Αλφαβητικός κατάλογος επιθέτων

Α, Β, Γ&G, Δ & D, Ε, Ζ, Η, Θ, Ι, Κ &C&Q, Λ, Μ, Ν, Ξ, Ο, Π, Ρ, Σ, Τ, Υ, Φ, Χ, Ψ, Ω

*Η ορθογραφία που είναι από αποσπάσματα παλιών εγγράφων παραμένει όπως είναι στο πρωτότυπο.

Ονοματολογία και οικοσημολογία περί Πάρου

Την εποχή της παγκοσμιοποίησης και της ισοπέδωσης γεγονότων και ιδεών, κρατών και λαών, η γενεαλογική έρευνα σαν ιστορική και κοινωνιολογική επιστήμη παρουσιάζει μια αξιοσημείωτη δημοτικότητα σε πολλές χώρες του κόσμου. Οι άνθρωποι δείχνουν ενδιαφέρον για την φυλετική τους καταγωγή, την εθνική του καταγωγή, τις οικογενειακές τους ρίζες και γενικά για τους προγόνους τους. Στην αναζωπύρωση αυτού του ενδιαφέροντος συντέλεσε και η δημιουργία πολυεθνικών κρατών (ΗΠΑ, Αυστραλία) που εμφανίστηκαν τους τελευταίους δύο αιώνες και τα ισχυρά μεταναστευτικά ρεύματα που ακολούθησαν αυτούς τους αιώνες.

Η ενασχόληση και η έρευνα για την γενεαλογία και τα οικόσημα είναι μια ευγενής πολιτιστική πράξη. Οι πηγές για την καταγωγή των οικογενειών μας επιθέτων είναι τα ιστορικά αρχεία των δημοσίων αρχών και ιδιωτικές συλλογές. Μέσα στις δημοτικές βιβλιοθήκες, ιστορικά αρχεία, εκκλησιαστικά αρχεία μπορούμε να βρούμε έγγραφα, προικοσύμφωνα, νοταριακές πράξεις, μητρώα, τα οποία σηματοδοτούν την καταγωγή μας. Τα εκάστοτε μαρμάρινα οικόσημα, είναι εντοιχισμένα σε οικίες, εκκλησίες, κοιμητήρια, αποτελούν και αυτά μέρος των πηγών αναδεικνύοντας τα σύμβολα των οικογενειακών μας επιθέτων.

Οι πρώτοι και οι πιο σημαντικοί ερευνητές ονοματολογίας στην Ελλάδα υπήρξαν οι Ν. Ανδριώτης και Α. Σιγάλας τον 19ο αιώνα και ο Μ. Τριανταφυλλίδης και Μ. Χατζιδάκης τον 20ο αιώνα. Έρευνα για τα οικόσημα της Πάρου και αντίστοιχες δημιουργίες έχουν κάνει ο καθηγητής Νίκος Αλιπράντης, ο αρχαιολόγος-αρχιτέκτονας Αναστάσιος Ορλάνδος ο λαογράφος Ζαχαρίας Στέλλας, όπως φυσικά και ο φίλος και πολύτιμος συνεργάτης του blog Ιωάννης Βασιλειόπουλος. Σημειώνουμε ακόμα και τους ξένους Μεσαιωνιστές ιστοριοδίφες όπως ο Γερμανός Κ. Χοπφ, οι Άγγλοι Ο. Μίλλερ και Φ.Ο. Χασλουκ, ο Γάλλος Α. Μπισόν και ο Ολλανδός Β. Σλότ.

Η τοπική ονοματολογία και τα επίθετα της Πάρου χωρίζονται σε ομάδες.

1. Ελληνικά – Παλαιοβυζαντινά βυζαντινά π.χ Αγαλλιανός, Αργυρόπουλος, Αρχολέως, Αλισαφής (πριν το 1204).

2. Φραγκο-λεβαντίνικα κυρίως Ισπανικά, Ιταλικά και Λοβαρδοβενέτικα π.χ. Κουαρτάνος, Τσιγώνιας, Αλιφιέρης, Αλιπράντης (μετά το 1204). Οι Φράγκοι κατέλαβαν την Πάρο το 1207 και προς ασφάλεια έκτισαν κάστρο στην Παροικιά και αργότερα στη Νάουσα και στα χωριά του Κεφάλου.

3. Μεταγενέστερα της άλωσης του Μωριά και της Κρήτης από τους Οθομανούς. Σε αυτή τη περίοδο κατέφευγαν στις Κυκλάδες πολλές κρητοβενέτικες οικογένειες και οικογένειες του Μωριά. Κρητικές οικογένειες π.χ. Καντιώτης, Κρητικός, Γαβαλάς. Οικογένειες του Μωριά π.χ. Τριπολιτσιώτης, Δημητρακόπουλος, Μωραΐτης, Αναγνωστόπουλος κ.α.

4. Εθνικά ή Πατριδωνυμικά-Toπωνυμιακά. Οικογενειακά ονόματα εννοούμε τα ονόματα εκείνα που φανερώνουν τον τόπο όπου ξενοδούλεψε και έζησε ο παρονομασμένος: Πολίτης από την Πόλη, ή πολύ συχνότερα τον τόπο απ’ όπου ήρθε, το χωριό απ’ όπου μετοίκησε. Οι καταλήξεις των πατριδωνυμικών που ακούμε στην Πάρο είναι οι: -αίος, ήτης, -ίτης, -ιος, -ιώτης. Μεταγενέστερες και νεότερες: -αϊτης, -ιάτης, -άνος, -ηνός, -ινός, -(ια)κός.

5. Επάγγελμα-παρατσούκλι, όπως π.χ. Ράπτης, Μυλωνάς, Χασούρης, Καρποδίνης, Ακάλεστος, Γαλανός, Μαούνης, Μαλαματένιος, κ.α.

Αλφαβητικός κατάλογος επιθέτων

Α, Β, Γ, Δ & D, Ε, Ζ, Η, Θ, Ι, Κ & Q, Λ, Μ, Ν, Ξ, Ο, Π, Ρ, Σ, Τ, Υ, Φ, Χ, Ψ, Ω


*Η ορθογραφία που είναι από αποσπάσματα σε παλιά έγγραφα παραμένει όπως είναι στο πρωτότυπο.

Παριανά επίθετα Γ & G

Για οικόσημα βλέπε εδώ…

Γ
–Γαβαθιώτης ή Γαββαθιώτης: Ίσως Κρητικής καταγωγής, επαγγελματικό επώνυμο, γαβάθα από το ιταλικό gabatha (πρόχειρο παραδοσιακό σκεύος μεγάλης χωρητικότητας).
–1815. Ο Νικόλαος Ι. Γαβαθιώτης από την Παροικιά το 1815 έφυγε από την Πάρο σε ηλικία 15 ετών για την Σμύρνη της Μ. Ασίας.
–1832. Στη Σμύρνη όπου διαβιούσε πλήθος Παριανών. Το 30 Οκτ. 1832 ο Νικόλαος Ι. Γαβαθιώτης απέρχεται εις Μικράν Ασίαν.
–1833. Σε κατάλογο της εν Παροίκια Ελληνοδιδακτικής Σχολής μαθητευόντων παιδιών στις 28 Απριλίου 1833 αναφέρεται ο Ν. Γαβαθιότης.
–1835. Σε ομαδικό έλεγχο του δημοτικού σχολείου Πάρου του 1835, υπάρχει εγγεγραμμένος ο μαθητής Γεώργιος Π. Γαβαθιώτης, ο Ιωάννης Π. Γαβαθιώτης και ο Νικόλαος Π. Γαβαθιώτης, τέχνη πατρός κουρέας.
–1847. Σε εκλογικό κατάλογο Παροικίας του 1847 (συμπεριλαμβάνει και την Αντίπαρο) είναι εγγεγραμμένος ο 30χρονος κουρεύς Κωνσταντίνος Γαβαθιώτης και ο 55χρονος μυλωνάς Παναγιώτης Γαβαθιώτης.
–1855. Στις 26 Ιανουαρίου 1855 μνημονεύεται σε συμβολαιογραφική πράξη [πληρεξούσιο] στην Σύρο ο μεταπράτης από την Πάρο Γαββαθιώτης Π. Νικόλαος.
–1864. Στις 10 Ιουλίου 1864 ο 28χρονος μαραγκός από την Πάρο Γεώργιος Γαβαθιώτης του Παναγιώτη και της Ελένης Ζουμίδενας (Ζουμή), παντρεύεται στην Ερμούπολη την 20χρονη Ανδριώτισσα Μαρία Κουρκουμάρη, του Απόστολου και της Ειρήνης Βαστάζη;.
–1884. Σε εκχωρητήριο στις 24 Ιανουαρίου 1884 αναφέρεται ο ξυλουργός Ιωάννης Γαβαθιώτης.
–1918. Το 1918 γεννιέται ο Γαβαθιώτης Παναγιώτης του Μιχαήλ ξυλουργός κάτοικος Παροικιάς.
–1918. Στις 27 Φεβρουαρίου 1918 ο 36χρονος έμπορος από την Πάρο Μικές Λεοντής του Δημητρίου [κάτοικος Πάρου] και της Χαϊδώμεν Γαβαθιώτη [κάτοικος Πάρου] παντρεύεται στην Ερμούπολη την 25χρονη από την Πάρο Αλεξάνδρα Θραψιάδη, του Ιωάννη και της Φλώρας Δημ. Κανάλε [κάτοικοι Πάρου].
–1949. Το 1949 ο Γαβαθιώτης Παναγιώτης του Μιχαήλ ξυλουργός κάτοικος Παροικιάς διαγράφετε από τον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς ως ανυπότακτος επιστράτευσης.

