Αλφαβητικός κατάλογος επιθέτων

Α, Β, Γ&G, Δ & D, Ε, Ζ, Η, Θ, Ι, Κ &C&Q, Λ, Μ, Ν, Ξ, Ο, Π, Ρ, Σ, Τ, Υ, Φ, Χ, Ψ, Ω

*Η ορθογραφία που είναι από αποσπάσματα παλιών εγγράφων παραμένει όπως είναι στο πρωτότυπο.

Ονοματολογία και οικοσημολογία περί Πάρου

Την εποχή της παγκοσμιοποίησης και της ισοπέδωσης γεγονότων και ιδεών, κρατών και λαών, η γενεαλογική έρευνα σαν ιστορική και κοινωνιολογική επιστήμη παρουσιάζει μια αξιοσημείωτη δημοτικότητα σε πολλές χώρες του κόσμου. Οι άνθρωποι δείχνουν ενδιαφέρον για την φυλετική τους καταγωγή, την εθνική του καταγωγή, τις οικογενειακές τους ρίζες και γενικά για τους προγόνους τους. Στην αναζωπύρωση αυτού του ενδιαφέροντος συντέλεσε και η δημιουργία πολυεθνικών κρατών (ΗΠΑ, Αυστραλία) που εμφανίστηκαν τους τελευταίους δύο αιώνες και τα ισχυρά μεταναστευτικά ρεύματα που ακολούθησαν αυτούς τους αιώνες.

Η ενασχόληση και η έρευνα για την γενεαλογία και τα οικόσημα είναι μια ευγενής πολιτιστική πράξη. Οι πηγές για την καταγωγή των οικογενειών μας επιθέτων είναι τα ιστορικά αρχεία των δημοσίων αρχών και ιδιωτικές συλλογές. Μέσα στις δημοτικές βιβλιοθήκες, ιστορικά αρχεία, εκκλησιαστικά αρχεία μπορούμε να βρούμε έγγραφα, προικοσύμφωνα, νοταριακές πράξεις, μητρώα, τα οποία σηματοδοτούν την καταγωγή μας. Τα εκάστοτε μαρμάρινα οικόσημα, είναι εντοιχισμένα σε οικίες, εκκλησίες, κοιμητήρια, αποτελούν και αυτά μέρος των πηγών αναδεικνύοντας τα σύμβολα των οικογενειακών μας επιθέτων.

Οι πρώτοι και οι πιο σημαντικοί ερευνητές ονοματολογίας στην Ελλάδα υπήρξαν οι Ν. Ανδριώτης και Α. Σιγάλας τον 19ο αιώνα και ο Μ. Τριανταφυλλίδης και Μ. Χατζιδάκης τον 20ο αιώνα. Έρευνα για τα οικόσημα της Πάρου και αντίστοιχες δημιουργίες έχουν κάνει ο καθηγητής Νίκος Αλιπράντης, ο αρχαιολόγος-αρχιτέκτονας Αναστάσιος Ορλάνδος ο λαογράφος Ζαχαρίας Στέλλας, όπως φυσικά και ο φίλος και πολύτιμος συνεργάτης του blog Ιωάννης Βασιλειόπουλος. Σημειώνουμε ακόμα και τους ξένους Μεσαιωνιστές ιστοριοδίφες όπως ο Γερμανός Κ. Χοπφ, οι Άγγλοι Ο. Μίλλερ και Φ.Ο. Χασλουκ, ο Γάλλος Α. Μπισόν και ο Ολλανδός Β. Σλότ.

Η τοπική ονοματολογία και τα επίθετα της Πάρου χωρίζονται σε ομάδες.

1. Ελληνικά – Παλαιοβυζαντινά βυζαντινά π.χ Αγαλλιανός, Αργυρόπουλος, Αρχολέως, Αλισαφής (πριν το 1204).

2. Φραγκο-λεβαντίνικα κυρίως Ισπανικά, Ιταλικά και Λοβαρδοβενέτικα π.χ. Κουαρτάνος, Τσιγώνιας, Αλιφιέρης, Αλιπράντης (μετά το 1204). Οι Φράγκοι κατέλαβαν την Πάρο το 1207 και προς ασφάλεια έκτισαν κάστρο στην Παροικιά και αργότερα στη Νάουσα και στα χωριά του Κεφάλου.

3. Μεταγενέστερα της άλωσης του Μωριά και της Κρήτης από τους Οθομανούς. Σε αυτή τη περίοδο κατέφευγαν στις Κυκλάδες πολλές κρητοβενέτικες οικογένειες και οικογένειες του Μωριά. Κρητικές οικογένειες π.χ. Καντιώτης, Κρητικός, Γαβαλάς. Οικογένειες του Μωριά π.χ. Τριπολιτσιώτης, Δημητρακόπουλος, Μωραΐτης, Αναγνωστόπουλος κ.α.

4. Εθνικά ή Πατριδωνυμικά-Toπωνυμιακά. Οικογενειακά ονόματα εννοούμε τα ονόματα εκείνα που φανερώνουν τον τόπο όπου ξενοδούλεψε και έζησε ο παρονομασμένος: Πολίτης από την Πόλη, ή πολύ συχνότερα τον τόπο απ’ όπου ήρθε, το χωριό απ’ όπου μετοίκησε. Οι καταλήξεις των πατριδωνυμικών που ακούμε στην Πάρο είναι οι: -αίος, ήτης, -ίτης, -ιος, -ιώτης. Μεταγενέστερες και νεότερες: -αϊτης, -ιάτης, -άνος, -ηνός, -ινός, -(ια)κός.

5. Επάγγελμα-παρατσούκλι, όπως π.χ. Ράπτης, Μυλωνάς, Χασούρης, Καρποδίνης, Ακάλεστος, Γαλανός, Μαούνης, Μαλαματένιος, κ.α.

Αλφαβητικός κατάλογος επιθέτων

Α, Β, Γ, Δ & D, Ε, Ζ, Η, Θ, Ι, Κ & Q, Λ, Μ, Ν, Ξ, Ο, Π, Ρ, Σ, Τ, Υ, Φ, Χ, Ψ, Ω


*Η ορθογραφία που είναι από αποσπάσματα σε παλιά έγγραφα παραμένει όπως είναι στο πρωτότυπο.

Παριανά επίθετα Δ & D

Για οικόσημα βλέπε εδώ…
Δ
Δαβαρίας: Βλέπε Νταβαρίας

–Δαβερόνας ή Δαβερώνας ή Nταβερώνας ή Δαλε Kαρκέρη Dalle Carceri?: Δυτική οικογένεια αρχικά καθολικού δόγματος. Επώνυμο εθνικό, από την Βερώνα (Da Verona). Κάποιοι ερευνητές υποστηρίζουν ότι προέρχονται από τη γνωστή οικογένεια Νταλλε Καρκέρι Νταβερώνα (εξελληνιστεί Καρκέρη). Λίγα λόγια για τους Νταλλε Καρκέρι: Ο Νικόλαος Καρτσέρι (1371-1383) διαδέχθηκε στο δουκάτο της Νάξου τη μητέρα του, αφού παντρεύτηκε την Πετρινόλλα. Δύο χρόνια αργότερα δολοφονήθηκε, όπως αναφέρεται, από τον άρχοντα της Μήλου Φραγκίσκο Κρίσπο, σε ενέδρα που του έστησε ο τελευταίος σε εξοχή της Νάξου, όπου είχαν βγει για κυνήγι.
Το πιο πιθανών όμως είναι η οικογένεια Δαβερώνα να μην έχει κάποια σχέση με την οικογένεια Νταλλε Καρκέρι. Ο νομικός και ερευνητής κ. Ιάκωβος Ναυπλιώτης Σαραντηνός υποστηρίζει ότι:  Οι Δαβερώνα πρέπει να ήταν εγκατεστημένοι μόνο στην Πάρο και σίγουρα άσχετοι με τους ντάλλε Κάρτσερι παρά την αρχαία επιγαμία, που μαρτυρείται από την Εύβοια και δεν νομίζω ότι συνδέεται με τον Κυκλαδικό κλάδο.
Υπάρχει τοπωνύμιο που «Νταβερώνα» που είναι στα δυτικά του Τούρλου, στα νοτιοδυτικά της Μάρπησσας «Η ανηφόρα του Νταβερώνα».
O Εμμανουήλ Σαγκριώτης σημειώνει, Εντεύθεν προκύπτει ότι πλείσται Ενετικαί οικογένειες γνωριζόμεναι εκ των ονομάτων ησπάσθησαν την Ορθοδοξία ως οι Μαλατέσται, Κορτιάνοι, Βεντούροι, Γαβαλά, Βιτσαρά, Δαβερώνα, Δελέντα και άλλοι γινόμενοι, μάλιστα, ως εικός, οι φανατικότεροι των Ορθοδόξων.
–1724. Προικοσύμφωνο Φραντζέσκου Νταβερώνα και Ιουστίνης, Νάουσα, 7 Δεκ. 1724 «την εκκλησίαν του Μέγα Ταξιάρχου οξω εις την Άμμο.
–1725. Ένα προικοσύμφωνο που έγινε στη Νάουσα στις 19 Οκτωβρίου του 1725 είναι το εξής: Η Καλή, θυγατέρα του μακαρίτη Γιαννακού Μπελώνια τάζει του γιού της Γεωργίου τρεις εικόνας της Παναγίας Υπαπαντής, του Αγίου Αθανασίου και του Αγίου Νικολάου. Και ο Πέτρος Νταβερώνας δίνει στον υιό του Γεώργιο εικόνα του Αγίου Γεωργίου να την εορτάζει κάθε χρόνο. Και από άλλα προικοσύμφωνα της εποχής βλέπουμε ότι δίνονται εικόνες κυρίως για προίκα.
–1728. Γιώργην Νταβερώνα 14 Ιουνίου 1728, έγγραφο στη Νάουσα « το εμισο χωράφι εν ω περιέχει εις τοπον θέση της Αγίας Καλής πλησίον Ανδρέας Καλλέργης». 
–1730. Ο ιερέας Φραντζέσκος Νταβερώνας υπογράφει έγγραφο Ναούσης στις 12 Φεβρουαρίου 1730.
–1733. Ο ιερέας Φραντζέσκος Νταβερώνας υπογράφει διαθήκη του Αντώνη Ντελέντα στη Νάουσα στις 2 Φεβρουαρίου 1733.
–1733. Στις 26 Οκτωβρίου 1733 αναφέρεται ο παπά Νταβερώνας Φραντζέσκος.
–1738. Μαρτυρία υπερασπίσεως συμπατριώτη τους ιερέα Φραγκίσκου Νταβερόνα προς τον καπουδάν πασά (για αντίδραση στην συγκέντρωση της φορολογίας), κατά τη Γενική Συνέλευση από τα κοινά της Πάρου, της 16 Ιουλίου 1738, υπογράφει ο Ιωάννης και ο Φραγκέσκος Νταβερόνας από το κοινό της Νάουσας Πάρου.
–1739. Στις 27 Μαρτίου 1739 αναφέρεται ο ιερέας Φραγκίσκος Νταβερώνας.
–1739. Πρακτικό εκλογών κατά την Γεν. Συνέλευση στις 30 Αυγούστου 1739 απεσταλμένου των κοινών της Πάρου στην Κωνσταντινούπολη, εκλέγουν τον Νικόλαο Μαυρογένη, προκειμένου να διαπραγματευθεί τα οικονομικά θέματα του νησιού. Αναφέρεται ο παπάς Νάουσας Φραγκέσκος ντα Βερόνας.
–1740. Σε έγγραφο του 1740 της οικ. Βατιμπέλλα αναφέρει "Νήσος Πάρος Καστελιω εις τα 1740 νέο 3 Ιανουαρίου ημέρα Κυριακή και ώρα 3 της ημέρας. Ήλθασι εις την Νάουσα τέσσερις λεβέντες αρματωμένοι από το μπαστιμέντο του Καπετάν Φραγκίσκου Μαρία κοματάντε μίαν πουλάκα αρματωμένη εις την αμάχη με πατιέρα της Μάλτας οι άνθρωποι όπου ήλθαν ήτον ένας σαρτζελτές, το όνομά του Μπορταλαμαίος, με άλλους τρείς αρματωμένους και ερισαλτάρασι με δύναμιν των αρμάτων των επάνω εις το σπίτι του Σιόρ Κονσούλου των Εγγλέζων ονοματισμένος Σιόρ Νικολός Βατιμπέλλας. Και αυτός θεωρόντας του με τα άρματα και ξεσαθωμένοι εσφαλίκτη μέσα εις την κάμαράν του και αυτοί ψάχνοντας του και τον έβγαλαν από μέσα, τον εκατέβασαν κάτω σύροντας τον ώσαν κατάδικον και τα κοπέλλια του θεωρόντας την τόσην καταδίκην όπου του έκανα, αρμπούρισαν την παντιέρα του Βασιλέως της Εγγλιτέρας διά να διαφεντευθή και εφανέρωσαν και την διαφέντευσιν του Βασιλέως της Φράντζας δια τα καλά μέριτα του μακαρίτου πατρός του εφανέρωσαν και τις διαφέντεψες ιδικές των και με όλα αυτά από τον νούν των δεν επέρασαν μόνον το επήραν ως κατάδικον ξεσκισμένον και τον επήγαν ξεσπαθωμένοι μέσα εις την Παρκιά και εγύρευσαν καιρόν να τον σκοτώσουν, μα τον ακολούθησαν κόσμος πολύς και δεν ευρίσκαν άδειαν να κάμουν την όρεξιν τους, και πηγαινάμενοι εις την Παρκιάν αν δεν ήθελεν ευρεθή εις το Πόρτο ο Καπετάν Λούης Γζιπέτρος από το Σαν Τραπέ και ο καπετάν Αντώνιος Μαρτίν από το Σαν Τραπέ καπετάνιος εις ένα καράβι και ο καπετάν Κάρλος και ο καπετάν Τζουάνες αν ήθελαν λείψει αυτοί δεν ηξεύρομεν το τέλος όπου είχαν να πράξουν χωρίς κανένα νιτερέσσο και εις τούτο δίνομεν την παρόν μαρτυρίαν εις την ψυχήν μας πως τα είδαμεν με τα μάτια μας και υπογράφουμεν εις βεβαίωσιν. Το σφραγίζομεν και με την σραγίδα της κοινότης μας.
Οικονόμος Νάουσας μαρτυρώ, Σακελλάριος Νάουσας μαρτυρώ, Σκευοφύλαξ Νάουσας μαρτυρώ, ο Προηγούμενος του Βατοπεδίου Αθανάσιος μάρτυς, Αρχιδιάκως Νεόφυτος Βατιμπέλλας μαρτυρώ ως είδα, Λοΐζος Τζιμπέρ μάρτυς. Γεώργιος Βιτσαράς μάρτυς, Γεώργιος Μαρμπαρήγος μάρτυς, Σακέλιως Ναούσης μαρτυρώ, Παπά Φραντζέσκος Νταβερώνας μαρτυρώ, Παπά Μαρίνος Ραγγούσης μαρτυρώ, Γεώργιος Νταμιραλής μαρτυρώ, Ιωάννης Τριαντάφυλλος Μαρτυρώ, Κωνσταντίνος Βατιμπέλας μαρτυρώ, Δημήτριος Αυλωνίτης μαρτυρώ, Νικόλαος Λευκαρός μαρτυρώ. Εγώ Νικολός Κανάλες μαρτυρώ, Κωνσταντίνος Σκορδίλης, Ανδρέας Βιτσαράς μαρτυρώ, Ιωάννης Μπρούτος, Τζάνες ο Καλλέργης Καντζιλάριος Ναούσης πιστώς γέγραφα"
–1741. Για την εκλογή απεσταλμένων στην Κωνσταντινούπολη από τα κοινά της Παροικιάς στη Γενική συνέλευση το 1741 αναφέρεται ο παπά Φραγκίσκος Νταβερόνας από τη Νάουσα.
–1741. Τα κοινά της Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 20 Ιουλίου 1741, αποφασίζουν να συντάξουν γράμμα υπερασπίσεως του συμπατριώτη τους άρχοντα Νικόλαου Μαυρογένη, εναντίων των συκοφαντών κατοίκων της Νάξου, οι οποίοι τον κατηγορούν για συνεργασία με τους πειρατές, υπογράφει και ο παπάς της Νάουσας Φραγκέσκος Νταβερόνας.
–1744. Κατά τη Γενική Συνέλευση εκπροσώπων όλων των κοινών της Πάρου, της 6 Απριλίου 1744, αποφασίζουν να συντάξουν γράμμα υπερασπίσεως του συμπατριώτη τους δραγουμάνου Νικολάου Μαυρογένη, εναντίον των εις βάρος του συκοφαντιών μερικών συμπατριωτών τους, προς τις τουρκικές αρχές. υπογράφει και ο παπά Φραγκέσκος Νταβερόνας.
–1749. Σε εκλογή απεσταλμένου για την Κωνσταντινούπολη από τα κοινά της Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 12 Οκτωβρίου 1749, μαρτυρείται ο παπά Φραγκέσκος Νταβερόνας.
–1750. Σε Πρακτικό εκλογής απεσταλμένου των επτά κοινών της Πάρου (Παροικιάς, Νάουσας, Κεφάλου, Τζιπίδου, Λευκών, Μαρμάρων, Δραγουλάς) στην Κωνσταντινούπολη της 23 Αυγούστου 1750, μαρτυρείται ο ιερέας Νάουσας Φραγκέσκος ντα Βερόνας.
–1751. Στο προικοσύμφωνο του Ιωάννου Γιωργάκη Γιαννούλη Βιτζαρά (Καστέλλι Νάουσας, 4 Νοέμ. 1751) «έτερο χωράφι του Λεύχαρου με περιβολάκι, με σπίτια, μάνδρες και κάμαρα», «έτερο χωράφι εις την αυτήν τοποθεσίαν καινούργια, όπου ο ναός της Παναγίας σύμπλιος Ιωάννης Ντελαγραμμάτικας με δύο δένδρα συκιές και πατητήρι, λεγόμενο Ξαμπέλισμα».
–1787. Σε διαθήκη Νάουσας 21 Ιαν. 1787 αναφέρεται ένας Νικόλαος Ταβεβώνας.
–1804. Σε πωλητήριο χωραφιού του 1804 στη περιοχή Κραύγα Νάουσας, πλησίον Ματθαίου Νταβερώνα.
–1806. Το 1806 γεννιέται ο Αντώνιος Δαβερώνας κτηματίας κάτοικος Νάουσας.
–1827. Στην Παροικιά το 1827 μνημονεύεται ο σιόρ Περάκης Δαβερώνας. Ποσότης των μερικών χρεών του χωριού λευκών  εις την Επανάστασην το 1827: Αυγούστου 14:  τα οποία χρεωστεί με ομολογίας.
Εις Πετράκη Νταβερόνα γρ. 130.
–1828. Σε πωλητήριο χωραφιού στις 2 Δεκ 1828, πλησίον Νταβερώνα.
–1832. Εν Ναουση της Πάρου τη 27 Μαρτίου 1832 αναφέρεται σε έγγραφο της σχολής του Αγίου Αθανασίου, ο  Αντώνιος Νταβερώνας.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 36χρονος κτηματίας Αντώνης Δαβερώνας.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Ύριας του 1875, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Περάκης Δαβερόνας του Περάκη γεωργός 45 χρονών.
Δαβερώνας Ματθαίος του Αντωνίου, 37 ετών, γεωργός, Απεβίωσε.  
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Δαβερόνας Εμμανουήλ του Αντωνίου, 30 ετών εργάτης από τη Νάουσα και Δαβερόνας Ματθαίος του Αντωνίου, 39 ετών, γεωργός από τη Νάουσα.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 65χρονος κάτοικος Νάουσας, Δαβερώνας Αντώνιος του Εμμανουήλ, γεωργός, ο 61χρονος κάτοικος Νάουσας, Δαβερώνας Χαράλαμπος του Εμμανουήλ, εργάτης, ο 35χρονος Εμμανουήλ Δαβερώνας του Χαράλαμπου, γεωργός, ο 24χρονος εργάτης Δαβερώνας Θεόδωρος του Χαράλαμπου και ο 26χρονος εργάτης Δαβερώνας Εμμανουήλ του Αντωνίου.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Μάρπησσας στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Δαβερώνας Παναγιώτης του Εμμανουήλ, 47 ετών γεωργός κάτοικος Μάρπησσας.
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 19 Αυγούστου 1950, υπάρχει εγγεγραμμένη η Αναγνωστοπούλου Μαρία, όνομα συζύγου Ιωάννης, όνομα πατέρα Αντώνιος Δαβερώνας.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Δαβερώνα Ευθυμία, όνομα συζύγου Εμμανουήλ, όνομα πατρός Γεώργιος Ταρανέλλος, η Χατζημιχαήλ Ειρήνη, όνομα συζύγου Νικόλαος, όνομα πατρός Ματθαίος Δαβερώνας, η Μαλαματένιου Ασπασία, όνομα συζύγου Γεώργιος, όνομα πατρός Αντώνιος Δαβερώνας.

–Δακορώνιας ή Δακορόνιας ή Ντακορώνιας: Ισπανικής καταγωγής της οικογένειας, αρχικά καθολικού δόγματος. Πατριδωνύμιο το επίθετο αυτό μαρτυρεί τον τόπο καταγωγής, Κορούνια Ισπανίας (da-Corogna=από την Κορούνια). Οι Ντα-Κορόνια συνεχίζουν από θηλυγονία από τη Πάρο. 
Σε πατριδωνυμιακά επίθετα, πολλές φορές συναντάμε να μην υπάρχουν κοινοί συγγενικοί κλώνοι, αυτό συμβαίνει διότι το μόνο κοινό που έχουν είναι ο τόπος καταγωγής μιας και το επίθετό τους ήταν άλλο και στην πορεία το πατριδωνύμιο έγινε παρατσούκλι και το παρατσούκλι επίθετο.
–17ος αι. Τον 17ο αιώνα, αγιογράφος Γεώργιος Δακορόνιας, σώζεται μια εικόνα στην εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στη Νάουσα.
–17ος αι. Ο Ιωάννης Δακορώνιας ήταν Παριανός ζωγράφος, που δημιούργησε στο νησί του το Β μισό του 17ου αιώνα. Συνήθως αντέγραφε αρχαιότερα κρητικά πρότυπα. Το επώνυμο Δακορώνιας συναντήσαμε και στο υπέρυθρο του παρεκκλησίου του Αγ. Ιωάννη του Προδρόμου, που Βρίσκεται κοντά στην Εκατονταπυλιανή, με τον τύπο Ντακορώνιας. Η διαφορά αυτή οφείλεται στην εναλλαγή του Ντα με το Δα, όπως και του Ντε με το Δε, σε ιταλικά επώνυμα που είχαν εξελληνισθεί.
–1632 Σε έγγραφο του 1632 μνημονεύεται ο Ιωάννης Ντανκορόνιας.  
–1633. Το 1633 σε επιγραφή του Αγ. Ιωάννη, ναός έξω από τη Παροικιά, του οποίου κτήτορας ήταν ο Ιωάννης Ντακορώνιας.
–1645. Στον κατάλογο των εγγράφων του οσίου Αντωνίου αναφέρεται στις 13 Μαρτίου 1645 ο ιερέας Γεώργιος Δακορώνιας.
–1650. Ιωάννης Δακορώνιας, αγιογράφος. Εικόνες του υπάρχουν σε ναούς της Μάρπησσας και στον Δραγουλά 1650.
1653, Ιωάννης Δακορώνιας, αγιογράφος, Αγίου Γεωργίου του ορφανού στον Τζηπίδο.
–1655. Εικόνα του τέμπλου παριστώσα τον Χριστό ως Μέγα Αρχιερέα, στη μονή του Αγίου Παντελεήμονα στον Πρόδρομο, έργο του δόκιμου αγιογράφου Ιωάννη Δακορώνια με έτος 1655(=ΑΧΝΕ)
1655 Ιωάννης Δακορώνιας, αγιογράφος. Δραγουλά σ τη μονή Αγ. Παντελεήμονος
1657, Ιωάννης Δακορώνιας, αγιογράφος, Άγιος Γεώργιος Τζηπίδου.
–1672. Σε αίτημα των παριανών προς τον προϊστάμενο της γαλλικής επαρχίας Πατέρα της Καθολικής Εκκλησίας  Jacques Dinet για να ζητήσουν πατέρες της καθολικής εκκλησίας να έρθουν στην Πάρο. «Ταπεινοπρεπώς παρακαλούμεν την πανοσιώτη σας, ωσάν προηγούμενος οικουμενικός και πατριάρχης της αγίας και υπέρ ενδόξου συντροφιάς υου ιησού να συγκλύνη εις το να μας έλθουν ωδε εις τον τόπον μας πατέρες δια να κατοικήσουν εδώ έως εις τα άλλα νησιά δια να ημπορέσωμεν και ημείς να λάβωμεν εκείνη την βοήθειαν και ωφέλειαν της ψυχής μας μαζί κα την επιστήμην δια τους μεταγεναστέρους μας, επειδή ξεύρωμεν καλότατα ότι πως η πανοσιώτησας και η τρισκία της όλα ο σκοπός και ο πόθος αλλο δεν είναι εις όλα τα πάντα μόνον να γυρέψετε την μεγαλύτερην δόξα του Θεού και της σωτηρίας των ψυχών εις κάθε τόπον όπου ευρίσκονται…»
Πάρος: εν έτι σωτήριω 1672 εν μήνι μαίω (29) εις το παλαιόν: + Ταπεινός Μητροπολίτης Παροναξίας Μελέτιος.
Το πιο πάνω αίτημα υπογράφουν χριστιανοί, καθολικοί και ορθόδοξοι, κατοίκων της Νάουσας μεταξύ άλλων και ο Γιώργης Ντακορώνιας.
–18ος αι. Σε έγγραφο Παροικιάς του 18ου αι. «χωράφι Μηγδαληδιά σύμπλιος Αντώνης Γεωργη Λιπράντου – επέρασε στον Μιχελή Ντακορώνια».
–1847. Σε εκλογικό κατάλογο Παροικίας του 1847 (συμπεριλαμβάνει και την Αντίπαρο) είναι εγγεγραμμένος ο 65χρονος αλιεύς Κωνσταντίνος Δακορόνιας, ο 29χρονος γεωργός Νικόλαος Δακορόνιας και ο 33χρονος γεωργός Φραγκίσκος Δακορόνιας.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Ωλιάρου είναι εγγεγραμμένος ο 28χρονος γεωργός Νικόλαος Δακορόνιας.

Δαλινός: Βλέπε Διαλινός

–Δαλμάς ή Νταλμάς: Φράγκικη η προέλευση του επωνύμου, αρχικά καθολικού δόγματος. Ίσως Μαλτέζικο. Σήμερα γνωστό στην Άνδρο.
–1672. Σε αίτημα των παριανών προς τον προϊστάμενο της γαλλικής επαρχίας Πατέρα της Καθολικής Εκκλησίας  Jacques
Dinet για να ζητήσουν πατέρες της καθολικής εκκλησίας να έρθουν στην Πάρο. «Ταπεινοπρεπώς παρακαλούμεν την πανοσιώτη σας, ωσάν προηγούμενος οικουμενικός και πατριάρχης της αγίας και υπέρ ενδόξου συντροφιάς υου ιησού να συγκλύνη εις το να μας έλθουν ωδε εις τον τόπον μας πατέρες δια να κατοικήσουν εδώ έως εις τα άλλα νησιά δια να ημπορέσωμεν και ημείς να λάβωμεν εκείνη την βοήθειαν και ωφέλειαν της ψυχής μας μαζί κα την επιστήμην δια τους μεταγεναστέρους μας, επειδή ξεύρωμεν καλότατα ότι πως η πανοσιώτησας και η τρισκία της όλα ο σκοπός και ο πόθος αλλο δεν είναι εις όλα τα πάντα μόνον να γυρέψετε την μεγαλύτερην δόξα του Θεού και της σωτηρίας των ψυχών εις κάθε τόπον όπου ευρίσκονται…»
Πάρος: εν έτι σωτήριω 1672 εν μήνι μαίω (29) εις το παλαιόν: + Ταπεινός Μητροπολίτης Παροναξίας Μελέτιος.
Το πιο πάνω αίτημα υπογράφουν χριστιανοί, καθολικοί και ορθόδοξοι, κατοίκων της Νάουσας μεταξύ άλλων και ο Φραγκισκάκης Νταλμάς.

