Αλφαβητικός κατάλογος επιθέτων

Α, Β, Γ&G, Δ & D, Ε, Ζ, Η, Θ, Ι, Κ &C&Q, Λ, Μ, Ν, Ξ, Ο, Π, Ρ, Σ, Τ, Υ, Φ, Χ, Ψ, Ω

*Η ορθογραφία που είναι από αποσπάσματα παλιών εγγράφων παραμένει όπως είναι στο πρωτότυπο.

Ονοματολογία και οικοσημολογία περί Πάρου

Την εποχή της παγκοσμιοποίησης και της ισοπέδωσης γεγονότων και ιδεών, κρατών και λαών, η γενεαλογική έρευνα σαν ιστορική και κοινωνιολογική επιστήμη παρουσιάζει μια αξιοσημείωτη δημοτικότητα σε πολλές χώρες του κόσμου. Οι άνθρωποι δείχνουν ενδιαφέρον για την φυλετική τους καταγωγή, την εθνική του καταγωγή, τις οικογενειακές τους ρίζες και γενικά για τους προγόνους τους. Στην αναζωπύρωση αυτού του ενδιαφέροντος συντέλεσε και η δημιουργία πολυεθνικών κρατών (ΗΠΑ, Αυστραλία) που εμφανίστηκαν τους τελευταίους δύο αιώνες και τα ισχυρά μεταναστευτικά ρεύματα που ακολούθησαν αυτούς τους αιώνες.

Η ενασχόληση και η έρευνα για την γενεαλογία και τα οικόσημα είναι μια ευγενής πολιτιστική πράξη. Οι πηγές για την καταγωγή των οικογενειών μας επιθέτων είναι τα ιστορικά αρχεία των δημοσίων αρχών και ιδιωτικές συλλογές. Μέσα στις δημοτικές βιβλιοθήκες, ιστορικά αρχεία, εκκλησιαστικά αρχεία μπορούμε να βρούμε έγγραφα, προικοσύμφωνα, νοταριακές πράξεις, μητρώα, τα οποία σηματοδοτούν την καταγωγή μας. Τα εκάστοτε μαρμάρινα οικόσημα, είναι εντοιχισμένα σε οικίες, εκκλησίες, κοιμητήρια, αποτελούν και αυτά μέρος των πηγών αναδεικνύοντας τα σύμβολα των οικογενειακών μας επιθέτων.

Οι πρώτοι και οι πιο σημαντικοί ερευνητές ονοματολογίας στην Ελλάδα υπήρξαν οι Ν. Ανδριώτης και Α. Σιγάλας τον 19ο αιώνα και ο Μ. Τριανταφυλλίδης και Μ. Χατζιδάκης, Χρυς. Τσικριτσή-Κατσιανάκη τον 20ο αιώνα. Έρευνα για τα οικόσημα της Πάρου και αντίστοιχες δημιουργίες έχουν κάνει ο καθηγητής Νίκος Αλιπράντης, ο αρχαιολόγος-αρχιτέκτονας Αναστάσιος Ορλάνδος ο λαογράφος Ζαχαρίας Στέλλας, όπως φυσικά και ο φίλος και πολύτιμος συνεργάτης του blog Ιωάννης Βασιλειόπουλος. Σημειώνουμε ακόμα και τους ξένους Μεσαιωνιστές ιστοριοδίφες όπως ο Γερμανός Κ. Χοπφ, οι Άγγλοι Ο. Μίλλερ και Φ.Ο. Χασλουκ, ο Γάλλος Α. Μπισόν και ο Ολλανδός Β. Σλότ.

Η τοπική ονοματολογία και τα επίθετα της Πάρου χωρίζονται σε ομάδες.

Προέλευση - Καταγωγή

1. Ελληνικά – Παλαιοβυζαντινά βυζαντινά π.χ Αγαλλιανός, Αργυρόπουλος, Αρχολέως, Αλισαφής (πριν το 1204).

2. Φράγκικα - Δυτικά κυρίως Ισπανικά, Ιταλικά και Λοβαρδοβενέτικα π.χ. Κουαρτάνος, Τσιγώνιας, Αλιφιέρης, Αλιπράντης (μετά το 1204). Οι Φράγκοι κατέλαβαν την Πάρο το 1207 και προς ασφάλεια έκτισαν κάστρο στην Παροικιά και αργότερα στη Νάουσα και στα χωριά του Κεφάλου. Οι Παριανοί κατά ένα μεγάλο ποσοστό έχουν Ενετικά-Δυτικά επώνυμα αυτό οφείλεται.

α) στην Βενετοκρατούμενη Πάρο για πάνω απο 3 αιώνες κατα τον μεσαίωνα όπου πολλοί δυτικοί αποίκησαν.

β) μετά τον πόλεμο στην Κρήτη μεταξύ Κρητων, Κρητοβενετών εναντίων των Οθωμανών και νίκη των τελευταίων, πολλοί Κρητοβενετοί κατέφυγαν στις Κυκλάδες

Τα οικογενειακά ονόματα Ενετικής προέλευσης προέρχονται

α) από αναγνωρισμένα και υιοθετημένα νόθα παιδιά των Ενετών,

β) από μικτούς γάμους,

γ) από εξελληνισμένους Βενετούς, που λόγω πτώχευσης έχασαν πρώτα την ευγένειά τους και ύστερα το εθνικό τους φρόνημα,

δ) από βενετικά βαφτιστικά και

ε) πιθανόν και μερικά να προέρχονται από ονόματα Βενετών που επικράτησαν ως παρωνύμια για λόγους σκωπτικούς.

3. Μεταγενέστερα της άλωσης του Μωριά από τους Οθωμανούς και μετά την αποτυχημένη επανάσταση του Ορλόφ. Σε αυτή τη περίοδο κατέφευγαν στις Κυκλάδες πολλές οικογένειες του Μωριά. π.χ. Τριπολιτσιώτης, Δημητρακόπουλος, Μωραΐτης, Αναγνωστόπουλος, Ζησημόπουλος, Γραμματικόπουλος κ.α.

4. Πρόσφυγες. Αρκετοί και οι πρόσφυγες κυρίως από τα Παράλια της Μικράς Ασίας αλλά και απο τα Νησιά του Ανατολικού Αιγαίου μετά τον 19ο αιώνα. Τρία τα μεγάλα κύματα προσφύγων, το 1814 από τα Παράλια, το 1822-24 από Νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και το 1922 πάλι από τα παράλια της Μικράς Ασίας που έμελε να είναι και το τελειωτικό χτύπημα για τον Ελληνισμό της περιοχής.

Κατηγορίες

Εθνικά ή Πατριδωνυμικά-Toπωνυμιακά. Οικογενειακά ονόματα εννοούμε τα ονόματα εκείνα που φανερώνουν τον τόπο όπου ξενοδούλεψε και έζησε ο παρονομασμένος: Πολίτης από την Πόλη, ή πολύ συχνότερα τον τόπο απ’ όπου ήρθε, το χωριό απ’ όπου μετοίκησε. Οι καταλήξεις των πατριδωνυμικών που ακούμε στην Πάρο είναι οι: -αίος, ήτης, -ίτης, -ιος, -ιώτης. Μεταγενέστερες και νεότερες: -αϊτης, -ιάτης, -άνος, -ηνός, -ινός, -(ια)κός.

Επάγγελμα-παρατσούκλι, όπως π.χ. Ράπτης, Μυλωνάς, Χασούρης, Καρποδίνης, Ακάλεστος, Γαλανός, Μαούνης, Μαλαματένιος, κ.α.

Βαπτιστικά, όπως Δημητρίου, Γεωργίου, ή Παυλάκης, Γιαννάκης κ.α.

Αλφαβητικός κατάλογος επιθέτων

Α, Β, Γ, Δ & D, Ε, Ζ, Η, Θ, Ι, Κ & Q, Λ, Μ, Ν, Ξ, Ο, Π, Ρ, Σ, Τ, Υ, Φ, Χ, Ψ, Ω


*Η ορθογραφία που είναι από αποσπάσματα σε παλιά έγγραφα παραμένει όπως είναι στο πρωτότυπο.

Παριανά επίθετα Μ

Για οικόσημα βλέπε εδώ…

M

Μαβρίκος: Βλέπε Μαυρίκος

 

Μαβρουδής: Βλέπε Μαυρουδής

 

Μαγγιώρος: Καταγωγή από την Κωνσταντινούπολη.

–1933. Μαγγιώρος Λεωνίδας του Ιωάνν, 33 ετών, φανοποιός από την Κωνσταντινούπολη. Έτος εγγραφής στα δημοτολόγια Ναούσης το έτος 1933.

 

Μάγειρας: Παρωνυμικό επώνυμο. Ο Μάγειρας που συναντάμε το 1965 δεν έχει ίδια οικογενειακή ρίζα με την οικογένεια του 19ου αιώνα. Ήταν Αστυνομικός Πάρου με καταγωγή από την Ιστιαία Εύβοιας.

–1826. Σε διαθήκη στις 6 Ιανουαρίου 1826 αναφέρεται ο Νικόλαος Πέρου Μάγειρας.

–1827. Σε διανομή κληρονομιάς της 8 Μαρτίου 1827 αναφέρεται η ποτέ Σταματούλα Νικολάου Μάγειρα και η Νικολέτα Μάγειρα.

–1827. Σε προικοσύμφωνο της 8 Οκτωβρίου 1827 αναφέρεται ο Βασίλης Μάγειρας με χωράφι στην Βίγλα.

–1829: 9βρίου 27. Μαθητευόμενοι εις την Αλληλοδιδακτικήν Σχολήν της πόλεως Παροικιάς

Μάγειρας Γεώργιος ετών 5, Μάγειρας Πέτρος ετών 11 και η Μάγειρα Στελιανή ετών 3.

–1833. Σε κατάλογο της εν Παροίκια Ελληνοδιδακτικής Σχολής μαθητευόντων παιδιών στις 28 Απριλίου 1833 αναφέρεται ο Γ. και ο Κ. Μάγειρας.

–1965. Σε έγγραφα Παροικιάς αναφέρεται ο Παναγιώτης Μάγειρας. Αστυνομικός Πάρου από την Ιστιαία Εύβοιας. Είχε μια κόρη που επίσης ακολούθησε το επάγγελμα του Αστυνομικού.

–1975. Στην «Φωνή της Πάρου» του 1975 διαβάζουμε τα αποτελέσματα των μαθητικών αγώνων του Γυμνασίου Πάρου. Στον ακοντισμό θηλέων ο Θεοδώρα Μάγειρα κατέλαβε την τρίτη θέση.

 

Μαγίμογλου: Μικρασιάτης κάτοικος Ναούσης

 

Μάγκος: Βλέπε Μάνγκος

 

Μάγνης:

–1730. Πρακτικό εκλογής απεσταλμένου του κοινού της Παροικιάς στην Κωνσταντινούπολης στις 28 Ιανουαρίου 1730 μαρτυρείται ο παπά Ντεμένεγος Μάγνης.

 

Μαγνησάλης: (βλέπε Μαγνωσιώτης)

 

Μαγνησιώτης ή Μαγνήσαλης ή Μαγνωσάλης: Μικρασιάτης κάτοικος Ναούσης.

Επίθετο πατριδωνύμιο. Ο καταγόμενος από την Μαγνησία της Μικράς Ασίας. Στην Πάρο συναντάμε το επιθ. Μαγνήσαλης στα Μάρμαρα, αλλού Μανησάλης και Μανσαλής.

–1927. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 18 Ιανουαρίου 1927, είναι εγγεγραμμένος ο Ερωτόκριτος Αναστασίου Μαγνησαλής, ετών 35, κάτοικος Τσιπίδου, γεωργός, άγαμος.

 

Μαγουλάς: Παρωνύμιος.

–1914. Εγγεγραμμένος στο μητρώο Αρρένων της Κοινότητας Λευκών Πάρου το έτος γέννησης 1914 στις Λεύκες ο Μαγουλάς Στέφανος του Ιωάννη.

 

 

Μαγρηνές:

–1826. Στη διαθήκη του Νικολάου Γ. Μπιζά (Παροικιά 13 Μαρτίου 1826) αναφέρεται ο Ιωάννης Μαγρηνές.

 

Μαδράκης:

–1870. Στις 13 Σεπτεμβρίου 1870 ο 27χρονος βυρσοδέψης από την Πάρο Ηλίας Χαλκίτης του Νικολάου και της Σταμάτας Μανιάτη, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 19χρονη από την Πάρο Αγγελικώ Μαδράκη [Μαθράκη], του Μιχαήλ και της Ελένης.

 

Μαθιακάκης: Πατρωνυμικό επώνυμο από το Μαθιός, Ματθαίος. Ίσως Κρητικής καταγωγής.

–1822. Στα δημοτολόγια του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου) το 1822, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μαθιακάκης Κωνσταντίνος.

–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 37χρονος μεταπράτης Μαθιακάκης Κωνσταντίνος.

–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Μαθιακάκης Ιωάννης του Κωνσταντίνου, ετών 46, κρεοπώλης από τη Νάουσα, κάτοικος Παροικιάς, Μαθιακάκης Θεόδωρος του Κωνσταντίνου, ετών 38, μάγειρας από τη Νάουσα, κάτοικος Αθήνας και Μαθιακάκης Γεώργιος του Κωνσταντίνου, 30 ετών, εργάτης από τη Νάουσα.

–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Μαθιακάκης Ιωάννης του Κωνσταντίνου, ετών 44, κρεοπώλης από τη Νάουσα, κάτοικος Παροικιάς, Μαθιακάκης Θεόδωρος του Κωνσταντίνου, ετών 40, μάγειρας από τη Νάουσα, κάτοικος Αθήνας και Μαθιακάκης Γεώργιος του Κωνσταντίνου, 32 ετών, εργάτης από τη Νάουσα.

 

Μαθιουδάκης: Βαπτιστικό επώνυμο, από το Ματθαίος, Μαθιός, με καταγωγή από την Κρήτη.

–1827. Τον Αύγουστο του 1827 ο Αϊβαλιώτης ναυτικός Παναγιώτης Ιντζές, ιδιοκτήτης του πλοίου «Πέραμα», και ο Αθανάσιος Κομίλος, αϊβαιώτης, κάτοικος Νάξου, συμφωνούν τα εξής: Ο Κομίλος να αναλάβει όλα τα έξοδα του Ιντζέ, του πλοίου του και των ναυτών του και ο Ιντζές με το καράβι του «να περιέρχεται να λαφυραγωγεί δια θαλάσσης και δια ξηράς…». Ο Κομίλος, όντας κάτοικος της Νάξου και γνώστης των πραγμάτων, ειδοποιεί τον καπετάν Ιντζέ ότι ξέρει πως τα πρόβατα, που ανήκουν στους βοσκούς Ζόρηδες, βρίσκονται σε παραλιακή περιοχή της Νάξου, στον Άη Προκόπη, «και να μεταβεί για την αρπαγή τους». Ο Ιντζές, το βράδυ της ημέρας, που πήρε αυτή την είδηση, ξεκίνησε από την Πάρο «και εισήλθε προς το μέρος του Αγίου Προκοπίου δια νυκτός, και όσα πρόβατα ηύρον τα ελαφυραγώγησαν και το πρωί τα έφεραν με το πλοίο του προς το μέρος του Δρυού της Πάρου, και τα επώλησεν προς τους Κρήτας, Γιαννιόν Παπαδάκην, Νικόλαον Μαθιουδάκην, Αναγνώστην Κληρονόμον και Γεώργιον Αμανίτην, από τους οποίους αγόρασας έλαβον την συμπεφωνημένην των αυτών προβάτων και τα διένειμεν εν τω μεταξύ τους…»

 

Μαθράκης: Βλέπε Μαδράκης.

 

Μάϊνας: Επώνυμο παρωνύμιο.

–1950. Σε εκλογικό κατάλογο της Αντιπάρου στις 11 Ιανουαρίου 1950 υπάρχει εγγεγραμμένη η Μάϊνα Καλλιόπη, όνομα συζύγου Ευάγγελος, όνομα πατρός Α. Τριαντάφυλλος.

 

Μακαρίτης: Επίθετο-παρατσούκλι.

–1639. Μακαρίτης Μανώλης, ιδιοκτήτης της Μονής του Αγίου Αντωνίου το 1639.

–19ως αιώνας στο χωριό Μάρμαρα βρίσκουμε το επίθετο Μακαρίτης.

 

Μακάς: Καταγωγή από την Χίο.

–1834. Ο Κοσμάς Μακάς, Ελληνοδιδάσκαλος, από τη Χίο, διδάσκει «εν Πάρω εις τα λεγόμενα τρία χωριά του Κεφάλου», όπως αναφέρει σε έκθεσή του ο διδάσκαλος Λεόντιος Αναστασιάδης, «ο οποίος εξέτασε στο Ναύπλιο στις 2 Ιουνίου 1834 τον Κοσμά προκειμένου να βεβαιωθεί η ικανότητα του για να διορισθεί από το Δημόσιο διδάσκαλος».

 

Μακεδάκης:

–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχει εγγεγραμμένος ο, Μακεδάκης Χρύσος του Γεωργίου, ετών 63, μεταπράτης από τη Νάουσα, κάτοικος Σύρου.

Μακράκης:

–1850. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 21χρονος σιδηρουργός Νικόλαος Μακράκης. Έδωσε όρκο στις 1 Μαρτίου 1850.

 

Μακρής: Παρωνύμιο.

–1829: 9βρίου 27. Μαθητευόμενοι εις την Αλληλοδιδακτικήν Σχολήν της πόλεως Παροικιάς

Μακρής Ανέστης ετών 20.

–1831. Στο προικοσύμφωνο Ιωάννη Ζηλιτζήρη (γονείς του: Νικολός και η Ελένη Ζηλιτζήρη) και Μαρίας Μπαρμπαρή (Παροικιά 20 Φεβρουαρίου 1831). «η κυρία Αρμελινιώ, θυγάτηρ ποτέ Στέλιου Μακρή και σύζυγος νυν του Γεώργη Καμινάρη έχουσα η ρηθείσα Αρμελίνα με τον προαποθανόντα σύζυγόν της Μανόλην Πέτρου Μπαρμπαρή ονόματι Μαρίαν, δίδει δέκα εικόνες και μία καρδιά ασημένια με τίμιον ξύλον μέσα». (ΓΑΚ, 219, 137ν)

–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 30χρονος γεωργός Αναστάσιος Μακρής.

–1876. Στις 23 Μαΐου 1876 ο παριανή Μακρής Κωνσταντίνος 45 ετών και Ελένη Βάλβη κάτοικοι Σύρου δηλώνουν τον θάνατο της κόρης τους Καλλιόπη 2 ετών κάτοικο Ερμούπολης. Ασθένεια: Δυσεντερία.

–1878. Στις 18 Μαρτίου 1878 ο παριανός λιθοξόος Σαρρής Νικόλαος 30 ετών κάτοικος Σύρου δηλώνει τον θάνατο του συγγενή του Βιδάλη Ευάγγελου του Φρατζ. κάτοικος Ερμούπολης. Ασθένεια: πνιγμός. Μητέρα του η Μαριγώ Μακρή.

–1900. Σε ομαδική φωτογράφηση στις 7 Οκτωβρίου του 1900 απεικονίζεται ο Κωνσταντίνος Μακρής, ειρηνοδίκης και η Ναταλία Δημητρακοπούλου - Μακρή.

–1901. Στο πρώτο φύλλο της 1ης Ιουλίου 1901, το «Αιγαίον» αναγγέλλει τον γάμο του Κωνσταντίνου Μακρή και της Ναταλίας Παν. Δημητρακοπούλου: «Ο τέως ειρηνοδίκης μας κ. Κων. Μακρής ετέλεσε τους γάμους του εν μέσω γενικής χαράς συγγενών και φίλων μετά της δεσποινίδος Ναταλίας Π. Δημητρακόπουλου». Η Ναταλία ήταν ένα από τα επτά παιδιά που είχε αποκτήσει ο Παναγιώτης Δ. Δημητρακόπουλος (1847-1910), διευθυντής του οινοποιείου Ζάννου και Ρώς στην Πάρο, με την Αικατερίνη Κ. Κρίσπη (1855-1945). Γεννήθηκε στην Πάρο το 1877 και πέθανε στην Αθήνα το 1905 σε ηλικία μόλις 28 ετών αφήνοντας ένα γιό, τον Δημήτρη. Το «Αιγαίον» αναγγέλλει τον θάνατό της Ναταλίας στο φ.175, 10 Μαΐου 1905, ως εξής: «Μετά βραχείαν νόσον, καθ’ ής μάταιαι πάσαι αι προσπάθειαι της Επιστήμης και αι φιλόστοργοι περιποιήσεις των οικείων απέβησαν, απέθανε πρό ημερών εν Θήβαις εν νεαρωτάτη ηλικία η ενάρετος και έγκριτος δέσποινα Ναταλία Μακρή, σύζυγος προφιλής του συμπολίτου κ. Κ. Μακρή, ειρηνοδίκου και θυγάτηρ του εγκρίτου εν Πάρω συμπολίτου κ. Π. Δημητρακόπουλου». 

–1929. Σε ομαδική φωτογράφηση στην περιοχή Καλάμι στις 27 Ιουλίου 1929 απεικονίζεται ο Δημήτριος Μακρής.

–1975. Στην «Φωνή της Πάρου» του 1975 διαβάζουμε τα αποτελέσματα των μαθητικών αγώνων του Γυμνασίου Πάρου. Στην Δισκοβολία ο Μακρής Γεώργιος κατέλαβε την δεύτερη θέση.

 

Μακριδάκης:

–1844. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών το 1844 είναι εγγεγραμμένος ο 40χρονος σιδηρουργός Ιωάννης Μακριδάκης και ο 60χρονος γεωργός Κυριάκος Μακριδάκης.

–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 43χρονος σιδηρουργός Μακριδάκης Ιωάννης.

 

Μακρόγλους ή Μακρόγλου:

–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 63χρονος γεωργός Κυριάκος Μακρόγλους.

 

–Μαλαγαρδής: Σύνθετο επώνυμο λατινικής ρίζας. Από τις λέξις Mala (λατ. Κακός) και garbin από παραφθορά του γαρμπή (νοτιοδυτικός άνεμος). Η Παριανός κλάδος έχει καταγωγή από τον Μυλοπόταμο Ρεθύμνου Κρήτης ενώ προγενέστερα μετοίκισαν από τη δύση (ίσως Ενετοί). Το σπίτι της μονοκλαδικής οικογένειας της Πάρου, είναι ένα όμορφο υστεροαναγεννησιακό αρχοντικό και βρίσκεται μπροστά από ένα όμορφο κήπο, στην γωνία του οποίου είναι κτισμένη εκκλησία της Αγίας Κυριακής, προς τιμήν της (συζύγου) Μαλαγαρδή Κυριακή. Σε επαφή του είναι σήμερα η Δημοτική Βιβλιοθήκη «Ιωάννης Α. Γκίκας».  

Σπουδαίο μέλος της ο Φιλόλογος Νικόλαος Στ. Μαλαγαρδής αλλά και ο αδερφός του νομικός Ευάγγελος Στυλ. Μαλαγαρδής..

–1852  Ο ιερέας, επίσης Νικόλαος Μαλαγαρδής (1852-1907), που πέθανε ξαφνικά στο πλοίο το 1907, ετεροθαλής αδελφός των Νικολάου Στυλ. Μαλαγαρδή και Ευάγγελου Στυλ. Μαλαγαρδή.

–1861. Ο Φιλόλογος και γυμνασιάρχης ο Νικόλαος Στυλ. Μαλαγαρδής γεννήθηκε στην Πάρο το 1861. Τεκνο του η Ελένη Ν. Μαλαγαρδή. Απεβίωσε το 1929.

–1864. Γεννιέται στην Πάρο το 1864 ο Ευάγγελος Στυλ. Μαλαγαρδής, αδερφός του ο Νικόλαος Στυλ. Μαλαγαρδής. Απόφοιτος της Νομικής Σχολής. Απεβίωσε το 1942.

–1885. Το 1885 γεννιέται ο Ελευθέριος Ν. Μαλαγαρδής. ήταν ανιψιός του καθηγητή Νικολάου Στυλ. Μαλαγαρδή και του Ευάγγελου Στυλ. Μαλαγαρδή, ο δε πατέρας του ήταν ο ιερέας, επίσης Νικόλαος Μαλαγαρδής (1852-1907), που πέθανε ξαφνικά στο πλοίο το 1907, ετεροθαλής αδελφός των ανωτέρω.

–1901. Έγγραφο Παροικιάς του 1901 «Το καλικαίρι του 1901 φθάνουν εις την ημετέραν πόλιν οι κ.κ. Βασίλειος Γράβαρης, καθηγητής [ύστερα γυμνασιάρχης, παππούς του ναυάρχου του Λ.Σ. Βασίλειου Γ. Γράβαρη], ο κ. Ευάγγελος Σ. Μαλαγαρδής [αδερφός του καθηγητή φιλολόγου γυμνασιάρχου Νικολάου Μαλαγαρδή] και Ελευθέριος Αυλήτης (sic) συμπολίται μας».

–1902. Η Ιακωβίνα Καμπάνη άφησε τη ζωή στα 17 χρόνια της τον Μάιο του 1902. Στη μνήμη της ο Μιχαήλ Ι. Μαλαγαρδής αφιέρωσε το εξής τετράστιχο. «Μόλις διήλθε δεκαεπτά ανοίξεις του Μαΐου κι ο Χάρος την αφήρπασε εκ του προσκαίρου βίου, Απ’ τας αγκάλας των γονιών την έρριψε στο μνήμα να την χαρή παντοτινά μεγάλο που είναι κρίμα!…»

–1902. Στις 13 Ιουλίου 1902 ανυπόκριτης της εφημερίδας «Αιγαίον» στην Πάρο ο Μιχαήλ Ι. Μαλαγαρδής.