–Γαβαλάς ή Γαββαλάς ή Γαβαλλάς: Βυζαντινή οικογένεια. Πατριδωνύμιο-τοπωνύμιο, Καταγωγή από Αμοργό, προγενέστερη καταγωγή από Κρήτη και πιο προγενέστερα και το επικρατέστερο, από τα Γάβαλα της Συρίας ή από το χωριό Γαβαλά της Ευβοίας. Μια δεύτερη πηγή της Οικογένειας λέει, Κρητική αρχοντική οικογένεια, μια των 12 οικογενειών των αναφερομένων ως Αρχοντόπουλων, ενδεχομένως βυζαντινής προέλευσης. Μέλη της πρωτοστάτησαν σε εξεγέρσεις κατά των Βενετών στην Κρήτη (13ος-14ος αι.) αργότερα όμως εντάχθηκαν στο σύστημα της βενετικής κυριαρχίας και τους αναγνωρίστηκε τίτλος Κρητικής ευγενείας (Nobili Cretensi). Το οικόσημο (εύρημα σπάνιο στον ελλαδικό χώρο) ανήκει στον αφιερωτή της εικόνας της Σταυρώσεως του γνωστού ζωγράφου Κων. Παλαιόκαπα.
Ο TRIVAN στο περίφημο (χρονικό) αναφέρει. Ο Αυτοκράτορας ΑΛΕΞΙΟΣ ΚΟΜΝΗΝΟΣ έστειλε το 1182 τον γιό του ΙΣΑΑΚΙΟ με 12 αρχοντόπουλα και άλλους αποίκους στην Κρήτη για να καταβάλουν τους επαναστάτες. Ο στόλος του από 101 Γαλέρες προσορμίστηκε στο Μαύρο Μώλο στην Κίσσαμο κοντά στο ακρωτήριο ΤΡΑΧΙΛΑΣ. Εκεί αποβιβάστηκαν ξεφόρτωσαν όλα τα εφόδια και ο ΙΣΣΑΚΙΟΣ διέταξε να καούν τα πλοία εκτός από ένα που έστειλε στην πόλη για να αναγγείλει στον πατέρα του την αποβίβαση του.
Τα άνωθεν 12 ΑΡΧΟΝΤΟΠΟΥΛΑ όπου ήλθασιν εις την ΚΡΗΤΗΝ μετά των συγγενών αυτών εις τιμής και συντριφίαν του υιού του Βασιλέως οι οποίοι έμειναν εις την ΚΡΗΤΗΝ και εμιρασεν τους τον τόπο αυτής είναι ουτοι οι δώδεκα.
ΓΑΒΑΛΑΔΕΣ. ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ.
ΤΩΝ ΓΑΒΑΛΑΔΩΝ.
οι άρχοντες και στρατιωται γαβαλαδες να έχουν τας μερίδας τους από το συνορον του βαμμένου ποταμού απ ότι χύνουν τα νερά, να υπαγη προς τα βορεινά, έως να φθαση εις το γαβαλοχωριον, αρχίζοντας από την χρυσοπολιν να υπαγη έως τον καβον δραπανον εχοντες και ταις αλλαις τους μεριδαις εις την κισαμον οι αυτοί γαβαλαδες.
–1656. Σε έγγραφο του υπέρθυρου το 1656 της αυλής της Μονής Αγ. Ιωάννη του Θεολόγου (Γυαλιστή) Λευκών, αναφέρεται ο Μιχαήλ Γαβαλάς σύζυγος της Ανδριάνας Γαβαλά, κόρη του Θάνου Δανπουτουκλή. Στις 31 Μαρτίου 1659 ανακαινίστηκε από τον Μιχαήλ Γαβαλά και τον Καλόπλαστο. 
–1714. Η Μοναχή Αθανασία κατά κόσμον Ανδριανή, σύζυγος Μιχαήλ Γαβαλά. Ιδιοκτήτρια της μονής Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου (Γυαλιστή) Λευκών. Ανίψια της υπήρξαν ο ιερέας Ιωάννης Γεμελιάρης και ο ιερομόναχος Γρηγόριος Καλόπλαστος. Μετά την Αθανασία κτήτωρ της μονής κατέστη ο ιερομόναχος Γρηγόριος Καλόπλαστος ο οποίος εν συνεχεία την κληροδότησε στον αδερφό του Γεώργιο Καλόπλαστο (κατά τη διαθήκη του, 31 Ιανουαρίου 1714). Ο Γεώργιος Καλόπλαστος υπήρξε παππούς του μετέπειτα ιερομόναχου, χωροεπισκόπου και ηγούμενου του Αγίου Ιωάννη Γεωργίου Καλοπλάστου.
–1733. Ο ιερέας Λευκών Μιχαήλ Γαβαλάς υπογράφει αναφορά των προυχόντων της Πάρου προς τον δραγουμάνο του στόλου στις 7 Οκτωβρίου 1733.
–1738. Στις 16 Οκτωβρίου 1738 αναφέρεται ο ιερέας Μιχαήλ Γαβαλάς
–1743. Εκλογή κατά τη Γενική Συνέλευση «επιτρόπου και προβλέπτη» απεσταλμένου από τα κοινά της Πάρου, στις 20 Φεβρουαρίου 1743 αναφέρεται ο παπά Στεφανής Γαβαλάς.
–1744. Κατά τη Γενική Συνέλευση εκπροσώπων όλων των κοινών της Πάρου, της 6 Απριλίου 1744, αποφασίζουν να συντάξουν γράμμα υπερασπίσεως του συμπατριώτη τους δραγουμάνου Νικολάου Μαυρογένη, εναντίον των εις βάρος του συκοφαντιών μερικών συμπατριωτών τους, προς τις τουρκικές αρχές. υπογράφει και ο παπά Στεφανής Γαβαλάς.
–1747. Σε πρακτικό εκλογής απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό της Παροικιάς σε Γενική Συνέλευση στις 26 Οκτωβρίου 1747 μαρτυρείται ο παπά Στεφανής Γαβαλάς.
–1749. Σε εκλογή απεσταλμένου για την Κωνσταντινούπολη από τα κοινά της Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 12 Οκτωβρίου 1749, μαρτυρείται ο ιερεύς Στεφανής Γαβαλάς.
–1750. Σε Πρακτικό εκλογής απεσταλμένου των επτά κοινών της Πάρου (Παροικιάς, Νάουσας, Κεφάλου, Τζιπίδου, Λευκών, Μαρμάρων, Δραγουλάς) στην Κωνσταντινούπολη της 23 Αυγούστου 1750, μαρτυρείται ο ιερέας Νάουσας Στεφανής Γαβαλάς.
–1755. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 23 Αυγούστου 1755 μαρτυρείται ο Στέφανος Ιωαν. Γαβαλάς, κάτοικος Κεφάλου.
–1787. Το 1787 αναφέρεται ο Γεμελιάρης Ιωάννης ανιψιός Ανδριάννας Μιχ. Γαβαλά.
–1793. Στις 23 Ιανουαρίου 1793 ο παπά-Δημήτριος Τζιώτης υπογράφει έγγαφα ανταλλαγής ακινήτων στον Τζιπίδου «με το έτερο μέρος ο κυρ Βαλεντής Τράγαζης (Δράγαζης) εις το κακό Ποτάμι σύμβιος Δημητράκης Γαβαλάς».
–1812. Σε έγγραφο της Νάουσας στις 20 Αυγ. 1812 προεστό του χωριού μνημονεύεται ο Ιωάννης Γαβαλάς. Ο οικονόμος εφημέριος Νάουσας Νταμίας Νεόφυτος καταγγέλλει τον Ιωάννη Γαβαλά από τις Λεύκες διότι παρέβη τη συμφωνία κατά την οποία όφειλε να καλλιεργεί  κτήματα του μοναστηριού και να δίδει το δέκατο από την εσοδεία των αγρών. Το έγγραφο βεβαιώνουν ο ζαμπίτης και ταχσιλδάρης Πάρου Ιωάννης Μαυρογένης και ο κοινός επιστάτης Γ. Βιτζαράς, το συντάσσει δε «ο κοινός κανκιλάριος», ιερέας, σακελλάριος Μοστράτος.
–1819. Το 1819 γεννιέται ο Γαβαλάς Θωμάς γεωργός κάτοικος Νάουσας.
–1820. Σε έγγραφο του χωριού Κεφάλου (Μάρμαρα) προς τον υπουργό της θρησκείας σχετικά με τον Άγιο Αντώνιο «Ελάβομεν την διαταγήν του Ιερού Υπουργείου της θρησκείας διορίζουσαν τον Κύριον Στέφανον Μαυρογένην προστάτην του μεγάλου Αντωνίου και τον κύριον Αθανάσιον Ιεροκήρυκα, ηγούμενον τούτου διά να συνάγουσιν όλα τα εισοδήματα και να υποσυρθή εις τα ίδια ο σκευοφύλαξ των χωριών Κεφάλου όστις πρότερον εδιωρίσθη ηγούμενος τούτου παρά του αυτού Ιερού υπουργείου βλέπομεν ότι το υπουργείον της θρησκείας ενασχολούμενον εις αναγκαιοτέρας υποθέσεις δεν δύναται να εξετάση ακριβώς την αλήθειαν. Η Κυρία Μαδώ του Μαυρογένη διά αναφοράς της ηπάτησε το υπουργείον τούτο λέγουσα ότι είναι κτήμα πατρικόν της εις τα συγκίλια τούτου με το από ΄κτήμα πατρικόν της είς της κοινότητος τούτο το μοναστήριον πρό χρόνων το εκαταξουσίαζεν δυναστικώς η Δόμνα του Μαυρογένους, ως εκ τούτου εφαντάζετο η απόγονος της ότι είναι κτήμα πατρικόν των ημείς λοιπόν, σεβασμιώτατε, δεν ημπορούμεν να αποχωρίσωμεν το δίκαιον της κοινότητος αλλά θέλουμεν να δικαιολογηθούμεν προς το Ιερόν τούτο υπουργείον καθώς και ο ίδιος παραστάτης μας θέλει σας πληροφορήσει όλην την αλήθειαν δια να μην απατάται και διατάττει τοιαύτας επιταγάς παρακαλούμεν λοιπόν να μη νομίσητε τούτο μας το φέρσιμον απείθειαν προς την σεβαστήν διοίκησιν μένομεν με όλον το σέβας. Τη 20 Οκτωβρίου 1823 των χωρίων Κεφάλου. Υπογράφει ο κάτοικος Μαρμάρων Στρατής Γαβαλάς κ.α. (Τ.Σ. ΠΑΡΟΣ ΜΑΡΜΑΡΑ 1820) (Γ.Α.Κ.).
–1823. Στην Περιοχή Νάουσας 17 Ιαν. 1823 «ένα χωράφι χέρισον οπού έχει μητρικόν της εις τοποθεσίαν Καλόγερο πλησίον Μανόλης Γαβαλάς, Νικόλαος Μαλατέστας και Βαλέλης Καλογεράς, δια γρόσια εκατόν». Το ίδιο επώνυμο γράφεται και ως Καλόγηρος το 1831.
–1828. Στις 2 Δεκεμβρίου 1828 στη Νάουσα μαρτυρείται ο Γεώργιος Γαβαλάς ως εκτιμητής του Αι Γιώργη στο Μυροβίγλη.
–1841. Εγγραφή στα δημοτολόγια Πάρου το 1841 ο Γαβαλάς … 
–1843. Σε ονομαστικό κατάλογο των εκλογικών αποτελεσμάτων Νάουσας στις 27 Οκτωβρίου 1843 αναφέρεται ο Μανώλης Π. Γαβαλάς.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1844 υπάρχει εγγεγραμμένος ο 32χρονος γεωργός Νικόλαος Γαβαλάς.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Πέτρος Ι. Γαβαλάς 34 ετών εργάτης, ο 54χρονος γεωργός Γαβαλάς Π. Εμμανουήλ, ο 41χρονος γεωργός Εμμανουήλ Ι. Γαβαλάς, ο 64χρονος γεωργός Γαβαλάς Ιωάννης, ο 27χρονος γεωργός Γαβαλάς Ι. Νικόλαος, ο 36χρονος γεωργός Γαβαλάς Ι. Αντώνιος, 59χρονος γεωργός Γαβαλάς Γεώργιος, ο 35χρονος γεωργός Γαβαλάς Ι. Γεώργιος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 26χρονος γεωργός Αντώνιος Δ. Γαβαλάς, ο 50χρονος γεωργός Δημήτριος Α. Γαβαλάς και ο 38χρονος γεωργός Εμμανουήλ Γαβαλάς.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Δραγουλά του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 35χρονος εργάτης Γαβαλάς Ν. Ιωάννης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Μαρμάρων του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 35χρονος γεωργός Νικόλαος Γαβαλάς και ο 48χρονος γεωργός Ευστράτιος Γαβαλάς.
–1847. Δωρητήριο Νάουσα 21 Φεβρ. 1847 «το ιδιόκτητον χωράφιον κείμενον εντός των ορίων του Δήμου Ναούσης της Πάρου κατά την θέσιν επονομαζομένην Μπελόνια και συνεχόμενον με το έτερον χωράφιον του Εμμανουήλ Γαβαλά και μ’ εκείνο του Δημήτριου Π. Δημητρακόπουλου..».
–1870. Το 1870 γεννιέται ο Γαβαλάς Γεώργιος του Μάρκου, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας. Απεβίωσε το 1948.
–1874. Ιερέας των Μαρμάρων Κωνσταντίνος Σάμιος που είχε νυμφευθεί το 1874 τη Καλλίτζα Γαβαλά και είχε χειροτονηθεί ιερέας το 1885 από τον Μητροπολίτη Παροναξίας Γρηγόριο Γιακουμή.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Ύριας του 1875, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 32χρονος Απόστολος Γαβαλάς του Εμμανουήλ, γεωργός.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883 είναι εγγεγραμμένος ο Γαβαλάς Αντώνιος του Εμμανουήλ 38 ετών, γεωργός, ο Γαβαλάς Αθανάσιος του Εμμανουήλ, 42 ετών, γεωργός, ο Γαβαλάς Ιωάννης του Εμμανουήλ, 46 ετών, γεωργός, ο Γαβαλάς Ιωάννης του Θωμά, 27 ετών, Μυλωθρός, ο Γαβαλάς Ματθαίος του Πέτρου, 43 ετών, γεωργός, ο Γαβαλάς Μάρκος του Πέτρου, 32 ετών, εργάτης, ο Γαβαλάς Μιχαήλ του Νικολάου, 35 ετών, ναυτικός, ο Γαβαλάς Μιχάλης του Εμμανουήλ, 31 ετών, εργάτης, ο Γαβαλάς Πέτρος του Ιωάννη, 61 ετών, εργάτης, ο Γαβαλάς Φραγκίσκος του Πέτρου, 38 ετών, Ποιμήν και ο Γαβαλάς Ιωάννης του Κωνσταντίνου 28 ετών, γεωργός, 
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας, του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Γαβαλάς Αντώνιος του Εμμανουήλ, 40 ετών, γεωργός από τη Νάουσα, Γαβαλάς Αθανάσιος του Εμμανουήλ, ετών 44, γεωργός από τη Νάουσα, Γαβαλάς Βασίλειος του Αντωνίου, 55 ετών, γεωργός από τη Νάουσα, Γαβαλάς Εμμανουήλ του Ιωάννη, ετών 83, γεωργός από τη Νάουσα, Γαβαλάς Ευάγγελος του Νικολάου, ετών 31, ναύτης από τη Νάουσα, Γαβαλάς Ιωάννης του Εμμανουήλ, 48 ετών, γεωργός από τη Νάουσα, Γαβαλάς Ιωάννης του Θωμά, 29 ετών, μυλωθρός, από τη Νάουσα, Γαβαλάς Ματθαίος του Πέτρου, 45 ετών, γεωργός από τη Νάουσα, Γαβαλάς Μάρκος του Πέτρου, ετών 34, εργάτης από τη Νάουσα, Γαβαλάς Μιχάλης του Νικολάου, 37 ετών, ναύτης από τη Νάουσα, Γαβαλάς Μιχάλης του Εμμανουήλ, ετών 33, εργάτης από τη Νάουσα, Γαβαλάς Πέτρος του Ιωάννη, ετών 63, εργάτης από τη Νάουσα, Γαβαλάς Φραγκίσκος του Πέτρου, 40 ετών, ποιμήν από τη Νάουσα και Γαβαλάς Ιωάννης του Κωνσταντίνου, 30 ετών, γεωργός από τη Νάουσα.
–1894. Το 1894 γεννιέται στη Νάουσα ο μετέπειτα ράπτης Γαβαλάς Στυλιανός του Μιχαήλ.
–1898. Πίναξ του Συνδέσμου των εν Λαυρίω, Αθήναις περιχώροις και Πειραιει ΠΑΡΙΩΝ, εμφαίνων ονοματεπώνυμων μελών της Περιόδου 1ης Ιουνίου 1898 ο Γαβαλάς Μ. Πέτρος.
–1906. Το 1906 γεννιέται ο Γαβαλάς Μάρκος του Γεωργίου, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1911. Νικόλαος Δ. Γαβαλλάς, από την Μάρπησσα. Έμπορος αποικιακών και υφασμάτων αλλά και πράκτωρ το 1911 στην Ερμούπολη. (Ως βιομηχανική περιοχή η Σύρος εκείνη την εποχή  έλκυσε πολλούς Κυκλαδίτες, είτε για να ασχοληθούν με το Εμπόριο, είτε ως εργάτες αλλά και ως επιστήμονες).
–1911. Μάρκος Ιω. Γαβαλάς, έμπορος στη Νάουσα το 1911.
–1919. Το 1919 γεννιέται ο Γαβαλάς Μάρκος του Θεόδωρος, μετέπειτα εργάτης, κάτοικος Αγγερίας.
–1922. Το 1922 γεννιέται ο Γαβαλάς Θεόδωρος του Θεόδωρος, μετέπειτα εργάτης, κάτοικος Αγγερίας.
–1923. Μέλος του Εξωραϊστικού Φιλοδασικού Συλλόγου Λευκών, εν Λεύκαις τη 17 Απριλίου 1923 ο Ιωάννης Γαββαλάς.
–1925. Το 1925 γεννιέται ο Γαβαλλάς Γαληνός του Βασιλείου μηχανουργός κάτοικος κοιν. Νάουσας.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Γαβαλάς Μάρκος του Χαράλαμπου εργάτης κάτοικος κοιν. Κώστου.
–1927. Η Ανδρομάχη Γλέζου το γένος Δελαγραμμάτη Τζωρτζάκη πουλάει το 1927 το αρχοντικό του πατρός της στη Μάρπησσα  στην οικογένεια Γαβαλά.
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Γαβαλλάς Νικόλαος του Βασιλείου αλιεύς κάτοικος κοιν. Νάουσας.
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Γαβαλλάς Μιχαήλ του Στυλιανού αλιεύς κάτοικος κοιν. Νάουσας.
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Γαβαλάς Νικόλαος του Βασίλειου, γεωργός, κάτοικος Νάουσας Πάρου.
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Γαβαλάς Κωνσταντίνος του Αθανασίου, γεωργός, κάτοικος Νάουσας Πάρου.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Γαβαλάς Χρήστος του Βασίλειου, ναυτικός, κάτοικος Νάουσας Πάρου.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Γαβαλάς Αντώνιος του Βασίλειου, γεωργός, κάτοικος Νάουσας Πάρου.
–1929. Το 1929 γεννιέται στη Νάουσα ο Γαβαλλάς Δημήτριος του Βασιλείου.
–1931. Το 1931 γεννιέται ο Γαβαλάς Ευάγγελος του Στυλιανού, κάτοικος Νάουσας, μετέπειτα ράπτης και ο Γαβαλάς Δημήτριος του Βασίλειου, κάτοικος Νάουσας μετέπειτα αλιεύς.
–1931. Το 1931 γεννιέται ο Γαβαλάς Εμμανουήλ του Εμμανουήλ, μετέπειτα υποδηματοποιός.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 64χρονος κάτοικος Νάουσας, Γαβαλάς Ιωάννης του Αθανασίου, γεωργός, ο 67χρονος κάτοικος Νάουσας, Γαβαλάς Αθανάσιος του Ιωάννη, γεωργός, ο 65χρονος κάτοικος Νάουσας, Γαβαλάς Δημήτριος του Μιχαήλ, αλιεύς, ο 68χρονος κάτοικος Νάουσας, Γαβαλάς Στέφανος του Μιχαήλ, αλιεύς, ο 54χρονος γεωργός Γαβαλάς Βασίλειος του Ιωάννη, ο 69χρονος γλύπτης Γαβαλάς Ιωάννης του Αντωνίου, ο 60χρονος υποδηματοποιός Γαβαλάς Νικόλαος του Μιχαήλ, ο 53χρονος κτηματίας Γαβαλάς Βασίλειος του Γαληνού, ο 51χρονος καφφεπώλης Γαβαλάς Παναγιώτης του Μιχαήλ, ο 47χρονος αγωγεύς Γαβαλάς Αντώνιος του Γαληνού, ο 52χρονος ράπτης Γαβαλάς Στυλιανός Μιχαήλ, 33χρονος ιδ. Υπάλληλος Εμμανουήλ Γαβαλάς του Αθανασίου, ο 33χρονος μηχανικός Γαβαλάς Αντώνιος του Ιωάννη, ο 23χρονος εργάτης Γαβαλάς Σπυρίδων του Βασιλείου, ο 24χρονος αλιεύς Γαβαλάς Απόστολος του Εμμανουήλ, ο 24χρονος εργάτης Γαβαλάς Νικόλαος του Αθανασίου, ο 33χρονος ναυτικός Γαβαλάς Εμμανουήλ του Αθανασίου, ο 29χρονος καφφεπόλης Γαβαλάς Χρήστος του Στέφανου, ο 47χρονος υποδηματοποιός Γαβαλάς Βασίλειος του Νικολάου, ο 26χρονος εργάτης Γαβαλάς Παναγιώτης του Βασιλείου, ο 28χρονος εργάτης Γαβαλάς Ιωάννης του Βασιλείου, ο 21χρονςο μαραγκός Γαβαλάς Μιχαήλ του Νικολάου, ο 21χρονος γεωργός Γαβαλάς Γεώργιος του Αθανασίου και ο 21χρονος μαθητής Γαβαλάς Γαληνός του Βασιλείου.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Μάρπησσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 74χρονος Γαβαλλάς Νικόλαος του Δημητρίου γεωργός.
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 19 Αυγούστου 1950, υπάρχει εγγεγραμμένη η Τσουνάκη Μαρία, όνομα συζύγου Σταύρος, όνομα πατρός Δημητρίου Γαβαλά, η Πετροπούλου Αργυρώ, όνομα συζύγου Σπύρος, όνομα πατρός Ιωάννης Γαβαλλάς, η Γαβαλά Αντωνία του Δημητρίου, η Γαβαλά Αικατερίνη, όνομα συζύγου Στυλιανού, όνομα πατρός Εμμανουήλ Τριπολιτσιώτης, η Γαβαλά Θεοκτίστη, όνομα συζύγου Χρήστος, όνομα πατέρα Αλιπράντης Πέτρος, η Γαβαλά Ευαγγελία του Στυλιανού, η Γαβαλά Μαρία, όνομα συζύγου Εμμανουήλ, όνομα πατέρα Λίζος Απόστολος.
–1950. Στον εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Παροικιάς στις 17 Μαΐου 1950 είναι εγγεγραμμένη η Σαρρή Αικατερίνη (γεν. 1918), όνομα συζύγου Διονύσιος, όνομα πατρός Ι. Γαβαλάς.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Γαβαλά Μαρία, όνομα συζύγου Νικόλαος, όνομα πατρός Ιωάννης Αναγνωστόπουλος, η Μπαρμπαρήγου Μαρία, όνομα συζύγου Προκόπιος, όνομα πατρός Γαβαλάς Βασίλειος, η Μπατιστάτου Μαρούλη, όνομα συζύγου Σπυρίδων, όνομα πατρός Γαληνός Γαβαλάς, η Γαβαλά Ευαγγελία, όνομα συζύγου Ιωάννης, όνομα πατρός Φραγκίσκος Αμπάζογλου, η Γαβαλά Ειρήνη, όνομα συζύγου Αντώνιος, όνομα πατρός Ευστ. Αλιπράντης, η Γαβαλά Μαργαρίτα, όνομα συζύγου Βασίλειος, όνομα πατρός Εμμανουήλ Καρποδίνης, η Μαργαρίτη Στυλιανή, όνομα συζύγου Νικόλαος, όνομα πατρός Βασίλειος Γαβαλάς, η Γαβαλά Στυλιανή, όνομα συζύγου Δημήτριος, όνομα πατρός Θεόδωρος Μαριάνος, η Σιφναίου Μαργαρίτα, όνομα συζύγου Αντώνιος, όνομα πατρός Γαβαλάς Δημήτριος.
–1954. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1954, υπάρχει εγγεγραμμένη η Γαβαλά Αθηνά, όνομα πατρός Νικόλαος. Έτος γέννησης 1932.

Γαββαθιώτης: Βλέπε Γαβαθιώτης

Γαβριήλ:
–1738. Μαρτυρία υπερασπίσεως συμπατριώτη τους ιερέα Φραγκίσκου Νταβερόνα προς τον καπουδάν πασά (για αντίδραση στην συγκέντρωση της φορολογίας), κατά τη Γενική Συνέλευση από τα κοινά της Πάρου, της 16 Ιουλίου 1738, υπογράφει ο Γιάννης Γαβριήλ από το κοινό της Νάουσας Πάρου.

–Γαϊτάνος: Κέλτικης προέλευσης. Ίσως και από το λατινικό gaitanum = ζώνη από την πόλη Gaeta, καθολικού δόγματος. To Γαϊτάνος προέρχεται από το ιταλικό όνομα Gaetano. Γενάρχης της οικογένειας Γαϊτάνου της Πάρου είναι ο Λεονάργος (Λινάρδος) Γαϊτάνος. Κατά άλλους το επώνυμο είναι βυζαντινό.
–1822. Στα δημοτολόγια Λευκών του 1822 είναι εγγεγραμμένοι οι Γαϊτάνος Γεώργιος και Λαμπρινός.
–1827. Ποσότης των χρεών του χωριού Μαρμάρων τα οποία χρεωστούνται με ομολογίας εις την Επανάστασην το 1827: Αυγούστου 14.
Εις Πετράκην Μ. Μαυρογένην γρ. 5425.
Μάρκου Μάτσα Μαυρογένους η από της 700: έμηναν 500γρ.
Μακαρίου Αγούρου γρ. 514
Γεωργίου Γαϊτάνου γρ. 1440
Ιωάννου Καντιώτου 67
Κωνσταντίνου Συφάκη 311
Άνευ ομολογίας Ιωάννου Πρωτοκόλου γρ.50
Τα όσα έχει να λάβγ ο επίτροπος του ιδίου χωριού Μανουήλ Παπαδόπουλος γρ.250
Το Μερικόν χρέος του Κοινού του χωριού Μαρμάρων γρ. 8600:100
–1843. Εγγεγραμμένος στα δημοτολόγια Λευκών του έτους 1843 ο Γαϊτάνος ….
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο Δήμου Μάρπησσας στις 5 Μαΐου 1844 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Λαμπρινός Γαϊτάνος και ο Γεώργιος Γαϊτάνος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 31χρονος έμπορος Γεώργιος Γαϊτάνος και ο 33χρονος έμπορος Λαμπρινός Γαϊτάνος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 33χρονος έμπορος Γαϊτάνος Θεόδωρος.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Ύριας του 1875, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 26χρονος μεταπράτης Γεώργιος Γαϊτάνος του Λαμπριανού, όπως και ο 64χρονος Λαμπρινός Γαϊτάνος του Λεονάρδου αλλά και ο Λεονάρδος Γαϊτάνος του Λαμπρινού, έμποροι.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Γαϊτάνος Νικόλαος του Θεόδωρου 39 ετών χωροφύλαξ. Αλλά και στον κατάλογο των Μαρμάρων του ίδιου έτους ο Αριστ. Γαϊτάνος του Γεωργίου 40 ετών ναυτικός.
–1878. Το 1878 γεννιέται ο μετέπειτα δάσκαλος Λευκών Ιωάννης Λ. Γαϊτάνος. Πέθανε το 1982.
–1895. Ιδρυτής της τοπικής εφημερίδας «Η φωνή της Πάρου» ο Φραγκίσκος Λ. Γαϊτάνος (1895).
–1898. Σε Λογοδοσία του 1898, του Συνδέσμου των εν Λαυρίω, Αθήναις περιχώροις και Πειραιει ΠΑΡΙΩΝ, ο Σύμβουλος του Συνδέσμου, Φραγκίσκος Γαϊτάνος.
–1911. Λεονάρδος Λαμ. Γαϊτάνος, ιδιοκτήτης καφενείου στον Δήμο Υρίας το 1911.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Γαϊτάνος Νικόλαος του Δημητρίου έμπορος κάτοικος κοιν. Κώστου.
–1949. Ο Γαϊτάνος Νικόλαος του Δημητρίου έμπορος είναι εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Κώστου του 1949.

–Γαϊτανόπουλος: Γαϊτανόπουλος= ο γιός του Γαϊτάνου. Κοινότυπο επίθετο. Οι καταλήξεις με όπουλος μεταφράζονται ως ο γιός, το παιδί. Ίσως πρόσφυγες. Κατοίκησαν και δημιουργήθηκαν στα Μάρμαρα.
–1822. Στα δημοτολόγια Λευκών το 1822 είναι εγγεγραμμένος ο Γαϊτανόπουλος Γεώργιος 6 ετών.
–1827. Δημογέροντες αναφέρονται στα 1827 στα Μάρμαρα και στον Δραγουλά ο Γεώργ. Γαϊτανόπουλος, από τη Χίο και στον Τσιπίδο ο Αναστάσιος Βιτζαράς.
–1830. Στην 1η Οκτωβρίου 1830 ο Χαρτοφύλαξ Κεφάλου Κονταράτος υπήρξε και Έφορος της Αλληλοδιδακτικής Σχολής Κεφάλου μαζί με δύο άλλους: τον Ιωάννη Βαλσαμή από τον Τζιπίδο και τον Γ. Γαϊτανόπουλο από τα Μάρμαρα. Έγγραφό τους προς τον τοποτηρητή Πάρου Αντιπάρου Δ. Κιοσσέ.
–1844. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών το 1844 είναι εγγεγραμμένος ο 28χρονος έμπορος Γεώργιος Γαϊτανόπουλος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Μαρμάρων του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 63χρονος κτηματίας Γαϊτανόπουλος Γεώργιος.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Ύριας του 1875, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 59χρονος κτηματίας Γαϊτανοπουλος Γεώργιος του Λεωνίδα, όπως και ο Λεωνίδας Γαϊτανόπουλος του Γεωργιόυ 30 χρονών ξενοδόχος.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Γαϊτανόπουλος Θεόδωρος του Μιχαήλ 60 ετών έμπορος. Όπως και ο Γαϊτανόπουλος Νικόλαος του Θεόδωρου 40 ετών χωροφύλαξ από τη Νάξο

–Γαλαξειδιώτης: Πατριδωνύμιο. Ο καταγόμενος από το Γαλαξείδι. Σε πατριδωνυμιακά επίθετα, πολλές φορές συναντάμε να μην υπάρχουν κοινοί συγγενικοί κλώνοι, αυτό συμβαίνει διότι το μόνο κοινό που έχουν είναι ο τόπος καταγωγής μιας και το επίθετό τους ήταν άλλο και στην πορεία το πατριδωνύμιο έγινε παρατσούκλι και το παρατσούκλι επίθετο.
–1862. Σε έγγραφή του Βιβλίου Εξόδων και Εσόδων της Αγίας Τριάδος Λευκών αναφέρεται «1862 δια συναισφοράν όπου έβαλε εις τον Γαλαξειδιώτην, 5,40 δρχ».

–Γαλανάκης: Καταγωγή από Κρήτη. Ήρθαν γύρο στο 1823 με τον άρχοντα Καλλέργη. Οικογένεια που έβγαλε περίφημους αργυροχρυσοχόους τον 19ο αιω.
–1823. Ο εκ Κρήτης καταγόμενος Γαλανάκης έρχεται στην Πάρο 1823 με τον άρχοντα Καλλέργη.
–1826. Στα δημοτολόγια Παροικίας του 1826 (συμπεριλαμβάνει και την Αντίπαρο) είναι εγγεγραμμένος ο 37χρονος Γεώργιος Γαλανάκης.
–1847. Σε εκλογικό κατάλογο Παροικίας του 1847 (συμπεριλαμβάνει και την Αντίπαρο) είναι εγγεγραμμένος ο 58χρονος γεωργός Γεώργιος Γαλανάκης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 25χρονος γεωργός Κωνσταντίνος Μ. Γαλανάκης.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Ύριας του 1875, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 35χρονος Νικόλαος Γαλανάκης του Μιχαήλ, χρυσοχόος.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας, του 1885, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Γαλανάκης Νικόλαος του _____, 45 ετών, χρυσοχόος από τη Νάουσα.
–1890. Στις 25 Ιανουαρίου 1890 ο 32χρονος ξυλουργός από την Πάρο Γεώργιος Γαλανάκης του Εμμανουήλ και της Παρασκευής Φωκιανού, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 30χρονη από τα Ψαρά Ασημίνα Κατακουζινού, του Δημητρίου και της Μαργαρώς Κυπριώτου.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 36χρονος κάτοικος Νάουσας, Γαλανάκης Λεονάρδος του Μιχαήλ, εργάτης και ο 29χρονος εργάτης Γαλανάκης Νικόλαος του Μιχαήλ.
–1985. Ενοικιάσεις αυτοκινήτων στη Νάουσα το 1990 Μιχαήλ Γαλανάκης. Απεβίωσε το 2017.

