέτων.

Οι πρώτοι και οι πιο σημαντικοί ερευνητές ονοματολογίας στην Ελλάδα υπήρξαν οι Ν. Ανδριώτης και Α. Σιγάλας τον 19ο αιώνα και ο Μ. Τριανταφυλλίδης και Μ. Χατζιδάκης, Χρυς. Τσικριτσή-Κατσιανάκη τον 20ο αιώνα. Έρευνα για τα οικόσημα της Πάρου και αντίστοιχες δημιουργίες έχουν κάνει ο καθηγητής Νίκος Αλιπράντης, ο αρχαιολόγος-αρχιτέκτονας Αναστάσιος Ορλάνδος ο λαογράφος Ζαχαρίας Στέλλας, όπως φυσικά και ο φίλος και πολύτιμος συνεργάτης του blog Ιωάννης Βασιλειόπουλος. Σημειώνουμε ακόμα και τους ξένους Μεσαιωνιστές ιστοριοδίφες όπως ο Γερμανός Κ. Χοπφ, οι Άγγλοι Ο. Μίλλερ και Φ.Ο. Χασλουκ, ο Γάλλος Α. Μπισόν και ο Ολλανδός Β. Σλότ.

Η τοπική ονοματολογία και τα επίθετα της Πάρου χωρίζονται σε ομάδες.

Προέλευση - Καταγωγή

1. Ελληνικά – Παλαιοβυζαντινά βυζαντινά π.χ Αγαλλιανός, Αργυρόπουλος, Αρχολέως, Αλισαφής (πριν το 1204).

2. Φράγκικα - Δυτικά κυρίως Ισπανικά, Ιταλικά και Λοβαρδοβενέτικα π.χ. Κουαρτάνος, Τσιγώνιας, Αλιφιέρης, Αλιπράντης (μετά το 1204). Οι Φράγκοι κατέλαβαν την Πάρο το 1207 και προς ασφάλεια έκτισαν κάστρο στην Παροικιά και αργότερα στη Νάουσα και στα χωριά του Κεφάλου. Οι Παριανοί κατά ένα μεγάλο ποσοστό έχουν Ενετικά-Δυτικά επώνυμα αυτό οφείλεται.

α) στην Βενετοκρατούμενη Πάρο για πάνω απο 3 αιώνες κατα τον μεσαίωνα όπου πολλοί δυτικοί αποίκησαν.

β) μετά τον πόλεμο στην Κρήτη μεταξύ Κρητων, Κρητοβενετών εναντίων των Οθωμανών και νίκη των τελευταίων, πολλοί Κρητοβενετοί κατέφυγαν στις Κυκλάδες

Τα οικογενειακά ονόματα Ενετικής προέλευσης προέρχονται

α) από αναγνωρισμένα και υιοθετημένα νόθα παιδιά των Ενετών,

β) από μικτούς γάμους,

γ) από εξελληνισμένους Βενετούς, που λόγω πτώχευσης έχασαν πρώτα την ευγένειά τους και ύστερα το εθνικό τους φρόνημα,

δ) από βενετικά βαφτιστικά και

ε) πιθανόν και μερικά να προέρχονται από ονόματα Βενετών που επικράτησαν ως παρωνύμια για λόγους σκωπτικούς.

3. Μεταγενέστερα της άλωσης του Μωριά από τους Οθωμανούς και μετά την αποτυχημένη επανάσταση του Ορλόφ. Σε αυτή τη περίοδο κατέφευγαν στις Κυκλάδες πολλές οικογένειες του Μωριά. π.χ. Τριπολιτσιώτης, Δημητρακόπουλος, Μωραΐτης, Αναγνωστόπουλος, Ζησημόπουλος, Γραμματικόπουλος κ.α.

4. Πρόσφυγες. Αρκετοί και οι πρόσφυγες κυρίως από τα Παράλια της Μικράς Ασίας αλλά και απο τα Νησιά του Ανατολικού Αιγαίου μετά τον 19ο αιώνα. Τρία τα μεγάλα κύματα προσφύγων, το 1814 από τα Παράλια, το 1822-24 από Νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και το 1922 πάλι από τα παράλια της Μικράς Ασίας που έμελε να είναι και το τελειωτικό χτύπημα για τον Ελληνισμό της περιοχής.

Κατηγορίες

Εθνικά ή Πατριδωνυμικά-Toπωνυμιακά. Οικογενειακά ονόματα εννοούμε τα ονόματα εκείνα που φανερώνουν τον τόπο όπου ξενοδούλεψε και έζησε ο παρονομασμένος: Πολίτης από την Πόλη, ή πολύ συχνότερα τον τόπο απ’ όπου ήρθε, το χωριό απ’ όπου μετοίκησε. Οι καταλήξεις των πατριδωνυμικών που ακούμε στην Πάρο είναι οι: -αίος, ήτης, -ίτης, -ιος, -ιώτης. Μεταγενέστερες και νεότερες: -αϊτης, -ιάτης, -άνος, -ηνός, -ινός, -(ια)κός.

Επάγγελμα-παρατσούκλι, όπως π.χ. Ράπτης, Μυλωνάς, Χασούρης, Καρποδίνης, Ακάλεστος, Γαλανός, Μαούνης, Μαλαματένιος, κ.α.

Βαπτιστικά, όπως Δημητρίου, Γεωργίου, ή Παυλάκης, Γιαννάκης κ.α.

Αλφαβητικός κατάλογος επιθέτων

Α, Β, Γ, Δ & D, Ε, Ζ, Η, Θ, Ι, Κ & Q, Λ, Μ, Ν, Ξ, Ο, Π, Ρ, Σ, Τ, Υ, Φ, Χ, Ψ, Ω


*Η ορθογραφία που είναι από αποσπάσματα σε παλιά έγγραφα παραμένει όπως είναι στο πρωτότυπο.

