Αλφαβητικός κατάλογος επιθέτων

Α, Β, Γ&G, Δ & D, Ε, Ζ, Η, Θ, Ι, Κ &C&Q, Λ, Μ, Ν, Ξ, Ο, Π, Ρ, Σ, Τ, Υ, Φ, Χ, Ψ, Ω

*Η ορθογραφία που είναι από αποσπάσματα παλιών εγγράφων παραμένει όπως είναι στο πρωτότυπο.

Ονοματολογία και οικοσημολογία περί Πάρου

Την εποχή της παγκοσμιοποίησης και της ισοπέδωσης γεγονότων και ιδεών, κρατών και λαών, η γενεαλογική έρευνα σαν ιστορική και κοινωνιολογική επιστήμη παρουσιάζει μια αξιοσημείωτη δημοτικότητα σε πολλές χώρες του κόσμου. Οι άνθρωποι δείχνουν ενδιαφέρον για την φυλετική τους καταγωγή, την εθνική του καταγωγή, τις οικογενειακές τους ρίζες και γενικά για τους προγόνους τους. Στην αναζωπύρωση αυτού του ενδιαφέροντος συντέλεσε και η δημιουργία πολυεθνικών κρατών (ΗΠΑ, Αυστραλία) που εμφανίστηκαν τους τελευταίους δύο αιώνες και τα ισχυρά μεταναστευτικά ρεύματα που ακολούθησαν αυτούς τους αιώνες.

Η ενασχόληση και η έρευνα για την γενεαλογία και τα οικόσημα είναι μια ευγενής πολιτιστική πράξη. Οι πηγές για την καταγωγή των οικογενειών μας επιθέτων είναι τα ιστορικά αρχεία των δημοσίων αρχών και ιδιωτικές συλλογές. Μέσα στις δημοτικές βιβλιοθήκες, ιστορικά αρχεία, εκκλησιαστικά αρχεία μπορούμε να βρούμε έγγραφα, προικοσύμφωνα, νοταριακές πράξεις, μητρώα, τα οποία σηματοδοτούν την καταγωγή μας. Τα εκάστοτε μαρμάρινα οικόσημα, είναι εντοιχισμένα σε οικίες, εκκλησίες, κοιμητήρια, αποτελούν και αυτά μέρος των πηγών αναδεικνύοντας τα σύμβολα των οικογενειακών μας επιθέτων.

Οι πρώτοι και οι πιο σημαντικοί ερευνητές ονοματολογίας στην Ελλάδα υπήρξαν οι Ν. Ανδριώτης και Α. Σιγάλας τον 19ο αιώνα και ο Μ. Τριανταφυλλίδης και Μ. Χατζιδάκης τον 20ο αιώνα. Έρευνα για τα οικόσημα της Πάρου και αντίστοιχες δημιουργίες έχουν κάνει ο καθηγητής Νίκος Αλιπράντης, ο αρχαιολόγος-αρχιτέκτονας Αναστάσιος Ορλάνδος ο λαογράφος Ζαχαρίας Στέλλας, όπως φυσικά και ο φίλος και πολύτιμος συνεργάτης του blog Ιωάννης Βασιλειόπουλος. Σημειώνουμε ακόμα και τους ξένους Μεσαιωνιστές ιστοριοδίφες όπως ο Γερμανός Κ. Χοπφ, οι Άγγλοι Ο. Μίλλερ και Φ.Ο. Χασλουκ, ο Γάλλος Α. Μπισόν και ο Ολλανδός Β. Σλότ.

Η τοπική ονοματολογία και τα επίθετα της Πάρου χωρίζονται σε ομάδες.

1. Ελληνικά – Παλαιοβυζαντινά βυζαντινά π.χ Αγαλλιανός, Αργυρόπουλος, Αρχολέως, Αλισαφής (πριν το 1204).

2. Φραγκο-λεβαντίνικα κυρίως Ισπανικά, Ιταλικά και Λοβαρδοβενέτικα π.χ. Κουαρτάνος, Τσιγώνιας, Αλιφιέρης, Αλιπράντης (μετά το 1204). Οι Φράγκοι κατέλαβαν την Πάρο το 1207 και προς ασφάλεια έκτισαν κάστρο στην Παροικιά και αργότερα στη Νάουσα και στα χωριά του Κεφάλου.

3. Μεταγενέστερα της άλωσης του Μωριά και της Κρήτης από τους Οθομανούς. Σε αυτή τη περίοδο κατέφευγαν στις Κυκλάδες πολλές κρητοβενέτικες οικογένειες και οικογένειες του Μωριά. Κρητικές οικογένειες π.χ. Καντιώτης, Κρητικός, Γαβαλάς. Οικογένειες του Μωριά π.χ. Τριπολιτσιώτης, Δημητρακόπουλος, Μωραΐτης, Αναγνωστόπουλος κ.α.

4. Εθνικά ή Πατριδωνυμικά-Toπωνυμιακά. Οικογενειακά ονόματα εννοούμε τα ονόματα εκείνα που φανερώνουν τον τόπο όπου ξενοδούλεψε και έζησε ο παρονομασμένος: Πολίτης από την Πόλη, ή πολύ συχνότερα τον τόπο απ’ όπου ήρθε, το χωριό απ’ όπου μετοίκησε. Οι καταλήξεις των πατριδωνυμικών που ακούμε στην Πάρο είναι οι: -αίος, ήτης, -ίτης, -ιος, -ιώτης. Μεταγενέστερες και νεότερες: -αϊτης, -ιάτης, -άνος, -ηνός, -ινός, -(ια)κός.

5. Επάγγελμα-παρατσούκλι, όπως π.χ. Ράπτης, Μυλωνάς, Χασούρης, Καρποδίνης, Ακάλεστος, Γαλανός, Μαούνης, Μαλαματένιος, κ.α.

Αλφαβητικός κατάλογος επιθέτων

Α, Β, Γ, Δ & D, Ε, Ζ, Η, Θ, Ι, Κ & Q, Λ, Μ, Ν, Ξ, Ο, Π, Ρ, Σ, Τ, Υ, Φ, Χ, Ψ, Ω


*Η ορθογραφία που είναι από αποσπάσματα σε παλιά έγγραφα παραμένει όπως είναι στο πρωτότυπο.