–1903. Η εφημερίδα «ΑΙΓΑΙΟΝ» γράφει στις 5 Ιουλίου 1903.: «Υπό επιτυχίας αρίστης ετέφθησαν αι εξετάσεις του Ελλην. Σχολείου μας δικαιώσασαι την περί του Στολάρχου μας κ. Ιακ. Κυπραίου και των συναδέλφων αυτού κ.κ Ανδρομανάκου και Πατέλη κρατούσαν αρίστην φήμην ως διδασκάλων λαμπρών και του καθήκοντος. Επιφυλασσόμεθα δε εκτενέστερον να πραγματευθώμεν περί αυτών και των του Δημοτ. Σχολείου μας. Τοις αριστεύσασι μαθηταίς του Ελληνικού Σχολείου Στυλ. Μαλαγαρδή, Εμμ. Φωκιανό, Δ. Πατέλη, Δ. Τριαντάφυλλο, Ραγκούση, Αγγελάκη και Κυριαζάνο από καρδιάς συγχαίρομεν.

–1903. Στις 19 Ιουλίου 1903 ο Ευάγγελος Στυλ. Μαλαγαρδής αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Αιγαίον».

–1904. Από διαφήμιση στην εφημερίδα «Αιγαίον» στις 13 Μαρτίου 1904 διαβάζουμε: «Ο γνωστός εν Πάρω καλλιτέχνης κ. Μιχαήλ Μαλαγαρδής, ράπτης, θέλων να επεκτείνη τους … επλούτισεν εσχάτως το κατάστημά του διά νέων εμπορευμάτων και διά μεγάλης προμηθείας αποικιακών και λοιπών οικιακής χρήσεως πραγμάτων, τα οποία πωλεί εις τιμάς απιστεύτως ευθηνάς έχων ως αρχήν το εν τη καταναλώσει το κέρδος».

–1907. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 21 ετών υπάλληλος Σπύρος Φρ. Μαλαγαρδής άγαμος. Έδωσε όρκο στις 27 Ιανουαρίου 1907.

–1907. Ο ιερέας Νικόλαος Μαλαγαρδής γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Πάρο. Σπούδασε στην ιερατική σχολή Σύρου από όπου και χειροτονήθει ιεροδιάκονος. Διετέλεσε και διδάσκαλος στην Πάρο επί σειρά ετών σε ιδιωτική σχολή. Τον Ιούλιο του 1907 μετέβη στη Αθήνα λόγω αρρώστιας του και 13 μέρες αργότερα του ίδιου μήνα, επέστρεψε με το ατμόπλοιο της εταιρίας Διακάκη «Πειραιεύς» εξέπνευσε την 4η πρωινή ώρα εντός του ατμόπλοιου και εξώθι στην Σύρο, σε ηλικία 55 περίπου ετών.

–1907. Εφημερίδα «Αιγαίον» 24 Σεπτεμβρίου 1907.: «Οι αρμόδιοι πρέπει να εξυπνήσουν και να μεριμνήσουν σπουδαίως διά την καθαριότητα της ατυχούς αυτής πόλεως φειδόμενα της υγείας των κατοίκων. Εικόνα ειδεχθη και απαισίαν παρουσιάζουν αι συνοικίαι της πόλεως (Παροικιά), ιδίως αι προς το νότιον μέρος της πόλεως, ο ενταύθα χρηστός έμπορορράπτης, κ. Μιχ. Φρ. Μαλαγαρδής, διεμαρτύρετο ο ατυχής άνθρωπος ότι υποφέρει εκ συνεχών κεφαλαλγίων ως εκ των επισεσωρευμένων πρό του καταστήματός του ακαθαρσιών της συνοικίας, ο δε ατυχής γέρων Δημοδιδάσκαλος, ιερεύς Ιωάννης Μαύρης κατοικών πλησίον εκεί τι να ειπή… Επικαλούμεθα το έλεος των αρμοδίων.»

–1908. Στα «Κοιωνικά» της 26ης Ιανουαρίου 1908 γράφει: «Την παρελθούσαν Παρασκευήν 18ην τρέχοντος μηνός Ιανουαρίου ετελέσθησαν εν Πάρω, εν μέσω συρροής συγγενών και φίλων οι γάμοι του αρίστου νέου κ. Ελευθέριου Ν. Μαλαγαρδή μετά της επ’ αρεταίς και μορφώσει διακεκριμένης δος Ελένης Μαρκέζη. Ως παράνυμφοι παρέστησαν η δις Αρχοντούλα Μπάου και ο αδελφός της νύφης κ. Χαράλαμπος Μαρκέζης».

Προφανώς ο γαμπρός (γεννήθηκε το 1885) ήταν ανιψιός του καθηγητή Νικολάου Στυλ. Μαλαγαρδή και του Ευάγγελου Στυλ. Μαλαγαρδή, ο δε πατέρας του ήταν ο ιερέας, επίσης Νικόλαος Μαλαγαρδής (1852-1907), που πέθανε ξαφνικά στο πλοίο το 1907, ετεροθαλής αδελφός των ανωτέρω.

–1921. Στις 10 Οκτωβρίου 1921 ο 35χρονος υπάλληλος από την Πάρο Σπύρος Μαλαγαρδής του Φραγκίσκου και της Μαρίας Κομνηνού παντρεύεται στην Ερμούπολη την 24χρονη από την Πάρο Ελένη Στάβαρη του Δημοσθένη και της Αθηνάς Κορκοδείλου.

–1929. Ο Παριανός Φιλόλογος και γυμνασιάρχης Νικόλαος Στυλ. Μαλαγαρδής πέθανε το 1929.

–1931, σε φωτογραφεία μπροστά στην Εκατονταπυλιανή, διακρίνεται η Πανδώρα και Μάχη Μαλαγαρδή.

–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Μαλαγαρδή Στ. Αικατερίνη.

 

Μαλαγαροτής: Ίσως πρόσφυγες.

–1825. Στα δημοτολόγια Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 31χρονος Νικόλαος Μαλαγαροτής και ο Μιχαήλ Μαλαγαροτής.

–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 53χρονος μεταπράτης Νικόλαος Μαλαγαροτής και ο 53χρονος μεταπράτης Μιχαήλ Μαλαγαροτής.

 

Μάλαγμας: Βλέπε Μάλαμας

 

Μαλακης: Παρωνυμικό επώνυμο από την λέξη μαλακός.

–1740. Σε προικοσύμφωνο Παροικίας στις 14 Ιουλίου 1740, του Αντώνη Γιακουμή Βιτζαρά με την θυγατέρα Δημητράκη Μαλακη ονόματι Ανούσα.

 

Μάλαμας ή Μάλαγμας: Γνωστό στην Πάρο ως βαπτηστικό, βλέπε το προικοσύμφωνο Βενιέρη του 1825.«Προικοσύμφωνο κυρίας Σμαραγδής κόρη ποτέ Μιχαλάκη Βενιέρη» Παροικιά, 25 Ιανουαρίου 1825. «Την σήμερον ήλθον εις συμβατικόν τρόπον υπανδείας η κυρία Μάλαμα σύζυγος ποτέ Μιχελάκη Βενιέρη μετά του κυρίου Νικολάου Χαλκιά και η μέν πρώτη δίδει στην κόρη της Σμαραγδή Βενιέρη διά βοήθειαν της την εικόνα της Δευτέρας Παρουσίας ανημένιαν με τα πορτέλα της εικόνας του Αγίου Χαραλάμπους, την εικόνα του Μέγα Ταξιάρχη Μιχαήλ» (ΓΑΚ, 215, 108r)

 

Μαλαματένιος: Επίθετο επάγγελμα-παρωνύμιο, από την λέξη αμάλαμα = καθαρό μέταλλο (χρυσό κλπ), αυτός που πουλάει χρυσό ή ασχολείται με μέταλλα κλπ (Μαλάματα). Η οικογένεια Μαλαματένιου, κατάγεται από το νησί Φώκαια, στον Αδραμυτικό Κόλπο του Αϊβαλίου της Μικράς Ασίας. Υπολογίζεται ότι στις Κυκλάδες και πιο συγκεκριμένα, στην Νάουσα της Πάρου, ήρθαν πριν την πρώτη μικρασιατική καταστροφή του 1814. Κλάδος της ίδια οικογένειας υπάρχει και στη Νάξο από την ίδια περίοδο.

Η οικογενειακή μαρτυρία μιλάει για τρία αδέρφια ναυτικούς να φεύγουν απ το νησί τους την Φώκαια κυνηγημένα. Οι δύο έφτασαν στη Νάουσα και ασχολήθηκαν με την αλιεία και τις θαλάσσιες μεταφορές ενώ ο συνέχισε την ζωή του στη Νάξο. Απόγονοι του σήμερα, κτηνοτρόφοι στην ορεινή Νάξο.

Ο κλάδος της Μάρπησσας αναφέρεται πρώτη φορά το 1875 σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μαλαματένιος Πέτρος του Μπατίστα 44 ετών κτηματίας. Υιός του Μπατίστα που πρωτοσυναντάμε στη Νάουσα.

Το 1881 δύο αδερφάδες από την Μάρπησσα, η μία Μαλαματένιου από τον άντρα της (ίσως ο Πέτρος Μαλαματένιος του Μπατίστα) υιοθετούν από την Αθήνα ένα αγόρι (η Μαλαματένιου …), τον Σταμάτη και ένα κορίτσι η άλλη αδερφή, την Άννα.

Τον Σταμάτη Μαλαματένιο και την Άννα, τα δυο υιοθετημένα παιδιά από τις δυο αδερφάδες, τους πάντρεψαν μεταξύ τους ίσως για να μην χαθεί η περιουσία τους. Παιδιά τους ήταν ο Λεονάρδος, Βατίστας, Πέτρος και 4 κόρες.

Το παρωνύμιο, των Μαλαματένιων, ήταν Κουίβερές  πού το εφεραν από την Ιωνία.

–1795. Το 1795 γεννιέται ο Αντώνιος Παντελής ή Μαλαματένιος; (ίσως παρωνύμιο) Κτηματίας κάτοικος Παροικιάς.

–1810. Το 1810 γεννιέται ο Μπατίστας Μαλαματένιος, έμπορος κάτοικος Νάουσας.

–1829. Ο ονομαστικός κατάλογος των μαθητών του Αλληλοδιδακτικού Σχολείου της Νάουσας του σχολικού έτους 1829.

«Οι μαθητευόμενοι εις την Αλληλοδιδακτικήν Σχολήν της κομοπόλεως Ναούσης»

Μιχαήλ Μαλαγματένιος ετών 8, Ιωάννης Μαλαγματένιος ετών 7, Πατίστας Μαλαγματένιος ετών 17.

–1832. Εν Ναούση της Πάρου τη 27 Μαρτίου 1832, σε έγγραφο της σχολής του Αγίου Αθανασίου αναφέρεται ο Μπατίστας Μαλαματένιος.

–1843. Σε ονομαστικό κατάλογο των εκλογικών αποτελεσμάτων Νάουσας στις 27 Οκτωβρίου 1843 αναφέρεται ο Μπατίστας Μαλαματένιος.

–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 33χρονος μεταπράτης Μαλαματένιος Μπατίστας

–1860. Στις 4 Μαΐου 1860 σε συμβολαιογραφική πράξη [Επιτροπικό] στην Σύρου αναφέρεται ο κάτοικος Πάρου Νικόλαος Μπαρμπαρήγος κυβερνήτης να διορίζει επιτροπικό σε ελλ. Πλοίο των τζερνίκιον «Αγιος Νικόλαος τον εν Πάρω Μαλαματένιο Γεώργιο.

–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μαλαματένιος Πέτρος του Μπατίστα 44 ετών κτηματίας. 

–1878. Το 1878 γεννιέται στη Νάουσα ο μετέπειτα γεωργός Μαλαματένιος Αντώνιος του Επαμεινώνδα.

–1881. Το 1881 δύο αδερφάδες από την Μάρπησσα, η μία Μαλαματένιου από τον άντρα της (ίσως ο Πέτρος Μαλαματένιος του Μπατίστα)  υιοθετούν από την Αθήνα ένα αγόρι (η Μαλαματένιου …), τον Σταμάτη και ένα κορίτσι η άλλη αδερφή, την Άννα.

Τον Σταμάτη Μαλαματένιο και την Άννα, τα δυο υιοθετημένα παιδιά από τις δυο αδερφάδες, τους πάντρεψαν μεταξύ τους το 1896 ίσως για να μην χαθεί η περιουσία τους. Παιδιά τους ήταν ο Βατίστας, η Ελένη, η Εμμανουήλ, η Μαρίακα, ο Λεονάρδος, η Δήμητρα και ο Βατίστας.

–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Μαλαματένιος Αντώνιος του Μπατίστα, 35 ετών, γεωργός από τη Νάουσα, Μαλαματένιος Βασίλειος του Μπατίστα, 44 ετών, ναύτης από τη Νάουσα, Μαλαματένιος Γεώργιος του Μπατίστα, 47 ετών, ναύτης από τη Νάουσα, Μαλαματένιος Εμμανουήλ του Πατίστα, ετών 39, έμπορος από τη Νάουσα, κάτοικος Αλεξάνδρειας, Μαλαματένιος Επαμεινώνδας του Πατίστα, ετών 31, γεωργός από τη Νάουσα, Μαλαματένιος Λεονάρδος του Πατίστα, 40 ετών αλιεύς από τη Νάουσα, Μαλαματένιος Μπατίστας του Λεονάρδου, ετών 72, κτηματίας από τη Νάουσα και Μαλαματένιος Νικόλαος του Γεωργίου, 24 ετών, ναύτης από τη Νάουσα, απεβίωσε.

–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Μαλαματένιος Αντώνιος του Μπατίστα, 37 ετών, γεωργός από τη Νάουσα, Μαλαματένιος Βασίλειος του Μπατίστα, 46 ετών, ναύτης από τη Νάουσα, Μαλαματένιος Γεώργιος του Μπατίστα, 49 ετών, ναύτης από τη Νάουσα, Μαλαματένιος Εμμανουήλ του Πατίστα, ετών 41, έμπορος από τη Νάουσα, κάτοικος Αλεξάνδρειας, Μαλαματένιος Επαμεινώνδας του Πατίστα, ετών 31, γεωργός από τη Νάουσα, Μαλαματένιος Λεονάρδος του Πατίστα, 42 ετών αλιεύς από τη Νάουσα, Μαλαματένιος Μπατίστας του Λεονάρδου, ετών 74, κτηματίας από τη Νάουσα και Μαλαματένιος Νικόλαος του Γεωργίου, 26 ετών, ναύτης από τη Νάουσα.

1903. Στο Δημοτολόγιο του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903 είναι εγγεγραμμένος ο Πέτρος Μπατίστα Μαλαματένιος, ετών 70, κτηματίας, έγγαμος.

1903. Στο Δημοτολόγιο του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903 είναι εγγεγραμμένη η Ελένη Πέτρου Μαλαματένιου, ετών 65, οικιακά, έγγαμος.

1903. Στο Δημοτολόγιο του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903 είναι εγγεγραμμένος ο Σταμάτης Πέτρου Μαλαματένιος, ετών 32, έμπορος, έγγαμος.

1903. Στο Δημοτολόγιο του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903 είναι εγγεγραμμένη η Άννα Σταμάτη Μαλαματένιου, ετών 22, οικιακά, έγγαμος.

1903. Στο Δημοτολόγιο του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903 είναι εγγεγραμμένος ο Πέτρος Σταμάτη Μαλαματένιος, ετών 5, άνευ, άγαμος.

1903. Στο Δημοτολόγιο του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903 είναι εγγεγραμμένη η Φραντζίδενα? Πέτρου Μαλαματένιου, ετών 4, άνευ, άγαμος.

–1904. Το 1904 γεννιέται στη Νάουσα ο Μαλαματένιος Λεονάρδος του Ανδρέα, ναυτικός.

–1907. Η εφημερίδα «Αιγαίον» στο φ. 260, 14 Ιουλίου 1907 ανακοινώνει: «Όπως πάντοτε εν πλήρει ησυχία και τάξει διεξήχθησαν την προπαρελθούσαν Κυριακήν αι δημοτικαί εκλογαί, εκλεχθέντων δημάρχων του μεν δήμου Πάρου του κ. Πέτρου Μπάου, επί οκταετίαν ήδη τοιούτου, Υρίας του κ. Φραγκ. Χανιώτου, Ναούσης του κ. Σπυρίδωνος Κονταρίνη και Μαρπίσσης κ. Σταματίου Μαλαματένιου. Δημοτικοί Σύμβουλοι εκ του Δήμου Πάρου εξελέγησαν κατά σειράν επιτυχίας οι κάτωθι: 1)Ηρακλής Φωκιανός 2) Ιωάν. Νικηφόρος 3) Γεώργιος Πελοποννήσιος 4) Ιωάν. Βιάζης 5) Δημ. Μαύρος 6) Νικόλαος Φραγκούλης 7) Αθανάσιος Μαρινόπουλος 8) Γ. Γράβαρης 9) Δημ. Καλλίερος 10) Χρ. Πανταζόπουλος 11) Αθαν. Μαύρος».

–1911. Σταμάτιος Δ. Μαλαματένιος εμποροκτηματίας και Δήμαρχος Μάρπησσας το 1911.

–1911. Εμμανουήλ Μπ. Μαλαματένιος, από την Νάουσα, εγκαταστάθηκα από μικρή ηλικία στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Έμπορος το 1911 στην οδό Ραμλίου.

–1911. Μπατίστας Λεον. Μαλαματένιος, έμπορος στη Νάουσα το 1911.

–1914. Στις 16 Μαρτίου 1914 ο 45χρονος εργάτης από την Πάρο Στυλιανός Βαβανός του Ιάκωβου και της Κυριακή Μαλαματένιου [κάτοικοι Πάρου] παντρεύεται στην Ερμούπολη την 40χρονη από την Νάξο Αυγουστίνα Μαρούλη, του Γεωργίου, και της Κυριακής Μπεμπένη [κάτοικοι Νάξου].

–1919. Το 1919 γεννιέται στη Νάουσα ο Μαλαματένιος Βασίλειος του Μπατίστα.

–1920 από τους ιδρυτές, όπως προκύπτουν από το βιβλίο πρακτικών του Συνδέσμου «Εν Πειραίει Συνδέσμου Ναουσαίων Πάρου» είναι ο Λεονάρδος Μαλαματένιος.

–1930. Το 1930 γεννιέται στη Νάουσα ο Μαλαματένιος Στυλιανός του Ιωάννη.

–1932. Το 1932 γεννιέται στη Νάουσα η Μαλαματένιου Νικολέτα του Σπύρου.

–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 68χρονος κάτοικος Νάουσας, Μαλαματένιος Αντώνιος του Επαμεινώνδα, γεωργός, ο Μαλαματένιος Ιωάννης του Λεονάρδου, αλιεύς 62 ετών, ο Μαλαματένιος Νικόλαος του Λεονάρδου 61 ετών ναυτικός, ο 56χρονος ναυτικός Μαλαματένιος Γεώργιος του Μάρκου, ο 50χρονος κτηματίας Μαλαματένιος Βασίλειος του Μάρκου, ο 50χρονος αλιεύς Μαλαματένιος Λεονάρδος του Γρηγορίου, ο 33χρονος αλιεύς Μαλαματένιος Δημήτριος του Ανδρέα, ο 36χρονος αλιεύς Μαλαματένιος Γεώργιος του Γρηγορίου, ο 43χρονος ναυτικός Μαλαματένιος Σπυρίδων του Γρηγορίου, ο 22χρονος αλιεύς Μαλαματένιος Μάρκος του Γεωργίου, ο 28χρονος ναυτικός Μαλαματένιος Λεονάρδος του Νικολάου, ο 29χρονος γεωργός Μαλαματένιος Επαμεινώνδα του Αντωνίου, ο 26χρονος εργάτης Μαλαματένιος Νικόλαος του Αντωνίου, ο 24χρονος γεωργός Μαλαματένιος Βασίλειος του Αντωνίου, ο 30χρονος ναυτικός Μαλαματένιος Παναγιώτης του Ανδρέα, ο 26χρονος αλιεύς Μαλαματένιος Μπατίστας του Ιωάννη, ο 26χρονος αλιεύς Μπαλαματένιος Μπατίστας του Ανδρέα και ο 21χρονος γεωργός Μαλαματένιος Κωνσταντίνος του Αντωνίου.

–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Μάρπησσας στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μαλαματένιος Σταμάτιος του Πέτρου, 75 ετών κτηματίας, ο Μαλαματένιος Βατίστας του Σταματίου 39 ετών εργάτης και ο 28χρονος εργάτης Μαλαματένιος Λεονάρδος του Σταμάτη.

–1947. Στις 20 Ιουνίου 1947, το στο Κοινοτικό Συμβούλιο Ναούσης συμμετέχει και ο Λεωνάρδος Μαλαματένιος.

–1950. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 19 Αυγούστου 1950, υπάρχει εγγεγραμμένη η Μαλαματένιου Σπυράνη, όνομα συζύγου Λεονάρδος, όνομα πατρός Νικ. Μπαρμπαρήγος και η Μαλαματένιου Άννα, όνομα συζύγου Λεονάρδου, όνομα πατρός Εμμανουήλ Καρποδίνης.

–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Σπύρου Ζαμπία, όνομα συζύγου Παναγιώτης, όνομα πατρός Γρηγόριος Μαλαματένιος, η Κάπαρη Μαριγώ, όνομα συζύγου Ιωάννης, όνομα πατρός Γρηγόριος Μαλαματένιος, η Μαλαματένιου Ασπασία, όνομα συζύγου Λεονάρδος, όνομα πατρός Ιωάννης Σιφναίος, η Παντελαίου Άννα, όνομα συζύγου Παναγιώτης, όνομα πατρός Γρηγόριος Μαλαματένιος, η Μωραΐτη Παρασκευή, όνομα συζύγου Αθανάσιος, όνομα πατρός Γρηγόριος Μαλαματένιος, η Μαλαματένιου Φλώρα, όνομα συζύγου Δημήτριος, όνομα πατρός Λινάρδος Σκιαδάς, η Μαλαματένιου Αργυρώ, όνομα συζύγου Ανδρέας, όνομα πατρός Δημήτριος Καράντζας, η Μαλαματένιου Μαρουσώ, όνομα συζύγου Επαμεινώνδας, όνομα πατρός Δημήτριος Καρποδίνης, η Μαλαματένιου Ασπασία, όνομα συζύγου Γεώργιος, όνομα πατρός Αντώνιος Δαβερώνας.

–1954. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1954, υπάρχει εγγεγραμμένη η Μαλαματένιου Ειρήνη του Δημητρίου, έτος γέννησης 1932.

–1959. 5 Απριλίου 1959. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΚΛΟΓΩΝ ΝΑΟΥΣΗΣ

Ψηφίσαντες 582 άκυρα 3

Συνδυασμός «ΕΞΩΡΑΪΣΜΟΣ» υπό του κ.κ. Σταύρον Κορτιάνον ψηφοδέλτια 325.

Εκλέγονται 4 οι εξής: Κορτιάνος Στ. σταυροί προτιμήσεως 227, Μπαφίτης Γ. Πέτρος 104, Μαλαματένιος Ν. Λεονάρδος 62 και Βελένζας Νικόλαος 58.

Συνδυασμός «ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ» υπό τον κ. Δημ. Καρποδίνην ψηφοδ. 153. Εκλέγονται δύο: Καρποδίνης Δ. με 127 και Βιτσαδάκης Παναγ. 37.

Συνδυασμός «ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΣ» ψηφοδ. 108. Εκλέγεται ο αρχηγός του Συνδυασμού και νυν Πρόεδρος της Κοινότητος κ. Αντώνιος Σιφναίος με ψήφους 72.

ΤΑ ΦΑΙΔΡΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΕΙΣ ΝΑΟΥΣΑΝ

Εις τας Κοινοτικάς εκλογάς εν Ναούση υπέβαλον υποψηφιότητα 35 υποψήφιοι διεκδικούντες τας 582 ψήφους εις έκαστον των οποίων αντιστοιχούσι 16 ψηφοφόροι!

Την ορθήν κρίσιν εις τους 35, οι πλείστοι των οποίων υπέβαλον υποψηφιότητα δια καθαρώς προσωπικούς και εγωιστικούς λόγους, έδωσε ψηφοφόρος, όστις αντί ψηφοδελτίου έρριψεν εις την ψηφοδόχον την «ΦΩΝΗΝ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ»

Είθε η «ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ» να εισέλθη πραγματικά εις τα ώτα των μη ακουόντων Ναουσαίων ίνα μη συμβούν παρόμοιαι ανοησίαι εις μελλούσας Κοινοτικάς εκλογάς.

 

Μαλαξός: Το επώνυμο Μαλαξός γνωστό στην Πάρο από τον παριανό επίσκοπο Νύσσης Νεόφυτο, που έφερε το ανωτέρω επώνυμο. Ο Ιερομόναχος Νεόφυτος Μαλαξός θα καταγόταν από την Νάουσα. Το επών., βυζαντινής καταγωγής, γνωστό από τον 16ο αιώνα, απαντά στην Άνδρο και στο Καστελλόριζο αλλά και στην Κάρπαθο, προελθών από το Καστελλόριζο, και στη Λίνδο της Ρόδου σε έγγρ. Του 1550. Το επών. και στο Ναύπλιο, που το έφερε κάτοικος της Βενετίας, τον 16ο αι.