–Δαμασκηνός ή Δαμασκινός: Το επώνυμο είναι πατριδωνυμικό αφού σύμφωνα με τον καθηγητή Ερευνητή κ Νικόλαο Αλιπράντη, η καταγωγή της οικογένειας είναι από την Δαμασκό της Συρίας. Μια άλλη αναφορά λέει ότι το επώνυμο είναι Χριστιανικό.
–1647. Δαμασκηνός ιερομόναχος, αγιογράφος 1647, εικόνα Παναγίας οδηγήτριας στην Μονή Αποκεφαλισμού του Προδρόμου.
–1649. Δαμασκηνός ιερομόναχος, αγιογράφος 1649, εικόνα στον ναό Ευαγγελίστριας στην Παροικιά.
–1651. Δαμασκηνός ιερομόναχος αγιογράφος 1651, εικόνα Χριστού Παντοκράτορος στον Ναό Παναγίας Μεγαλομάτας Τζιπίδου.
–1706. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Αντιπάρου στις 31 Μαρτίου 1706, αναφέρεται ο Κωνσταντής Δαμακηνός.
–1716. Σε πρακτικό εκλογής νοταρίου – καγκελαρίου από το κοινό της Παροικιάς στη Γενική Συνέλευση της 14 Ιανουαρίου 1716, μαρτυρείται ο παπά Νικολός Δαμασκηνός.
–1723. Σε πρακτικό εκλογής εκτιμητών του κοινού της Παροικιάς στις 30 Ιανουαρίου 1723 κατά τη Γενική Συνέλευση μαρτυρείται ο παπά Νικόλας Δαμασκηνός.
–1732. Πρακτικό εξουσιοδοτήσεως απεσταλμένου του κοινού Παροικιάς, κατά τη Γενική Συνέλευση στις 17 Ιανουαρίου 1732 αναφέρεται ο παπά Νικολός Δαμασκηνός.
–1733. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 4 Ιανουαρίου 1733, αναφέρεται ο παπά Νικολός Δαμασκινός.
–1734. Στις 24 Φεβρουαρίου 1734, οι προεστοί και επίτροποι του κοινού Παροικιάς Πάρου, με συστατικό γράμμα βεβαιώνουν ότι ο κάτοικος του νησιού τους, γαλλικής καταγωγής, Γιόζε Ντάλες, δια της βίας και παρά τη θέλησή του συνεργάστηκε με ξένους πειρατές, ένας εκ αυτών είναι ο παπά Νικόλαος Δαμασκηνός.
–1736. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 22 Ιανουαρίου 1736, αναφέρεται ο παπά Νικόλαος Δαμασκηνός.
–1737. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς την 1η Μαρτίου 1737 αναφέρεται ο παπά Νικόλαος Δαμασκινός.
–1737. Στις 21 Αυγούστου 1737 «αλλαξιά παπα Νικολάου Δαμασκηνού με τον Ιωάννη Βενιέρη και αμπέλι και χωράφι».
–1738. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς τον Μάρτιο του 1738 αναφέρεται ο παπά Νικολός Δαμασκηνός.
–1738. Μαρτυρία υπερασπίσεως συμπατριώτη τους ιερέα Φραγκίσκου Νταβερόνα προς τον καπουδάν πασά (για αντίδραση στην συγκέντρωση της φορολογίας), κατά τη Γενική Συνέλευση από τα κοινά της Πάρου, της 16 Ιουλίου 1738, υπογράφει ο παπά Νικόλαος Δαμασκηνός.
–1739. Πρακτικό εκλογής κοινοτικών επιστατών του ναού της Εκατονταπυλιανής σε Γενική Συνέλευση του κοινού της Παροικιάς στις 10 Μαρτίου 1739 αναγράφεται ο παπά Νικόλαος Δαμασκηνός.
–1739. Πρακτικό εκλογών κατά την Γεν. Συνέλευση στις 30 Αυγούστου 1739 απεσταλμένου των κοινών της Πάρου στην Κωνσταντινούπολη, εκλέγουν τον Νικόλαο Μαυρογένη, προκειμένου να διαπραγματευθεί τα οικονομικά θέματα του νησιού. Αναφέρεται ο παπάς στης Παροικιάς Δαμασκηνός Νικόλαος.
–1740. Σε προικοσύμφωνο Παροικίας στις 14 Ιουλίου 1740, του Αντώνη Γιακουμή Βιτζαρά με την θυγατέρα Δημητράκη Μαλακη ονόματι Ανούσα, αναφέρει ένα χωράφι εις το Κουρτέζι  σιμπλιος Τζανής Δαμασκινός.
–1741. Για την εκλογή απεσταλμένων στην Κωνσταντινούπολη από τα κοινά της Παροικιάς στη Γενική συνέλευση το 1741 αναφέρεται ο παπά Νικολός Δαμασκηνός.
–1741. Εκλογή προβλεπτών υγειονομικών μέτρων από το κοινό Παροικιάς Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 2 Μαΐου 1741, υπογράφει και ο παπά Νικόλαος Δαμασκηνός.
–1741. Κατά τη Γενική Συνέλευση, της 18 Νοεμβρίου 1741, οι προεστοί και κοινοτικοί εκπρόσωποι της Παροικιάς Πάρου, αποφάσισαν να συλλάβουν, να φυλακίσουν και τέλος να εκτοπίσουν από το νησί τους τον συντοπίτη τους Ιωάννης Βασιλάκης, λόγω του σκανδαλώδους τρόπου της ζωής του και άλλων ανάρμοστων πράξεων. Υπογράφει ο παπά Νικόλαος Δαμασκηνός.
–1742. Τον Φεβρουάριο του 1742 μαρτυρείται ο παπά Νικόλαος Δαμασκηνός.
–1742. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς στις 1η Μαρτίου του 1742 αναφέρεται ο παπά Νικόλαος Δαμασκηνός.
–1743. Εκλογή κατά τη Γενική Συνέλευση «επιτρόπου και προβλέπτη» απεσταλμένου από τα κοινά της Πάρου, στις 20 Φεβρουαρίου 1743 αναφέρεται ο παπά Νικόλαος Δαμασκηνός αλλά και ο σκευοφύλακα Δαμασκηνός.
–1744. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς στις 28 Μαρτίου του 1744 αναφέρεται ο παπά Νικόλαος Δαμασκινός.
–1747. Στη διαθήκη του σακελίου Βιτζαρά ιερέως Κωνσταντίου στις 30 Μαρτίου 1747 αναφέρεται ο Νικόλαος Δαμασκηνός.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Δημήτριος Δαμασκηνός.
–1835. Σε κατάλογο μαθητών του Δημοτικού Σχολείου Πάρου του 1835, υπάρχει εγγεγραμμένος ο μαθητής Ιωάννης Δ. Δαμασκινός, τέχνη πατρός γεωργός.
–1837. Σε κατάλογο μαθητών του Δημοτικού Σχολείου Πάρου του 1837, υπάρχει εγγεγραμμένος ο μαθητής Δημήτριος Δαμασκηνός.
–1847. Σε εκλογικό κατάλογο Παροικίας του 1847 (συμπεριλαμβάνει και την Αντίπαρο) είναι εγγεγραμμένος ο 36χρονος γεωργός Δημήτριος Δαμασκηνός και ο 43χρονος γεωργός Νικόλαος Δαμασκηνός.
–1869. Στις 26 Ιανουαρίου 1869 ο 20χρονος βυρσοδέψης από την Πάρο Εμμανουήλ Δαμασκηνός, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 22χρονη από την Σύρο Ειρήνη Κουμούλα.
Το 1876 γεννιέται ο Δαμασκηνός Γεώργιος του Αντωνίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς. Απεβίωσε το 1954.
–1887. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 47χρονος βυρσοδέψης Γεώργιος Δημ. Δαμασκηνός, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 23 Ιανουαρίου 1887.
–1887. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 37χρονος Εμμανουήλ Δαμασκηνός του Δημητρίου. Έδωσαν όρκο στις 24 Μαρτίου 1887.
–1894. Το 1894 γεννιέται η Δαμασκηνού Μαρία του Γεωργίου κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1903. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 57 ετών μεταπράτης Εμμανουήλ Δημ. Δαμασκηνός έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 12 Ιανουαρίου 1903.
–1922. Το 1922 γεννιέται η Δαμασκηνού Σταυρούλα του Γεωργίου κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1925. Το 1925 γεννιέται ο Δαμασκηνός Εμμανουήλ του Σπύρου κουρεύς κάτοικος Παροικιάς.
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Δαμασκηνός Γεώργιος του Σπύρου κουρεύς κάτοικος Παροικιάς.
–1928. Το 1928 γεννιέται η Δαμασκηνού Άννα του Γεωργίου κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1946. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1946 ο Δαμασκηνός Εμμανουήλ του Σπύρου κουρεύς κάτοικος Παροικιάς.
–1989 Κουρέας Παροικιάς Μανώλης Δαμασκινός.

Δαμέστος: Βλέπε Νταμέστος

Δαμηραλής ή Δαμηράλης ή Δαμιράλης ή Δαμιράλιας ή Νταμηράλης ή Νταμηράλιας:  Ίσως ίδιος κλάδος της οικογένειας Αμοιραλή (Da Miralli). Ιταλικής καταγωγής, καθολικού δόγματος. Σημαίνει στα ιταλικά «Ο Ναύαρχος» Dell'ammiraglio. Σύμφωνα με τον καθηγητή Αλιπράντη Νίκο το επώνυμο Δαμιράρης και Δεμιράρης είναι της ίδιας ρίζας.
–1621. Σε έγγραφο του Αγίου Αντωνίου Κεφάλου αναφέρεται το 1621 ο Τζανής Δαμιράλιας.
–1718. Σακελλίως στο Καστέλλι Νάουσας Ρενιέρης Γεώργιος, αναφέρεται στην διαθήκη του Ιωάννη Νταμιράλια στις 23 Απριλίου 1718.
–1718. Χαρτοφύλαξ Ιωάννης Μενδρινός αναφέρεται στη Νάουσα στην διαθήκη Ιωάννη Νταμιράλια στις 23 Απριλίου 1718.
–1723. Στις 20 Νοεμβρίου 1723 προικοσύμφωνο Νάουσας του Γεωργάκη Νταμιράλια.
–1733. Πρακτικό εκλογής απεσταλμένων του κοινού της Νάουσας στην Κωνσταντινούπολη στις 26 Οκτωβρίου 1733 αναφέρεται ο Γεώργης Νταμηράλης.
–1738. Μαρτυρία υπερασπίσεως συμπατριώτη τους ιερέα Φραγκίσκου Νταβερόνα προς τον καπουδάν πασά (για αντίδραση στην συγκέντρωση της φορολογίας), κατά τη Γενική Συνέλευση από τα κοινά της Πάρου, της 16 Ιουλίου 1738, υπογράφει ο ιερέας Τζιπίδου Νικολός Νταμηραλής.
–1739. Πρακτικό εκλογών κατά την Γεν. Συνέλευση στις 30 Αυγούστου 1739 απεσταλμένου των κοινών της Πάρου στην Κωνσταντινούπολη, εκλέγουν τον Νικόλαο Μαυρογένη, προκειμένου να διαπραγματευθεί τα οικονομικά θέματα του νησιού. Αναφέρεται ο κάτοικος Νάουσας Γεώργιος Νταμηραλής.
–1740. Σε έγγραφο του 1740 της οικ. Βατιμπέλλα αναφέρει "Νήσος Πάρος Καστελιω εις τα 1740 νέο 3 Ιανουαρίου ημέρα Κυριακή και ώρα 3 της ημέρας. Ήλθασι εις την Νάουσα τέσσερις λεβέντες αρματωμένοι από το μπαστιμέντο του Καπετάν Φραγκίσκου Μαρία κοματάντε μίαν πουλάκα αρματωμένη εις την αμάχη με πατιέρα της Μάλτας οι άνθρωποι όπου ήλθαν ήτον ένας σαρτζελτές, το όνομά του Μπορταλαμαίος, με άλλους τρείς αρματωμένους και ερισαλτάρασι με δύναμιν των αρμάτων των επάνω εις το σπίτι του Σιόρ Κονσούλου των Εγγλέζων ονοματισμένος Σιόρ Νικολός Βατιμπέλλας. Και αυτός θεωρόντας του με τα άρματα και ξεσαθωμένοι εσφαλίκτη μέσα εις την κάμαράν του και αυτοί ψάχνοντας του και τον έβγαλαν από μέσα, τον εκατέβασαν κάτω σύροντας τον ώσαν κατάδικον και τα κοπέλλια του θεωρόντας την τόσην καταδίκην όπου του έκανα, αρμπούρισαν την παντιέρα του Βασιλέως της Εγγλιτέρας διά να διαφεντευθή και εφανέρωσαν και την διαφέντευσιν του Βασιλέως της Φράντζας δια τα καλά μέριτα του μακαρίτου πατρός του εφανέρωσαν και τις διαφέντεψες ιδικές των και με όλα αυτά από τον νούν των δεν επέρασαν μόνον το επήραν ως κατάδικον ξεσκισμένον και τον επήγαν ξεσπαθωμένοι μέσα εις την Παρκιά και εγύρευσαν καιρόν να τον σκοτώσουν, μα τον ακολούθησαν κόσμος πολύς και δεν ευρίσκαν άδειαν να κάμουν την όρεξιν τους, και πηγαινάμενοι εις την Παρκιάν αν δεν ήθελεν ευρεθή εις το Πόρτο ο Καπετάν Λούης Γζιπέτρος από το Σαν Τραπέ και ο καπετάν Αντώνιος Μαρτίν από το Σαν Τραπέ καπετάνιος εις ένα καράβι και ο καπετάν Κάρλος και ο καπετάν Τζουάνες αν ήθελαν λείψει αυτοί δεν ηξεύρομεν το τέλος όπου είχαν να πράξουν χωρίς κανένα νιτερέσσο και εις τούτο δίνομεν την παρόν μαρτυρίαν εις την ψυχήν μας πως τα είδαμεν με τα μάτια μας και υπογράφουμεν εις βεβαίωσιν. Το σφραγίζομεν και με την σραγίδα της κοινότης μας.
Οικονόμος Νάουσας μαρτυρώ, Σακελλάριος Νάουσας μαρτυρώ, Σκευοφύλαξ Νάουσας μαρτυρώ, ο Προηγούμενος του Βατοπεδίου Αθανάσιος μάρτυς, Αρχιδιάκως Νεόφυτος Βατιμπέλλας μαρτυρώ ως είδα, Λοΐζος Τζιμπέρ μάρτυς. Γεώργιος Βιτσαράς μάρτυς, Γεώργιος Μαρμπαρήγος μάρτυς, Σακέλιως Ναούσης μαρτυρώ, Παπά Φραντζέσκος Νταβερώνας μαρτυρώ, Παπά Μαρίνος Ραγγούσης μαρτυρώ, Γεώργιος Νταμιραλής μαρτυρώ, Ιωάννης Τριαντάφυλλος Μαρτυρώ, Κωνσταντίνος Βατιμπέλας μαρτυρώ, Δημήτριος Αυλωνίτης μαρτυρώ, Νικόλαος Λευκαρός μαρτυρώ. Εγώ Νικολός Κανάλες μαρτυρώ, Κωνσταντίνος Σκορδίλης, Ανδρέας Βιτσαράς μαρτυρώ, Ιωάννης Μπρούτος, Τζάνες ο Καλλέργης Καντζιλάριος Ναούσης πιστώς γέγραφα"
–1741. Για την εκλογή απεσταλμένων στην Κωνσταντινούπολη από τα κοινά της Παροικιάς στη Γενική συνέλευση το 1741 αναφέρεται ο Γεώργιος Νταμιράλης από τη Νάουσα.
–1744. Κατά τη Γενική Συνέλευση εκπροσώπων όλων των κοινών της Πάρου, της 6 Απριλίου 1744, αποφασίζουν να συντάξουν γράμμα υπερασπίσεως του συμπατριώτη τους δραγουμάνου Νικολάου Μαυρογένη, εναντίον των εις βάρος του συκοφαντιών μερικών συμπατριωτών τους, προς τις τουρκικές αρχές. υπογράφει και ο σκευοφύλαξ Νταμιραλής.
–1747. Σε πρακτικό εκλογής απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό της Παροικιάς σε Γενική Συνέλευση στις 26 Οκτωβρίου 1747 μαρτυράτε ο ιερέας Νικόλαος Νταμιραλής.
–1751. Σε έγγραφο στις 4 Νοεμβρίου 1751 αναφέρεται το ξαμπέλισμα στου Βόρου της Καλίτζας Νταμιραλιά.
1775. Ο ιερέας Γεώργιος Μαυρομμάτης υπογράφει το προικοσύμφωνο του Μανώλη Ανουσάκη και Μαρίας Νταμιράλια Τζιπίδος 25 Οκτ. 1775 «δίνει της και ένα χωράφι στο Ξεροπήγαδο», περιοχή Μαρμάρων-Μαρπησσας και χωράφι στον Άγιο Μαρκούριο συμπλίος Αντωνίου Παπαδόπουλου.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 33χρονος σκυτοτόμος Δαμηράλης Ζαχαρίας.
–1869. Στις 20 Φεβρουαρίου 1869 ο 25χρονος κηπουρός από την Πάρο Ματθαίος Φραντζής, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 18χρονη από την Πάρο Μαργαρώ Δαμηράλη.
–1873. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 22χρονος υπηρέτης Γεώργιος Ζ. Δαμιράλης, άγαμος. Έδωσε όρκο στις 28 Φεβρουαρίου 1873.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Δαμηραλής Ζαχαρίας του Γεωργίου 62 ετών παπουτσής. Και ο γιός Δαμηραλής Γεώργιος του Ζαχαρία παπουτσής 26 ετών.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο του 1883, της Νάουσας, είναι εγγεγραμμένος ο Δαμηράλης Νικόλαος του Ιωάννη, 53 ετών, φούρναρης.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας, του 1885, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Δαμηράλης Νικόλαος του Ιωάννου, 55 ετών, φούρναρης από τη Νάουσα.

–Δαμίας ή Νταμίας Ταμίας: Γαλλική καταγωγή της οικογένειας όπως μαρτυρά και το οικόσημο τους με τους τρεις κρίνους (παρόμοιο με το έμβλημα του βασιλείου της Γαλλίας). Στην Πάρο έρχονται από την Κρήτη μετά την πτώση της Κάντιας, αρχικά καθολικού δόγματος. Ίσως παρωνύμιο από το
Da Mia.
1594, Ανέγερση του Καθολικού (ναού) της Μονής των Αγίων Μηνά, Βίκτωρος και Βικεντίου, στο Μαράθι. Κτήτορας στα 1594 φέρεται ο Κρητικός Αντώνιος Νταμίας, του οποίου ο γιος ιερομόναχος Ησαΐας Νταμίας υπήρξε πρώτος ηγούμενος ως τα 1639, έτος αποβιωσείς του. Ακολουθούν άλλοι ηγούμενοι, του 18ο και 19ο αιώνα, από την οικογένεια Δαμία, στην οποία ανήκει μέχρι σήμερα: ιερείς Νάουσας Νικόλαος Δαμίας (+ 1819), Ησαΐας Δαμίας (1780), Νεόφυτος Δαμίας (+1829) και Μάρκος Δαμίας (+ 1828), του οποίου ο γιος Κωνσταντίνος Δαμίας (Αγάς) υπήρξε αγωνιστής του 1821 και ιδιοκτήτης της Μονής και της μεγάλης περιουσίας της.
–1617. Νταμίας Ησαΐας, ιερομόναχος 1617.
–1625. Σε έγγραφο στο Καστέλλο της Νάουσας  Αύγουστος 1625 «Άδεια δόθηκε στον Ησαΐα Δαμία ηγούμενο του Αγίου Μηνά από τον Μεημέτ Τσαούση, επίτροπο του Αγά της Πάρου Χαλβατζήμπαση για ανέγερση του ναού του Προφήτη Ηλία στα βορειοανατολικά της Νάουσας.
–1632. Ο Σακελλάριος Βιτζαράς Δημήτριος συντάσσει την διαθήκη του Αντώνη Ταμία στον Άγιο Μηνά στις 27 Νοεμβρίου 1632.
–1634. Σε διαθήκη του μοναχού Αθανάσιου Νταμία (ο Αντώνιος Ταμίας στο τέλος της ζωής του είχε κάνει μοναχός με το όνομα Αθανάσιος, της 13ης Δεκ. 1634 «το χωράφι που έχω απαί τον Νικόλαον Κυπραίον Αποστολάκη». Τη μονή Αγίου Μηνά με τη μεγάλη ακίνητη περιουσία του τον γιό του ιερομόναχο Ησαΐα Δαμία.
–1636 Πέθανε ο μοναχός Αθανάσιος Δαμίας κατά κόσμο Αντώνιος Ταμίας, γιός του ο Ησαΐας ιερομόναχος Νταμίας.
–1639. Στη διαθήκη του, το 1639, ο ιερομόναχος Ησαΐας Δαμίας αφήνει «επιτρόπους του να έχουν το μνημόσυνον του ωσάν και τους κτήτορας ήγουν τους ιδικούς του, τον τιμιώτατον   Δημογέροντα της Παροικιάς Αντωνάκη Σπυρίδον και τον τιμιώτατον Γεωργάκην Σπυρίδον και τον ευγενέστατον Ιάκωβον Ταμία και τον ευγενέστατον Ιάκωβον Συρίγον».
–1672. Σε αίτημα των παριανών προς τον προϊστάμενο της γαλλικής επαρχίας Πατέρα της Καθολικής Εκκλησίας  Jacques Dinet για να ζητήσουν πατέρες της καθολικής εκκλησίας να έρθουν στην Πάρο. «Ταπεινοπρεπώς παρακαλούμεν την πανοσιώτη σας, ωσάν προηγούμενος οικουμενικός και πατριάρχης της αγίας και υπέρ ενδόξου συντροφιάς υου ιησού να συγκλύνη εις το να μας έλθουν ωδε εις τον τόπον μας πατέρες δια να κατοικήσουν εδώ έως εις τα άλλα νησιά δια να ημπορέσωμεν και ημείς να λάβωμεν εκείνη την βοήθειαν και ωφέλειαν της ψυχής μας μαζί κα την επιστήμην δια τους μεταγεναστέρους μας, επειδή ξεύρωμεν καλότατα ότι πως η πανοσιώτησας και η τρισκία της όλα ο σκοπός και ο πόθος άλλο δεν είναι εις όλα τα πάντα μόνον να γυρέψετε την μεγαλύτερην δόξα του Θεού και της σωτηρίας των ψυχών εις κάθε τόπον όπου ευρίσκονται…»
Πάρος: εν έτι σωτήριω 1672 εν μήνι μαίω (29) εις το παλαιόν: + Ταπεινός Μητροπολίτης Παροναξίας Μελέτιος.
Το πιο πάνω αίτημα υπογράφουν χριστιανοί, καθολικοί και ορθόδοξοι, κατοίκων της Νάουσας μεταξύ άλλων και ο Παπά Μάρκος Νταμίας. 
–1679. Ο ιερομόναχος ηγούμενος της μονής του Αγίου Μηνά Μαραθίου Ησαΐας Νταμίας αγοράζει κτήματα στις 13 Αυγούστου 1679.
–1719. Στις 11 Ιανουαρίου 1719 η κόρη του αποθανών ιερέα Μάρκου Νταμία, πάντρεψε την κόρη της Μπηλιδάκη, εγγονή του παπά Μάρκου με τον Βιτζέντζο Τζανάκη.
–1721. «γράμμα των Αγίων Αποστόλων από την Ζαμπία» κόρη του Αλέξανδρου Νταμία, Νάουσα 9 Ιανουαρίου 1721.
–1722. Υπογράφει σε έγγραφο Νάουσας στις 12 Σεπτεμβρίου 1722 ο πρώην οικονόμος Νταμίας.
–1727. Στις  30 Ιανουαρίου 1727 αφήνει διαθήκη ο οικονόμος Νάουσας Νταμίας.
–1733. Πρακτικό εκλογής απεσταλμένων του κοινού της Νάουσας στην Κωνσταντινούπολη στις 26 Οκτωβρίου 1733 αναφέρεται ο οικονόμος Νταμίας.
–1738. Εφημέριος και οικονόμος στη Νάουσα ο εγγονός του παπά Μάρκου, Μάρκος Νταμίας, αναφέρεται σε έγγραφα μεταλλαγής κτημάτων με τον Δημήτρη Πουλάκη στη Νάουσα στις 6 Ιουνίου 1738.
–1738. Μαρτυρία υπερασπίσεως συμπατριώτη τους ιερέα Φραγκίσκου Νταβερόνα προς τον καπουδάν πασά (για αντίδραση στην συγκέντρωση της φορολογίας), κατά τη Γενική Συνέλευση από τα κοινά της Πάρου, της 16 Ιουλίου 1738, υπογράφει ο οικονόμος Νάουσας Νταμίας.
–1739. Πρακτικό εκλογών κατά την Γεν. Συνέλευση στις 30 Αυγούστου 1739 απεσταλμένου των κοινών της Πάρου στην Κωνσταντινούπολη, εκλέγουν τον Νικόλαο Μαυρογένη, προκειμένου να διαπραγματευθεί τα οικονομικά θέματα του νησιού. Αναφέρεται ο οικονόμος Παροικιάς Πρωτόδικος, ο σακελλάριος Παροικιάς Πατέλης, ο οικονόμος Νάουσας Νταμίας και το χαρτοφύλαξ Νάουσας Μενδρινός.
–1741. Για την εκλογή απεσταλμένων στην Κωνσταντινούπολη από τα κοινά της Παροικιάς στη Γενική συνέλευση το 1741 αναφέρεται ο οικονόμος Νάουσας Νταμίας.
–1741. Τα κοινά της Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 20 Ιουλίου 1741, αποφασίζουν να συντάξουν γράμμα υπερασπίσεως του συμπατριώτη τους άρχοντα Νικόλαου Μαυρογένη, εναντίων των συκοφαντών κατοίκων της Νάξου, οι οποίοι τον κατηγορούν για συνεργασία με τους πειρατές, υπογράφει και ο οικονόμος Νάουσας Νταμίας.
–1743. Το 1743 υπογράφει ο οικονόμος Νάουσας Μάρκος Νταμίας, έγγραφο προσηλώσεως της Μονής Ταξιαρχών στη Μονή Ιβήρων του Αγίου Όρους.
–1747. Σε πρακτικό εκλογής απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό της Παροικιάς σε Γενική Συνέλευση στις 26 Οκτωβρίου 1747 μαρτυρείται ο οικονόμος Νταμίας.
–1749. Σε εκλογή απεσταλμένου για την Κωνσταντινούπολη από τα κοινά της Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 12 Οκτωβρίου 1749, μαρτυρείται ο οικονόμος Νταμίας.
–1751. Σε έγγραφο στις 4 Νοεμβρίου 1751 ο ενδέσιμος οικονόμος Νταμίας έχει χωράφι στην θέση Καβαλαρικό Νάουσας.
–1753. Στις 16 Οκτωβρίου 1753 ο οικονόμος Μάρκος Νταμίας υπογράφει έγγραφο μεταλλαγής μεταξύ Δεμένεγου Στέλλα και ηγούμενου Ανβροσίου, του Άγιου Μηνά.
–1754. Οικονόμος Ναούσης αναφέρεται ο Νικόλαος Δαμίας το 1754.
–1770. Γόνοι Δελαγραμματαίων Παροικίας: Τζώτζης Συμ. Δελαγραμμάτης *1 (1770) Νοτάριος – Πρόξενος της Ρωσίας στα Ορλωφικά στην Πάρο: Ελένη Δελαγραμμάτη ¬ Μάρκος Μάτζας Μαυρογένης *4 (Δήμαρχος-Βουλευτής) ¬ Μαρουσώ Δ. Δημητρακοπούλου, Ερατώ Νικ. Κονδύλη, Αγγελική Δαμία, Πέτρος Μάτζας Μαυρογένης ¬ Καλυψώ Ζαννή Μάτζα ¬ Μάρκος Μαυρογένης ¬Χαϊδεμένη Σπ. Κρίσπη ¬ Καλυψώ Μάρκ. Μαυρογένη ¬ Κων/νος Ιω. Γράβαρης (Συμβολαιογράφος) ¬ Ιωάννης Κων. Γράβαρης (Συμβολαιογράφος) ¬ Μαρία Χανιώτη ¬ Κων/νος Ι. Γράβαρης (Επιχ/τίας) ¬ Αντιγόνη Γ. Βίγλα (Φαρμακοποιός). 
–1774. Στις 16 Μαρτίου 1774, αναφέρεται η διαθήκη του Ησαΐα Δαμία.
–1780. Οικονόμος σε έγγραφα της Μονής του Αγίου Μηνά αναφέρεται ο Ησαΐας Δαμίας το 1780.
–1787. Στη Διαθήκη του ο Φραντζεσκάκης Νταμίας (Νάουσα 21 Ιαν. 1787) αφήνει στο γιό του τον Μάρκο, που έγινε ιερέας στη Νάουσα, μεταξύ άλλων «και το νησί με τις μέλισσες περό να έχει χρέος να δίνη της αδελφής του της Καντίας τον καθέκαστον χρόνων δέκα οκάδες μέλι και μια οκά τζερί έως όπου στέκονται οι μέλισσες», πρόκειται για το νησί του Οικονόμου στον κόλπο της Νάουσας, ο Μάρκος Δαμίας είχε το αξίωμα του οικονόμου.
–1789. Στη διαθήκη της Μαρουσάκης Νταμία (16 Ιουλίου 1789 «το βουνάλι εις την Ζωοδόχον Πηγή με τα μελισσοτόπια».
–1789. Στις 16 Ιουλίου 1789 συντάσσεται στη Νάουσα η διαθήκη της Μαρουσάκης Φρατζέσκου Νταμία «το περιβολι στ’ Αγιαντωνιάτικο σύνμπλιος σακελλάριος Μηνδρινός».
–1797. Το 1797 αναφέρεται σε έγγραφα του Αγίου Μηνά ο οικονόμος Νεόφυτος Δαμίας.
–1804. Οικονόμος Ναούσης αναφέρεται ο Νικόλαος Δαμίας το 1804.
–1804. Σε πωλητήριο έγγραφο Νάουσας στις 26 Δεκεμβρίου 1804 της μονής Αγ. Ιωάννου στα Κραύγα αναφέρεται ο ηγούμενος του Αγίου Μηνά και οικονόμος Νάουσας Νικόλαος Δαμίας και ο αδερφός του Μάρκος και οι δύο παιδιά του Φραντζεσκάκη και της Μαρούσας Δαμία.
–1806. Ο ηγούμενος του Αγίου Μηνά Νταμίας Νεόφυτος, εφημέριος στη Νάουσα, στις 26 Σεπτεμβρίου 1806 πωλεί στον Μανοέλη Κονταράτο «τα χωράφια όπου έχει του Αγίου Μηνά εις το Μαράθι εις τοποθεσίαν Αγιον Νικόλαο ονομαζόμενα Πλαγιέρια με αγριοκουντουριές».
–1806. Το 1806 γεννιέται ο Κωνσταντίνος Μάρκου Δαμίας (Αγά), αγωνιστής του 1821, ιδιοκτήτη Μονής Αγ. Μηνά και των λατομείων του Μαραθίου.
–1812. Σε έγγραφο Ναούσης, 20 Αυγούστου 1812, ο οικονόμος εφημέριος Νάουσας Νταμίας Νεόφυτος καταγγέλλει τον Ιωάννη Γαβαλά από τις Λεύκες διότι παρέβη τη συμφωνία κατά την οποία όφειλε να καλλιεργεί  κτήματα του μοναστηριού και να δίδει το δέκατο από την εσοδεία των αγρών. Το έγγραφο βεβαιώνουν ο ζαμπίτης και ταχσιλδάρης Πάρου Ιωάννης Μαυρογέννης και ο κοινός επιστάτης Γ. Βιτζαράς, το συντάσσει δε «ο κοινός κανκιλάριος», ιερέας, σακελλάριος Μοστράτος.
–1814. Στις 26 Απριλίου 1814 ο Επίτροπος Εκατονταπυλιανής Νικόλαος Μάτζας πωλεί  χέρσο χωράφι στο Μαράθι. Το πώλησε μαζί με τον Ιωάννη Πρωτονετάρη (Πρωτονοτάριο), στον οικονόμο Δαμία.
–1815. Ο οικονόμος Δαμίας αναφέρεται στο «προτέστο» (καταγγελία) του, Νάουσα 28 Οκτωβρίου 1815.
–1816. Οικονόμος Ναούσης αναφέρεται ο Νικόλαος Δαμίας το 1816. Υπογράφει πωλητήριο Λευκών στις 26 Δεκεμβρίου 1816 ως «οικονόμος Ναούσης Νταμίας».
–1819. Στον Άγιο Μηνά στις 13 Δεκεμβρίου 1819, ο οικονόμος Νεόφυτος Νταμίας υπαγορεύει τη διαθήκη του, που συντάσσει ο κοινός καντζελλάριος Πάρου Τζανής Νικ. Καμπάνης. Μάρτυρες: οι άρχοντες της Παροικιάς Πέτρος Μάτζας Μαυρογένης, Ελευθέριος Χαμάρτος, Συμεών Δελαγραμμάτης και Μάρκος Πέτρος Μαυρογένης. Αφήνει κληρονόμο της μονής του Αγίου Μηνά τον αδερφό του Μάρκο.
–1819. Το 1819 πεθαίνει ο οικονόμος Ναούσης αναφέρεται ο Νικόλαος Δαμίας.
–1821. Αγωνιστής του 1821 ο Δαμίας Μάρκου Κωνσταντίνος, μετέπειτα ιδιοκτήτης της Μονής Αγίου Μηνά.
–1827. Ποσότης των μερικών χρεών του χωριού Λευκών  εις την Επανάστασην το 1827: Αυγούστου 14:  τα οποία χρεωστεί με ομολογίας.
Εις Μάρκου Δαμία γρ. 200.
–1828. Το 1828 αναφέρεται σε έγγραφα του Αγίου Μηνά ο οικονόμος Μάρκος Δαμίας ως αποβιώσαντας.
–1829. Το 1829 αναφέρεται σε έγγραφα του Αγίου Μηνά ο θάνατος του οικονόμου Νεόφυτου Δαμία.
–1831. Σε έγγραφο του Παν. Δ. Δημητρακόπουλου στις 19 Οκτωβρίου 1831 αναφέρεις τον Δημογέροντα Δαμία.
–1834. Εις τον Προικοσύμφωνο Δαμία και Ευανθίας Μαύρου (Παροικιά, 26 Οκτ. 1834) «ελαιογύρι ανομαζόμενον Φυρρόν Χωράφι και εις τον Κάμπο του Κονδύλη».
–1843. Στις 17  Οκτωβρίου 1843 η συνέλευση της αντιπολίτευσης επαναλαμβάνεται, αλλά πάλι χωρίς τον Δήμαρχο Θ. Καμπάνη ο οποίος κατηγορείται από τους παρευρισκομένους ότι «αισθάνεται ανώτερος του νόμου και προβάλει ανύπαρκτες προφάσεις». Η συνέλευση αποφασίζει να προχωρήσει στην εκλογή χωρίς τον Δήμαρχο! Πρόεδρος ανέλαβε ο Δ. Χαμάρτος και προσυπέγραψαν τα 5 γεροντότερα μέλη Ν. Πούλιος, Ιωάννης Καπαρός, Λεονάρδος Κονδύλης, Ηλίας Σαράντος, Νικόλαος Ρούσσος. Οι εκλογείς ήταν οι εξής:
Πόλις Παροικίας (Δήμαρχος Θ. Καμπάνης): Ζώρζης Μ Μαυρογένης, Δημήτριος Χαμάρτος, Πέτρος Μαυρομμάτης, Ν Α Ψαράκης, Αντ Ελ Χαμάρτος, Λεονάρδος Κονδύλης.
Κωμόπολις Λευκών (Πάρεδρος Κωνσταντίνος Χανιώτης): Εμμανουήλ Ν Αρκάς, Νικόλαος Γ Ρούσσος, Νικόλαος Γ Παντελαίος, Ιωάννης Α Δεσύλλας.
Κωμόπολις Ναούσης (Δήμαρχος Ν. Μαλατέστας): Δημήτριος Π Δημητρακόπουλος, Ηλίας Σαράντος, Ιωάννης Μεταξάς, Αντώνιος Κορτιάνος (δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας).
Χωρίον Κώστου(Πάρεδρος Ιωάννης Α. Καπαρός): Ιωάννης Α Καπαρός, Αναστάσιος Ρούσσος
Χωρίον Δραγουλά (Πάρεδρος Νικήτας Ν. Άγουρος): Γεώργιος Κληρονόμος
Χωρίον Μαρμάρων (Πάρεδρος Νικήτας Ν. Άγουρος): Ιωάννης Γιαννουλάκης, Νικήτας Άγουρος (δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας).
Χωρίον Τσιπίδου (Δήμαρχος Μαρπήσσης ΓΣ Δελαγραμμάτης): Νικόλαος Βατιμπέλας, Νικόλας Πόυλιος, Γεώργιος Σ Δελαγραμμάτης (απών).
Χωρίον Ωλιάρου (Πάρεδρος Δ. Βιάζης): Παναγής Καλάργυρος, Ματθαίος Μαούνης.
Τα αποτελέσματα ανέδειξαν πληρεξουσίους Πάρου τους Δ. Π. Δημητρακόπουλο (21 ψήφοι) και Ζ. Μάτσα Μαυρογένη (21). Συμμετείχαν και οι Νικόλαος Ψαράκης (Παροικιά, 11 ψήφοι), Ν. Βατιμπέλας (Τσιπίδος, 7), Λεονάρδος Κονδύλης (Παροικία, 7), Νικόλαος Μαλατέστας (Νάουσα, 6 ψήφοι), Κωνσταντίνος Δαμίας (Παροικία, 6), Π. Μαυρομάτης (Παροικία, 6).
Ο Δήμαρχος Πάρου αρνήθηκε να επικυρώσει τις υπογραφές και συνεπώς την εκλογή.
–Ιδιοκτήτης της Μονής του Αγίου Μηνά ο Κωνσταντίνος Μάρκου Δαμίας.
–1847. Σε εκλογικό κατάλογο Παροικίας του 1847 (συμπεριλαμβάνει και την Αντίπαρο) είναι εγγεγραμμένος ο 38χρονος κτηματίας Κωνσταντίνος Δαμίας.
–1879. Εγγραφή στα δημοτολόγια Λευκών το έτος 1879 ο Δαμίας…
–1903. Ο Γεώργιος Αλ. Δαμίας σπούδασε νομικά στο Εθνικό Πανεπιστήμιο και πείρε την άδεια δικηγορίας λίαν επιτυχώς. Εξάσκησε το επάγγελμά του στην Σύρο και στην Πάρο. Διετέλεσε Γραμματέας του Πρωτοδικείου Χαλκίδας. Πέθανε στην Πάρο στις 5 Φεβρουαρίου του 1903 σε ηλικία μόλις 38 ετών.
–1904. Το 1904 γεννιέται η Καρποδίνη Ελένη του Δημητρίου, κάτοικος Νάουσας Πάρου μετέπειτα σύζυγος του Βικέντιου Δαμία. 
–1907. Στις 27 Δεκεμβρίου 1907 ο 24χρονος Τελωνιακός Υπάλληλος από την Πάρο Αθανάσιος Δαμίας του Αλέξανδρου και της Ερατώς Μαυρογένη [κάτοικοι Πάρου] παντρεύεται στην Ερμούπολη την 19χρονη από την Σύρο Μαρία Δημητριάδη, του Πέτρου και της Ζωή Τζανέτου.
–1908. Ο Αλέξανδρος Κων. Δαμίας ήταν γιος του πλούσιου ευπατρίδη Παρίου Κωνσταντίνου Δαμία. Σπούδασε ιατρική στην Εθνική Σχολή του Πανεπιστημίου. Επί 5ετίας διετέλεσε βουλευτής της επαρχίας. Πέθανε στην Πάρο σε ηλικία 67 ετών τον Δεκέμβριο του 1908.
–1908. Το 1908 γεννιέται ο Δαμίας Γεώργιος του Ιωάννη ταχυδρόμος κάτοικος Παροικιάς. Το 1947 διαγράφετε από τον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς ως εγγεγραμμένος εις έτερο Δήμο.
–1920. Το 1920 γεννιέται ο Δαμίας Νικόλαος του Κωνσταντίνου σιδηροδρομικός κάτοικος κοιν. Λευκών.
–1931. Σε φωτογραφεία ενθύμιο Πρωτομαγιά 1931, διακρίνεται η Ευανθία Δαμία και η Κατίνα Δαμία.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 49χρονος κάτοικος Νάουσας, Δαμίας Βικέντιος του Νικολάου, κτηματίας.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Σαγκριώτη Ευανθία, όνομα συζύγου Δημήτριος, όνομα πατρός Νικόλαος Δαμίας.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Δαμία Ευανθία του Ιωάννη.