Παριανά επίθετα Ν

Για οικόσημα βλέπε εδώ…

N
–Ναυπλιώτης ή Αναπλιώτης: Επίθετο-πατριδωνύμιο από το Ανάπλους της Κωνσταντινούπολης (Τ’ Ανάπλι). Σε πατριδωνυμιακά επίθετα, πολλές φορές συναντάμε να μην υπάρχουν κοινοί συγγενικοί κλώνοι, αυτό συμβαίνει διότι το μόνο κοινό που έχουν είναι ο τόπος καταγωγής μιας και το επίθετό τους ήταν άλλο και στην πορεία το πατριδωνύμιο έγινε παρατσούκλι και το παρατσούκλι επίθετο. Ο Παριανός κλάδος ήρθε από τη Νάξο. Οι νάξιοι και συνεπώς και οι Πάριοι Ναυπλιώτες ήταν Νοτάριοι, ιδιότητα που κληροδότησαν από πατέρα σε γιό.
–1675. Το 1675 νοτάριος Νάουσας αναφέρεται ο Νικόλαος Αναπλιώτης, 15 Μαΐου 1675. Σε επιστολή Ναουσαίων προς τον πρεσβευτή των Γάλλων, αιτώντας Καπουκίνους πατέρες  υπογράφει ο νοτάριος Νάουσας Νικόλαος Αναπλιώτης.
–1729. Ο ιερομόναχος Αμφιλόχιος Λανδαίος, ηγούμενος του Αγίου Αθανασίου της Νάουσας δίδει στον κυρ-Δημήτρη Ρούσσο Περιβολάρη (έγγρ. Νάουσας 27 Ιουνίου 1729) «ένα μαγαντζέ όπου έχει το μοναστήριν του εν τόπου θέση ονομαζόμενον εις την Ρούγαν της Πόρτας του Νταμία πλησιαζόμενον Ανδρέα Αναπλιώτη και Αντωνίου Πολίτη».
–1729. Ο Ιάκωβος Αναπλιώτης αναφέρεται στην διαθήκη του στη Νάουσα στις 2 Νοεμβρίου 1729.
–1738. Μαρτυρία υπερασπίσεως συμπατριώτη τους ιερέα Φραγκίσκου Νταβερόνα προς τον καπουδάν πασά (για αντίδραση στην συγκέντρωση της φορολογίας), κατά τη Γενική Συνέλευση από τα κοινά της Πάρου, της 16 Ιουλίου 1738, υπογράφει ο Ιωάννης και ο Νικολός Αναπλιώτης.
–1820. Στα 1820 ο οικονόμος Εμμανουήλ Παπάζογλου, γιός του πρωτόπαπα Παπάζογλου είχε νυμφευθεί την κόρη του Γεώργιου Αναπλιώτη, με την οποία απέκτησαν τρία παιδιά, τον Γιάννη, Τον Λάμπρο και μια κόρη.
–1821. Εν της Πάρου τη 24 Απριλίου 1821 ο συμπατριώτης σας Παναγιώτης Δ. Δημητρακόπουλος Κάτωθεν της προκηρύξεως της απευθυνθείσης εις Νάουσα σημειώνονται τα ονόματα των πρώτων προσελθέντων για να συμμετέχουν εις τον ιερό υπέρ της ελευθερίας αγώνα: Γεώργιος Αναπλιώτης κ.α.
–1821. Ο Γεώργιος Αναπλιώτης κάτοικος Νάουσας υπήρξε από τους πρώτους Παριανούς που έλαβαν μέρος στον Αγώνα του 1821, όπως φαίνεται σε έγγραφο Νάουσας στις 3ης Μαΐου 1821.
–1821. Σιόρ Συμεών Δελαγραμμάτης *2 (Δημογέρων) Επιστάτης Αγώνος 1821 ¬ Μαρίνα Κυπριανού (Γένος Χαμάρτου) ¬ Τζώρτζης Δελαγραμμάτης *5 (Συμβολαιογράφος) Δήμαρχος Υρίας και Μάρπησσας ¬ Ανδριανή Παπαδοπούλου (Ανιψιά Κύριλλου Παπαδόπουλου) ¬ Βασιλική Δελαγραμάτη ¬ Γεώργιος Κων/νου Ναυπλιώτης (Νομικός κτηματίας, Δήμαρχος Μάρπησσας) ¬ Δελαγραμμάτης Γ. Ναυπλιώτης (Βιομήχανος) ¬ Αργυρώ Κων. Αιγινήτη ¬ Κων/νος Δελαγρ. Ναυπλιώτης (Επιχ/τίας) ¬ Πολυξένη Ε. Τσακίρη ¬ Δελαγραμμάτης Κων/νος Ναυπλιώτης (Επιχ/τίας) ¬ Φλωρίτσα Ιακ. Καπούτσου.
–1878. Το 1878 το υστεροαναγεννησιακό αρχοντικό στο κέντρο της Μάρπησσας προικοδοτείται στην κόρη του Τζωρτζάκη Δελαγραμμάτη, Κόνα Βασιλικώ Δελαγραμμάτη που παντρεύεται τον εκ Νάξου, ασκούντα χρέη Δικηγόρου και Ειρηνοδίκη, Γεώργιο Κων. Ναυπλιώτη, που διετέλεσε 2 τετραετίες Δήμαρχος του Δήμου Μάρπησσας.
–1880. Κωνσταντίνος Ναυπλιώτης πολιτικός και ιστορικός (1880-1940). Η πειρατεία, η ναυτιλία και η καλλιέργεια της γης σύντομα διαμόρφωσαν όπως σημειώνεται κάπου μια ντόπια τάξη ολιγαρχίας, στην οποία προσχώρησαν και οι εξελληνισθέντες παλαιοί Βενετοί φεουδάρχες. Εμφανίζονται δηλαδή οι αρχοντικές οικογένειες, που διέθεταν αρκετή κτηματική περιουσία, χρήματα, καράβια, ανεμόμυλους, μοναστήρια και αξιώματα, όπως Μαυρογένη, Κονδύλη, Κρίσπη, Χαμάρτου, Γεράρδη, Βατιμπέλα, Κορτιάνου, Μαλατέστα, Δελαγραμμάτη, Ναυπλιώτη, Καμπάνη κ.α..
1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Ναυπλιώτης Δημήτριος του Μιχαήλ, 51 ετών, εργάτης.
–1885. Στην Παροικιά, το διώροφο σπίτι, δίπλα στην μεγάλη βρύση ήταν ιδιοκτησια της οικογένειας Γεωργίου Κων. Ναυπλιώτη, με τα αρχικά γράμματα στο μαρμάρινο μπαλκόνι. Γ.Κ.Ν. 1885.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχει εγγεγραμμένος ο, Ναυπλιώτης Δημήτριος του Μιχαήλ, ετών 53, εργάτης από τη Νάουσα..
–1911. Κωνσταντίνος Γ. Ναυπλιώτης, γιος του Δημάρχου Μάρπησσας, υπηρετεί το 1911 ως γραμματέας στην Αθήνα στα γραφεία των Σιδηροδρόμων Πελοποννήσου.
–1918. Το 1918 γεννιέται ο Ναυπλιώτης Γεώργιος του Δελαγραμμάτη ιδ. υπάλληλος κάτοικος Παροικιάς.
–1923. Το 1923 γεννιέται ο Ναυπλιώτης Κωνσταντίνος του Δελαγραμμάτη ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1926. Ιδιοκτήτης της Ηλεκτρικής Εταιρίας Πάρου  το 1926 ο Δελαγραμμάτης Ναυπλιώτης.
–1927. Σε φωτογραφεία στην οικία Ανδρομανάκου στην Παροικιά το 1927 διακρίνονται οι, Κώστας, Γιώργος και Βίκυ Δ. Ναυπλιώτη και Κατίνα Ναυπλιώτη.
–1931. Σε ομαδική φωτογράφηση την πρωτομαγιά του 1931, διακρίνεται η Αργυρώ, Βίκυ και Κατίνα Ναυπλιώτη.
–1937. Σε σχολική φωτογραφεία στις 2 Απριλίου 1937 διακρίνεται ο μαθητής Κώστας Δ. Ναυπλιώτης, στην Παροικιά.
–1950. Στον εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Παροικιάς στις 17 Μαΐου 1950 είναι εγγεγραμμένη η Αυλήτη Αικατερίνη (γεν. 1922), όνομα συζύγου Ανδρέας, όνομα πατρός Δ. Ναυπλιώτης.
1950, Μαρία Ναυπλιώτη, σε φωτογραφεία στην Παροικιά.
–1959. Σε άγημα της Εκατονταπυλιανής στις 15 Αυγούστου του 1959, διακρίνεται η Ηρώ Ναυπλιώτη.

–Ναδάλης ή Ναδάλε ή Νατάλλης: Φράγκικη η προέλευση της οικογένειας, αρχικά καθολικού δόγματος.
–18ος αι. Η αφιερωματική αυτή εικόνα είναι έργο μέτριας τέχνης, που μπορεί να χρονολογηθεί στα μέσα του 18ου αι. Ο αφιερωτής προέρχεται προφανώς από τη γνωστή οικογένεια Ναδάλε ή Ναδάλη, εξελληνισμένων καθολικών βενετσιάνικης καταγωγής, μέλη της οποίας μαρτυρούνται ήδη από τον 16ο αι. στη Σίφνο και κατά τον 17ο και τον 18ο αι. και στην Κίμωλο. Είναι φανερό πως ο Νατάλλης επικαλέστηκε τη βοήθεια της θαυματουργής Παναγίας της Πάρου, στην οποία κατόπιν, σε ένδειξη ευγνωμοσύνης, αφιέρωσε την εικόνα.

Νάξιος: Πατριδωνυμικό επώνυμο.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 35χρονος γεωργός Νάξιος Νικόλαος και ο 32χρονος γεωργός Νάξιος Εμμανουήλ.

Νέγκας:
–1833. Σε κατάλογο της εν Παροίκια Ελληνοδιδακτικής Σχολής μαθητευόντων παιδιών στις 28 Απριλίου 1833 αναφέρεται ο Διοικητικός Τοποτηρητής Πάρου και Αντιπάρου Π.Ν. Νέγκας.

Νεζερίτης:
–1859. Στις 26 Σεπτεμβρίου 1859 μνημονεύεται σε συμβολαιογραφική πράξη [πληρεξούσιο] στην Σύρο η κάτοικος Πάρου Νεζερίτη Κατίγκο χήρα Αγγελή Ιωάννου.

Νεουδάκης:
–1940. Των υπέρ πατρίδος πεσώντων 1940-49 (Ηρώο Κώστου) Στρατιώτης Νεουδάκης Π.Κ.