–1674. Γράφει ο ιστορικός της καθολικής κοινότητας Νάξου Ι. Μαρκόπολις, «Δια την χαρμόσυνον είδησιν εγκαταστάσεως των Καπουκίνων στην Νάουσαν, οι κάτοικοι της Ναούσης, καθολικοί και ορθόδοξοι, κατασυγκινηθέντες από τα επαγωγά διδάγματα των πατέρων Καπουκίνων, προέβησαν εις επανειλημμένας ενεργείας παρά τοις αρμοδίοις δια την μονίν εγκατάστασιν των πτωχών της Ασσίζης εις την πόλιν των. Επί μακράν σειράν ετών εξακολουθούν να απευθύνουν εγγράφους αιτήσεις προς τας προϊσταμένας αρχάς του τάγματος δια την εκπλήρωσιν του κοινού πόθου των. Επί τέλους το 1674 η αίτησις των εγένετο αποδεκτή. Απερίγραπτος υπήρξε η χαρά και πρωτοφανής ο ενθουσιασμός των κατοίκων της Ναούσης δια την χαρμόσυνον είδησιν περί οριστικής εγκαταστάσεως των Καπουκίνων εις την κωμόπολιν των. Επ’ ευκαιρία του ευφροσύνου αγγέλματος προσύλθον διάφοροι ορθόδοξοι ιερείς και οι προύχοντες της Ναούσης, καθολικοί και ορθόδοξοι, ενώπιον του Γάλλου υποπρόξενου , και υπέγραψαν το έγγραφον. Εις δόξαν Χριστού αμήν. Εν έτει 1674 Δεκεμβρίου 25, εν κάστρω Νάουσας, όλοι ομόγνωμα και ομονιασμένοι προσμένουμε τους αιδεσιμοτάτους πατέρες να έρθουν εδώ να κτίσουν ένα μοναστήρι και δια σημάδι και βεβαίωσιν πως τους δεχόμαστε με κάθε μας καρδίαν και πολλά μετά χαράς υπογράφομε το παρόν γράμμα οι υποκάτωθεν υπογεγραμμένοι…» (υπογράφουν 12 ορθόδοξοι ιερείς και δυο καθολικοί, ο π. Λεονάρδος Φρέρης εφημέριος του Αγίου Γεωργίου Νάουσας και ο π. Δομένιος Κρίσπης. Και 40 πρόκριτοι εκ των οποίων οι αδερφοί Γιράρδοι κ.α.). Ο Σακελλάριος Ναούσης, ο Σκευοφύλαξ Ναούσης παπά Νικόλαος Κορτιάνος, Πρωτόπαπας, Ηλίας ιερεύς και Σακελλάριος Ναούσης, Πρωτοσύγκελος Νικόδημος ιερομόναχος, παπα Νικόλαος Ρούσης (ίσως Ρούσσος), Παπα Δημητρης, Παπα Θεόδωρος Πατελάς (ίσως Πατέλης), Παπα Τζάνες Καλούργης (Καλλέργης), παπα Χριστόφορος, Παπα Γιώργης Πουλός, Θεόδωρος …, παπα Νικολός Μαρκαντάτος, Ανεγνώστης Ρινιέρης (Ρενιέρης), Ανδρέας Καλούργης (Καλλέργης), Ιωάννης Κορτιάνος, Ιωάννης Ντελαγραμμάτικας, Γιωάννης Νταμουλής, Γιάκουμος Ρούσος (Ρούσσος), Γεώργης Καλλέργης,  PRE Domenico Crispo, Νικηφόρος Γεράρδης, Μιχελέτος Σπυρίδος, Αντώνης Μαλαξός, Ανδρέας Σμυρνιός, Φρατζέσκος Γρίσπος, Γεώργης Σαλονικιός, Τζάνες Καζανόβας, Ιωάννης Λευκαρός, Μιχέλης Σαλονικιός, Marco Foscolo, Ιωάννης Μοσκονάς, Αντώνης Γρυπάρης, Ιωάννης Σκούταρης, Φρατζέσκος Καλέργης, Ανεγνώστης Καρτιάνος, Γεώργης…, Ντεμενεγος Μεντρινός (Μενδρινός), Δημήτρης Στοφιλάς, Αντώνης Γρυπάρης, Γεώργης …, Δημήτρης …, Γεώργης …, Γεώργης Αλαβάνος, Δημήτρης Βασταζής, Νικολής Μπάρμπερης, Δημήτρης …, Μπατίστας Γεράρδης, Νικόλαος Γεράρδης.

–1730. Σε προικοσύμφωνο Νάουσας 8 Νοεμ. 1730 «τα δύο χωράφια του Μαλαξού εις την Αγίαν Ειρήνην».

–1730. Μητροπολίτης Νύσσης ο πάριος Νεόφυτος Μαλαξός.

–1747. Το 1747 σε έγγραφο Ναούσης μνημονεύεται ο «Μαλαξός».

–1748. Το Ζαμπετάκι του σιορ Αντωνάκη Μαλαξού πωλεί ένα χωράφι στον Αντώνιο Τζαννάκη «εν τη θέση του Λιμπηδίου» (Νάουσα 6 Δεκ. 1748).

 

Μαλατέστας: Μαλα-τέστα= Κακό-κεφάλι (λατ.). Το κυματιστό ρητό στο κάτω μέρος του οικόσημου αναγράφει: tempus takenti tempus loquendi και μεταφράζεται ως Καιρός του σιώπα καιρός του ομιλώ. Η οικογένεια Μαλατέστα ήρθε στις Κυκλάδες και συγκεκριμένα στη Νάξο από την Βενετία και μετέπειτα στην Πάρο, προγενέστερη  καταγωγή από το Ρίμινι της Ιταλίας όπου υπήρξαν ηγεμόνες του Ρίμινι (1295-1500). Στην Πάρο μαρτυρείται τον 15ο αιώνα σε Μονή στα Κραύγα ενώ στη Νάξο μετά το 1210. Οι Μαλατέστα ήταν άρχοντες στη Νάξο με φέουδο και εξέλιπαν στα μέσα του 18ου αιώνα.

Η πειρατεία, η ναυτιλία και η καλλιέργεια της γης σύντομα διαμόρφωσαν όπως σημειώνεται κάπου μια ντόπια τάξη ολιγαρχίας, στην οποία προσχώρησαν και οι εξελληνισθέντες παλαιοί Βενετοί φεουδάρχες. Εμφανίζονται δηλαδή οι αρχοντικές οικογένειες, που διέθεταν αρκετή κτηματική περιουσία, χρήματα, καράβια, ανεμόμυλους, μοναστήρια και αξιώματα, όπως Μαυρογένη, Κονδύλη, Κρίσπη, Χαμάρτου, Γεράρδη, Βατιμπέλα, Κορτιάνου, Μαλατέστα, Δελαγραμμάτη, Ναυπλιώτη, Καμπάνη κ.α.

O Εμμανουήλ Σαγκριώτης σημειώνει: «Εντεύθεν προκύπτει ότι πλείσται Ενετικαί οικογένειες γνωριζόμεναι εκ των ονομάτων ησπάσθησαν την Ορθοδοξία ως οι Μαλατέσται, Κορτιάνοι, Βεντούροι, Γαβαλά, Βιτσαρά, Δαβερώνα, Δελέντα και άλλοι γενομένοι, μάλιστα, ως εικός, οι φανατικότεροι των Ορθοδόξων».

–1610. Στις 24 Φεβρουαρίου 1610. Αγορά του αγρού του Ιω. Γεωργίου Μαλατέστα.

–1611. Άγιος Ιωάννης του Θεολόγου στα Κραύγα ιδρύθηκε το 1611 από τον Κοσμά Μαλατέστα.  Στην αυλή της μονής υπάρχει μαρμάρινη πλάκα, η οποία έχει χαραγμένη την παρακάτψ επιγραφή: «Κοσμάς Μαλατέστας IC | XC NI | KA Ιουλήου ακ’ (21)».

–1614 ιερομόναχος στην μονή Ταξιαρχών ηγούμενος Αρσένιος Μαλατέστας.

–1663. Δωρεά κληροδοτήματος μοναχής Καλήστρατης στου πατέρες Ιησουήτες ARSI, Gallia 105, 1 φ. 457.

Εις δόξαν Χριστού αμήν 1663 ιούλιος 11.

Έστοντας και ποτέ λυρά Καλήστρατη μοναχή και να αφήση δια την ψυχήν της στα μοναστήρια του αγίου όρους ήγουν στην λάβραν και στην ασημόπετραν δυο σπιτια κατώγια με το εκλησιαδάκι του μέγαν Ταξιάρχην και με τα δικαιώματά των απόξω από το υγιαλόν και να των αφήση και 12 γρόσια να πλερόνουσι χαράτζι της αφεντίας και νάναι σήμερον 25 χρόνοι και επέκεινα και κανείς από τα μοναστίρια να μην τα γυρέψουν μόνον εχαλασθήκασι και αφτώονται και η εκκλησία να γίνη ωσάν αχούρι και ο κόσμος να πλερόνη τόσους χρόνους τοχαράτζι και να ζημιονούμεθα εις τούτο εμάθαμε πως οι πατέρες οι γεζουίταις (Ιησουήτες) θε να έρθουνε και κτίσουνε εδώ μοναστήρι δια την ψυχήν τως ήγουν ο προεστώς πατέρας γάσπα εμανουήλ (Γασπάρο Εμμανουήλ) από την συντροφίαν του Ιησού και να πάρη και άλλους τόπους εκέι κοντά εις τα άνωθεν χαλάσματα εις τούτο εθελήσαμεν εμείς οι υποκάτωθεν υπογεγραμμένοι παπάδες και γέροντες και η επίλοιπη κομουνιτά (κοινότητα) του καστελίου αγούση (Ναούσης) και δίνομεν του αυτού πατέρα τα άνωθεν σπίτια και τα δικαιώματά τως όλα και δίνομεν τους και το χαράτζι (κεφαλικός φόρος) γρόσια 12  δια να μην τα χάνη η χώρα από την σήμερον να τα κτίση να τα κάμη ως θέλει και βούλεται ωσάν καθολικά πράγματα εδικά του να τ’άχουσιν ως τον αιώνα του αιώνος που να στέκη ο κόσμος και κανείς να μην τους τα πέρνη ποτέ και εμείς όλοι μας να τους μαντινιέρωμεν (ιτ. =συντηρούμε) τους άνωθεν πατέρες σε παντοτινόν και αναπαμένον ποσέσο (ιτ. =αναμφισβήτητη κατοχή).

Δια το αληθές γράφομεν και ιδιοχείρος μας όσοι ξεύρομεν και όσοι δεν ηξεύρομεν βάνομεν άλλους να γράψουσιν δια λόγου μας.

Παπα αντώνις στέργω τα άνωθεν (δεν αναφερεται επωνυμο)

Σκελλάριος αγούσης (Σακελλάριος Ναούσης) στέργω τα άνωθεν και επίτροπος

Παπα δημήτρις τριαντάφυλος (Τριαντάφυλλος, πρώτη μαρτυρία) στέργω και επίτροπος

Παπα νικόλαος κρουτιανός στέργω (Κορτιάνος, πρώτη μαρτυρία)

Παπα δημήτρις γαρατιάς στέργω (ίσως Γρατσίας)

Πρωτόπαπας στέργω

Γαβριήλ ιερομόναχος στέργω

Γεώργις Μοσκωνάς στέργω (Μοσχονάς, γνωστό από το 1639).

Ιωάννης σκουτάριος στέργω και επίτροπος (πρωτη μαρτυρία)

Μαστρο γληγόρις μπηρμπηνιας στέργω και επίτροπος (Πιρπινιάς ή Περπινιάς, μαρτυρείται  από το 1652)

Ανεγνώστης Σκορδήλης στέργω (Σκορδίλης, γνωστό από το 1606 )

Παπα Θεόδωρος στέργω

Κωνσταντής Μοστράτος στέργω (μαρτυρείται από το 1658)

Παπα Τζάνες Καλέργης στέργω (μαρτυρείται από το 1652)

Παπα Χριστόφορος στέργω

Γιαννούλης Μπρούτος στέργω (μαρτυρείται από το 1658)

Νικόλα Μαραπότζο στέργω (πρώτη μαρτυρία, γνωστό ως τον 19ο αι.)

Αποστόλης Ραγούσης στέργω (μαρτυρείται από το 1501)

Ανδρέας Ακριβός στέργω (μαρτυρείται από το 1613 μέχρι τον 18ο αι.)

Βασίλης Σαλονικαίος στέργω (μαρτυρείται από το 1652 μέχρι τον 18ο αι.)

Δημήτρης Μαλατέστας στέργω (μαρτυρείται από το 1610)

Μιχέλης Ακριβός στέργω (μαρτυρείται από το 1613 μέχρι τον 18ο αι.)

Γεώργις Πιρπηνιάς στέργω (μαρτυρείται από το 1652 μέχρι τον 19ο αι.)

Δομένεγος Μεδρινός στέργω (Μενδρινός, μαρτυρείται από το 1610)

Τζόρτζης Μαρκαδιάντος στέργω (Πρώτη αναφορά, γνωστό μέχρι τον 19ο αι.)

Νικόλας Κουρτιάνος στέργω (πρώτη αναφορά)

Γεώργις Φωκάνας στέργω (ίσως Φωκιανός)

Ανεγνώστης Μπελόνιας στέργω (πρώτη αναφορά, γνωστό μέχρι τον 20ο αι.)

Γεώργις Μαλατέστας στέργω

Τζανίς Μαλατέστας στέργω (γνωστό από το 1610)

Φρατζέσκος Καλέργης στέργω (Καλλέργης, γνωστό από το 1652)

Ιωάννης Ραγούσης στέργω (γνωστό από το 1501)

Ιωάννης Γρατσίας στέργω (πρώτη μαρτυρία)

Γεώργιος Σαλονικαίος (μαρτυρείται από το 1652 μέχρι τον 18ο αι.)

 και νοτάριος του καστελίου Άγουσας (Νάουσας) έγραψαμεν με θέλημα της κομουνιτάς και στερεώνω τα άνωθεν και τα όπισθεν.

–1663. Αιτήσεις Ναουσαίων στον ηγούμενο Νάξου Γασπάρο Εμμανουήλ α)ARSI Galloa .455

Ευλαβέστατε και αιδεσιμώτατε εν Χω Πάτερ

Η ευχή της αγιωσύνης σου απάνω μας και εις όλον το νησίν τούτο. Έστοντας και από δεκατέσσερες χρόνους οπού λείπουσιν οι ευλαβέστατοι πατέρες της συντροφίας από το νησί μας επαρακαλέσαμεν πολλαίς φοραίς να γυρίσουν εδώ οπού τους είχαμε προτήτερα χρόνους επτά και ακόμη δεν εστραφήκασι αν καλά και πάντα μας ήταξαν καλήν όρεξιν. Τώρα οπού ακούομεν πως ήλθασι εις την Τήνο και εις την Μήλον πρέπον μας εφάνηκεν να δείξωμεν και εμείς την αγάπην και τον πόθον οπού είχαμεν να τους απολαύσωμεν εδώ και να παραλέσωμεν να μας τους επέμψη η αιδεσιμότης σου σαν εκείνος οπού τους ορίζει όλους και δεν γυρεύει άλλο παρά να τους στείλη εκεί οπού εμπορούσι να βοηθήσουν ταις ψυχαίς εις σωτηρίαν παντοτινήν και δόξαν του Θεού και απαντέχοντας τούτην την χάριν φιλούμεν τα χείρας της αιδεσιμότης σου όσοι εδώ κάτω υπογράψαμε.

Από την Πάρον στας 16 του ιουλίου 1663.

Νικόλαος (Ρούσσος) ιερεύς και οικονόμος αγούσης σακελλάριος στέργω τα άνωθεν

Παπα δημήτριος τριαντάφυλος στέργω

Ιωασάφ ιερομόναχος μαλατέστας στέργω

Παπα Τζάνες Καλέργης στέργω

Παπα δημήτρις γανάτζες στέργω

Νικηφόρος γιράρδης στέργω τα άνωθεν

Γεώργις μοσκονάς στέργω

Τζουάνες μοσκονάς δούλος της εντιμότης σας

Τζουάνες κωταρίς δούλος της αιδεσιμότης σας

Μαστρο γληγόρης (Περπινιάνης) δούλος της αιδεσιμότης σας

Ανδρέας καλέργης δούλος της αιδεσιμότης σας

Δημήτρις μαλατέστας δούλος της αιδεσιμότης σας

Νικήτας μεδρινός στέργω

Ανεγνώστης ραγούσης στέργω.

–1669. Το επώνυμο Μαλατέστας σε χρήση μέχρι σήμερα στη Νάουσα και στην Παροικιά, το έφεραν διακεκριμένα μέλη της οικογένειας. Αναφέρουμε τους Ναουσαίους ηγούμενος της Μονής Ιβήρων Μακάριο Αρσένιο Μαλατέστα και της Μονής Ταξιαρχών Κουνάδου Αρσένιο Μαλατέστα το 1669-1670.

–1670. Σε έγγραφο Ναούσης στις 25 Νοεμβρίου 1670 αναφέρεται ο Αρσένιος Μαλατέστας, ιερεύς, ηγούμενος της μονής Ταξιαρχών Κουνάδου «εις το σπίτι έμενα του υπογράφου Γεωργίου Σαλονικαίου και νοτάριου Άγουσας».

–1672. Σε αίτημα των παριανών προς τον προϊστάμενο της γαλλικής επαρχίας Πατέρα της Καθολικής Εκκλησίας  Jacques Dinet για να ζητήσουν πατέρες της καθολικής εκκλησίας να έρθουν στην Πάρο. «Ταπεινοπρεπώς παρακαλούμεν την πανοσιώτη σας, ωσάν προηγούμενος οικουμενικός και πατριάρχης της αγίας και υπέρ ενδόξου συντροφιάς υου Ιησού να συγκλίνει εις το να μας έλθουν ωδε εις τον τόπον μας πατέρες δια να κατοικήσουν εδώ έως εις τα άλλα νησιά δια να ημπορέσωμεν και ημείς να λάβωμεν εκείνη την βοήθειαν και ωφέλειαν της ψυχής μας μαζί κα την επιστήμην δια τους μεταγεναστέρους μας, επειδή ξεύρωμεν καλότατα ότι πως η πανοσιώτησας και η τρισκία της όλα ο σκοπός και ο πόθος άλλο δεν είναι εις όλα τα πάντα μόνον να γυρέψετε την μεγαλύτερην δόξα του Θεού και της σωτηρίας των ψυχών εις κάθε τόπον όπου ευρίσκονται…»

Πάρος: εν έτι σωτήριω 1672 εν μήνι μαίω (29) εις το παλαιόν: + Ταπεινός Μητροπολίτης Παροναξίας Μελέτιος.

Το πιο πάνω αίτημα υπογράφουν χριστιανοί, καθολικοί και ορθόδοξοι, κατοίκων της Νάουσας μεταξύ άλλων και ο Παπά Δημήτριος Μαλατέστας και ο Τζωάννης Μαλατέστας.

–1675. Στις 15 Μαΐου 1675. Σε επιστολή Ναουσαίων προς τον πρεσβευτή των Γάλλων, αιτώντας Καπουκίνους πατέρες  υπογράφει ο Δημήτρης Μαλατέστας.

–1700. Στις 1η Οκτωβρίου 1700 αναφέρεται σε έγγραφο πώλησης χωραφιού στον Τζιπίδο η Ειρήνη του ποτέ Γεώργιου Γερασίμου Καρυωτάκη θυγατέρα…» Ενώπιον του ιερέα και πρωτεκδίκου Κεφάλου Δημητρίου Λουκή η Ειρήνη κόρη του Γεωργίου Γερασίμου Καρυωτάκη πωλεί στον Μανόλη Παπάλεο ένα χωράφι στο Βαρσαμάδο για 15 ρεάλια, και στράτα κουμούνα (δημόσια οδό). Το υπογράφουν ο μοναχός, αγιογράφος Νικόδημος Γεράρδης, ο Νικ. Φιλινάκης? Και ο Ανεγνώστης Μαλατέστας.

Μετά τις υπογραφές έχουμε μια συμπληρωματική παράγραφο, είδος υστερόγραφου (κοντιτζίλε γράφεται στο χειρόγραφο) Υπογράφουν οι: ιερέας Μελέτιος Σιδεράκης, Γ. Τριβυζάς και ο ιερέας Δημήτριος Λουκής που έγραψε και το κοντίτζιλε.

–1717. Σε προικοσύμφωνο του Γ. Χειλά και Μαρκεζίνας Ροδαίου (Καστέλλι Νάουσας 21 Οκτ. 1717) «από δε τα ξωτικά το χωράφι οπού έχει εις το Ποδοβάτι σύμπλιον Ιωάννης Μαλατέστας».

–1719. Προικοσύμφωνο Γληνάκη Αξιώτη και Μαργαρίτας Αλιπράντε

(Καστέλλι Ναούσης, 21 Ιανουαρίου 1719)

Πάρος, Καστελλίω Νάουσα 21 Ιανουαρίου 1719. Εις δόξαν του παντοδύναμου και ζώντος Θεού. Εις την πρεσβείαν της αυτού μητρός, του αγίου μεγαλομάρτυρος Προκοπίου και πάντων των αγίων.

+Έθος παλαιόν και νόμος εδόθη παρά Θεού Παντοκράτορος προς το πληνθητικών (sic) των ανθρώπων, την ευλογίαν ενέλαβον ο Αβραάμ και η Σάρρα ελθέτω και όσοι τους νύν συμφωνούντας την σήμερον ήλθον εις συνίβασιν υπανδρείας τα δύο μέρη από το εν μέρος ο μαστρο Γλημάκης Αξώτης και από το έτερον η κερά Μαρούσα γυνή του ποτέ Μιχαήλ Αλιπράντε έχων η ρηθείσαν Μαρούσα θυγατέραν ονόματι Μαργαρίτα όπως την λάβη ο ρηθείς Γλημάκης διά γυναίκαν του νόμιμην και ευλογητικήν καθώς προστάζου οι θείοι και ιεροί νόμοι των θειων κανόνων εν πρώτοις και διά χάριν ποιρκός τάζει η κερά Μαρούσα της θυγατρός αυτής πρώτον τας ευχάς του Δεσπότου Χριστού και της Παναγίας, των γονέων της του πατρός της και την εδικήν της έπειτα της δώνει την εικόνα της Παναγίας το Γενέσιον να την εορτάζουν διά ψυχικήν των σωτηρίαν τα σπίτια όλα ανώγια και κατώγιον κάτωθεν και το αργαστήρι κάτωθεν των αυτών σπιτιών περό να της δώνη ο γαμπρός της ο μαστρο Γλημάκης ρεάλια μετρητά είκοσι πέντε, νούμερο ρεάλια 25- να τα κάνη ως βούλεται. Δύο τηλάρια, σεντόνια ζεύγη πέντε, κουρτίνες δύο, ένα πάπλωμα, πολίτικο μαξελάρια ζεύγη τέσσερα με τα ντύματάν τως από τις φορεσιές ης μπουστομάνικα ζευγη πέντε, τα τρία μεταξωτά μπουστομπράτζολα ζεύγη τρία χρυσά, κάρτζες ζευγη δυο κόκκινες, το ένα χρυσές και το άλλο σκλέτες, δύο ζεύγη μάνικες βελούδες, ένα καβάδι τζαητουνί να το κάμη ρούχο, τέσσερα κομμάτια δακτυλίδι μισή ντουζίνα περονοκούταλα ασημένια και μίαν κούπα ασημένη, ένα λύχνος της βίδας, μίαν ντουζίνα πιάτα και έξι απλάδενες του Αγκώνα, ένα χάλκωμα μικρό και ένα τηγάνι, δύο κασέλες, ένα τραπέζι το μεγάλο, ένα κατρέπτη μεγάλο μαύρο, μίαν τουζίνα πετζέτες και ένα ταβλομάντηλο, ένα βατζέλι μαρμαρένιο, από δε τα εξωτικά, το αμπέλι εν τη θέσει Κούμπαρένιος πλησίος Γεωργάκη Λευκάρου, τα χωράφια εν τη θέσει Αμπελά όλα, πλησίον του Ιωάννου Βασιλειόπουλου, το χωράφι εν τη θέσει Ξιφάρας με όλας του τα δικαιώματα, πλησίον Γερμάνου Κοντιτζά και ένα κρασοβούτζι, άλλο και την ευχήν της. Από δε το έτερον μέος ο μαστρο Γλημάκης πρώτον τας ευχάς του Δεσπότου Χριστού και της Παναγίας και των γονέων του το χωράφι εν τη θέσει Προκόπου, πλησίον Αγγελετάκη Νταμία, το έχει αγορά από την Κατερίνα του Ιωάννου Νταμία, έτερο χωράφι εν τη θέσει Βορού, πλησίον Ιωάννου Ντελέντα, ένα κομμάτι αμπέλι εν τη θέσει Μαράθι, πλησίον Δημήτρη Αναπλιώτη, ένα χάλκωμα της ρακής και ένα μικρό και οκτώ σαχάνια τρία παπλώματα πολίτικα, δύο πεύκια, ένα ζευγάρι μπουστομάνικα μεταξωτά και ρεάλια μετρητά τριακόσια, νούμερο ρεάλια 300. Άλλο και την ευχήν των γονέων του. Ξεκαθαρίζοντας τέρμεν δύο χρόνους με τον ερχομόν του να στεφανωθού ή και πρωτύτερα έλθει να έχει άδειαν να στεφανώνεται ειδέ και παντρευτεί ο Γλημάκης να παίρνη η κοπέλα από τα τίποτις των πενήντα γροσώ πράγμα ο μόνμπλιλέ (μόμπιλε), ο στάμπλιλέ είδε και πανδρευτή η κοπέλα να πάρη ο Γλημακης από των πραγμάτων της πενήντα γροσώ πράγμα.

Ακόμα λέσει και ετούτην  την κοντετζιόν, όντας έλθη το θέλημα του αφέντη του Θεού να στεφανωθού και αποβιώσου χωρίς να αφήσουν κληρονόμους να πηγαίνουν τα άνω γεγραμμένα πράγματα εις τους πλέον σιμωτέρους των συγγενών τος μην εξουσιάζοντας άλλο η νύμφη πάρεξ είκοσι γροσώ πράγμα να αφήνη διά την ψυχήν της ο στάμπιλε ο μόνμπιλε και ούχι περισσότερο, εις τούτο είναι στερκτή και τα δύο μέρη. Και εις ένδειξιν εγεγόνει το παρόν διαμαρτυρικόν των κάτωθεν αξιοπίστων και παρακαλετών μαρτύρων εις ασφάλειαν. Ακόμα δώνει η κερά Μαρούσα της θυγατρός της τις μάνδρες και σπιτότοπους κείμενες εις την Βρύση.

Διαμάρτυρας Γεώργιος Μοσχονάς.

Ιωάννης Κορτιάνος μάρτυρας παρακαλετός

Anduano Afermo quanto [di] sopra [=βεβαιώνω ως άνωθεν]

Ιωάννης μάρτυρας παρακαλετός ο Μαλατέστας

Τζάνες ο Καλλέργης πιστώς γέγραφα.

–1723. Στις 20 Νοεμβρίου 1723 προικοσύμφωνο Νάουσας του Γεωργάκη Νταμιράλια.