Δαμιανός: Πατρωνυμικό επώνυμο.
–1960. Σε φωτογραφεία του 1960 στην Παροικιά, διακρίνεται η Κατίνα Δαμιανού.

–Δαμιράλιας ή Νταμιράλια ή Ταμιράλια: Βλέπε Δαμηραλής


–Δαμουλάκης: καταγωγή από Μήλο.
–1990. Συνεργείο αυτοκινήτων «Δαμουλάκης» στις Καμάρες, από το 1990. Σύζυγος η Βούλα Μαρμαρινού από τον Πρόδρομο.

–Δαμουλής ή Νταμουλής: Γάλλος ναύαρχος των Βενετών ο οποίος λέγετε ότι ναυάγησε στην σημερινή περιοχή Νταμουλί (Ανατολικά της Πάρου) όπου πήρε και το όνομά του.
Νταμούλη μύλος. Η κατάληξη -in είναι τυπική στα βενετικά ονόματα. Βλ. και Petretin.
–1672. Σε αίτημα των παριανών προς τον προϊστάμενο της γαλλικής επαρχίας Πατέρα της Καθολικής Εκκλησίας  Jacques Dinet για να ζητήσουν πατέρες της καθολικής εκκλησίας να έρθουν στην Πάρο. «Ταπεινοπρεπώς παρακαλούμεν την πανοσιώτη σας, ωσάν προηγούμενος οικουμενικός και πατριάρχης της αγίας και υπέρ ενδόξου συντροφιάς υου ιησού να συγκλύνη εις το να μας έλθουν ωδε εις τον τόπον μας πατέρες δια να κατοικήσουν εδώ έως εις τα άλλα νησιά δια να ημπορέσωμεν και ημείς να λάβωμεν εκείνη την βοήθειαν και ωφέλειαν της ψυχής μας μαζί κα την επιστήμην δια τους μεταγεναστέρους μας, επειδή ξεύρωμεν καλότατα ότι πως η πανοσιώτησας και η τρισκία της όλα ο σκοπός και ο πόθος αλλο δεν είναι εις όλα τα πάντα μόνον να γυρέψετε την μεγαλύτερην δόξα του Θεού και της σωτηρίας των ψυχών εις κάθε τόπον όπου ευρίσκονται…»
Πάρος: εν έτι σωτήριω 1672 εν μήνι μαίω (29) εις το παλαιόν: + Ταπεινός Μητροπολίτης Παροναξίας Μελέτιος.
Το πιο πάνω αίτημα υπογράφουν χριστιανοί, καθολικοί και ορθόδοξοι, κατοίκων της Νάουσας μεταξύ άλλων και ο Ιωάννης Νταμουλής.
 
Δανάμπασης: Αρβανίτικο επώνυμο. ίσως παρωνύμιο. Προέρχεται από της Σπέτσες, Ντανάς = Μοσχάρι, Μπάση= Κεφάλι στα Τούρκικα.
–1883. Το 1883 γεννιέται ο Δανάμπασης Νικόλαος του Νικολάου αλιεύς κάτοικος Παροικιάς.
1900. Νικόλαος Δανάμπασης, Ψαράς από Σπέτσες, Μαριωρή Αιγινίτου από τις Λεύκες της Πάρου.
–1930. Σε φωτογραφία του Δημοτικού Σχολείου Παροικίας του 1930, διακρίνεται η μαθήτρια Γεωργία Δανάμπαση.
–1930. Το 1930 γεννιέται ο Δανάμπασης Μιχαήλ του Νικολάου κάτοικος της Κοιν. Παροικιάς.
–1946. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Δανάμπασης Νικόλαος του Νικολάου αλιεύς κάτοικος Παροικιάς.
–1951. Σε φωτογραφεία του 1951, σε καφενείο της Παροικιάς, διακρίνεται ο Νικόλαος Δανάμπασης.
–1953. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Δανάμπαση Μαριορή το γένος Γεώργιος Αιγινήτης, όνομα συζύγου Νικόλαος κάτοικος Παροικιάς.

–Δανιηλοπούλου: Ο παριανός κλάδος έχει καταγωγή από την Ρουμανία, από εύπορη οικογένεια, ήρθαν στην Ελλάδα το 1910 σαν πολιτικοί πρόσφυγες και εγκαταστάθηκαν στην Πλάκα της Αθήνας, το επίθετο τους στην Ρουμανία ήταν Daneilescu και με τον ερχομό τους στην Ελλάδα αλλάξανε και το επίθετο τους, στην Πάρο ήρθαν το 1980.
–1980. Φροντιστήριο Ξένων Γλωσσών Βίκυ Δαλιηλοπούλου στην Παροικιά από το 1980.

Δανπουτουκλής:
–1656. Σε έγγραφο του υπέρθυρου το 1656 της αυλής της Μονής Αγ. Ιωάννη του Θεολόγου (Γυαλιστή) Λευκών, αναφέρεται ο Μιχαήλ Γαβαλάς σύζυγος της Ανδριάνας Γαβαλά, κόρη του Θάνου Δανπουτουκλή. Στις 31 Μαρτίου 1659 ανακαινίστηκε από τον Μιχαήλ Γαβαλά και τον Καλόπλαστο.

–Δαρζέντας ή Δεργέντας ή Δερζέντας: Φραγκο-λεβαντίνικης προέλευσης και σημαίνει ο Αργυρός, καθολικού δόγματος. Γόνος ενετικού οίκου. Στην Πάρο δεν υπάρχει πια το επώνυμο Δερζέντας. Συναντάται, όμως, στη Σαντορίνη, αφιερωτική επιγραφή εικόνας του 1956, που βρίσκεται στον Άγιο Σώστη Οίας.
–1660. Το 1660 αναφέρεται ο καθολικός εφημέριος στο Αλτάριος της Εκατονταπυλιανής ο δον Νικόλαος Δαρζέντας.
–1666. Το 1666 καθολικός εφημέριος στο Αλτάριος της Εκατονταπυλιανής ο δον Νικόλαος Δαρζέντας.
–1672. Στην Πάρο αναγέρνεται το επώνυμο το 1672.
–1672. Σε αίτημα των παριανών προς τον προϊστάμενο της γαλλικής επαρχίας Πατέρα της Καθολικής Εκκλησίας  Jacques Dinet για να ζητήσουν πατέρες της καθολικής εκκλησίας να έρθουν στην Πάρο. «Ταπεινοπρεπώς παρακαλούμεν την πανοσιώτη σας, ωσάν προηγούμενος οικουμενικός και πατριάρχης της αγίας και υπέρ ενδόξου συντροφιάς υου ιησού να συγκλύνη εις το να μας έλθουν ωδε εις τον τόπον μας πατέρες δια να κατοικήσουν εδώ έως εις τα άλλα νησιά δια να ημπορέσωμεν και ημείς να λάβωμεν εκείνη την βοήθειαν και ωφέλειαν της ψυχής μας μαζί κα την επιστήμην δια τους μεταγεναστέρους μας, επειδή ξεύρωμεν καλότατα ότι πως η πανοσιώτησας και η τρισκία της όλα ο σκοπός και ο πόθος αλλο δεν είναι εις όλα τα πάντα μόνον να γυρέψετε την μεγαλύτερην δόξα του Θεού και της σωτηρίας των ψυχών εις κάθε τόπον όπου ευρίσκονται…»
Πάρος: εν έτι σωτήριω 1672 εν μήνι μαίω (29) εις το παλαιόν: + Ταπεινός Μητροπολίτης Παροναξίας Μελέτιος.
Το πιο πάνω αίτημα υπογράφουν χριστιανοί, καθολικοί και ορθόδοξοι, κατοίκων της Νάουσας μεταξύ άλλων και ο Γιαννούλης Νταρζέντας.
–1674. Σε έγγραφο για την ανέγερση της Καθολικής Μονής στην Παροικιά του 1674 αναγράφεται ο Ιωάννης Δαργέντας. Εδωρήθη εις τους καθολικούς πατέρες μικρόν οικόπεδον υπό του Γιαννουλάκη Δαργέντα, όπερ ενώσαντες οι Πατέρες μεθ' ετέρου οικοπέδου αγορασθέντος υπό αυτών ήρχισαν αμέσως τας προκαταρκτικάς εργασίας προς ανέγερσης Μονής. 

Δασκαλάκης: Επώνυμο παρωνύμιο. Ίσως από την Κρήτη.
–1882. Το 1882 γεννιέται ο Δασκαλάκης Βασίλειος του Ιωάννη αλιεύς κάτοικος Παροικιάς. Το 1948 απεβίωσε.
–1946. Στον εκλογικό κατάλογο της Παροικιάς του 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Δασκαλάκης Βασίλειος του Ιωάννη αλιεύς κάτοικος Παροικιάς.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Δασκαλάκη Τιμόκλεια όνομα συζύγου Βασίλειος, όνομα πατρός Στυλιανός Φραγκούλης.

–Δαφερέρας ή Δεφερέρας ή Δαφερέρες ή Ντεφερέρα ή Ντεφεράρης: Φράγκικη η προέλευσης, αρχικά καθολικού δόγματος, πατριδωνύμιο Da-Ferera ίσος Ferrara (Φερράρα) πόλη της Ιταλίας ή Da-Ferrare που σημαίνει o πεταλωτής, η επικρατέστερη εκδοχή όμως είναι το επίθετο αυτό είναι πατριδωνυμιακό. Το οικόσημο της οικογένειας είναι: Ανοιχτός διαβήτης σε μπλε φόντο, πλαισιωμένα στην κορυφή από τρία εξάκτινα αστέρια και στην άκρη ενός βουνού των τριών κορυφών, όλα χρυσά.
Σε πατριδωνυμιακά επίθετα, πολλές φορές συναντάμε να μην υπάρχουν κοινοί συγγενικοί κλώνοι, αυτό συμβαίνει διότι το μόνο κοινό που έχουν είναι ο τόπος καταγωγής μιας και το επίθετό τους ήταν άλλο και στην πορεία το πατριδωνύμιο έγινε παρατσούκλι και το παρατσούκλι επίθετο.
–1716. Σε πρακτικό εκλογής νοταρίου – καγκελαρίου από το κοινό της Παροικιάς στη Γενική Συνέλευση της 14 Ιανουαρίου 1716, μαρτυρείται ο σκευοφύλακας Νταφερέρης.
–1722. Σκευοφύλαξ Μιχαήλ Ντεφεράρης Επίτροπος Εκατονταπυλιανής, υπογράφει και μαρτυρεί πώληση περιβολιού στην Πάρο, Μύκονος 26 Ιουνίου 1722.
–1730. Σε πρακτικό πωλήσεως του φόρου της δεκάτης του κοινού Παροικιάς κατά τη Γενική Συνέλευση, της 26 Ιουλίου 1730 μαρτυρείται ο σκευοφύλαξ Ντεφεράρης.
–1731. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 6 Δεκεμβρίου 1731, αναφέρεται ο σκευοφύλακα Ντεφεράρης.
–1732. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 4 Ιανουαρίου 1732, αναφέρεται ο Μιχαήλ ιερεύς Ντεφεράρης σκευοφύλακα.
–1734. Στις 24 Φεβρουαρίου 1734, οι προεστοί και επίτροποι του κοινού Παροικιάς Πάρου, με συστατικό γράμμα βεβαιώνουν ότι ο κάτοικος του νησιού τους, γαλλικής καταγωγής, Γιόζε Ντάλες, δια της βίας και παρά τη θέλησή του συνεργάστηκε με ξένους πειρατές, ένας εκ αυτών είναι ο σκευοφύλαξ Ντεφεράρης.
–1734. Ο ιδιοκτησία του ιερέως, σκευοφύλακος Ντε Φεράρη. Στο προικοσύμφωνο Παροικιάς 8 Ιουλίου 1734 ο εν λόγω ιερεύς προικίζει την κόρη του Μαρούσα, προκειμένου να λάβει συζυγον τον Χρουσάκη Κωνστ. Στριανό, και «δίνει αρχής την εκκλησίαν του τον Ντιμιον Πρόδρομον εις το Κάστρο (είναι η εκκλησία στο κάστρο της Παροικιάς, από τις παλαιότατες. Βρίσκεται δίπλα στην εκκλησία του Αγίου Στυλιανού και απέναντι από την εκκλησία της Αγίας Αικατερίνης που εφάπτεται του βενετσιάνικου πύργου), έχει τηνε αγορά του καθώς ευρίσκεται με την καμπάνα και τις αγίες εικόνες..».
–1736. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 22 Ιανουαρίου 1736, αναφέρεται ο σκευοφύλακα Ντεφεράρης.
–1736. Πρόσκληση επαναπατρισμού κατοίκων Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση του κοινού Παροικιάς, της 24 Φεβρουαρίου 1736, υπογράφει και ο σκευοφύαξ Νταφεράρης.
–1737. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς την 1η Μαρτίου 1737 αναφέρεται ο σκευοφύλακα Ντεφεράρης.
–1738. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς τον Μάρτιο του 1738 αναφέρεται ο σκευοφύλακα Ντεφεράρης.
–1738. Μαρτυρία υπερασπίσεως συμπατριώτη τους ιερέα Φραγκίσκου Νταβερόνα προς τον καπουδάν πασά (για αντίδραση στην συγκέντρωση της φορολογίας), κατά τη Γενική Συνέλευση από τα κοινά της Πάρου, της 16 Ιουλίου 1738, υπογράφει ο σκευοφύλαξ Ντεφεράρης.
–1739. Πρακτικό εκλογών κατά την Γεν. Συνέλευση στις 30 Αυγούστου 1739 απεσταλμένου των κοινών της Πάρου στην Κωνσταντινούπολη, εκλέγουν τον Νικόλαο Μαυρογένη, προκειμένου να διαπραγματευθεί τα οικονομικά θέματα του νησιού. Αναφέρεται ο σκευοφύλακα Παροικιάς Ντεφεράρης.
–1740. Σε δημόσιο πλειστηριασμό του κοινού Παροικιάς στις 12 Απριλίου 1740, αναφέρεται ο σκευοφύλαξ Ντεφεράρης.
–1741. Εκλογή προβλεπτών υγειονομικών μέτρων από το κοινό Παροικιάς Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 2 Μαΐου 1741, υπογράφει και ο σκευφύλαξ Ντεφεράρης.
–1741. Τα κοινά της Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 20 Ιουλίου 1741, αποφασίζουν να συντάξουν γράμμα υπερασπίσεως του συμπατριώτη τους άρχοντα Νικόλαου Μαυρογένη, εναντίων των συκοφαντών κατοίκων της Νάξου, οι οποίοι τον κατηγορούν για συνεργασία με τους πειρατές, υπογράφει και ο σκευοφύλαξ Ντεφεράρης.
–1742. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς στις 1η Μαρτίου του 1742 αναφέρεται ο σκευοφύλακα Ντεφεράρης.
–1743. Εκλογή κατά τη Γενική Συνέλευση «επιτρόπου και προβλέπτη» απεσταλμένου από τα κοινά της Πάρου, στις 20 Φεβρουαρίου 1743 αναφέρεται ο σκευοφύλακα Ντεφεράρης.
–1744. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς στις 28 Μαρτίου του 1744 αναφέρεται ο σκευοφύλακα Ντεφεράρης.
–1747. Στη διαθήκη του σακελίου Βιτζαρά ιερέως Κωνσταντίου στις 30 Μαρτίου 1747 αναφέρεται ο σκευοφύλακας Νταφεράρη.
–1827. Σε έγγραφο της 15 Απριλίου 1827 της Παροικιάς Πάρου μαρτυρείται ο Μάρκος Δαφερέρας.
–1827. Καταγραφή των (μερικών) χρεών των κοινοτήτων του κάθε Μέρους κοινού της Πάρου εις την Κωνσταντινούπολιν. 17 Απριλίου 1827.
Ομολογία Μάρκου Δαφερέρα Κεφάλαιον γρ. 100.
–1829. Σε πληρεξούσιο του 1829 αναφέρεται ο Μάρκος Δαφερέρας. 
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Μάρκος Δαφερέρας στα χωριά του Κεφάλου.
–1835. Σε κατάλογο μαθητών του Δημοτικού Σχολείου Πάρου του 1835, υπάρχει εγγεγραμμένος ο μαθητής Δεφερέρας Β. Γεώργιος αλλά και ο Αναστάσης Β. Δεφερέρας, τέχνη πατρός γεωργός.
–1847. Σε εκλογικό κατάλογο Παροικίας του 1847 (συμπεριλαμβάνει και την Αντίπαρο) είναι εγγεγραμμένος ο 47χρονος γεωργός Ευστάθιος Μ. Δαφερέρας, ο 36χρονος γεωργός Ιωάννης Μ. Δαφερέρας, ο 40χρονος γεωργός Νικόλαος Μ. Δαφερέρας και ο πατέρας τους 78χρονος γεωργός Μάρκος Δαφερέρας και τα αδέρφια Νικόλαος Β. Δαφερέρας 25 ετών γεωργός και ο Ευστάφιος Β. Δαφερέρας 29 ετών γεωργός.
–1859. Στις 11 Μαΐου 1859 ο 29χρονος βυρσοδέψης από την Πάρο Δαφερέρας Γεώργιος του Βασιλείου και της Γαρουφαλιάς, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 18χρονη συριανή Γραμματική Μπαξεβανάκη του Παναγιώτη και της Κωνσταντινιάς Ιακώβου.
–1859. Στις 25 Σεπτεμβρίου 1859 σε συμβολαιογραφική πράξη [Πωλητήριο] στην Σύρου αναφέρεται ότι ο κάτοικος Πάρου Γεώργιος Βασιλείου Δαφερέρας.
–1870. Το 1870 γεννιέται ο Δαφερέρας Σπυρίδων του Μάρκου γεωργός κάτοικος Παροικιάς. Απεβίωσε το 1954.
–1876. Το 1876 γεννιέται ο Δαφερέρας Σπυρίδων του Αριστείδη γεωργός κάτοικος Παροικιάς. Απεβίωσε του 1954.
–1878. Το 1878 γεννιέται ο Δαφερέρας Δημήτριος του Αριστείδη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1880. Το 1880 γεννιέται ο Δαφερέρας Αντώνιος του Μάρκου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1884. Το 1884 γεννιέται ο Δαφερέρας Νικόλαος του Γεωργίου αλιεύς κάτοικος Παροικιάς.
–1898. Στις 18 Ιανουαρίου 1898 ο 24χρονος ξυλουργός από την Πάρο Ιωάννης Δαφερέρας του Σταύρου και της Αικατερίνης, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 20χρονη από την Σύρο Μαριγώ Κολιάκου, του Νικολάου και της Αικατερίνης Πυταρού.
–1902. Το 1902 γεννιέται ο Δαφερέρας Αριστείδης του Σπυρίδων γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1903. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 30 ετών ξυλουργός Ιωάννης Στ. Δαφερέρας έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 27 Ιανουαρίου 1903.
–1904. Το 1904 γεννιέται ο Δαφερέρας Αθανάσιος του Σπυρίδων γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1904. Το 1904 γεννιέται ο Δαφερέρας Στυλιανός του Σπυρίδων γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1906. Το 1906 γεννιέται ο Δαφερέρας Αριστείδης του Δημήτριος γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1906. Το 1906 γεννιέται ο Δαφερέρας Παναγιώτης του Σπύρου εμπορευόμενος κάτοικος Παροικιάς.
–1907. Το 1907 γεννιέται ο Δαφερέρας Μάρκος του Αντωνίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1909. Το 1909 γεννιέται ο Δαφερέρας Δημήτριος του Αντωνίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1912. Το 1912 γεννιέται ο Δαφερέρας Αθανάσιος του Αντωνίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1912. Το 1912 γεννιέται ο Δαφερέρας Αθανάσιος του Σπυρίδων γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1912. Το 1912 γεννιέται ο Δαφερέρας Κωνσταντίνος του Σπυρίδων γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1914. Το 1914 γεννιέται ο Δαφερέρας Γεώργιος του Σπύρου καφεπώλης κάτοικος Παροικιάς.
–1914. Το 1914 γεννιέται ο Δαφερέρας Ευθύμιος του Βασιλείου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1915. Το 1915 γεννιέται ο Δαφερέρας Μάρκος του Βασιλείου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1915. Το 1915 γεννιέται ο Δαφερέρας Γεώργιος του Σταυριανού ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1915. Το 1915 γεννιέται ο Δαφερέρας Ιωάννης του Σπυρίδωνα γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1915. Το 1915 γεννιέται ο Δαφερέρας Σταύρος του Αντωνίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1920. Το 1920 γεννιέται ο Δαφερέρας Χρήστος του Σπυρίδωνα γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1920. Το 1920 γεννιέται ο Δαφερέρας Αντώνιος του Κωνσταντίνου κομμωτής κάτοικος Παροικιάς.
–1922. Το 1922 γεννιέται ο Δαφερέρας Γεώργιος του Αντωνίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1924. Το 1924 γεννιέται ο Δαφερέρας Βασίλειος του Αντωνίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1924. Το 1924 γεννιέται ο Δαφερέρας Κωνσταντίνος του Σταυριανού ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1925. Το 1925 γεννιέται ο Δαφερέρας Εμμανουήλ του Αντωνίου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1926. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 33χρονος ιχθυέμπορος Δημήτριος Γεωρ. Δαφερέρας έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 24 Οκτωβρίου 1926.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Δαφερέρας Στυλιανός του Σταύρου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1927. Σε φθαρμένες φωτογραφίες διαβάζουμε. Παραλήπτες Εν Πάρω Μάρδα Σπανού, Τιμόθεος Κασσίδης ή Κασούδης, …. Νταφερέρα και Βασιλική Δαφερέρα. Σύρος 1927.
–1935. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος η παριανή 45χρονος οικιακά Άννα Στ. Δαφερέρα έγγαμος και ο αδερφός της 9 ετών Στυλιανός Στ. Δαφερέρας, μαθητής. Έδωσε όρκο στις 19 Οκτωβρίου 1935.
–1939. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 20 ετών ναυτικός Γεώργιος Θεοδ. Δαφερέρας άγαμος. Έδωσε όρκο στις 23 Μαρτίου 1939.
–1940. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 53 ετών ιχθυοπώλης Θεόδωρος Γεώρ. Δαφερέρας έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 22 Απριλίου 1940.
–1965. Σε φωτογραφεία στο λιμάνι της Παροικιάς του 1965, διακρίνεται η Δέσποινα Δαφερέρα.
–1969. Σε σχολική παρέλαση στην Παροικιά το 1969, διακρίνεται ο μαθητής Μανώλης Δαφερέρας (Πέππας).