Γαλάνης:
–1886. Στις 26 Μαΐου 1886 ο 35χρονος διδάσκαλος από την Πάρο Αντώνιος Καμπάνης, του Νικολάου και της Άννας Γαλάνη, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 19χρονη από την Σύρο Ζηνοβία Ψωμαδάκη, του Στυλιανού και της Ελένης.

–Γαλανός: Το επώνυμο Γαλανός ήταν γνωστό στην Πάρο από τον 17ο αιώνα. Γνωστό σήμερα στην Σέριφο.
–1658. Ο ιερεύς Ιωάννης Γαλανός υπογράφει χρεωστική ομολογία των ιερέων της Παροικιάς (Καστέλλι Παροικιάς), 31 Μαΐου 1658.
–1672. Σε αίτημα των παριανών προς τον προϊστάμενο της γαλλικής επαρχίας Πατέρα της Καθολικής Εκκλησίας  Jacques Dinet για να ζητήσουν πατέρες της καθολικής εκκλησίας να έρθουν στην Πάρο. «Ταπεινοπρεπώς παρακαλούμεν την πανοσιώτη σας, ωσάν προηγούμενος οικουμενικός και πατριάρχης της αγίας και υπέρ ενδόξου συντροφιάς υου Ιησού να συγκλύνη εις το να μας έλθουν ωδε εις τον τόπον μας πατέρες δια να κατοικήσουν εδώ έως εις τα άλλα νησιά δια να ημπορέσωμεν και ημείς να λάβωμεν εκείνη την βοήθειαν και ωφέλειαν της ψυχής μας μαζί κα την επιστήμην δια τους μεταγενέστερους μας, επειδή ξεύρωμεν καλότατα ότι πως η πανοσιώτησας και η τρισκία της όλα ο σκοπός και ο πόθος άλλο δεν είναι εις όλα τα πάντα μόνον να γυρέψετε την μεγαλύτερην δόξα του Θεού και της σωτηρίας των ψυχών εις κάθε τόπον όπου ευρίσκονται…»
Πάρος: εν έτι σωτήριω 1672 εν μήνι μαίω (29) εις το παλαιόν: + Ταπεινός Μητροπολίτης Παροναξίας Μελέτιος.
Το πιο πάνω αίτημα υπογράφουν χριστιανοί, καθολικοί και ορθόδοξοι, μεταξύ άλλων και ο Ιερεύς Ιωαν. Γαλανός και Κωστάκης Γαλανός.
–1674, Το 1674 αναφέρεται ο Ιερεύς Ιωάννης Γαλανός.
–1716. Σε πρακτικό εκλογής νοταρίου – καγκελαρίου από το κοινό της Παροικιάς στη Γενική Συνέλευση της 14 Ιανουαρίου 1716, μαρτυρείται ο Κωνσταντής Γαλανός.
–1723. Σε πρακτικό εκλογής εκτιμητών του κοινού της Παροικιάς στις 30 Ιανουαρίου 1723 κατά τη Γενική Συνέλευση μαρτυράτε ο Νικόλαος Γαλανός.
–1724. Απόφαση του κοινού της Παροικιάς για την διατίμηση των προϊόντων και την απογραφή της κτηματικής περιουσίας όλων των κατοίκων. Κατά τη Γενική Συνέλευση της 13 Δεκεμβρίου 1724, αναφέρεται ο Νικόλαος Γαλανός.
–1724. Σε πρακτικό εκλογής εκτιμητών του κοινού της Παροικιάς στις 13 Δεκεμβρίου 1724 κατά τη Γενική Συνέλευση μαρτυρείται ο Νικόλαος Γαλανός.
–1730. Διαθήκη της παπαδιάς παπά-Πέτρου Γαλανού (Παροικιά 14 Ιουνίου 1730) «αφήνει του ευλαβεστάτου παπά-κυρ Τζουάνε Κωβαίου ένα χωράφι έχει εις τον Μπόπονα, συμπλίος το Φραγκουλάκι γυνή ποτέ Κωνσταντή Γαλανού».
–1730. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 12 Νοεμβρίου 1730, εκλέγει ως επίτροπο για ένα χρόνο τον Νικόλαο Γαλανό (Πατέντα).
–1731. Σε δημόσιο πλειστηριασμό του κοινού της Παροικιάς, σε πρακτικό Γενικής Συνέλευσης της 1 Μαρτίου 1731 μαρτυρείται ο επίτροπος Νικολός Γαλανός.
–1731. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 6 Δεκεμβρίου 1731, αναφέρεται ο επίτροπος Νικόλαος Γαλανός.
–1740. Σε προικοσύμφωνο Παροικίας στις 14 Ιουλίου 1740, του Αντώνη Γιακουμή Βιτζαρά με την θυγατέρα Δημητράκη Μαλακη ονόματι Ανούσα, αναφέρει ένα χωράφι στην Βίγλα σιμπλιος Βασίλης Κοβέος, βεβαιώνει ο Νικολός Γαλανός.
–1746. Απόφαση του κοινού της Παροικιάς στις 8 Μαρτίου 1746, για μετάκληση ξένων στο νησί, εξουσιοδοτούν τον καραβοκύρη Ιωάννη Λαγγούση να προσκαλέσει όσους κατοίκους άλλων μερών της Ελλάδας θα ήθελαν να εγκατασταθούν οικογενειακώς στο νησί τους. Σε όσους δέχονταν υποσχόντουσαν μειωμένη φορολογία και άλλες διευκολύνσεις, όπως κατοικίες, χωράφια κ.α., υπογράφει και ο Νικόλαος Γαλανός.
–1752. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Παροικιάς σε Γενική Συνέλευση στις 6 Σεπτεμβρίου 1752 μαρτυρείται ο  εκλεγείς Νικόλαος Γαλανός.
–1755. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 23 Αυγούστου 1755 μαρτυρείται ο Νικόλαος Γαλανός.
–1757.  Στο προικοσύμφωνο Ελευθ. Τζιώτη και Άννας Ιωάν. Τσιγώνια (Τζιπίδος, 27 Ιαν. 1757 «στου Γαλανού το Χωράφι εδικόν τζη σύμπλιον Αντώνης παπά-Γεδεού».
–1788.  Σε έγγραφο Παροικιάς της 6ης Νοεμβρίου 1788, κατά το οποίο ιερομόναχο Γαλανό.
–1788. Γαλανός Νικόλαος συζ. Μαρία, γονείς αρχιμανδρίτη Γρηγορίου Γαλανού (1788) και Γαλανού Ειρήνη αδερφή Αρχιμανδρίτη.
–1833. Σε κατάλογο της εν Παροίκια Ελληνοδιδακτικής Σχολής μαθητευόντων παιδιών στις 28 Απριλίου 1833 αναφέρεται ο Γ. Γαλανός.

Γαλανόπουλος:
–1860. Στις 17 Μαρτίου 1860 ο 28χρονος αλιεύς από την Πάρο Γεώργιος Γαλανόπουλος του Αντωνίου και της Ευθυμίας, παντρεύεται στην Ερμούπολη την επίσης συριανή Μαριγώ Ιακώβου, του Παναγή και της Σταυρούλας.

Γαλάντες:
–1693. Το 1693 αναφέρεται ο κυρ Γεώργιος Γαλάντες.
–1973. Ο Μανώλης Γαλάντες αναφέρεται σε έγγραφο του 1973.

Γαλάτης: Βυζαντινό επώνυμο.
–1870. Το 1870 η Μιμίκα Ζερβουδάκη 30 ετών του πατρός Στέφανος Γαλάτης, έγγαμη από την Πάρο, κάτοικος Τραπέζης, αναφέρεται σε απογραφή της Πόλης Ερμούπολης.

Γαλέος:
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Μαρμάρων του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 31χρονος γεωργός Γεώργιος Χρ. Γαλέος.

Γαλιάτζος: Ενετικής καταγωγής και στην συνέχεια κρητοβενέτικο. Το συναντάμε στην Βενετία από τον 13ο αιώνα. Σημαίνει ο καταδικασμένος να κωπηλατεί σε γαλέρα.  Στον κόλπο της Νάουσας η νησίδα Γαλιάτσος και Γαλάκι. Ο κλάδος της Πάρου ήρθε από την Κρήτη.
–1683. Σε έγγραφο στις 27 Δεκεμβρίου 1683 «ο ιερομόναχος Κάλλιστος Νταρμάνος δωρείται εις τον παπά κυρ Ιωάννη Γαλιάτζον το μοναστήρι το Μέγα Ταξιάρχη εις την τοποθεσία Κορμόν. Καθηστά επίτροπον τον αφέντη Ιάκωβον Αλησάφη και τον Μιχελάκη Πρωτόδικο.
–1685. Σε έγγραφο συμβιβασμού στις 23 Απριλίου 1685 αναφέρεται ο ιερέας Ιερεμίας Γαλιάτζος να απέρχεται από την Μονή Ταξιαρχών Παροικιάς και να παραμένει στη Μονή η μοναχή Καλλινίκη

Γαλλινός ή Gallino:
–1672. Σε αίτημα των παριανών προς τον προϊστάμενο της γαλλικής επαρχίας Πατέρα της Καθολικής Εκκλησίας  Jacques Dinet για να ζητήσουν πατέρες της καθολικής εκκλησίας να έρθουν στην Πάρο. «Ταπεινοπρεπώς παρακαλούμεν την πανοσιώτη σας, ωσάν προηγούμενος οικουμενικός και πατριάρχης της αγίας και υπέρ ενδόξου συντροφιάς υου ιησού να συγκλύνη εις το να μας έλθουν ωδε εις τον τόπον μας πατέρες δια να κατοικήσουν εδώ έως εις τα άλλα νησιά δια να ημπορέσωμεν και ημείς να λάβωμεν εκείνη την βοήθειαν και ωφέλειαν της ψυχής μας μαζί κα την επιστήμην δια τους μεταγενέστερους μας, επειδή ξεύρωμεν καλότατα ότι πως η πανοσιώτησας και η τρισκία της όλα ο σκοπός και ο πόθος άλλο δεν είναι εις όλα τα πάντα μόνον να γυρέψετε την μεγαλύτερην δόξα του Θεού και της σωτηρίας των ψυχών εις κάθε τόπον όπου ευρίσκονται…»
Πάρος: εν έτι σωτήριω 1672 εν μήνι μαίω (29) εις το παλαιόν: + Ταπεινός Μητροπολίτης Παροναξίας Μελέτιος.
Το πιο πάνω αίτημα υπογράφουν χριστιανοί, καθολικοί και ορθόδοξοι, μεταξύ άλλων και ο Contantino Gallino.

Γαρουφαλής:
–1898. Στις 26 Ιουλίου 1898 ο 26χρονος ναυτικός από την Πάρο Σταμάτιος Περαντινός του Οδυσσεύς και της Κανέλλας Τσαντάνη, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 20χρονη από την Πάρο Μαρία Γαρουφαλή, του Ιωάννη και της Άννας.

Γαρούφας:
–1796. Ιερέας το 1796 ο Γεώργιος Γαρούφας, αδερφός του παπά Νικολάκη Γαρούφα που αναφέρεται σε έγγραφο στις 14 Αυγούστου 1796.

Γατζακόπουλος: Παρωνύμιο και υποκοριστική κατάληξη.
–1706. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Αντιπάρου στις 31 Μαρτίου 1706, αναφέρεται ο Μάνος Γατζακόπουλος.

Γασπαράκης:
–1820. Λογαριασμός των Απεσταλμένων της Κωνσταντινούπολης το 1821 έτος, υπόμεν το μέρος της κοινοτήτος Πάρου ο Μιχαήλ Τσιγώνιας, από δε το μέρος του ποτέ Πέτρου Μάτσα Μαυρογένους, ενοικιάζου των Σουλτανικών προσόδων και πολιτικών δικαιωμάτων της Νήσου μας, ως το συμφωνητικόν, αυτού του Ενοικιου του και Κοινότητος Γεγραμμένον τη 3: Δεκεμβρίου 1820 και καταχωρημένον εις τον Κώδηκα της κοινότητος, τον Ιωάννη Κορτιάνον, οίτινες απεσταλμένοι Τσιγώνιας και Κορτιάνος εξάλθησαν εξή να αγοράσουν αυτάς τας προσόδους, ετεί λογαριασμόν του ρηθατος; Ενοικιαζου.
Ομολογία Γασπαράκη Τέτα Κεφάλαιον γρ. 4000.
–1829. Καταγραφή των κοινών χρεών της Νήσου Πάρου εγείνον εις Κωνσταντινούπολιν εις εκφόρους αποστολάς κατά το τελευτάτον _ καταχωρημένον εις τον κοινόν Κώδημα καθού είς του τελευταίου χρόνου απεσταλμένων. Μ. Τσιγώνια, και Ιω. Κορτιάνου λογαριασμούς, τα οποία μένουν ενεξόφλητα τα κεφάλαια ομολογιών οι δε τόκοι αυτών είναι πληρωμένοι μέχρι του χιλιοστού οκτακοσιοστού έτους.
Ομολογία Γασπαράκη Τέτα γρ. 4000.

–Γάσπαρης:
–1675. 12 Απριλίου 1675. Ιησουίτης μοναχός και διδάσκαλος στη Νάουσα, Εμμανουήλ Γάσπαρις.

Γάτος:
–1821. Καταγραφή των κοινών χρεών της Νήσου Πάρου εγείνον εις Κωνσταντινούπολιν εις εκφόρους αποστολάς κατά το τελευτάτον _ καταχωρημένον εις τον κοινόν Κώδημα καθού είς του τελευταίου χρόνου απεσταλμένων. Μ. Τσιγώνια, και Ιω. Κορτιάνου λογαριασμούς, τα οποία μένουν ενεξόφλητα τα κεφάλαια ομολογιών οι δε τόκοι αυτών είναι πληρωμένοι μέχρι του χιλιοστού οκτακοσιοστού έτους.
Ομολογία Μαργιόρας Ιω. Γάτου γρ. 2500.
–1847. Σε εκλογικό κατάλογο Παροικίας του 1847 (συμπεριλαμβάνει και την Αντίπαρο) είναι εγγεγραμμένος ο 55χρονος βαρελοποιός Γάτος Ιωάννης.