«Ο Μάρκος Νταμιράλιας και η σύζυγός του Κατερίνα δίδουν στον γιό τους Γεώργιο (…)» «Η Μαρούσα γυνή του ποτέ Αντωνάκη Μαλατέστα δίδει στην κόρη της Καλήτζα (…)».

–1724. Απόφαση του κοινού της Παροικιάς για την διατίμηση των προϊόντων και την απογραφή της κτηματικής περιουσίας όλων των κατοίκων. Κατά τη Γενική Συνέλευση της 13 Δεκεμβρίου 1724, αναφέρεται ο Ντεμένεγος Μαλατέστας.

–1723. «Προικοσύμφωνο Μιχαλάκη Μαλατέστα και Κατερίνας Βαβανού» Νάουσα 13 Νοεμβρίου 1723.

«Η Καλίτζα Ιωάννου Βαβανού δώνει στην κόρη της Κατερίνα μίαν εικόνα …. Και ο ευγενής αφέντης Ιωαννάκης Μαλατέστας ομού με την αρχόντισσαν του κυρίαν Βαρβαράκη τον δίνει (του γιού του) δύο εικόνες…».

–1729. «Προικοσύμφωνο του Γεωργίου Μοστράτου και Ειρήνης Μαλατέστα» Νάουσα, 8 Δεκεμβρίου 1729. «Η Ειρήνη, κόρη του αποθανόντος Αντωνάκη Μαλατέστα, προσφέρει (…)» (ΕΒΕ, Ξ 659)

–1733. Πρακτικό εκλογής απεσταλμένων του κοινού της Νάουσας στην Κωνσταντινούπολη στις 26 Οκτωβρίου 1733 αναφέρεται ο Φραγκέσκος Μαλατέστας.

–1735. Ο Ντεμένεος Μαλατέστας στην διαθήκη του (Καστέλλι Παροικιάς Ιανουάριου 1735) αφήνει στον ιερέα Ντεμένει Μαούνη ένα πουλάρι.

–1738. Μαρτυρία υπερασπίσεως συμπατριώτη τους ιερέα Φραγκίσκου Νταβερόνα προς τον καπουδάν πασά (για αντίδραση στην συγκέντρωση της φορολογίας), κατά τη Γενική Συνέλευση από τα κοινά της Πάρου, της 16 Ιουλίου 1738, υπογράφει ο Ιωάννης και ο Δημήτρης Μαλατέστας από τη Νάουσα της Πάρου.

–1743. Εκλογή κατά τη Γενική Συνέλευση «επιτρόπου και προβλέπτη» απεσταλμένου από τα κοινά της Πάρου, στις 20 Φεβρουαρίου 1743 αναφέρεται ο Μακάριος Μαλατέστας.

–1743. Γράμμα των κοινών της Πάρου προς τον Νικόλαο Μαυρογένη στις 20 Φεβρουαρίου 1743. Οι επίτροποι των κοινών παρακαλούν τον Ν. Μαυρογένη να γίνει βοεβόδας του νησιού τους και να αναλάβει την φορολογία του, προκειμένου να αποφύγουν τον ανεπιθύμητο Μακάριο Μαλατέστα από τη Νάουσα.

–1747. Σε πρακτικό εκλογής απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό της Παροικιάς σε Γενική Συνέλευση στις 26 Οκτωβρίου 1747 μαρτυρείται ο Αντώνιος Μαλατέστας.

–1750. Σε Πρακτικό εκλογής απεσταλμένου των επτά κοινών της Πάρου (Παροικιάς, Νάουσας, Κεφάλου, Τζιπίδου, Λευκών, Μαρμάρων, Δραγουλάς) στην Κωνσταντινούπολη της 23 Αυγούστου 1750, μαρτυρείται ο Αντώνης Μαλατέστας από τη Νάουσα.
–1751. Σε έγγραφο στις 4 Νοεμβρίου 1751, αναφέρεται ο Αντωνάκης Μαλατέστας με χωράφι στην θέση Χιροτρυπιά.

–1754. Σε Πωλητήριο έγγραφο στη Νάουσα 22 Σεπτ. 1754, ο ηγούμενος της Μονής Αγ. Ανδρέα Μελέτιος πωλεί «ένα χωράφι κείμενον εις τόπον θέσιν της Καρδιώτισσας πλησίον Μαρία του ποτέ Ιωάννη Πάντιμου και στράτα κοινή, η οποία στράτα το χωρίζει από του προηγούμενου Μακαρίου Μαλατέστα».

–1755. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 23 Αυγούστου 1755 μαρτυρείται ο προηγούμενος Μακάριος Νάουσας Μαλατέστας και ο Αντώνης Μαλατέστας από τη Νάουσα.

–1790. Γεννιέται στην Πάρο ο κτηματίας και ιδιοκτήτης ανεμόμυλου από τη Νάουσα Μαλατέστας Νικόλαος.

–1800. Πώληση χωραφιού. Πάρος εν τη Νάουσα 1800 Μαγίου 27. Την σήμερον διά του παρόντος μου δηλοποιώ εγώ ο υποκάτωθεν υπογεγραμμένος ότι πουλώ του ενδαισιμωτάτου αγίου σακελλαρίου Μοστράτου, ένα κομμάτι ξαμπέλισμα εις την Πηγάδα του Καγκιλιέρη πλησίον το αμπέλι του Αννακιού θυγατρός Γεωργίου Πρωτονεταρίου: διά γρόσια είκοσι: ήτοι: 20: καθώς το απόκοψιν ο Γιακουμάκης Βιτζαράς, τα οποία του τα εμλετρησεν εις χείρας σωστά και καλά μένοντας πληρωμένος και ευχαριστημένος και από την σήμερον του το απαραιτεί εις την εξουσίαν του να το κάνη ως θέλει και βούλεται ως ίδιος και καθολικός νοικοκύρης υποσχόμενος να το κουματιτέρη (;) εις παντοτεινό ποσέσιον και κόντρα του κάθε εναντίου: ο δε συγχύσας το παρόν να πέφτη είς … και κουντάνα της ευρισκομένης αυθεντίας, γρόσια πάλι είκοσι: και πάλιν το παρόν να έχη το κύρος και την ισχύν όθεν του δίνει την παρόν πουλησία βεβαιωμένη με την υπογραφήν μου εις ασφάλειαν. Φραντζέσκος Μαλατέστας βεβαιώνω το παρόν. Μανόλης Μαλατέστας γέγραφα το παρόν και μαρτυρώ.

–1804. Σε πωλητήριο χωραφιού του 1804 στη περιοχή Κραύγα Νάουσας, πλησίων Παρασκευή Μαλατέστα.

–1810. Στον Ντριό, όπου ναυλοχούσε ο τουρκικος στόλος με αρχηγό τον Χατζή Χουσεήν Μπέη «και σερασκέρη [αρχιναύαρχο] της άρσπης θάλασσας [Αιγαίου Πελάγους]», και με την παρουσία του Μητροπολίτη Παροναξίας Νεοφύτου Λαχοβάρη (1780-1811), ο οποίος «μαρτυρεί και βεβαιοί», διευθετήθηκε η διαφορά μεταξύ της Αυγουστινιώς, «γυνής του ποτέ Φραντζέσκου Νταμία», ιδιοκτήτριας της μονής του Αγίου Μηνά στο Μαράθι, και των αδελφών, οικονόμου Ναούσης Νταμία και Μάρκου Νταμία, ζητώντας, η πρώτη, να εφαρμοσθούν τα όσα διαλαμβάνει η διαθήκη της και «να μην αποτολμήση τινάς ίνα παραβαρύνη το άνωθεν μοναστήριον…».

Έτσι, με το ανωτέρω σούλφι (συμβιβασμός, συμφωνία) που συντάχθηκε «Εις Τριόν» 7 Αυγούστου 1810, στο χοζούρι (αναπαυτήριο, γραφείο) του Χουσεήν Μπέη, κανονίσθηκε ώστε το μοναστήρι, «ομού και ο Μαρκάκης», να δίδουν στην Αυγουστινιώ «τριάντα γρόσια τον καθέκαστον χρόνον και πέντε οκάδες μέλι και μισή οκά κερί….».

Το έγγραφο, που απευθύνεται προς τους προεστούς της Πάρου, υπογράφουν, μεταξύ άλλων, οι Πέτρος Μάτζας Μαυρογένεης, Νικόλαος Καλαβρός, κοινός επιστάτης, Τζάνες Κορτιάνος, Μαν. Μαλατέστας.

–1816. Ο Ρεφερενδάριος σκευοφύλαξ Μαλατέστας υπογράφει έγγραφο Παροικιάς στις 30 Σεπτεμβρίου 1816.
–1818. Κατάλογος Παροικιάς 22 Μαΐου 1818 "αμπ. Χωριδάκι σύμπλιος Αντώνη Μαλατέστα.
–1821. Αγωνιστής του 1821 Νικόλαος Μαλατέστας υπήρξε και γενικός Έφορος Ναούσης. ζ-Εικόνα της Θεοσκέπαστης δίδει ως προίκα στην αδερφή της Άννα Κασιώτη η Κατερίνη Αντ. Μαλατέστα. (προικοσύμφωνο Νάουσας, 17 Ιαν. 1823).

–1822. Σε έγγραφο των Παριανών στους Υδραίους στις 13 Απριλίου 1822 αναφέρεται ο Νικόλαος Μαλατέστας από τη Νάουσα.

–1822. Στις 30 Απριλίου 1822. Αστυνομικός Νάουσας Νικόλαος Μαλατέστας.

–1822. Πώληση χωραφιού. Επαρησιάσθη εις την Αστυνομίαν ο Γ. Φώτης Πανάς και λέγει ότι με ιδίαν του βουλή και γνώμη πουλεί ελευθέρως το χωράφι εις την Καρδιώτισσαν (Ναώνυμο τοπωνύμιο Ναούσης), εις τον Μάρκον Βλάσση, πλησίον: Χρίστος Αρματάς και Μανώλης Ρεκέρης (;) δια γρόσια τετρακόσια πενήντα πέντε, Νο455, ως εσυμφώνησαν εν τω αναμεταξύ τους, τα οποία γρόσια τα έλαβεν ο πουλητής σωστά και καλά και απαραιτεί το αυτό χωράφιον εις την παντελή εξουσίαν και κυριότητα του αγοραστού να το κάμνη ως θέλει και βούλεται ως ιδικόν του απόκτημα καλά πουλημένον και καλά αγορασμένον, ο συγχύσας την παρόν να υπόκειται εις τιμήν (;) και κουντάμα (;) της ευρισκομένης εξουσίας γρόσια διακόσια Ν: 200: διό και εις ένδειξιν έγινεν η παρούσα πούλησις υπογεγραμμένη τη ιδία του χειρί και παρά αξιοπίστων μαρτύρων εις ασφάλειαν. Νάουσα της Πάρου τη 7 Ιουλίου 1822. Φώτης Πανάς βεβαιώ το παρόν. Χρυσουλιώ γυνή Φώτη Πανά βεβεώνει την παρόν διά χειρός καμού σακελλαρίου Ναούσης και μαρτυρώ. Νικόλαος Μαλατέστας μάρτυς. Αντώνιος Κορτιάνος γέγραφα με θέλησιν του άνωθεν και μαρτυρώ.

–1823. Στην Περιοχή Νάουσας 17 Ιαν. 1823 «ένα χωράφι χέρισον οπού έχει μητρικόν της εις τοποθεσίαν Καλόγερο πλησίον Μανόλης Γαβαλάς, Νικόλαος Μαλατέστας και Βαγγέλης Καλογεράς, δια γρόσια εκατόν». Το ίδιο επώνυμο γράφεται και ως Καλόγηρος το 1831.

Στο ίδιο προικοσυμφωνο δίδει ως προίκα στην αδερφή της Άννα Κασιώτη η Κατερίνη Αντ. Μαλατέστα. (προικοσύμφωνο Νάουσας, 17 Ιαν. 1823). «Η κυρία το Κατερίνι γυνή ποτέ Αντωνάκη Μαλατέστα έχει αδερφή ονάματι Άννα Κασώτη, στην οποία δίδει τρία εικονίσματα, το ένα η Θεοσκέπαστη, η Δευτέρα Παρουσία και τα Άγια Φώτα». «Και ο κυρ Αντώνης Παρπόνης (ή Μπαρμπόνης) Χίος δεν προσφέρει εικόνα». (ΓΑΚ, κωδ. 213, 5v)

–1824. Σε διανομή κληρονομιάς στις 27 Νοεμβρίου 1824 αναφέρεται το χωράφι του πάλε ποτέ Μανουήλ Μαλατέστα και του Νικόλαου Μαλατέστα στη Νάουσα.

–1825. Ο Σκευοφύλαξ Αθανάσιος Μαλατέστας υπογράφει έγγραφο Παροικιάς στις 8 Φεβρουαρίου 1825.

–1825. Στις 19 Αυγούστου 1825 ο Ρεφερενδάριος σκευοφύλαξ Αθανάσιος Μαλατέστας συντάσσει τη διαθήκη της πρεσβυτέρας Μαλατέστα.

–1825. Χαρτοφύλαξ Νικόλαος Μαλατέστας, σε έγγραφο Νάουσας στις 11 Οκτωβρίου 1825.

–1826. Σε διαθήκη Παροικιάς στις 6 Ιανουαρίου 1826, ο διαθέτης προσφέρει «του σκευοφύλαξ και ρεφερενδάριος Παροικίας Αθανάσιου Μαλατέστα γρόσια είκοσι». (ρεφερενδάριος ήταν ένα από τα οφίκια ‘αξιώματα’ που δίδονταν κατά την εποχή της τουρκοκταρίας στους κληρικούς).

–1827. Σε εξόφληση κληρονομιάς στη Νάουσα στις 22 Μαΐου 1827 αναφέρεται ο Νικολάκης Μαλατέστας.

–1829: 9βρίου 27. Μαθητευόμενοι εις την Αλληλοδιδακτικήν Σχολήν της πόλεως Παροικιάς

Μαλατέστας Πέτρος ετών 9 και ο Μαλατέστας Ιωάννης ετών 7

–1829. Ο ονομαστικός κατάλογος των μαθητών του Αλληλοδιδακτικού Σχολείου της Νάουσας του σχολικού έτους 1829.

«Οι μαθητευόμενοι εις την Αλληλοδιδακτικήν Σχολήν της κομοπόλεως Ναούσης»

Αργυρώ Μαλατέστα ετών 15, Μαρία Μαλατέστα ετών 10 και Φραγκίσκος Μαλατέστας ετών 8.

–1829. Σε έγγραφο της Δημογεροντίας Πάρου και Αντιπάρου στις 19 Μαΐου 1829 υπογράφουν οι προσ. Επαρχ. Δημογέροντες: Δημήτριος Χαμάρτος, Νικόλαος Αρκάς, Νικ. Μαλατέστας, και ο Γραμματέας Ν. Βατιμπέλας.

–1829. Σε πληρεξούσιο στις 3 Ιουνίου του 1829 αναφέρεται ο Δημογέροντας Νικόλαος Μαλατέστας.

–1829. Στις 29 Σεπτεμβρίου 1829 αναφέρεται σε έγγραφο Παροικιάς ο Σκευοφύλαξ Αθανάσιος Μαλατέστας.

–1830. Από κατάλογο που είχε στείλει στο Υπουργείο Θρησκείας ο Επίσκοπος Παροναξίας Ιερόθεος στις 8 Φεβρουαρίου 1830, πληροφορούμαστε ότι η Πάρος διέθετε 52 ιερείς.

Κατωτέρω παραθέτουμε ονοματεπώνυμά με τα ανάλογα οφίκια που είχαν: Αθανάσιος Μαλατέστας σκευοφύλαξ.

–1830. Στις 12 Ιουλίου 1830 αναφέρεται σε πωλητήριο Παροικιάς ο Σκευοφύλαξ Αθανάσιος Μαλατέστας.

–1831. Στην Πάρο δημιουργούνται δύο στρατόπεδα: των Καποδιστριακών (Βιτσαράς, Χαμάρτος κ.α.) και των αντικαποδιστριακών (Κ. Κονδύλης, Λεον. Κονδύλης, Μιχ. Κρίσπης, Ν. Μαλατέστας κ.α.). Με παρακίνηση των Υδραίων επαναστατούν τα νησιά κατά του Καποδίστρια το 1831 και αντικαθιστούν τις τοπικές διοικήσεις ή τις κοινοτικές αρχές.

–1831. Σε έγγραφο του Παν. Δ. Δημητρακόπουλου στις 19 Οκτωβρίου 1831 αναφέρεις τον  Μαλατέστα ως κακοκέφαλον.

–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Νικόλαος Μαλατέστας καθώς και ο Ιωάννης Μαλατέστας από τα χωριά του Κεφάλου.

–1832. Εν Ναούση της Πάρου τη 27 Μαρτίου 1832, σε έγγραφο της σχολής του Αγίου Αθανασίου αναφέρεται ο Μαλατέστας Νικόλαος.

–1833. Στις 22 Οκτωβρίου 1833 ο Σκευοφύλαξ Αθανάσιος Μαλατέστας υπογράφει προικοσύμφωνο Παροικιάς του Δημητρίου Ι. Νίκα και της Αικατερίνης Γεωργίου Ζ. Μαύρη.

–1838. Σκευοφύλαξ Παροικιάς το 1838 αναφέρεται ο Αθανάσιος Μαλατέστας.

–1843. Στις 17  Οκτωβρίου 1843 η συνέλευση της αντιπολίτευσης επαναλαμβάνεται, αλλά πάλι χωρίς τον Δήμαρχο Θ. Καμπάνη ο οποίος κατηγορείται από τους παρευρισκομένους ότι «αισθάνεται ανώτερος του νόμου και προβάλει ανύπαρκτες προφάσεις». Η συνέλευση αποφασίζει να προχωρήσει στην εκλογή χωρίς τον Δήμαρχο! Πρόεδρος ανέλαβε ο Δ. Χαμάρτος και προσυπέγραψαν τα 5 γεροντότερα μέλη Ν. Πούλιος, Ιωάννης Καπαρός, Λεονάρδος Κονδύλης, Ηλίας Σαράντος, Νικόλαος Ρούσσος. Οι εκλογείς ήταν οι εξής:
Πόλις Παροικίας (Δήμαρχος Θ. Καμπάνης): Ζώρζης Μ Μαυρογένης, Δημήτριος Χαμάρτος, Πέτρος Μαυρομμάτης, Ν Α Ψαράκης, Αντ Ελ Χαμάρτος, Λεονάρδος Κονδύλης.
Κωμόπολις Λευκών (Πάρεδρος Κωνσταντίνος Χανιώτης): Εμμανουήλ Ν Αρκάς, Νικόλαος Γ Ρούσσος, Νικόλαος Γ Παντελαίος, Ιωάννης Α Δεσύλλας.

Κωμόπολις Ναούσης (Δήμαρχος Ν. Μαλατέστας): Δημήτριος Π Δημητρακόπουλος, Ηλίας Σαράντος, Ιωάννης Μεταξάς, Αντώνιος Κορτιάνος (δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας).
Χωρίον Κώστου(Πάρεδρος Ιωάννης Α. Καπαρός): Ιωάννης Α Καπαρός, Αναστάσιος Ρούσσος
Χωρίον Δραγουλά (Πάρεδρος Νικήτας Ν. Άγουρος): Γεώργιος Κληρονόμος
Χωρίον Μαρμάρων (Πάρεδρος Νικήτας Ν. Άγουρος): Ιωάννης Γιαννουλάκης, Νικήτας Άγουρος (δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας).

Χωρίον Τσιπίδου (Δήμαρχος Μαρπήσσης ΓΣ Δελαγραμμάτης): Νικόλαος Βατιμπέλας, Νικόλας Πούλιος, Γεώργιος Σ Δελαγραμμάτης (απών).

Χωρίον Ωλιάρου (Πάρεδρος Δ. Βιάζης): Παναγής Καλάργυρος, Ματθαίος Μαούνης.
Τα αποτελέσματα ανέδειξαν πληρεξουσίους Πάρου τους Δ. Π. Δημητρακόπουλο (21 ψήφοι) και Ζ. Μάτσα Μαυρογένη (21). Συμμετείχαν και οι Νικόλαος Ψαράκης (Παροικιά, 11 ψήφοι), Ν. Βατιμπέλας (Τσιπίδος, 7), Λεονάρδος Κονδύλης (Παροικία, 7), Νικόλαος Μαλατέστας (Νάουσα, 6 ψήφοι), Κωνσταντίνος Δαμίας (Παροικία, 6), Π. Μαυρομάτης (Παροικία, 6).

Ο Δήμαρχος Πάρου αρνήθηκε να επικυρώσει τις υπογραφές και συνεπώς την εκλογή.

–1843. Σε ονομαστικό κατάλογο των εκλογικών αποτελεσμάτων Νάουσας στις 27 Οκτωβρίου 1843 αναφέρεται ο Νικόλαος Μαλατέστας.

–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (συμπεριλαμβάνεται και ο Κώστος), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Νικόλαος Μαλατέστας 54 ετών, κτηματίας, ο 27χρονος  γεωργός Κωνσταντίνος Μαλατέστας.

–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 30χρονος γεωργός Αντώνιος Δ. Μαλατέστας, ο 36χρονος γεωργός Γεώργιος Φ. Μαλατέστας, ο 33χρονος πλοίαρχος Δημήτριος Φ. Μαλατέστας, ο 28χρονος γεωργός Εμμανουήλ Μαλατέστας, ο 55χρονςο γεωργός Ιωάννης Μαλατέστας, ο 43χρονος γεωργός Ιωάννης Μαλατέστας και ο 28χρονος γεωργός Πέτρος Φ. Μαλατέστας.

–1859. Στις 13 Οκτωβρίου 1859 μνημονεύεται σε συμβολαιογραφική πράξη [πληρεξούσιο] στην Σύρο η κάτοικος Νάουσας Πάρου Αργυρό Νικ. Μαλατέστα.

–1860. Στις 16 Ιανουαρίου 1860 σε συμβολαιογραφική πράξη [Εξόφληση] στην Σύρου αναφέρεται ότι ο κάτοικος Πάρου Αντώνης Βεντουρής βυρσοδέψης και η σύζυγός του Μαρηγώ Μαλατέστα εξοφλούν τον κάτοικο Πάρου νοσοκομειακό υπάλληλο Κουτσοδόντη Εμμανουήλ.

–1870. Το 1870 η Άννα Μαλατέστα του Νικολάου 60 ετών, χήρα από την Πάρο, αναφέρεται σε απογραφή της Πόλης Ερμούπολης.

–1872. Το 1872 γεννιέται ο Μαλατέστας Σταμάτης του Μιχαήλ γεωργός κάτοικος Παροικιάς.

–1873. Στις 3 Ιουνίου 1873 ο 24χρονος μαραγκός από την Πάρο Εμμανουήλ Μαλατέστας του Κωνσταντίνου και της Άννας, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 18χρονη από την Σύρο Ζαχαρώ Σαμοθράκη, του Κωνσταντίνου.

–1876. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1876 ο παριανή ξυλουργός Μαλατέστας Δημήτρης 28 ετών κάτοικοι Σύρου δηλώνει τον θάνατο του φίλου του Νικόλαου Κ. Βιστιδουράκη 50 ετών από την Κρήτη  κάτοικο Ερμούπολης. Ασθένεια: Φθισικός.

–1880. Στις 21 Φεβρουαρίου 1880 ο 24χρονος βυρσοδέψης από την Πάρο Εμμανουήλ Μαλατέστας, του Πέτρου και της Φρατζέσκας, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 20χρονη από την Πάρο Μαρία Κότη, του Εμμανουήλ και της Κριούζας.

–1883. Το 1883 γεννιέται ο Μαλατέστας Ιωάννης του Κωνσταντίνου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.

–1886. Το 1886 γεννιέται ο Μαλατέστας Ιωάννης του Κοσμά ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.

–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχει εγγεγραμμένος ο, Μαλατέστας Νικόλαος του Φραγκίσκου, ετών 31, ιατρός από τη Νάουσα.

–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχει εγγεγραμμένος ο, Μαλατέστας Νικόλαος του Φραγκίσκου, ετών 33, ιατρός από τη Νάουσα.

–1887. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 33χρονος βυρσοδέψης Εμμανουήλ Πέτρου Μαλατέστας, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 29 Ιανουαρίου 1887.

–1891. Νικόλαος Φρ. Μαλατέστας, ιατρός, γεννήθηκε στη Νάουσα της Πάρου. Το 1891 εγκαθίσταται στη Κεσσάνη της Ευρωπαϊκής Τουρκίας, για 20 χρόνια. Εκ περιτροπής ταξίδευε στη Βιέννη και σε πολλές άλλες πόλης της Δυτικής Ευρώπης για να παρακολουθήσει τις εξελίξεις στην ιατρική επιστήμη.

–1892. Το 1892 γεννιέται ο Μαλατέστας Μιχαήλ του Ζαννέτου αλιεύς κάτοικος Παροικιάς.

–1895. Στις 18 Σεπτεμβρίου 1895 ο παριανός Μαλατέστας Δημήτρης 45 ετών [θείος] Ξυλουργός κάτοικος Σύρου δηλώνει τον θάνατο του ανιψιού του Μανέτας Στ. Νικόλαος 7 μηνών κάτοικο Ερμούπολης. Μητέρα θανόντος Θεοφύλακτη Μαλατέστα. Ασθένεια: Διφθερίτις.

–1895. Στις 21 Σεπτεμβρίου 1895 ο παριανός Μαλατέστας Δημήτρης 45 ετών [θείος] Ξυλουργός κάτοικος Σύρου δηλώνει τον θάνατο του ανιψιού του Μανέτας Στ. Αναστάσιος 6 μηνών κάτοικο Ερμούπολης. Μητέρα θανόντος Θεοφύλακτη Μαλατέστα. Ασθένεια: Εκλαμψία.

–1897. Το 1897 γεννιέται ο Μαλατέστας Στέφανος του Πατίστα εργάτης κάτοικος Παροικιάς.

–1905. Το 1905 γεννιέται ο Μαλατέστας Φίλιππος του Σταμάτη αγροφύλαξ κάτοικος Παροικιάς.