Δαφερίας: Βλέπε Νταβαρίας

Δεγάϊτας: Φράγκικη η προέλευση αυτού του επιθέτου. Ίσως επώνυμο παρωνύμιο από την Ισπανική λέξη De Gaita = η γκάιντα.
–1970. Σε φωτογραφείο του 1970 στην Παροικιά, διακρίνεται η μαθήτρια Σπυριδούλα Δεγάϊτα.

Δέδες:.
–1870. Στις 27 Δεκεμβρίου 1870 ο 35χρονος ναύτης από την Πάρο Ιωάννης Μάρκου του Γεωργίου και της Διαμάντος, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 30χρονη από την Πάρο Ευαγγελία Δέδε, του Κυριάκου και της Μαρουσώς.

Δεκαβάλλας: Φραγκολεβαντίνικη οικογένεια καθολικού δόγματος. De Cavala και σημαίνει η φοράδα. Στην Πάρο εμφανίζεται το επίθετο από τον 18ο αιώνα όπου ήρθε από την Φολέγανδρο.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Γεράσιμος Δεκαβάλλας.
–1879. Το 1879 γεννιέται ο Δεκαβάλλας Ιωάννης του Αντωνίου αρτοποιός κάτοικος Παροικιάς. Απεβίωσε το 1948.
–1924. Το 1924 γεννιέται ο Δεκαβάλλας Ανάργυρος του Ιωάννη αρτοποιός κάτοικος Παροικιάς.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Δεκαβάλλας Ιωάννης του Αντωνίου αρτοποιός κάτοικος Παροικιάς.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Δεκαβάλλα Παρασκευή όνομα συζύγου Ιωάννης, όνομα πατρός Αντώνιος Χαλάς.
–1965. Σε φωτογραφεία του 1965 στην Παροικιά, διακρίνεται ο Γιάννης Δεκαβάλλας.
–1980. Σε φωτογραφεία του 1980 στην Παραλία της Παροικιάς διακρίνεται ο Γιάννης Δεκαβάλλας.

–Δεκάριστος: Καταγωγή από Σύρο, έτος 1970, Καθολικό δόγμα.
–1990. Μάρκος Δεκάριστος το 1990 κάτοικος Αλυκής.
–2005. Κάτοικος Μάρπησσας ο Λογιστής Γιώργος Δεκάριστος.
–2008. Δημοτικός υπάλληλος Σφαγείων Πάρου το 2008 ο Μάρκος Δεκάριστος

–Δελαβίνιας ή Δελαβύνιας: Φραγκο-λατινικές ρίζες, επίθετο-παρατσούκλι (de le vigna = προς την άμπελο), καθολικού δόγματος. Το επίθετο
μαρτυρείται ώς και σήμερα στην Πάρο.

–Δελαγραμμάτης ή Δελαγραμμάτηκας ή Δελαγραμμάτικας ή Ντελαγραμμάτικας: Φράγκικη οικογένεια, επώνυμο παρωνύμιο  (delagrammatica = από την γραμματική), καθολικού δόγματος.
Η οικογένεια Δελλαγραμμάτη ή Ντελλαγραμμάτη ή Τελλαγραμμάτη ή ως Δελλαγραμμάτικας, Βουργουνδικής καταγωγής. (Βουργουνδία Γαλλίας), υπήρξε από τις ονομαστότερες και αρχοντικότερες οικογένειες της Πάρου.
Η οικογένεια Ντελλαγραμμάτη ή Ντελλαγραμμάτικα απαντάτε και στην Άνδρο μέχρι σήμερα και στη Κύθνο παλαιότερα. Στη Νάξο έχουμε μνεία του επωνύμου τον 16ο αιώνα ενώ στις αρχές του 15ου αιώνα μνημονεύεται ο Γιαννούλης Ντελλα Γραμμάτικας στην Άνδρο και από εδώ φαίνεται διασκορπίστηκε αργότερα και στα άλλα νησιά των Κυκλάδων η πολύκλαδη αυτή οικογένεια της Λύσεως.
Στην Πάρο ο θυρεός παρουσιάζεται ελάχιστα διαφορετικός με κύριο έμβλημα το όρθιο αριστερόστροφο λιοντάρι. Οι Δελλαγραμάτικα θα αλλάξουν τον θυρεό τους κατόπιν των ανυπόφορων πιέσεων που θα εξαπολύσουν οι Οθωμανοί εναντίον των Λατίνων αρχόντων μετά το 1579 με αποκορύφωμα τον στραγγαλισμό 6 ανωτάτων Λατίνων καθολικών που δεν είχαν ασπασθεί το ορθόδοξο Δόγμα το 1633. Για τούτο απόγονος του Μπερτούλη Δελλαγραμάτικα αποφασίζει να εντοιχίσει στον πύργο του (το 1717;) θυρεό με το μετάλλιο βωβό, κενό περιεχομένου. Ο Πύργος σώζεται ελαφρά αλλαγμένος από τους απογόνους της οικογενείας Δελλαγραμμάτικα στ΄Αμονακλειού.
Η οικογένεια Δελλαγραμάτικα, ισχυρή φεουδαλική οικογένεια η οποία φαίνεται να κατέχει προ του 1419 το Κάστρο του Μακροταντάλου (Μαρκοντάντολου) και όλο το αναλογούν φέουδο. Αργότερα μάλλον απέκτησε ως φέουδο τον χώρο που κατέλαβε η Μονή της Αγίας στην Άνδρο. Ο Gasparo Delagramatica και ο Berto ή Bertuli (ή Μπερτούλης) Dellagramatica κρατούν αντίστοιχα δύο πλούσιες περιοχές εκεί κοντά, ο πρώτος στην κοιλάδα των Ατενίων και ο δεύτερος εύφορο τόπο από τα Γιάννουλα έως την Ξυλοκαρύδα. Αυτά αρκετά προ του 1600. Η οικογένεια του Agustin ή Austin Daponte ισχυρού επίσης Λατίνου άρχοντα φέρεται να βρίσκεται πλησίον των Δελλαγραμάτικα, οι δε Μπερτούλης Δελλαγραμάτικας και Αουστής Δαπόντες υπογράφουν πληθώρα δικαιοπρακτικών εγγράφων πάντοτε στην βόρεια Άνδρο και προ του 1600 αλλά και λίγο μεταγενέστερα. Η σχεδιασμένη κάθοδός τους προς την νότια Άνδρο θα συνεχισθεί. Όταν προ του 1566, έτους αποπομπής του τελευταίου Λατίνου Ηγεμόνα, πολλοί Λατίνοι άρχοντες αφενός θα μεταστραφούν στο ορθόδοξο δόγμα και αφετέρου θα ζητήσουν την Τουρκική κυριαρχία. Έτσι εν μέσω πλήρους καχυποψίας και πολλαπλών πιέσεων όλοι οι άρχοντες θα κλειστούν στο Κάτω Κάστρο εγκαταλείποντας ολόκληρη την βόρεια Άνδρο αλλά και γενικώς τους πύργους τους στην ύπαιθρο. Ελάχιστοι δεν θα υιοθετήσουν τον κανόνα αυτό. Όπως ο Μπερτούλης Δελλαγραμμάτικας και ο Αουστής Δαπόντες.
Η πειρατεία, η ναυτιλία και η καλλιέργεια της γης σύντομα διαμόρφωσαν όπως σημειώνεται κάπου μια ντόπια τάξη ολιγαρχίας, στην οποία προσχώρησαν και οι εξελληνισθέντες παλαιοί Βενετοί φεουδάρχες. Εμφανίζονται δηλαδή οι αρχοντικές οικογένειες, που διέθεταν αρκετή κτηματική περιουσία, χρήματα, καράβια, ανεμόμυλους, μοναστήρια και αξιώματα, όπως Μαυρογένη, Κονδύλη, Κρίσπη, Χαμάρτου, Γεράρδη, Βατιμπέλα, Κορτιάνου, Μαλατέστα, Δελαγραμμάτη, Ναυπλιώτη, Καμπάνη κ.α. -*2 Το αρχοντικό του Σιόρ Συμεών Δελαγραμμάτη βρίσκεται στην Τρίτη Βρύση του Μαυρογένη. Κληροδοτήθηκε στο γιο του Νικόλαο Δελαγραμμάτη και ο οποίος στην πάροδο του χρόνου το εκληροδότησε στις δυο από τις κόρες του, Μαρινιώ Ζάννου και Ελέγκω Αργυροπούλου. Χωρίστικε στη μέση λόγω της εκτάσεώς του και αποτέλεσε δύο κατοικίες. Σήμερα η μία ανήκει στην οικογένεια Δρύλη και η άλλη στην οικογένεια Ανδριανής Πατέλη. H παράπλευρη εκκλησία της Βηθλεέμ ανήκε στο αναφερόμενο αρχοντικό. (Ο τρισέγγονος του Δημήτριος Γιάγκου Αργυρόπουλος, συναισθηματικά συνδεδεμένος, ενδιαφέρεται έως σήμερα με φροντίδα για την εκκλησία. Ο Συμεών Δελαγραμμάτης το 1825 αναφέρεται ενορίτης Αγίας Τριάδος. Η Αγία Τριάδα βρίσκεται πίσω από την Τρίτη βρύση). *3 Το εντυπωσιακής υστεροαναγεννησιακής αρχιτεκτονικής, οικοδομικό κόσμημα της Πάρου, αρχοντική κατοικία του Αλέξανδρου Δελαγραμμάτη και τα χαρακτηριστικά μαρμάρινα παράθυρα με τους ραδινούς κιονίσκους στο μέσον, απέναντι από την εκκλησία Σεπτεμβριανή της Παροικίας, προικώο της Συζύγου του γένους Αλισαφή, και κτίσμα της ιερατικής οικογένειας των Αλισαφή. Οι Άγιοι Ανάργυροι στη φλόγα Παροικίας (όπου στο δάπεδο της εκκλησίας βρίσκονται οι τάφοι τους), ο Άγιος Γεώργιος στα λειβάδια – κουνάδος, Παροικία και ο Πύργος Ψυχοπιανά είναι κτίσματα της ιστορικής οικογένειας Αλισαφή. Εν συνεχεία, το μοναδικής Αρχιτεκτονικής κτίσμα, περιήλθε αλληλοδιαδόχως δια θηλυγονικών προικοδοτήσεως στις οικογένειες Κρίσπη, Μαυρογένη και από το 1913 ως σήμερα στην οικογένεια Γράβαρη. 
–1672. Σε αίτημα των παριανών προς τον προϊστάμενο της γαλλικής επαρχίας Πατέρα της Καθολικής Εκκλησίας  Jacques Dinet για να ζητήσουν πατέρες της καθολικής εκκλησίας να έρθουν στην Πάρο. «Ταπεινοπρεπώς παρακαλούμεν την πανοσιώτη σας, ωσάν προηγούμενος οικουμενικός και πατριάρχης της αγίας και υπέρ ενδόξου συντροφιάς υου ιησού να συγκλύνη εις το να μας έλθουν ωδε εις τον τόπον μας πατέρες δια να κατοικήσουν εδώ έως εις τα άλλα νησιά δια να ημπορέσωμεν και ημείς να λάβωμεν εκείνη την βοήθειαν και ωφέλειαν της ψυχής μας μαζί κα την επιστήμην δια τους μεταγεναστέρους μας, επειδή ξεύρωμεν καλότατα ότι πως η πανοσιώτησας και η τρισκία της όλα ο σκοπός και ο πόθος άλλο δεν είναι εις όλα τα πάντα μόνον να γυρέψετε την μεγαλύτερην δόξα του Θεού και της σωτηρίας των ψυχών εις κάθε τόπον όπου ευρίσκονται…»
Πάρος: εν έτι σωτήριω 1672 εν μήνι μαίω (29) εις το παλαιόν: + Ταπεινός Μητροπολίτης Παροναξίας Μελέτιος.
Το πιο πάνω αίτημα υπογράφουν χριστιανοί, καθολικοί και ορθόδοξοι, κατοίκων της Νάουσας μεταξύ άλλων και ο Νικόλαος Ντελαγραμμάτικας και ο Γιάννης Ντελαγραμμάτικας.
–1674. Φραντζέσκος Μιχαλέτος (Δελα)γραμμάτικας. Σε έγγραφο του 1674 για την ίδρυση της καθολικής Μονής στην Παροικιά.
–1685. Ο Συμεών Δελαγραμμάτης από τις Λεύκες αναφέρεται το 1685.
–1716. Σε πρακτικό εκλογής νοταρίου – καγκελαρίου από το κοινό της Παροικιάς στη Γενική Συνέλευση της 14 Ιανουαρίου 1716, μαρτυρείται ο Νικόλαος Ντελαγραμμάτικας.
–1723. Σε πρακτικό εκλογής εκτιμητών του κοινού της Παροικιάς στις 30 Ιανουαρίου 1723 κατά τη Γενική Συνέλευση μαρτυρείται ο Νικόλαος Ντελαγραμμάτικας.
–1728. Τζώρτζης ή Τζωρτζάκης Δελαγραμμάτης του Συμεών από τις Λεύκες (1728-1805), υπήρξε δημογέροντας Λευκών.
–1731. Σε δημόσιο πλειστηριασμό του κοινού της Παροικιάς, σε πρακτικό Γενικής Συνέλευσης της 1 Μαρτίου 1731 μαρτυρείται ο Νικολός Ντελαγραμμάτικας.
–1732. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 4 Ιανουαρίου 1732, αναφέρεται ο Νικόλαος Ντελαγραμμάτικας.
–1732. Πρακτικό εξουσιοδοτήσεως απεσταλμένου του κοινού Παροικιάς, κατά τη Γενική Συνέλευση στις 17 Ιανουαρίου 1732 αναφέρεται ο Νικολός Ντελαγραμμάτικας.
–1734. Στις 24 Φεβρουαρίου 1734, οι προεστοί και επίτροποι του κοινού Παροικιάς Πάρου, με συστατικό γράμμα βεβαιώνουν ότι ο κάτοικος του νησιού τους, γαλλικής καταγωγής, Γιόζε Ντάλες, δια της βίας και παρά τη θέλησή του συνεργάστηκε με ξένους πειρατές, ένας εκ αυτών είναι ο Νικόλαος Ντελαγραμμάτικας.
–1736. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 22 Ιανουαρίου 1736, αναφέρεται ο Νικόλαος και Ιωάννης Ντελαγραμμάτικας.
–1737. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς την 1η Μαρτίου 1737 αναφέρεται ο Ιωάννης Ντελαγραμμάτικας.
–1738. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς τον Μάρτιο του 1738 αναφέρεται ο Ιωάννης Ντελαγραμμάτικας.
–1738. Μαρτυρία υπερασπίσεως συμπατριώτη τους ιερέα Φραγκίσκου Νταβερόνα προς τον καπουδάν πασά (για αντίδραση στην συγκέντρωση της φορολογίας), κατά τη Γενική Συνέλευση από τα κοινά της Πάρου, της 16 Ιουλίου 1738, υπογράφει ο Ιωάννης Ντελαγραμμάτικας.
–1738. Καταγραφή [Παροικιά, 13 Νοεμ. 1738] της περιουσίας της Ευαγγελίστριας, κτήματα τους γειτονεύουν με τα κτήματα της Ευαγγελίστριας, Γιαννάκης Ντελαγραμμάτης.
–1739. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς στις 14 Απριλίου του 1739 αναφέρεται ο Ιωάννης Ντελαγραμμάτικας.
–1739. Πρόσκληση επιστροφής προς τους ξενιτεμένους Παρίους στις 30 Αυγούστου 1739, υπογράφεται και από τον Ιωάννης Ντελαγραμμάτικας.
–1739. Πρακτικό εκλογών κατά την Γεν. Συνέλευση στις 30 Αυγούστου 1739 απεσταλμένου των κοινών της Πάρου στην Κωνσταντινούπολη, εκλέγουν τον Νικόλαο Μαυρογένη, προκειμένου να διαπραγματευθεί τα οικονομικά θέματα του νησιού. Αναφέρεται ο Ντελαγραμμάτικας Ιωάννης από την Παροικιά.
–1740. Σε δημόσιο πλειστηριασμό του κοινού Παροικιάς στις 12 Απριλίου 1740, αναφέρεται ο Ιωάννης Ντελαγραμμάτικας.
–1740. Σε πρακτικό εκλογής «καταστιχογράφων» των φόρων του κοινού Παροικιάς κατά τη Γενική Συνέλευση της 23 Απριλίου 1740, μαρτυρείται ο Ιωάννης Ντελαγραμμάτικας.
–1741. Για την εκλογή απεσταλμένων στην Κωνσταντινούπολη από τα κοινά της Παροικιάς στη Γενική συνέλευση το 1741 αναφέρεται ο Ιωάννης και Φραγκέσκος Ντελαγραμμάτικας.
–1741. Εκλογή προβλεπτών υγειονομικών μέτρων από το κοινό Παροικιάς Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 2 Μαΐου 1741, υπογράφει και ο Ιωάννης Ντελαγραμμάτικας.
–1741. Τα κοινά της Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 20 Ιουλίου 1741, αποφασίζουν να συντάξουν γράμμα υπερασπίσεως του συμπατριώτη τους άρχοντα Νικόλαου Μαυρογένη, εναντίων των συκοφαντών κατοίκων της Νάξου, οι οποίοι τον κατηγορούν για συνεργασία με τους πειρατές, υπογράφει ο Φραγκέσκης και ο Ιωάννης Ντελαγραμμάτικας.
–1741. Κατά τη Γενική Συνέλευση, της 18 Νοεμβρίου 1741, οι προεστοί και κοινοτικοί εκπρόσωποι της Παροικιάς Πάρου, αποφάσισαν να συλλάβουν, να φυλακίσουν και τέλος να εκτοπίσουν από το νησί τους τον συντοπίτη τους Ιωάννης Βασιλάκης, λόγω του σκανδαλώδους τρόπου της ζωής του και άλλων ανάρμοστων πράξεων. Υπογράφει ο Ιωάννης Ντελαγραμμάτικας και ο Φραγκέσκος Ντελαγραμμάτικας..
–1742. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς στις 1η Μαρτίου του 1742 αναφέρεται ο Φραγκέσκος και ο Ιωάννης Ντελαγραμμάτικας.
–1743. Εκλογή κατά τη Γενική Συνέλευση «επιτρόπου και προβλέπτη» απεσταλμένου από τα κοινά της Πάρου, στις 20 Φεβρουαρίου 1743 αναφέρεται ο Ιωάννης Ντελαγραμμάτικας.
–1743. Απόφαση για καθορισμό της φορολογίας κατοίκων της Πάρου στις 12 Απριλίου 1743, αναφέρεται ο Ιωάννης Ντελαγραμμάτικας.
–1744. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς στις 28 Μαρτίου του 1744 αναφέρεται ο Γιάννης και ο Φραγκίσκος Ντελαγραμμάτικας.
–1744 Κατά τη Γενική Συνέλευση εκπροσώπων όλων των κοινών της Πάρου, της 6 Απριλίου 1744, αποφασίζουν να συντάξουν γράμμα υπερασπίσεως του συμπατριώτη τους δραγουμάνου Νικολάου Μαυρογένη, εναντίον των εις βάρος του συκοφαντιών μερικών συμπατριωτών τους, προς τις τουρκικές αρχές. υπογράφει και ο Ιωάννης Ντελαγραμμάτικας.
–1744. Η μονή του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, περιοχή Δάσους, άνηκε στην οικογένεια του χωροεπισκόπου Γιαννάκης Βιτζαράς και πουλήθηκε από την θυγατέρα του Μαρούσα στον Φραντζεσκάκη Ντελαγραμμάτικα. Αγορά της μονής Τιμίου Προδρόμου Δάσους από τον Γιαννάκη Δουδέσκο (Παροικιά 6 Οκτ. 1744) από τον Φραγκεσκάκη Ντελαγραμμάτικα.
–1745. Απόφαση του κοινού της Παροικιάς για φορολογική μείωση σε συμπατριώτες τους, την 18 Οκτωβρίου 1745, υπογράφει και ο Ιωάννης Ντελαγραμμάτικας.
–1746. Απόφαση του κοινού της Παροικιάς στις 8 Μαρτίου 1746, για μετάκληση ξένων στο νησί, εξουσιοδοτούν τον καραβοκύρη Ιωάννη Λαγγούση να προσκαλέσει όσους κατοίκους άλλων μερών της Ελλάδας θα ήθελαν να εγκατασταθούν οικογενειακώς στο νησί τους. Σε όσους δέχονταν υποσχόντουσαν μειωμένη φορολογία και άλλες διευκολύνσεις, όπως κατοικίες, χωράφια κ.α., υπογράφει και ο Ιωάννης Ντελαγραμμάτικας.
–1746. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς στις 22 Μαρτίου του 1746 αναφέρεται ο Ντελαγραμμάτικας.
–1747. Σε πρακτικό εκλογής απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό της Παροικιάς σε Γενική Συνέλευση στις 26 Οκτωβρίου 1747 μαρτυρείται ο Ιωάννης Ντελαγραμμάτικας.
–1748. Πρακτικό πωλήσεως των φόρων του κοινού της Παροικιάς κατά τη Γενική Συνέλευση, τη 1 Μαρτίου 1748, μαρτυρείται ο Ιωάννης Ντελαγραμμάτικας.
–Σε εκλογή απεσταλμένου για την Κωνσταντινούπολη από τα κοινά της Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 12 Οκτωβρίου 1749, μαρτυρείται ο Ιωάννης και Νικόλαος Ντελαγραμμάτικας.
–1750. Σε Πρακτικό εκλογής απεσταλμένου των επτά κοινών της Πάρου (Παροικιάς, Νάουσας, Κεφάλου, Τζιπίδου, Λευκών, Μαρμάρων, Δραγουλάς) στην Κωνσταντινούπολη της 23 Αυγούστου 1750, μαρτυρείται ο κάτοικος Κεφάλου Νικολάκης Ντελαγραμμάτικας.
–1751. Σε προικοσύμφωνο (Καστέλλι Νάουσας 4 Νοεμ. 1751) «έτερο χωράφι εις την αυτήν τοποθεσίαν[Καινούργια, όπου ο ναός της Οαναγίας] σύμπλιος Ιωάννης Ντελαγραμμάτικας με δύο δένδρα συκιές και πατητήρι».
–1755. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 23 Αυγούστου 1755 μαρτυρείται ο κάτοικος Λευκών Αντώνιος Ντελαγραμμάτικας.
–1770. Γόνοι Δελαγραμματαίων Παροικίας: Τζώτζης Συμ. Δελαγραμμάτης *1 (1770) Νοτάριος – Πρόξενος της Ρωσίας στα Ορλωφικά στην Πάρο: Ελένη Δελαγραμμάτη ¬ Μάρκος Μάτζας Μαυρογένης *4 (Δήμαρχος-Βουλευτής) ¬ Μαρουσώ Δ. Δημητρακοπούλου, Ερατώ Νικ. Κονδύλη, Αγγελική Δαμία, Πέτρος Μάτζας Μαυρογένης ¬ Καλυψώ Ζαννή Μάτζα ¬ Μάρκος Μαυρογένης ¬Χαϊδεμένη Σπ. Κρίσπη ¬ Καλυψώ Μάρκ. Μαυρογένη ¬ Κων/νος Ιω. Γράβαρης (Συμβολαιογράφος) ¬ Ιωάννης Κων. Γράβαρης (Συμβολαιογράφος) ¬ Μαρία Χανιώτη ¬ Κων/νος Ι. Γράβαρης (Επιχ/τίας) ¬ Αντιγόνη Γ. Βίγλα (Φαρμακοποιός). Σιόρ Συμεών Δελαγραμμάτης *2 (Δημογέρων) Επιστάτης Αγώνος 1821 ¬ Μαρίνα Κυπριανού (Γένος Χαμάρτου) ¬ Τζώρτζης Δελαγραμμάτης *5 (Συμβολαιογράφος) Δήμαρχος Υρίας & Μάρπισσας ¬ Ανδριανή Παπαδοπούλου (Ανηψιά Κύριλλου Παπαδόπουλου) ¬ Βασιλική Δελαγραμάτη ¬ Γεώργιος Κων/νου Ναυπλιώτης (Νομικός κτηματίας, Δήμαρχος Μάρπησσας) ¬ Δελαγραμμάτης Γ. Ναυπλιώτης (Βιομήχανος) ¬ Αργυρώ Κων. Αιγινήτη ¬ Κων/νος Δελαγρ. Ναυπλιώτης (Επιχ/τίας) ¬ Πολυξένη Ε. Τσακίρη ¬ Δελαγραμμάτης Κων/νος Ναυπλιώτης (Επιχ/τίας) ¬ Φλωρίτσα Ιακ. Καπούτσου. Νικόλαος Ιωαν. Δελαγραμμάτης 1760 Προεστός-Μεγαλοκτήματίας (Πρώτος ξάδερφος Τζώρτζη Συμ. Δελαγραμμάτη: Αλέξανδρος Δελαγραμμάτης *3 (Προεστός-Μεγαλοκτήμονας) ¬ Χαϊδεμένη Αλισαφή ¬ Ελένη Δελαγραμμάτη ¬ Σπύρος Κρίσπης (Προεστός) ¬ Αλέξανδρος Κρίσπης-Δελαγραμμάτης (Προεστός-Κτηματίας) ¬ Εργίνη Κυπραίου ¬ Ιωάννης Κρίσπης-Δελαγραμμάτης (Αξιωμ. Πολεμικού Ναυτικού) ¬ Αναστασία Καραντάμογλου ¬ Κων/νος Κρίσπης ¬ Βαλασίας Δουβαρτζόγλου ¬ Αλεξάνδρα Κρίσπη ¬ Χρήστος Χατζάκος (Αξιωμ. Αεροπορίας). Ραμπελιώ Δελαγραμμάτη ¬ Νικόλαος Μάτσας *6 ¬ Πέτρος Μάτσας, Τζώρτζης Μάτσας, Κατίγκω Μάτσα Κρίσπη ¬ Σιόρ Μιχελής Ιω. Κρίσπης *7 ¬ Δημήτριος Μάτσας ¬ Μαρία Δ. Χαμάρτου ¬ Ραμπελιώ Ν. Καμπάνη *8, Μαρουσώ Δ. Μαύρου, Νικόλαος Δ. Μάτσας, Γεώργιος Δ. Μάτσας ¬ Σμαράγδα Βιάζη ¬ Δημήτριος Μάτσας ¬ Αναστασία Ραγκούση ¬ Γεώργιος Δ. Μάτσας ¬ Καλυψώ Μέγκουλα ¬ Δημήτριος Γ. Μάτσας-Μαυρογένης (Αρχαιολόγος) ¬ Χρύσα Κ. Καραδήμα (Αρχαιολόγος).
–1796. Ο Αλέξανδρος Δελλαγραμμάτης του Συμεών από τις Λεύκες, πρόκριτος της Πάρου το 1796.
–1799. Το 1799 γεννιέται ο Δελαγραμμάτης Δημήτριος κτηματίας κάτοικος Παροικιάς.
–1805. Το 1805 γεννιέται ο Αντώνιος Σ. Δελαγραμμάτης κτηματίας κάτοικος Παροικιάς.
–1806 Στις 29 Οκτωβρίου 1806, Δια της παρούσης Καγγελιερικής πωλήσεως φανερώνεται ότι ο σιόρ Ζεπάκης Δελεγραμμάτικας πωλεί και αιωνίως αποξενώνει προς τον σιόρ Ελευθέριον Χαμάρτον με ιδίαν του βουλήν και απαραβίαστον θέλησιν τά πατρογονικά του χωράφια τά κείμενα είς την βολήν, Σαρακίνικου όλα από πάνω έως κάτω καθώς τα είχεν ο καθ’ αυτό οικοκύρης ομού και το χωράφι Φραγκιάδενας είς το Αλωνάκι, οπού έχει από πάνω από το νερόν σύμπλιος Ιωάννης Λάζαρης εις όλα επί τιμή γροσίων χιλίων τετρακοσίων καθώς τα είχε κρεσέρη εις το κοινόν και ιμπούπλικον ινκάντο το φυλαττόμενον εν τη κοινή Καγγελαρία. Όθεν εις το εξής είναι εις την κυριότητα και αυτοδεσποτείαν του διαλειφθέντος κυρίου Χαμάρτου να τα κάμνη ως θέλει και βούλεται ως ιδιόκτητά του μούλκια και κτήματα, ως καλώς πωλημένα και καλώς αγορασμένα. Και έλαβεν ο πωλητής την, να διαφεντέψη εις πάσαν τυχούσαν εναντίαν αυτών περίστασιν. Διό και εις ενδειξιν των ανωτέρω εγένετο η παρούσα ενυπόγραφος πώλησις βεβαιωμένην παρά του πωλητού τη ιδία αυτού υπογραφή και εδόθη εις χείρας του αγοραστού προς πιστωσιν και διηνεκή ασφάλειαν: 1806: 29 Οκτωβρίου, Παρκιά. Ζέπος Δελαγραμμάτικας στέργω και βεβαιώνω το παρόν. Ο Κ: Κ: Πάρου Γρυπάρης γράψας μαρτυρώ.
–1808. Προικοσύμφωνο της κυρίας Ελενακίου (υποκορ. του Ελένη) Δελαγραμμάτικα. Σε προικοσύμφωνο (Παροικιά, 1 Φεβρ. 1808) Μαρκάκη Πετράκη Μάτζα Μαυρογένη και Ελενάκης Τζ. Δελαγραμμάτικα «Χωράφι εις τον αυτόν τόπον το Μακρύ Λάκκωμα γονικόν του». Ο πατέρας της Ελενάκης Δελαγράμματη ήταν ο νοτάριος και πρόξενος της Ρωσίας Τζώρτζης Συμ. Δελαγραμμάτης
–1815. Σε έγγραφο Παροικιάς του 1815 υπογράφουν ως δημογέροντες οι: Ελευθέριος Χαμάρτος, Μάρκος Μάτζας Μαυρογένης, Ιωάννης Κρίσπης, Δημήτριος Δελαγραμμάτης και ο Γ. Κυπριανός.
–1819. Στον Άγιο Μηνά στις 13 Δεκεμβρίου 1819, ο οικονόμος Νεόφυτος Νταμίας υπαγορεύει τη διαθήκη του, που συντάσσει ο κοινός καντζελλάριος Πάρου Τζανής Νικ. Καμπάνης. Μάρτυρες: οι άρχοντες της Παροικιάς Πέτρος Μάτζας Μαυρογένης, Ελευθέριος Χαμάρτος, Συμεών Δελαγραμμάτης και Μάρκος Πέτρος Μαυρογένης. Αφήνει κληρονόμο της μονής του Αγίου Μηνά τον αδερφό του Μάρκο.
–1820. Το 1820 γεννιέται ο Νικόλαος Σ. Δελαγραμμάτης κτηματίας κάτοικος Παροικιάς.
–1821. Συμεών Δελαγραμμάτης του Τζώρτζη από τις Λεύκες, δημογέροντας Λευκών το 1821.
–1821. Αγωνιστής του 1821 ο Αντώνης Συμεών Δελαγραμμάτης (1804-1868)
–1822. Το μεγάλο και επιβλητικό αρχοντικό του Σιόρ Μιχελή Κρίσπη, Δημογέροντα και πληρεξουσίου, με τα υστεροαναγεννησιακά μαρμάρινα παράθυρα, δίπλα στην εκκλησία Σεπτεμβριανή, προικοδοτήθηκε στη Σύζυγό του Κατίγκω Ν. Μάτσα το 1822 από τη Μητέρα της Ραμπελιώ Ν. Μάτσα, γένος Νικολάου Ιωάν. Δελαγραμμάτη, καθώς και άλλα υποστατικά. Γόνοι του σιόρ Μιχελή Κρίσπη και της Κατίγκως Μάτσα-Δελαγραμμάτη είναι οι οικογένειες: Γιάννη Βας. Γράβαρη, Συμβούλου Επικρατείας, Φλωρίτσας Ψαλτάκη-Βλάχου, Νικολάου και Μιχαήλ Κρίσπη, Ρένας Κρίσπη-Λάζαρη (σημερινή ιδιοκτήτρια), Γιάννη Μαρινάκη, Ειρήνη Ρούσσου, η οιογένεια Τώλη Δημητρακόπουλου, αντιναυάρχου, Αγνής Δημητρακοπούλου-Βάγια, Γιάννη Βάγια, καθηγητή Εθν. Μετσοβίου Πολυτεχνείου, Βασίλη Κατσουρού, Ρενέ Ζάννου, Ολυμπιάδος Βενιέρη – Αγγελοπούλου κ.α.
–1825. Πάριος Ιεροδιάκονος του Μοναστηριού Παναχράντου της Άνδρου, Δαμασκηνός Δελαγραμμάτης 3 Δεκεμβρίου 1825.
–1825. Σε αποδεικτικό έγγραφο στις 30 Δεκεμβρίου 1825 αναφέρεται ο Δημήτρης Δελαγραμμάτης.
–1825. Ο Δημήτριος Δελλαγραμμάτης υπογράφει έγγραφο της 20 Δεκεμβρίου 1825.
–1826. Υπογράφων ως έφορος Λευκών στις 29 Δεκεμβρίου 1826 ο Ιωσήφ Δελαγραμμάτης.
–1827. Σε έγγραφο της 15 Απριλίου 1827 της Παροικιάς Πάρου μαρτυρείται ο Δημήτρης Δελαγραμμάτης.
–1827. Καταγραφή των (μερικών) χρεών των κοινοτήτων του κάθε Μέρους κοινού της Πάρου εις την Κωνσταντινούπολιν. 17 Απριλίου 1827.
Ομολογία Δημητρίου Δελαγραμμάτου Κεφάλαιον γρ. 300.
–1827. Σε προικοσύμφωνο της 8 Οκτωβρίου 1827 αναφέρεται ο Δημήτρης Δελαγραμμάτης..
–1830. Έγγραφο Πάρου 1 Νοεμ. 1830 «Ένα χωράφι εις ταις Καλαμνιαις πλησίον η κυρία μαρινάκη σύζυγος του ποτέ Συμεών Δελαγραμμάτικα».
–1830. Εν Παροικία 18 Φεβρ. 1830. Οι πρόκριτοι της Πάρου, Δημήτριος Δελαγραμμάτης.
–1830. Πωλητήριον. Παρουσιασθείς εις το Δημόσιον τούτο Γραφείον ο κάτωθεν υποφαινόμενος κύριος Κοσμάς Λιβαθινόπουλος ιδία αυτού βουλή και γνώμη και αυτοπροαιρέτως εσυμφώνησαν μετά του ευγενεστάτου κυρίου Ελευθέριου Χαμάρτου και του πωλεί το υποστατικόν το οποίον έχει αγοράν από τον κύριον Αλέξανδρον Καμπάνην με όλα του τα δικαιώματα καθώς εστί και ευρίσκεται σήμερον κείμενον εις τοποθεσίαν Σαρακήνικον, πλησίον ο ίδιος αγοραστής κύριος Ελευθέριος Χαμάρτος (με) συναινέσει και της συζύγου του, διά φοίνικας τριακοσίους είκοσι αριθ. 320: ως εσυμφωνησαν εν τω αναμεταξύ τους και από την σήμερον και εις τον εξής είναι και λέγεται του κυρίου Ελευθέριου Χαμάρτου να το κάμη ως θέλει και βούλεται, ως καλώς πωλημένον και καλώς αγορασμένον ως έλαβεν την τιμήν ο κύριος Κοσμάς άχρι και του οβολού υπόσχεται δε και εις τον αγοράσαντα όλα τα έγγραφα και δεν ζητεί καμμίαν … …. από τον Χαμάρτον διά την υπόθεσιν του αυτού πράγματος η οποία ήτον εις κρισολογίαν και θέλει μένει ο αγοραστής ήσυχος. Και εις ένδειξιν εγένετο το παρόν συμφωνητικόν πωλητήριον γράμμα υπογεγραμμένον παρά των αξιοπίστων μαρτύρων. Και εδόθη εις χείρας του διαληφθέντος αγοραστού κυρίου Χαμάρτου του οποίου αντίγραφον καταχωρείται εις το Δημόσιον Γραφείον υπ’ αρ. (103) εις ασφάλειαν. Τη 2 Ιουνίου 1830. Παροικια της Πάρου.
Δετόρες Π. Κονταρίνης ζητηθείς παρά του κυρίου Κοσμά γράφω εις το όνομα του όστις στέργει το παρόν και ούτος καγώ μαρτυρώ. Γεώργιος Μπογιατζόγλους παρακληθείς παρά της κυρίας Λοξής, σύζυγος Κοσμά Λιβαθινόπουλου, ότι στέργει το παρόν καιούτως καγώ μαρτυρώ. Δημήτριος Δελαγραμμάτης μαρτυρώ. Ζώρζης Μάτσας Μαυρογένης μάρτυς.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Α.Σ. Δελαγραμμάτης καθώς και ο Κωνσταντλινος Δελαγραμμάτης από τα χωριά του Κεφάλου.
–1832. Στις 26 Δεκεμβρίου 1832 ο ιερέας Ιωάννης Χανιώτης αγοράζει τα πατρικά σπίτια της Ελέγκως Τζωρτζάκη Δελαγραμμάτη στις Λεύκες, στη γειτονιά της Ανάστασης. Ελέγκο είχε παντρευτεί τον άρχοντα Παροικιάς, βουλευτή και Φιλικό Μάρκο Πέτρου Μάτζα Μαυρογένη. Το διώροφο αρχοντικό του Τζώρτζη Δελαγραμμάτη, ύστερη αναγέννηση, με μαρμάρινα σκαλιά πλαίσια στα παράθυρα και στις πόρτες, βρίσκεται στον κεντρικό δρόμο των Λευκών, δίπλα στην Αγία Θεοδοσία. Το 1808 προικοδοτήθηκε στην κόρη του Ελένη Μάρκου Μαυρογένη η οποία το 1828 το επούλησε στον εξάδερφό της Δημήτρη Παπαϊωάννου Χανιώτη, παππού εκ μητρός του μακ. Παπά Δημήτρη Ιωάν. Ρούσσου, στους κληρονόμους του οποίου υπάρχει.
–1834. Δήμαρχος Πάρου Μιχάλης Αντ. Δελαγραμμάτης (1834-1892).
–1835. Σε κατάλογο μαθητών του Δημοτικού Σχολείου Πάρου του 1835, υπάρχει εγγεγραμμένος ο μαθητής Μιχάλης Α. Δελαγραμμάτης και ο Συμεών Α. Δελαγραμμάτης.
–1839. Συμβολαιογράφος Πάρου το 1839, 1842 και 1846 ο Δελαγραμμάτης Δημήτριος.
–1843. Το 1843 ο Γεώργιος Δελλαγραμάτικας ζητάει με έγγραφό του την διάλυση του συμβουλίου της μονής του Αγίου Αντωνίου, η οποία δεν έγινε δεκτή εκ μέρους του Υπουργείου Οικονομικών.
–1843. Στις 16  Οκτωβρίου 1843 η συνέλευση των εκλογέων διελύθη λόγο μη παρουσίας του δημάρχου Πάρου Καμπάνη. Η συνέλευση προσκάλεσε εγγράφως τον Δήμαρχο να παρευρεθεί την επομένη.
Ο δήμαρχος Πάρου Θ. Καμπάνης και ο γραμματέας Χαμάρτος πραγματοποιούν συνέλευση προς εκλογήν πληρεξουσίων και υπογράφουν το σχετικό έγγραφο στο οποίο αναφέρουν τους κατά τη γνώμη τους, νόμιμους εκλογείς:
Παροικιά: Φρ. Κρ. Μαύρος, Δημήτριος Δελαγγραμάτης, Γεώργιος Μαύρος, Ιωάννης Δελαγραμμάτης, Αντώνιθος Δελαγραμμάτης, Δημήτριος Πρωτόδικος.
Ωλίαρος: Αναγνώστης Τριαντάφυλλος, Βασίλειος Φαρούπος.
Στην Νάουσα, στα Μάρμαρα, στον Κώστο, Τσιπίδο και Δραγουλά, αναγνωρίζει τους ίδιους με την αντιπολίτευση. Για τους εκλογείς των Λευκών αναφέρει: «εκλεγχθέντες οχλαγωγικώς εν απουσία του ειδικού παρέδρου προσβληθέντος και αποχωρήσαντος και ξυλοκοπηθέντος των πολιτών»! Πάντως ο πάρεδρος Λευκών Κ. Χανιώτης, υπογράφει το έγγραφο των αποτελεσμάτων την 8/10.
Στο ίδιο έγγραφο αναφέρεται πως εξελέχθησαν πληρεξούσιοι οι Φραγκίσκος Κρ. Μαύρος και Δ. Δημητρακόπουλος. Δηλαδή όλη η φασαρία έγινε για να εκλεγεί ο Φρ. Μαύρος στην θέση του Ζ. Μάτσα Μαυρογένη!
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο Δήμου Μάρπησσας στις 5 Μαΐου 1844 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Δήμαρχος Μάρπησσας Δελαγραμμάτης … και ο 36χρονος Γεώργιος Σ. Δελαγραμμάτης.
–1846. Μνημονεύεται από τον Δημ. Δελαγραμμάτη, ειρηνοδίκη και εκτελούντα χρέη συμβολαιογράφου, σε έγγραφο του της 29ης Νοεμ. 1846.
–1847. Σε εκλογικό κατάλογο Παροικίας του 1847 (συμπεριλαμβάνει και την Αντίπαρο) είναι εγγεγραμμένος ο 39χρονος κτηματίας Δελαγραμμάτης Αντώνιος, ο 45χρονος κτηματίας Δελαγραμάτης Δημήτριος, ο 42χρονος κτηματίας Ιωάννης Δελαγραμμάτης και ο 29χρονος έμπορος Νικόλαος Δελαγραμμάτης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 26χρονος γεωργός Αριστείδης Ιωσήφ Δελαγραμμάτης και ο 65χρονος κτηματίας Ιωσήφ Γ. Δελαγραμμάτης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 39χρονος κτηματίας Δελαγραμμάτης Σ. Γεώργιος.
–1848. Στις 16 Οκτωβρίου 1848 ο Γεώργιος Δελλαγραμάτικας ζητάει με έγγραφό του την διάλυση του συμβουλίου της μονής του Αγίου Αντωνίου, η οποία δεν έγινε δεκτή εκ μέρους του Υπουργείου Οικονομικών.
–1856. Σε πωλητήριο Τσιπίδου, 13 Αυγούστου 1856, αναφέρεται: εν τω χωρίω Τζιπίδων εις την κατά την οδόν του Αγίου Ευσταθίου κείμενην οικίαν μου, είναι το σπίτι του συμβολαιογράφου Γ.Σ. Δελαγραμμάτη.
–1860. Στις 8 Νοεμβρίου 1860 σε συμβολαιογραφική πράξη [Πληρεξούσιο] στην Σύρου αναφέρεται ο κάτοικος Πάρου Σπύρος Ι. Κρίσπης κτηματίας ως πληρεξούσιος του Γιάγκου Δελαγραμμάτη της συζύγου του ιδίου Σ.Ι. Κρίσπη.
–1860. Το υστεροαναγεννησιακό Αρχοντικό στο κέντρο της Μάρπησσας της επιφανής οικογένειας Παπαδόπουλου το 1860 περιέρχεται στην οικογένεια Δελαγραμμάτη, αφού ο Τζωρτζάκης Συμ. Δελαγραμμάτης νυμφεύεται την Ανδρομάχη Παπαδοπούλου.
–1862. Συμβολαιογράφος Πάρου το 1862 ο Δελαγραμμάτης Σιμ. Γεώργιος από την Μάρπησσα.
–1864. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 30χρονος έμπορος Μιχαήλ Δελαγραμμάτικας, άγαμος. Έδωσε όρκο στις 9 Δεκεμβρίου 1864.
–1864. Το 1864 γεννιέται ο Δελαγραμμάτης Δημήτριος του Νικολάου έμπορος κάτοικος Παροικιάς. Απεβίωσε το 1948.
–1865. Ο Τζώρτζης Σ. Δελλαγραμμάτικας είχε διατελέσει δήμαρχος Μαρπήσσης. Στο κέντρο του χωριού «κατά την οδό του Αγίου Νικολάου» όπως αναφέρει το προικοσύμφωνο του γιου του Συμεών και της Σουλτανιώς Μονόπατου, του 1865, στη συνέχεια δήμαρχος Μαρπήσσης είχε εκλεγεί ο γιος του Συμεών.
–1868. Ο Αντώνιος Σ. Δελλαγραμμάτης γεννήθηκε και πέθανε στην Παροικιά 1804-1868. Μας είναι γνωστά δύο παιδιά του, ο Συμεών και ο Μιχαήλ. Στο προαύλιο της Καταπολιανής υπάρχει ο τάφος του πατέρα και ένας από τους γιούς του, του Σιμεών (1831-1896), που υπήρξε τραπεζίτης στη Σμύρνη. Σήμερα το αρχοντικό του Αντώνιου Δελλαγραμμάτη υπάρχει στη συνοικία Χάλαρα της Παροικιάς με το οικόσημο στο υπέρθυρο παραθύρου, ενώ το αρχοντικό του Μιχαήλ Αντ. Δελλαγραμμάτη, που είχε και αυτός γίνει δήμαρχος Παροικιάς στα μέσα του 19ου αι. βρίσκεται στην οδό Σκόπα της πόλεως.
–1870. Τζώρτζης Δελαγραμμάτης του Συμεών από τις Λεύκες, Δήμαρχος Μαρπήσσης το 1870.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Ύριας του 1875, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 50χρονος κτηματίας Δελαγραμμάτης Αριστείδης του Ιωσήφ, αλλά και ο 34χρονος Δημήτρης Δελαγραμμάτης του Ιωσήφ.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Δελαγραμμάτης Κωνσταντίνος του Γεωργίου 24 ετών κτηματίας. Αλλά και ο Αδερφός του Συμεών Δελαγραμμάτης του Γεωργίου 38 ετών κτηματίας και ο παππούς τους Συμεών Δελαγραμμάτης του Γεωργίου 68 ετών κτηματίας.
–1875. Βασίλειον της Ελλάδος. Ο Δήμαρχος Πάρου Προς τον Δημοϊατρόν Κον Λ. Βενιέρην.
Κοινοποιούμεν υμίν παραπόδας της παρουσης την υπ’ αριθ. 4686 περίληψιν περί ακριβούς τηρήσεως του περί Νεκροταφείων και ενταφιασμού των νεκρών Β. Διατάγματος, προς γνώσιν και συμμόρφωσιν σας. Εν Πάρω την 22 Μαρτίου 1875 Ο Δημαρχών Α’ Πάρεδρος Ν.Σ. Δελαγραμμάτης.
Βασίλειον της Ελλάδος Το υπουργείον των Εσωτερικών. Προς τους Νομάρχας του Κράτους και την Διεύθυνσιν της Αστυνομίας Αθηνών και Πειραιώς.
Πολλάκις συνέβη πολλαχού να ενταφιάζωνται ως πράγματι νεκροί άνθρωποι ζώντες έτι, εν καταστάσει όμως νεκροφανείας, εξ ής η επιστήμη δύναται να επαναφέρη τον πάσχοντα είς την ζωήν, μήπως εκλιπούσαν. Οφείλοντες να προνοήσωμεν ίνα προλαμβάνονται τοιαύτα άδικα θύματα ή των προλήψεων ή της ακηδείας και αβελτηρίας των επισπευδίντων τον ενταφιασμόν των εκ νεκροφανείας ή και πράγματι τελευτώντων, ελκύομεν την προσοχήν υμών εις τας διατάξεις των υπ’ αριθ. 9 ή 10 του από 28 Μαρτίου 1834 Β. Διατάγματος περί νεκροταφείων και ενταφιασμού των νεκρών, καθ’ άς επ’ ουδενί λόγω επιτρέπεται ο ενταφιασμός των νεκρών πρίν ή το πτώμα επιθεωρηθή υπό του αρμοδίου νεκρόπτου και βεβαιωθή ο θάνατος πραγματικός ων, και πριν ή παρέλθωσιν επί τούτω κατά μέν τους χειμερινούς μήνας ώραι 48, κατά (δε) τους θερινούς 36 ώραι, πλην όταν ο θάνατος προέρχεται εκ λοιμώδους τινός νόσου ή αναφαινομένη ταχυτέρα σήψις του πτώματος απαιτεί να επιταχυνθή ο ενταφιασμός.
Δεν αμφιβάλλομεν δε, ότι εκ της ταύτης, ήν δίδομεν υμίν, θέλετε οδηγηθή εις το να επεμείνητε την προσοχήν απάντων των υφ’ υμάς αστυνομικών οργάνων, ώστε να εκτελώνται κατά γράμμα αι επί του προκειμένου διατάξεις μετά της προσηκούσης προνοίας, ώστε να μη συμβή ποτέ το μέγιστον άτοπον ή αδίκημα, ίνα ενταφιάζωνατι ως νεκροί άνθρωποι ζώντες έτι. Εν Αθήνα την 12 Φεβρουαρίου 1875 ο Υπουργός Δ.Γ. Βούλγαρης.
–1877. Σε εκλογικό κατάλογο του 1877, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Δελαγραμμάτης Επαμεινώνδας του Ιωσήφ 50 ετών μυλωνάς κάτοικος Τσιπίδου.
–1881. Το 1881 γεννιέται ο Δελαγραμμάτης Φραγκίσκος του Νικολάου κοιν. υπάλληλος κάτοικος Παροικιάς. Απεβίωσε το 1949.
–1892. Ο Μιχ. Αντ. Δελαγραμμάτης ανακηρύχτηκε πολλές φορές Δήμαρχος Πάρου. Πέθανε σε ηλικία 65 περίπου ετών στην Πάρο τον Ιούνιο του 1892.
–1896. O Συμεών Αντωνίου Δελαγραμμάτη νεότατος αποδήμησε και εγκαταστάθηκε στη Σμύρνη όπου και εξασκούσε το επάγγελμα του Τραπεζίτη. Πέθανε στην Αθήνα το 1896.
–1909. Ο ιατρός Κωνσταντίνος Ν. Δελαγραμμάτης γιος του Παρίου μεγαλοκτηματία Νικόλαου Δελαγραμμάτη, σπούδασε ιατρική στο Εθνικό Πανεπιστήμιο. Στην Σμύρνη εξάσκησε το επάγγελμα του. Στην Πάρο επέστρεψε όπου σε ηλικία 60 ετών πέθανε τον Ιούνιο του 1909.
–1911. Αντώνιος Νικ. Δελαγραμμάτης, υπηρετεί το 1911 ως ανώτερος υπάλληλος στους Σιδηρόδρομους Πελοποννήσου.
–1950. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1950 είναι εγγεγραμμένη η Οικονόμου Αγγερού  όνομα συζύγου Αναστάσιος, όνομα πατρός Νικ. Δελαγραμμάτης κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Δελαγραμμάτη Πάντα, όνομα συζύγου Φραγκίσκος όνομα πατρός Ιωάννης Ουκόλαφ.