Γεμελιάρης ή Γιεμελιάρης ή Τζιμιλιάρης: Βενετικής καταγωγής. Προέρχεται από την λέξη Gemello=δίδυμος και σήμερα ιταλικό επώνυμο Gemelli. Το επώνυμο, στην αρχή του μαρτυρείται στις Λεύκες.
–1504. Το έτος 1504 ο Λευκιανοί Ιωάννης Γεωργ. Γεμελιάρης και ο Μένεγος Γεμελιάρης αφιερώνουν κτήματα τους στη μονή Παναγίας Χοζοβιώτισσας της Αμοργού.
–1556. Το 1556 αναφέρεται ο Φιλόθεος Γεμελιάρης κτήρωρ της μονής Αγίας Αικατερίνης Τζιπίδου, μετοχιού της Μονής Χοζοβιώτισσας.
–1616. 23 Αυγούστου 1616. Αγορά του αγρού της Αννούλας Γεμελιάρη.
–1636. 27 Δεκεμβρίου 1636. Ομοία του αμπελίου του Φραγκίσκου Γεμελιάρη.
–1637. Σε έγγραφο του Αγίου Αντωνίου Κεφάλου αναφέρεται ο Φραγκιάς Γεμελιάρης το 1637.
–1649. Το 1649 ο Ιερομόναχος Ιάκωβος Γεμελιάρης από τις Λεύκες είναι αφιερωτής ενός χωραφιού στη Μονή Χοζοβιώτισσας Αμοργού
–1695. Χωροεπίσκοπος Κεφάλου και επίτροπος Λευκών ο Γεμελιάρης Ιωάννης αναφέρεται σε έγγραφο στις 15 Δεκεμβρίου 1695.
–1712. Σε έγγραφο της 2ας Μαΐου 1712, στο οποίο ο Τζώρτζης Τζιμιλιάρης πωλεί του Τζανή Χανιώτη «σπίτι, αμπέλι, χωράφια και ει τι άλλο τίποτες ευρίσκεται διά 40 ρεάλια»
–1714. Η Μοναχή Αθανασία κατά κόσμον Ανδριανή, σύζυγος Μιχαήλ Γαβαλά. Ιδιοκτήτρια της μονής Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου (Γυαλιστή) Λευκών. Ανίψια της υπήρξαν ο ιερέας Ιωάννης Γεμελιάρης και ο ιερομόναχος Γρηγόριος Καλόπλαστος. Μετά την Αθανασία κτήτωρ της μονής κατέστη ο ιερομόναχος Γρηγόριος Καλόπλαστος ο οποίος εν συνεχεία την κληροδότησε στον αδερφό του Γεώργιο Καλόπλαστο (κατά τη διαθήκη του, 31 Ιανουαρίου 1714). Ο Γεώργιος Καλόπλαστος υπήρξε παππούς του μετέπειτα ιερομόναχου, χωροεπισκόπου και ηγούμενου του Αγίου Ιωάννη Γεωργίου Καλοπλάστου.
–1721. Ο ιερέας Ιωάννης Γεμελιάρης μνημονεύεται στο προικοσύμφωνο της Μαρούσας Τζ. Ραγκούση με τον Γεωργίου Ι. Γεμελιάρη. Λεύκες 20 Δεκεμβρίου 1721.
–1731. Στα 1731 «η περιουσία του μακαρίτη χωροεπισκόπου Γεμελιάρη διαμοιράζεται στους δανειστές του, παρόντος του καδή Παροναξίας Ομέρ εφέντη και των κληρονόμων του μακαρίτη, αφού ο ίδιος ο ιδιοκτήτης της έχει πεθάνει χρεωμένος ως το λαιμό»
–1734. Εκλογή εκπροσώπων των  κοινών της Πάρου για να διευθετήσει σοβαρό θέμα με «Επιδρομή πειρατών». Σε έγγραφο της Γενικής Συνέλευσης στις 6 Αυγούστου 1734 αναφέρεται ο επίτροπος Λευκών χωροπίσκοπος Γεμελιάρης.
–1734. Χωροεπίσκοπος Κεφάλου Γεμελιάρης μαρτυρά σε έγγραφο των Λευκών στις 18 Νοεμβρίου 1734.
–1734. Στις 6 Αυγούστου 1734 ο χωρεπίσκοπος Κεφάλου Ιωάννης Γεμελιάρης υπογράφει το πρακτικό εκλογής εκπροσώπων των Κοινών της Πάρου: Βικέντζου Ντεφραγκέσκη, Γεωργίου Ανδρουσιάνου και Νικολάου Σπανόπουλου.
–1734. Σε έγγραφο Λευκών στις 18 Νοεμβρίου 1734 αναφέρεται ως μάρτυς ο Χωρεπίσκοπος Ιωάννης Γεμελιάρης σε πωλητήριο στον ηγούμενο της Αγ. Κυριακής «έμα ψαρόγι».
–1738. Σε έγγραφο της Παροικιάς 16 Οκτωβρίου 1738 υπογράφει ο χωροεπίσκοπος Κεφάλου Γεμελιάρης.
–1743. Στις Λεύκες στις 5 Νοεμβρίου 1743 ο χωροεπίσκοπος Κεφάλου Γεμελιάρης συντάσσει το προικοσύμφωνο της Ανδριανάκης Ιωάν. Ραγκούση και του Πέρρου Βαρσαμή. 
–1744. Κατά τη Γενική Συνέλευση εκπροσώπων όλων των κοινών της Πάρου, της 6 Απριλίου 1744, αποφασίζουν να συντάξουν γράμμα υπερασπίσεως του συμπατριώτη τους δραγουμάνου Νικολάου Μαυρογένη, εναντίον των εις βάρος του συκοφαντιών μερικών συμπατριωτών τους, προς τις τουρκικές αρχές. υπογράφει και ο χωροεπίσκοπος Λευκών Γεμελιάρης.
–1750. Σε Πρακτικό εκλογής απεσταλμένου των επτά κοινών της Πάρου (Παροικιάς, Νάουσας, Κεφάλου, Τζιπίδου, Λευκών, Μαρμάρων, Δραγουλάς) στην Κωνσταντινούπολη της 23 Αυγούστου 1750, μαρτυρείται ο χωροπίσκοπος Κεφάλου Γεμελιάρης.
–1753. Σε προικοσύμφωνο Παροικιάς στις 26 Σεπτεμβρίου 1753 «το χωράφι στές Απήγανες στην Ετζερίαν σύμπλιος χωροπίσκοπος [Κεφάλου] Ιωάννης Γεμελιάρης»
–1757. Σε προικοσύμφωνο του Μαν. Αρκά και Λαρέντζας Γεμελιάρης (Λεύκες, 7 Νοεμ. 1757) αναφέρεται «το περιβόλι του Αρχολόγου με δύο πάρτες νερό της στέρνας.
–1760. Ο χωρεπίσκοπος Κεφάλου Ιωάννης Γεμελιάρης συντάσσει δωρητήριο έγγραφο Λευκών στις 20 Δεκεμβρίου 1760.
–1774. Στα 1774, Νοεμβρίου 23, «εν χορίω της Πάρου Λευχόν», «ο άγιος χωροπίσκοπος γεμελιάρης Ιωάννης, μαζί και ο αδερφός του Πετράκης Γεμελιάρης», «προσηλώνουν» το ιδιόκτητο μοναστήρι τους του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου (Γυαλιστή) Λευκών. Το έγγραφο υπογράφουν: ο χωροπίσκοπος Γεμελιάρης, ο ιεροδιάκονος Δημήτριος Ραγκούσης, ο Παντελής Κονταράτος, ο παπά-Τζώρτζης Ραγκούσης, ο Πέτρος Γεμελιάρης και ο ιεροδιάκονος Αντώνιος Παρούσης.
–1787. Το 1787 αναφέρεται ο Γεμελιάρης Ιωάννης ανιψιός Ανδριάννας Μιχ. Γαβαλά.
–18ος αι. Στη περιοχή του Μαραθίου σε έγγραφο του 18ου αιώνα «σύμπλιος Γ. Κονταράτος με αγρόν καλούμενον Ευαγγελίστριας με Ζαννήν Γεμελιάρην».
–1812. Πρωτόδικος ιερέας Γεμελιάρης στην Παροικιά το 1812.
–1813. Στον κατάλογοομολογιών της μονής Ευαγγελίστριας Παροικιάς στις 10 Ιουνίου 1813 αναφέρεται ο Πρωτέκδικος Γεμελιάρης.
–1816. Σακελλάριος Παροικιάς Γεμελιάρης υπογράφει έγγραφο στις 30 Σεπτεμβρίου 1816.
–1816. Στις 6 Νοεμβρίου 1816 ο οικονόμος Λευκών και Κώστου Κωνσταντίνος Ρωμανός υπογράφει έγγραφο Νάουσας εις το όνομα του Ιωάννη Γαβαλά.
–1819. Ο ιερέας Κωνσταντίνος Γεμελιάρης Εφημέριος Μαρμάρων το 1819 και η Στάμενα Μαρία πρεσβυτέρα του ιερέα η οποία πέθανε το ίδιο έτος. «1819 Ιανουαρίου 15 αποκοιμήθη / η κόρη μου η παπαδιά Μαρία πρεσβυτέρα παπά Κωνσταντή Γεμελιάρη και ο θεός αναπαύση / αυτήν μετά τους δικαίους: παπά Στρατής Στάμενας».
–1820. Σε έγγραφο του χωριού Κεφάλου (Μάρμαρα) προς τον υπουργό της θρησκείας σχετικά με τον Άγιο Αντώνιο «Ελάβομεν την διαταγήν του Ιερού Υπουργείου της θρησκείας διορίζουσαν τον Κύριον Στέφανον Μαυρογένην προστάτην του μεγάλου Αντωνίου και τον κύριον Αθανάσιον Ιεροκήρυκα, ηγούμενον τούτου διά να συνάγουσιν όλα τα εισοδήματα και να υποσυρθή εις τα ίδια ο σκευοφύλαξ των χωριών Κεφάλου όστις πρότερον εδιωρίσθη ηγούμενος τούτου παρά του αυτού Ιερού υπουργείου βλέπομεν ότι το υπουργείον της θρησκείας ενασχολούμενον εις αναγκαιοτέρας υποθέσεις δεν δύναται να εξετάση ακριβώς την αλήθειαν. Η Κυρία Μαδώ του Μαυρογένη διά αναφοράς της ηπάτησε το υπουργείον τούτο λέγουσα ότι είναι κτήμα πατρικόν της εις τα συγκίλια τούτου με το από ΄κτήμα πατρικόν της είς της κοινότητος τούτο το μοναστήριον πρό χρόνων το εκαταξουσίαζεν δυναστικώς η Δόμνα του Μαυρογένους, ως εκ τούτου εφαντάζετο η απόγονος της ότι είναι κτήμα πατρικόν των ημείς λοιπόν, σεβασμιώτατε, δεν ημπορούμεν να αποχωρίσωμεν το δίκαιον της κοινότητος αλλά θέλουμεν να δικαιολογηθούμεν προς το Ιερόν τούτο υπουργείον καθώς και ο ίδιος παραστάτης μας θέλει σας πληροφορήσει όλην την αλήθειαν δια να μην απατάται και διατάττει τοιαύτας επιταγάς παρακαλούμεν λοιπόν να μη νομίσητε τούτο μας το φέρσιμον απείθειαν προς την σεβαστήν διοίκησιν μένομεν με όλον το σέβας. Τη 20 Οκτωβρίου 1823 των χωρίων Κεφάλου. Υπογράφει ο κάτοικος Μαρμάρων Κωνσταντίνος Ιερέας Γεμελιάρης κ.α. (Τ.Σ. ΠΑΡΟΣ ΜΑΡΜΑΡΑ 1820) (Γ.Α.Κ.).
–1820. Στις 3 Νοεμβρίου 1820, σε προικοσύμφωνο αναφέρετε: Η ανιψιά του εφημέριου Μαρμάρων παπά Κωνσταντή Γεμελιάρη «ονόματι Κατερινάκι Κονταράτου» παντρεύτηκε τον γιο του κυρ Δημήτρη Μωραΐτη ονόματι Νικολάκη.
–1823. Στις 20 Οκτωβρίου 1823 ο ιερέας Τσιπίδου Γεμελιάρης Κωνσταντίνος υπογράφει σε έγγραφο.
–1824. Στις 21 Σεπτεμβρίου 1824 ο εφημέριος Μαρμάρων Κωνσταντίνος Γεμελιάρης υπογράφει το πρακτικό εκλογής «εκλεκτών» των Μαρμάρων.
–1825. Στις 18 Αυγούστου 1825 ο ιερέας Τσιπίδου Γεμελιάρης Κωνσταντίνος υπογράφει σε έγγραφο.
–1826. Σε διαθήκη στις 6 Ιανουαρίου 1826 αναφέρεται ο Ιωάννης Γεμελιάρης.
–1827. Ποσότης των χρεών του χωριού Μαρμάρων τα οποία χρεωστούνται με ομολογίας εις την Επανάστασην το 1827: Αυγούστου 14.
Εις Πετράκην Μ. Μαυρογένην γρ. 5425.
Μάρκου Μάτσα Μαυρογένους η από της 700: έμηναν 500γρ.
Κωνσταντή Γεμελιάρη γρ. 500
Μακαρίου Αγούρου γρ. 514
Γεωργίου Γαϊτάνου γρ. 1440
Ιωάννου Καντιώτου 67
Κωνσταντίνου Συφάκη 311
Άνευ ομολογίας Ιωάννου Πρωτοκόλου γρ.50
Τα όσα έχει να λάβγ ο επίτροπος του ιδίου χωριού Μανουήλ Παπαδόπουλος γρ.250
Το Μερικόν χρέος του Κοινού του χωριού Μαρμάρων γρ. 8600:100
–1829. Στις 5 Δεκεμβρίου 1829 σε έγγραφο Παροικιάς αναφέρεται ο εφημέριος Μαρμάρων Κωνσταντίνος Γεμελιάρης στον Κατάλογο συνδρομητών του εν τη κωμοπόλει Λευκών της Πάρου συστηθησομένου Αλληλοδιδακτικού σχολείου. Φέρεται να προσφέρει ανάμεσα στους κατοίκους των Μαρμάρων γρόσια 5.
–1843. Σε εκλογικό κατάλογο του 1843, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μανώλης Γεμελιάρης.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (συμπεριλαμβάνεται και ο Κώστος), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 35χρονος εργάτης Αντώνιος Γεμελιάρης, ο 50χρονος γεωργός Ιωάννης Μ. Γεμελιάρης.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο Δήμου Μάρπησσας του 1844 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Νικόλαος Γεμελιάρης 39 ετών. 
–1846. Γεμελιάρη Αννέζα θυγατέρα παπά Κωνσταντίνου Γεμελιάρη (1846) και σύζυγος Νικήτα Άγουρου.
–1847. Σε εκλογικό κατάλογο Παροικίας του 1847 (συμπεριλαμβάνει και την Αντίπαρο) είναι εγγεγραμμένος ο 29χρονος γεωργός Νικόλαος Γεμελιάρης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 48χρονος γεωργός Ανδρέας Γεμελιάρης, ο 31χρονος εργάτης Γεώργιος Γεμελιάρης, ο 30χρονος γεωργός Ιωάννης Γ. Γεμελιάρης, ο 53χρονος γεωργός Ιωάννης Λ. Γεμελιάρης, ο 63χρονος γεωργός Ιωάννης Ανδρ. Γεμελιάρης, ο 70χρονος γεωργός Νικόλαος Ανδ. Γεμελιάρης,, ο 33χρονος γεωργός Λιανός Ι. Γεμελιάρης, ο 36χρονος γεωργός Λιανός Ν. Γεμελιάρης, ο 50χρονος γεωργός Μιχαήλ Π. Γεμελιάρης, ο 68χρονος γεωργός Νικόλαος Γεμελιάρης και ο 31χρονος γεωργός Τζανής Γεμελιάρης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 42χρονος γεωργός Γεμελιάρης Μανόλης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Κώστου του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 50χρονος γεωργός Ιωάννης Μ. Γεμελιάρης.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Υρίας του 1875, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 71χρονος γεωργός, Ανδρέας Γεμελιάρης του Παρασκευά, αλλά και ο Γεμελιάρης Γεώργιος του Ευστράτιου 39 χρονών γεωργός.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Γεμελιάρης Ιωάννης του Εμμανουήλ, εργάτης 45 ετών.
–1879. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 70χρονος γεωργός Νικόλαος Ι. Γεμελιάρης, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 28 Απριλίου 1879.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883 είναι εγγεγραμμένος ο Γεμελιάρης Αντώνιος του Ιωάννη, ετών 68, εργάτης.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο του Κώστου του 1883 είναι εγγεγραμμένος ο Γεμελιάρης Μιχάλης του Ιωάννη, 58 ετών, εργάτης, απεβίωσε.
–1884. Στις 21 Απριλίου 1884 ο 27χρονος επιπλοποιός από την Πάρο Ιωάννης Γεμελιάρης, του Νικολάου και της Δέσποινας, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 18χρονη από την Αμοργό Χαρίστω Γιωργάνου, του Δημητρίου και της Σοφίας.
–1885 Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Γεμελιάρης Αντώνιος του Ιωάννη, 70 ετών, εργάτης από τη Νάουσα και Γεμελιάρης Ανδρέας του Αντωνίου, 37 ετών από τη Νάουσα, εργάτης.
–1894. Στις 13 Οκτωβρίου 1894 ο 25χρονος υποδηματοποιός από την Πάρο Ιωάννης Ρουμελιώτης του Θεόδωρου και της Αικατερίνης Βεντουρή, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 18χρονη από την Πάρο Ειρήνη Νταβαρία, του Γεωργίου και της Ελένης Γεμελιάρη.
–1898. Πίναξ του Συνδέσμου των εν Λαυρίω, Αθήναις περιχώροις και Πειραιει ΠΑΡΙΩΝ, εμφαίνων ονοματεπώνυμων μελών της Περιόδου 1ης Ιουνίου 1898 o Γεμελιάρης Ν. Ιωάννης και ο Γεμελιάρης Γεώργ. Νικόλαος.
–1905. Το 1905 γεννιέται ο γεωργός Γεμελιάρης Γεώργιος του Εμμανουήλ. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μαρπήσσης στις 4 Φεβρουαρίου 1950 διαγράφεται ως εγγραφέντας σε άλλο εκλογικό κατάλογο άλλων Κοινοτήτων.
–1923. Μέλος του Εξωραϊστικού Φιλοδασικού Συλλόγου Λευκών, εν Λεύκαις τη 17 Απριλίου 1923 ο Γεώργιος Γιεμελιάρης, ο Ιωάννης και ο Παναγιώτης Γιεμελιάρης.
–1924. Το 1924 γεννιέται ο Γεμελιάρης Νικόλαος του Γεωργίου γεωργός, κάτοικος κοιν. Αρχιλόχου.
–1925. Το 1925 γεννιέται ο Γεμελιάρης Νικόλαος του Κωνσταντίνου.
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Γεμελιάρης Σταύρος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος κοιν. Μάρπησσας.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Γεμελιάρης Νικόλαος του Γεωργίου γεωργός κάτοικος κοιν. Μάρπησσας.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Γεμελιάρης Ιωάννης του Θεόδωρου γεωργός κάτοικος κοιν. Μάρπησσας.
–1929. Το 1929 γεννιέται ο Γεμελιάρης Εμμανουήλ του Ιωάννη και ο Γεμελιάρης Νικόλαος του Ιωάννη.
–1931. Το 1931 γεννιέται ο Γεμελιάρης Εμμανουήλ του Ιωάννη.
–1932. Το 1932 γεννιέται ο Γεμελιάρης Νικήτας του Θεόδωρου.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Μάρπησσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 62χρονος Γεμελιάρης Δημήτριος του Ιωάννη γεωργός, ο 61χρονος Γεμελιάρης Θεόδωρος του Ιωάννη γεωργός, ο 38χρονος γεωργός Γεμελιάρης Μιχαήλ του Εμμανουήλ, ο 48χρονος γεωργός Γεμελιάρης Ιωάννης του Εμμανουήλ, ο 45χρονος γεωργός Γεμελιάρης Νικήτας του Εμμανουήλ, ο 40χρονος γεωργός Γεμελιάρης Γεώργιος του Εμμανουήλ και ο 49χρονος γεωργός Γεμελιάρης Γεώργιος του Νικολάου.

Γεναδόπουλος: Βλέπε Γενναδόπουλος

Γενάρης ή Γεννάρης: Επώνυμο Παρωνύμιο. Ίσως κρητικής καταγωγής από την Σούδα. Κλάδος του επιθέτου υπάρχει στην Πάρο αλλά και στην Αθήνα από θηλυγονία. 
Σύμφωνα με οικογενειακή μαρτυρία, το Παριανό επώνυμο Γενάρης πριν καθιερωθεί ως επώνυμο, ήταν παρωνύμιο (παρατσούκλι), το οποίο αντικατέστησε το κανονικό επώνυμο Ζουμής, που ανήκει σε κλάδο της οικογένειας Ζουμή. Το Γενάρης δόθηκε στον γενάρχη της οικογένειας ως παρωνύμιο, επειδή  συνέχεια αναρωτιόταν και επιζητούσε εξήγηση, για τα γατιά που γεννούσαν Γενάρη μήνα, τον παρονόμασαν Γενάρη. Σήμερα το επώνυμο στην Πάρο συνεχίζει από θηλυγονία, ενώ κλάδος της οικογένειας που διαμένει στο Βέλγιο διατηρεί περιουσία στον Μώλο.
–1834. Στοιχείο της μονής Θαψανών, στα 1834. Το επώνυμο Γενάρης υπάρχει και σήμερα στην Πάρο.
–1847. Σε εκλογικό κατάλογο Παροικίας του 1847 (συμπεριλαμβάνει και την Αντίπαρο) είναι εγγεγραμμένος ο 58χρονος γεωργός Ιάκωβος Γενάρης.
–1888. Στις 29 Απριλίου 1888 ο 35χρονος εργατικός; από την Πάρο Ιωάννης Ραγκούσης του Ιωάννη και της Μαρίας Ι. Σφακιανού, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 16χρονη από την Σύρο Μαρία Γενάρη, του Ιωάννη Γενάρη και της Μαρουλιώς Μεταξά.
–1894. Το 1894 γεννιέται ο Γεννάρης Δημήτριος του Ανδρέα  κάτοικος Παροικιάς.
–1930. Το 1930 γεννιέται ο Γεννάρης Ανδρέας του Δημητρίου ιδ. υπάλληλος κάτοικος της Κοιν. Παροικιάς.
–1945. Σε φωτογραφεία του 1945 απεικονίζεται στην Παροικιά ο Κώστας Γενάρης.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Παροικιάς του 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Γεννάρης Δημήτριος του Ανδρέα (γεν. 1894) συνταξιούχος, κάτοικος Παροικιάς.
–1950. Στον εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Παροικιάς στις 17 Μαΐου 1950 είναι εγγεγραμμένη η Γενάρη Χρυσώ (γεν. 1901), όνομα συζύγου Δημήτριος, όνομα πατρός Κ. Αποστολόπουλος.
–1952. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς το 1952 είναι εγγεγραμμένος ο Γεννάρης Ανδρέας του Δημητρίου ιδ. υπάλληλος κάτοικος της Κοιν. Παροικιάς.

Γενεράλες: Βλέπε Γενεράλης

–Γενεράλης ή Γενεράλες: Ίσως λατινική η προέλευση αυτού του επιθέτου. Από το Generale (γενικά).
–1860. Στις 16 Ιανουαρίου 1860 σε συμβολαιογραφική πράξη [ναυτοδάνειο] στην Σύρου αναφέρεται ότι ο κάτοικος Πάρου ναυτικός Γενεράλης Γεώργιος.
–1860. Στις 26 Φεβρουαρίου 1860 και στις  27 Μαρτίου 1860 σε συμβολαιογραφική πράξη [Συμφωνητικό] στην Σύρου αναφέρεται ο κάτοικος Πάρου Γεώργιος Γενεράλης ναυτικός να συνάπτει συμφωνητικό σε ναυπηγείο της Ερμούπολης.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Γενεράλες Ιωάννης του Γεωργίου, 21 ετών σκυτοτόμος.

–Γενιάτος ή Γενάτος: Παρωνυμικό επώνυμο.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883 είναι εγγεγραμμένος ο Γενιάτος Εμμανουήλ του Χαράλαμπου, 52 ετών, παπουτσής, κάτοικος Αθήνας.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχει εγγεγραμμένος ο, Γεν(ι)άτος Εμμανουήλ του Χαράλαμπου, ετών 54, υποδηματοποιός από τη Νάουσα, κάτοικος Αθήνας.

Γενναδόπουλος ή Γεναδόπουλος:
–1900. Το 1900 γεννιέται ο Γενναδόπουλος Μιχαήλ του Αντωνίου ράπτης κάτοικος Παροικιάς.
–1908. Το 1908 γεννιέται η Γεναδοπούλου Αικατερίνη του Αντωνίου κάτοικος κοιν. Παροικιάς.
–1909. Το 1909 γεννιέται ο Γενναδόπουλος Γρηγόριος του Αντωνίου ράπτης κάτοικος Παροικιάς. Απεβίωσε το 1949 στην Παροικιά.
–1912. Το 1912 γεννιέται ο Γενναδόπουλος Ιωάννης του Αντωνίου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1913. Το 1913 γεννιέται η Γεναδοπούλου Σμαράγδα του Μιχαήλ κάτοικος κοιν. Παροικιάς.
–1946. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1946 υπάρχουν εγγεγραμμένα τα αδέρφια Γενναδόπουλος Μιχαήλ, Γρηγόριος και Ιωάννης του Αντωνίου κάτοικοι Παροικιάς.

Γεννάρης: Βλέπε Γενάρης

Γενουάτης:
–1537. Ντόριας Αντρέας Γενουάτης ναύαρχος το 1537.

Γεντίκογλου: Μικρασιάτικο επώνυμο.
–1938. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος η παριανή [Αντίπαρο] 25 ετών Ευαγγελία Βασ. Γεντίκογλου άγαμος. Έδωσαν όρκο στις 30 Απριλίου 1938.

–Γεραλής: Επώνυμο παρωνύμιο.
1875 Ο ζωγράφος Λουκάς Γεραλής (1875 - 1958) είχε Λευκιανή σύζυγο, την Άννα Γ. Δεσύλλα.

Γεράκης: Κρητικής καταγωγής και προέρχεται από το ουσιαστικό γεράκι. Ο γενάρχης της Παριανής οικογένειας κατάγεται από την Αμοργό.