–Νίκας: Δύο αδέρφια με το επίθετο ίσως Παπαδόπουλος ή Δημητρακόπουλος από την Β.  Ήπειρο ήρθαν διωγμένοι από τους Τούρκους στην Πελοπόννησο και μετέπειτα στην Πάρο.  Για να μην τους ανακαλύψουν άλλαξαν τα επίθετα τους, ο ένας αδερφός ονομάσθηκε Νίκας και ο άλλος Γκίκας. Μία άλλη εκδοχή που πιθανολογούμε ότι είναι και η σωστή λέει ότι, δεν ήταν αδέρφια απλά είχαν κοινή καταγωγή την Βόρειο Ήπειρο, άλλαξαν τα ονόματά τους στην Πελοπόννησο σε Παπαδόπουλος ή Δημητρακόπουλος και φτάνοντας στην Πάρο επανέφεραν τα αρχικά τους επίθετα. 
–1827. Σε έγγραφο της 15 Απριλίου 1827 της Παροικιάς Πάρου μαρτυρείται ο Μήτρος Νίκας.
–1827. Καταγραφή των (μερικών) χρεών των κοινοτήτων του κάθε Μέρους κοινού της Πάρου εις την Κωνσταντινούπολιν. 17 Απριλίου 1827.
Ομολογία Μίτρου Νίκα Κεφάλαιον γρ. 100.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Ιωάννης και ο Πέτρος Νίκας.
–1833. Στις 22 Οκτωβρίου 1833 ο Σκευοφύλαξ Αθανάσιος Μαλατέστας υπογράφει προικοσύμφωνο Παροικιάς του Δημητρίου Ι. Νίκα και της Αικατερίνης Γεωργίου Ζ. Μαύρη.
–1846. Το 1846 γεννήθηκε στην περιοχή Καμπίου ή Αγκαιριάς ο ιερέας Νίκας Ιωάννης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 45χρονος γεωργός Νίκας Αντώνιος, ο 56χρονος γεωργός Γεώργιος Νίκας, ο 36χρονος γεωργός Δημήτριος Νίκας, ο 69χρονος γεωργός Ιωάννης Νίκας και ο 28χρονος γεωργός Νικόλαος Νίκας.
–1873. Το 1873 γεννιέται ο Νίκας Γεώργιος του Ιωάννης γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1876. Το 1876 γεννιέται ο Νίκας Ιωάννης του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1879. Το 1879 γεννιέται ο Νίκας Αντώνιος του Μιχαήλ γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1882. Το 1882 γεννιέται ο Νίκας Ιωάννης του Μιχαήλ γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1884. Το 1884 γεννιέται ο Νίκας Γεώργιος του Μιχαήλ γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1888. Το 1888 γεννιέται ο Νίκας Κωνσταντίνος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1893. Το 1893 γεννιέται ο Νίκας Δημήτριος του Μιχαήλ γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1893. Το 1893 γεννιέται ο Νίκας Αγαπητός του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς. Απεβίωσε το 1951.
–1895. Το 1895 γεννιέται ο Νίκας Γεώργιος του Αντωνίου οπωροπώλης κάτοικος Παροικιάς.
–1899. Το 1899 γεννιέται ο Νίκας Μιχαήλ του Αντωνίου κηπουρός κάτοικος Παροικιάς.
–1907. Το 1907 γεννιέται ο Νίκας Δημήτριος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1908. Το 1908 γεννιέται ο Νίκας Κωνσταντίνα του Νικολάου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1912. Το 1912 γεννιέται η Νίκα Παρασκευή του Γεωργίου κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1914. Το 1914 γεννιέται ο Νίκας Μιχαήλ του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1914. Το 1914 γεννιέται ο Νίκας Μιχαήλ του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1917. Το 1917 γεννιέται ο Νίκας Γεώργιος του Αντωνίου, εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1954, γεωργός.
–1917. Το 1917 γεννιέται ο Νίκας Νικόλαος του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1917. Το 1917 γεννιέται ο Νίκας Θεόδωρος του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1918. Το 1918 γεννιέται ο Νίκας Μιχαήλ του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1921. Το 1921 γεννιέται ο Νίκας Δημήτριος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1922. Το 1922 γεννιέται ο Νίκας Λάμπρος του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1922. Το 1922 γεννιέται ο Νίκας Κωνσταντίνος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1923. Το 1923 γεννιέται ο Νίκας Νικόλαος του Αγαπητού γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1923. Το 1923 γεννιέται ο Νίκας Αντώνιος του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1923. Το 1923 γεννιέται ο Νίκας Εμμανουήλ του Ιωάννη, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1925. Το 1925 γεννιέται ο Νίκας Μοσχονάς του Γεωργίου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Νίκας Ευάγγελος του Κωνσταντίνου, κάτοικος Νάουσας, μετέπειτα μάγειρας.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Νίκας Νικόλαος του Γεωργίου οπωροπώλης κάτοικος Παροικιάς.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Νίκας Απόστολος του Κωνσταντίνου, κάτοικος Νάουσας, μετέπειτα γεωργός.
–1929. Το 1929 γεννιέται ο Νίκας Λάμπρος του Αγαπητού γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1930. Το 1930 γεννιέται η Νίκα Αθανασία του Ιωάννη κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 28χρονος κάτοικος Νάουσας, Νίκας Ιωάννης του Κωνσταντίνου, γεωργός και ο 25χρονος γεωργός Νίκας Λάμπρος του Κωνσταντίνου.

–Νικηφοράκης: Πατρωνυμικό επώνυμο. Κρητικής καταγωγής, έρχεται στην Πάρο με το τάγμα των Καλλέργη.
–1820. Το 1820 γεννιέται ο Ιωάννης Θ. Νικηφοράκης καφεπώλης κάτοικος Κώστου.
–1821. Παριανός αγωνιστής του 1821 ο Θεόδωρος Νικηφοράκης.
–1826. Σε επιστολή στις 18 Σεπτεμβρίου του 1826, αναφέρεται ο Θεόδωρος Νικηφοράκης ως ο αρχηγός των Κρητών στη Νάουσα οι οποίοι ταλαιπωρούσαν και όχι μόνο τους κατοίκους του νησιού οι οποίοι ζήτησαν ορισμένα χρήματα για να μείνουν ήσυχοι.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (συμπεριλαμβάνεται και ο Κώστος), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 48χρονος εργάτης Θεόδωρος Ν. Νικηφοράκης.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο Δήμου Μάρπησσας του 1844 υπάρχει εγγεγραμμένος ο 60χρονος Παναγιώτης Νικηφοράκης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 63χρονος γεωργός Παναγιώτης Νικηφοράκης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Κώστου του 1847 υπάρχει εγγεγραμμένος ο 48χρονος εργφάτης Θεόδωρος Ν. Νικηφοράκης.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Νικηφοράκης Απόστολος του Ιωάννη, 25 ετών, γεωργός.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο του Κώστου του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Νικηφοράκης Αναστάσιος του Θεόδωρου, 53 ετών, ράπτης από τον Κώστο, κάτοικος Αθήνας, Νικηφοράκης Ιωάννης του Μιχαήλ, 58 ετών, γραμματοδιδάσκαλος από τον Κώστο, Νικηφοράκης Κωνσταντίνος του Θεοδώρου, 55 ετών, ράπτης από τον Κώστο, κάτοικος Αθήνας, Νικηφοράκης Νικόλαος του Θεόδωρου, 46 ετών ράπτης, από τον Κώστο, κάτοικος Αθήνας και Νικηφοράκης Παύλος του Θεόδωρου, 47 ετών, στρατιωτικός από τον Κώστο, κάτοικος Αθήνας.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Νικηφοράκης Απόστολος του Ιωάννη, 27 ετών, γεωργός από τη Νάουσα, Νικηφοράκης Αναστάσιος του Θεόδωρου, 55 ετών, ράπτης από τον Κώστο, κάτοικος Αθήνας, Νικηφοράκης Ιωάννης του Μιχαήλ, 60 ετών, γραμματοδέτης από τον Κώστο, Νικηφοράκης Κωνσταντίνος του Θεοδώρου, 55 ετών, ράπτης από τον Κώστο, κάτοικος Αθήνας, Νικηφοράκης Νικόλαος του Θεόδωρου, 48 ετών ράπτης, από τον Κώστο, κάτοικος Αθήνας και Νικηφοράκης Παύλος του Θεόδωρου, 49 ετών, στρατιωτικός από τον Κώστο, κάτοικος Αθήνας.
–1885. «1885 Θεόδωρος Νικηφοράκης ιερεύς, επισκοπικός επίτροπος Μαρπήσσης, οικονόμος».
–1911. Θεόδωρος Νικηφοράκης ιερέας στον Δραγουλά, το 1911. Το ίδιο έτος μαρτυρείται ο γιος του Ιωάννης Θ. Νικηφοράκης από την Μάρπησσα, ιερέας στην Αθήνα.

–Νικηφόρος: Το επώνυμο Νικηφόρος (σημαίνει Νικητής) είναι βυζαντινής προέλευσης.
–1834. «Του Νικηφόρου τα Αμπέλι» περιοχής Θαψανών, «καταγραφή των μονυδρίων Θαξανών 1834».
–1929. Το 1929 γεννιέται η Νικηφόρου Μαρία του Ιωάννη κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1938. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 61 ετών ναυτ. Πράκτορας Ιωάννης Απ. Νικηφόρος έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 10 Φεβρουαρίου 1938.
–1952. Στον εκλογικό κατάλογο της Παροικιάς του 1952 είναι εγγεγραμμένη η Νικηφόρου Μαρία του Ιωάννη κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.