–Δελαζάρης: Φράγκικη οικογένεια. Πατρωνυμικό από το De Lazari, Του Λάζαρου. Ίσως είναι η συνέχεια της οικογένεια Λαζάρη.
–1847. Σε εκλογικό κατάλογο Παροικίας του 1847 (συμπεριλαμβάνει και την Αντίπαρο) είναι εγγεγραμμένος ο 31χρονος κτηματίας Γεώργιος Δελαζάρης και ο 38χρονος μεταπράτης Ιερόνυμος Δελαζάρης.
–1849. Σε πωλητήριο στις 22 Νοεμβρίου 1849 αναφέρεται ως μάρτυρας ο Γεώργιος Δελαζάρης, κτηματίας και κατοικοδημότης Δήμου Πάρου.
–1882. Στις 9 Ιουλίου 1882 ο 29χρονος τυπογράφος από την Πάρο Πλάτων Δελαζάρης, του Γεωργίου και της Αυγουστίνας Πανά, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 18χρονη από την Σύρο Αικατερίνη Ελευθερίου, του Συμεών και της Σοφίας.

–Δελαπόρτας: Φράγκο-λεβαντίνικη προέλευση della-porta = από την πόρτα, Καθολικού δόγματος.

–Δελατόλας: Φραγκο-λεβαντίνικης προέλευσης, καθολικού δόγματος, επίθετο-παρατσούκλι (delatore= χαφιές, καταδότης). Γνωστό στην Παροικιά από αρχές του 20ου αιώνα μέχρι και σήμερα.
–1975. Κάτοικος Παροικιάς η Φραγκίσκα Δελατόλα το 1980.

–Δελέντας ή Δελένδας ή Ντελέντας ή Νταλέντας ή Τελέντας: Πατριδωνυμικό επώνυμο. Ισπανικής καταγωγής από την Λέντα της Καταλονίας. Αρχικά καθολικού δόγματος. Ο πύργος που είναι στο οικόσημο της οικογένειας, συμβολίζει το φέουδο, την κυριαρχία. Στο οικόσημο των Δελέντα δείχνει το φέουδό τους στην περιοχή των Ψυχοπιανών-Σαρακίνικου (κοντά στις Σωτήρες).
O Εμμανουήλ Σαγκριώτης σημειώνει, Εντεύθεν προκύπτει ότι πλείσται Ενετικαί οικογένειες γνωριζόμεναι εκ των ονομάτων ησπάσθησαν την Ορθοδοξία ως οι Μαλατέσται, Κορτιάνοι, Βεντούροι, Γαβαλά, Βιτσαρά, Δαβερώνα, Δελέντα και άλλοι γινόμενοι, μάλιστα, ως εικός, οι φανατικότεροι των Ορθοδόξων. Οι Δελέντα της Πάρου είναι μονόκλαδη οικογένεια. Ο κλάδος των Μαρμάρων είναι από τη Νάουσα.
–1469 O Σιμωνέδος Δελένδας, γιος του βαϊου της Νάξου Πέτρου Δελένδα, διατελεί φεουδάρχης στην περιοχή των Πισκοπιανών της Πάρου, όπου ο Πύργος των Αλισαφαίων που κτίστηκε αργότερα, σημερινές Πεταλούδες, που φανερώνει ότι εκεί θα υπάρχει μεσαιωνικός οικισμός.
–1634. Στις 13 Δεκεμβρίου 1634 μνημονεύεται σε διαθήκη του μοναχού Αθανάσιου Νταμία ο Ντελέντας …
–1719.Μιχάλης Σκοπελίτης, συζ. Κάντιας Μάρκου Ντελέντα (προικος. Νάουσας, 6 Δεκ. 1719).
–1733. Ο Διαθέτης Αντώνιος Ντελέντας αφήνει ανάμεσα σε άλλα και του υιού του Γεώργη το χωράφι εις τον Άγιον Ευθύμιον πλησίον Αντώνιος Βαβανός στις 2 Φεβρ. 1733 στη Νάουσα.
–1733. Πρακτικό εκλογής απεσταλμένων του κοινού της Νάουσας στην Κωνσταντινούπολη στις 26 Οκτωβρίου 1733 αναφέρεται ο Γιάννης Ντελέντας.
–1754. Ιεροδιάκονος Μανόλης Ντελέντας, αναφέρεται σε έγγραφο πωλητήριο Νάουσας στις 25 Ιουνίου 1754.
–1755. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 23 Αυγούστου 1755 μαρτυρείται ο Ιωάννης και ο Αντώνης Ντελέντας.
–1763. Ο ιερέας Φραγκίσκος Ραγκούσης υπογράφει έγγραφο Κεφάλου στις 23 Αυγούστου 1763, μάρτυς ο Ιωάννης Τελέντας.
–1820. Σε έγγραφο του χωριού Κεφάλου (Μάρμαρα) προς τον υπουργό της θρησκείας σχετικά με τον Άγιο Αντώνιο «Ελάβομεν την διαταγήν του Ιερού Υπουργείου της θρησκείας διορίζουσαν τον Κύριον Στέφανον Μαυρογένην προστάτην του μεγάλου Αντωνίου και τον κύριον Αθανάσιον Ιεροκήρυκα, ηγούμενον τούτου διά να συνάγουσιν όλα τα εισοδήματα και να υποσυρθή εις τα ίδια ο σκευοφύλαξ των χωριών Κεφάλου όστις πρότερον εδιωρίσθη ηγούμενος τούτου παρά του αυτού Ιερού υπουργείου βλέπομεν ότι το υπουργείον της θρησκείας ενασχολούμενον εις αναγκαιοτέρας υποθέσεις δεν δύναται να εξετάση ακριβώς την αλήθειαν. Η Κυρία Μαδώ του Μαυρογένη διά αναφοράς της ηπάτησε το υπουργείον τούτο λέγουσα ότι είναι κτήμα πατρικόν της εις τα συγκίλια τούτου με το από ΄κτήμα πατρικόν της είς της κοινότητος τούτο το μοναστήριον πρό χρόνων το εκαταξουσίαζεν δυναστικώς η Δόμνα του Μαυρογένους, ως εκ τούτου εφαντάζετο η απόγονος της ότι είναι κτήμα πατρικόν των ημείς λοιπόν, σεβασμιώτατε, δεν ημπορούμεν να αποχωρίσωμεν το δίκαιον της κοινότητος αλλά θέλουμεν να δικαιολογηθούμεν προς το Ιερόν τούτο υπουργείον καθώς και ο ίδιος παραστάτης μας θέλει σας πληροφορήσει όλην την αλήθειαν δια να μην απατάται και διατάττει τοιαύτας επιταγάς παρακαλούμεν λοιπόν να μη νομίσητε τούτο μας το φέρσιμον απείθειαν προς την σεβαστήν διοίκησιν μένομεν με όλον το σέβας. Τη 20 Οκτωβρίου 1823 των χωρίων Κεφάλου. Υπογράφει ο κάτοικος Μαρμάρων Ιωάννης Ντελέντας κ.α. (Τ.Σ. ΠΑΡΟΣ ΜΑΡΜΑΡΑ 1820) (Γ.Α.Κ.).
–1822. Σε αντίγραφο Κριτηρίου Πάρου της 18 Δεκεμβρίου 1822 αναφέρεται ο Πέτρος Δελέντας.
–1824. Το 1824 αναφέρεται ο διδάσκαλος στη Νάουσα Τζώρτζάκης Νταλέντας.
–1825. Ο σακελλάριος Πέτρος Ντελέντας υπογράφει έγγραφο Ναούσης στις 11 Οκτωβρίου 1825.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Νικόλαος και ο Ιωάννης Τελέντας από τα χωριά του Κεφάλου και ο Πέτρος Τελέντας από τη Νάουσα.
–1832. Εν Ναουση της Πάρου τη 27 Μαρτίου 1832 αναφέρεται σε έγγραφο της σχολής του Αγίου Αθανασίου, ο Τζώρτζης Τελέντας.
–1843. Σε ονομαστικό κατάλογο των εκλογικών αποτελεσμάτων Νάουσας στις 27 Οκτωβρίου 1843 αναφέρεται ο Γεώργιος Δελέντας.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 45χρονος κτίστης Τελέντας Ιωάννης, ο 61χρονος κτηματίας Δελέντας Τζώρτζης, ο 25χρονος εργάτης Ευάγγελος Ιω. Τελέντας, ο 40χρονος εργάτης Ιάκωβος Αντωνίου Τελέντας, ο 40χρονος εργάτης Ιωάνης Φρ. Τελέντας, ο 37χρονος εργάτης Νικηφόρος Ν. Τελέντας.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 43χρονος γεωργός Δελέντας Γεώργιος και ο 42χρονος έμπορος Τελέντας Νικόλαος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Δραγουλά του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 43χρονος μυλωνάς Αντώνιος Δελέντας.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Κώστου του 1847 υπάρχει εγγεγραμμένος ο 25χρονος εργάτης Τελέντας Ευάγγελος του Ιωάννη, ο 40χρονος εργάτης Ιάκωβος Αντωνίου Τελέντας, ο 40χρονος εργάτης Ιωάννης Φρ. Τελέντας και ο 37χρονος εργάτης Νικηφόρος Ν. Τελέντας.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Μαρμάρων του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 25χρονος εργάτης Δημήτριος Εμμ. Δελέντας.
–1847. Σε εκλογικό κατάλογο Παροικίας του 1847 (συμπεριλαμβάνει και την Αντίπαρο) είναι εγγεγραμμένος ο 33χρονος σανδαλοποιός Ιωάννης Δελέντας.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Νικόλαος Δελέντας του Γεωργίου 60 ετών μεταπράτης.
–1877. Σε εκλογικό κατάλογο του 1877, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Δελέντας Χρυσής του Αντωνίου 35 ετών εργάτης κάτοικος Μαρμάρων.
–1880. Έγγραφο στο κατάστιχο Λεβαντή «εις τας 28 Ιαν. 1880 εμβήκαν του Κων. Σιφάκη οι γαιδαροι εις το Τζιμπούκη και το απόκοψε ο αποκοπτής εν πινάκι. Το έλαβα. Μάρτυρες Νικόλαος Παυλάκης, Αντώνιος Γιαρμής, Απόστολος Κεφάλας και Μάρκος Δελέντας».
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Τελέντας Μιχάλης του Ιωάννη, 48 ετών, ναυτικός και ο Τελέντας Τζώρτζης του Ιωάννη, 54 ετών, καφετζής.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο του Κώστου του 1883, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Τελέντας Αντώνιος του Εμμανουήλ, 53 ετών, από τον Κώστο, Τελέντας Ανδρέας του Σταματίου, 53 ετών, ποιμήν από τον Κώστο, Τελέντας Ευάγγελος του Ιωάννη, 62 ετών από τον Κώστο, Τελέντας Βασίλειος του Ευάγγελου, 30 ετών, στρατιώτης από τον Κώστο, κάτοικος Αθήνας, Τελέντας Δημήτριος του Νικηφόρου, ετών 31, εργάτης από τον Κώστο, Τελέντας Ιωάννης του Εμμανουήλ, 46 ετών, από τον Κώστο, Τελέντας Ιωάννης του Ευάγγελου, 38 ετών, στρατιώτης από τον Κώστο, κάτοικος Αθήνας, Τελέντας Κοσμάς του Ιωάννη, 50 ετών, ράπτης από τον Κώστο, κάτοικος Αθήνας, Τελέντας Νικόλαος του Νικηφόρου, 45 ετών, εργάτης από τον Κώστο, Τελέντας Τιμολέων του Ιωάννη, ετών 42, ράπτης από τον Κώστο, κάτοικος Αθήνας.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Τελέντας Αντώνιος του Εμμανουήλ, 55 ετών, από τον Κώστο, Τελέντας Ανδρέας του Σταματίου, 55 ετών, ποιμήν από τον Κώστο, Τελέντας Ευάγγελος του Ιωάννη, 64 ετών από τον Κώστο, Τελέντας Βασίλειος του Ευάγγελου, 32 ετών, στρατιώτης από τον Κώστο, κάτοικος Αθήνας, Τελέντας Δημήτριος του Νικηφόρου, ετών 33, εργάτης από τον Κώστο, Τελέντας Ιωάννης του Εμμανουήλ, 48 ετών, από τον Κώστο, Τελέντας Ιωάννης του Ευάγγελου, 40 ετών, στρατιώτης από τον Κώστο, κάτοικος Αθήνας, Τελέντας Κοσμάς του Ιωάννη, 52 ετών, ράπτης από τον Κώστο, κάτοικος Αθήνας, Τελέντας Νικόλαος του Νικηφόρου, 47 ετών, εργάτης από τον Κώστο, Τελέντας Τιμολέων του Ιωάννη, ετών 44, ράπτης από τον Κώστο, κάτοικος Αθήνας, Τελέντας Μιχαήλ του Ιωάννη, 50 ετών, ναύτης από τη Νάουσα και Τελέντας Ζώργης του Ιωάννη, 56 ετών, καφεπώλης από τη Νάουσα.
–1889. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 38 ετών καφεπώλης Βασίλειος Ι. Δελέντας άγαμος. Έδωσε όρκο στις 24 Ιανουαρίου 1889.
–1905. Στις 2 Οκτωβρίου 1905 ο 52χρονος καφεπώλης από την Πάρο Βασίλειος Δελέντας του Ιωάννη και της Ειρήνης, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 32χρονη από την Σύρο Μαρουλία Ζηκάκη, του Δημητρίου, και της Αικατερίνης.
–1911. Μιχάλης Ιω. Τελέντας, έμπορος στη Νάουσα το 1911.