1905. Μαλατέστα Ειρήνη, όνομα συζύγου: Φίλιππος, Κύριο όνομα και επώνυμο πατρός: Γ. Ρούσσος. Έτος γέννησης: 1905. Επάγγελμα: οικοκυρά.

–1907. Το 1907 γεννιέται ο Μαλατέστας Εμμανουήλ Ζαννέτος αλιεύς κάτοικος Παροικιάς.

–1911 Φραγκίσκος Ιω. Μαλατέστας από την Παροικιά, ανώτερος τηλεγραφικός υπάλληλος, υπηρέτησε στην τηλεγραφική διεύθυνση Σύρου.

–1912. Το 1912 γεννιέται ο Μαλατέστας Κωνσταντίνος του Πατίστα εργάτης κάτοικος Παροικιάς.

–1912. Το 1912 γεννιέται ο Μαλατέστας Κωνσταντίνος του Ιωάννη εργάτης κάτοικος Παροικιάς.

–1914. Το 1914 γεννιέται ο Μαλατέστας Μιχαήλ του Σταμάτη αλιεύς κάτοικος Παροικιάς.

–1915. Το 1915 γεννιέται ο Μαλατέστας Ιάκωβος του Ιωάννης γεωργός κάτοικος Παροικιάς.

–1917. Το 1917 γεννιέται ο Μαλατέστας Γεώργιος του Ιωάννης ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.

–1918. Το 1918 γεννιέται ο Μαλατέστας Κοσμάς του Ιωάννης υποδηματοποιός κάτοικος Παροικιάς.

–1919. Ναύτης κατά την περίοδο 1919-1922 ο Μαλατέστας Κωνσταντίνος.

–1919. Το 1919 γεννιέται ο Μαλατέστας Ζαννέτος του Μιχαήλ ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.

–1921. Το 1921 γεννιέται ο Μαλατέστας Κωνσταντίνος του Μιχαήλ ξυλουργός κάτοικος Παροικιάς.

–1921. Το 1921 γεννιέται ο Μαλατέστας Δημήτριος του Ιωάννης γεωργός κάτοικος Παροικιάς.

–1922. Το 1922 γεννιέται ο Μαλατέστας Γεώργιος του Ανδρέα γεωργός κάτοικος Παροικιάς.

–1922. Το 1922 γεννιέται ο Μαλατέστας Κοσμάς του Νικολάου γεωργός κάτοικος Παροικιάς. Το 1949 διαγράφηκε από τους εκλογικούς καταλόγους ως ανυπότακτος επιστράτευσης.

–1922. Το 1922 γεννιέται ο Μαλατέστας Ιωάννης του Μιχαήλ ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.

–1922. Το 1922 γεννιέται ο Μαλατέστας Κοσμάς του Νικολάου ξυλουργός κάτοικος Παροικιάς. Διαγράφετε το 1949 από τον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς ως εγγραφέντας σε άλλη Κοινότητα.

–1924. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 25χρονος υπηρέτης Ανδρέας Κ. Μαλατέστας άγαμος. Έδωσε όρκο στις 24 Ιανουαρίου 1924.

–1924. Το 1924 γεννιέται ο Μαλατέστας Δημήτριος του Μιχαήλ ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.

–1924. Το 1924 γεννιέται ο Μαλατέστας Φραγκίσκος του Ανδρέα γεωργός κάτοικος Παροικιάς.

–1924. Στις 20 Ιουνίου 1924 ο 25χρονος υπάλληλος από την Πάρο Ανδρέας Μαλατέστας του Κωνσταντίνου και της Ευφροσύνης Μακρή παντρεύεται στην Ερμούπολη την 25χρονη από την Σύρο Ασημίνα Γεωργαλά του Μιχαήλ και της Πηνελόπης Κρητικού.

–1925. Το 1925 γεννιέται η Μαλατέστα Παρασκευή του Ιωάννη κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.

–1926. Το 1926 γεννιέται ο Μαλατέστας Σταμάτιος του Νικολάου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.

–1926. Το 1926 γεννιέται ο Μαλατέστας Γεώργιος του Ιωάννη εργατικός κάτοικος Παροικιάς.

–1928. Το 1928 γεννιέται ο Μαλατέστας Ευστάθιος του Νικολάου φανοποιός κάτοικος Παροικιάς.

Διαγράφετε το 1949 από τον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς ως εγγραφέντας σε άλλη Κοινότητα.

–1929. Το 1929 γεννιέται ο Μαλατέστας Γεώργιος του Νικολάου κάτοικος της Κοιν. Παροικιάς.

–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Μαλατέστα Μαργαρίτα, όνομα συζύγου Εμμανουήλ όνομα πατρός Κοσμάς Δαβαρίας.

–1959. 5 Απριλίου 1959 ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΟΙΝΟΤΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΠΑΡΟΙΚΙΑ: Εγγεγραμμένοι 2.614 εψήφισαν 1.392, άκυρα και λευκά 3.

Ο Συνδυασμός κ. Ανδρέα Μαρινόπουλου έλαβεν 764 ο δε Συνδυασμός του κ. Μιχ. Κρίσπη 628.
Παραθέτομεν εν λεπτομερεία τους σταυρούς προτιμήσεως τους οποίους έλαβεν έκαστος.

1) Μαρινόπουλος Αθαν. Ανδρέας 626, Δενέγρης Στυλιανός 110, Μονδάνος Ανδ. Αντ. 105, Κατρής Ν. Αγαπητός 103, Βενιζέλος Π. Ραγκούσης 94, Μπάος Π. Αντ. 66, Μαύρης Γ. Αντ. 66, Καπούτσος Γ. Δημ. 60, Σιλβέστρος Π. Κωνστ. 55, Καλακώνας Μενέγου Σάββας 44, Μαλατέστας Μιχ. Κωνστ. 41 κλπ.

2) Κρίσπης Ν. Μιχαήλ 380, Φραγκούλης Νικολ. Ιωάννης 158, Σαρρής Μιχ. Νικόλαος 111, Τσαντάνης Φ. Παναγ. 82, Κυριαζάνος Ι. Μάρκος 66, Αργυρόπουλος Δημ. Ιωάννης 63, Μουρλάς Σπ. Γεώργιος 61, Φωκιανός Δημ. Βασίλειος 53, Κρητικός Γ. Παναγ. 49, Γκίκας Ι. Αναστ. 45, Σπανός Εμμαν. Αντ. 41 κλπ οι οποίοι παραλείπονται ελλείψει χώρου.

Σύμβουλοι εξελέγησαν οι 5 πρώτοι εκ του πρώτου Συν/σμού και οι 4 εκ του δευτέρου.

 

Μαλινδρέτος: Ίσως λατινικό επώνυμο από το σύνθετο Male και Andrea που σημαίνει, ο κακός Ανδρέας.

Ο Παριανός κλάδος της οικογένειας κατάγεται από την Κυδωνία του Ν. Χανίων και Γενάρχης είναι ο Γεώργιος Μαλινδρέτος του Ιωάννη και της Μαρίας, ο οποίος παντρεύτηκε την Ελένη Εμμ. Ρενιέρη από την Κίσσαμο Χανίων το 1920.

–1906. Ο Γεώργιος Μαλινδρέτος γεννήθηκε το 1906.

–1980. Χαράλαμπος Μαλινδρέτος του Γεωργίου, Μαθηματικός στο Γυμνάσιο Παροικιάς το 1980.

 

Μαμάσης: Πρόσφυγας από τη Μικρά Ασία, κλάδος της παρίας οικογένειας ήρθε από τον Πειραιά το έτος 1974.

 

Μαμεδάκης: Ίσως κρητικής καταγωγής.

–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Γ. Μαμεδάκης από τα χωριά του Κεφάλου.

 

Μάναλης:

–1715. Χωράφι στο Προσκόπο σύμπλιος Δημητράκης Μάναλης.

 

Μαναρέλη: Βλέπε Μαναρόλη

 

Μαναρόλης ή Μαναρέλη ή Μηναρέλη: Δυτικής προέλευσης, από την περιοχή της Λομβαρδίας..

–1818. Κατάλογος της ακίνητης περιουσίας της Παναγίας Ξεχωριανής 16 Απρ. 1818, χωράφι εις τους Άγιους Πάντες πλησίον Φίδα πλησίον Νικόλας Μαναρόλης.

–1822. Σε έγγραφο των Παριανών στους Υδραίους στις 13 Απριλίου 1822 αναφέρεται ο Γιαννούλης Μαναρόλης κάτοικος Μαρμάρων.

–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Χρουσής Μαναρόλης από τα χωρία του Κεφάλου..

–1840. «Υρία της Πάρου της 5 Μαϊου 1840. Ο υποφαινόμενος δι’ άλλου Ιωάννης Δ. Πούλιος, δημότης και κάτοικος του Δήμου Μαρπήσσης πωλεί προς τον Παναγιώτην Ιωάν. Αιγενήτην, δημότην και κάτοικον του Δήμου Υρίας, μια ψαρόγαν, έχει αγοράν από τους δυο του αδερφούς Περούλην και Βασίλειον Πουλίους, κείμενη εν τη θέσεις ονομαζόμενη Λαγκάδα, πλησίον Ιωάννης Εμμ. Μονόπατος εκ Μαρπήσσης και Γιανούλης Μαναρόλης…»

–1844. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μαρμάρων το 1844 είναι εγγεγραμμένος ο 35χρονος εργάτης Αντώνιος Μαναρόλης.

–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 33χρονος σκυτοτόμος Μαναρόλης Ιωάννης.

–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Μαρμάρων του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 25χρονος εργάτης Γεώργιος Μαναρόλης.

–1861. Στις 27 Σεπτεμβρίου 1861 ο 27χρονος ναύτης από την Πάρο Αθανάσιος [Αντώνιος] Αρματάς του Γεωργίου και της Αργεντού, παντρεύεται στην Ερμούπολη την επίσης παριανή Κυριακή Μηναρέλη [Μαναρέλη], του Εμμανουήλ και της Αικατερίνης.

–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μαναρόλης Ιωάννης του Νικολάου 50 ετών παπουτσής.

 

 

Μανγκός: Βλέπε Μάνκος.

 

Μανέτας: Γνωστό επώνυμο μέχρι και σήμερα στην Αντίπαρο. Ο Κεφαλληνιάδης και ο Slot γράφους: Αι εξής απλαί καθολικαί οικογένειας, καταγόμενοι εκ διαφόρων μερών της Δυτικής Ευρώπης όπως ο Μανέτας.

–1821. Παριανός αγωνιστής του 1821 ο Μανέτας Δημήτριος (Μ.Υ.16131) Υπαξιωματικός Β΄τάξης. Αργότερα πήρε τον βαθμό του Αξιωματικού Ζ’ τάξης (Μ.Α.3321). Υπηρέτησε με Σάμιους υπό Λογοθέτη Λυκούργο μέχρι 1822, οπότε έπεσε σε μάχη.

–1886. Σε εικόνα της Παναγίας βρεφοκρατούσας του Χριστού στην Αγία Τριάδα Λευκών, αναφέρει η αφιερωματική επιγραφή: «Εγένετο δι’ εξόδων Ευφροσύνης Δ. Μανέτα 1886».

–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Δενέγρη Κούλα όνομα συζύγου Ιωάννης, όνομα πατρός Νικ. Μανέτας.

 

Μανιάτης ή Μηνιάτης: Πατριδωνυμικό επώνυμο.

–1665. Στις 15 Απριλίου του 1665 μνυμονεύεται ο μαστρο Μικές Παδιάτης «προσκαλεσμένος απέ τον μαστρο Κομνενόν Φραντζή» Το έγγραφο Μαρμα΄ρων υπογράφουν και μαρτυρούν οι: Νεόφυτος ιερομόναχος Τζάρουχας, ο Ιωάννης Χαρχαντήλης. Νοτάριος ο Παντολέ(ων) ο μηνιάτ(Ης).

–1677. Ο αρχηγός της ιεραποστολής των Καπουτσίνων στη Νάουσα Σεραφείμ De Riom έστειλε έκθεση με τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στη Νάουσα στις 20 Ιουλίου 1677 στον ηγούμενο της μονής Καπουτσίνων στη Νάξο «Εν ονόματι του Κυρίου ημών ποιούμαι έναρξιν πιστής εκθέσεως των κατά την εν Ναούση άφιξιν του πασά Σαρδάρ συμβάντων. Εμάθατε βεβαίως, αιδεσιμότατε μοι πάτερ, ότι ο Σαρδάρ κατέπλευσεν εις Νάουσαν τη 20 Ιουλίου συνοδευόμενος υπό 25 γαλέρων. Μαθών ούτος ότι επι της νήσου ταύτης ευρίσκοντο εκατόν περίπου λεβέντες εκ Δύσεως, διαμοίρασε το στράτευμα του, αφήκε δύο γαλέρας εδώ εις Νάουσαν, απέστειλεν ετέρας δύο εις το στενόν της Αντιπάρου, τρείς εις Κέφαλον και το επίλοιπον του στόλου του εις Παροικία, προς τον σκοπόν να παρακωλύση την γαλιόταν και τους λεβέντες του καπιτάν Αντώνη από του να διαφύγωσιν. Την γαλιόταν ταύτην εύρον πλησίον της Παροικιάς έν τινι κολπίσκω εφωδιασμένην δια παντός είδους πολεμοφοδίων και ζωοστροφών, καθόσον οι λεβέντες ατής δεν έσχον το θάρρος ούτε τα όπλα των να παραλάβωσι μεθ’ εαυτών εις τα όρη όπου επί ματαίω προσεπάθουν να κρύπτωνται εν τοις σπηλαίοις και τοις βαράθροις. Ο Σαρδάρ, θέλων επιμόνως να συλλάβη αυτούς, ηνάγκασε τους χωριανούς της νήσου ταύτης, δια ραβδισμών πιπτόντων επί των ράχεων αυτών ως χάλαζα, να εξέλθωσι και, δια δέκα κυνών, ερευνήσωσι και εκβάλωσι ους λεβέντας από τα κρησφύγετα αυτών και τους φέρωσιν ενώπιόν του εν τη γαλέρα. Εν τούτου δεν κατώρθωσαν να εύρωσι τον αρχηγόν των πειρατών, ον ο Σαρδάρ επιμόνως ήθελε ζώντα ή νεκρόν. Ούτος εφρόντισε να κρυβή τόσον ασφαλώς ώστε ν’ αποφύγη την ορμήν των Ναουσαίων, οίτινες πολλούς κόπους κατέβαλον προς ανεύρεσιν και σύλληψιν αυτού.

Η ορμή του λαού τούτου, συνοδευομένου μακρόθεν εις τα όρη υπό τινών γενιτσάρων, έφθασε και περειτέρω. Ηθέλησε να ερευνήση εν απάσαις ταις οικίας της Ναούσης άνευ εξαιρέσεως, ηνέωξε και αυτούς τάφους προς έρευναν. Εννοείται ότι και ο ημέτερος οίκος δεν εξηρέθη, αλλ’ εξηρευνήθη υπό δέκα Τούρκων και των κατοίκων της Κωμοπόλεως. Κατά πρώτον ήλθον μόνοι πέντε Τούρκοι αίτινες παρεβίασαν την θύραν μας. Εις εξ αυτών, ον εξελαβον ως ερχόμενον να με χαιρετίση, μοι κατέφερεν ισχυρότατον γρονθοκόπημα κατά πρόσωπον, ώστε με απώθησεν εις απόστασιν δύο βημάτων. Οι λοιποί τέσσερες παρετήρουν εν τω οίκω μήπως ευρίσκετό τις εν αυτώ κεκρυμμένος προσεπάθησαν δε ν’ ανοίξωσι δι αντίκλειδος τα κιβώτια, εν οις είχομεν προπεφυλαγμένα διάφορα ημών εφόδια αλλά μη δυνηθέντες και μη έχοντες διαταγήν να καταστρέψωσι τι, αφήκαν αυτά ανέπαφα. Δέσαντές με, τότε, με έφερον ενώπιον του Αγά του Σαρδάρ διαμένοντος εν τη οικία του Μιχελέτου, γαμβρού του κ. Νικηφόρου (Γεράρδη), όστις ανηλεώς και με τρόπον φρικώδη έδερε κατ’ εκείνην την ώραν άνδρας τε και γυναίκας δια ροπάλου.

Ο ρηθείς Αγάς, επί παρουσία ενός άλλου, ου τον βαθμόν αγνοώ, με ρώτησε ποιος είμαι. Κατόπιν με ηρώτησε αν είμαι Γάλλος και τω απήντησα καταφατικώς. Συνεπεία δε της απαντήσεως μου ταύτης, με απέλυσε παρευθύς, και επανήλθον εις τον ημέτερον οίκον, τον οποίον εύρον εν ακαταστασία μεγίστη, άνευ όμως μεγάλων ζημιών.

Αλλ’ εν τη απερισκεψία μου και τω συνεχόντι με φόβω, είχον προηγουμένως μεταφέρει εις γειτονικήν τινα οικίαν διάφορα εκκλησιαστικά πράγματα προς διαφύλαξιν ήσαν δε ταύτα παραπετάσματα των ιερών βημάτων και διάφορα άλλα μικρά τεμάχια, ων πάντων η αξία δεν υπερέβαινε τα 6 γρόσια. Οι Τούρκοι, ανακαλύψαντες την κρύπτην, παρέλαβον πάντα ταύτα και απήλθον.

Η τραγωδία αυτή δεν έληξεν εν μια ημέρα. Ο Σαρδάρ βλέπων συντελεσθείσαν την σύλληψιν πάντων των λεβεντών της γαλιότας πλην του αρχηγού αυτών, ωρκίσθη, καθ’ α ελέχθη, ότι εάν δεν τω φέρωσι τον αρχηγόν, θα αιχμαλωτίση πάντας τους άνδρας και θα κατασφάξη τας γυναίκας και τα τέκνα των. Ταύτα ακούσαντες οι ατυχείς κάτοικοι προέβησαν πάλιν, τρις ή τετράκις, εις την εν ταις οικίας έρευναν.

Ο ημέτερος οίκος δεν εξηρέθη της ερεύνης ταύτης. Ο γυναικάδερφος του κ. Γαβριήλ και εις άλλος χωρικός, ενέπνευσαν τι θάρρος εις δέκα Τούρκους να έλθωσι να ανασκαλεύσωσι πάλιν τον οίκον μας.

Οι Τούρκοι ούτοι, ρίψαντες το βλέμμα επί των αντικειμένων τα οποία είχομεν, μοι είπον «βρε παπά, δε μας λές, πώς γίνεται και λες πως είσαι φτωχός αφού έχεις τόσα ρούχας;»  Εις ταύτα απήντησα ότι τα κιβώτια ήσαν κενά. «Αχ μωρέ κιντή!...» μοι απήντησεν ο εις, δάκνων πεισματωδώς τον δάκτυλόν του. Τότε παρατηρήσαντες κάτοπτρον τι, ανήκον εις τον βοεβόδαν Παροικιάς Δημήτριον Μανιάτην, με ηρώτησεν εις εξ αυτών. «Τι πράγμα είν αυτό;» «Εικών», τω ειπον. Τότε βλέπων ότι δεν τω έλεγα την αλήθειαν, έσυρε κατά το ήμισυ το γιαταγάνι του, προσποιούμενος ότι δοκιμάζει αν είναι αρκετά κοπτερόν, αλλά περιωρίσθη έως εδώ διέταξε μόνον ένα εκ των συντρόφων του να καταβιβάση το κάτοπτρον και μεταφέρη αυτό εν τη γαλέρα. Υπέστην και τούτο μεθ’ υπομονής, αν και η αξία του κατόπτρου ήτο 15 έως 20 σκούδων.

Τέλος, ο Σαρδάρ, βαρυθυμών ένεκα της μακράς του διαμονής εν Ναούση διότι έμεινεν επί 8 ημέρας, έδωκε το σημείον της αναχωρήδεως. Μηξ δυνηθείς να συλλάβη τον αρχηγόν των πειρατών, παρέλαβε μεθ’ εαυτού 35 λεβέντες, μεταξύ των οποίων και τον ατυχή γυναικάδερφον του Δημητρίου Τζαν Λούκα, και ένα ιερέα. Οι Τούρκοι, ολίγον προ της αναχωρήσεως των, εισήλθον εν τη ημετέρα εκκλησία, κατέστρεψαν το άγιο βήμα, αφήρεσαν το κανδήλιο και το ωόν στρουθοκαμήλου, όπερ εκρέματο άνωθεν αυτού.

Εκ των κατοίκων της κωμοπόλεως ταύτης ολίγοι μεν εκακοποιήθησαν, αλλά και ολίγοι ήσαν οι μη υποστάντες ζημίας, διότι οι Τούρκοι μάλλον προς λαφυραγωγίαν εξήλθον ή σύλληψιν του πειρατού και των λεβεντών αυτού. Ο στόλος απέπλευσε την Παρασκευήν προς το εσπέρας, 27 Ιουλίου κατά το παλαιόν, και διηυθύνθη προς την Σίφνον. Εάν δεν επανέλθη, δυνάμεθα να είπωμεν ότι αι συμφοραί ημών έληξαν…

Της υμετέρας αιδεσιμότατος δούλος

Σεραφείμ

Νάουσα 5 Αυγούστου 1677.

–1685. Στις 22 Μαΐου 1685 σε έγγραφο Κεφάλου (Μάρμαρα) ο παπά Ιωάννης Χριστόφορος αναφέρεται σε μαρτυρική κατάθεση του Νικολάου Μοστράτου σχετικά με αυθαιρεσίες και βιαιοπραγίες κουρσάρων που έγιναν μέσα στο σπίτι του, στον Κέφαλο κάποια νύχτα του 1682. «Την σήμενος ενεφανίστην εις την μπαρρησίαν καμού του υπογράφοντος νοταρίου ο ευγενής μισέρ Νικολάκης Μοστράτος από το νησίν της Πάρου, από το Καστέλλι του Κεφάλου και μαρτυρά και λέγειν πως σήμερον τρεις χρόνοι εκαπιτάρησεν ο μισέρ Τζάνε Κοντοφρέος εις τον Κέφανον δια δουλειά οπού είχεν. Όθεν ο άνωθεν μισέρ Νικολάκης επίρεν τον άνωθεν, μισέρ Τζάνε εις το σπίτιν του και εκοιμούντα αντάμα την εκείνη νύκτα. Όθεν την αυτήν νύκταν ήλθασι από την Μπαρκιά πέντε νομάτοιν φελουδιάροιν εις Κέφαλον και επήγασιν εις το σπίτιν οπού εκοιμούνταν και εκτυπήσασιν πως είναι καλοί άνθρωποι. Και θαρρώντας πως είναι καλοί άνθρωποι των ήνοιξαν μέσαν και ως ήμπασιν εσφαλίσασιν τις πόρτες του σπιτιού και επυροβολήσασιν ατοί τως και ήψασιν φως και ως ήψαν το φως λέσιν του άνωθεν Νικολάκι: Πού’ ναι το μάλαμα και τα ρεάλια που κρατεί ο άνωθεν Τζάνε;Αυτός επηλογήθην και είπεν τως: Εγώ δεν είδα μήτε ρεάλια να έχη μήτε μάλαμα. Εκοίνοι εβγάλασιν στο στελέτον και εδώκαν του μια στελετιά εις το… και λέγειν του: Μολόγησε μας, ειδέ σκοτώνομεν σε. Εκείνος επηλογήθην και ειπέ τως: Εγω δεν ξέρω να’ χη τίποτις, ειμή και αν τα’ χη στου παπά Ιωάννη Χριστόφορου, όπου ήτανε εκεί προτύτερα.

Έτσι τον επήρασιν τον αυτόν μισέρ Νικολάκην και είπαν του: Έλα να πάμε στου παπά μα να του πης ετούτον τον λόγον ήγου να του πης, πως ο Τζάνες αποθαίνει και να’ ρθην να τόνε μεταλάβην.

Έτσι πήγε στον παπά και χτήπησε ο μισέρ Νικολάκης και σηκώθηκε ο παπάς και είπε τα άνωθεν. Λοιπόν ήπηραν τον παπά και επήγασιν εις του Τζάνε, που’ τονε στο σπίτιν του Νικολάκιν, και λέγει του ο παπάς του μισέρ Τζάνε: Πότε μου’ φερές εμένα στο σπίτι μου ή γρόσιν ή μάλαμας; Λέγει του ο Τζάνες: Εγώ δεν τως είπα τίποτας μα ετούτοι το λέσιν έτζιν και γυρεύγουσιν μου γρόσα.

Και εγύρευάν του 50 ρεάλια. Αυτός μη ξεύροντας πώς να γλυτώση από τα χέριαν τως επήγε στου Βασιλάκιν του Μουσελίμη που ήτονε εκεί και επήρε τρία ρεάλια δανεικά και ήδωσεν τως τα. Εκείνοι του εγυρεύασιν και άλλα ετούτος μη έχοντας τι να κάμη, έφυγεν τως κρυφά και επήγεν εις το σπίτι του μισέρ Γιαννάκιν Ντελλαγραμμάτικα να κρυφτήν και εκείνοι τον επήρασιν ξωπίσων και επήγασιν και εμπήκασιν και αυτοίν μέσα στο σπίτιν του Νικολάκι και ήδωκεν τως τα. Τούτο μαρτυρά και άλλο δεν κατέχειν.

Νικόλαος Μοστράτος βεβαιώνω ως άνωθεν

Νικόλαος Μπάνκαλος αντιμάρτυρας ως ήκουσεν από άνωθεν Νικολάκι υπό χειρός καμού του υπογράφοντος μη γράφοντος αυτός.

Ο π. Ιωάννης Μηνιάτης, νοτάριος έγραψα.

–1789. Στις 16 Ιουλίου 1789 στη Νάουσα μνημονεύεται σε διαθήκη ο Πνευματικός Μανιάτης.

–1870. Στις 13 Σεπτεμβρίου 1870 ο 27χρονος βυρσοδέψης από την Πάρο Ηλίας Χαλκίτης του Νικολάου και της Σταμάτας Μανιάτη, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 19χρονη από την Πάρο Αγγελικώ Μαδράκη [Μαθράκη], του Μιχαήλ και της Ελένης.