Νικολαΐδης: Πατρωνυμικό Μικρασιάτικο. Παριανός κλάδος  αναφέρεται ως πρόσφυγας από την Κρήτη.
–1824. Ο δήμαρχος Πάρου Λεονάρδος Κονδύλης πιστοποιεί… ότι ο ιερομόναχος Νικολαΐδης Σεραφείμ … διαμένει εις τον δήμο τούτο από το 1824.
–1830. Ο ιερομόναχος Σεραφείμ Νικολαΐδης Κρητικός (από την Κρήτη) σε έγγραφο στις 8 Φεβρουαρίου 1830 αναφέρεται ως πάροικος (προσωρινός κάτοικος Πάρου). Τον ίδιο ιερομόναχο τον συναντάμε και σε άλλα έγραφα μετά από 10 χρόνια. Αυτό μαρτυρά την μόνιμη εγκατάστασή του στο νησί.
–1840. ιερομόναχος Σεραφείμ Νικολαΐδης, πρόσφυγας από την Κρήτη στην Πάρο, αναφέρεται σε έγγραφο στις 15 Νοεμβρίου 1840.
–1840. Σε επικυρωμένο πιστοποιητικό του Δημάρχου Πάρου Λεονάρδου Κονδύλη στις 16 Νοεμβρίου 1840 αναφέρεται ο ιερομόναχος Σεραφείμ Νικολαΐδης, πρόσφυγας από την Κρήτη στην Πάρο.
–1842. Στις 9 Ιουνίου 1842 ο δήμαρχος Πάρου Λεονάρδος Κονδύλης πιστοποιεί… ότι ο ιερομόναχος Νικολαΐδης Σεραφείμ … διαμένει εις τον δήμο τούτο από το 1824.

–Νικολάου: Κοινότυπο επίθετο. Η οικογένεια Νικολάου της Πάρου κατάγεται από τη Ρούμελη.
–1821. Οι υπογεγραμμένοι στρατιώτες υπόσχονται να ακολουθήσουν τον Φιλικό Παναγιώτη Δ. Δημητρακόπουλο και να απέλθωσιν εις Πελοπόννησο για να ενωθούν υπό τις οδηγίες του εκ λαμπρότατου Πρίγκηπος Δημήτριο Υψηλάντη ελληνικών στρατευμάτων. Εις βεβαίωση υπογράφονται Νάουσα Πάρου τη 20 Αυγούστου 1821, δια χειρός εμού Ιωάννης Βαλσαμής. Γεώργιος Νικολάου Ρουμελιώτης.
–1835. Στο δημοτολόγιο του 1835, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Ιωάννης Νικολαου.
–1840. Στο δημοτολόγιο του 1840 του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 28χρονος Νικολάου Παναγιώτης.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 32χρονος Παναγιώτης Νικολάου ρακοπώλης, ο 30χρονος ναυτικός Νικολάου Ιωάννης.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Νικολάου Ανδρέας του Απόστολου, 45 ετών, ναυτικός και ο Νικολάου Παναγιώτης του Νικολάου, 54 ετών, μεταπράτης, κάτοικος Σύρου.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Νικολάου Αργύρης του Δημητρίου 35 ετών κτηματίας από τα Μάρμαρα.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Νικολάου Ανδρέας του Απόστολου, 47 ετών, ναύτης από τη Νάουσα και ο Νικολάου Παναγιώτης του Νικολάου, 56 ετών, μεταπράτης από τη Νάουσα, κάτοικος Σύρου.

Νικολάρας: Πατρωνυμικό επώνυμο.
–1825. Ιερέας Νικολάρας Νικόλαος αναφέρεται σε έγγραφο της Παροικιάς στις  10 Νοεμβρίου του 1825

–Νιώτης: Επίθετο-πατριδωνύμιο= από την Ίο.
1726 από την Ίο. Γεώργιος Νιώτης 18 Δεκ. 1726
–1751. Στις 28 Δεκεμβρίου 1751 στην διαθήκη της Τζαννέταινας Π. Τριανταφύλλου «της ποτέ παπα-Σταύρου [Παπαδόπουλου] θυγατέρας αφήνω του παιδιού μου Κυριακής και τ’αμπέλι οπού έχω αλλαξιά από την Αναστασία [Δημ. Νιώτη] του παπΑντώνη Φωκιανού…».
–1818. Νικόλαος Νιώτης (Τζιπίδος 16 Απρ. 1818).
–1844. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1844 είναι εγγεγραμμένος ο 60χρονος εργάτης Νιώτης Νικόλαος.
–1879. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 29χρονος κηπουρός Γεώργιος Ι. Νιώτης, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 18 Μαΐου 1879.

Νομικός: Επαγγελματικό/παρωνυμικό επώνυμο. Ο Παριανός κλάδος της οικογένειας κατάγεται από την Αμοργό.
–1895. Το 1895 γεννιέται ο Νομικός Κοσμάς του Δημητρίου ποτοποιός κάτοικος Παροικιάς.
–1900. Το 1900 γεννιέται ο Νομικός Ιωάννης του Δημητρίου ποτοποιός κάτοικος Παροικιάς.
–1946. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1946 είναι εγγεγραμμένοι τα αδέρφια ο Νομικός Κοσμάς και Ιωάννης του Δημητρίου, ποτοποιοί κάτοικοι Παροικιάς.

Νταβαρίας ή Δαβαρίας ή Δαφαρίας:
–1826. Σε διαθήκη στις 6 Ιανουαρίου 1826 αναφέρεται ο Αντώνιος Νταβαρίας.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Αντώνης Νταβαρίας.
–1847. Σε εκλογικό κατάλογο Παροικίας του 1847 (συμπεριλαμβάνει και την Αντίπαρο) είναι εγγεγραμμένος ο 34χρονος μυλωνάς Ανδρέας Δαβαρίας, ο 60χρονος Αντώνιος Δαβαρίας, ο 37χρονος γεωργός Κωνσταντίνος Δαβαρίας και ο 37χρονος γεωργός Παντελής Δαβαρίας.
–1888. Στις 7 Οκτωβρίου 1888 ο 25χρονος σοβατζής από την Πάρο Μιχαήλ Κουκλάκος του Δημητρίου και της Κυριακούλας Νταβαρία, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 18χρονη από την Θήρα Κυριακή Τζώρτζη, του Νικολάου και της Μαρίας.
–1894. Στις 13 Οκτωβρίου 1894 ο 25χρονος υποδηματοποιός από την Πάρο Ιωάννης Ρουμελιώτης του Θεόδωρου και της Αικατερίνης Βεντουρή, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 18χρονη από την Πάρο Ειρήνη Νταβαρία, του Γεωργίου και της Ελένης Γεμελιάρη.
–1896. Στις 5 Μαρτίου1896 ο παριανός Ρουμελιώτης Ιωάννης 26 ετών [πατήρ] υποδηματοποιός κάτοικος Σύρου και η γυναίκα του Ταβαρία Ειρήνη δηλώνου τον θάνατο του γιού τους Θεόδωρο 4 μηνών κάτοικο Ερμούπολης. Ασθένεια: Εκλαμψία.
–1897. Το 1897 γεννιέται ο Δαβαρίας Εμμανουήλ του Κοσμά ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1903. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 31 ετών εργάτης Δημήτρης Γεωρ. Δαβαρίας έγγαμος και ο αδερφός του Παντόλιος Γεωρ. Δαβαρίας 22 ετών εργάτης. Έδωσαν όρκο στις 27 Ιανουαρίου 1903.
–1916. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 24 ιχθυοπώλης Δημήτριος Γεωρ. Δαφερίας [Δαβαρίας] άγαμος. Έδωσε όρκο στις 24 Ιανουαρίου 1916.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Παροικιάς του 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Δαβαρίας Εμμανουήλ του Κοσμά ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Σιλιτζίρη Παρασκευή όνομα συζύγου Θεόδωρος, όνομα πατρός Κωνσταντίνος Δαβαρίας.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Μαούνη Ζαμπέτα όνομα συζύγου Δημήτριος, όνομα πατρός Γεώργιος Δαβαρίας.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Μαλατέστα Μαργαρίτα, όνομα συζύγου Εμμανουήλ όνομα πατρός Κοσμάς Δαβαρίας.

–Νταβερώνα:
βλέπε Δαβερώνα.