Παριανά επίθετα Η και H

Για οικόσημα βλέπε εδώ…

H

–Ηλιόπουλος: –Ηλιόπουλος: Πατρωνυμικό επώνυμο, από το βαπτιστικό όνομα Ηλίας, με σημασία «ο γιος του Ηλία». Η κατάληξη -όπουλος δηλώνει τον γιο ή απόγονο και είναι ιδιαίτερα συνηθισμένη στην Πελοπόννησο. Ο κλάδος των Ηλιόπουλων στις Λεύκες φαίνεται να έχει πελοποννησιακή καταγωγή.

Μόνο μια παρατήρηση: στον πρώτο κατάλογο του 1883 ο Βασίλειος 29 ετών και στον δεύτερο του 1885 εμφανίζεται 31 ετών, άρα πιθανότατα είναι το ίδιο πρόσωπο και όχι διαφορετικός Βασίλειος. Το ίδιο ισχύει και για τον Σπύρο. Καλύτερα να μην επαναλαμβάνονται ως ξεχωριστές εγγραφές αλλά να ενωθούν.

–1854. Γεννήθηκε περίπου ο Ηλιόπουλος Εμμανουήλ του Αβραμάκη, κλητήρας, ο οποίος το 1883 καταγράφεται στη Νάουσα σε ηλικία 63 ετών.

–1854. Γεννήθηκε περίπου ο Ηλιόπουλος Εμμανουήλ του Αβραμάκη, κλητήρας, ο οποίος το 1885 καταγράφεται σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας σε ηλικία 65 ετών.

–1852. Γεννήθηκε περίπου ο Ηλιόπουλος Βασίλειος του Εμμανουήλ, ναυτικός, ο οποίος το 1883 καταγράφεται στη Νάουσα σε ηλικία 29 ετών.

–1854. Γεννήθηκε περίπου ο Ηλιόπουλος Σπύρος του Εμμανουήλ, ναυτικός, ο οποίος το 1883 καταγράφεται στη Νάουσα σε ηλικία 31 ετών.

–1862. Γεννήθηκε περίπου ο Ηλιόπουλος Προκόπιος Εμμανουήλ, ναύτης από τη Νάουσα, ο οποίος το 1885 καταγράφεται σε ηλικία 23 ετών.

–1863. Γεννήθηκε περίπου ο Ηλιόπουλος Βασίλειος του Εμμανουήλ, ναύτης από τη Νάουσα, ο οποίος το 1885 καταγράφεται σε ηλικία 31 ετών.

–1862. Γεννήθηκε περίπου ο Ηλιόπουλος Σπύρος Εμμανουήλ, ναύτης από τη Νάουσα, ο οποίος το 1885 καταγράφεται σε ηλικία 33 ετών.

–1893. Στις 20 Ιουνίου, η παριανή Μαρία Βελέντζα, 42 ετών, κάτοικος Ερμούπολης Σύρου, δήλωσε τον θάνατο του ανιψιού της Ηλιόπουλου Αναστασίου Στυλιανού, ηλικίας τριών μηνών. Μητέρα του ήταν η Μαρουσώ Βελέντζα Δραγάζη. Ο θάνατος προήλθε από γαστρεντερικό κατάρρου.

 

Η

–Hansy: Γάλλος Ιησουίτης Ιερομόναχος. Η παρουσία Γάλλων Ιησουιτών στην Πάρο εντάσσεται στη γενικότερη δραστηριότητα του Τάγματος του Ιησού στις Κυκλάδες, ιδιαίτερα μετά τον Κρητικό Πόλεμο (1645–1669), όταν οι καθολικές κοινότητες των νησιών ενισχύθηκαν από νέες αφίξεις κληρικών και προσφύγων. Οι Ιησουίτες ασχολήθηκαν με τη θρησκευτική φροντίδα, την εκπαίδευση και τη διατήρηση των καθολικών κοινοτήτων σε μια περίοδο έντονων πολιτικών και θρησκευτικών μεταβολών στο Αιγαίο.

Ο ναός του Μεγάλου Ταξιάρχη, αν και σήμερα δεν λειτουργεί με τον αρχικό του χαρακτήρα και χρησιμοποιείται ως βοηθητικός χώρος, αποτελεί ένα από τα λιγοστά υλικά ίχνη της εποχής εκείνης στη Νάουσα και μαρτυρά τη θρησκευτική πολυμορφία που χαρακτήριζε την Πάρο κατά την περίοδο της Βενετοκρατίας και των πρώτων οθωμανικών χρόνων.

–Φραγκίσκος  Hansy Ιησουίτης Ιερομόναχος στο ναϊδριο Μέγας Ταξιάρχης στη Νάουσα το 1675. (Ο Μέγας Ταξιάρχης) είναι στην περιοχή Ταξιάρχες στο Β.Α. Βουνάλι της Νάουσας. Ο Ναός σώζεται ως και σήμερα ως αποθήκη;

 

–Hornou: Βλέπε D’ Hornou 

 

Για οικόσημα βλέπε εδώ…

Αναρτήθηκε από στις

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε: Σχόλια ανάρτησης (Atom)

Αλφαβητικός κατάλογος επιθέτων

Α, Β, Γ, Δ & D, Ε, Ζ, Η, Θ, Ι, Κ & Q, Λ, Μ, Ν, Ξ, Ο, Π, Ρ, Σ, Τ, Υ, Φ, Χ, Ψ, Ω