 

Μανιός: Βαφτιστικό από το Μανώλης = Μανιός – Μανέας – Μανούκος κ.α. Ο παριανός κλάδος έχει καταγωγή από Νάξο.

–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Κασαλιά Ζαμπέτα, όνομα συζύγου Αλέξανδρος, όνομα πατρός Ιωάννης Μανιός.

 

Μάνκος ή Μανγκός ή Μάγκος: Παρωνυμικό επώνυμο.

–1672. Σε αίτημα των παριανών προς τον προϊστάμενο της γαλλικής επαρχίας Πατέρα της Καθολικής Εκκλησίας  Jacques Dinet για να ζητήσουν πατέρες της καθολικής εκκλησίας να έρθουν στην Πάρο. «Ταπεινοπρεπώς παρακαλούμεν την πανοσιώτη σας, ωσάν προηγούμενος οικουμενικός και πατριάρχης της αγίας και υπέρ ενδόξου συντροφιάς υου Ιησού να συγκλίνει εις το να μας έλθουν ωδε εις τον τόπον μας πατέρες δια να κατοικήσουν εδώ έως εις τα άλλα νησιά δια να ημπορέσωμεν και ημείς να λάβωμεν εκείνη την βοήθειαν και ωφέλειαν της ψυχής μας μαζί κα την επιστήμην δια τους μεταγεναστέρους μας, επειδή ξεύρωμεν καλότατα ότι πως η πανοσιώτησας και η τρισκία της όλα ο σκοπός και ο πόθος άλλο δεν είναι εις όλα τα πάντα μόνον να γυρέψετε την μεγαλύτερην δόξα του Θεού και της σωτηρίας των ψυχών εις κάθε τόπον όπου ευρίσκονται…»

Πάρος: εν έτι σωτήριω 1672 εν μήνι μαίω (29) εις το παλαιόν: + Ταπεινός Μητροπολίτης Παροναξίας Μελέτιος.

Το πιο πάνω αίτημα υπογράφουν χριστιανοί, καθολικοί και ορθόδοξοι, κατοίκων της Νάουσας μεταξύ άλλων και ο Ιερεύς Μάνκος Ιωάννης.

–1675. Στις 15 Μαΐου 1675. Σε επιστολή Ναουσαίων προς τον πρεσβευτή των Γάλλων, αιτώντας Καπουκίνους πατέρες  υπογράφει ο Γιώ ιερεύευς Μανγκός και καντζελάριος Αγούσης.

 

Μαννασίδης:

–1922. Διδάσκαλος στο Δημοτικό Σχολείο Παροικιάς κατά την περίοδο 1922-24 η Αθηνά Μαννασίδου.

 

Μάννης: Το επίθετο είναι σύνηθες στην Σχοινούσα. Το επώνυμο μαρτυρείται ως και σήμερα στην Πάρο.

–1827. Σε έγγραφο της 15 Απριλίου 1827 της Παροικιάς Πάρου μαρτυρείται ο Δημήτριος Μάννης.

–1827. Καταγραφή των (μερικών) χρεών των κοινοτήτων του κάθε Μέρους κοινού της Πάρου εις την Κωνσταντινούπολιν. 17 Απριλίου 1827.

Ομολογία Δημητρίου Μάννη Κεφάλαιον γρ. 100.

 

Μάνος: Βαπτιστικό πατρωνυμικό επώνυμο.

–1816. Το 1816 απαντάται ο δραγουμάνος Μάνος Μιχάλης.

–1821. Καταγραφή των κοινών χρεών της Νήσου Πάρου εγείνον εις Κωνσταντινούπολιν εις εκφόρους αποστολάς κατά το τελευτάτον _ καταχωρημένον εις τον κοινόν Κώδημα καθού είς του τελευταίου χρόνου απεσταλμένων. Μ. Τσιγώνια, και Ιω. Κορτιάνου λογαριασμούς, τα οποία μένουν ενεξόφλητα τα κεφάλαια ομολογιών οι δε τόκοι αυτών είναι πληρωμένοι μέχρι του χιλιοστού οκτακοσιοστού έτους.

Ομολογία Κωτσάκη Μάνου γρ. 3000.

 

Μανουσάκης: Βαπτιστικό και ως επώνυμο κυρίως στα Σφακιά της Κρήτης.

–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 37χρονος σιδηρουργός Μανουσάκης Π. Νικόλαος.

–1864. Στις 20 Οκτωβρίου 1864 ο 38χρονος γεωργός από την Πάρο Νικόλαος Σφακιανός, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 20χρονη Παριανή Μοσχάτη Μανουσάκη.

–1887. Το 1887 γεννιέται η Μανουσάκη Μαρουσώ του Παναγιώτη κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.

–1896. Το 1896 γεννιέται ο Μανουσάκης Βασίλειος του Νικολάου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.

–1949. Το 1949 τα αδέρφια Μανουσάκης Βασίλειος και Κωνσταντίνος του Νικολάου εργάτες κάτοικος Παροικιάς διαγράφονται από τον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς ως εγγραφέντας σε άλλη Κοινότητα.

 

Μανούσου ή Μανούσος:

–1829: 9βρίου 27. Μαθητευόμενοι εις την Αλληλοδιδακτικήν Σχολήν της πόλεως Παροικιάς

Μανούσου Δημήτριος ετών 7.

 

Μαντζουράνης:

–1919. ναύτης κατά την περίοδο 1919-1922 ο Μαντζουράνης Γρηγόριος.

 

Μανωλάκης: Πατρωνυμικό επώνυμο και υποκοριστικό στο τέλος.

–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μανωλάκης Γεώργιος του Ιωάννη, 46 υπάλληλος, κάτοικος Άνδρου.

–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχει εγγεγραμμένος ο, Μανωλάκης Γεώργιος του Ιωάννη, 48 ετών, υπάλληλος από τη Νάουσα, κάτοικος Άνδρου.

Μανωλάκος:

–1967-68. Διοικητής του Σταθμού Χωροφυλακής της Κοινότητας των Λευκών Πάρου από το 1967-68 ο Θωμάς Μανωλάκος από τα Κοκκάλα Λακωνίας.

 

Μανωλάς:

–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Μανωλά Φωτεινή όνομα συζύγου Λεωνίδας, όνομα πατρός Αθ. Μαρινόπουλος.

 

Μανωλίτσης: Βλέπε Μανολίκης

 

Μανολικής ή Μανωλίτσης:

–1932. Σε εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 19 Ιουνίου 1954 υπάρχει εγγεγραμμένη η Ελένη Μανολική του Ελευθέριου, κάτοικος Αντιπάρου, έτος γέννησης 1932.

–1954. Σε εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 26 Νοεμβρίου 1954 υπάρχει εγγεγραμμένη η Μανωλίτσα Μαρία όνομα συζύγου Ελευθέριος, όνομα πατρός Θεόδ. Μωράκης, κάτοικος Αντιπάρου.

 

Μαούνης: Επίθετο παρατσούκλι-επάγγελμα. Από το αραβικό ma(v)una, βοηθητικό φορτηγό σκάφος χωρίς κατάστρωμα. Ίσως χιώτικη οικογένεια η οποία φέρει οικόσημο τον δράκο με μια κοπέλα.

–1680  Σε έγγραφο Παροικιάς του 1680, αναφέρονται μερικές καθολικές οικογένειες της Πάρου που ζούσαν στην  συνοικία Νιό (Καινούργιο) Πηγάδι Παροικιάς. Η συνοικία αυτή γνωστή μέχρι πρόσφατα ως Καθολική συνοικία.

+Εις δόξαν Χριστού αμήν. 1680 εν μηνί Φλεβαρίου 2 εις το Καστέλι της Παροικίας και εις εμένα το νοτάριο Παροικίας και εις τους κάτωθεν αξιοπίστους με όλον της το θέλημα και με καλήν της γνώμην η κερά Μαρία Τζανή Μπαρμπαρή μαζί με την θυγατέραν της την Κατερίνα δόνουν και ελεύθερα πουλούσι του ευλαβεστάτου πρέ Φραντζέσκου Κρίσπου ένα σπίτι κατόγι οπού έχουσι εις το Καινούριον Πηγάδι σιμά εις τον Άγιον Νικόλαον (πρόκειται για τον Άγιο Νικόλαο τον Αρρανό που ήταν η καθολική ενορία) με όλαν του τα δικαιώματα διά ριάλια δώδεκα ήτοι 12 ως καθώς το εποκόψασι ο κύρ Νικολός Φώσκολος και ο κυρ Φραγκούλης Ιωάννου Κονταράτου σύμπλιος εις το αυτό σπίτι Γεώργης Νικολού Ντουλόνος και ο Άγιος Νικόλαος, τα οποία ριάλια 12 τα μετρά την σήμερα των άνωθεν πουλητάδων ημπρεζέντζια των κάτωθε μαρτύρων και από την σήμερον να είναι το αυτό σπίτι του άνωθεν πρε Φραντζέσκου και των αυτού διαδόχων, πουλήση, χαρίση, προικοδοτήση, να το κάμη ως θέλει και βούλεται ωσάν καλά οπού το επλήρωσε να παίρνοντες οι άνωθεν πουλήτρες να μαντηνίρουν και να ντεφεντέρουν τον αυτόν αγοραστήν εις κάθε καιρόν που ήθελε τον εναντιωθή τινάς, μην ημπορώντας κανείς δια κανένα καιρόν να … δικαιώματα εις πένα και κοντά… του κατά καιρού ζαπτιτζή ριάλια 6 και πάντα το παρόν να έχει το βέβαιον.

… εις πίστωσιν του παρόντος βάνοντε και παρακαλετοί μάρτυρες.

Δια μαρτυρίας του Ιωάννη Γεωργίου Μαούνη

Πέτρος ιερεύς Βητζαράς νοτάριος Παροικιάς έγραψα

ATONIO SPIRIDO PER LA GERENISSIMO REPUBLICA DI VENEZIA CONSOLE DI PAROS

Πιστοποιώ το βέβαιον της υπογραφής του νοτάριου παπα Πέτρου Βητζαρά και του αντιγράφου της ανωτέρω πράξεως.

Πάρος 6 Μαΐου 1684 νέο ANTONIO SPIRIDO CONSOLE VENETO

Εμμανουήλ Κομητάς πρόξενος καντζιλιέρης.  

ΠΗΓΗ: Νικ. Χ. Αλιπράντη - Σίμου Συμεωνίδη, Το Καινούργιο Πηγάδι Παροικίας, συνοικία Καθολικών τον 17ο αι., Παριανά Δʹ, τ. 13, 1983, σελ. 126 - 132). 4. ΦΕΚ 209/Β/17-3-1989 και 426/Β/3-7-1992

–1716. Σε πρακτικό εκλογής νοταρίου – καγκελαρίου από το κοινό της Παροικιάς στη Γενική Συνέλευση της 14 Ιανουαρίου 1716, μαρτυρείται ο παπάς Ντομένεγος Μαούνης.

–1724. Σε πρακτικό εκλογής εκτιμητών του κοινού της Παροικιάς στις 13 Δεκεμβρίου 1724 κατά τη Γενική Συνέλευση μαρτυρείται ο παπά Ντομένεγος Μαούνης.

–1733. Απεσταλμένος στην Κωνσταντινούπολη του Κοινού της Παροικιάς στις 7 Οκτωβρίου 1733 ο παπά Ντομένεγος Μαούνης.

–1734. Στις 24 Φεβρουαρίου 1734, οι προεστοί και επίτροποι του κοινού Παροικιάς Πάρου, με συστατικό γράμμα βεβαιώνουν ότι ο κάτοικος του νησιού τους, γαλλικής καταγωγής, Γιόζε Ντάλες, δια της βίας και παρά τη θέλησή του συνεργάστηκε με ξένους πειρατές, ένας εκ αυτών είναι ο παπά Ντομένεγος Μαούνης.

–1735. Ο Ντεμένεος Μαλατέστας στην διαθήκη του (Καστέλλι Παροικιάς Ιανουαρίου 1735) αφήνει στον ιερέα Ντεμένει Μαούνη ένα πουλάρι.

–1738. Σε προικοσύμφωνο Παροικίας στις 8 Απριλίου 1738, ο Μιχελέτος του Σπιρίδου με την κερα Νικολέττα θυγατέρα του Γεωργίου Σκιαδά, αναφέρεται ο παπά Ντομένεγος Μαούνης με χωράφι στις Δάφνες.

–1739. Πρακτικό εκλογής κοινοτικών επιστατών του ναού της Εκατονταπυλιανής σε Γενική Συνέλευση του κοινού της Παροικιάς στις 10 Μαρτίου 1739 αναγράφεται ο παπά Ντομένεγος Μαούνης.

–1785. Στις 7 Σεπτεμβρίου 1785 ο ιερέας Μαργαρίτης Μιχαήλ συντάσσει και υπογράφει πωλητήριο χωραφιού στον Τζιπίδου. «Ενώπιον των μαρτύρων Αντώνη Τζιγώνια, Πετράκη Καντιώτου, Γεωργίου Σκορδίλη και του ιερέως Μιχαήλ Μαργαρίτη, ο οποίος συνέταξε το έγγραφο, το κερά Μαρουσάκι γυνή ποτέ Δημητράκη Ρούσου πωλεί στον ανιψιό της χωρεπίσκοπο Άγουρο ένα κομμάτι χωράφι τοποθεμένο εις τα Φυρόγια, σύνορον Ερινάκι Ιωαννάκη Μαυρουδή θυγάτηρ για 30 γρόσια». Εκτιμητής του κτήματος ήταν ο Γεώργιος Μαούνης.

–1786. Έγγραφο Τζιπίδου, 30 Νοέμ. 1786: «πουλεί ο κυρ Γεώργης Μαούνης την μπάρτη του τις μάνδρες και την πάρτη του μακαρίτη υιού του εις τοποθεσίαν Αλωνάκια.

–1827. Σε προικοσύμφωνο της 8 Οκτωβρίου 1827 αναφέρεται ο Αντώνιος Μαούνης με χωράφι στην Φλώγα με εκκλησία του Αγίου Ιωάννη.

–1833. Σε κατάλογο της εν Παροίκια Ελληνοδιδακτικής Σχολής μαθητευόντων παιδιών στις 28 Απριλίου 1833 αναφέρεται ο Ι. Μαούνης και ο Π. Μαούνης.

–1843. Στις 17  Οκτωβρίου 1843 η συνέλευση της αντιπολίτευσης επαναλαμβάνεται, αλλά πάλι χωρίς τον Δήμαρχο Θ. Καμπάνη ο οποίος κατηγορείται από τους παρευρισκομένους ότι «αισθάνεται ανώτερος του νόμου και προβάλει ανύπαρκτες προφάσεις». Η συνέλευση αποφασίζει να προχωρήσει στην εκλογή χωρίς τον Δήμαρχο! Πρόεδρος ανέλαβε ο Δ. Χαμάρτος και προσυπέγραψαν τα 5 γεροντότερα μέλη Ν. Πούλιος, Ιωάννης Καπαρός, Λεονάρδος Κονδύλης, Ηλίας Σαράντος, Νικόλαος Ρούσσος. Οι εκλογείς ήταν οι εξής:
Πόλις Παροικίας (Δήμαρχος Θ. Καμπάνης): Ζώρζης Μ Μαυρογένης, Δημήτριος Χαμάρτος, Πέτρος Μαυρομμάτης, Ν Α Ψαράκης, Αντ Ελ Χαμάρτος, Λεονάρδος Κονδύλης.
Κωμόπολις Λευκών (Πάρεδρος Κωνσταντίνος Χανιώτης): Εμμανουήλ Ν Αρκάς, Νικόλαος Γ Ρούσσος, Νικόλαος Γ Παντελαίος, Ιωάννης Α Δεσύλλας.

Κωμόπολις Ναούσης (Δήμαρχος Ν. Μαλατέστας): Δημήτριος Π Δημητρακόπουλος, Ηλίας Σαράντος, Ιωάννης Μεταξάς, Αντώνιος Κορτιάνος (δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας).
Χωρίον Κώστου(Πάρεδρος Ιωάννης Α. Καπαρός): Ιωάννης Α Καπαρός, Αναστάσιος Ρούσσος
Χωρίον Δραγουλά (Πάρεδρος Νικήτας Ν. Άγουρος): Γεώργιος Κληρονόμος
Χωρίον Μαρμάρων (Πάρεδρος Νικήτας Ν. Άγουρος): Ιωάννης Γιαννουλάκης, Νικήτας Άγουρος (δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας).

Χωρίον Τσιπίδου (Δήμαρχος Μαρπήσσης ΓΣ Δελαγραμμάτης): Νικόλαος Βατιμπέλας, Νικόλας Πούλιας, Γεώργιος Σ Δελαγραμμάτης (απών).

Χωρίον Ωλιάρου (Πάρεδρος Δ. Βιάζης): Παναγής Καλάργυρος, Ματθαίος Μαούνης.
Τα αποτελέσματα ανέδειξαν πληρεξουσίους Πάρου τους Δ. Π. Δημητρακόπουλο (21 ψήφοι) και Ζ. Μάτσα Μαυρογένη (21). Συμμετείχαν και οι Νικόλαος Ψαράκης (Παροικιά, 11 ψήφοι), Ν. Βατιμπέλας (Τσιπίδος, 7), Λεονάρδος Κονδύλης (Παροικία, 7), Νικόλαος Μαλατέστας (Νάουσα, 6 ψήφοι), Κωνσταντίνος Δαμίας (Παροικία, 6), Π. Μαυρομάτης (Παροικία, 6).

Ο Δήμαρχος Πάρου αρνήθηκε να επικυρώσει τις υπογραφές και συνεπώς την εκλογή.

–1844. Σε εκλογικό κατάλογο Δήμου Μάρπησσας του 1844 υπάρχει εγγεγραμμένος ο 50χρονος πλοίαρχος Δημήτριος Μαούνης.

–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Ωλιάρου είναι εγγεγραμμένος ο 55χρονος γεωργός Αντώνιος Μαούνης.

–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 30χρονος γεωργός Αντώνιος Γ. Μαούνης, ο 48χρονος γεωργός Μιχαήλ Μαούνης, ο 63χρονος γεωργός Μένεγος Μαούνης (απεβίωσε), ο 30χρονος μυλωνάς Πολυχρόνης Μαούνης, ο 38χρονος γεωργός Γεώργιος Μαούνης, ο 41χρονος γεωργός Νικόλαος Μαούνης και ο 33χρονος γεωργός Τσάνας Μαούνης.

–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 53χρονος γεωργός Μαούνης Δημήτριος.

–1850. Σε δημοτολόγιο της Παροικιάς του 1850 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μαούνης …

–1867. Το 1867 γεννιέται ο Μαούνης Κωνσταντίνος του Μάρκου, κάτοικος Αντιπάρου.

–1871. Στις 17 Σεπτεμβρίου 1871 ο 40χρονος βυρσοδέψης από την Πάρο Φραντζέσκο Καλλέργης του Ιωάννη και της Ειρήνης, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 35χρονη από την Πάρο Δέσποινα Μαούνη, του Μιχαήλ.

–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μαούνης Ιωάννης του Δημητρίου 29 ετών εργάτης. Αλλά και ο Γεώργιος Μαούνης του Δημητρίου 37 ετών εργάτης.

–1875. Το 1875 γεννιέται ο Μαούνης Πολυχρόνης του Δημητρίου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.

–1877. Το 1877 γεννιέται ο Μαούνης Χριστόδουλος του Δημητρίου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.

–1878. Ο Μαούνης Χριστόδουλος του Δημητρίου γεννήθηκε το 1878. Παντρεύτηκε τη Μαρία Βεντουρή (ταμπάκενα) και απέκτησαν πέντε παιδιά. Ήταν ναυτικός το επάγγελμα και είχε καΐκια εμπορικά σωστό το (παρατσούκλι – επάγγελμα μαούνα-Μαούνης). Ταξίδευε συχνά στη Μ. Ασία, μάλιστα το ένα καΐκι το έχασε στη μικρασιατική καταστροφή και το άλλο στο μεγάλο βομβαρδισμό του Πειραιά το 1940. Το παρατσούκλι “ Μπιρικής “ το πήρε ο μεγάλος του γιός Δημήτρης γιατί τον ρωτούσαν τι έμαθες στη Σμύρνη, κι αυτός είχε μάθει να μετράει ένα (μπι) δύο (ρι) τρία (κι) στα τούρκικα.

–1880. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1880 κάτοικος Αντιπάρου Μαούνης Μάρκος του Ματθαίου, γεωργός.

–1885. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1885 κάτοικος Αντιπάρου Μαούνης Μπενεδέτος του Ματθαίου, γεωργός και ο Μαούνης Ιωάννης του Θεοδοσίου, καφφεπώλης.

–1887. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 39χρονος σοβατζής Φραντζέσκος Δημ. Μαούνης, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 29 Ιανουαρίου 1887.

–1888. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1888 κάτοικος Αντιπάρου Μαούνης Θεμιστοκλής του Ζάννε, εργάτης.

–1888. Το 1888 γεννιέται ο Μαούνης Δημήτριος του Νικολάου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.

–1895. Το 1895 γεννιέται η κάτοικος Αντιπάρου Μαούνη Τριανταφυλλιά του Ζαννή, μετέπειτα σύζυγος Αριστείδη Σγαρδέλλη.

–1900. Το 1900 γεννιέται ο Μαούνης Αριστείδης του Νικολάου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.

–1902. Το 1902 γεννιέται ο Μαούνης Δημήτριος του Αντωνίου αλιεύς κάτοικος Παροικιάς.

–1905. Το 1905 γεννιέται ο Μαούνης Ιωάννης του Αντωνίου αλιεύς κάτοικος Παροικιάς.

–1906. Το 1906 γεννιέται ο Μαούνης Ηλίας του Νικολάου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.

–1908. Το 1908 γεννιέται ο Μαούνης Εμμανουήλ του Αντωνίου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.

–1909. Το 1909 γεννιέται ο Μαούνης Δημήτριος του Χριστόδουλου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.

–1911. Το 1911 γεννιέται ο Μαούνης Δημήτριος του Πολυχρόνης ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.

–1912. Στο μνημείο πεσόντων στο Δημοτικό Σχολείο Αντιπάρου αναγράφονται ως πεσόντος του 1912-13 ο στρ. Ιωαν. Θ. Μαούνης.

–1914. Το 1914 γεννιέται ο Μαούνης Γεώργιος του Χριστόδουλου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.

–1918. Στις 18 Φεβρουαρίου 1918 ο 34χρονος εργάτης από την Πάρο Νικόλαος Μαούνης του Ιωάννη [κάτοικος Σμύρνης] και της Ελένης Κ. Μπαρμπαρή [κάτοικος Πάρου] παντρεύεται στην Ερμούπολη την 25χρονη από την Σύρο Μαρίκα Λεστάρη, του Χρήστου και της Ελένης.

–1920. Το 1920 γεννιέται ο Μαούνης Ευάγγελος του Αντωνίου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.

–1922. Το 1922 γεννιέται ο Μαούνης Αντώνιος του Χριστόδουλου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.

–1923. Το 1923 γεννιέται ο Μαούνης Νικόλαος του Δημητρίου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.

–1926. Το 1926 γεννιέται ο Μαούνης Ματθαίος του Μπενέδετου γεωργός κάτοικος Αντιπάρου.

–1926. Το 1926 γεννιέται ο Μαούνης Θεόδωρος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Αντιπάρου.

–1928. Το 1928 γεννιέται ο Μαούνης Παναγιώτης του Μάρκου, κάτοικος Αντιπάρου.

–1930. Σε φωτογραφία του Δημοτικού Σχολείου Παροικίας το 1930, διακρίνεται η νεαρή μαθήτρια Μαρία Μαούνη.

–1931. Σε εικόνα στον Αγιο Γεώργιο Παροικιάς, στην πλ. Βεντουρή, αφιερωτική επιγραφή Δαπάνη Ν. Δ. Μαούνη, 1931.

–1931. Το 1931 γεννιέται ο Μαούνης Αντώνιος του Ιωάννη ναυτικός κάτοικος της Κοιν. Παροικιάς.

–1950. Σε καφενείο της Παροικιάς το 1950 (?) διακρίνεται σε φωτογραφεία ο Δημήτρης Μαούνης (Μπιρικής).

–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Μαούνη Ροδυνιά του Στυλιανού.

–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Μαούνη Ζαμπέτα όνομα συζύγου Δημήτριος, όνομα πατρός Γεώργιος Δαβαρίας.

–1967. Στην εφημερίδα Φωνή της Πάρου του 1967 αναφέρετε ο αγώνας ποδοσφαίρου μεταξύ του Γυμνασίου Πάρου και του Νηρέα Νάουσας. Στην σύνθεση του Γυμνασίου ο μαθητής Μαούνης Σπύρος.

 

Μαραγκόπουλος:

–1953. Σε μαρμάρινη πλάκα, που έχει εντοιχισθεί στην πρόσοψη του Αγίου Νικολάου Λευκών, αναφέρει: «Ανεκαινίσθη ο ιερός ούτος ναός εν έτει 1953 χορηγία αξιεπαίνω Χρυσ. Μαραγκοπούλου και υιού αυτής Κωνσταντίνου | φροντίδι δε Μαρίας Βιτζηλαίου και Νικολάου Κων. Καστανιά».

 

Μαραγκός: Δυτική η προέλευση του επωνύμου, από το λατινικό Marego και marangon, ο ξυλουργός. Ο παριανός κλάδος έλκει την καταγωγή του από την Σύρο, γενάρχης ο Λαυρέντιος (Λορέντζος)  Μαραγκός. Καθολικού δόγματος. Σήμερα το επώνυμο στη Νάουσα συνεχίζει από θηλυγονία, Μαριάννα Μαραγκού Τριπολιτσιώτη του Λορέντζου. 

–1926. Το 1926 γεννιέται η Μαραγκού Χρυσούλα του Λαυρέντιου κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.

–1952. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικίας του 1952 είναι εγγεγραμμένη η Μαραγκού Χρυσούλα του Λαυρέντιου κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.

 

–Μαραμανίας ή Μαραμαμενιάς: 

–1750. Στις 29 Μαρτ. 1750. Αφιέρωση του ζεύγους Κωνσταντάκη Μαραμανία και της περιουσίας τους στην Ξεχωριανή.