–Ντακορώνια: βλέπε Δακορώνια

Ντάλιος ή Νταλές: Γάλλος μόνημος κάτοικος της Παροικιάς Πάρου από τον 17ο αιώνα.
–1734. Στις 24 Φεβρουαρίου 1734, οι προεστοί και επίτροποι του κοινού Παροικιάς Πάρου, με συστατικό γράμμα βεβαιώνουν ότι ο κάτοικος του νησιού τους, γαλλικής καταγωγής, Γιόζε Ντάλες (Ντάλιο), δια της βίας και παρά τη θέλησή του συνεργάστηκε με ξένους πειρατές.

–Νταλούφης: Βλέπε Δουλφής.

–Νταμέτζος ή Νταμέντζος ή Νταμέζος ή Νταμέζιος ή Ταμέτζος: Φράγκικες οι ρίζες αυτού του επίθετου. Da-mezzo =από τη μέση. Καθολικού δόγματος. Απαντάται και σε ναξιακά έγγραφα τον 17ο και 18ο αι.
–1643. Στην Αντίπαρο σε επιγραφή το 1643 αναφέρεται ο οικονόμος του νησιού Ταμέτζος.
–1645. Εφημέριος στον ενοριακό ναό του Αγίου Νικολάου του χωριού της Αντιπάρου ο οικονόμος Νταμέτζος. Επιγραφή της δυτικής θύρας του ανωτέρω ναού: «1645Δ(ι)εξ(ό)δ(ου) ηκ(ο)ν(ό)μ(ου) / Ντ(α)μ(έ)τζ(ου).
–1652. Ο ιερέας Πέτρος Ταμέτζος, μέλος του Αδερφάτου του Πανάγιου Τάφου στην Παροικιά, Καστέλλι Παροικιάς, 11 Απριλίου 1652.
–1695. Ο Μακάριος Νταμέντζος διατέλεσε Μητροπολίτης Παροναξίας από το 1695 ως το 1703.
–1703. Αναφέρεται ο οικονόμος Αντιπάρου ιερέας Νταμέτζος.
–1706. Το 1706 μαρτυρείται στην Αντίπαρο ο οικονόμος του νησιού Ταμέτζος. Υπογράφει πρακτικό εκλογής επιτρόπων του Κοινού της Αντιπάρου στις 31 Μαρτίου 1706.
–1710. Το 1710 αναφέρεται «το περιβόλι του Μαυρομμάτη σύμπλιος οικονόμος Παροικιάς Νταμέτζος, σύμπλιος αμπάτες [καθολικός ιερέας ή ηγούμενος] Βιτζαράς».
–1718. Ο ιερέας και κοινός επιγραφεύς Γεώργιος Καλλέργης, υπογράφει την διαθήκη της Θεοδούλης Νταμέζια που συντάχθηκε στο Καστέλλι της Νάουσας στις 23 Νοεμβρίου 1718.
–1724. Σε πρακτικό εκλογής εκτιμητών του κοινού της Παροικιάς στις 13 Δεκεμβρίου 1724 κατά τη Γενική Συνέλευση μαρτυρείται ο Μιχελής Νταμέτζος.
–1729. Σε κληρονομικό δικαίωμα των συζύγων αναφέρεται στις 11 Οκτωβρίου 1729 ο Αντώνης Νταμέντζος.
–1730. Πρακτικό εκλογής απεσταλμένου του κοινού της Παροικιάς στην Κωνσταντινούπολης στις 28 Ιανουαρίου 1730 μαρτυρείται ο Μιχελής Νταμέτζος.
–1732. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 4 Ιανουαρίου 1732, αναφέρεται ο επίτροπος για ένα χρόνο Μιχαήλ Νταμέτζος.
–1732. Τα κοινά της Πάρου με γράμμα τους της 17 Ιανουαρίου 1732, προς τον δραγουμάνο Γεώργιο Ραμαδάνη, τον παρακαλούν να φροντίσει, όπως η φορολογία του νησιού τους ανατεθεί στους δικούς τους επιτρόπους και αποτρέψει την αποστολή ξένου βοεβόδα. μαρτυρείται ο εγγεγραμμένος Μιχαέλης Νταμέτζος.
–1733. Σε προικοσύμφωνο στις 21 Ιανουαρίου 1733 υπογράφει ως μάρτυρας ο Μιχελής Νταμέτζος.
–1734. Στο πρακτικό της Γενικής Συνέλευσης του κοινού της Παροικιάς, 18 Ιανουαρίου 1734 αναφέρεται ο επίτροπος Εκατονταπυλιανής Μιχελάκης Νταμέζος.
–1734. Στις 24 Φεβρουαρίου 1734, οι προεστοί και επίτροποι του κοινού Παροικιάς Πάρου, με συστατικό γράμμα βεβαιώνουν ότι ο κάτοικος του νησιού τους, γαλλικής καταγωγής, Γιόζε Ντάλες, δια της βίας και παρά τη θέλησή του συνεργάστηκε με ξένους πειρατές, ένας εκ αυτών είναι ο επίτροπος Μιχελής Νταμέτζος.
–1734. Απόφαση του κοινού της Παροικιάς για επαναπατρισμό συμπατριωτών τους (λόγω της βαριάς φορολογίας από τους Τούρκους, με το οποίο τους καλούσε να επιστρέψουν στο νησί τους, δίνοντας την υπόσχεση για μείωση των φόρων τους) στις 16 Σεπτεμβρίου 1734, υπογράφει ο Μιχαέλης Νταμέτζος.
–1736. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 22 Ιανουαρίου 1736, αναφέρεται ο Μιχελής Νταμέτζος.
–1737. Δωρεά μεταξύ συζύγων στις 30 Μαρτίου 1737. Παράδοση έκανε ο Γιώργης Μπαρμπαρής του προγόνου του Αντζολου Εληνιώτη εις το σπίτι αγορά του από τον Μιχελάκη Νταμέτζο.
–1738. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς τον Μάρτιο του 1738 αναφέρεται ο επίτροπος για ένα χρόνο ο Μιχαήλ Νταμέτζος.
–1738. Μαρτυρία υπερασπίσεως συμπατριώτη τους ιερέα Φραγκίσκου Νταβερόνα προς τον καπουδάν πασά (για αντίδραση στην συγκέντρωση της φορολογίας), κατά τη Γενική Συνέλευση από τα κοινά της Πάρου, της 16 Ιουλίου 1738, υπογράφει ο επίτροπος Παροικιάς Μιχάλης Νταμέτζος.
–1739. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς στις 14 Απριλίου του 1739 αναφέρεται ο Μιχελής Νταμέτζος.
–1739. Πρόσκληση επιστροφής προς τους ξενιτεμένους Παρίους στις 30 Αυγούστου 1739, υπογράφεται και από τον Μιχελής Νταμέτζος.
–1743. Καταγραφή [Παροικιά, 9 Αυγ. 1743] της περιουσίας της Ευαγγελίστριας, κτήματα τους γειτονεύουν με τα κτήματα της Ευαγγελίστριας, χωράφι εις ταις Ασπριαίς σύμπλεον Μιχαλάκης Νταμέζος.
–1756. Σε έγγραφο Αντιπάρου το 1756 αναφέρεται να βεβαιώνει ο οικονόμος Νταμέτζος σε πωλητήριο που αφορά στην πώληση της νησίδας Φυρρά στους Πέτρο Μαυρογένη και Τζώρτζη Μπάο.
–18ος αι. Έγγραφο 18ου αιώνα «χωράφι Τζάντε σύμπλιος Καταπολιανή από την οικονόμησα Νταμέτζου»

Νταμέστος: βλέπε Νταμούσκος - Νταμούστος

–Νταμηραλής: Βλέπε Δαμηραλής.

–Νταμηράλιας: Βλέπε Δαμηραλής

–Νταμίας: Βλέπε Δαμίας.

–Νταμιράλιας: Βλέπε Δαμηραλής.

–Νταμουλής - Δαμουλής: «Τα κτήματα της περιοχής, νότια του Αμπελά, τα κατείχαν κάποτε, κατά την Τουρκοκρατία, μέλη της οικογένειας Νταμουλή (Da Molin) καθολικού δόγματος, που υπήρξε οικογένεια πατρικίων, μιας από τις διασημότερες της μεσαιωνικής εποχής. Γεγονός είναι ότι μεγάλες εκτάσεις γης στην Πάρο ανήκαν κατά τους χρόνους της Τουρκοκρατίας, στις γνωστές αρχοντικές οικογένειες Βιτσαρά, Κονδύλη. Κρίσπη, Μαυρογένη, Μαύρου, Νταμουλή, Σομαρίπα, Σπυρίδου κ.α.
–1613. Το 1613 επέβαλε ο Τιμόθεος Β’ αφορισμούς στους λαϊκούς που αντιστάθηκαν στην εκλογή του νέου Επισκόπου Νικηφόρου αρνούμενοι να πληρώνουν τα συνήθη δοσήματα. Μεταξύ των λαϊκών ήταν και ο Ναουσαίος Μιχάλης Νταμουλής.