Δελφής: Βλέπε Δουλφαίος

Δεμιράρης: Βλέπε Διμιράρης

Δεναξάς ή Ντεναξάς ή Ντεναξίας: Πατριδωνυμικό επώνυμο. Από τη Νάξο.
–1630. Σε έγγραφο του Αγίου Αντωνίου Κεφάλου αναφέρεται το 1630 ο Ιωάννης Ντεναξίας.

–Δενέγρης ή Ντενέγρης: Φράγκικη η προέλευση του επωνύμου παρωνύμιου (De Negro = ο Μαύρος), καθολικού δόγματος. Οικογένεια γνωστή στην Παροικιά με την ασχολία τους στην αργυροχρυσοχοΐα. Στη Νάουσα τοπωνύμιο, το χωράφι του Νεγρή στην περιοχή Ταξιαρχάκι που όπου βρίσκεται εντός και το ομώνυμο καθολικό ξωκλήσι του 15ου αιώνα. 
–1820. Στα δημοτολόγια Παροικίας του 1820 (συμπεριλαμβάνει και την Αντίπαρο) είναι εγγεγραμμένος ο 29χρονος Νικόλαος Δενέγρης.
–1833. Σε κατάλογο της εν Παροίκια Ελληνοδιδακτικής Σχολής μαθητευόντων παιδιών στις 28 Απριλίου 1833 αναφέρεται ο Κ. Ντενέγρης (sic)
–1835. Σε κατάλογο μαθητών του Δημοτικού Σχολείου Πάρου του 1835, υπάρχει εγγεγραμμένος ο μαθητής Κωνσταντίνος Νικ. Δενέγρης, τέχνη πατρός πλοίαρχος.
–1847. Σε εκλογικό κατάλογο Παροικίας του 1847 (συμπεριλαμβάνει και την Αντίπαρο) είναι εγγεγραμμένος ο 53χρονος πλοίαρχος Νικόλαος Δενέγρης και ο 26χρονος ναύτης Κωνσταντίνος Δενέγρης.
–1885. Αρχικά στο αρχοντικό Δενέγρη στη Αγορά της Παροικιάς Α.Κ.Δ. 1885.
–1898. Το 1898 γεννιέται ο Δενέγρης Ιωάννης του Νικολάου χρυσοχόος κάτοικος Παροικιάς.
–1903. Το 1903 γεννιέται ο Δενέγρης Εμμανουήλ του Νικολάου υποδηματοποιός κάτοικος Παροικιάς.
–Το 1926 γεννιέται ο Δενέγρης Στυλιανός του Ιωάννη χρυσοχόος κάτοικος κοιν.  Παροικιάς.
–1935, Έργο του Ιωάννου Δενέγρη. Βρίσκεται σε ξυλόγλυπτο επιχρυσωμένο εικονοστάσιο, στην Εκατονταπυλιανή, μεταξύ της θύρας της Προθέσεως του μεγάλου ναού και της εισόδου του παρεκκλησίου του Αγ. Νικολάου.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Δενέγρη Χριστίνα, όνομα συζύγου Εμμανουήλ, όνομα πατρός Σπύρος Δαφερέρας και η Δενέγρη Κούλα όνομα συζύγου Ιωάννης, όνομα πατρός Νικ. Μανέτας
–1970 Σε φωτογραφεία στην Παροικιά διακρίνεται ο Στέλιος Δενέγρης.

Δεπάστας: Δυτική η προέλευση αυτού του επωνύμου. Ίσως με καταγωγή από Σίφνο ο παριανός κλάδος.
–1953.Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Δεπάστα Μαργαρίτα του Δημητρίου.

Δέρβος: Από την Πελοπόννησο. Γενάρχης του Παριανού κλάδου ο οδοντίατρος Παναγιώτης Νικολάου Δέρβος, «ο πρώτος οδοντίατρος της Πάρου».
–1908. Το 1908 γεννιέται ο Δέρβος Παναγιώτης του Νικολάου οδοντίατρος κάτοικος Παροικιάς.
–1946. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1946 είναι εγγεγραμμένος ο Δέρβος Παναγιώτης του Νικολάου οδοντίατρος κάτοικος Παροικιάς.
–1950. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1950 είναι εγγεγραμμένη η Δέρβου Δέσποινα όνομα συζύγου Παναγιώτης, όνομα πατρός Ισ. Αβραμίδης κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–2008 Δέρβος Παναγιώτης ψυκτικός κάτοικος Νάουσας.

Δερμετζάκης:
–1862.Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 28χρονος έμπορος Ιωάννης Εμμ. Δερμετζάκης, άγαμος. Έδωσε όρκο στις 26 Δεκεμβρίου 1862.
–1863. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 26χρονος έμπορος Γεώργιος Εμμ. Δερμετζάκης, άγαμος. Έδωσε όρκο στις 4 Ιανουαρίου 1863.

Δεσποινούλας:
–1826. Διαθήκη Μαργαρώς Φιλιόγλου +Εις το όνομα του Κυρίου, Αμήν. Η κυρά Μαργαρώ θυγατήρ του ποτέ Χατζή-Ανδρέα Φιλιόγλου ηθέλησεν διαταχθήναι πρώτον μέν αφήνει πάσι τοις χριστιανοις την συγχώρησιν, είτα ζητεί και ατή το αυτό. Πρώτον μέν αφήνει την ψυχήν της εις χείρας Θεού ζωντος το μεν σώμα της εις τον ναόν της Θεοτόκου Ευαγγελίστρια είτα αφήνει του αυτού ναού το μαργαριτάρι τηςε και των εφημερίων αυτού ένα σαρανταλείτουργο και του πνευματικού της πατήρ παπά Γαβριήλ Παντούνα ένα σαρανταλείτουργο. Αφήνει της Αγίας Μαρίνας εις την Μπάρον γρ. 25. Αφήνει της κιουράς Μαρουσάκης της Μακρυάς γρ. 15. Έτι αφήνει της γριάς της Κουζουλής γρ. 5. Έτι αφήνει εις την ημέρα του ενταφιασμού της γρ. 70. Να μοιράζουνταιν εις τους φτωχούς. Έτι αφήνει του παπά Τεμένοχου οπού είναι εις την Πάρον ένα σαραντάρι. Τούτα όλα απού αφήνει ψυχικά της και κόλυβα της όλον τον χρόνον ομολογά και λέγει να βγαίνουν από το μέτρημα της οπού βαστά ο άνδρας της. Και όσα περισσέψουν από το μέτρημα της να είναι του ανδρός της. Είτα αφήνει το ασημικό της αδελφής της Είτα αφήνει την μητέρα της και τον άνδρα της Επιτρόπους της ως τέλειους νοικοκύρους να δώσουν τούτα τα άνωθεν και όποτε αμελήσουν και δεν το κάμουν να είναι το βάρος εις την ψυχήν των. 1826 Ιουλίου 9 ημέρα Παρασκευή ώρα 9. Ο πνευματικός της πατήρ Γαβριήλ ιερομόναχος. Γεράσιμος Ψάλτης μάρτυς. Γεώργιος Πετρίδης μαρτυρώ.
Σημειώσεις:
1.Ηθέλησεν διαταχθήναι, Προφανώς η φράση αυτή έχει την έννοια: επεθύμησε να κάνει την διαθήκη της (διάταξη). Η διαθήκη, την εποχή της Τουρκοκρατίας, λεγόταν «διάταξις». Συνοδευόταν συνήθως με επίθετο: υστερινή διάταξις.
2.Προύκα. Η προίκα. Σε άλλα έγγραφα των Κυκλάδων γράφεται ως: προυκί.
Βεβαίωση-ομολογία. Αρ.51. Παρησιασθείσα προσωπικώς εις την δημοσίον ταύτην Νοταρίαν η υπογεγραμμένη Δεσποινούλα Χατζή Ανδρέου Φιδιόγλου, ομολογεί ότι έλαβε παρά του κυρίου Γεωργάκη πότέ γαμβρού της όπου η διαθήκη της αποθανών (SIC) κόρης της την εδώριζεν ως επίτροπος της και ο κατάλογος ο παρά της σεβαστής Διευθυντικής Επιτροπής διά να λάβη, τα έλαβον όλα σώα και ανελλιπή κατέμπροσθεν των κυρίων Εφόρων της Επαρχίας ταύτης, και εις το εξής μένει ακαταζήτητος ο ρηθείς κύριοςΓεωργάκης, όσον από την ιδίαν καθού και από τους κληρονόμους της. Εις ενδείξις δε εγένετο το παρόν εκ της δημοσίου Νοταρίας βεβαιωμένον παρά της άνωθεν Δεσποινούλας και παρά των κυρίων Εφόρων και εδόθη τω κυρίω Γεωργάκη εις ασφάλειαν. Τη 23 Δεκεμβρίου Παροικία της Πάρου. Δεσποινούλα βεβαιώνω τα άνωθεν. Ηλίας Δεσποινούλας βεβειώνω τα άνωθεν. Ελευθέριος Χαμάρτος. Μ.Μάτζας Μαυρογένης. Ο δημόσιος νοτάριος Παροικίας Τζαννής Μ. Καμπάνης ο γράψας βεβαιώ.

–Δεσύλλας ή Δεσίλας: Φραγκο-λεβαντίνικης προέλευσης (πιθανή εκδοχή Da-silla =η καρέκλα) καθολικού δόγματος. Ίσως το επώνυμο να είναι πατρωνυμικό De Sylla, ο Σίλας. Ήρθαν στην Πάρο από την Κεφαλονιά. Γενάρχης του παριανού κλάδου είναι ο Νικόλαος Δεσύλλας.
–1770. Ο Νικόλαος και ο αδερφός του Γεώργιος Δεσύλλας ναυλογήθηκαν στο Ρωσικό στόλο κατά τη διάρκεια του 1770-1774. Σε κάποιον από τους ανεφοδιασμούς, που έκανε ο Ρωσικός στόλος στο λιμάνι της Νάουσας, ο Νικόλαος Δεσύλλας αποβιβάστηκε του πλοίου του εγκαταλείποντας τον στόλο και διέφυγε προς τον Δρυό, όπου και εγκαταστάθηκε προσωρινά. Αργότερα παντρεύτηκε στα Μάρμαρα, στα οποία και εγκαταστάθηκε μόνιμα. Με τον γάμο αυτόν απέκτησε δυο γιούς, τον Γιάννη και τον Μιχάλη καθώς και μια κόρη την Αναστασία, η οποία πέθανε άγαμη σε νεαρή ηλικία από ατύχημα. Ο άλλος αδερφός του Νικόλαου, Γιώργος κατέφυγε για να σωθεί από τους Οθωμανούς στην Κέρκυρα. Εκεί έκανε πολυμελή οικογένεια με αξιώματα υπουργού, βουλευτή και δημάρχου.
–1843. Στις 17  Οκτωβρίου 1843 η συνέλευση της αντιπολίτευσης επαναλαμβάνεται, αλλά πάλι χωρίς τον Δήμαρχο Θ. Καμπάνη ο οποίος κατηγορείται από τους παρευρισκομένους ότι «αισθάνεται ανώτερος του νόμου και προβάλει ανύπαρκτες προφάσεις». Η συνέλευση αποφασίζει να προχωρήσει στην εκλογή χωρίς τον Δήμαρχο! Πρόεδρος ανέλαβε ο Δ. Χαμάρτος και προσυπέγραψαν τα 5 γεροντότερα μέλη Ν. Πούλιος, Ιωάννης Καπαρός, Λεονάρδος Κονδύλης, Ηλίας Σαράντος, Νικόλαος Ρούσσος. Οι εκλογείς ήταν οι εξής:
Πόλις Παροικίας (Δήμαρχος Θ. Καμπάνης): Ζώρζης Μ Μαυρογένης, Δημήτριος Χαμάρτος, Πέτρος Μαυρομμάτης, Ν Α Ψαράκης, Αντ Ελ Χαμάρτος, Λεονάρδος Κονδύλης.
Κωμόπολις Λευκών (Πάρεδρος Κωνσταντίνος Χανιώτης): Εμμανουήλ Ν Αρκάς, Νικόλαος Γ Ρούσσος, Νικόλαος Γ Παντελαίος, Ιωάννης Α Δεσύλλας.
Κωμόπολις Ναούσης (Δήμαρχος Ν. Μαλατέστας): Δημήτριος Π Δημητρακόπουλος, Ηλίας Σαράντος, Ιωάννης Μεταξάς, Αντώνιος Κορτιάνος (δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας).
Χωρίον Κώστου(Πάρεδρος Ιωάννης Α. Καπαρός): Ιωάννης Α Καπαρός, Αναστάσιος Ρούσσος
Χωρίον Δραγουλά (Πάρεδρος Νικήτας Ν. Άγουρος): Γεώργιος Κληρονόμος
Χωρίον Μαρμάρων (Πάρεδρος Νικήτας Ν. Άγουρος): Ιωάννης Γιαννουλάκης, Νικήτας Άγουρος (δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας).
Χωρίον Τσιπίδου (Δήμαρχος Μαρπήσσης ΓΣ Δελαγραμμάτης): Νικόλαος Βατιμπέλας, Νικόλας Πόυλιος, Γεώργιος Σ Δελαγραμμάτης (απών).
Χωρίον Ωλιάρου (Πάρεδρος Δ. Βιάζης): Παναγής Καλάργυρος, Ματθαίος Μαούνης.
Τα αποτελέσματα ανέδειξαν πληρεξουσίους Πάρου τους Δ. Π. Δημητρακόπουλο (21 ψήφοι) και Ζ. Μάτσα Μαυρογένη (21). Συμμετείχαν και οι Νικόλαος Ψαράκης (Παροικιά, 11 ψήφοι), Ν. Βατιμπέλας (Τσιπίδος, 7), Λεονάρδος Κονδύλης (Παροικία, 7), Νικόλαος Μαλατέστας (Νάουσα, 6 ψήφοι), Κωνσταντίνος Δαμίας (Παροικία, 6), Π. Μαυρομάτης (Παροικία, 6).
Ο Δήμαρχος Πάρου αρνήθηκε να επικυρώσει τις υπογραφές και συνεπώς την εκλογή.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο Δήμου Μάρπησσας στις 5 Μαΐου 1844 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Ιωάννης Δεσύλλας.
–1846. Σε Έγγραφο του έτος 1846 μαρτυρείται ο Δεσύλλας … .
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 45χρονος μυλωνάς Δεσύλλας Ιωάννης, ο 30χρονος γεωργός Δεσύλλας Λαμπρινός, και ο 43χρονος μυλωνάς Μιχαήλ Δεσύλλας.
–1874. Το 1874 γεννιέται Δεσύλας Θωμάς του Νικολάου, εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1952.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Ύριας του 1875, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 28χρονος γεωργός, Δεσίλας Αναστάσιος του Μιχαήλ, αλλά και ο 69χρονος μυλωνάς, Μιχάλης Δεσίλας του Αναστάσιου. Όπως και ο Λαμπρινός Δεσίλας του Αναστάσιου 53 χρονών γεωργός.
–1898. Φωτογραφία του 1898 όπου απεικονίζονται με τη σειρά από πάνω αριστερα οι Πέτρος και Καλυψώ Ραγκούση (γονείς των Μιχάλη, Ζέλου και Ιάκωβου), Δημήτρης Μαυραγκάς με την σύζυγο Ανίτσα Ραγκούση, Ανέζα Δεσίλλα (μητέρα της Ανίτσας), Ιάκωβος και Χρυσούλα Ραγκούση. Ο Πέτρος Ραγκούσης δεν ήταν Παριανός, αλλά είχε έρθει από τα Θείρα της Μικράς Ασίας και ασχολήθηκε με καπνοκαλλιέργεια στην Παροικιά.
–1904. Γεννιέται στις Λεύκες το 1904 ο τεχνίτης των μύλων Αρτέμης Δεσύλλας. Πέθανε το 1999.
–1913. Το 1913 γεννιέται Δεσύλας Νικόλαος του Θωμά, εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1952.
–1923. Μέλος του Εξωραϊστικού Φιλοδασικού Συλλόγου Λευκών, εν Λεύκαις τη 17 Απριλίου 1923 ο Δεσύλλας Θωμάς.
–1924. Το 1924 γεννιέται ο Δεσύλλας Μιχαήλ του Θωμά, εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1952.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Δεσύλλας Αντώνιος του Θωμά γεωργός κάτοικος κοιν. Λευκών.
–1949. Ευεργέτης Λευκών Μιχάλης Νικ. Δεσύλλας, ο οποίος το 1949 δώρισε ηλεκτρογεννήτρια.

–Δεσύπρης ή Δεσύμπρης: Επίθετο εθνικό. De Cipri = από την Κύπρο.
–1885. Το 1885 γεννιέται ο Δεσύμπρης Ιωάννης του Πέτρου μεταπράτης κάτοικος Παροικιάς.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Παροικιάς του 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Δεσύμπρης Ιωάννης του Πέτρου μεταπράτης κάτοικος Παροικιάς.
–1949. Το 1949 απεβίωσε ο Δεσύπρης Ιωάννης του Πέτρου μεταπράτης κάτοικος Παροικιάς.

Δευτερίγος ή Δευτερήγος: Όπως
μαρτυρείται και πιο κάτω ο πρώτος Δευτερίγος στη Νάουσα ήταν ο Θεόδωρος.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 39χρονος ναυτικός Διαμαντής Δευτερίγος, ο 33χρονος εργάτης Δευτερίγος Θεόδωρος.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο του 1883, της Νάουσας, είναι εγγεγραμμένος ο Ιωάννης του Θεόδωρου, 27 ετών, ναυτικός, ο Δευτερίγος Θεόδωρος του Ιωάννη, 68 ετών, κηπουρός και ο Δευτερίγος Πέτρος του Θεόδωρου, 25 ετών, εργάτης.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Δευτερίγος Ιωάννης του Θεόδωρου, 29 ετών, ναύτης από τη Νάουσα, ο Δευτερίγος Θεόδωρος του Ιωάννη, 70 ετών, κηπουρός από τη Νάουσα, Δευτερίγος Πέτρος του Θεόδωρου, 27 ετών, εργάτης από τη Νάουσα και Δευτερίγος Μάρκος του Θεόδωρου.
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Δευτερήγος Πέτρος του Εμμανουήλ ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 61χρονος κάτοικος Νάουσας, Δευτερίγος Θεόδωρος του Πέτρου, γεωργός, ο 39χρονος εργάτης Δευτερίγος Πέτρος του Μάρκου, ο 34χρονος ναυτικός Ιωάννης Δευτερίγος του Θεόδωρου, ο 23χρονος εργάτης Δευτερίγος Ευάγγελος του Θεόδωρου και ο 26χρονος εργάτης Δευτερίγος Γεώργιος του Θεόδωρου.
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 19 Αυγούστου 1950, υπάρχει εγγεγραμμένη η Σιφναίου Μαρούλη, όνομα συζύγου Ζαννής, όνομα πατρός Πέτρος Δευτερήγος.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Μπαφίτη Αργυρώ, όνομα συζύγου Νικόλαος, όνομα πατρός Πέτρος Δευτερήγος και η Δευτερήγου Στυλιανή, όνομα συζύγου Πέρρος, όνομα πατρός Εμμανουήλ Σμυρναίος.

–Δεφραγκέσκης ή Δεφραγκέσκος ή Δεφραντζέσκος: Βλέπε Ντεφραγκέσκης

–Δημάκης: Πατρωνυμικό επώνυμο με υποκοριστική κατάληξη.
–1763. Σε έγγραφο 11 Σεπτ. 1763 του Νικολάου Μαυρογένη της κοκκώνας Αικατερινίτζας [κόρη του Νικ. Ι. Μαυρογένη] συζύγου του δραγομάνου του τουρκικού στόλου Θωμά Δημάκη.