–Γεράρδης ή Γεράρδος ή Γιράρδης ή Γηράρδης: Γνωστή καθολική οικογένεια της Πάρου και Αντιπάρου από τον 16ο αιω. Στη Νάουσα ο Θυρεός των Γεράρδη που ήταν πρόξενος της Αυστροουγγαρίας στην Παροναξία, την βρίσκουμε σήμερα στο γεφυράκι της Νάουσας και το οποίο παλιότερα ήταν στην περιοχή Ρούγα του Ευαγγελισμού (σημ. καφέ Ε. Γαβαλά). Γνωστή κρητοβενέτικη οικογένεια. Από το λατινικό Gerardi, Girardi.  
Η πειρατεία, η ναυτιλία και η καλλιέργεια της γης σύντομα διαμόρφωσαν όπως σημειώνεται κάπου μια ντόπια τάξη ολιγαρχίας, στην οποία προσχώρησαν και οι εξελληνισθέντες παλαιοί Βενετοί φεουδάρχες. Εμφανίζονται δηλαδή οι αρχοντικές οικογένειες, που διέθεταν αρκετή κτηματική περιουσία, χρήματα, καράβια, ανεμόμυλους, μοναστήρια και αξιώματα, όπως Μαυρογένη, Κονδύλη, Κρίσπη, Χαμάρτου, Γεράρδη, Βατιμπέλα, Κορτιάνου, Μαλατέστα, Δελαγραμμάτη, Ναυπλιώτη, Καμπάνη κ.α. 
–1619-1624, Καθολικός επίσκοπος Σύρου ο Ναουσαίος Ιωάννης Γεράρδης.
–1626. Σε έγγραφο του Αγίου Αντωνίου Κεφάλου στις 2 Φεβρουαρίου 1626. Αγορά του χωραφιού του Μανώλη Γηράρδη.
–1641, Γιαννουλάκης Γιράρδης, πρώτος νοικοκύρης του νησιού από τη Νάουσα.
–1655. Έγγραφο του μητροπολίτη Παροναξίας Νικοδήμου στις 29 Αυγούστου 1655 μας πληροφορεί ότι ο «κυρ Παρθένης Γεράρδης αγόρασε ένα χωράφι στο μέρος της Άγουσας και στην τοποθεσία Καψαμπέλο εντός του οποίου υπήρχε ένα μικρό εξωκκλήσι τιμώμενο στο όνομα του Αγίου Ανδρέα του Πρωτοκλήτου».
–1672. Σε αίτημα των παριανών προς τον προϊστάμενο της γαλλικής επαρχίας Πατέρα της Καθολικής Εκκλησίας  Jacques Dinet για να ζητήσουν πατέρες της καθολικής εκκλησίας να έρθουν στην Πάρο. «Ταπεινοπρεπώς παρακαλούμεν την πανοσιώτη σας, ωσάν προηγούμενος οικουμενικός και πατριάρχης της αγίας και υπέρ ενδόξου συντροφιάς υου Ιησού να συγκλύνη εις το να μας έλθουν ωδε εις τον τόπον μας πατέρες δια να κατοικήσουν εδώ έως εις τα άλλα νησιά δια να ημπορέσωμεν και ημείς να λάβωμεν εκείνη την βοήθειαν και ωφέλειαν της ψυχής μας μαζί κα την επιστήμην δια τους μεταγενέστερους μας, επειδή ξεύρωμεν καλότατα ότι πως η πανοσιώτησας και η τρισκία της όλα ο σκοπός και ο πόθος άλλο δεν είναι εις όλα τα πάντα μόνον να γυρέψετε την μεγαλύτερην δόξα του Θεού και της σωτηρίας των ψυχών εις κάθε τόπον όπου ευρίσκονται…»
Πάρος: εν έτι σωτήριω 1672 εν μήνι μαίω (29) εις το παλαιόν: + Ταπεινός Μητροπολίτης Παροναξίας Μελέτιος.
Το πιο πάνω αίτημα υπογράφουν χριστιανοί, καθολικοί και ορθόδοξοι, κατοίκων της Νάουσας μεταξύ άλλων και ο Niceforo Girardo και Battista Girardi.
–1674. Σε έγγραφο για την ανέγερση της Καθολικής Μονής στην Παροικιά του 1674 αναγράφεται ο Τζουάνες Γιράρδης.
–1675. Στις 15 Μαΐου 1675. Σε επιστολή Ναουσαίων προς τον πρεσβευτή των Γάλλων, αιτώντας Καπουκίνους πατέρες  υπογράφει ο Niceforo de Gerardi.
–1675. Στις 27 Μαΐου 1675, Σεραφείμ ο εκ Ριόν παρεγένετο εις Άγουσα (Νάουσα) προς βοήθεια των ψυχών και την εορτή της Πεντηκοστής και να διδάξει στο σχολείο εν τη οικία του Νικηφόρου Γιράρδη και μετά της ημέρας μετοίκησε εις την θυγατέρα του μακαρίτου Γεωργίου Μοσκονά, συζύγου του Δομένικου Κρίσπου, ως αυτής θανούσας χειροτονήθηκε ιερεύς (καθολικός).
–1675. Στις 24 Ιουνίου 1675. Σε έγγραφο των Καθολικών Μοναχών αναφέρει ότι: «τη πρωία ενεπήχθη ο σταυρός του μοναστηριού ημών (Αγίου Αθανασίου Νάουσας) παρά του πατρός Σεραφείμ του εκ Ριόν και Ιλαρίωνος του εκ Βιττέλης, εν τω μέσω του κήπου ον εδώρισεν ημίν ο Γιαννάκης Κουρτιάνος παρουσία του ιερέως Λεονάρδου Φρέρη τοποτηρητού εν Πάρω, του ιερέως Δομίνικου Κρίσπου και Νικηφόρου Γιράρδη.
–1676. Στις 29 Ιουνίου 1676. Ο πρώτος θεμέλιος λίθος ετέθη υπό του Γιαννάκη Γεράρδη υποπρόξενου των Γάλλων στην Πάρο παρουσία του καθολικού εφημέριου Λεονάρδου Φρέρη και του ιερέως Δομίνικου Κρίσπη, πλείστων ελλήνων παπάδων, των δοκίμων της πόλεως και των πλειστών κατοίκων, ο ηγούμενος Ιωάννης Φραγκίσκος από το Αρράς (DArras) εποίησε μικρό λογίδιον. (πρόκειται για την ανακατασκευή της Μονής του Αγίου Αθανασίου στη Νάουσα από τους καθολικούς Μοναχούς)
–1687. Ο Νικόδημος Γεράρδης μαρτυρείται το 1687.
–1691. Έργο του μοναχού Νικόδημου Γεράρδη το 1691.
–1695. Ξυλόγλυπτο τέμπλο και δεσποτικές εικόνες Κρητηκοβενέτικης τέχνης του Αγίου Αθανασίου Νάουσας (μοναστηριού διαδοχικά σε ορθοδόξους και καθολικούς) φέρουν την υπογραφή "δια χειρός των μοναχών Νικοδήμου Γεράρδη και Ανδρέα Μοστράτου" έτος 1695.
–1699, Αγιογραφίες του Αγίου Γεωργίου Ναούσης (Μεροβίγλι) ο Νικόδημος Γεράρδης.
–1700. Έγγραφο Τσιπίδου στις 1 Οκτωβρίου 1700 αναφέρει τον αγιογράφο Νικόδημο Γεράρδη.
–1702. Ο ιερέας Μιχαήλ Τζανιάς ανταλλάσει κτήμα με τον Μανώλη Γεράρδη στις 22 Νοεμβρίου 1702.
–1711. Εφημέριος στη Σκόπελο ο Παχώμιος Γεράρδης το 1711. Με έξοδα του κτίσθηκε ο ναός της Παναγίας Φανερωμένης στη Χώρα Σκοπέλου. Επιγραφή επάνω από την δυτική θύρα εισόδου: «Ο ναός ούτος (…) διά συνδρομής και κόπων τε και μόχθων Παχωμίου θύτου όντος Διονυσιάτη εκ νήσου Πάρου εκ Γεραρδέων δια δαπάνης πάντων των ευσεβών χριστιανών των εν Σκοπέλω έτη από Θεού, αψια [1711]».
–1718. Στη Νάουσα προικοσύμφωνο Δημ. Περδικάκη και Αναστασίας Λιπράντου (Καστέλλι Νάουσας, 19 Απρ. 1718) Από δε τα ξωτικά το χωράφι όπου έχει εις του Ζγουράφου τα δύο λιβαδάκια συμπλησιαζόμενα Σακελλάριου Ρούσσου και του χωραφιού βικάριος Γεράρδης. –1720. Παριανός αγιογράφος Νικόδημος Γεράρδος 1720.
–1724. Προικοσύμφωνο Ιωάννη Βασάλου και Αννέζας (Νάουσα 27 Σεπτ. 1724) «έτερον χωράφι εις τον Ξηροπόταμο πλησίον βικαρίου Γεράρδη, έτερον χωράφι εις την Κατηφόρα πλησίον Ιωάννης Τριαντάφυλλους».
–1826. Πρόξενος Αυστροουγγαρία στη Νάουσα το 1826 ο Φραγκίσκος Γιράρδης. Υπογράφει σε έγγραφο του στις 21 Φεβρουαρίου 1826. 
–1887. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1887 κάτοικος Αντιπάρου Γεράρδης Δημήτριος του Νικολάου, εργάτης.
–1907. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 24 ετών λαχανοπώλης Λάζαρος Νικ. Γεράρδης άγαμος. Έδωσε όρκο στις 17 Ιανουαρίου 1907.
–1913. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1913 κάτοικος Αντιπάρου Γεράρδης Νικόλαος του Δημητρίου ναυτικός.
–1937. Δημήτριος Γεράρδης από την Αντίπαρο. Επιτύμβια πλάκα στο δημοτικό της Αντιπάρου αναγράφει ως "Φροντίδι Δ. Γεράρδη 1937".   
–1933-1939. Δάσκαλος στο Δημοτικό Σχολείο Νάουσας, Ιωάννης Γεράρδης από την Αντίπαρο.
–1945. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός [Αντίπαρος] 34 ετών Ιωάννης Δημ. Γεράρδης έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 12 Ιουνίου 1945.
–1946. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1887 κάτοικος Αντιπάρου Γεράρδης Δημήτριος του Νικολάου, εργάτης.
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 19 Αυγούστου 1950, υπάρχει εγγεγραμμένη η Λεβέντη Μαριγούλα, όνομα συζύγου Γεώργιος, όνομα πατέρα Δημήτριος Γεράρδης.
–1954. Σε εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 26 Νοεμβρίου 1954 υπάρχει εγγεγραμμένη η Γεράρδη Μαρουσώ όνομα συζύγου Δημήτριος, όνομα πατρός Γ. Τριαντάφυλλος, κάτοικος Αντιπάρου.

–Γεράρδος: Βλέπε Γεράρδης.

Γεραρούτης: Παρωνυμικό επώνυμο.
–1716. Σε πρακτικό εκλογής νοταρίου – καγκελαρίου από το κοινό της Παροικιάς στη Γενική Συνέλευση της 14 Ιανουαρίου 1716, μαρτυρείται ο Τζουάνες Γεραρούτης.

Γερασίμου: Πατρωνυμικό επώνυμο.
–1833. Σε κατάλογο της εν Παροίκια Ελληνοδιδακτικής Σχολής μαθητευόντων παιδιών στις 28 Απριλίου 1833 αναφέρεται ο Α. Γερασίμου.
–1835. Σε ομαδικό έλεγχο του δημοτικού σχολείου Πάρου του 1835, υπάρχει εγγεγραμμένος ο μαθητής Ανδρέας Γερασίμου με καταγωγή από την Κρήτη, τέχνη πατρός, μάγειρας.
–1903. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 38 ετών μηχανικός Αντώνιος Ανδρ. Γερασίμου έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 24 Ιανουαρίου 1903.

–Γερμανάκος: Πατρωνυμικό ή πατριδωνυμικό επώνυμο. Από
το χωριό Βαχός της Μάνης.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883 είναι εγγεγραμμένος ο Γερμανάκος Κωνσταντίνος του Παναγιώτη, 68 ετών, εργάτης και ο Γερμανάκος Παναγιώτης του Κωνσταντίνου 41 ετών, φούρναρης.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Γερμανάκος Κωνσταντίνος του Παναγιώτη, 70 ετών, εργάτη από τη Νάουσα και Γερμανάκος Παναγιώτης του Κωνσταντίνου, ετών 43, φούρναρης από τη Νάουσα.

–Γερμανής ή Γιερμάνης: Εθνικό, πατριδωνυμικό αλλά ίσως και παρωνυμικό. Θυμίζουμε ότι κάποιοι αποκτούσαν παρωνύμια από τις περιοχές που έχουν ζήσει ή έχουν επισκεφτεί χωρίς απαραίτητα να είναι από αυτή.
–1675. Στις 15 Μαΐου 1675. Σε επιστολή Ναουσαίων προς τον πρεσβευτή των Γάλλων, αιτώντας Καπουκίνους πατέρες  υπογράφει ο Τζουάνης Γιερμάνης.
1722. προικοσύμφωνο Φραντζέσκου Γερμανή και Ανθούσας (Νάουσα 9 Νοεμ 1722) «και ένα χωράφι εις την Ψαρομπούταύτα».
–1732. Η Ανθούλα και ο Φραντζέσκος Γερμανής δίδουν στην κόρη τους Ειρήνη δύο εικόνες της Παναγίας Ζωοδ. Πηγής και του Τιμίου Προδρόμου (προικοσύμφωνο Νικ. Μπελώνια και Ειρήνης, Νάουσα 2 Νοεμ. 1732) και β ο Ι. Μαυρομμάτης ανάμεσα στις εικόνες δίδει στην κόρη του Μαρία «έτερη της Ζωοδόχου Πηγής να την δεκαπεντίζει εν όσω ζή».
–1821. Οι υπογεγραμμένοι στρατιώτες υπόσχονται να ακολουθήσουν τον Φιλικό Παναγιώτη Δ. Δημητρακόπουλο και να απέλθωσιν εις Πελοπόννησο για να ενωθούν υπό τις οδηγίες του εκ λαμπρότατου Πρίγκηπος Δημήτριο Υψηλάντη ελληνικών στρατευμάτων. Εις βεβαίωση υπογράφονται Νάουσα Πάρου τη 20 Αυγούστου 1821, δια χειρός Αλέξανδρου Μπαρότζη βεβαίουσι το παρόν και μαρτυρώ. Γεώργιος Γερμανής.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 34χρονος σανδαλοποιός Στέφανος Γερμανής, ο 30χρονος σανδαλοποιός Γερμανής Ι. Αντώνιος, ο 44χρονος φούρναρης Ιωάννης Γερμανής.
–1878. Στις 17 Νοεμβρίου 1878 ο παριανός Γερμανής Ζαννής 30 ετών Κρεοπώλης κάτοικος Σύρου δηλώνει τον θάνατο της φίλης του Ραγκούση Μαρουλία 14 ετών κάτοικος Ερμούπολης του Χρούση και της Μαρίας. Ασθένεια: Περιτονίτις;.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883 είναι εγγεγραμμένος ο Γερμανής Γεώργιος (νόθος), 39 ετών, ναυτικός, ο Γερμανής Ζαννής του Στέφανου, 39 ετών, κρεοπώλης. Κάτοικος Σύρου, μετέφερε τα δικαιώματα του στην Πάρο.  Ο Γερμανής Κωνσταντίνος του Στέφανου, 48 ετών, παπουτσής, ο Γερμανής Λογγίνος του Ιωάννη45 ετών, εργάτης, ο Γερμανής Μηνάς του Στέφανου, 39 ετών, εργάτης, ο Γερμανής Νικόλαος του Ιωάννη, 53 ετών, γεωργός και  ο Γερμανής Παναγιώτης του Στέφανου, 22 ετών, Σανδαλοποιός.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Γερμανής Γεώργιος, νόθος, ετών 41, ναύτης από τη Νάουσα, κάτοικος Βρασ(ζ)ιλίας, Γερμανής Κωνσταντίνος του Στέφανου, 50 ετών, υποδηματοποιός από τη Νάουσα, Γερμανής Λογγίνος του Ιωάννη, 47 ετών, εργάτης από τη Νάουσα, Γερμανής Μηνάς του Στέφανου, ετών 41, εργάτης από τη Νάουσα και Γερμανής Νικόλαος του Ιωάννη, 55 ετών, γεωργός από τη Νάουσα.
–1914. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 37χρονος εργάτης Ιωάννης Λ. Γερμανής, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 10 Ιανουαρίου 1914.
–1937. Σε καταστατικό του «Εν Πειραίει Συνδέσμου Ναουσαίων Πάρου» αναγράφετε στο Διοικητικό Συμβούλιο ως Αντιπρόεδρος ο Στυλιανός Γερμανής με ημερομηνία Εν Πειραίει τη 20 Ιανουαρίου 1937.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Τσουνάκη Ελένη, όνομα συζύγου Αργύριος, όνομα πατρός Γερμανής Μηνάς και  η Κουζούμη Καλλίτσα, όνομα συζύγου Γεώργιος, όνομα πατρός Μηνάς Γερμανής.

–Γερμανός: Εθνικό, πατριδωνυμικό αλλά ίσως και παρωνυμικό. Θυμίζουμε ότι κάποιοι αποκτούσαν παρωνύμια από τις περιοχές που έχουν ζήσει ή έχουν επισκεφτεί χωρίς απαραίτητα να είναι από αυτή.
–1622. Στις 26 Δεκεμβρίου 1622 ο ιερομόναχος Γερμανός υπογράφει έγγραφο αφιερώσεως της Ξεχωριανής στη Μονή Πάτμου.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Γερμανός Παναγιώτης του Στέφανου, ετών 24, σανδαλοποιός από τη Νάουσα. (ίσως παραφθορά του επώνυμου Γερμανής).

Γερόντης: Παρωνυμικό επώνυμο. Σήμερα σε χρήση στην Σίφνο.
–1820. Ο ιερέας Αντώνιος Γερόντης αναφέρεται σε δυο προικοσύμφωνα της Νάουσας στις 11 Ιανουαρίου 1820 και στις 16 Ιανουαρίου 1820.
–1828. Στις 9 Δεκεμβρίου 1828 ο ιερέας Αντώνιος Γερόντης έχει ήδη πεθάνει και αναφέρεται η πρεσβυτέρα του Μαρούσα.

Γεωργακόπουλος:
–1904. Το 1904 γεννιέται ο Γεωργακόπουλος Σωτήριος του Γεωργίου δημ. υπάλληλος κάτοικος κοιν. Παροικιάς.
–1950. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1950 είναι εγγεγραμμένος ο Γεωργακόπουλος Σωτήριος του Γεωργίου δημ. υπάλληλος κάτοικος κοιν. Παροικιάς.

–Γεωργιάδης: Ποντιακό επώνυμο. Η οικογένεια Γεωργιάδη που συναντάμε σήμερα στην Πάρο κατάγεται από το Ν. Τρικάλων. 
–1805. Ηλίας Γεωργιάδης Ιερομόναχος στη Μονό Χριστό του Δάσους 1805. Γεννήθηκε το 1790 στους Φραγκάδες Ηπείρου και απεβίωσε το 1860 στην Πάρο.
–1830. Ο Αρχιμανδρίτης, Ηλίας Γεωργιάδης ηγούμενος της μονής Αγίου Γεωργίου Λαγκάδας αναφέρεται στον κατάλογο του μητροπολίτη Παροναξίας Ιερόθεου στις  8 Φεβρουαρίου 1830.
–1832. Δόκιμος Μοναχός στην Λογγοβάρδα ο Νικόλαος Γεωργιάδης. Εποχή εισόδου στη μονή το 1832 σε ηλικία 17 ετών.
–1854. Μοναχός Λογγοβάρδας ο Νικόλαος Γεωργιάδης το έτος 1854.
–1860 απεβίωσε ο Αρχιμανδρίτης, ηγούμενος του Αγίου Γεωργίου Λαγκάδας Ηλίας Γεωργιάδης το 1860.

Γεωργίου: Κοινότυπο πατρωνυμικό επίθετο. Στην Πάρο δηλώνουν καταγόμενοι από την Ρούμελη. Ένας κλάδος (μοναχός το 1832) εξ Ιωαννίνων.
–1821. Οι υπογεγραμμένοι στρατιώτες υπόσχονται να ακολουθήσουν τον Φιλικό Παναγιώτη Δ. Δημητρακόπουλο και να απέλθωσιν εις Πελοπόννησο για να ενωθούν υπό τις οδηγίες του εκ λαμπρότατου Πρίγκηπος Δημήτριο Υψηλάντη ελληνικών στρατευμάτων. Εις βεβαίωση υπογράφονται Νάουσα Πάρου τη 20 Αυγούστου 1821, Πέτρος Γεωργίου και Παναγιώτης Γεωργίου Ρουμελιώτες.
–1825. Ο Φιλόθεος Γεωργίου φεύγοντας την μανία των Τούρκων μαζί με τον και τον Ιερόθεο Ιωάννου Βοσυνιώτη, μετέπειτα ηγούμενο της Λογγοβάρδας, ήλθε στην Πάρο στα 1825.
–1830. Στις 8 Φεβρουαρίου 1830 αναφέρεται στον κατάλογο του μητροπολίτη Παροναξίας ο ιερομόναχος, ηγούμενος της μονής Λογγοβάρδας Φιλόθεος Α’ Γεωργίου.
–1832. Ιωασάφ Γεώργιος, εξ Ιωαννίνων, μοναχός το 1832 στον Άγιο Ιωάννη Δέτη.
–1833. Σε κατάλογο της εν Παροίκια Ελληνοδιδακτικής Σχολής μαθητευόντων παιδιών στις 28 Απριλίου 1833 αναφέρεται η Μαρία Γεωργίου
–1834. Εισήλθε στη μονή της Λογγοβάρδας ο μοναχός Βασίλειος Γεωργίου από τη Νάξο το 1834.
–1835. Σε ομαδικό έλεγχο του δημοτικού σχολείου Πάρου του 1835, υπάρχει εγγεγραμμένη η μαθήτρια Καλυψώ Γεωργίου και ο Ανδρέας Γεωργίου, τέχνη πατρός ναύτης.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο Δήμου Μάρπησσας του 1844 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Γ. Γεωργίου 54 ετών αλιεύς.
–1845. Στα δημοτολόγια του Δήμου Μάρπησσας, πρώτη εγγραφή ο αλιεύς Γεωργίου …
–1854. Μοναχός Λογγοβάρδας ο Βασίλειος Γεωργίου στον κατάλογο της Μονής του 1854, φέρεται να έχει πατρίδα τη Νάξο, ηλικία 25 ετών. Κατέχει τον βαθμό του δοκίμου.
–1859. Στις 18 Ιανουαρίου 1859 η παριανή Αικατερίνη Σάλα 22 ετών του Δημητρίου και της Αρχοντώ Γεωργίου παντρεύεται στην Σύρο τον Εμμανουήλ Μαυρομμάτη 33 ετών ναυτικό του Παναγιώτη και της Άννας Ζαγλανίκου από την Σμύρνη.
–1866. Στις 2 Ιανουαρίου 1866 ο 22χρονος βυρσοδέψης από την Πάρο Δημήτριος Ρούσσος του Πέτρου και της Βουλοτίνης Γεωργίου, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 18χρονη από την Ίο Καλλιόπη Σκόκου, του Νικολάου και της Μαρίας.
–1870. Το 1870 ο Πέτρος Γεωργίου 23 ετών άγαμος, υπάλληλος από την Πάρο, αναφέρεται σε απογραφή της Πόλης Ερμούπολης.