Νταμέζιος: Βλέπε Νταμέτζος

Νταμούσκος ή Νταμούστος ή Νταμέστος: Φράγκικο επώνυμο καθολικού δόγματος. Μετάφραση, ο λυπημένος.
–1744. Κατά τη Γενική Συνέλευση εκπροσώπων όλων των κοινών της Πάρου, της 6 Απριλίου 1744, αποφασίζουν να συντάξουν γράμμα υπερασπίσεως του συμπατριώτη τους δραγουμάνου Νικολάου Μαυρογένη, εναντίον των εις βάρος του συκοφαντιών μερικών συμπατριωτών τους, προς τις τουρκικές αρχές. υπογράφει και ο παπά Δημήτρης Νταμέστος.
–1746. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς στις 22 Μαρτίου του 1746 αναφέρεται ο παπά Δημήτρης Νταμούσκος.
–1747. Σε πρακτικό εκλογής απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό της Παροικιάς σε Γενική Συνέλευση στις 26 Οκτωβρίου 1747 μαρτυρείται ο παπά Δημήτρης Νταμούστος.
–1750. Σε Πρακτικό εκλογής απεσταλμένου των επτά κοινών της Πάρου (Παροικιάς, Νάουσας, Κεφάλου, Τζιπίδου, Λευκών, Μαρμάρων, Δραγουλάς) στην Κωνσταντινούπολη της 23 Αυγούστου 1750, μαρτυρείται ο ιερέας Παροικιάς Δημήτρης Νταμούστος.
–1752. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Παροικιάς σε Γενική Συνέλευση στις 6 Σεπτεμβρίου 1752 μαρτυρείται ο παπά Νταμούσκος Δημήτρης, επίτροπος Παροικιάς.
–1752. Οι επίτροποι των επτά κοινών της Πάρου στέλνουν επιστολή, στις 13 Σεπτεμβρίου 1752, στον Έλληνα δραγουμάνο Στέφανο Δημάκη, με την οποία ανακοινώνουν τα ονόματα της τριμελούς επιτροπής, προκειμένου να μεταβεί στην Κωνσταντινούπολη και ρυθμίσει τα οικονομικά προβλήματα του νησιού. Υπογράφει ο παπά Δημήτρης Νταμούστος, επίτροπος Παροικιάς.
–1752. Το 1752, Το κοινό της Παροικιάς Πάρου, με γράμμα τους προς τους εγκατεστημένους στην Κωνσταντινούπολη συμπατριώτες τους, τους παρακαλούν να συνδράμουν και βοηθήσουν την εκεί απεσταλμένη τριμελή επιτροπή του νησιού τους, για να επιτύχουν μείωση των φορολογικών επιβαρύνσεων, εκ μέρους των οθωμανικών αρχών. Υπογράφουν… ο παπά Δημήτρης Νταμούστος, επίτροπος
–1755. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 23 Αυγούστου 1755 μαρτυρείται ο παπά Δημήτρης Νταμούστος.

Ντανής:
–1755. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 23 Αυγούστου 1755 μαρτυρείται ο οικονόμος Νάουσας Ντανής.

Νταρλάνταης: Από την Μικρά Ασία, αυτό φανερώνει το τελικό Νταής του επιθέτους.
–1738. Μαρτυρία υπερασπίσεως συμπατριώτη τους ιερέα Φραγκίσκου Νταβερόνα προς τον καπουδάν πασά (για αντίδραση στην συγκέντρωση της φορολογίας), κατά τη Γενική Συνέλευση από τα κοινά της Πάρου, της 16 Ιουλίου 1738, υπογράφει ο Ματθαίος Νταρλάνταης από το κοινό της Νάουσας Πάρου..

Νταρμάνος ή Νταρμάρος:
–1673. Στις 6 Ιανουαρίου 1673 αναφέρεται ο μοναχός Τιμόθεος Σκορδίλης, βρήκε το μετόχιο του Προδρόμου, λόγω θανάτου του εκεί αδερφού «παπακυρ-Δανιήλ», έρημο το παρέδωσε δε στον ιερομόναχο Κάλλιστο Νταρμάρο, ιδιοκτήτη της μονής Ταξιάρχου Μιχαήλ (Ταξιαρχάκι) με τα ακίνητα και κινητά του μετοχίου. Σε γράμμα του δε στις 6 Ιανουαρίου 1673, ο τιμόθεος Σκορδίλης αναφέρει ότι ο ανωτέρω Κάλλιστος προτίθεται να προσηλώσει στη μονή Διονυσίου και το Ταξιαρχάκι, στην τοποθεσία Κορμός, νοτιοανατολικά της Παροικιάς, στην πλαγιά.–Ιερομόναχος στον Αρχάγγελο Μιχαήλ (ταξιαρχάκι) ο Κάλλιστος Νταρμάνος, αναφέρετε σε επιγραφή του 1679.
–1683. Σε έγγραφο στις 27 Δεκεμβρίου 1683 αναφέρεται ο ιερομόναχος στον Αρχάγγελο Μιχαήλ (ταξιαρχάκι) ο Κάλλιστος Νταρμάνος.