–Δημητρακόπουλος
= ο γιος του Δημήτρη, Δημητράκου.
Κοινότυπο επίθετο. Οι καταλήξεις με όπουλος μεταφράζονται ως ο γιος, το παιδί. Προέλευση από Μωριά από το χωριό Αλωνίσταινα Αρκαδίας.
Το επίθετο συναντάτε για πρώτη φορά στην Παροικιά το 1770; και στην συνέχεια και στη Νάουσα το 1780;.
Γενάρχης των Δημητρακοπουλέων της Πάρου ο Δημητρακόπουλος Παν. Δημήτριος ο οποίος αναγκάσθηκε να εκπατριστεί από το χωριό του μετά την αποτυχούσα επανάσταση του Ορλώφ στην Πελοπόννησο (1770) και να καταφύγει στην Πάρο μαζί με άλλους συμπατριώτες του.
–1770. Δημητρακόπουλος, γνήσιο τέκνο της Αρκαδίας, είχε γεννηθεί στην Αλωνίσταινα, γενέτειρα της μητέρας του Θεοδώρου Κολοκοτρώνη, της Ζαμπίας Κωτσάκη. Σήμερα ανήκει διοικητικά στην επαρχία Μαντινείας. Από το χωριό του ο Δημητρακόπουλος αναγκάσθηκε να εκπατριστεί μετά την αποτυχούσα επανάσταση του Ορλώφ (1765) και να καταφύγει στην Πάρο μαζί με άλλους συμπατριώτες του, που σήμερα φέρουν τα επώνυμα Μωραϊτης, Τριπολιτσιώτης Γραμματικόπουλος, Ασπρόπουλος κ.α. 
–1770. Γόνοι Δελαγραμματαίων Παροικίας: Τζώτζης Συμ. Δελαγραμμάτης *1 (1770) Νοτάριος – Πρόξενος της Ρωσίας στα Ορλωφικά στην Πάρο: Ελένη Δελαγραμμάτη ¬ Μάρκος Μάτζας Μαυρογένης *4 (Δήμαρχος-Βουλευτής) ¬ Μαρουσώ Δ. Δημητρακοπούλου, Ερατώ Νικ. Κονδύλη, Αγγελική Δαμία, Πέτρος Μάτζας Μαυρογένης ¬ Καλυψώ Ζαννή Μάτζα ¬ Μάρκος Μαυρογένης ¬Χαϊδεμένη Σπ. Κρίσπη ¬ Καλυψώ Μάρκ. Μαυρογένη ¬ Κων/νος Ιω. Γράβαρης (Συμβολαιογράφος) ¬ Ιωάννης Κων. Γράβαρης (Συμβολαιογράφος) ¬ Μαρία Χανιώτη ¬ Κων/νος Ι. Γράβαρης (Επιχ/τίας) ¬ Αντιγόνη Γ. Βίγλα (Φαρμακοποιός).
–1781. Παναγιώτης Δημητρακόπουλος είχε γεννηθεί στην Νάουσα στις 20 Ιανουαρίου 1781 «ενθύμηση» γραμμένη στο πίσω μέρος εικόνας της παναγίας που υπάρχει στο αρχοντικό σπίτι των Μαυρογένηδων – Δημητρακόπουλων, στην Παροικιά. Ο Παναγιώτης Δημητρακόπουλος με την προκήρυξη του της 24ης Απριλίου 1821, ξεσήκωσε τους Παριανούς στην Επανάσταση.
–1787. Στον κατάλογο ακινήτων περιουσίας της Ξεχωριανής ο Φραντζεσκάκης Νταμίας (Νάουσα, 21 Ιανουαρίου 1787) «αφήνει επιτρόπους εις όσα εδώρισεν τον άγιον καθηγούμενο των Ταξιαρχών Ιωσήφ Βιτσαρά και τον σιόρ Δημητράκη Δημητρακόπουλο και τον γαμβρόν του Πανάο».
–1798. Από πωλητήριο συμβόλαιο του 1798 του συμβολαιογράφου Πάρου Ιωάννη Γράβαρη στη Νάουσα του Δημήτριος Δημητρακόπουλος.
–1804. Δεν γνωρίζουμε πότε και που γεννήθηκε ο Παναγιώτης Δημητρακόπουλος. Στον πρώτο του Γάμο το 1804 νυμφεύει την θυγατέρα του Γεωργίου Ιωάννη Βιτζαρά από τη Νάουσα και απέκτησαν τον Δημήτρη. Μετά τον θάνατο της γυναίκας του παντρεύτηκε σύζυγο εκ της οικογένειας Μαλατέστα όπου και δεν απέκτησαν μαζί κανένα τέκνο.
–1820. Σε προικοσύμφωνο στις 11 Ιανουαρίου 1820 αναφέρεται ο κυρία Μαργαρίτα γυνή του πάλε ποτέ Ιωάννη Μπελόνια και ο γιός της Γεώργιος Μπελόνιας, από το έτερο μέρος η Παναγιώτα γυνή ποτέ Νικολάου Μωραΐτη έχοντας θυγατέρα ονόματι Ελισάβετ. Αναφέρεται ο σιόρ Παναγιωτάκης Δ. Δημητρακόπουλος.
–1821. Καταγραφή των κοινών χρεών της Νήσου Πάρου εγείνον εις Κωνσταντινούπολιν εις εκφόρους αποστολάς κατά το τελευτάτον _ καταχωρημένον εις τον κοινόν Κώδημα καθού είς του τελευταίου χρόνου απεσταλμένων. Μ. Τσιγώνια, και Ιω. Κορτιάνου λογαριασμούς, τα οποία μένουν ενεξόφλητα τα κεφάλαια ομολογιών οι δε τόκοι αυτών είναι πληρωμένοι μέχρι του χιλιοστού οκτακοσιοστού έτους.
Ομολογία Παναγιώτης Δ. Δημητρακόπουλος γρ. 2000.
–1821. Εν Ναούση της Πάρου τη 24η Απριλίου 1821 Παναγιώτης Δ. Δημητρακόπουλος.
–1821. Ο Φώτης Πανάς «γονικόν ιδιοκτήτον μαναστηριον, Αγίου Γεωργίου Μεροβίγλι» από την Κεφαλληνία. Την Μονή λόγω χρεωκοπίας του ιδιοκτήτου της Φωτίου Πανά, και επειδή κινδύνευε να ερειπωθεί, την αγόρασε στα 1828 ο Παναγ. Δ. Δημητρακόπουλος, ο γνωστός Φιλικής και αρχηγός της Επαναστάσεως στην Πάρο το 1821, δια τάλληρα ισπανικά δίστηλα 467.
–1822. To μεγάλο και επιβλητικό αρχοντικό του Σιόρ Μιχελή Κρίσπη, Δημογέροντα και πληρεξουσίου, με τα υστεροαναγεννησιακά μαρμάρινα παράθυρα, δίπλα στην εκκλησία Σεπτεμβριανή, προικοδοτήθηκε στη Σύζυγό του Κατίγκω Ν. Μάτσα το 1822 από τη Μητέρα της Ραμπελιώ Ν. Μάτσα, γένος Νικολάου Ιωάν. Δελαγραμμάτη, καθώς και άλλα υποστατικά. Γόνοι του σιόρ Μιχελή Κρίσπη και της Κατίγκως Μάτσα-Δελαγραμμάτη είναι οι οικογένειες: Γιάννη Βας. Γράβαρη, Συμβούλου Επικρατείας, Φλωρίτσας Ψαλτάκη-Βλάχου, Νικολάου και Μιχαήλ Κρίσπη, Ρένας Κρίσπη-Λάζαρη (σημερινή ιδιοκτήτρια), Γιάννη Μαρινάκη, Ειρήνη Ρούσσου, η οιογένεια Τώλη Δημητρακόπουλου, αντιναυάρχου, Αγνής Δημητρακοπούλου-Βάγια, Γιάννη Βάγια, καθηγητή Εθν. Μετσοβίου Πολυτεχνείου, Βασίλη Κατσουρού, Ρενέ Ζάννου, Ολυμπιάδος Βενιέρη – Αγγελοπούλου κ.α.
–1826. Δημήτριος Π. Δημητρακόπουλος. 1826, Υπουργός Οικονομικών.
–1827. Ποσότης των χρεών της Επανάστασης του χωριού Κηπίδου (Μάρπησσας) τα οποία χρεωστούνται το 1827: Αυγούστου 14 με ομολογίας
Πέτρου Μάτσα Μαυρογένους γρ.3400
Παναγιώτου Δ. Δημητρακοπούλου γρ. 400
Γεωργίου Βιτσαρά γρ. 350
Ιωάννου Παντελούφη γρ. 500
Βήτου Τράντα γρ. 600
Ζαμπέτας Δ. Φραγκή γρ. 270 (ίσως Φραντζή).
Τόσα οποίως χρεωστούντας εις διαφόρους ως τον κατάλογον επαροιστάσαν; οι κάτοικοι του ρηθέντος χορίου.
Το χρέος του χορίου Κηπίδου γρ. 6452
–1828. Στις 7 Δεκεμβρίου 1828 ο φιλικός Παναγιώτης Δ. Δημητρακόπουλος πωλεί στη Νάουσα την μονή Αγίου Γεωργίου στο Μεροβίγλι.
–1829. Σε έγγραφο στις 30 Δεκεμβρίου 1829 Παροικιάς επί των χρεών εξεταστικής επιτροπής για λογαριασμός των Απεσταλμένων της Κωνσταντινούπολης το 1821 αναφέρεται ο Π.Δ. Δημητρακόπουλος (γρ. 639).
–1830. Εν Παροικία 18 Φεβρ. 1830. Οι πρόκριτοι της Πάρου, Παν. Δ. Δημητρακόπουλος.
–1831. Έγγραφο του Παν. Δ. Δημητρακόπουλου στις 19 Οκτωβρίου 1831.
–1832. Ο Φιλικός Παναγιώτης Δημητρακόπουλος, ξεσήκωσε σε επανάσταση τους Παριανούς και οδήγησε αρκετούς στα πεδία των μαχών (Τριπολιτσά κ.α.), σταδιοδρόμησε δε ως βουλευτής, υπουργός, γερουσιαστής (πέθανε στα 1832).
–1843. Από το 1843 έως το 1864 Βουλευτή Παροναξίας ο Δημήτριος Π. Δημητρακόπουλου.
–1843. Στις 17  Οκτωβρίου 1843 η συνέλευση της αντιπολίτευσης επαναλαμβάνεται, αλλά πάλι χωρίς τον Δήμαρχο Θ. Καμπάνη ο οποίος κατηγορείται από τους παρευρισκομένους ότι «αισθάνεται ανώτερος του νόμου και προβάλει ανύπαρκτες προφάσεις». Η συνέλευση αποφασίζει να προχωρήσει στην εκλογή χωρίς τον Δήμαρχο! Πρόεδρος ανέλαβε ο Δ. Χαμάρτος και προσυπέγραψαν τα 5 γεροντότερα μέλη Ν. Πούλιος, Ιωάννης Καπαρός, Λεονάρδος Κονδύλης, Ηλίας Σαράντος, Νικόλαος Ρούσσος. Οι εκλογείς ήταν οι εξής:
Πόλις Παροικίας (Δήμαρχος Θ. Καμπάνης): Ζώρζης Μ Μαυρογένης, Δημήτριος Χαμάρτος, Πέτρος Μαυρομμάτης, Ν Α Ψαράκης, Αντ Ελ Χαμάρτος, Λεονάρδος Κονδύλης.
Κωμόπολις Λευκών (Πάρεδρος Κωνσταντίνος Χανιώτης): Εμμανουήλ Ν Αρκάς, Νικόλαος Γ Ρούσσος, Νικόλαος Γ Παντελαίος, Ιωάννης Α Δεσύλλας.
Κωμόπολις Ναούσης (Δήμαρχος Ν. Μαλατέστας): Δημήτριος Π Δημητρακόπουλος, Ηλίας Σαράντος, Ιωάννης Μεταξάς, Αντώνιος Κορτιάνος (δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας).
Χωρίον Κώστου(Πάρεδρος Ιωάννης Α. Καπαρός): Ιωάννης Α Καπαρός, Αναστάσιος Ρούσσος
Χωρίον Δραγουλά (Πάρεδρος Νικήτας Ν. Άγουρος): Γεώργιος Κληρονόμος
Χωρίον Μαρμάρων (Πάρεδρος Νικήτας Ν. Άγουρος): Ιωάννης Γιαννουλάκης, Νικήτας Άγουρος (δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας).
Χωρίον Τσιπίδου (Δήμαρχος Μαρπήσσης ΓΣ Δελαγραμμάτης): Νικόλαος Βατιμπέλας, Νικόλας Πόυλιος, Γεώργιος Σ Δελαγραμμάτης (απών).
Χωρίον Ωλιάρου (Πάρεδρος Δ. Βιάζης): Παναγής Καλάργυρος, Ματθαίος Μαούνης.
Τα αποτελέσματα ανέδειξαν πληρεξουσίους Πάρου τους Δ. Π. Δημητρακόπουλο (21 ψήφοι) και Ζ. Μάτσα Μαυρογένη (21). Συμμετείχαν και οι Νικόλαος Ψαράκης (Παροικιά, 11 ψήφοι), Ν. Βατιμπέλας (Τσιπίδος, 7), Λεονάρδος Κονδύλης (Παροικία, 7), Νικόλαος Μαλατέστας (Νάουσα, 6 ψήφοι), Κωνσταντίνος Δαμίας (Παροικία, 6), Π. Μαυρομάτης (Παροικία, 6).
Ο Δήμαρχος Πάρου αρνήθηκε να επικυρώσει τις υπογραφές και συνεπώς την εκλογή.
–1843. Σε ονομαστικό κατάλογο των εκλογικών αποτελεσμάτων στις 27 Οκτωβρίου 1843 αναφέρεται ο Δημήτριος Π. Δημητρακόπουλος.
–1843. Ο Ζωρζάκης Πέτρου Μάτζας (ή Μάτσας) Μαυρογένης είχε διατελέσει κατά την Ά Εθνοσυνέλευση πληρεξούσιος Πάρου μαζί με τον Δημήτριο Π. Δημητρακόπουλος στις 8 Νοεμβρίου 1843.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Δημήτριος Π. Δημητρακόπουλος ετών 35, κτηματίας.
–1847. Δωρητήριο Νάουσα 21 Φεβρουαρίου 1847 «το ιδιόκτητον χωράφιον κείμενον εντος των ορίων του Δήμου Ναούσης της Πάρου κατά την θέσιν επονομαζομένην Μπελόνια και συνεχόμενων με το έτερον χωράφιον του Εμμανουήλ Γαβαλά και μ’ εκείνο του Δημήτριου Π. Δημητρακόπουλου..».
–1855. Στις 7 Μαΐου 1855 μνημονεύεται σε συμβολαιογραφική πράξη [Επιτροπικό] στην Σύρο ο κάτοικος Πάρου Δημητρακόπουλος Π. Δημήτρης κτηματίας.
–1871. Στις 28 Ιανουαρίου 1871 ο 23χρονος μεταπράτης από την Πάρο Γεώργιος Δημητρακόπουλος του Λεωνίδα και της Φλουρούς, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 17χρονη από την Πάρο Μαριγώ Βασιλείου, του Ιωάννη και της Ξανθής.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο του 1883, της Νάουσας, είναι εγγεγραμμένος ο Δημητρακόπουλος Γεώργιος του Λεωνίδα, 38 ετών, ναυπηγός και ο Δημητρακόπουλος Παναγιώτης του Δημητρίου, 36 ετών, κτηματίας.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, (τυπογραφικό λάθος) Δημμιτρακόπουλος Γεώργιος του Λεωνίδα, 40 ετών, ναυπηγός από τη Νάουσα, Δημητρακόπουλος Παναγιώτης του Δημητρίου, 38 ετών, κτηματίας από τη Νάουσα και ο Δημητρακόπουλος Λεωνίδας του Χαράλαμπου, ετών 64, μεταπράτης από τη Νάουσα.
–1892. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 71 ετών μεταπράτης Λεωνίδας Δημητρακόπουλος χήρος. Έδωσε όρκο στις 17 Φεβρουαρίου 1892.
–1911. Δημήτριος Π. Δημητρακόπουλος, από τη Νάουσα. Το 1911, Διδάκτωρ του δικαίου στην Αθήνα.
–1911. Κωνσταντίνος Π. Δημητρακόπουλος, χημικός, απόφοιτος Εμπορικής Ακαδημίας το 1911 υπηρετεί στον Πύργο στην Ελληνική Εταιρία οίνων και οινοπνευμάτων.

Δημητριάδης:
–1880. Χρυσοχόος Δημοσθένης Δημητριάδης, αφιερωτής της εικόνας του Αγ. Ιωάννου Θεολόγου που κοσμεί την νοτιοδυτική πλευρά του άμβωνα της Εκατονταπυλιανής.

Δημητρίου: Πατρωνυμικό επώνυμο.
–1821. Καταγραφή των κοινών χρεών της Νήσου Πάρου εγείνον εις Κωνσταντινούπολιν εις εκφόρους αποστολάς κατά το τελευτάτον _ καταχωρημένον εις τον κοινόν Κώδημα καθού είς του τελευταίου χρόνου απεσταλμένων. Μ. Τσιγώνια, και Ιω. Κορτιάνου λογαριασμούς, τα οποία μένουν ενεξόφλητα τα κεφάλαια ομολογιών οι δε τόκοι αυτών είναι πληρωμένοι μέχρι του χιλιοστού οκτακοσιοστού έτους.
Ομολογία Καπετάν Γεωργίου Δημητρίου γρ. 2600.
–1833. Σε κατάλογο της εν Παροίκια Ελληνοδιδακτικής Σχολής μαθητευόντων παιδιών στις 28 Απριλίου 1833 αναφέρεται ο Γ. και ο Ι. Δημητρίου.
–1835. Σε κατάλογο μαθητών του Δημοτικού Σχολείου Πάρου του 1835, υπάρχει εγγεγραμμένος ο μαθητής Κυριάκος Ν. Δημητρίου, τέχνη πατρός χωροφύλαξ από την Πελοπόννησο.

Διακάκης: Ίσως παραφθορά του Δρακάκη.
–1877. Στις 21 Νοεμβρίου 1877 η παριανή Προμήτωρ  Διακάκη Ι. Άννα 50 ετών κάτοικος Σύρου δηλώνει τον θάνατο 8 ετών Κατιφόρης Παύλος κάτοικος Ερμούπολης. Ασθένεια: Δράκος. Μάρτυς και ο πατέρας του Ιωάννης Κατιφόρης.
–1885. Στις 7 Ιουλίου 1885 ο 35χρονος σοβατζής από την Πάρο Δημήτριος Διακάκης, του Ιωάννη και της Άννας, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 22χρονη από την Άνδρο Μαρία Κανέλου, του Παντελή και της Αικατερίνης Αργυράκη.

Διαληνός ή Διαλινός ή Διαλεινός: Κτρητοβενέτικη οικογένεια. Όπως
μαρτυρείται και πιο κάτω ο πρώτος Διαλεινός ή Διαληνός στη Νάουσα ήταν ο Μπατίστας.
–1811. Το 1811 γεννιέται ο Μπατίστας Δαλινός γεωργός κάτοικος Νάουσας.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (συμπεριλαμβάνεται και ο Κώστος), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 34χρονος γεωργός Μπατίστας Διαλινός.
–1856. Σε έγγραφο της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως στις 15 Οκτωβρίου 1856 αναφέρεται ο γεωργός κάτοικος Νάουσας Δαλινός Μπατίστας.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο του 1883, της Νάουσας, είναι εγγεγραμμένος ο Διαλεινός Δημήτριος του Πατίστα, 48 ετών, γεωργός, ο Διαλεινός Νικόλαος  του Πατίστα, 35 ετών, γεωργός και ο Διαλεινός Αντώνιος του Πατίστα, 56 ετών, εργάτης.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Διαληνός Αντώνιος του Πατίστα, 58 ετών, εργάτης από τη Νάουσα, ο Διαλεινός Δημήτριος του Πατίστα, 50 ετών, γεωργός από τη Νάουσα και ο Διαλεινός Νικόλαος του Πατίστα, 37 ετών, γεωργός από τη Νάουσα.
–1903. Στις 14 Νοεμβρίου 1903 ο 33χρονος αρτοποιός από την Πάρο Ιάκωβος Χαμηλοθώρης του Νικολάου και της Αικατερίνης Βελέντζα [κάτοικοι Πάρου], παντρεύεται στην Ερμούπολη την 18χρονη από την Πάρο Ελπίς Γιαννίτση, του Κωνσταντίνου και της Κυριακής Διαλινού [κάτοικοι Πάρου].

–Διαφοκέρης ή Δειαφοκέρης:
–1823. Αγορά του αρχιμανδρίτη Παροικιάς Κομνηνού από την Μαρίαν Δειαφοκέρη το 1823.
–1847. Σε εκλογικό κατάλογο Παροικίας του 1847 (συμπεριλαμβάνει και την Αντίπαρο) είναι εγγεγραμμένος ο 46χρονος γεωργός Διαφοκέρης Δημήτριος.
–1876. Το 1876 γεννιέται ο Διαφοκέρης Αντώνιος του Γεωργίου κτηματίας κάτοικος Παροικιάς.
–1908. Το 1908 γεννιέται ο Διαφοκέρης Γεώργιος του Δημητρίου μηχανικός κάτοικος Παροικιάς.
–1912. Κατάλογος μεταναστών Παροικιάς εις το εξωτερικών του 1912, που διέθεσε ο Παν. Καλλίερος, αναφέρεται ο Αντ. Γ. Διαφοκέρης, που είχε αναχωρήσει για το Κάιρο το 1898 όταν ήταν 23 ετών.
–1933. Επ' ευκαιρία της εκλογικής περιόδου. Χειμώνας 1933(?), στη Φράγκα Σκάλα, διακρίνεται ο Αντώνης Διαφοκέρης.
–1936. Στην Α’ Παγκυκλαδική Έκθεση Σύρου αγροτικών, πτηνοτροφικών και βιομηχανικών προϊόντων στις 16-23 Αυγούστου 1936 αναφέρεται το μέλος της Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών Πάρου Διαφορκέρης Αντώνιος.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Παροκιάς του 1946 υπάχρουν εγγεγραμμένοι οι Διαφοκέρης Αντώνιος του Γεωργίου κτηματίας και ο Διαφοκέρης Γεώργιος του Δημητρίου μηχανικός κάτοικοι Παροικιάς.
–1952. Το 1952 απεβίωσε ο Διαφοκέρης Αντώνιος (γεν. 1876) του Γεωργίου κτηματίας κάτοικος Παροικιάς.

–Διμιράρης ή Δεμιράρης:
–1676 ιερομόναχος Νικόδημος Διμιράρης στην Μονή του Αγ. Ιωάννου στην Μάρπησσα.
–1697. Ιερομόναχος Νικόδημος Δεμιράρης αναγράφεται σε επιγραφή της Μονής Αγίου Ιωάννη Προδρόμου στα νοτιοδυτικά της Μάρπησσας. «Άβριον ετέρου και ουδέποτε τίνος 1697 το παρόν κελίο Νικόδημου ιερομανάχου Δεμιράρι»

Δοδέσκος: Βλέπε Δουδέσκος

Δόριας ή Ντόριας: Γενοβέζικη η καταγωγή όπως μαρτυράει το έγγραφο του 1537 του Ναύαρχου Ανδρέα Ντόρια.
–1537. Γενουάτης Ναύαρχος Ανδρέας Ντόριας κατά το γνωστό θρήνο της Πάρου του 1537.
–1642. Ο ιερομόναχος Δόριας Δαμασκινός υπογράφει έγγραφο καθιέρωσης της μονής Αγίου Αντωνίου Κεφάλου ως κοινοβιακής Καστέλλι Κεφάλου στις 6 Φεβρουαρίου 1642. «προσήλωσις κτημάτων εκ μέρους της Μαρίας, το γένος Σκορδίλη και συζύγου του Μανώλη Μακαρίτη και υιού αυτής Γεωργίου Αρχολέου και καθοσίωσις του Ναού του οσίου Αντωνίου εις Μοναστήριον διαπιστευθέν εις τον αδελφόν αυτής τον και καθηγούμενον παπά Άνθιμον Σκορδίλην». Το έγγραφο υποιγράφουν: ο Μητροπολήτης Παροναξίας Νικόδημος, ο ηγούμενος Άνθιμος Σκορδίλης, οι ιερομόναχοι Μακάριος Καλογεράς και Δαμασκηνός Ντόριας, ο ιεροδιάκονος Χρύσανθος Στέλλας, οι μοναχοί Ιωακείμ του Λαρέντζου και Νικόδημος Γεωργίου Σιφναίος.

–Δουβαρτζόγλου: Ίσως πρόσφυγας από την Μικρά Ασία.
–1760. Νικόλαος Ιωαν. Δελαγραμμάτης 1760 Προεστός-Μεγαλοκτηματίας (Πρώτος ξάδερφος Τζώρτζη Συμ. Δελαγραμμάτη: Αλέξανδρος Δελαγραμμάτης *3 (Προεστός-Μεγαλοκτήμονας) ¬ Χαϊδεμένη Αλισαφή ¬ Ελένη Δελαγραμμάτη ¬ Σπύρος Κρίσπης (Προεστός) ¬ Αλέξανδρος Κρίσπης-Δελαγραμμάτης (Προεστός-Κτηματίας) ¬ Εργίνη Κυπραίου ¬ Ιωάννης Κρίσπης-Δελαγραμμάτης (Αξιωμ. Πολεμικού Ναυτικού) ¬ Αναστασία Καραντάμογλου ¬ Κων/νος Κρίσπης ¬ Βαλασίας Δουβαρτζόγλου ¬ Αλεξάνδρα Κρίσπη ¬ Χρήστος Χατζάκος (Αξιωμ. Αεροπορίας).

Δουδέσης: Βλέπε Δουδέσκος


Δουδέσκος ή Δοδέσκος ή Ντουντέσκος ή Δουδέσης: Η καταγωγή του επωνύμου από το ιταλικό Tedesco=Γερμανός. Υπάρχει στις Κυκλάδες και ως οικογενειακό επώνυμο αλλά και ως βαπτιστικό. Μια άλλη μαρτυρία λέει ότι το επώνυμο είναι υποκοριστικό του Δούκα από το ιταλικό Dudescos.  Κλάδος αυτής της οικογένειας ο Δημήτριος Δουδέσκος μετοίκησε το 1875 στην Ερμούπολη και ο διδάσκαλος Ιωάννης Δουδέσκος στην Άνδρο το 1911. Στην Πάρο συνεχίζει από θηλυγονία (Ρουσσάκης).
–1672. Σε αίτημα των παριανών προς τον προϊστάμενο της γαλλικής επαρχίας Πατέρα της Καθολικής Εκκλησίας  Jacques Dinet για να ζητήσουν πατέρες της καθολικής εκκλησίας να έρθουν στην Πάρο. «Ταπεινοπρεπώς παρακαλούμεν την πανοσιώτη σας, ωσάν προηγούμενος οικουμενικός και πατριάρχης της αγίας και υπέρ ενδόξου συντροφιάς υου ιησού να συγκλύνη εις το να μας έλθουν ωδε εις τον τόπον μας πατέρες δια να κατοικήσουν εδώ έως εις τα άλλα νησιά δια να ημπορέσωμεν και ημείς να λάβωμεν εκείνη την βοήθειαν και ωφέλειαν της ψυχής μας μαζί κα την επιστήμην δια τους μεταγεναστέρους μας, επειδή ξεύρωμεν καλότατα ότι πως η πανοσιώτησας και η τρισκία της όλα ο σκοπός και ο πόθος αλλο δεν είναι εις όλα τα πάντα μόνον να γυρέψετε την μεγαλύτερην δόξα του Θεού και της σωτηρίας των ψυχών εις κάθε τόπον όπου ευρίσκονται…».  Πάρος: εν έτι σωτήριω 1672 εν μήνι μαίω (29) εις το παλαιόν: + Ταπεινός Μητροπολίτης Παροναξίας Μελέτιος.
Το πιο πάνω αίτημα υπογράφουν χριστιανοί, καθολικοί και ορθόδοξοι, κατοίκων της Νάουσας μεταξύ άλλων και ο Ιωάννης Ντουντέσκος.
–1730. Σε πρακτικό πωλήσεως του φόρου της δεκάτης του κοινού Παροικιάς κατά τη Γενική Συνέλευση, της 26 Ιουλίου 1730 μαρτυρείται ο Ιωάννης Ντουδέσκος.
–1731. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 6 Δεκεμβρίου 1731, αναφέρεται ο Ιωάννης Δουδέσκος.
–1732. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 4 Ιανουαρίου 1732, αναφέρεται ο Ιωάννης Δουδέσκος.
–1732. Πρακτικό εξουσιοδοτήσεως απεσταλμένου του κοινού Παροικιάς, κατά τη Γενική Συνέλευση στις 17 Ιανουαρίου 1732 αναφέρεται ο Ιωάννης Δουδέσκος.
–1733. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 4 Ιανουαρίου 1733, αναφέρεται ο Ιωάννης Δουδέσκος.
–1733. Σε ανάθεση εισπράξεως φορολογίας του κοινού Παροικιάς κατά τη Γενική Συνέλευση, της 27 Απριλίου 1733, αναθέτει στον Ιωάννη Ντουδέσκο την είσπραξη των φόρων.
–1733. Ο Μάρκος Μονοβασιώτης αναφέρεται σε πωλητήριο από τον πεθερό του Μανωλη Καλλέργη και ο αφέντης Γιάννης Δουδέσκος στις 4 Δεκεμβρίου 1733.
–1734. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 18 Ιανουαρίου 1734, αναφέρεται ο Ιωάννης Δουδέσκος.
–1734. Στις 24 Φεβρουαρίου 1734, οι προεστοί και επίτροποι του κοινού Παροικιάς Πάρου, με συστατικό γράμμα βεβαιώνουν ότι ο κάτοικος του νησιού τους, γαλλικής καταγωγής, Γιόζε Ντάλες, δια της βίας και παρά τη θέλησή του συνεργάστηκε με ξένους πειρατές, ένας εκ αυτών είναι ο Ιωάννης Δουδέσκος.
–1734. Απόφαση του κοινού της Παροικιάς για επαναπατρισμό συμπατριωτών τους (λόγω της βαριάς φορολογίας από τους Τούρκους, με το οποίο τους καλούσε να επιστρέψουν στο νησί τους, δίνοντας την υπόσχεση για μείωση των φόρων τους) στις 16 Σεπτεμβρίου 1734, υπογράφει ο Ιωάννης Δουδέσκος.
–1736. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 22 Ιανουαρίου 1736, αναφέρεται ο Ιωάννης Ντουντέσκος.
–1736. Πρόσκληση επαναπατρισμού κατοίκων Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση του κοινού Παροικιάς, της 24 Φεβρουαρίου 1736, υπογράφει και ο Ιωάννης Δουδέσκος.
–1737. Προικοσύμφωνο του μαστρο Τζουάνε Βασιλάκη με την Ζαμπέτα θυγατήρ παπά Αντώνη Μουσούρη στην Παροικιά στις 3 Φεβρουαρίου 1737. Βεβαιώνει ο μάρτυρας Ιωάννης Δουδέσκος.
–1737. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς την 1η Μαρτίου 1737 αναφέρεται ο Ιωάννης Ντουδέσκος.
–1737. Ο Γιαννάκης Δουδέσκος αναφέρεται σε έγγραφο Παροικιάς του 1737.
–1738. Σε προικοσύμφωνο Παροικίας στις 18 Φεβρ. 1738. Ο Γιώργος Χιωτάκης με την θυγατέρα Πασκάλη Σάντου, ονόματι Ανεζίνα, αναφέρεται ο Αλέσαντρος Κονταράτος με χωράφι στη θέση Καλαμιές σιμπλιος Γιάννης Δουδέσκος.
–1738. Μαρτυρία υπερασπίσεως συμπατριώτη τους ιερέα Φραγκίσκου Νταβερόνα προς τον καπουδάν πασά (για αντίδραση στην συγκέντρωση της φορολογίας), κατά τη Γενική Συνέλευση από τα κοινά της Πάρου, της 16 Ιουλίου 1738, υπογράφει ο Ιωάννης Δουδέσκος από την Παροικιά.
–1739. Πρακτικό εκλογής κοινοτικών επιστατών του ναού της Εκατονταπυλιανής σε Γενική Συνέλευση του κοινού της Παροικιάς στις 10 Μαρτίου 1739 αναγράφεται ο Ιωάννης Δουδέσκος.
–1739. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς στις 14 Απριλίου του 1739 αναφέρεται ο Ιωάννης Ντουδέσκος.
–1740. Σε πρακτικό εκλογής «καταστιχογράφων» των φόρων του κοινού Παροικιάς κατά τη Γενική Συνέλευση της 23 Απριλίου 1740, μαρτυρείται ο Ιωάννης Ντουδέσκος.
–1741. Για την εκλογή απεσταλμένων στην Κωνσταντινούπολη από τα κοινά της Παροικιάς στη Γενική συνέλευση το 1741 αναφέρεται ο Ιωάννης Δουδέσκος.
–1741. Τα κοινά της Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 20 Ιουλίου 1741, αποφασίζουν να συντάξουν γράμμα υπερασπίσεως του συμπατριώτη τους άρχοντα Νικόλαου Μαυρογένη, εναντίων των συκοφαντών κατοίκων της Νάξου, οι οποίοι τον κατηγορούν για συνεργασία με τους πειρατές, υπογράφει και ο Ιωάννης Ντουδέσκος.
–1741. Κατά τη Γενική Συνέλευση, της 18 Νοεμβρίου 1741, οι προεστοί και κοινοτικοί εκπρόσωποι της Παροικιάς Πάρου, αποφάσισαν να συλλάβουν, να φυλακίσουν και τέλος να εκτοπίσουν από το νησί τους τον συντοπίτη τους Ιωάννης Βασιλάκης, λόγω του σκανδαλώδους τρόπου της ζωής του και άλλων ανάρμοστων πράξεων. Υπογράφει ο Ιωάννης Ντουδέσκος.
–1742. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς στις 1η Μαρτίου του 1742 αναφέρεται ο Ιωάννης Ντουδέσκος.
–1743. Εκλογή κατά τη Γενική Συνέλευση «επιτρόπου και προβλέπτη» απεσταλμένου από τα κοινά της Πάρου, στις 20 Φεβρουαρίου 1743 αναφέρεται ο Ιωάννης Δουδέσκος.
–1744. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς στις 28 Μαρτίου του 1744 αναφέρεται ο Ιωάννης Ντουδέσκος.
–1744. Κατά τη Γενική Συνέλευση εκπροσώπων όλων των κοινών της Πάρου, της 6 Απριλίου 1744, αποφασίζουν να συντάξουν γράμμα υπερασπίσεως του συμπατριώτη τους δραγουμάνου Νικολάου Μαυρογένη, εναντίον των εις βάρος του συκοφαντιών μερικών συμπατριωτών τους, προς τις τουρκικές αρχές. υπογράφει και ο Ιωάννης Ντουδέσκος.
–1744. Αγορά της μονής Τιμίου Προδρόμου Δάσους από τον Γιαννάκη Δουδέσκο (Παροικιά 6 Οκτ. 1744) από τον Φραγκεσκάκη Ντελαγραμμάτικα.
–1745. Απόφαση του κοινού της Παροικιάς για φορολογική μείωση σε συμπατριώτες τους, την 18 Οκτωβρίου 1745, υπογράφει και ο Ιωάννης Ντουδέσκος.
–1746. Απόφαση του κοινού της Παροικιάς στις 8 Μαρτίου 1746, για μετάκληση ξένων στο νησί, εξουσιοδοτούν τον καραβοκύρη Ιωάννη Λαγγούση να προσκαλέσει όσους κατοίκους άλλων μερών της Ελλάδας θα ήθελαν να εγκατασταθούν οικογενειακώς στο νησί τους. Σε όσους δέχονταν υποσχόντουσαν μειωμένη φορολογία και άλλες διευκολύνσεις, όπως κατοικίες, χωράφια κ.α., υπογράφει και ο Ντουδέσκος.
–1747. Σε πρακτικό εκλογής απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό της Παροικιάς σε Γενική Συνέλευση στις 26 Οκτωβρίου 1747 μαρτυρείται ο Ιωάννης Ντουδέσκος.
–1748. Πρακτικό πωλήσεως των φόρων του κοινού της Παροικιάς κατά τη Γενική Συνέλευση, τη 1 Μαρτίου 1748, μαρτυρείται ο Ιωάννης Δουδέσκος.
–1749. Σε εκλογή απεσταλμένου για την Κωνσταντινούπολη από τα κοινά της Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 12 Οκτωβρίου 1749, μαρτυρείται ο Ιωάννης Ντουδέσκος.
–1749. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού Παροικιάς στις 20 Νοεμβρίου 1749, αναγράφετε ο Ιωάννης Ντουδέσκος.
–1750. Σε πρακτικό αναθεώρησης του κτηματολογίου του κοινού Παροικιάς, σε Γενική Συνέλευση στις 30 Μαρτίου 1750, μαρτυρείται ο Ιωάννης Ντουδέσκος.
–1750. Σε Πρακτικό εκλογής απεσταλμένου των επτά κοινών της Πάρου (Παροικιάς, Νάουσας, Κεφάλου, Τζιπίδου, Λευκών, Μαρμάρων, Δραγουλάς) στην Κωνσταντινούπολη της 23 Αυγούστου 1750, μαρτυρείται ο κάτοικος Παροικιάς Ιωάννης Ντουδέσκος.
–1752. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Παροικιάς σε Γενική Συνέλευση στις 6 Σεπτεμβρίου 1752 μαρτυρείται ο Ιωάννης Ντουδέσκος.
–1755. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 23 Αυγούστου 1755 μαρτυρείται ο Ιωάννης Ντουδέσκος.
–1830. Ντουντέσκος Στέφανος σε έγγραφο της Παροικιάς 21 Σεπτ. 1830.
–1835. Σε κατάλογο μαθητών του Δημοτικού Σχολείου Πάρου του 1835, υπάρχει εγγεγραμμένος ο μαθητής Δημήτρης Ελ. Δουδέσης και ο Δουδέσης Στ. Ιωάννης. (παραφθορά του επωνύμου Δουδέσκος).
–1847. Σε εκλογικό κατάλογο Παροικίας του 1847 (συμπεριλαμβάνει και την Αντίπαρο) είναι εγγεγραμμένος ο 59χρονος κτηματίας Δουδέσκος Δτέφανος.
–1879. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 40χρονος σανδαλοποιός Δημήτρης Δοδέσκος του Στέφανου, άγαμος. Έδωσε όρκο στις 30 Ιουνίου 1875.
–1879. Στις 26 Δεκεμβρίου 1879 ο 42χρονος σανδαλοποιός από την Πάρο Δημήτριος Δοδέσκος [Δουδέσκος] κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 33χρονη από την Χίο Φράγκα Τσιροπινά.
–1908. Το 1908 γεννιέται στην Παροικιά η Δουδέσκου Αικατερίνη (Ρουσσάκη).
–1911. Ιωάννης Ιω. Δουδέσκος το 1911 υπηρετεί ως δημοδιδάσκαλος στο Δημοτικό Σχολείο Γαυρίου της Άνδρου.
–1931. Σε φωτογραφεία του 1931 μπροστά στην Εκατονταπυλιανή διακρίνεται η Σμαρώ Δουδέσκου.
–1934. Δάσκαλος σε σχολείο στην Παροικιά 1924-1934 Ιωάννης Δουδέσκος.
–1935. Σε φωτογραφεία του 1935 στην Παροικιά, διακρίνεται η Σμαρώ Δουδέσκου και η Αικατερίνη Δουδέσκου – Ρουσσάκη.
–1950. Στον εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Παροικιάς στις 17 Μαΐου 1950 είναι εγγεγραμμένη η Ρουσσάκη Αικατερίνη (γεν. 1908), όνομα συζύγου Κωνσταντίνος, όνομα πατρός Ι. Δοδέσκος.