–Γεωργούσης: Ο κλάδος των Λευκών κατάγεται από την Μονοκαρυά της Ιστιαίας Εύβοια.
–1908. Γενάρχης της οικογένειας της Πάρου ο Ιωάννης Δ. Γεωργούσης (1908-1984) 
–1941. Το έτος εγγραφής στα δημοτολόγια Λευκών το 1941.
1959. Σε άγημα της Εκατονταπυλιανής στις 15 Αυγούστου του 1959 διακρίνεται η μαθήτρια Μαριάννα Γεωργούση.
–1959. Σε φωτογραφεία του 1959 στην Παροικιά διακρίνεται ο μαθητής Χρήστος Γεωργούσης.
–1990. Γυμνασιάρχης Πάρου το 1990 ο Χρήστος Ι. Γεωργούσης από τις Λεύκες.

Γιακουμής:
–1891. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 32 ετών βυρσοδέψης Νικόλαος Σταμ. Γιακουμής έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 22 Ιανουαρίου 1891.

–Γιαννάκης: Πατρωνυμικό Επώνυμο. Ο Γενάρχης της Πάρου έχει καταγωγή από Καλαμπάκα Ν. Τρικάλων.
–1980. Μηχανικός αυτοκινήτων «Δημήτρης Γιαννάκης» το 1980 στην Μάρπησσα.
–2010. Το 2010 μαρτυρείται ο μηχανικός αυτοκινήτων στη Μάρπησσα.

Γιαννακός:
–1950. Στον εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Παροικιάς στις 17 Μαΐου 1950 είναι εγγεγραμμένη η Γιαννακού Ελένη (γεν. 1895), όνομα συζύγου Γεώργιος, όνομα πατρός Π. Αποστολόπουλος.

–Γιανναράκης: Πατρωνυμικό επώνυμο.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Γιανναράκης Νικόλαος του Ιωάννη 50 ετών μυλωνάς.

Γιάνναρης:
–1862. Στις 10 Φεβρουαρίου 1862 ο 22χρονος αλιεύς από την Πάρο Μάρκος Γιάνναρης του Εμμανουήλ και της Χρυσής Διακογιώργη, παντρεύεται στην Ερμούπολη την συριανή 15χρονη Αικατερίνη Ιακώβου, του Παναγή και της Σταυρούλας Χριστοφή.

Γιαννίτσης:
–1903. Στις 14 Νοεμβρίου 1903 ο 33χρονος αρτοποιός από την Πάρο Ιάκωβος Χαμηλοθώρης του Νικολάου και της Αικατερίνης Βελέντζα [κάτοικοι Πάρου], παντρεύεται στην Ερμούπολη την 18χρονη από την Πάρο Ελπίς Γιαννίτση, του Κωνσταντίνου και της Κυριακής Διαλινού [κάτοικοι Πάρου].

–Γιαννουλάκης: Πατρωνυμικό επώνυμο. Πιθανή καταγωγή από Κρήτη.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Ιωάννης Γιαννουλάκης από τα χωριά του Κεφάλου.
–1843. Στις 17  Οκτωβρίου 1843 η συνέλευση της αντιπολίτευσης επαναλαμβάνεται, αλλά πάλι χωρίς τον Δήμαρχο Θ. Καμπάνη ο οποίος κατηγορείται από τους παρευρισκομένους ότι «αισθάνεται ανώτερος του νόμου και προβάλει ανύπαρκτες προφάσεις». Η συνέλευση αποφασίζει να προχωρήσει στην εκλογή χωρίς τον Δήμαρχο! Πρόεδρος ανέλαβε ο Δ. Χαμάρτος και προσυπέγραψαν τα 5 γεροντότερα μέλη Ν. Πούλιος, Ιωάννης Καπαρός, Λεονάρδος Κονδύλης, Ηλίας Σαράντος, Νικόλαος Ρούσσος. Οι εκλογείς ήταν οι εξής:
Πόλις Παροικίας (Δήμαρχος Θ. Καμπάνης): Ζώρζης Μ Μαυρογένης, Δημήτριος Χαμάρτος, Πέτρος Μαυρομμάτης, Ν Α Ψαράκης, Αντ Ελ Χαμάρτος, Λεονάρδος Κονδύλης.
Κωμόπολις Λευκών (Πάρεδρος Κωνσταντίνος Χανιώτης): Εμμανουήλ Ν Αρκάς, Νικόλαος Γ Ρούσσος, Νικόλαος Γ Παντελαίος, Ιωάννης Α Δεσύλλας.
Κωμόπολις Ναούσης (Δήμαρχος Ν. Μαλατέστας): Δημήτριος Π Δημητρακόπουλος, Ηλίας Σαράντος, Ιωάννης Μεταξάς, Αντώνιος Κορτιάνος (δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας).
Χωρίον Κώστου(Πάρεδρος Ιωάννης Α. Καπαρός): Ιωάννης Α Καπαρός, Αναστάσιος Ρούσσος
Χωρίον Δραγουλά (Πάρεδρος Νικήτας Ν. Άγουρος): Γεώργιος Κληρονόμος
Χωρίον Μαρμάρων (Πάρεδρος Νικήτας Ν. Άγουρος): Ιωάννης Γιαννουλάκης, Νικήτας Άγουρος (δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας).
Χωρίον Τσιπίδου (Δήμαρχος Μαρπήσσης ΓΣ Δελαγραμμάτης): Νικόλαος Βατιμπέλας, Νικόλας Πόυλιος, Γεώργιος Σ Δελαγραμμάτης (απών).
Χωρίον Ωλιάρου (Πάρεδρος Δ. Βιάζης): Παναγής Καλάργυρος, Ματθαίος Μαούνης.
Τα αποτελέσματα ανέδειξαν πληρεξουσίους Πάρου τους Δ. Π. Δημητρακόπουλο (21 ψήφοι) και Ζ. Μάτσα Μαυρογένη (21). Συμμετείχαν και οι Νικόλαος Ψαράκης (Παροικιά, 11 ψήφοι), Ν. Βατιμπέλας (Τσιπίδος, 7), Λεονάρδος Κονδύλης (Παροικία, 7), Νικόλαος Μαλατέστας (Νάουσα, 6 ψήφοι), Κωνσταντίνος Δαμίας (Παροικία, 6), Π. Μαυρομάτης (Παροικία, 6).
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Μαρμάρων του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 43χρονος έμπορος Γιαννουλάκης Ιωάννης.
Ο Δήμαρχος Πάρου αρνήθηκε να επικυρώσει τις υπογραφές και συνεπώς την εκλογή.
–1849. Το 1849 κάτοικος Μαρμάρων Ιωάννης Γιαννουλάκης.

Γιαρδάνης: Βλέπε Ιορδάνης.

–Γιαρμής:
–1880. Έγγραφο στο κατάστιχο Λεβαντή «εις τας 28 Ιαν. 1880 εμβήκαν του Κων. Σιφάκη οι γαιδαροι εις το Τζιμπούκη και το απόκοψε ο αποκοπτής εν πινάκι. Το έλαβα. Μάρτυρες Νικόλαος Παυλάκης, Αντώνιος Γιαρμής, Απόστολος Κεφάλας και Μάρκος Δελέντας».

–Γιατροπούλης ή Γιατρόπουλος ή Ιατροπούλης: Ίσως βυζαντινό επίθετο-παρατσούκλι, Γνωστό ως και σήμερα στην Πάρο στην περιοχή του Παρασπόρου. Κλάδος που πήγε στην Σύρο, από παραφθορά / ανορθογραφία, γράφονται Γιατρόπουλος.  Σύμφωνα με τον ιατρό μελετητή Γεώργιο Καπαρό,
το Ιατροπούλης προέρχεται από το ιατρός. Μπορεί να μην έχει σχέση με τον Ιατρού, αλλά με κάποιον γιατρό αλλά και πάλι δηλώνει σημαντική καταγωγή γιατί τότε ήταν πολύ δύσκολο να γίνει κάποιος γιατρός αν δεν ήταν από σημαντική οικογένεια! πιθανός το επίθετο σημαίνει πως κάποια Ιατρόπουλα έμειναν ορφανά και τους έμεινε το όνομα Ιατροπούλι (στα ιταλικά τα ιατρόπουλα τα έλεγαν iatropuli). Σε όλες τις βενετικές απογραφές αν ο άντρας δεν υπήρχε, το επίθετο της οικογένειας έληγε σε -πουλα. Από αυτό βγαίνει το πελοποννησιακό -πουλος. σε όλες τις βενετικές καταγραφές (Κρήτη, Επτάνησσα κτλ). Το -πουλι είναι πληθυντικός και υπονοεί τα παιδιά της οικογένειας. Για να καταγραφεί η οικογένεια ως Ιατροπούλι σημαίνει πως δεν υπήρχε ούτε ο άντρας (Ιατρός), ούτε η κόρη (Ιατροπούλα).
–1844. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών το 1844 είναι εγγεγραμμένος ο 45χρονος γεωργός Δεμένεγος Ιατροπούλης.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 32χρονος εργάτης Ιωάννης Ιατροπούλης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 49χρονος έμπορος Ιατροπούλης Δεμένεγος.
–1847. Σε εκλογικό κατάλογο Παροικίας του 1847 (συμπεριλαμβάνει και την Αντίπαρο) είναι εγγεγραμμένος ο 39χρονος γεωργός Γεώργιος Ιατροπούλης, ο 47χρονος γεωργός Μάρκος Ιατροπούλης, και ο 50χρονος γεωργός Προκόπης Ιατροπούλης.
–1849. Το 1849 αναφέρεται στις Λεύκες ο Γιάννης Ιατροπούλης. Ίσως ο Γενάρχης της οικογένειας. 
–1861. Στις 3 Δεκεμβρίου 1861 ο 35χρονος λαχανοπώλης από την Πάρο Περάκης Ευάγγελος του Νικολάου και της Ζαφείρας, παντρεύεται στην Ερμούπολη την επίσης παριανή 27χρονη Πιπίνα Ιατροπούλη, του Δομένικου Γιατρόπουλου και της Ανέζας.
–1864. Στις 20 Απριλίου 1864 ο 25χρονος κηπουρός από την Πάρο Νικόλαος Γιατρόπουλος του Ιωάννη, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 18χρονη συριανή Ζαμπελού Γιαννακού, του Δημητρίου και της Καλής Μωραΐτη.
–1866. Στις 23 Ιανουαρίου 1866 ο 22χρονος κηπουρός από την Πάρο Πέτρος Γιατρόπουλος του Ιωάννη και της Παρασκευής Παΐδα, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 20χρονη από την Χίο Θ. Γιαλούρη, του Νικολάου και της Αργυρώς.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Ύριας, του 1875, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 34χρονος αγρότης, Ιατροπούλης Ιωάννης του Δομένεγου, όπως και ο 29χρονος γεωργός Προκόπης Ιατροπούλης του Δομένεγου.
–1876. Εγγραφή στα δημοτολόγια Λευκών το 1876 ο Γιάννης Ιατροπούλης.
–1876. Στις 25 Οκτωβρίου 1876 ο παριανή Γιατρόπουλος [Γιατροπούλης] Πέτρος 30 ετών και η σύζυγος του Μαρουσώ Γρυπιώτη; Ευρυπιώτη; κάτοικοι Σύρου δηλώνουν τον θάνατο του γιού τους Γεώργιο 8 μηνών κάτοικο Ερμούπολης. Ασθένεια: οδόντες.
–1877. Το 1877 γεννιέται ο Γιατροπούλης Γεώργιος του Αντωνίου αγωγεύς κάτοικος Παροικιάς.
–1878. Στις 11 Νοεμβρίου 1878 ο παριανή Ιατρόπουλος Πέτρος 30 ετών Κηπουρός και η σύζυγός του Μαρούσα Γεωργοπουλάκη κάτοικοι Σύρου δηλώνουν τον θάνατο της κόρης τους Ειρήνης 9 μηνών κάτοικο Ερμούπολης. Ασθένεια: Δόντια.
–1879. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένα τα παριανά αδέρφια του Ι. Γιατροπούλη:  ο 27χρονος άγαμος Δημήτριος Ι. Γιατροπούλης, κηπουρός ο 29χρονος Κηπουρός Μιχαήλ Ι. Γιατρόπουλος [Γιατροπούλης], άγαμος, ο αδερφός του Μάρκος Ι. Γιατροπούλης 31 ετών έγγαμος, ο 37χρονος κηπουρός Αντώνιος Ι. Γιατροπούλης και ο 38χρονος έγγαμος κηπουρός Πέτρος Ι. Γιατροπούλης. Έδωσαν όρκο στις 28 Απριλίου 1879.
–1881. Στις 16 Αυγούστου 1881 ο 36χρονος κηπουρός από την Πάρο Αντώνιος Ιατρόπουλος [Ιατροπούλης], του Ιωάννη και της Παρασκευής Παγίδα, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 23χρονη από την Σύρο Αικατερίνη Ρούσσου, του Λεονάρδου και της Μαρίας Κολιόδενας.
–1882. Το 1882 γεννιέται ο Γιατροπούλης Κωνσταντίνος του Αντωνίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883 είναι εγγεγραμμένος ο Γιατρόπουλος Πέτρος του Ιωάννη, 43 ετών, κηπουρός, κάτοικος Σύρου.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Γιατροπούλης Πέτρος του Ιωάννη, 45 ετών, κηπουρός από τη Νάουσα, κάτοικος Σύρου.
–1892. Το 1892 γεννιέται ο Γιατροπούλης Κωνσταντίνος του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1893. Το 1893 γεννιέται ο Γιατροπούλης Μάρκος του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1898. Πίναξ του Συνδέσμου των εν Λαυρίω, Αθήναις περιχώροις και Πειραιει ΠΑΡΙΩΝ, εμφαίνων ονοματεπώνυμων μελών της Περιόδου 1ης Ιουνίου 1898 ο Γιατρόπουλος Ι. Μάρκος.
–1899. Το 1899 γεννιέται ο Γιατροπούλης Γεώργιος του Δημητρίου έμπορος κάτοικος Παροικιάς.
–1905. Στις 10 Φεβρουαρίου 1905 ο 22χρονος ζυθοπώλης από την Πάρο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος του Φραγκίσκου και της Άννα Πατέλη, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 21χρονη από την Σύρο [καταγωγή Πάρος] Αργυρώ Ιατροπούλου [Ιατροπούλη], του Πέτρου, και της Μαρουσώς.
–1911. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1911 κάτοικος Αντιπάρου Γιατρόπουλος Δημήτριος του Γεωργίου ναυτικός.
–1912. Στο μνημείο πεσόντων στο Δημοτικό Σχολείο Αντιπάρου αναγράφεται ο πεσόντας κατά την περίοδο 1912-13, ο Δημ. Π. Γιατροπούλης, ο Ιατροπούλης Μάριος από τις Λεύκες, σκοτώθηκε στον πόλεμο του 1912-13. Στο Ηρώο Λευκών αναφέρεται ως "Γιατροπούλης". Πιθανόν να πρόκειται για "Γιατροπούλη" που έγινε "Ιατροπούλης", αλλά θα μπορούσε και το αντίθετο δηλαδή να ήταν πράγματι "Ιατροπούλης" και επειδή στην Πάρο υπήρχε το "Γιατροπούλης" να γράφτηκε έτσι.
–1916. Το 1916 γεννιέται ο Γιατροπούλης Δημήτριος του Κωνσταντίνου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1918. Το 1918 γεννιέται ο Γιατροπούλης Αντώνιος του Γεωργίου ξυλουργός κάτοικος Παροικιάς.
–1922. Το 1922 γεννιέται ο Γιατροπούλης Ιωάννης του Κωνσταντίνου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1925. Το 1925 γεννιέται ο Γιατροπούλης Δημήτριος του Μάρκου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 11 Ιανουαρίου 1950 υπάρχει εγγεγραμμένη η Άννα Γιατροπούλη, όνομα συζύγου Δημήτριος, όνομα πατρός Π. Κασαλιάς.
–1950. Στον εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Παροικιάς στις 17 Μαΐου 1950 είναι εγγεγραμμένη η Κυριαζάνου Αρχοντούλα (γεν. 1904), όνομα συζύγου Φραγκίσκος, όνομα πατρός Δ. Γιατροπούλης.
–1970. Το 1970 αναφέρεται ο Αντώνης Ιατροπούλης στην Παροικιά.
  
Γιατρόπουλος ή Ιατροπούλης: Βλέπε Γιατροπούλης

Γιεμελιάρης: Βλέπε Γεμελιάρης

Γιερμάνης: Βλέπε Γερμανής

–Γιόκαρης:
–1755. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 23 Αυγούστου 1755 μαρτυρείται ο Γεώργιος Γιόκαρης.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 49χρονος εργάτης Γιόκαρης Αθανάσιος, ο 33χρονος σανδαλοποιός Γιόκαρης Νικόλαος.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883 είναι εγγεγραμμένος ο Γιόκαρης Γιώργος του Νικολάου, 38 ετών, κηπουρός, κάτοικος Σύρου.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχει εγγεγραμμένος ο, Γιόκαρης Γεώργιος του Νικολάου, 40 ετών, κηπουρός από τη Νάουσα, κάτοικος Σύρου.

Γιόλας:
–1827. Σε προικοσύμφωνο της 8 Οκτωβρίου 1827 αναφέρεται το παιδί του ποτέ Μάρκος Γιόλας.

–Γιουρτζίδης: Πατριδωνυμικό επώνυμο τουρκικής προέλευσης. Γενάρχης Πάρου ο Χάρης Γιουρτζίδης από τον Πειραιά, προγενέστερα πρόσφυγες από την Μικρά Ασία. Από παράλια Εύξεινου Πόντου, Σημαίνει ο προερχόμενος από τη Γεωργία, για την ακρίβεια ΓΚΙΟΥΡΓΚΕΤΖΙΣΤΑΝ στα Τούρκικα.
1985. Το 1985 φέρει στην Πάρο το επώνυμο ο γενάρχης της Πάρου Χάρης Γιουρτζίδης.

–Γιράρδης: Βλέπε Γεράρδης.

Γισιλάκης:
–1909. Το 1909 γεννιέται η Γισιλάκη Άννα του Στέφανου, μετέπειτα σύζυγος του Ανουσάκη Δημητρίου, κάτοικος Μάρπησσας.

Γκάτσος:
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Μάρπησσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 65χρονος αλιεύς Γκάτσος Κοσμάς του Γεωργίου.