–1761. Διαθήκη του Κωνσταντάκη Μαραμανία Τζιπίδος, 29 Δεκ. 1761 εις το χωριό Κέφαλος Τζιπίδος.
–1806. Κατάλογος κινητής και ακίνητης περιουσίας της Παναγίας Ξεχωριανής 15 Σεπτ. 1806. Έτερον χωράφι εις την Κοντιανή κοντά στου Κωνσταντή Μαραμενία.

–1818. Κατάλογος της ακίνητης περιουσίας της Παναγίας Ξεχωριανής 16 Απρ. 1818, χωράφι εις την Κοντιανή στου Κωνσταντή Μαραμενία.

 

Μαραμάς:

–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Πώλου Μαρία όνομα συζύγου Αντώνιος, το γένος Ιωάννη Μαραμά.

 

Μαρανός?:

–1820. Σε έγγραφο του χωριού Κεφάλου (Μάρμαρα) προς τον υπουργό της θρησκείας σχετικά με τον Άγιο Αντώνιο «Ελάβομεν την διαταγήν του Ιερού Υπουργείου της θρησκείας διορίζουσαν τον Κύριον Στέφανον Μαυρογένην προστάτην του μεγάλου Αντωνίου και τον κύριον Αθανάσιον Ιεροκήρυκα, ηγούμενον τούτου διά να συνάγουσιν όλα τα εισοδήματα και να υποσυρθή εις τα ίδια ο σκευοφύλαξ των χωριών Κεφάλου όστις πρότερον εδιωρίσθη ηγούμενος τούτου παρά του αυτού Ιερού υπουργείου βλέπομεν ότι το υπουργείον της θρησκείας ενασχολούμενον εις αναγκαιοτέρας υποθέσεις δεν δύναται να εξετάση ακριβώς την αλήθειαν. Η Κυρία Μαδώ του Μαυρογένη διά αναφοράς της ηπάτησε το υπουργείον τούτο λέγουσα ότι είναι κτήμα πατρικόν της εις τα συγκίλια τούτου με το από ΄κτήμα πατρικόν της είς της κοινότητος τούτο το μοναστήριον πρό χρόνων το εκαταξουσίαζεν δυναστικώς η Δόμνα του Μαυρογένους, ως εκ τούτου εφαντάζετο η απόγονος της ότι είναι κτήμα πατρικόν των ημείς λοιπόν, σεβασμιώτατε, δεν ημπορούμεν να αποχωρίσωμεν το δίκαιον της κοινότητος αλλά θέλουμεν να δικαιολογηθούμεν προς το Ιερόν τούτο υπουργείον καθώς και ο ίδιος παραστάτης μας θέλει σας πληροφορήσει όλην την αλήθειαν δια να μην απατάται και διατάττει τοιαύτας επιταγάς παρακαλούμεν λοιπόν να μη νομίσητε τούτο μας το φέρσιμον απείθειαν προς την σεβαστήν διοίκησιν μένομεν με όλον το σέβας. Τη 20 Οκτωβρίου 1823 των χωρίων Κεφάλου. Υπογράφει ο κάτοικος Τζηπίδου Μαρανός Κωνσταντής κ.α. (Τ.Σ. ΠΑΡΟΣ ΜΑΡΜΑΡΑ 1820) (Γ.Α.Κ.).

 

–Μαραμπότος ή Μαραπότζος:

–1663. Δωρεά κληροδοτήματος μοναχής Καλήστρατης στου πατέρες Ιησουήτες ARSI, Gallia 105, 1 φ. 457.

Εις δόξαν Χριστού αμήν 1663 ιούλιος 11.

Έστοντας και ποτέ λυρά Καλήστρατη μοναχή και να αφήση δια την ψυχήν της στα μοναστήρια του αγίου όρους ήγουν στην λάβραν και στην ασημόπετραν δυο σπιτια κατώγια με το εκλησιαδάκι του μέγαν Ταξιάρχην και με τα δικαιώματά των απόξω από το υγιαλόν και να των αφήση και 12 γρόσια να πλερόνουσι χαράτζι της αφεντίας και νάναι σήμερον 25 χρόνοι και επέκεινα και κανείς από τα μοναστίρια να μην τα γυρέψουν μόνον εχαλασθήκασι και αφτώονται και η εκκλησία να γίνη ωσάν αχούρι και ο κόσμος να πλερόνη τόσους χρόνους τοχαράτζι και να ζημιονούμεθα εις τούτο εμάθαμε πως οι πατέρες οι γεζουίταις (Ιησουήτες) θε να έρθουνε και κτίσουνε εδώ μοναστήρι δια την ψυχήν τως ήγουν ο προεστώς πατέρας γάσπα εμανουήλ (Γασπάρο Εμμανουήλ) από την συντροφίαν του Ιησού και να πάρη και άλλους τόπους εκέι κοντά εις τα άνωθεν χαλάσματα εις τούτο εθελήσαμεν εμείς οι υποκάτωθεν υπογεγραμμένοι παπάδες και γέροντες και η επίλοιπη κομουνιτά (κοινότητα) του καστελίου αγούση (Ναούσης) και δίνομεν του αυτού πατέρα τα άνωθεν σπίτια και τα δικαιώματά τως όλα και δίνομεν τους και το χαράτζι (κεφαλικός φόρος) γρόσια 12  δια να μην τα χάνη η χώρα από την σήμερον να τα κτίση να τα κάμη ως θέλει και βούλεται ωσάν καθολικά πράγματα εδικά του να τ’άχουσιν ως τον αιώνα του αιώνος που να στέκη ο κόσμος και κανείς να μην τους τα πέρνη ποτέ και εμείς όλοι μας να τους μαντινιέρωμεν (ιτ. =συντηρούμε) τους άνωθεν πατέρες σε παντοτινόν και αναπαμένον ποσέσο (ιτ. =αναμφισβήτητη κατοχή).

Δια το αληθές γράφομεν και ιδιοχείρος μας όσοι ξεύρομεν και όσοι δεν ηξεύρομεν βάνομεν άλλους να γράψουσιν δια λόγου μας.

Παπα αντώνις στέργω τα άνωθεν (δεν αναφερεται επωνυμο)

Σκελλάριος αγούσης (Σακελλάριος Ναούσης) στέργω τα άνωθεν και επίτροπος

Παπα δημήτρις τριαντάφυλος (Τριαντάφυλλος, πρώτη μαρτυρία) στέργω και επίτροπος

Παπα νικόλαος κρουτιανός στέργω (Κορτιάνος, πρώτη μαρτυρία)

Παπα δημήτρις γαρατιάς στέργω (ίσως Γρατσίας)

Πρωτόπαπας στέργω

Γαβριήλ ιερομόναχος στέργω

Γεώργις Μοσκωνάς στέργω (Μοσχονάς, γνωστό από το 1639).

Ιωάννης σκουτάριος στέργω και επίτροπος (πρωτη μαρτυρία)

Μαστρο γληγόρις μπηρμπηνιας στέργω και επίτροπος (Πιρπινιάς ή Περπινιάς, μαρτυρείται  από το 1652)

Ανεγνώστης Σκορδήλης στέργω (Σκορδίλης, γνωστό από το 1606 )

Παπα Θεόδωρος στέργω

Κωνσταντής Μοστράτος στέργω (μαρτυρείται από το 1658)

Παπα Τζάνες Καλέργης στέργω (μαρτυρείται από το 1652)

Παπα Χριστόφορος στέργω

Γιαννούλης Μπρούτος στέργω (μαρτυρείται από το 1658)

Νικόλα Μαραπότζο στέργω (πρώτη μαρτυρία, γνωστό ως τον 19ο αι.)

Αποστόλης Ραγούσης στέργω (μαρτυρείται από το 1501)

Ανδρέας Ακριβός στέργω (μαρτυρείται από το 1613 μέχρι τον 18ο αι.)

Βασίλης Σαλονικαίος στέργω (μαρτυρείται από το 1652 μέχρι τον 18ο αι.)

Δημήτρης Μαλατέστας στέργω (μαρτυρείται από το 1610)

Μιχέλης Ακριβός στέργω (μαρτυρείται από το 1613 μέχρι τον 18ο αι.)

Γεώργις Πιρπηνιάς στέργω (μαρτυρείται από το 1652 μέχρι τον 19ο αι.)

Δομένεγος Μεδρινός στέργω (Μενδρινός, μαρτυρείται από το 1610)

Τζόρτζης Μαρκαδιάντος στέργω (Πρώτη αναφορά, γνωστό μέχρι τον 19ο αι.)

Νικόλας Κουρτιάνος στέργω (πρώτη αναφορά)

Γεώργις Φωκάνας στέργω (ίσως Φωκιανός)

Ανεγνώστης Μπελόνιας στέργω (πρώτη αναφορά, γνωστό μέχρι τον 20ο αι.)

Γεώργις Μαλατέστας στέργω

Τζανίς Μαλατέστας στέργω (γνωστό από το 1610)

Φρατζέσκος Καλέργης στέργω (Καλλέργης, γνωστό από το 1652)

Ιωάννης Ραγούσης στέργω (γνωστό από το 1501)

Ιωάννης Γρατσίας στέργω (πρώτη μαρτυρία)

Γεώργιος Σαλονικαίος (μαρτυρείται από το 1652 μέχρι τον 18ο αι.)

 και νοτάριος του καστελίου Άγουσας (Νάουσας) έγραψαμεν με θέλημα της κομουνιτάς και στερεώνω τα άνωθεν και τα όπισθεν.

–1734. Στις 24 Φεβρουαρίου 1734, οι προεστοί και επίτροποι του κοινού Παροικιάς Πάρου, με συστατικό γράμμα βεβαιώνουν ότι ο κάτοικος του νησιού τους, γαλλικής καταγωγής, Γιόζε Ντάλες, δια της βίας και παρά τη θέλησή του συνεργάστηκε με ξένους πειρατές, ένας εκ αυτών είναι ο Νικόλαος Μαραμπότος.

–1737. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς την 1η Μαρτίου 1737 αναφέρεται ο Νικόλαος Μαραμπότος.

 

Μαράτος:

–1820. Λογαριασμός των Απεσταλμένων της Κωνσταντινούπολης το 1821 έτος, υπόμεν το μέρος της κοινοτήτος Πάρου ο Μιχαήλ Τσιγώνιας, από δε το μέρος του ποτέ Πέτρου Μάτσα Μαυρογένους, ενοικιάζου των Σουλτανικών προσόδων και πολιτικών δικαιωμάτων της Νήσου μας, ως το συμφωνητικόν, αυτού του Ενοικιου του και Κοινότητος Γεγραμμένον τη 3: Δεκεμβρίου 1820 και καταχωρημένον εις τον Κώδηκα της κοινότητος, τον Ιωάννη Κορτιάνον, οίτινες απεσταλμένοι Τσιγώνιας και Κορτιάνος εξάλθησαν εξή να αγοράσουν αυτάς τας προσόδους, ετεί λογαριασμόν του ρηθατος; Ενοικιαζου.

Ομολογία Αντωνίου Μαράτου Κεφάλαιον γρ. 1500.

–1829. Καταγραφή των κοινών χρεών της Νήσου Πάρου εγείνον εις Κωνσταντινούπολιν εις εκφόρους αποστολάς κατά το τελευτάτον _ καταχωρημένον εις τον κοινόν Κώδημα καθού είς του τελευταίου χρόνου απεσταλμένων. Μ. Τσιγώνια, και Ιω. Κορτιάνου λογαριασμούς, τα οποία μένουν ενεξόφλητα τα κεφάλαια ομολογιών οι δε τόκοι αυτών είναι πληρωμένοι μέχρι του χιλιοστού οκτακοσιοστού έτους.

Ομολογία Αντωνίου Μαράτου γρ. 354.

 

–Μαργαρίτης: Επίθετο Βυζαντινό, πατριδωνύμιο ή παρωνύμιο. Ίσως από κάποιο χωρίο με το όνομα Μαργαρίτι. Στην Πάρο συναντάμε δύο κλάδους, της Νάουσας και της Παροικιάς. Και οι δύο ήρθαν από τη Νάξο (Αγερσανί) όμως η οικ. της Παροικιάς είναι πολύ μεταγενέστερη.

–1785. Στις 7 Σεπτεμβρίου 1785 ο ιερέας Μαργαρίτης Μιχαήλ συντάσσει και υπογράφει πωλητήριο χωραφιού στον Τζιπίδου. «Ενώπιον των μαρτύρων Αντώνη Τζιγώνια, Πετράκη Καντιώτου, Γεωργίου Σκορδίλη και του ιερέως Μιχαήλ Μαργαρίτη, ο οποίος συνέταξε το έγγραφο, το κερά Μαρουσάκι γυνή ποτέ Δημητράκη Ρούσου πωλεί στον ανιψιό της χωρεπίσκοπο Άγουρο ένα κομμάτι χωράφι τοποθεμένο εις τα Φυρόγια, σύνορον Ερινάκι Ιωαννάκη Μαυρουδή θυγάτηρ για 30 γρόσια». Εκτιμητής του κτήματος ήταν ο Γεώργιος Μαούνης.

–1817. Σε προικοσύμφωνο Νάουσας, 28 Οκτωβρίου 1817. Ο σκευοφύλακας Κεφάλου Θεόδωρος Παπαδόπουλος ηγούμενος της Μονής του Αγίου Αντωνίου Κεφάλου, δίδει ως προίκα στον γιό του Ιωάννη, που νυμφεύεται τη Ναουσαία Όρσα Κώνστα Μωραΐτη «το λιβάδι εις το Λιμνάκι πλησίον χωροεπίσκοπος Μαργαρίτης».

–1820. Προικοσύμφωνο Γεωργίου Τζαντουλή. Κηπίδος 1820, Ιανουαρίου 30. Ενώπιον του ιερέως Εμμανουήλ Μονόπατου, που συνέταξε το έγγραφο και μαρτυρεί, μαρτυρούντων του Ιωάννη Βαλσαμή και του Κωνσταντίνου Τζιγώνια, η Μαρία, σύζυγος του Δημητρίου Πούλιου, προικίζει τη θυγατέρα της Θεοφύλακτη, η οποία παίρνοι ως σύζυγο τον Γεώργιο Τζαντουλή, γιο του μακαριστού ιερέως του Τζιπίδου Γεωργίου Τζαντουλή. Στο προικοσύμφωνο αυτό μνυμονεύονται και οι σύμβιοι σε χωράφια, Δημήτριος Άγουρος, Ιωάννης Λιονταράκης, παπα Φραντζέσκος Μαργαρίτης, Νικόλαος Πούλιος, Αννέζα γυνή ποτέ Δημητρίου Μαυρίκου, Ιωάννης Βαλσαμής, παπα Εμμανουήλ Μονόπατος, Σπυρίδων Παπαδόπουλος, Μανώλης Κονταράτος, Αντώνιος Καντιώτης και Μανόλης Μελέχας. Πηγή Παριανά 158.

–1829: 9βρίου 27. Μαθητευόμενοι εις την Αλληλοδιδακτικήν Σχολήν της πόλεως Παροικιάς

Μαργαρίτη Ελένη ετών 10.

–1926. Το 1926 γεννιέται ο Μαργαρίτης Πέτρος του Ιωάννη ναυτικός κάτοικος κοιν. Νάουσας.

–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 27χρονος κάτοικος Νάουσας, Μαργαρίτης Γεώργιος του Ιωάννη, εργάτης και ο 24χρονος ναυτικός Μαργαρίτης Νικόλαος του Ιωάννη.

–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Μαργαρίτη Στυλιανή, όνομα συζύγου Νικόλαος, όνομα πατρός Βασίλειος Γαβαλάς.

–1978. Ζαχαροπλαστείο «Γλάρος» στην Νάουσα των Αδερφών Μαργαρίτη το 1978.

 

Μαργαρώνης: Μητρωνυμικό επώνυμο.

–1827. Σε διανομή κληρονομιάς της 8 Μαρτίου 1827 αναφέρεται η Σταματούλα συζύγου ποτέ Κωνσταντή Μαργαρώνη.

–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 38χρονος εργάτης Αθανάσιος Μαργαρώτης και ο 58χρονος γεωργός Κωνσταντίνος Μαργαρώνης.

–1874. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 27χρονος βυρσοδέψης Νικόλαος Χ. Μαργαρώνης, άγαμος. Έδωσε όρκο στις 15 Απριλίου 1874.

–Στις 8 Ιουλίου 1879 ο 30χρονος βυρσοδέψης από την Πάρο Νικόλαος Μαργαρώνης, του Χαράλαμπου και της Μαρίας, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 22χρονη από την Χίο Θεοδώρα Στρουμπούλη, του Νικολάου και της Καλλιόπης.

–1899. Το 1899 γεννιέται ο Μαργαρώνης Δαμιανός του Αντωνίου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.

–1926. Το 1926 γεννιέται ο Μαργαρώνης Αντώνιος του Δαμιανού ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.

–1928. Το 1928 γεννιέται ο Μαργαρώνης Γουλιέλμος του Δαμιανού ναυτικός κάτοικος κοιν.  Παροικιάς.

–1946. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς το 1946 είναι εγγεγραμμένος ο Μαργαρώνης Δαμιανός του Αντωνίου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.

–1949. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1949 είναι εγγεγραμμένος ο Μαργαρώνης Αντώνιος του Δαμιανού ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.

–1975. Στην «Φωνή της Πάρου» του 1975 διαβάζουμε τα αποτελέσματα των μαθητικών αγώνων του Γυμνασίου Πάρου. Στον ακοντισμό αρρένων ο Μαργαρώνης Δημήτριος κατέλαβε την τρίτη θέση.

–2014. Μαργαρώνης Δαμιανός, ψυκτικός στην Πάρο το 2014.

 

–Μαρής: Γνωστό στην Κρήτη με τον τύπο Μαρής, Μαρρής και Μαράκης.

Από MarionoMarin – Μαρής.

Σε έγγραφα Κρήτης του 1562 Δημήτριος Μαρής νοτάριος και Γεώργιος Μαρής σε έγγραφο του 1578. Παλιότερη αναφορά στην Κρήτη στην Απάνω Βιάννο σε επιγραφή εκκλησίας του 1360 Νικολέττος και Κώστας Μαρής από βενετούς πατρίκους Marini.

Στην Ζάκυνθο η οικογένεια Μαρή σε έγγραφα του 1676 και 1714.

–1638. το επώνυμο Μαρής απαντά σε ναξιακό έγγραφο του 1636.

–1660. Στις 10 Απριλίου του 1660. Στο Κουσάντασι (Νέα Έφεσο), πόλη και λιμάνι της Τουρκίας, ζούσαν Παριανοί τον 17ο αιώνα: η Φλουρέτζα, θυγατέρα Στέφανου Τζηφάκη (Σηφάκη), με έγγραφο συνταγμένο στο Κουσάντασι, στις 10 Απριλίου 1660, ομολογεί ότι πωλήθηκε το σπίτι της στον Τσιπίδο με μεσίτη τον Γεώργιο Αρχολέο και αγοραστή τον παπα-Σταύρο Παπαδόπουλο. Το έγγραφο, που υπογράφουν οι κάτοικοι του Κουσάντασι Μπονοφάτζος Μαρής, Νικολός Θωμά Μονόπατος και Σταμάτης Ασικρίτης, μας επιτρέπει να διαπιστώσουμε παρουσία Παριανών στα παράλια της Ιωνίας, όπου, κυρίως, εμπορεύονταν.

–1801. Μοναχός Μαρής Χρύσανθος αφιερωτής εικόνας της Παναγίας στον ναό Αγίου Σπυρίδωνος Ναούσης 1801.

–1804. Σε πωλητήριο στη Νάουσα το 1804 αναφέρει, Στέφανος Μαρής.

–1835. Στέφανος Μαρής κάτοικος Νάουσας Πάρου. Αναφαίρετε ως συνδρομητής σε βιβλίο του 1838 «Η Βοσκοπούλα του Αιγαίου Πελάγους» του Ιωάννη Γρυπάρη από την Μύκονο.

Μαργιάνος: Βλέπε Μαριάνος

 

Μαργιόρας:

–1820. Λογαριασμός των Απεσταλμένων της Κωνσταντινούπολης το 1821 έτος, υπόμεν το μέρος της κοινοτήτος Πάρου ο Μιχαήλ Τσιγώνιας, από δε το μέρος του ποτέ Πέτρου Μάτσα Μαυρογένους, ενοικιάζου των Σουλτανικών προσόδων και πολιτικών δικαιωμάτων της Νήσου μας, ως το συμφωνητικόν, αυτού του Ενοικιου του και Κοινότητος Γεγραμμένον τη 3: Δεκεμβρίου 1820 και καταχωρημένον εις τον Κώδηκα της κοινότητος, τον Ιωάννη Κορτιάνον, οίτινες απεσταλμένοι Τσιγώνιας και Κορτιάνος εξάλθησαν εξή να αγοράσουν αυτάς τας προσόδους, ετεί λογαριασμόν του ρηθατος; Ενοικιαζου.

Ομολογία Κωνσταντίνου Μαργιόρας Κεφάλαιον γρ. 400.

 

–Μαριάνος ή Μαριανός ή Μαργιάνος: Γνωστό επίθετο της Αντιπάρου έως και σήμερα. Λατινικό καθολικού δόγματος έως τα τέλη του 18ου αιω. Το επίθετο έχει μεταποιηθεί στην Σίφνο και αναφέρεται ως Μαργιάνος. Η οικογένεια της Νάουσας [Μαριανός] ίσως να είναι διαφορετικός κλάδος.

–1804. Σε πωλητήριο στην Νάουσα το 1804, «το λιβαδάκι εις την Αγίαν Τριάδα, τόπος ονομαζόμενος του Μορόνου, τόπος άνωθεν του Μοναστηριού πλησίον Μανωλάκης Μαριάνου.

–1820. Το 1820 αναφέρεται σε έγγραφο Πάρου ο Ιωάννης Μαργιάνος.

–1821. Ο Παναγιώτης Δ. Δημητρακόπουλος εμυήθη εγκαίρως στην Φιλική Εταιρία στην οποία ήταν και ο επικεφαλής στην Πάρο. Σε χειρόγραφο του τελετουργικού της μυήσεως στην Φιλική Εταιρία αναφέρεται η δράση σε σχετικό σημείωμα. 1821 των Φιλικών τη 29 Απριλίου. Εκαθιέρωσα τον Ιωάννην Σιφαν. Μαρή.  ‘Ελαβον γρόσια 150, 1 ζεύγος βραχιόλια χρυσά γρόσια 100.

–1824. την 25 Μαρτίου 1824 τα παιδιά του Αντιπαριώτη Κωνσταντή Μαριάνου έβοσκαν διακόσια δέκα γίδια εις πλησίον νήσον Στρογγυλόν λεγόμενον, επέρασεν από εκεί μια σακολέβα και ένας Νικόλας του Μανώλη Πρωτόγυρου, αδερφός του Καραγιάννη, εβγήκεν εις την νήσον, έδειρε ανηλεώς τα οαιδιά και όλο το ποίμνιο εμβαρκάρησε εις την σαρκολέβα και εξηφανίσθει.

–1828. Στις 7 Δεκεμβρίου 1828 αναφλερεται σε έγγραφο Νάουσας η Αικατερίνη γυνή Ιωάννου Μαριανού.

–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 42χρονος Μαριανός Ιωάννης.

–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 50χρονος ποιμήν Μαργιάνος Ιωάννης, ο 73χρονος γεωργός Μαργιάνος Κωνσταντίνος και ο 26χρονος γεωργός Μαργιάνος Πέτρος.

–1872. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1872 κάτοικος Αντιπάρου Μαριάνος Γεώργιος του Μιχαήλ, συνταξιούχος. Διαγράφεται από τον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου το 1950.

–1876. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1876 κάτοικος Αντιπάρου Μαριάνος Αντώνιος του Νικολάου, εργάτης και ο Μαριάνος Πέτρος του Ματθαίου, εργάτης.

–1876. Το 1876 γεννιέται ο Μαριάνος Πέτρος του Ματθαίου εργάτης, κάτοικος Αντιπάρου. Διαγράφεται από τον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου το 1950.

–1879. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1879 κάτοικος Αντιπάρου Μαριάνος Πέτρος του Αντωνίου, εργάτης.

–1880. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1880 κάτοικος Αντιπάρου Μαριάνος Εμμανουήλ του Νικολάου, γεωργός.

–1881. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1881 κάτοικος Αντιπάρου Μαριάνος Ξενοφών του Νικολάου, εργάτης.

–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχει εγγεγραμμένος, ο Μαριανός Μιχαήλ του Ιωάννη, 26 ετών, ναύτης από τη Νάουσα.

–1890. Στις 30 Ιανουαρίου 1890 ο 40χρονος ναυτικός από την Νάουσα της Πάρου Μιχαήλ Μαριανός του Ιωάννη και της Αντωνίας, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 30χρονη από την Σύρο Ελένη Αντωνίου, του Πέτρου και της Μαρίας.

–1896. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1896 κάτοικος Αντιπάρου Μαριάνος Νικόλαος του Ιωάννη, παντοπώλης.

–1899. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1899 κάτοικος Αντιπάρου Μαριάνος Βασίλειος του Γεωργίου, αγροφύλαξ.

–1901. Στις 22 Ιουνίου 1901 ο 18χρονος υποδηματοποιός από την Πάρο [Αντίπαρο] Κωνσταντίνος Μαργιάνος του Ιωάννη και της Ελένης Σκιάθου, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 19χρονη από την Σύρο Κατίνα Καλογιάννη, του Αθανασίου και της Λουκίας Γιαννούλενα.

–1903. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1903 κάτοικος Αντιπάρου Μαριάνος Αντώνιος του Πέτρου, ναυτικός και ο Μαριάνος Νικόλαος του Εμμανουήλ, εργάτης.

–1907. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1907 κάτοικος Αντιπάρου Μαριάνος Ιωάννης του Ξενοφών, παραγγελιοδόχος.

–1908. Το 1908 γεννιέται η κάτοικος Αντιπάρου Μαριάνου Άννα του Εμμανουήλ, μετέπειτα σύζυγος Ρούσσου Θεοδοσίου.