Νταρμάρος: Βλέπε Νταρμάνος

–Ντελέντας: Βλέπε Δελέντας

Ντεναξάς ή Ντεναξίας: Βλέπε Δεναξάς

Ντενέγρης: Βλέπε Δενέγρης

–Ντεφεράρη Ντε Φεράρη: Βλέπε Δαφερέρας

Ντεφραγκέσκης ή Ντε Φρανκέσκης ή Ντε Φραγκέσκης: Επίθετο-πατριδωνύμιο= Da Fransesco= από την Ενετία ο δυτικός (οι βυζαντινοί αποκαλούσαν όλους τους δυτικούς ως φράγκους), καθολικού δόγματος. Ίσως είναι ο ίδιος κλάδος με την οικογένεια Φραγκέσκη.
–1730. Πρακτικό εκλογής απεσταλμένου του κοινού της Παροικιάς στην Κωνσταντινούπολης στις 28 Ιανουαρίου 1730 μαρτυρείται ο Βικέντζος Ντεφραγκέσκης.
–1730. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 12 Νοεμβρίου 1730, αναφέρεται ο Βικέντζος Ντεφραγκέσης.
–1730. Σε πρακτικό πωλήσεως του φόρου της δεκάτης του κοινού Παροικιάς κατά τη Γενική Συνέλευση, της 26 Ιουλίου 1730 μαρτυρείται ο Βικέτζος Ντεφραγκέσκης.
–1731. Σε δημόσιο πλειστηριασμό του κοινού της Παροικιάς, σε πρακτικό Γενικής Συνέλευσης της 1 Μαρτίου 1731 μαρτυρείται ο Βικέντζος Ντεφραγκέσκης. Ο Περάκης Σκιεμπρής και η συμβία του Τζιτζίλια πουλάνε μαζεμένα 5 ακίνητα, μεταξύ των οποίων ένα λιβάδι και ένα αμπέλι φυτό, για να καλύψουν χρέος τους 150 ριάλια στον Βικέντζο ντε Φρανκέσκη.
–1732. Πρακτικό εξουσιοδοτήσεως απεσταλμένου του κοινού Παροικιάς, κατά τη Γενική Συνέλευση στις 17 Ιανουαρίου 1732 εκλέγεται ο Βικέντζος Ντεφραγκέσκης (ντε Φρανκέσκη) και εξουσιοδοτείται να ρυθμίσει τις τουρκικές αρχές στην Κωνσταντινούπολη τα οικονομικά θέματα του νησιού.
–1733. Σε δημόσιο πλειστηριασμό του κοινού Παροικιάς στις 20 Ιουνίου 1733, αναφέρεται ο Βικέντζος Ντεφραγκέσκης.
–1733. Ο Βικέντζος ντε Φρανκέσκης βεβαιώνει ως μάρτυρας έγγραφο στις 13 Οκτωβρίου 1733.
–1734. Στις 24 Φεβρουαρίου 1734, οι προεστοί και επίτροποι του κοινού Παροικιάς Πάρου, με συστατικό γράμμα βεβαιώνουν ότι ο κάτοικος του νησιού τους, γαλλικής καταγωγής, Γιόζε Ντάλες, δια της βίας και παρά τη θέλησή του συνεργάστηκε με ξένους πειρατές, ένας εκ αυτών είναι ο Βικέντζος Ντεφραγκέσκης.
–1734. Εκλογή εκπροσώπων των  κοινών της Πάρου για να διευθετήσει σοβαρό θέμα με «Επιδρομή πειρατών». Σε έγγραφο της Γενικής Συνέλευσης στις 6 Αυγούστου 1734 αναφέρεται ο Βικέντζος Ντεφραγκέσκης. Ο χωρεπίσκοπος Κεφάλου Ιωάννης Γεμελιάρης υπογράφει το πρακτικό της εκλογής εκπροσώπων των Κοινών της Πάρου: Βικέντζου Ντεφραγκέσκη, Γεωργίου Ανδρουσιάνου και Νικολάου Σπανόπουλου.
–1736. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 22 Ιανουαρίου 1736, αναφέρεται ο Βικέντζος Ντεφραγκέσκης.
–1736. Πρόσκληση επαναπατρισμού κατοίκων Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση του κοινού Παροικιάς, της 24 Φεβρουαρίου 1736, υπογράφει και ο Βικέντζος Ντεφραγκέσκης.
–1737. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς την 1η Μαρτίου 1737 αναφέρεται ο Βικέντζος Ντεφραγκέσκης.
–1738. Σε προικοσύμφωνο Παροικίας στις 18 Φεβρ. 1738. Ο Γιώργος Χιωτάκης με την θυγατέρα Πασκάλη Σάντου, ονόματι Ανεζίνα, αναφέρεται ο Βικέντζος ντε Φτραγκέσκης ως μάρτυρας.
–1738. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς τον Μάρτιο του 1738 αναφέρεται ο Βικέντζος Ντεφραγκέσκης. «ο τιμιώτατος Βικέντζος Ντε Φραγκέσκης εξόδεψε την προίκα της γυναίκας του για τις ανάγκες του νοικοκυριού ή σε χρέη, βρίσκεται χρεώστης σε εκείνη και ξεπουλά τα δικά του ακίνητα για να την εξοφλήσει».
–1739. Πρακτικό εκλογής κοινοτικών επιστατών του ναού της Εκατονταπυλιανής σε Γενική Συνέλευση του κοινού της Παροικιάς στις 10 Μαρτίου 1739 αναγράφεται ο Βικέντζος Ντεφραγκέσκης.
–1739. Πρόσκληση επιστροφής προς τους ξενιτεμένους Παρίους στις 30 Αυγούστου 1739, υπογράφεται και από τον Βικέντζο Ντεφραγκέσκη.
–1739. Πρακτικό εκλογών κατά την Γεν. Συνέλευση στις 30 Αυγούστου 1739 απεσταλμένου των κοινών της Πάρου στην Κωνσταντινούπολη, εκλέγουν τον Νικόλαο Μαυρογένη, προκειμένου να διαπραγματευθεί τα οικονομικά θέματα του νησιού. Αναφέρεται ο κάτοικος Παροικιάς Βικέντζος Ντεφραγκέσκης.
–1741. Ο τιμιώτατος Βικέντζος ντε Φρανκέσκη ξεπουλά, μέσα σε δύο μέρες, δέκα κομμάτια χωράφια και αμπέλια, έναν ανεμόμυλο και τα σπίτια του και προικίζει στα 1741 την κόρη του Μαριάκη με ολόκληρο θησαυρό από μεταξωτά και χρυσοκέντητα ρούχα με χρυσά γουνάκια και καλτσοδέτες από χρυσοκλωστή, με τέσσερις καθρέφτες, πολίτικα σκουλαρίκια και χρυσά δακτυλίδια.
–1741. Εκλογή προβλεπτών υγειονομικών μέτρων από το κοινό Παροικιάς Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 2 Μαΐου 1741, υπογράφει και ο Βικέντζος Ντεφραγκέσκης.
–1741. Τα κοινά της Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 20 Ιουλίου 1741, αποφασίζουν να συντάξουν γράμμα υπερασπίσεως του συμπατριώτη τους άρχοντα Νικόλαου Μαυρογένη, εναντίων των συκοφαντών κατοίκων της Νάξου, οι οποίοι τον κατηγορούν για συνεργασία με τους πειρατές, υπογράφει και ο Βικέντζος Ντεφραγκέσκης.
–1742. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς στις 1η Μαρτίου του 1742 αναφέρεται ο Φραγκέσκος Ντεφραγκέσκης.
–1743. Εκλογή κατά τη Γενική Συνέλευση «επιτρόπου και προβλέπτη» απεσταλμένου από τα κοινά της Πάρου, στις 20 Φεβρουαρίου 1743 αναφέρεται ο Βικέντζος Ντεφραγκέσκης.
–1743. Απόφαση για καθορισμό της φορολογίας κατοίκων της Πάρου στις 12 Απριλίου 1743, αναφέρεται ο Βικέντζος Ντεφραγκέσκης.
–1744. Κατά τη Γενική Συνέλευση εκπροσώπων όλων των κοινών της Πάρου, της 6 Απριλίου 1744, αποφασίζουν να συντάξουν γράμμα υπερασπίσεως του συμπατριώτη τους δραγουμάνου Νικολάου Μαυρογένη, εναντίον των εις βάρος του συκοφαντιών μερικών συμπατριωτών τους, προς τις τουρκικές αρχές. υπογράφει και ο Βικέντζος Ντεφραγκέσκης.
–1745. Απόφαση του κοινού της Παροικιάς για φορολογική μείωση σε συμπατριώτες τους, την 18 Οκτωβρίου 1745, υπογράφει και ο Βικέντζος Ντεφραγκέσκης.
–1746. Απόφαση του κοινού της Παροικιάς στις 8 Μαρτίου 1746, για μετάκληση ξένων στο νησί, εξουσιοδοτούν τον καραβοκύρη Ιωάννη Λαγγούση να προσκαλέσει όσους κατοίκους άλλων μερών της Ελλάδας θα ήθελαν να εγκατασταθούν οικογενειακώς στο νησί τους. Σε όσους δέχονταν υποσχόντουσαν μειωμένη φορολογία και άλλες διευκολύνσεις, όπως κατοικίες, χωράφια κ.α., υπογράφει και ο Βικέντζος Ντεφραγκέσκης.
–1746. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς στις 22 Μαρτίου του 1746 αναφέρεται ο Βικέντζος Ντεφραγκέσκης.
–1748. Πρακτικό πωλήσεως των φόρων του κοινού της Παροικιάς κατά τη Γενική Συνέλευση, τη 1 Μαρτίου 1748, μαρτυρείται ο Βικέντζος Ντεφραγκέσκης.
–1749. Σε εκλογή απεσταλμένου για την Κωνσταντινούπολη από τα κοινά της Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 12 Οκτωβρίου 1749, μαρτυρείται ο Βικέντζος Ντεφραγκέσκης.
–1749. Σε εκλογή απεσταλμένου για την Κωνσταντινούπολη από τα κοινά της Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 12 Οκτωβρίου 1749, μαρτυρείται ο εκλεγούν Βικέντζος Ντεφραγκέσκης.
–1749. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού Παροικιάς στις 20 Νοεμβρίου 1749, αναγράφετε ο Βικέντζος Ντεφραγκέσκης.
–1752. Το 1752, Το κοινό της Παροικιάς Πάρου, με γράμμα τους προς τους εγκατεστημένους στην Κωνσταντινούπολη συμπατριώτες τους, τους παρακαλούν να συνδράμουν και βοηθήσουν την εκεί απεσταλμένη τριμελή επιτροπή του νησιού τους, για να επιτύχουν μείωση των φορολογικών επιβαρύνσεων, εκ μέρους των οθωμανικών αρχών. Υπογράφουν… ο εντιμότατος Βικέντζος Ντεφραγκέσκης.
–1752. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Παροικιάς σε Γενική Συνέλευση στις 6 Σεπτεμβρίου 1752 μαρτυρείται ο Βικέντζος Ντεφραγκέσκης.
–1755. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 23 Αυγούστου 1755 μαρτυρείται ο Βιτζέντζος Ντεφραγκέσκης.

Ντζανιάς: βλέπε Τζανιάς

–Ντηνιακός: Βλέπε Τηνιακός.

Ντιφέτης:
–Ιερέας Ντιφέτης Μιχαήλ μνημονεύεται στο κατάστιχο ακίνητης περιουσίας του δοτόρε Κονδύλη (μέσα 18ου αι.)