–Γκίκας ή Γκίγας: Δύο αδέρφια με το επίθετο Παπαδόπουλος από την Δημητσάνα ήρθαν διωγμένοι από τους Τούρκους, για να μην του ανακαλύψουν άλλαξαν τα επίθετα τους, ο ένας αδερφός ονομάσθηκε Νίκας και ο άλλος Γκίκας. Σύμφωνα με τον Φραγκίσκο Περράκη η οικογένεια Γκίκα κατάγεται από την Βόρεια Ήπειρο, ήρθε στην Πάρο με τους Δημητρακόπουλους από την Δημητσάνα όπου έφερε το επώνυμο Παπαδόπουλος και ερχόμενοι στο νησί επανέφεραν στο αρχικό τους επώνυμο Γκίκας. Σύμφωνα με την οικογένεια Γκίκα, το επώνυμό τους ήταν Παπαδόπουλος και στη συνέχεια Γκίκας. Η δική μας έρευνα συμφωνεί με την ερεύνα του κ. Φραγκίσκου Περράκη. Οι οικογένειες Παροικιάς, Λευκών και Μάρπησσας είναι κοινός κλάδος.
–1831. Εγγραφή στα δημοτολόγια Λευκών το έτος 1831 μαρτυρείται ο Γκίκας … .
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μαρμάρων το 1844 υπάρχει εγγεγραμμένος ο 28χρονος γεωργός Γεώργιος Χρ. Γκίκας.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 25χρονος γεωργός Γκίκας Νικόλαος.
–1868. Στις 4 Φεβρουαρίου 1868 ο 34χρονος υπάλληλος από την Πάρο Κωνσταντίνος Γκίκας του Νικολάου και της Αικατερίνης, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 32χρονη από την Ύδρα Μαρία Βάμβα, του Δημητρίου και της Ειρήνης.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Ύριας του 1875, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 47χρονος Νικόλαος Γκίγκας του Μάρκου, σκυτοτόμος.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Γκίκας Γεώργιος του Χρυσή 63 ετών εργάτης κάτοικος Τσιπίδου αλλά και ο Γκίκας Δημήτρης του Γεωργίου 26 ετών κτίτης. Αλλά και ο Γκίκας Χρυσής του Γεωργίου 25 ετών στρατιώτης.
–1897. Το 1897 γεννιέται η κάτοικος Αντιπάρου Ευαγγελία Μ. Γκίκα, μετέπειτα σύζυγος του Μαρινάτου Κωνσταντίνου.
–1906. Το 1906 γεννιέται ο Γκίκας Αναστάσιος του Ιωάννη συνταγματάρχης κάτοικος Παροικιάς.
–1911. Βασίλειος Στεφ. Ν. Γκίκας από την Υρία, απόφοιτος από την Γαλλική Εμπορική Σχολή της Νάξου, διορίσθηκε υπολογιστής στα γραφεία των Σιδηροδρόμων Πειραιώς Αθηνών Πελοποννήσου το 1911.
–1911. Δημήτριος Ν. Γκίκας, ιερέας στον Δήμο Υρίας το 1911.
–1922. Θύματα υπέρ της πατρίδος οι Γεώργιος Στ. Γκίκας και Νικόλαος Ι. Γκίκας το 1922.
–1923. Μέλος του Εξωραϊστικού Φιλοδασικού Συλλόγου Λευκών, εν Λεύκαις τη 17 Απριλίου 1923 ο ιερέας Δημήτριος Γκίκας.
–1925. Το 1925 γεννιέται ο Εμμανουήλ Γκίκας του Γεωργίου, εργάτης, κάτοικος του Δήμου Μαρπήσσης.
1927 Σε φωτογραφείο του 1927 διακρίνεται ο Αναστάσιος Γκίκας.
–1927. Το 1927 γεννιέται η Αικατερίνη Γ. Γκίκα.
1929, Καλοκαίρι. Ο Αναστάσιος Γκίκας φωτογραφήθηκε στο λιμάνι, ανάμεσα στην προκυμαία και το βίντζι. Φόντο το ακρωτήρι του Κριού, και το Α/Π Νικόλαος Τόγιας.
–1940. Θύμα υπέρ της πατρίδας το 1940 ο Νικόλαος Ι. Γκίκας.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Μάρπησσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 42χρονος Γκίκας Αντώνιος του Εμμανουήλ γεωργός και ο 46χρονος Γκίκας Γεώργιος του Εμμανουήλ γεωργός.
1963, μαθητής γυμνασίου Πάρου Γιάννης Γκίκας.

Γκιόρσος:
–1818. Στα δημοτολόγια Παροικίας του 1818 (συμπεριλαμβάνει και την Αντίπαρο) είναι εγγεγραμμένος ο 34χρονος Γκιόργος Άγγελος.
–1847. Σε εκλογικό κατάλογο Παροικίας του 1847 (συμπεριλαμβάνει και την Αντίπαρο) είναι εγγεγραμμένος ο 65χρονος κτηματίας Άγγελος Γκιόργος.

Γκοζαδίνος: Βλέπε Γοζαδίνος

Γκόκας: Αρβανίτικο επώνυμο. Ο Παριανός κλάδος έχει καταγωγή από τον Αμμότοπο Άρτας.
–1929. Γενάρχης του παριανού κλάδου ο Σπύρος Αλ. Γκόκας το 1929.

–Γκούμας:
–1874. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 47χρονος βυρσοδέψης Ιωάννης Α. Γκούμας. Έδωσε όρκο στις 15 Απριλίου 1874.
–1980. Στέφανος Γκούμας, (γεν. 1980) μηχανικός Αυτοκινήτων στη Νάουσα.
–2010. Δομένικος Γκούμας του Στέφανου, το 2010 μηχανικός Αυτοκινήτων στη Νάουσα.

–Γκουρογιάννης: Κατάγονται από την Ήπειρο.

–Γκούφας:
–1738. Προικοσύμφωνο ο Νικόλας Γκούφας και Αικατερίνης ( Νάουσα 6 Δεκ. 1738). Η Εργινάκη Πενιζέλου δίδει στην κόρη της Αικατερίνα «έτερον χωράφι εις το Μανδράκι»

–Γλέζος: Εθνικό επώνυμο. Δηλώνει τον καταγόμενο από την Αγγλία, Εγγλέζος-Γκλέζος-Γλέζος. Σε πατριδωνυμιακά επίθετα, πολλές φορές συναντάμε να μην υπάρχουν κοινοί συγγενικοί κλώνοι, αυτό συμβαίνει διότι το μόνο κοινό που έχουν είναι ο τόπος καταγωγής μιας και το επίθετό τους ήταν άλλο και στην πορεία το πατριδωνύμιο έγινε παρατσούκλι και το παρατσούκλι επίθετο.
–1927. Η Ανδρομάχη Γλέζου το γένος Δελαγραμμάτη Τζωρτζάκη πουλάει το 1927 το αρχοντικό του πατρός της στη Μάρπησσα  στην οικογένεια Γαβαλά.
–1927. Σε φωτογραφεία του 1927 διακρίνεται στην οικία Ανδρομανάκου ο Νίκος Γλέζος και ο Μανώλης (Νώλης) Γλέζος (ο εθνικός ήρωας της κατοχής με την υποστολή της ναζιστικής σημαίας από την Ακρόπολη).
–2009. Δημοτικός Σύμβουλος Πάρου το 2009 ο Γλέζος Μανώλης.

–Γληγορόπουλος:  Βλέπε Γρηγορόπουλος.
Το συγκεκριμένο επίθετο μοιάζει να είναι από γραφικό-ορθογραφικό λάθος.

–Γλυνός: Βυζαντινό επώνυμο.
–1844. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μαρμάρων το 1844 είναι εγγεγραμμένος ο 32χρονος εργάτης Ανδρέας Χρ. Γλυνός και ο 40χρονος εργάτης Χρύσης Γλυνός.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Μαρμάρων του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 35χρονος εργάτης Ανδρέας Σπύρου Γλυνός.

–Γοζαδίνος ή Γκοζαδίνος: Καταγωγή από την Μπολώνια της Ιταλίας. Οι Γκοζαδίνοι υπήρξαν βαρόνοι της Ανάφης. Κατείχαν αρκετά νησιά (Σίφνος, Μήλος, Κέα, Νάξο κ.α). Σήμερα απαντάται στην Σίφνο. Στην Σαντορίνη τον 14ο αιώνα.
–1744. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς στις 28 Μαρτίου του 1744 αναφέρεται ο παπά Αντώνιος Γοζαδίνος.
–1748. Πρακτικό πωλήσεως των φόρων του κοινού της Παροικιάς κατά τη Γενική Συνέλευση, τη 1 Μαρτίου 1748, μαρτυρείται ο παπά Αντώνης Γοζαδίνος.
–1752. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Παροικιάς σε Γενική Συνέλευση στις 6 Σεπτεμβρίου 1752 μαρτυρείται ο παπά Αντώνης Γοζαδίνος.

Γοράντας: Βλέπε Γοράντζας

–Γοράντζας ή Γοράντας:
–1652. Στις 11 Απριλίου 1652 αναφέρεται ο ιερέας Δημήτριος Γοράντζας και η γυνή του Φραντζεσκίνα. Μέλος του Αδερφάτου του Παναγίου Τάφου στη Νάουσα.
–1721. Προικοσύμφωνο Κυρ. Καλλέργη και Φραγκεσκίνας Γοράντα Νάουσα 17 Δεκ. 1721 «ένα χωράφι εις την Καντηνελιά πλησίον Ιωάννης Πουλάκης και της Κουκουναριάς».

Γοργοστάρης:
–18ος αιω. Αγιογράφος Πέτρος Γοργοστάρης. Εικόνες του, μέτριας τέχνης, υπάρχουν στο παρεκκλήσι των Αγίων Αναργύρων της Εκατονταπυλιανής.

–Γορδιανός: Πατριδωνύμιο, καταγόμενος από το Γόρδιο της Μ. Ασίας. 
–1708. Ο Νεόφυτος Γορδιανός είχε διατελέσει ηγούμενος της Μονής Αγίου Μηνά το 1708-1732. Μας είναι γνωστός από επιγραφή στο υπέρθυρο της εισόδου στον ναό της Παναγίαε Μυρτιδιώτισσας, νότια του Αγίου Μηνά, στον δρόμο που οδηγεί στη μονή Θαψανών: «1708, Αυγούστου 12, +Δέησις εμού Νεοφύτου ιερομονάχου το επόκλι [= το επίθετο] Γορδιανού».
–1730. Στις 6 Απριλίου 1730 στην Παροικιά «ο κύρ Αλέξανδρος Πηλάτος δώνει και χαρτώνει και πάντι ελεύθερα πουλεί του πανοσιωτάτου καθηγούμενου του Αγίου Μηνά κύρ Νεοφύτου Γορδιανού ένα σπίτι…».
–1733. Ηγούμενος της μονής Αγίου Μηνά το 1733 «ο παπακυρ- Γρηγόριος Γορδιανός»
–1747. Ιερομόναχος στη Μονή του Αγίου Μηνά ο παπά Γρηγόριος Γορδιανός από το 1733 έως το 1747.

Γουλάκος: Μανιάτικο επώνυμο από την Λακωνική Μάνη και ποιο συγκεκριμένα από το χωριό Λουκάδικα ή Κάστρο Κολοκυθιάς (εξού και Γουλάκος εκ του Γουλά ή Πύργος).
–1755. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 23 Αυγούστου 1755 μαρτυρείται ο Αντώνης Γουλάκος.

Γουλιανός:
–Μαρτυρία υπερασπίσεως συμπατριώτη τους ιερέα Φραγκίσκου Νταβερόνα προς τον καπουδάν πασά (για αντίδραση στην συγκέντρωση της φορολογίας), κατά τη Γενική Συνέλευση από τα κοινά της Πάρου, της 16 Ιουλίου 1738, υπογράφει ο Αντώνης Γουλιανός από το κοινό της Νάουσας Πάρου.
–1751. Σε έγγραφο στις 4 Νοεμβρίου 1751 αναφέρεται ο Αντωνάκης Γουλιανός.

–Γούναρης:
–1822. Στα δημοτολόγια του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου) το 1822, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Γούναρης Γ. Θεοχάρης.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 34χρονος ναυτικό Γούναρης Γ. Θεοχάρης.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883 είναι εγγεγραμμένος ο Γούναρης Θεοχάρης του Γεωργίου, 73 ετών, ναυτικός, ο Γούναρης Γιώργος του Θεοχάρη, 28 ετών, ναυτικός και ο Γούναρης Αντώνης του Θεοχάρη, 23 ετών, ναυτικός,
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Γούναρης Θεοχάρης του Γεώργιου, 75 ετών, ναύτης από τη Νάουσα, Γούναρης Γεώργιος του Θεοχάρη, 30 ετών, ναύτης από τη Νάουσα και Γούναρης Αντώνιος του Θεοχάρη, 25 ετών, ναύτης από τη Νάουσα.
–1893. Το 1893 γεννιέται ο μετέπειτα ναυτικός Γούναρης Δημήτριος του Γεωργίου.
–1911. Αντώνιος Θεοχ. Γούναρης, έμπορος στη Νάουσα το 1911.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 91χρονος κάτοικος Νάουσας, Γούναρης Γεώργιος του Θεοχάρη, ναυτικός και ο 55χρονος ναυτικός Πέτρος Γούναρης του Γεωργίου.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Θεοφίλη Ξανθή, όνομα συζύγου Λύσανδρος, όνομα πατρός Γεώργιος Γούναρης.
–1953. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1953, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Ναυτικός Γούναρης Δημήτριος του Γεωργίου.

–Γράβαρης: Φράγκικο επώνυμο αρχικά καθολικού δόγματος, Gravari (a)= φόρος, φορολόγηση. Ήρθαν στην Πάρο από την Κεφαλονιά ίσως το 1820 ή 1821. Γενάρχης του παριανού κλάδου ο Γεώργιος Γερ. Γράβαρης ο οποίος παντρεύτηκε την παριανή Ευδοκία Ζησιμοπούλου το 1838.
*3 Το εντυπωσιακής υστεροαναγεννησιακής αρχιτεκτονικής, οικοδομικό κόσμημα της Πάρου, αρχοντική κατοικία του Αλέξανδρου Δελαγραμμάτη και τα χαρακτηριστικά μαρμάρινα παράθυρα με τους ραδινούς κιονίσκους στο μέσον, απέναντι από την εκκλησία Σεπτεμβριανή της Παροικίας, προικώο της Συζύγου του γένους Αλισαφή, και κτίσμα της ιερατικής οικογένειας των Αλισάφη. Οι Άγιοι Ανάργυροι στη φλόγα Παροικίας (όπου στο δάπεδο της εκκλησίας βρίσκονται οι τάφοι τους), ο Άγιος Γεώργιος στα λειβάδια – κουνάδος, Παροικία και ο Πύργος Ψυχοπιανά είναι κτίσματα της ιστορικής οικογένειας Αλισάφη. Εν συνεχεία, το μοναδικής Αρχιτεκτονικής κτίσμα, περιήλθε αλληλοδιαδόχως δια θηλυγονικών προικοδοτήσεως στις οικογένειες Κρίσπη, Μαυρογένη και από το 1913 ως σήμερα στην οικογένεια Γράβαρη. –Γόνοι Δελαγραμματαίων Παροικίας: Τζώτζης Συμ. Δελαγραμμάτης *1 (1770) Νοτάριος – Πρόξενος της Ρωσίας στα Ορλωφικά στην Πάρο: Ελένη Δελαγραμμάτη ¬ Μάρκος Μάτζας Μαυρογένης *4 (Δήμαρχος-Βουλευτής) ¬ Μαρουσώ Δ. Δημητρακοπούλου, Ερατώ Νικ. Κονδύλη, Αγγελική Δαμία, Πέτρος Μάτζας Μαυρογένης ¬ Καλυψώ Ζαννή Μάτζα ¬ Μάρκος Μαυρογένης ¬Χαϊδεμένη Σπ. Κρίσπη ¬ Καλυψώ Μάρκ. Μαυρογένη ¬ Κων/νος Ιω. Γράβαρης (Συμβολαιογράφος) ¬ Ιωάννης Κων. Γράβαρης (Συμβολαιογράφος) ¬ Μαρία Χανιώτη ¬ Κων/νος Ι. Γράβαρης (Επιχ/τίας) ¬ Αντιγόνη Γ. Βίγλα (Φαρμακοποιός).
–1822. Το μεγάλο και επιβλητικό αρχοντικό του Σιόρ Μιχελή Κρίσπη, Δημογέροντα και πληρεξουσίου, με τα υστεροαναγεννησιακά μαρμάρινα παράθυρα, δίπλα στην εκκλησία Σεπτεμβριανή, προικοδοτήθηκε στη Σύζυγό του Κατίγκω Ν. Μάτσα το 1822 από τη Μητέρα της Ραμπελιώ Ν. Μάτσα, γένος Νικολάου Ιωάν. Δελαγραμμάτη, καθώς και άλλα υποστατικά. Γόνοι του σιόρ Μιχελή Κρίσπη και της Κατίγκως Μάτσα-Δελαγραμμάτη είναι οι οικογένειες: Γιάννη Βασ. Γράβαρη, Συμβούλου Επικρατείας, Φλωρίτσας Ψαλτάκη-Βλάχου, Νικολάου και Μιχαήλ Κρίσπη, Ρένας Κρίσπη-Λάζαρη (σημερινή ιδιοκτήτρια), Γιάννη Μαρινάκη, Ειρήνη Ρούσσου, η οικογένεια Τώλη Δημητρακόπουλου, αντιναυάρχου, Αγνής Δημητρακοπούλου-Βάγια, Γιάννη Βάγια, καθηγητή Εθν. Μετσοβίου Πολυτεχνείου, Βασίλη Κατσουρού, Ρενέ Ζάννου, Ολυμπιάδος Βενιέρη, Αγγελοπούλου κ.α.
–1822. Στα δημοτολόγια Παροικίας του 1822 (συμπεριλαμβάνει και την Αντίπαρο) είναι εγγεγραμμένος ο 11χρονος Γράβαρης Γεώργιος.
–1838. Το 1838 η Ευδοκία Ζησιμοπούλου παντρεύτηκε τον Γεώργιο Γερ. Γράβαρη, καταγόμενο από την Κεφαλληνία, πλοίαρχο και μεγαλοκτηματία την εποχή εκείνη. Γενάρχη της οικογένειας Γράβαρη της Πάρου.
–1847. Σε εκλογικό κατάλογο Παροικίας του 1847 (συμπεριλαμβάνει και την Αντίπαρο) είναι εγγεγραμμένος ο μεταπράτης Γεώργιος Γράβαρης 36 ετών.
–1850. Γιατρός Γρηγόριος Γερ. Γράβαρης το 1850.
–1855. Παροικιά, 4 Μάιου 1855, Εμποροκτηματίας Γεώργιος Γράβαρης, παππούς του λοχαγού και σοφού καθηγητού της Σχολής Ευελπίδων, εθνικού ήρωα Γεωργίου Βασ. Γράβαρη.
–1860. Στις 16 Μαΐου 1860 σε συμβολαιογραφική πράξη [Συμβιβασμό] στην Σύρου αναφέρεται ο κάτοικος Πάρου Γεώργιος Γράβαρης έμπορος να έρχεται σε συμβιβασμό με τον επίσης κάτοικο Πάρου Γεώργιο Λιβαθυνόπουλος ναυτικό.
–1873. Σε έγγραφα που αφορούν δοσοληψίες στις 26 Ιανουαρίου 1873 αναφέρεται ο μάρτυς Νικόλαος Φ. Καμπάνης πρώην ειρηνοδίκης, ο υποδηματοποιός Εμμανουήλ Ρίτζος και η δημοδιδάσκαλος Μαρουσώ Περαντινού. Ο Γεώργιος Μουρλάς και ο Γεώργιος Σκούφος με κτήματα στην Πούντα (Αντιπάρου), ο Σπυρίδων Μαύρος, Θεόδωρος Καμπάνης και Γεώργιος Γράβαρης με κτήματα στην περιοχή Βολάδα ή Κάτω Κήπος. Ο Μιχαήλ Πρωτόδικος, η Παρασκευή Πέτρου Λάζαρη, ο Κωνσταντίνος Πατέλης και ο Αντώνιος Καλακώνας με κτήματα στην θέση Καβάκι. Οι κληρονόμοι Αριστοτέλη Κυπριανού και η Καλίτζα Μιχαήλ Ζησιμοπούλου.
–1876. Το 1876 γεννιέται στην Παροικιά ο μετέπειτα καθηγητή της Σχολής Ευελπίδων, συγγραφέα και εθνικό ήρωα των Βαλκανικών Πολέμων Γεώργιος Βασ. Γράβαρης.
–1878. Στις 8 Ιανουαρίου 1878 ο 30χρονος έμπορος από την Πάρο Ιωάννης Γράβαρης, του Γεωργίου και της Ευδοκίας, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 22χρονη από την Σύρο Ελένη Καλουτά, του Φραγκούλη και της Αγγερούς.
–1880. Το 1880 γεννιέται ο Γράβαρης Κωνσταντίνος του Ιωάννη συμβολαιογράφος κάτοικος Παροικιάς. Απεβίωσε το 1954.
–1893. Το 1893 αναφέρεται ο Γράβαρης Γερ. Ιωάννης επίτροπος Εκατονταπυλιανής.
–1905. Ο Βασίλειος Γεωρ. Γράβαρης καθηγητής, διατέλεσε Γυμνασιάρχης  σε πολλές Πόλεις. Υιός του Παρίου κτηματία και εκ Κεφαλληνίας έλκοντος το γένος Γεωργίου Γράβαρη. Πέθανε στην Σύρο στις 15 Αυγούστου 1905 σε ηλικία 62 ετών. Γέννησης Πάρος 1843, έτος θανάτου 1905.
–1907. Το 1907 η Φλώρα Ν. Κρίσπη θα παντρευτεί τον λοχαγό και καθηγητή της Σχολής Ευελπίδων, συγγραφέα και εθνικό ήρωα των Βαλκανικών Πολέμων Γεώργιο Βας. Γράβαρη.
–1911. Βασίλειος Γρηγ. Γράβαρης,  το 1911 διαμένει στην Θεσσαλονίκη.
–1912. Το 1912 γεννιέται ο Γράβαρης Γρηγόριος του Γεωργίου κτηματίας κάτοικος Παροικιάς.
–1913. Λοχαγός του Μηχανικού Γεώργιος Β. Γράβαρης (1876-1913). Το 1913 βρήκε ηρωικό θάνατο στη μάχη του Πετσόβου.
–1915. Το 1915 γεννιέται ο Γράβαρης Ιωάννης του Κωνσταντίνου δικηγόρος κάτοικος Παροικιάς.
–1950. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1950 είναι εγγεγραμμένη η Γράβαρη Αικατερίνη όνομα συζύγου Γεώργιος, όνομα πατρός Ιωάννης Χαμάρτος κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1950. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1950 είναι εγγεγραμμένη η Γράβαρη Ελένη του Γεωργίου κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Γράβαρη Μαρία, όνομα συζύγου Ιωάννης όνομα πατρός Ζέππος Χανιώτης.
–1970. Σε φωτογραφεία του 1970 στο ηρώο της Παροικιάς, διακρίνονται ο μαθητής Κώστας Γράβαρης.