Δουλφαίος ή Δουλφής ή Δελφής ή Ντουλόυφης ή Δουλφαίος Μωραΐτης: Φράγκικης προέλευσης, καθολικού δόγματος. Στην αρχή μαρτυρείται ως Ντουλούφης και από τον 19ο αι. ως Δουλφής με πολλές παραφθορές και τον 20ο αι. ως Δελφής. Σήμερα συνεχίζει από θηλυγονία. Στον ιερό ναό των αγίων Συρόντων που βρίσκετε στην περιοχή του Παρασπόρου, άνηκε στον Μπονοφάτζο Ντουλούφη. Όπου είναι ενταφιασμένος.
–1733. Στη διαθήκη του (Παροικιά, 23 Νοεμ. 1733) επιθυμεί να ταφή στην εκκλησία αυτή, που ήταν προφανώς ιδιοκτησία του.
–1672. Σε αίτημα των παριανών προς τον προϊστάμενο της γαλλικής επαρχίας Πατέρα της Καθολικής Εκκλησίας  Jacques Dinet για να ζητήσουν πατέρες της καθολικής εκκλησίας να έρθουν στην Πάρο. «Ταπεινοπρεπώς παρακαλούμεν την πανοσιώτη σας, ωσάν προηγούμενος οικουμενικός και πατριάρχης της αγίας και υπέρ ενδόξου συντροφιάς υου ιησού να συγκλύνη εις το να μας έλθουν ωδε εις τον τόπον μας πατέρες δια να κατοικήσουν εδώ έως εις τα άλλα νησιά δια να ημπορέσωμεν και ημείς να λάβωμεν εκείνη την βοήθειαν και ωφέλειαν της ψυχής μας μαζί κα την επιστήμην δια τους μεταγεναστέρους μας, επειδή ξεύρωμεν καλότατα ότι πως η πανοσιώτησας και η τρισκία της όλα ο σκοπός και ο πόθος αλλο δεν είναι εις όλα τα πάντα μόνον να γυρέψετε την μεγαλύτερην δόξα του Θεού και της σωτηρίας των ψυχών εις κάθε τόπον όπου ευρίσκονται…»
Πάρος: εν έτι σωτήριω 1672 εν μήνι μαίω (29) εις το παλαιόν: + Ταπεινός Μητροπολίτης Παροναξίας Μελέτιος.
Το πιο πάνω αίτημα υπογράφουν χριστιανοί, καθολικοί και ορθόδοξοι, κατοίκων της Νάουσας μεταξύ άλλων και ο Δημήτριος Ντουλούφης.
–1733. Ο ιερέας Αθανάσιος Κονταράτος υπογράφει την διαθήκη του Μπονοφάτσου Ντουλουφή στις 23 Νοεμβρίου 1733. Επιθυμεί να ταφή στην εκκλησία αυτή, που ήταν προφανώς ιδιοκτησία του.
–1734. Ο ιδιοκτησία του ιερέως, σκευοφύλακος Ντε Φεράρη. Στο προικοσύμφωνο Παροικιάς 8 Ιουλίου 1734 αναφέρεται ο Χουσάκης με ένα αμπέλι εις το Χοριδάκι σιμπλίος Νικολός Ντουλουφής ένα χωράφι εις του Θολα σιμπλιος Ιωάννη Βενιέρη.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 64χρονος κηπουρός Μήτρος Δουλφαίος-Μωραΐτης.
–1847. Σε εκλογικό κατάλογο Παροικίας του 1847 (συμπεριλαμβάνει και την Αντίπαρο) είναι εγγεγραμμένος ο 43χρονος γεωργός Νικόλαος Δουλφής, ο επίσης 43 ετών Νικόλαος Δουλφής γεωργός και ο 26χρονος γεωργός Εμμανουήλ Δουλφής.
–1885. Το 1885 γεννιέται ο Δουλφής Δημήτριος του Κωνσταντίνου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1890. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 26 ετών γεωργός Δημήτριος Ιω. Δουλφής χήρος. Έδωσε όρκο στις 26 Ιανουαρίου 1890. (προφανώς ο γιός του Ιωάννη Δελφή)
–1890. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 60 ετών γεωργός Ιωάννης Ιω. Δελφής έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 28 Ιανουαρίου 1890.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Παροικιάς του 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Δουλφής Δημήτριος του Κωνσταντίνου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1950. Στον εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Παροικιάς στις 17 Μαΐου 1950 είναι εγγεγραμμένη η Επιτροπάκη Μαρία (γεν. 1902), όνομα συζύγου Γεώργιος, όνομα πατρός Γ. Δελφής.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Δελφή Σοφία όνομα συζύγου Δημήτριος, όνομα πατρός Γεώργιος Πρασινάκης.

Δουλφής: Βλέπε Δουλφαίος.

Δουζίνας:
–1876. Στις 5 Μαΐου 1876 ο παριανή Δουζίνας Μιλτιάδης 40 ετών κάτοικος Σύρου δηλώνει τον θάνατο του ανιψιού του Κοκινάκη Γ. Βασίλειο 4 μηνών κάτοικο Ερμούπολης του Γεωργίου και της Αργυρός Σταματίου. Ασθένεια: Δράκος.

–Δραγάζης ή Δράγαζης: Η οικογένεια Δραγάζη προσωρινά διέμενε στις Λεύκες, όπου μέχρι σήμερα είναι σε χρήση το επώνυμο. Καθολική αστική οικογένεια η οποία συναντάμε αρχικά στη Νάξο. Ο Κεφαλληνιάδης και ο Slot γράφους: Αι εξής απλαί καθολικαί οικογένειας, καταγόμενοι εκ διαφόρων μερών της Δυτικής Ευρώπης όπως ο Δράγαζης.
–1737. Το 1737 αναφέρεται ο παπά Βασίλης Δράγαζης.
–1784. Ο ιερέας Μιχαήλ Δράγαζης υπογράφει πωλητήριο Λευκών, 18 Φεβρουαρίου 1784.
–1788. Ο ιερέας Δράγαζης Μιχαήλ συντάσσει το προικοσύμφωνο του Θωμά Δ. Παρούση και Κατερίνας Ν. Ραγκούση, Λεύκες 20 Απριλίου 1788.
–1789. Στις 10 Ιουνίου 1789 «η κερά Βασιλικώ ομού με τον συμβίον της τον κυρ Δημήτρη Δράγαζη πωλούν στον ανιψιό της τον παπά-Ελευθέριος Τζιώτης ένα χωράφι έχει γονικόν της εις τοποθεσίαν Δασωνάρι σύμπλιος Ντεμένεγος Άγουρος.
–1790. Ιερέας Μιχαήλ Δράγαζης αναφέρεται σε προικοσύμφωνο του Κώστου στις 21 Ιανουαρίου 1790 «το χωράφι εις τον Τουρκολιμνιώνα σύμπλιος παπα μιχάλη σράγαζη».
–1793. Στις 23 Ιανουαρίου 1793 ο παπά-Δημήτριος Τζιώτης υπογράφει έγγαφα ανταλλαγής ακινήτων στον Τζιπίδου «με το έτερο μέρος ο κυρ Βαλεντής Τράγαζης (Δράγαζης) εις το κακό Ποτάμι σύμβιος Δημητράκης Γαβαλάς».
–1795. Ο ιερέας Μιχαήλ Δράγαζης υπογράφει πωλητήριο έγγραφο στις Λεύκες στις 30 Δεκεμβρίου 1795.
–1796. Ο ιερέας Μιχάλης Δράγαζης συντάσσει έγγραφο συμβάσεως καλλιέργειας κτήματος  στις Λεύκες στις 5 Οκτωβρίου 1796.
–1804. Σε πωλητήριο της Νάουσας το 1804 ο Βαλεντής (Βαλεντίνος) Δραγάζης εκ Λευκών.
–1812. O Βαλεντής Δραγάζης, κάτοικος της Νάουσας, σετέντια των προκρίτων της Νάουσας, 23 Αυγ. 1812.
–1820. Σε προικοσύμφωνο στις 11 Ιανουαρίου 1820 αναφέρεται ο κυρία Μαργαρίτα γυνή του πάλε ποτέ Ιωάννη Μπελόνια και ο γιός της Γεώργιος Μπελόνιας, από το έτερο μέρος η Παναγιώτα γυνή ποτέ Νικολάου Μωραΐτη έχωντας θυγατέρα ονόματι Ελισάβετ. Αναφέρεται επίσης ο Βαλεντής Δραγάζης.
–1821. Το 1821 αναφέρεται ο ιερεύς Δράγαζης Δημήτριος.
–1829. Στα 1829 μνημονεύεται ο γιος του αγοραστή του μοναστηριού στα Κραύγα Αγ. Ιωάννης, Ιωάννης Δραγάζης (που σημαίνει ότι είχε πεθάνει ο πατέρας του Βαλεντής Δραγάζης.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Ανδρέας Δραγάζης από τα χωριά του Κεφάλου.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 28χρονος γεωργός Δραγάζης Βαλεντής και ο 27χρονος γεωργός Γεώργιος Ν. Δραγάζης.
–1847. Σε εκλογικό κατάλογο Παροικίας του 1847 (συμπεριλαμβάνει και την Αντίπαρο) είναι εγγεγραμμένος ο 26χρονος γεωργός Γεώργιος Δραγάζης, ο 29χρονος γεωργός Εμμανουήλ Δραγάζης και ο 37χρονος γεωργός Νικόλαος Δραγάζης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο αρτοποιός Ανδρέας Δραγάζης 68 ετών και ο 48χρονος γεωργός Δημήτριος Δραγάζης.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Υρίας του 1875, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 28χρονος Γεώργιος Δραγάζης του Ιωάννη, Ράπτης.
–1875. Το 1875 γεννιέται ο Δραγάτης Ιωάννης του Εμμανουήλ κάτοικος κοιν. Παροικιάς. Απεβίωσε το 1953.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο του 1883, της Νάουσας, είναι εγγεγραμμένος ο Δραγάζης Βαλεντής του Νικολάου, 58 ετών, γεωργός και ο Δραγάζης Νικόλαος του Γεωργίου27 ετών, γεωργός.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Δραγάζης Δημήτριος του Ιωάννη, ετών 24, εργάτης από τη Νάουσα, Δραγάζης Βαλεντής του Νικολάου, 60 ετών, γεωργός από τη Νάουσα, Δραγάζης Ιωάννης του Νικολάου, 65 ετών εργάτης από τη Νάουσα, Δραγάζης Ιωάννης του Βαλεντή, 38 ετών, ναύτης από τη Νάουσα και Δραγάζης Νικόλαος του Γεωργίου, 29 ετών, γεωργός από τη Νάουσα.
–1893. Στις 20 Ιουνίου 1893 η παριανή Βελέντζα Μαρία 42 ετών [θεία] κάτοικος Σύρου δηλώνει τον θάνατο του ανιψιού της Ηλιόπουλος Στυλ. Αναστάσιος 3 μηνών κάτοικο Ερμούπολης. Μητέρα θανόντος Μαρουσώ Βελέντζα Δραγάζη. Ασθένεια: Γαστρεντεριτικός κατάρρους.
–1906. Στις 1 Ιουνίου 1906 ο 25χρονος ναυτικός από την Πάρο Δημήτριος Πρακτικίδης του Ζαχαρία και της Γιακουμίνας Δραγάζη παντρεύεται στην Ερμούπολη την 23χρονη από την Άνδρο Κατίνας Πέτσα, του Μιχαήλ και της Φλουρούς Βοΐκου.
–1930. Το 1930 γεννιέται ο Δράγαζης Νικόλαος του Γεωργίου, κάτοικος Νάουσας.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 48χρονος κάτοικος Νάουσας, Δραγάζης Γεώργιος του Νικολάου, γεωργός και ο 46χρονος Δραγάζης Ελευθέριος του Νικολάου γεωργός.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Αρκουλή Μαρία, όνομα συζύγου Αθανάσιος, όνομα πατρός Νικόλαος Δράγαζης.

–Δραγάτης ή Δραγάτσης ή Δραγάτζης: Επίθετο-παρατσούκλι. Δραγάτης σημαίνει αγροφύλακας, επιστάτης ή ίσως  dragante = ναυτικός όρος άκρο-πρύμνιο. 
–1826. Σε διαθήκη στις 6 Ιανουαρίου 1826 αναφέρεται ο Παναγιώτης Δραγάτης.
–1826. Υπογράφων ως έφορος Λευκών στις 29 Δεκεμβρίου 1826 ο Ανδρέας Δραγάτης.
–1827. Έγγραφο έτος 1827.
–1829. Ο Σκευοφύλαξ Λευκών Δραγάτζης απαντάται σε έγγραφο το 1829.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 49χρονος γεωργός Δραγάτης Ελευθέριος, ο 50χρονος γεωργός Νικόλαος Δραγάτης.
–1872. Το 1872 γεννιέται ο Δραγάτης Ιωάννης του Εμμανουήλ γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1895. Το 1895 γεννιέται ο Δραγάτης Εμμανουήλ του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1898. Σε Λογοδοσία του 1898, του Συνδέσμου των εν Λαυρίω, Αθήναις περιχώροις και Πειραιει ΠΑΡΙΩΝ, ο ελεγκτής του Συνδέσμου, Ματθ. Δραγάτης.
–1898. Το 1898 γεννιέται ο Δραγάτης Ανδρέας του Σπυρίδωνα γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1900. Το 1900 γεννιέται ο Δραγάτης Γεώργιος του Στυλιανού γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1900. Το 1900 γεννιέται ο Δραγάτης Βασίλειος του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1902. Το 1902 γεννιέται ο Δραγάτης Ιωάννης του Σπυρίδωνα κτίστης κάτοικος Παροικιάς.
–1903. Το 1903 γεννιέται ο Δραγάτης Ιωάννης του Δημητρίου έμπορος κάτοικος Παροικιάς.
–1907. Το 1907 γεννιέται ο Δραγάτης Χαράλαμπος του Εμμανουήλ γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1907. Το 1907 γεννιέται ο Δραγάτης Εμμανουήλ του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1907. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 25χρονος αρτοπώλης Εμμανουήλ Παν. Δραγάτης, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 30 Ιανουαρίου 1907.
–1908. Στις 10 Δεκεμβρίου 1908 ο 25χρονος αρτοποιός από την Πάρο Εμμανουήλ Δραγάτσης του Παναγιώτη και της Κατήγκως Πατέλη παντρεύεται στην Ερμούπολη την 21χρονη από την Σύρου Μαρίας Μεντρινού, του Μηνά και της Θεολογίνης.
–1909. Το 1909 γεννιέται ο Δραγάτης Κωνσταντίνος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
Το 1909 γεννιέται ο Δραγάτης Νικόλαος του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
Το 1912 γεννιέται ο Δραγάτης Δημήτριος του Στυλιανού γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
Το 1925 γεννιέται ο Δραγάτσης Σπύρος του Ανδρέα γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–Σε φωτογραφεία του 1949 διακρίνεται ο Γιάννης Δραγάτης, με παραδοσιακή ενδυμασία, στην αγορά της Παροικιάς.
Στον εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Παροικιάς στις 17 Μαΐου 1950 είναι εγγεγραμμένη η Δραγάτη Ελένη (γεν. 1917), όνομα συζύγου Ιωάννης, όνομα πατρός Δ. Πάσσος.
–Σε εκδήλωση του εμπορικού συλλόγου στον Άγιο Φωκά το 1959, διακρίνεται η Μαρία Δραγάτη.
–1964 Στην Παροικιά Γεώργιος Δραγάτης.
–Σε Φωτογραφεία του 1966 διακρίνεται η νεαρή Βούλα Δραγάτη.

–Δρακάκης: Παράγωγο του Δράκου με υποκοριστικό. Σύμφωνα με τον καθηγητή Νίκο Αλιπράντη, οι Καζανόβα της Πάρο φέρουν σήμερα το επώνυμο Δρακάκης.
–1816. Ο χωροεπίσκοπος Ναούσης Δρακάκης υπογράφει «καγκελλαρικό» έγγραφο «επιβεβαιωμένο» από τον δραγουμάνο του Στόλου Μιχαήλ Μάνου στις 30 Αυγούστου 1816
–1820. Ο ιερέας εκ Λευκών Γεώργιος Δρακάκης, σκευοφύλαξ και Σακελλίου υπογράφει έγγραφο ομολογίας Λευκών στις 15 Φεβρουαρίου 1820.
–1824. Ο σκευοφύλαξ Γεώργιος Δρακάκης υπογράφει το πρακτικό εκλογής των «εκλεκτών» των Λευκών στις 18 Σεπτεμβρίου 1824.
–1825. Ο σκευοφύλαξ Γεώργιος Δρακάκης υπογράφει αναφορά των κατοίκων Λευκών στις 5 Νοεμβρίου 1825, που αφορά στον ιερέα Νικόλαο Παντελαίο.
–1831. Ο σκευοφύλαξ Γεώργιος Δρακάκης αναφέρεται σε κατάλογο στις 8 Φεβρουαρίου 1830.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο σκευοφύλαξ Γεώργιος Δρακάκης.
–1843. Εγγραφή στα δημοτολόγια Λευκών του 1843 ο Δρακάκης …
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 65χρονος γεωργός Βασίλειος Δρακάκης, ο 25χρονος γεωργός Γεώργιος Ι. Δρακάκης, ο 31χρονος γεωργός Γεώργιος Ι. Δρακάκης, ο 32χρονος γεωργός Γεώργιος Ι. Δρακάκης, ο 37χρονος γεωργός Γεώργιος Β. Δρακάκης, ο 25χρονςο γεωργός Ιωάννης Β. Δρακάκης, ο 40χρονος γεωργός Γεώργιος Μ. Δρακάκης, ο 33χρονος γεωργός Νικόλαος Μ.Δρακάκης, ο 46χρονος γεωργός Ιωάννης Μ. Δρακάκης, ο 48χρονος εργάτης Δημήτριος Ιωάνν. Δρακάκης και ο 53χρονος γεωργός Ιωάννης Γ. Δρακάκης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 37χρονος εργάτης Δρακάκης Ιωάννης. Απεβίωσε το 1849.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Δραγουλά του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 63χρονος εργάτης Δρακάκης Γεώργιος.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Ύριας του 1875, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 24χρονος Δρακάκης Γεώργιος του Δημήτριου και ο Δρακάκης Γεώργιος του Νικολάου, γεωργοί, αλλά και ο Δρακάκης Γεώργιος του Ιωάννη, υπηρέτης 28 χρονών. Ο 23χρονος Εμμανουήλ Δρακάκης του Ιωάννη γεωργός και ο Δρακάκης Ιωάννης του Μιχαήλ 64 ετών γεωργός.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Δρακάκης Εμμανουήλ του Ιωάννη 32 ετών εργάτης.
–1876. Το 1876 γεννιέται ο Δρακάκης Ιωάννης του Μιχαήλ γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1887. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 45χρονος εργάτης Βασίλειος Γ. Δρακάκης, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 27 Ιανουαρίου 1887.
–1893. Το 1893 γεννιέται Δρακάκης Δημήτριος του Γεωργίου, εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1952.
–1901. Το 1901 γεννιέται Δρακάκης Κωνσταντίνος του Γεωργίου, εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1952.
–1905. Το 1905 γεννιέται Δρακάκης Αντωνίου του Γεωργίου, εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1952.
–1905. Το 1905 γεννιέται ο Δρακάκης Μιχαήλ του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1907. Το 1907 γεννιέται Δρακάκης Ιωάννης του Γεωργίου, εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1952.
–1909. Το 1909 γεννιέται ο Δρακάκης Εμμανουήλ του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1913. Το 1913 γεννιέται ο Δρακάκης Ανάργυρος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1923. Το 1923 γεννιέται ο Δρακάκης Γεώργιος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1925. Το 1925 γεννιέται ο Δρακάκης Κωνσταντίνος του Νικολάου εθελοντής κάτοικος Παροικιάς.
–1930. Σε φωτογραφία του Δημοτικού Σχολείου Παροικίας του 1930, διακρίνεται η μαθήτρια Ανδριανή Δρακάκη.
–1932. Το 1932 γεννιέται η Δρακάκη Όλγα του Δημητρίου που είναι εγγεγραμμένη στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1954.

Δρακόπουλος: Σύνθετο επώνυμο, ο υιός του Δράκου ή ο μικρός δράκος.
–1833. Σε κατάλογο της εν Παροίκια Ελληνοδιδακτικής Σχολής μαθητευόντων παιδιών στις 28 Απριλίου 1833 αναφέρεται ο Ι. Δρακόπουλος.

–Δρέττας:
–17ος αι. Οικία των αδερφών Δρέττα στην Παροικιά, 17ος αιώνας.
–1931. Σε ομαδική φωτογράφιση στην Παροικιά το 1931 διακρίνεται η Ελένη Δρέττα.
–1953. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένες οι αδερφές Δρέττα Χάϊδω  και Δρέττα Ελένη του Εμμανουήλ κάτοικοι Παροικιάς.

–Δρόσος: Βυζαντινό επώνυμο. Στην Πάρου η οικογένεια ήρθαν ως πρόσφυγες από την Μικρά Ασία. Επώνυμο παρωνύμιο.  Η ιστορία της οικογένειας Δρόσου λέει ότι ο Γιώργος και η Βασιλική Δρόσου απέκτησαν 11 παιδιά, ένα από αυτά, ο Γιάννης με την μητέρα του ήρθαν στις Λεύκες της  Πάρου.  
–1898. Εγγραφή στα δημοτολόγια Λευκών το έτος 1898.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Δρόσος Βασίλειος του Νικολάου αλιεύς κάτοικος κοιν.  Παροικιάς.
–1950. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1950 είναι εγγεγραμμένος ο Δρόσος Βασίλειος του Νικολάου αλιεύς κάτοικος κοιν.  Παροικιάς.

Δρούμπης:
–1839. Στις 24 Ιουλίου 1839 αναφέρεται ο Σακελλάριος Νάουσας Ιωάννης Ραγκούσης ως αγοραστής χωραφιού από τον Ευστράτιο Δρούμπη, γεωργό στον Αμπελά.

–Δρύλης:
–Το αρχοντικό του Σιόρ Συμεών Δελαγραμμάτη βρίσκεται στην Τρίτη Βρύση του Μαυρογένη. Κληροδοτήθηκε στο γιο του Νικόλαο Δελαγραμμάτη και ο οποίος στην πάροδο του χρόνου το εκληροδότησε στις δυο από τις κόρες του, Μαρινιώ Ζάννου και Ελέγκω Αργυροπούλου. Χωρίστηκε στη μέση λόγω της εκτάσεώς του και αποτέλεσε δύο κατοικίες. Σήμερα η μία ανήκει στην οικογένεια Δρύλη και η άλλη στην οικογένεια Ανδριανής Πατέλη.

D

Davitdi: Καθολική οικογένεια της Νάουσας.
–1672. Σε αίτημα των παριανών προς τον προϊστάμενο της γαλλικής επαρχίας Πατέρα της Καθολικής Εκκλησίας  Jacques Dinet για να ζητήσουν πατέρες της καθολικής εκκλησίας να έρθουν στην Πάρο. «Ταπεινοπρεπώς παρακαλούμεν την πανοσιώτη σας, ωσάν προηγούμενος οικουμενικός και πατριάρχης της αγίας και υπέρ ενδόξου συντροφιάς υου ιησού να συγκλύνη εις το να μας έλθουν ωδε εις τον τόπον μας πατέρες δια να κατοικήσουν εδώ έως εις τα άλλα νησιά δια να ημπορέσωμεν και ημείς να λάβωμεν εκείνη την βοήθειαν και ωφέλειαν της ψυχής μας μαζί κα την επιστήμην δια τους μεταγεναστέρους μας, επειδή ξεύρωμεν καλότατα ότι πως η πανοσιώτησας και η τρισκία της όλα ο σκοπός και ο πόθος άλλο δεν είναι εις όλα τα πάντα μόνον να γυρέψετε την μεγαλύτερην δόξα του Θεού και της σωτηρίας των ψυχών εις κάθε τόπον όπου ευρίσκονται…»
Πάρος: εν έτι σωτήριω 1672 εν μήνι μαίω (29) εις το παλαιόν: + Ταπεινός Μητροπολίτης Παροναξίας Μελέτιος.
Το πιο πάνω αίτημα υπογράφουν χριστιανοί, καθολικοί και ορθόδοξοι, κατοίκων της Νάουσας μεταξύ άλλων και ο Cortanti Davitdi.

–D’ Anjou:
–1595. Ιησουίτης ιερομόναχος Νάουσας από την Γαλλία 1592-1648. Ο π. Ιάκωβος D' Anjou συνέδεσε το όνομά του με τους Ιησουίτες στην Πάρο, ο οποίος λειτούργησε από το 1641 έως και το 1648. Ο π. D' Anjou γεννήθηκε στην πόλη Gien του διαμερίσματος Loiret της Γαλλίας, το 1592. Ο ιερομόναχος πέθανε στην Σμύρνη στις 28-3-1649.

DArras: Πατριδωνύμιο του καθολικού ηγούμενου της Νάουσας τον 17ο αιώνα. Ιωάννη Φραγκίσκου DArras (Από το Αρράς της Γαλλίας)
–1676. Στις 29 Ιουνίου 1676. Ο πρώτος θεμέλιος λίθος ετέθη υπό του Γιαννάκη Γεράρδη υποπρόξενου των Γάλλων στην Πάρο παρουσία του εφημέριου Λεονάρδου Φρέρη και του ιερέως Δομίνικου Κρίσπη, πλείστων ελλήνων παπάδων, των δοκίμων της πόλεως και των πλειστών κατοίκων, ο ηγούμενος Ιωάννης Φραγκίσκος από το Αρράς (DArras) εποίησε μικρό λογίδιον. (πρόκειται για την ανακατασκευή της Μονής του Αγίου Αθανασίου στη Νάουσα από τους καθολικούς Μοναχούς)

De Noja:
–1504, Ροβέρτος De Noja, καθολικός αρχιεπίσκοπος Νάξου και Πάρου από τις 15 Αυγούστου 1504. Της 31 Οκτωβρίου 1504 ονομάστηκε αρχιεπίσκοπος Πάρου, μόνο. Άνηκε στο τάγμα των Δομινικανών και ήταν πρώην αρχιεπίσκοπος της Acerra, της νότιας Ιταλίας. Πέθανε το 1515.

–De Saint-Cosme:
–1641. Ιησουίτης ιερομόναχος το 1641, στη Νάουσα π. Ρενέ de Saint-Cosme. Πέθανε στην Πάρο στις 12 Νοεμβρίου 1647.

Dhiomatero: Καθολική οικογένεια της Νάουσας.
–1672. Σε αίτημα των παριανών προς τον προϊστάμενο της γαλλικής επαρχίας Πατέρα της Καθολικής Εκκλησίας  Jacques Dinet για να ζητήσουν πατέρες της καθολικής εκκλησίας να έρθουν στην Πάρο. «Ταπεινοπρεπώς παρακαλούμεν την πανοσιώτη σας, ωσάν προηγούμενος οικουμενικός και πατριάρχης της αγίας και υπέρ ενδόξου συντροφιάς υου ιησού να συγκλύνη εις το να μας έλθουν ωδε εις τον τόπον μας πατέρες δια να κατοικήσουν εδώ έως εις τα άλλα νησιά δια να ημπορέσωμεν και ημείς να λάβωμεν εκείνη την βοήθειαν και ωφέλειαν της ψυχής μας μαζί κα την επιστήμην δια τους μεταγεναστέρους μας, επειδή ξεύρωμεν καλότατα ότι πως η πανοσιώτησας και η τρισκία της όλα ο σκοπός και ο πόθος αλλο δεν είναι εις όλα τα πάντα μόνον να γυρέψετε την μεγαλύτερην δόξα του Θεού και της σωτηρίας των ψυχών εις κάθε τόπον όπου ευρίσκονται…»
Πάρος: εν έτι σωτήριω 1672 εν μήνι μαίω (29) εις το παλαιόν: + Ταπεινός Μητροπολίτης Παροναξίας Μελέτιος.
Το πιο πάνω αίτημα υπογράφουν χριστιανοί, καθολικοί και ορθόδοξοι, κατοίκων της Νάουσας μεταξύ άλλων και ο Mario Dhiomatero, αργότερα Τοματαίος, Ντοματαίος.

Για οικόσημα βλέπε εδώ…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αλφαβητικός κατάλογος επιθέτων