–Ντόλκας: Βλάχικης καταγωγής, επώνυμο παρωνύμιο που σημαίνει γλυκός, καλός.
[Οι Βλάχοι είναι Ρωμαίοι λεγεωνάριοι που τους παραχωρήθηκαν γαίες στις ορεινές περιοχές όπου περνούσε η Εγνατία Οδός  (Ήπειρος, Θεσσαλία, Δυτ. Μακεδονία) με σκοπό να φιλούν την Εγνατία Οδό που χρησιμοποιούσε η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Οι Βλάχοι μιλούν την λατινογενή γλώσσα Αρωμανικά].
Ως επίθετο, αυτό εμφανίζετε στον ελλαδικό χώρο τον 13ο αιώνα στα χωριά της Σαμαρίνα. Το 1774 οι Ντόλκαίοι κυνηγημένοι από τους Τούρκους αναγκάζονται να φύγουν από τη Σαμαρίνα και μετοικούν στα ορεινά των Καλαβρύτων Αχαΐας όπου ιδρύουν μαζί με άλλους πατριώτες τους το χωριό Κάνι (η ονομασία του νέου τους χωριού βγήκε από την προσπάθεια-λαχτάρα, να βρουν μια περιοχή που να τους ΚΑΝΕΙ έτσι ώστε να μην τους βρουν οι Τούρκοι. «Εδώ Κάνει, εκεί δεν κάνει κλπ»). Στη διαδρομή τους προς την Πελοπόννησο ένας από τους Ντολκαίους σταματά στο Αγρίνιο και μεταλλάσει το επώνυμό του σε Δόλκας. Ένας άλλος Ντόλκας πήγε στη Λάρισας. Στα Καλάβρυτα (Κάνι) έφτασαν τα δύο αδέρφια Μιχάλης και Ασημάκης. 
Το 1821 ο Ασημάκης και ο Γιώργος Ντόλκας μαζί με άλλους τρεις πατριώτες τους ξεκινούν την επανάσταση του 1821 στις 16 Μαρτίου στη Φροξυλιά Καλαβρύτων, αντί για το καλοκαίρι που είχε προγραμματίσει ο Παλαιών Πατρών Γερμανός. Υπάρχουν σχετικά έγγραφα στην Αγία Λαύρα αλλά και το μνημείο στην Χελωνοσπηλιά (Φροξυλιά) Καλαβρύτων. (Στην τοποθεσία της Φροξυλιάς του χωριού Τουρλάδα των Καλαβρύτων, έγιναν στις 16 και 17 Μαρτίου του 1821 δύο ένοπλα, ομαδικώς οργανωμένα προεπαναστατικά επεισόδια κατά των Τούρκων κατακτητών.
Συγκεκριμένα: Το απόγευμα της 16ης Μαρτίου ο Σωτήρης Παπαδαίος, από το Μάζι, με τους συντρόφους του, σε ενέδρα σκότωσαν τον αγγελιοφόρο του Βοεβόδα (Διοικητή) των Καλαβρύτων Αρναούτογλου (στα τούρκικα σημαίνει ο γιος του Αλβανού), ο οποίος μετέφερε έγγραφα προς τον Πασά της Τρίπολης και παράλληλα ενημέρωνε τα χωριά ότι την επομένη θα διήρχετο η πομπή του Βοεβόδα επίσης προς την Τρίπολη.
Την επομένη μέρα 17η Μαρτίου, οι Ιωάννης Χονδρογιάννης, Σωτήρης Παπαδαίος και οι άνδρες του Θανάσης Φεφές, Θανάσης Κωστόπουλος, όλοι από το Μάζι, ο Γιαννάκης Βύρας από τα Κρινόφυτα, ο Γαλάνης από τη Βρώσταινα, ο Ασημάκης και Γεώργιος Ντόλκας
από το Κάνι, μαζί και με άλλους ανώνυμους αγωνιστές, έστησαν ενέδρα πάλι στη θέση Φροξυλιά για να χτυπήσουν τον διερχόμενο Βοεβόδα Αρναούτογλου, ο οποίος θα μετέβαινε στην Τρίπολη να ενημερώσει τον εκεί Πασά για τις μυστικές κινήσεις των Προκρίτων των Καλαβρύτων. Όταν οι προπορευόμενοι Τούρκοι έφτασαν στην Φροξυλιά, δέχθηκαν την επίθεση των αγωνιστών και στη μάχη που έγινε σκοτώθηκαν μέλη της
συνοδείας του Αρναούτογλου, ο ίδιος δε έντρομος και αφού εγκατέλειψε όλα τα πράγματά του, επέστρεψε στα Καλάβρυτα και κλείστηκε στον πύργο του, εκεί όπου μετά από λίγες μέρες έπεσε στα χέρια των οπλαρχηγών των Καλαβρύτων οι οποίοι έκαψαν τον πύργο του στις 21 Μαρτίου, και απελευθέρωσαν την πόλη.)
Στην Πάρο το επίθετο Ντόλκας μαρτυρείται από το 1933, τότε ο γεννήτορας του παριανού κλάδου των Ντολκαίων Δήμος Ντόλκας του Ασημάκη από το Κάνι Καλαβρύτων (σημ. Μαζέϊκα ή Κλειτορία)  παντρεύεται την Βασιλική Πούλιου του Νικήτα το γένος Μπελούκη από τα Μάρμαρα. Το επίθετο είναι ως σήμερα γνωστό στην Παροικιά, στη Νάουσα και τα Μάρμαρα.
–1933. Ο Γενάρχης των Ντολκαίως στην Πάρο Δήμος Ντόλκας, επιπλοποιός, από το Κάνι Καλαβρύτων (γεν. 1910) νυμφεύεται την Βασιλική Πούλιου (γεν. 1916.) του Νικήτα και της Μαρουσώς το 1933 και μένουν μήνυμα στην περιοχή του Ζωγράφου Αττικής. Αποκτούν 7 παιδιά, τον Γεράσιμο (1935), Μαρία (1936), Νικήτα (1938), Λευτέρη 1939), Γιώργο (1940), Βαγγέλη (1944) και Τρισεύγενη (1948).
–1950. Σε φώτο του 1950 απεικονίζονται τα παιδιά του Δήμου και της Βασιλικής μαζί με ξαδέρφια τους (οικ. Μπελούκη, Καλλέργη) να κάνουν μπάνιο στην παραλία Τσουκαλία κοιν. Αρχιλόχου.
–1964. Αγορά αγροτεμαχίου το 1964 του Νικήτα Ντόλκα από τον Αντώνη Άγουρο στην περιοχή Άρυακας κοινότητα Αρχιλόχου.
–1965. Το 1965 ο Νικήτας Ντόλκας του Δήμου κτίζει εξοχική κατοικία στην περιοχή Άρυακας Αρχιλόχου. 
–1968. Το 1968 ο Νικήτας και Λευτέρης Ντόλκας κατασκευάζουν εργοστάσιο επίπλων στον Πρόδρομο της Πάρου απασχολώντας κατά περιόδους μέχρι 27 άτομα. Τα δύον αδέρφια συντηρούσαν μια μικρή βιοτεχνία στην περιοχή του Ζωγράφου από το 1962 μέχρι το 1982.
–1981. Η οικογένεια του Νικήτα Ντόλκα μετοικεί το 1981 από του Ζωγράφου στην Πάρο.
–1983. Το 1983 ο Λευτέρης και ο Νικήτας Ντόλκας αγοράζουν γη στην περιοχή Πιπέρι Νάουσας και μετά από ένα χρόνο δημιουργούν ξενοδοχειακή μονάδα.
–1987. Ο Γεράσιμος Ντόλκας του Δήμου μετοικεί για επαγγελματικούς λόγους μήνυμα στην Πάρο, περιοχή Άρυακας κοινότητα Αρχιλόχου το 1987.
–2010. Ιπτάμενος Πιλότος της Aegean Airways και EasyJet με τον βαθμό του συγκυβερνήτη το 2010 ο Δήμος Ντόλκας του Λευτέρη.   
–Ιπτάμενος Πιλότος της Easy Air με τον βαθμό του κυβερνήτη το 2015 ο Δήμος Ντόλκας του Λευτέρη.

Ντολφίνο: Οίκος Βενετών πατρικίων, ο οποίος έδωσε μεταξύ των άλλων ένα δόγη της Βενετίας (14ος αι.), δύο δούκες της Κρήτης (13ος αι.), καρδιναλίους της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας και άλλους αξιωματούχους. Στην Πάρο ήταν Ναύαρχος του Βενετικού στόλου. Πέθανε και ενταφιάστηκε στην Πάρο την περίοδο μεταξύ 1645-1675. Ο τάφος του και το οικόσημο του Ντολφίνο είναι σε ξωκλήσι κάτω από το μοναστήρι του Ταξιάρχη την Παναγιά την Καινούργια. Το οικόσημο της οικογένειας Dolfino είναι ομιλούντο ή φανερό και απεικονίζει όπως θα δείτε στην δεξιά στήλη, τρία δελφίνια όπου ο αριθμός τρία σημαίνει noble, εξαιρετικό, μέσα σε θάλασσα, που συμβολίζει τη ναυτοσύνη.

Ντοματαίος: Βλέπε Dhiomatero.

Ντόριας: Βλέπε Δόριας

Ντουλούφης ή Ντουλουφής: Βλέπε Δουλφής ή Δουλφαίος

Ντουντέσκος: Βλέπε Δουδέσκος.


Για οικόσημα βλέπε εδώ…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αλφαβητικός κατάλογος επιθέτων