–Γραμματικόπουλος: Γραμματοκόπουλος= ο γιός του Γραμματικού. Κοινότυπο επίθετο. Οι καταλήξεις με όπουλος μεταφράζονται ως ο γιος, το παιδί.
Προέλευση από Μωριά. Ο Δημήτρης Δημητρακόπουλος γνήσιο τέκνο της Αρκαδίας, είχε γεννηθεί στην Αλωνίσταινα, γενέτειρα της μητέρας του Θεοδώρου Κολοκοτρώνη, της Ζαμπίας Κωτσάκη. Σήμερα ανήκει διοικητικά στην επαρχία Μαντινείας. Από το χωριό του ο Δημητρακόπουλος αναγκάσθηκε να εκπατριστεί μετά την αποτυχούσα επανάσταση του Ορλώφ (1770-1774) και να καταφύγει στην Πάρο μαζί με άλλους συμπατριώτες του, που σήμερα φέρουν τα επώνυμα Μωραΐτης, Τριπολιτσιώτης Γραμματικόπουλος, Ασπρόπουλος.
–1806. Το 1806 στα δημοτολόγια του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Απόστολος Γραμματικόπουλος.
–1821. Εν της Πάρου τη 24 Απριλίου 1821 ο συμπατριώτης σας Παναγιώτης Δ. Δημητρακόπουλος Κάτωθεν της προκηρύξεως της απευθυνθείσης εις Νάουσα σημειώνονται τα ονόματα των πρώτων προσελθόντων για να συμμετέχουν εις τον ιερό υπέρ της ελευθερίας αγώνα: Απόστολος Γραμματικόπουλος κ.α.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 60χρονος Απόστολος Γραμματικόπουλος
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883 είναι εγγεγραμμένος ο Γραμματικόπουλος Βασίλειος του Απόστολου, 53 ετών, ναυτικός, ο Γραμματικόπουλος Εμμανουήλ του Απόστολου, 54 ετών, ναυτικός, ο Γραμματικόπουλος Ιωάννης του Εμμανουήλ, 24 ετών, ναυτικός, και ο Γραμματικόπουλος Ιωάννης του Βασιλείου, 24 ετών, ναυτικός.  
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Γραμματικόπουλος Βασίλειος του Απόστολου, 55 ετών, Ναυτικός από τη Νάουσα, Γραμματικόπουλος Απόστολος του Βασιλείου, ετών 23, ναύτης από τη Νάουσα, Γραμματικόπουλος Κωνσταντίνος του Εμμανουήλ, ετών 23, ναύτης από τη Νάουσα, Γραμματικόπουλος Εμμανουήλ του Απόστολου, 56 ετών, ναύτης από τη Νάουσα, Γραμματικόπουλος Ιωάννης του Εμμανουήλ, 26 ετών, ναύτης από τη Νάουσα και Γραμματικόπουλος Ιωάννης του Βασιλείου, 26 ετών, ναύτης από τη Νάουσα.
–1907. Το 1907 γεννιέται η Γραμματικοπούλου Καλλιόπη του Κωνσταντίνου, μετέπειτα σύζυγος του Κυριάκου Μπαρούμα, κάτοικος Νάουσας Πάρου.
–1907. Το 1907 γεννιέται η Γραμματικοπούλου Κωνστάντζα του Κωνσταντίνου, μετέπειτα σύζυγος του Νικολάου Κορτιάνου, κάτοικος Νάουσας Πάρου.
–1926. Το 1926 γεννιέται στη Νάουσα ο Γραμματικόπουλος Ιωάννης του Παναγιώτη.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Γραμματικόπουλος Ιωάννης του Παναγιώτη υποδηματοποιός κάτοικος κοιν. Νάουσας.
–1939. Το 1939 γεννιέται στη Νάουσα ο Γραμματικόπουλος Σταμάτης του Παναγιώτη.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 87χρονος κάτοικος Νάουσας, Γραμματικόπουλος Ιωάννης του Βασιλείου, ναυτικός και ο 22χρονος εργάτης Γραμματικόπουλος Ευάγγελος του Παναγιώτη.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Σκιαδά Μαρουσώ, όνομα συζύγου Δημοσθένης, όνομα πατρός Π. Γραμματικόπουλος και η Γραμματικοπούλου Μαργαρίτα, όνομα συζύγου Παναγιώτης, όνομα πατρός Σταμάτης Βαρβαρήγος.

Γραμματικός:
–1820. Λογαριασμός των Απεσταλμένων της Κωνσταντινούπολης το 1821 έτος, υπόμεν το μέρος της κοινοτήτος Πάρου ο Μιχαήλ Τσιγώνιας, από δε το μέρος του ποτέ Πέτρου Μάτσα Μαυρογένους, ενοικιάζου των Σουλτανικών προσόδων και πολιτικών δικαιωμάτων της Νήσου μας, ως το συμφωνητικόν, αυτού του Ενοικιου του και Κοινότητος Γεγραμμένον τη 3: Δεκεμβρίου 1820 και καταχωρημένον εις τον Κώδηκα της κοινότητος, τον Ιωάννη Κορτιάνον, οίτινες απεσταλμένοι Τσιγώνιας και Κορτιάνος εξάλθησαν εξή να αγοράσουν αυτάς τας προσόδους, ετεί λογαριασμόν του ρηθατος; Ενοικιαζου.
Ομολογία Εμμανουήλ Γραμματικού Κεφάλαιον γρ. 360.
–1821. Καταγραφή των κοινών χρεών της Νήσου Πάρου εγείνον εις Κωνσταντινούπολιν εις εκφόρους αποστολάς κατά το τελευτάτον _ καταχωρημένον εις τον κοινόν Κώδημα καθού είς του τελευταίου χρόνου απεσταλμένων. Μ. Τσιγώνια, και Ιω. Κορτιάνου λογαριασμούς, τα οποία μένουν ενεξόφλητα τα κεφάλαια ομολογιών οι δε τόκοι αυτών είναι πληρωμένοι μέχρι του χιλιοστού οκτακοσιοστού έτους.
Ομολογία Εμμανουήλ Γραμματικός γρ. 3000.



–Γράσος:
–1716. Σε πρακτικό εκλογής νοταρίου – καγκελαρίου από το κοινό της Παροικιάς στη Γενική Συνέλευση της 14 Ιανουαρίου 1716, μαρτυρείται ο Παπά Γεώργιος Γράσος.
–1716. Στις 26 Ιανουαρίου 1716 «παπά Γεώργιος Γράσος μάρτυρας», σε κληρονομικό δικαίωμα των συζύγων.
–1723. Σε πρακτικό εκλογής εκτιμητών του κοινού της Παροικιάς στις 30 Ιανουαρίου 1723 κατά τη Γενική Συνέλευση μαρτυρείται ο παπά Γιώργης Γράσος.
–1724. Σε πρακτικό εκλογής εκτιμητών του κοινού της Παροικιάς στις 13 Δεκεμβρίου 1724 κατά τη Γενική Συνέλευση μαρτυρείται ο παπά Γεώργιος Γράσος.
–1730. Πρακτικό εκλογής απεσταλμένου του κοινού της Παροικιάς στην Κωνσταντινούπολης στις 28 Ιανουαρίου 1730 μαρτυρείται ο παπά Γεώργιος Γράσος.
–1730. Σε πρακτικό πωλήσεως του φόρου της δεκάτης του κοινού Παροικιάς κατά τη Γενική Συνέλευση, της 26 Ιουλίου 1730 μαρτυρείται ο παπά Γεώργιος Γράσος.
–1732. Πρακτικό εξουσιοδοτήσεως απεσταλμένου του κοινού Παροικιάς, κατά τη Γενική Συνέλευση στις 17 Ιανουαρίου 1732 αναφέρεται ο παπά Γεώργης Γράσος.
–1737. Σε προικοσύμφωνο στις 27 Ιανουαρίου 1737 «ένα χωράφι εις το Καλάμι σύμπλιος παπά κυρ Γεώργης Γράσος».
–1737. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς την 1η Μαρτίου 1737 αναφέρεται ο παπά Γεώργιος Γράσος.
–1738. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς τον Μάρτιο του 1738 αναφέρεται ο παπά Γεώργιος Γράσος.
–1738. Μαρτυρία υπερασπίσεως συμπατριώτη τους ιερέα Φραγκίσκου Νταβερόνα προς τον καπουδάν πασά (για αντίδραση στην συγκέντρωση της φορολογίας), κατά τη Γενική Συνέλευση από τα κοινά της Πάρου, της 16 Ιουλίου 1738, υπογράφει ο παπά Γιώργης Γράσος.
–1739. Πρακτικό εκλογής κοινοτικών επιστατών του ναού της Εκατονταπυλιανής σε Γενική Συνέλευση του κοινού της Παροικιάς στις 10 Μαρτίου 1739 αναγράφεται ο παπά Γεώργιος Γράσος.
–1741. Εκλογή προβλεπτών υγειονομικών μέτρων από το κοινό Παροικιάς Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 2 Μαΐου 1741, υπογράφει και ο παπά Γεώργιος Γράσος.
–1741. Τα κοινά της Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 20 Ιουλίου 1741, αποφασίζουν να συντάξουν γράμμα υπερασπίσεως του συμπατριώτη τους άρχοντα Νικόλαου Μαυρογένη, εναντίων των συκοφαντών κατοίκων της Νάξου, οι οποίοι τον κατηγορούν για συνεργασία με τους πειρατές, υπογράφει και ο παπά Γεώργης Γράσος.
–1741. Κατά τη Γενική Συνέλευση, της 18 Νοεμβρίου 1741, οι προεστοί και κοινοτικοί εκπρόσωποι της Παροικιάς Πάρου, αποφάσισαν να συλλάβουν, να φυλακίσουν και τέλος να εκτοπίσουν από το νησί τους τον συντοπίτη τους Ιωάννης Βασιλάκης, λόγω του σκανδαλώδους τρόπου της ζωής του και άλλων ανάρμοστων πράξεων. Υπογράφει ο παπά Γεώργης Γράσος.
–1742. Τον Φεβρουάριο του 1742 αναφέρεται ο παπά Γεώργης Γράσος.
–1742. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς στις 1η Μαρτίου του 1742 αναφέρεται ο παπά Γεώργιος Γράσος.

Γρατζάς ή Γρατσάς:
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Γεώργιος Γρατζάς από τα χωριά του Κεφάλου.
–1844. Στον εκλογικό κατάλογο των Μαρμάρων το 1844 είναι εγγεγραμμένος ο 35χρονος γεωργός Σταμάτης Γρατσάς.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Μαρμάρων του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 38χρονος μυλωνάς Σταμάτης Γρατζάς και ο 26χρονος γεωργός Εμμανουήλ Γρατζάς.

Γρατζία: Βλέπε Γρατσία.

Γρατούρας:
–1824. Φραντζέσκος Μαυρομάτης ζητηθείς έγραψα και μαρτυρώ. 1824: Φεβρουαρίου 3: Την σήμερον φανερώνομεν ότι η όπισσθεν αγορά του Νικολού Καλδόρου επέρασε εις τον σιόρ Λευτεράκη Χαμάρτο και επληρώθη τα γρόσια του με τα διάφορά τους και ο … μένει ακαταζήτητος από αυτό το … … και εις πίστωσιν υπογράφει από αξιόπιστοι μάρτυρες. Διά τον Νικόλαον Γρατούραν υπογράφω το όνομά του ότι βεβαιοί τ’άνωθεν και ούτως κ’έγω μάρτυς. Ιωάννης Σ(ταματέλου) Καμπάνης υποφαίνομαι. Τζανής Σ(ταμ.) Καμπάνης ζητηθείς έγραψα το παρόνκαι μαρτυρώ. VERSO: «1824 Φεβρουαρίου 3: Η παρόν αγορά του Νικολού Γραντούρα διά το αλόνι στο Σαρακίνικο τις … … … απέρασεν … καθώς φαίνεται γεγραμμένη όπως … ο Νικολός επληρώθη».

Γρατσάς: Βλέπε Γρατζάς

–Γρατσίας ή Γρατζία: Καταγωγή από τη Νάξο.
–1870. Το 1870 η Φλωρέντζα Γρατζία 43 ετών του πατρός Σταματίου, χήρα από την Πάρο, κάτοικος Τραπέζης, αναφέρεται σε απογραφή της Πόλης Ερμούπολης.
–1957-1960 Δάσκαλος στο Δημοτικό σχολείο Νάουσας, Εμμανουήλ Γρατσίας.

Γρέζος: στις Λεύκες από τον 18ο αιώνα.

Γρηγοράκης:
–1827. Σε έγγραφο της 15 Απριλίου 1827 της Παροικιάς Πάρου μαρτυράτε ο Μιχελέτος Γρηγορακης.
–1827. Καταγραφή των (μερικών) χρεών των κοινοτήτων του κάθε Μέρους κοινού της Πάρου εις την Κωνσταντινούπολιν. 17 Απριλίου 1827.
Ομολογία Μιχελέτου Γρηγοράκη Κεφάλαιον γρ. 100.

Γρηγοράσκος:
–Το 1923 γεννιέται ο Γρηγοράσκος Ευστράτιος του Ιωάννη κτηματίας κάτοικος Παροικιάς.
–Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1947 είναι εγγεγραμμένος ο Γρηγοράσκος Ευστράτιος του Ιωάννη κτηματίας κάτοικος Παροικιάς.

–Γρηγορόπουλος ή Καραμπραΐμης ή Γληγορόπουλος: Γρηγορόπουλος= ο γιός του Γρηγόρη. Κοινότυπο επίθετο. Οι καταλήξεις με όπουλος μεταφράζονται ως ο γιος, το παιδί.
Προέλευση από Μωριά. Στα 1825 ο Δημήτριος Μιχελέτου Γρηγορόπουλος γράφεται και ως Καραμπραΐμης, που δηλώνει, όπως και το πραγματικό του επώνυμο, τον τόπο της καταγωγής του.
–1825. Στα 1825 ο Δημήτριος Μιχελέτου Γρηγορόπουλος γράφεται και ως Καραμπραΐμης, που δηλώνει, όπως και το πραγματικό του επώνυμο, τον τόπο της καταγωγής του.
–1830. Στη Σμύρνη όπου διαβιούσε πλήθος Παριανών (ως και Σύλλογο είχαν ιδρύσει), ο Νικόλαος Μιχ. Γληγορόπουλος «δι ιδιαιτέρας του ανάγκας» (4 Δεκ. 1830)
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Δημήτριος Γρηγορόπουλος.
–1835. Σε ομαδικό έλεγχο του δημοτικού σχολείου Πάρου του 1835, υπάρχει εγγεγραμμένος ο μαθητής Εμμανουήλ Δ. Γρηγορόπουλος και ο Αθανάσιος Δ. Γρηγορόπουλος, τέχνη πατρός ναύτης.
–1847. Σε εκλογικό κατάλογο Παροικίας του 1847 (συμπεριλαμβάνει και την Αντίπαρο) είναι εγγεγραμμένος ο 39χρονος ναύτης Γρηγορόπουλος Δημήτριος.
–1900. Στις 9 Ιουλίου 1900 ο 26χρονος εργάτης από την Πάρο Ιωάννης Γρηγορόπουλος  του Γεωργίου και της Αργυρώς Σταθερού, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 20χρονη από την Σύρο Αικατερίνη Κανέλλη, του Σταύρου και της Σεβαστής Μεσίτη.
–1902. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 29 ετών εργάτης Ιωάννης Γρηγορόπουλος άγαμος. Έδωσε όρκο στις 24 Ιανουαρίου 1902.
–1903. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 49 ετών εργάτης φραγκίσκος Γ. Γρηγορόπουλος έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 28 Ιανουαρίου 1903.
–1905. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 22 ετών ζυθοπώλης Αλέξανδρος Φ. Γρηγορόπουλος άγαμος και ο πατέρας του Φραγκίσκος Γ. Γρηγορόπουλος 51 ετών έγγαμος εργατικός. Έδωσαν όρκο στις 13 Ιανουαρίου 1905.
–1905. Στις 10 Φεβρουαρίου 1905 ο 22χρονος ζυθοπώλης από την Πάρο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος του Φραγκίσκου και της Άννα Πατέλη, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 21χρονη από την Σύρο [καταγωγή Πάρος] Αργυρώ Ιατροπούλου [Ιατροπούλη], του Πέτρου, και της Μαρουσώς.
–1913. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 22χρονος υπάλληλος Κωνσταντίνος  Γρ. Γρηγορόπουλος, άγαμος. Έδωσε όρκο στις 29 Ιανουαρίου 1913.
–1936. Το 1936 ο παριανός Αλέξανδρος Φ. Γρηγορόπουλος  αναφέρεται στο Πέραμα. Προγενέστερα στην Ερμούπολη.

–Γριπάρης: Βλέπε Γρυπάρης.

–Γρύλλης:
–1970. Σε φωτογραφεία του 1970 Διακρίνονται ο μαθητής Στέφανος Γρύλλης

–Γρυπάρης ή Γριπάρης ή Γρηπάρης: Επίθετο που δηλώνει επάγγελμα. Γρύπος = Τράτα, Γρυπάρης = Τρατάρης (στην καθαρεύουσα). 
Το επώνυμο Γρυπάρης είναι συνηθισμένο ακόμα και σήμερα στη Σύρο, τη Μύκονο και τη Σίφνο. Στην Πάρο δεν υπάρχει πια. 
Η οικογένεια Γρυπάρη της Πάρου είναι παλαιοτάτη.
–16… ιερεύς Γεώργιος Γρηπάρης. Σε επιγραφή στο υπέρθυρο εισόδου στον Ναό της Αγίας Τριάδας Παροικιάς: «Δέησις του δούλου του θεού Γεωργίου ιερεύες Γρηπάρη.  
–1675. Στις 15 Μαΐου 1675. Σε επιστολή Ναουσαίων προς τον πρεσβευτή των Γάλλων, αιτώντας Καπουκίνους πατέρες  υπογράφει ο Αντώνης Γριπάρης.
–1720. Στη Νάουσα την 1 Δεκεμβρίου 1720, αναφέρεται σε προικοσύμφωνο ο μαστρο Αντώνης Γρυπάρης να παίρνει γυναίκα του την Τζανετενάκη κόρη του Μαστρο Θεόδωρο Ραμπαδιού.
–1770. Καλλίνικος Γρυπάρης ο χρονικογράφος της εποχής τον Ρώσων στην Πάρο το 1770.
–1806 Στις 29 Οκτωβρίου 1806, Δια της παρούσης Καγγελιερικής πωλήσεως φανερώνεται ότι ο σιόρ Ζεπάκης Δελεγραμμάτικας πωλεί και αιωνίως αποξενώνει προς τον σιόρ Ελευθέριον Χαμάρτον με ιδίαν του βουλήν και απαραβίαστον θέλησιν τά πατρογονικά του χωράφια τά κείμενα είς την βολήν, Σαρακίνικου όλα από πάνω έως κάτω καθώς τα είχεν ο καθ’ αυτό οικοκύρης ομού και το χωράφι Φραγκιάδενας είς το Αλωνάκι, οπού έχει από πάνω από το νερόν σύμπλιος Ιωάννης Λάζαρης εις όλα επί τιμή γροσίων χιλίων τετρακοσίων καθώς τα είχε κρεσέρη εις το κοινόν και ιμπούπλικον ινκάντο το φυλαττόμενον εν τη κοινή Καγγελαρία. Όθεν εις το εξής είναι εις την κυριότητα και αυτοδεσποτείαν του διαλειφθέντος κυρίου Χαμάρτου να τα κάμνη ως θέλει και βούλεται ως ιδιόκτητά του μούλκια και κτήματα, ως καλώς πωλημένα και καλώς αγορασμένα. Και έλαβεν ο πωλητής την, να διαφεντέψη εις πάσαν τυχούσαν εναντίαν αυτών περίστασιν. Διό και εις ενδειξιν των ανωτέρω εγένετο η παρούσα ενυπόγραφος πώλησις βεβαιωμένην παρά του πωλητού τη ιδία αυτού υπογραφή και εδόθη εις χείρας του αγοραστού προς πιστωσιν και διηνεκή ασφάλειαν: 1806: 29 Οκτωβρίου, Παρκιά. Ζέπος Δελαγραμμάτικας στέργω και βεβαιώνω το παρόν. Ο Κ: Κ: Πάρου Γρυπάρης γράψας μαρτυρώ.
–1819. Κατάλογος του κοινού χρεών της νήσου Αντιπάρου προς τους Παρίους.
Προς τον κύριον Νικόλαον Γρυπάρην από 1819 Οκτωβρίου προς 12% γρ. 1168.
–1824. Νικόλαος Γρυπάρης σε έγγραφο Ναούσης του 1824.
–1829. Νικολάου Π. Γρυπάρη (Σχολής Παροικίας 1829)
–1847. Σε εκλογικό κατάλογο Παροικίας του 1847 (συμπεριλαμβάνει και την Αντίπαρο) είναι εγγεγραμμένος ο κτηματίας Πέτρος Ν. Γρυπάρης 38 ετών.


G
Gerardi ή Girardi: Βλέμε Γεράρδης ή Γιράρδης

Grespo: Είναι κλάδος της οικογένειας Κρίπσο ή Κρίσπη.
–1675. Στις 15 Μαΐου 1675. Σε επιστολή Ναουσαίων προς τον πρεσβευτή των Γάλλων, αιτώντας Καπουκίνους πατέρες  υπογράφει ο Francesco Grespo. Σε άλλα έγγραφα τον συναντάμε και ως Κρίσπο.

Για οικόσημα βλέπε εδώ…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αλφαβητικός κατάλογος επιθέτων