–1909. Το 1909 γεννιέται η κάτοικος Αντιπάρου Μαριάνου Μαρία του Ιωάννη, μετέπειτα σύζυγος Θεολόγου Καλάργυρου.

–1909. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1909 κάτοικος Αντιπάρου Μαριάνος Πιέρρος του Ξενοφών ναυτικός, ο Μαριάνος Γρηγόριος του Ιωάννη ναυτικός και ο Μαριάνος Ιωάννης του Κοσμά ναυτικός.

–1910; Πέτρος και Ματθαίος Μαριάνος, έμποροι στην Αντίπαρο.

–1911. Το 1911 γεννιέται στην Αντίπαρο η Μαριάνου Ξ. Κανδιό, όνομα συζύγου Αντώνιος.

–Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1911 κάτοικος Αντιπάρου Μαριάνος Νικόλαος του Αντωνίου εργάτης.

–1912. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1912 κάτοικος Αντιπάρου Μαριάνος Βασίλειος του Πέτρου ναυτικός.

–1914. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1914 κάτοικος Αντιπάρου Μαριάνος Ιωάννης του Πέτρου ναυτικός.

–1915. Το 1915 γεννιέται η κάτοικος Αντιπάρου Ανεζώ Ι. Μαριάνου, μετέπειτα σύζυγος Δαμιανού Βιάζη.

–1917. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1917 κάτοικος Αντιπάρου Μαριάνος Γεώργιος του Πέτρου ναυτικός.

–1918. Στο μνημείο πεσόντων στο Δημοτικό Σχολείο Αντιπάρου αναγράφονται ως πεσόντες του 1918-22 οι Μιχ Γ. Μαριάνος και ο Βασ. Δ. Μαριάνος.

–1920. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1920 κάτοικος Αντιπάρου Μαριάνος Νικόλαος του Ξενοφών ναυτικός, ο Μαριάνος Νικόλαος του Πέτρου ναυτικός και ο Μαριάνος Γεώργιος του Εμμανουήλ εργάτης.

–1922. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1922 κάτοικος Αντιπάρου Μαριάνος Μπενεδέτος του Ξενοφών εργάτης και ο Μαριάνος Κωνσταντίνος του Εμμανουήλ εργάτης.

–1924. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1924 κάτοικος Αντιπάρου Μαριάνος Πιπίνος του Πέτρου ναυτικός.

–1926. Το 1926 γεννιέται ο Μαριάνος Μιχαήλ του Βασιλείου γεωργός κάτοικος Αντιπάρου.

–1927. Το 1927 γεννιέται ο Μαριάνος Γεώργιος του Ξενοφών γεωργός κάτοικος Αντιπάρου.

–1927. Το 1927 γεννιέται ο Μαριάνος Γεώργιος του Κωνσταντίνου γεωργός κάτοικος Αντιπάρου.

–1928. Το 1928 γεννιέται ο Μαριάνος Γεώργιος του Βασιλείου ναυτικός κάτοικος Αντιπάρου.

–1928. Το 1928 γεννιέται ο Μαριάνος Πέτρος του Αντωνίου αλιεύς κάτοικος Αντιπάρου.

–1929. Το 1929 γεννιέται ο Μαριάνος Δημήτριος του Αντωνίου γεωργός, κάτοικος Αντιπάρου.

–1931. Το 1931 γεννιέται ο κάτοικος Αντιπάρου Μαριάνος Ιωάννης του Αντωνίου, αλιεύς.

–1951. Στις 10 Μαΐου 1951. Αποτελέσματα Κοινοτικών Εκλογών Αντιπάρου: Ψήφησαν 220: Του Κόμματος «Ρεύματος» (Φιλελευθέρων) έλαβον ψήφους: Στυλιανός Ι. Βιάζης 133, Ιωάννης Κ. Τριαντάφυλλος 130, Δημ. Εμμ. Πατέλης 128, Δαμιανός Γερ. Βιάζης 124 και Δημ. Γ. Καράντζας 119.

Του Κόμματος «Βιολέτα» (Λαϊκού) έλαβον: Στρατής Παναγιώτης Ρούσσος 104, Θεολόγος Παντελ. Καλάργυρος 102, Ιωάννης Ξενοφ. Μαριάνος 92 και Ιωάννης Κ. Φαρούπος 86.

–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Γαβαλά Στυλιανή, όνομα συζύγου Δημήτριος, όνομα πατρός Θεόδωρος Μαριάνος.

 

–Μαρινάκης: Η πρώτη Οικογένεια Μαρινάκη ήρθε με το τάγμα των Καλλέργη στην Πάρο το 1822 από την Κρητική. Ένας δεύτερος κλάδος ήρθαν από την Φολέγανδρο την δεκαετία του 50'. Ανήκει στα Πατρωνυμικά ή Μητρωνυμικά επώνυμα, με κρητοβενέτικες ρίζες με το επώνυμο Marino που το συναντάμε συχνά σε έγραφα το Χάνδακα (σημ. Ηράκλειο) από τον 12ο αιώνα.

–1822. To μεγάλο και επιβλητικό αρχοντικό του Σιόρ Μιχελή Κρίσπη, Δημογέροντα και πληρεξουσίου, με τα υστεροαναγεννησιακά μαρμάρινα παράθυρα, δίπλα στην εκκλησία Σεπτεμβριανή, προικοδοτήθηκε στη Σύζυγό του Κατίγκω Ν. Μάτσα το 1822 από τη Μητέρα της Ραμπελιώ Ν. Μάτσα, γένος Νικολάου Ιωάν. Δελαγραμμάτη, καθώς και άλλα υποστατικά. Γόνοι του σιόρ Μιχελή Κρίσπη και της Κατίγκως Μάτσα-Δελαγραμμάτη είναι οι οικογένειες: Γιάννη Βασ. Γράβαρη, Συμβούλου Επικρατείας, Φλωρίτσας Ψαλτάκη-Βλάχου, Νικολάου και Μιχαήλ Κρίσπη, Ρένας Κρίσπη-Λάζαρη (σημερινή ιδιοκτήτρια), Γιάννη Μαρινάκη, Ειρήνη Ρούσσου, η οικογένεια Τώλη Δημητρακόπουλου, αντιναυάρχου, Αγνής Δημητρακοπούλου-Βάγια, Γιάννη Βάγια, καθηγητή Εθν. Μετσοβίου Πολυτεχνείου, Βασίλη Κατσουρού, Ρενέ Ζάννου, Ολυμπιάδος Βενιέρη – Αγγελοπούλου κ.α. 

–1822. Στο δημοτολόγιο του Δήμου Νάουσας (συμπεριλαμβάνεται και ο Κώστος) το 1822, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Σίφης Μαρινάκης.

–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (συμπεριλαμβάνεται και ο Κώστος), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 50χρονος κηπουρός Μαρινάκης Σίφης.

–1864. Το 1864 γεννιέται ο Μαρινάκης Εμμανουήλ του Νικολάου ράπτης, κάτοικος Δήμου Μαρπήσσης.

–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μαρινάκης Γεώργιος του Ιωσήφ, 58 ετών Ξυλουργός και ο Μαρινάκης Νικόλαος του Ιωσήφ, 46 ετών, Ξυλουργός.

–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Μαρινάκης Γεώργιος του Ιωσήφ, 60 ετών, ξυλουργός από τη Νάουσα, Μαρινάκης Θεοχάρης του Γεώργιου, ετών 23, στρατιώτης από τη Νάουσα και Μαρινάκης Νικόλαος του Ιωσήφ, 48 ετών, ξυλουργός από τη Νάουσα. 

–1898. Πίναξ του Συνδέσμου των εν Λαυρίω, Αθήναις περιχώροις και Πειραιει ΠΑΡΙΩΝ, εμφαίνων ονοματεπώνυμων μελών της Περιόδου 1ης Ιουνίου 1898 ο Μαρινάκης Κωνσταντίνος.

–1901. Γεννιέται ο Μιχαήλ Ι. Μαρινάκης. Απεβίωσε το 1972. Ο τάφος του είναι στο οικογενειακό κοιμητήριο των Κρίσπη στα Λιβάδια Παροικιάς.

–1906. Γεννιέται η Ναταλία Μ. Μαρινάκη. Απεβίωσε το 2000. Ο τάφος της είναι στο οικογενειακό κοιμητήριο των Κρίσπη στα Λιβάδια Παροικιάς.

–1929. Γεννιέται η Ελισάβετ Ι. Μαρινάκη. Απεβίωσε το 2000. Ο τάφος της είναι στο οικογενειακό κοιμητήριο των Κρίσπη στα Λιβάδια Παροικιάς.

–1929. Σε ομαδική φωτογράφηση στην περιοχή Καλάμι στις 27 Ιουλίου 1929 απεικονίζεται η Ναταλία Μαρινάκη.

–1946. Στην εφημερίδα «Φωνή της Πάρου» στις 31 Μαρτίου 1946 διαβάζουμε το Νέο ΔΣ του Συλλόγου Μαρπησσαίων και Αρχιλοχιτών. Πρόεδρος: Άγγελος Ασπρόπουλος, Αντιπρόεδρος Δημ. Στέλλας, Γεν. Γραμματέας: Επαμ. Γαβαλάς, Ταμίας: Ζαχ. Χανιώτης, Έφορος: Αναστάσιος Μαρμαρινός. Σύμβουλοι οι κ.κ.: Ηλίας Θεοχαρόπουλος, Όθων Καπαρός, Δημ. Μαρινάκης και Αντώνιος Μπάλιος.

–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 77χρονος κάτοικος Νάουσας, Μαρινάκης Μιχαήλ  του Γεωργίου, κτίστης και ο 28χρονος υποδηματοποιός Νικόλαος Μαρινάκης του Ιωσήφ.

–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Μάρπησσας στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μαρινάκης Εμμανουήλ του Νικολάου, 72 ετών ράπτης.

–1950. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μαρπήσσης στις 4 Φεβρουαρίου 1950 διαγράπτεται ως αποβιώσαντας ο Μαρινάκης Εμμανουήλ του Νικολάου ράπτης.

–1950. Σε εκλογικό κατάλογο του 1950 του Δήμου Μάρπησσας είναι εγγεγραμμένη η Μαρινάκη Αντιγόνη (γεν. 1909) σύζυγος Γεώργιος, όνομα πατρός Ιωάννης Πουλάκης, κάτοικος Μάρπησσας.

–1965. Σε φωτογραφεία στην Παροικιά το 1965, διακρίνεται η …. Μαρινάκη.

 

–Μαρινάτος: Μητρονυμικό επώνυμο, μαρτυρείται στην Αντίπαρο.

–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 29χρονος μυλωνάς Αλέξανδρος Μαρινάτος, ο 33χρονος μυλωνάς Κοσμάς Μαρινάτος και ο 53χρονος μυλωνάς Μιχαήλ Μαρινάτος.

–1860. Στις 19 Μαρτίου 1860 σε συμβολαιογραφική πράξη [πωλητήριο] στην Σύρου αναφέρεται ότι η κάτοικος Πάρου Μαρία χήρα Μιχαήλ Μαρινάτου το γένος Λιβάνη να πωλεί κτήματα στον γιό της Εμμανουήλ Μαρινάτο κάτοικο Πάρου υπηρέτη.

–1888. Στις 21 Φεβρουαρίου 1888 ο 28χρονος καφεπώλης από την Πάρο Αντώνιος Μαρινάτος του Κοσμά και της Ειρήνης Παρού[ση], παντρεύεται στην Ερμούπολη την 18χρονη από την Πάρο Ελένη Αποκότου, του Εμμανουήλ και της Αγγελικής Δ. Σοβατζή.

–1889. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1889 κάτοικος Αντιπάρου Μαρινάτος Κωνσταντίνος του Ιωάννη, μυλωθρός.

–1894. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1894 κάτοικος Αντιπάρου Μαρινάτος Δαμιανός του Ιωάννη, ναυτικός.

–1909. Το 1909 γεννιέται ο κάτοικος Αντιπάρου Μαρινάτος Ιωάννης του Κοσμά ναυτικός.

–1910. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1910 κάτοικος Αντιπάρου Μαρινάτος Αναστάσιος του Κοσμά, ναυτικός.

–1912. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1912 κάτοικος Αντιπάρου Μαρινάτος Θεμιστοκλής του Αλέξανδρου ναυτικός.

–1914. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1914 κάτοικος Αντιπάρου Μαρινάτος Δαμιανός του Κοσμά ναυτικός.

–1915. Το 1915 γεννιέται η κάτοικος Αντιπάρου Μαρινάτου Φλώρα του Αλ., μετέπειτα σύζυγος Κωνσταντίνου Φαρούπου.

–1916. Το 1916 γεννιέται η κάτοικος Αντιπάρου Μαρινάτου Δέσποινα του Κασ., μετέπειτα σύζυγος Ιωάννης Μαριάνος.

–1918. Το 1918 γεννιέται η κάτοικος Αντιπάρου Μαρινάτου Κ. Σοφία, μετέπειτα σύζυγος Βασίλειος Πατέλης.

–1919. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1919 κάτοικος Αντιπάρου Μαρινάτος Πιέρρος του Κοσμά ναυτικός και ο Μαρινάτος Ιωάννης του Κωνσταντίνου ναυτικός. Απεβίωσε το 1949.

–1926. Το 1926 γεννιέται ο Μαρινάτος Εμμανουήλ του Δαμιανού εργάτης κάτοικος Αντιπάρου.

–1927. Το 1927 γεννιέται ο Μαρινάτος Μιχαήλ του Θεμιστοκλή ναυτικός κάτοικος Αντιπάρου.

–1937. Σε επιτύμβια πλάκα στο Δημοτικό Σχολείο της Αντιπάρου αναγράφει "Δωρηταί Γηπέδου Σχολείου Αφοί Χαρα. και Θέμις Μαρινάτος 1937.

–1940. Στο μνημείο πεσόντων στο Δημοτικό Σχολείο Αντιπάρου αναγράφονται ως πεσόντες του 1940-49 οι Πιέρος Κ. Μαρινάτος Λοχίας και ο Γεώργιος Ξ. Μαρινάτος.

–1950. Σε εκλογικό κατάλογο της Αντιπάρου στις 11 Ιανουαρίου 1950 υπάρχει εγγεγραμμένη η Ευαγγελία Μαρινάτου, όνομα συζύγου Κωνσταντίνος, όνομα πατρός Μ. Γκίκας και η Μαρινάτου Πλυτώ, όνομα συζύγου Δαμιανός, όνομα πατρός Δ. Τριαντάφυλλος.

–1950. Σε εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 2 Σεπτεμβρίου 1950 υπάρχει εγγεγραμμένη η Μαρινάτου Καλλιόπη, όνομα πατρός Κ. Μαρινάτος.

–1965. Σε φωτογραφεία του 1965 στο λιμάνι της Παροικιάς, διακρίνεται ο … Μαρινάτος από την Αντίπαρο.

 

Μαρινάς: Βλέπε Μαρίνος

 

–Μαρίνης: Βλέπε Μαρίνος

 

–Μαρινόπουλος: Πατρωνυμικό κοινότυπο επώνυμο, ο γιος του Μαρίνου. Τα Μωραΐτικα (πελοποννησιακά) επίθετα με την κατάληξη όπουλος δηλώνει πρόγονο, γιό κλπ δηλαδή ο γιός-εγγονός-παιδί του Μαρίνου. Καταγωγή από τα Καλάβρυτα Αχαΐας. Ήρθαν στην Πάρο το 1902, τα τρία παιδιά του Παναγιώτη Μαρινόπουλου, έμποροι στο επάγγελμα και εγκαταστάθηκαν μόνιμα οι δύο στη Παροικία και ο ένας στην Μάρπησσα. Ο Σπύρος (Σπήλιος), Θανάσης και ο Σωτήρης. Ο παριανός κλάδος ανήκει στον ίδιο συγγενικό κλάδο (πρώτα ξαδέρφια) με τους γνωστούς φαρμακοποιούς της Αθήνας Πάνο και Κωνσταντίνο Μαρινόπουλο, αλλά και των επιχειρηματιών γνωστών Super Market.

Το εμπορικό κατάστημα των Αδερφών Μαρινόπουλου ήταν απέναντι από το κτήριο Δημητρακόπουλου (σήμερα πολιτιστικό κέντρο του Δήμου Πάρου).

1873. Γεννιέται το 1873 ο Αθανάσιος Μαρινόπουλος. Σύζυγός του η Μαρουσώ Ν. Σιγάλα. Απέκτησαν έξι παιδιά. Τον Παναγιώτη (1907), τον Νικόλαο (1908), τον Ιωάννη (1911), τον Ανάργυρο (1913), τον Ανδρέα (1916) και την Φωτεινή (1919).

–1903. Τον Οκτώβριο του 1903, εποχή συγκομιδής του ελαιοκάρπου, αναγγέλλονται οι προσφορές ενοικιάσεως του φόρου της ελαιοδεκάτης, κατά την τελευταία δημοπρασία. Για τον Δήμο Πάρου προσφέρεται ο γνωστός έμπορος Αθανάσιος Μαρινόπουλος αντί 900 δρχ. για τον Δήμο Υρίας (Λευκών) ο Κωνσταντίνος Αιγινήτης αντί 3.680 δρχ., για τον Δήμο Μάρπησσας ο Αντώνιος Άγουρος 600 δρχ., και Ναούσης Πέτρος Αυλήτης 268 δρχ.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένος ο Σπυρίδων (Σπήλιος) Παναγιώτη Μαρινόπουλος, ετών 31, έμπορος, έγγαμος.

1904. Μαρινοπούλου Έλλη, όνομα συζύγου: Ιωάννης, Κύριο όνομα και επώνυμο πατρός: Αν. Βαρούχας. Έτος γέννησης: 1904. Επάγγελμα: οικοκυρά.

–1905. Η εφημερίδα ΑΙΓΑΙΟΝ στις 25 Δεκεμβρίου 1905 μας πληροφορεί: «Χάριν των εορτών το μοναδικόν μας εμπορικόν κατάστημα των φιλοπροόδων Αδελφών Μαρινοπούλου επλουτίσθη τοσούτον ώστε δύναται τις να το ονομάση Παρισινόν κέντρον»

–1906. Ο γνωστός έμπορος της Παροικιάς Σπυρίδωνος Μαρινόπουλος, αδερφός των επίσης εμπόρων Αθανασίου και Σωτηρίου Μαρινόπουλου, παντρεύεται το 1906 στην Μάρπησσα την Ειρήνη Μιχ. Λουρίδου (Αιγαίον φ. 222, 22 Ιουλίου 1906).

–1906. Σε διαφήμιση της εφημερίδας Αιγαίον στις 22 Οκτωβρίου 1906 διαβάζουμε: «Εμπορικόν Κατάστημα ΑΔΕΛΦΩΝ ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΥ ΕΝ ΠΑΡΩ».

–1906. Σε διαφήμιση της εφημερίδας Αιγαίον στις 16 Δεκεμβρίου 1906 διαβάζουμε: «Χοιροτροφείον εν Παροικία Πάρου (εις θέσιν Παρασπόρον). Υπό την επίβλεψιν του ειδικωτάτου περί τα τοιαύτα κ. Εμμ. Λιακοπούλου. Εν τω τελειοτάτω τούτω χοιροτροφείω πωλούνται χοιρίδια γένους Μάλτας. Μέχρι ενός μηνός δρχ. 8, μέχρι ενός και ημίσεως μηνός δρχ. 12, μέχρι δύο μηνών δρχ. 15. Δια τα έχοντα ηλικίαν άνω των 2 μηνών ιδιαίτεραι συμφωνίαι. Οι επιθυμούντες ν’ αγοράσουν τοιαύτα παρακαλούνται ν’ απευθύνωνται εις τον εν Παροικία έμπορον κ. Αθαν. Μαρινόπουλον».

–1907. Η εφημερίδα «Αιγαίον» στο φ. 260, 14 Ιουλίου 1907 ανακοινώνει: «Όπως πάντοτε εν πλήρει ησυχία και τάξει διεξήχθησαν την προπαρελθούσαν Κυριακήν αι δημοτικαί εκλογαί, εκλεχθέντων δημάρχων του μεν δήμου Πάρου του κ. Πέτρου Μπάου, επί οκταετίαν ήδη τοιούτου, Υρίας του κ. Φραγκ. Χανιώτου, Ναούσης του κ. Σπυρίδωνος Κονταρίνη και Μαρπίσσης κ. Σταματίου Μαλαματένιου. Δημοτικοί Σύμβουλοι εκ του Δήμου Πάρου εξελέγησαν κατά σειράν επιτυχίας οι κάτωθι: 1)Ηρακλής Φωκιανός 2) Ιωάν. Νικηφόρος 3) Γεώργιος Πελοποννήσιος 4) Ιωάν. Βιάζης 5) Δημ. Μαύρος 6) Νικόλαος Φραγκούλης 7) Αθανάσιος Μαρινόπουλος 8) Γ. Γράβαρης 9) Δημ. Καλλίερος 10) Χρ. Πανταζόπουλος 11) Αθαν. Μαύρος».

–1907. Σε διαφήμιση της εφημερίδας Αιγαίον στις 24 Σεπτεμβρίου 1907 διαβάζουμε: «Εις το κατάστημα του κ. Αθανασίου Μαρινόπουλου και αδελφών εν Πάρω πωλούνται ραπτομηχαναί Νότμαν νεωτάτου συστήματος με μηνιαίας δόσεις και τοις μετρητοίς. Οι επιθυμούντες να αγοράσωσιν ας απευθυνθώσιν εις το ανωτέρω κατάστημα και θα ευρωσι προθυμίαν διά πάσαν πληροφορίαν.

–1907. Γεννιέται το 1907 ο Παναγιώτης Μαρινόπουλος του Αθανασίου και της Μαρουσώς.

–1908. Το 1908 γεννιέται ο Μαρινόπουλος Νικόλαος του Αθανασίου και της Μαρουσώς, δικηγόρος κάτοικος Παροικιάς.

–1910. Εκδότες (χορηγοί) βιβλίου οι Αδερφοί Μαρινόπουλοι έμποροι το 1910. Οι Αδερφοί Μαρινόπουλοι άφησαν εποχή ως έμποροι στο νησί, είχαν εκδώσει και κάρτ-ποστάλ με την ένδειξη: «Έκδοσις Αδερφών Π. Μαρινόπουλων» το 1910 ήταν χορηγοί του βιβλίου «Τα Πάρια» του Κυπραίου το 1911.Στην εφημερίδα «Αιγαίον», σε πολλά φύλλα του, διαφημιζόταν το κατάστημά τους.

–1911. Σπύρος Π. Μαρινόπουλος, στην Μάρπησσα. Έμπορος αποικιακών και υφασμάτων, πράκτωρ «Κυκλαδικής» το 1911.

–1911. Το 1911 γεννιέται ο Μαρινόπουλος Ιωάννης του Αθανασίου και της Μαρουσώς, δικηγόρος κάτοικος Παροικιάς.

–1911. Το 1911 γεννιέται ο Μαρινόπουλος Παναγιώτης του Σωτήρη έμπορος κάτοικος Παροικιάς.

–1912. Το 1912 γεννιέται η Φώτω Μαρινοπούλου, όνομα πατρός Σπύρος Μαρινόπουλος, κάτοικος Μάρπησσας.

–1913. Το 1913 γεννιέται ο Μαρινόπουλος Αργύριος του Αθανασίου και της Μαρουσώς, δικηγόρος κάτοικος Παροικιάς.

–1916. Το 1916 γεννιέται ο Μαρινόπουλος Ανδρέας του Αθανασίου και της Μαρουσώς, έμπορος κάτοικος Παροικιάς. Σύζυγός του η μαία Λαυρεντία Ν. Κρητικού με την οποία απέκτησαν δυο παιδιά. Τον Θανάση και τον Νίκο.

–1919. Γεννιέται το 1919 η Φωτεινή Μαρινοπούλου του Αθανασίου και της Μαρουσώς, σύζ. Μανωλάς. Τέκνο του η Μαρουσώ.

1922. Μαρινοπούλου Μαρουσώ, όνομα συζύγου: Παναγιώτης, Κύριο όνομα και επώνυμο πατρός: Β. Γαβαλάς. Έτος γέννησης: 1922. Επάγγελμα: οικοκυρά.

–1924. Στη θύρα της προθέσεως στο ναό του Αγίου Γεωργίου του Λουρίδη στη Μάρπησσα,  εικονίζεται, ολόσωμος, ο Άρχων Μιχαήλ. Στο κάτω μέρος υπάρχει η επιγραφή: «Χείρ Ιωάσαφ Μεταξά αγιορείτου, 1924, τη ευγενή δαπάνη Σπυρίδων Μαρινόπουλος.

–1927. Σε φωτογραφεία στην Παροικιά το 1927, διακρίνεται ο Νίκος Μαρινόπουλος.
–1931. Σε ομαδική φωτογραφεία την Πρωτομαγιά του 1931 στην Παροικιά διακρίνεται ο Γιάννης Μαρινόπουλος, η Μαρουσώ και Φώτω Μαρινόπουλου.

–1933. Χειμώνας 1933(?), στη Φράγκα Σκάλα, στο εκλογικό του Ευρυπαίος, υποψήφιος βουλευτής Κέντρου Φιλελευθέρων, διακρίνεται ο Μαρινόπουλος Θανάσης.

–1935. Το 1935 ο Στρατηγός Ιωάννης Καραβίας παντρεύεται την αρχόντισσα του νησιού μας, τη Φωτεινή Σωτ. Μαρινόπουλου, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά, το Θεόδωρο τ. πρέσβη και Μαρία.

–1940. Σε φωτογραφεία στην Παροικιά 40’(?) διακρίνεται ο Νίκος Μαρινόπουλος.

–1946. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1946 υπάρχουν εγγεγραμμένα τα αδέρφια Μαρινόπουλος Αθανάσιος (γεν. 1875) και Σωτήρης (γεν. 1874) του Παναγιώτη έμποροι κάτοικοι Παροικιάς.

–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Μάρπησσας στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μαρινόπουλος Σπύρος του Παναγιώτη, 66 ετών κτηματίας και ο Μαρινόπουλος Παναγιώτης του Σπυρίδωνα 39 ετών έμπορος.

–1947. Στις 20 Ιουνίου 1947, το στο Κοινοτικό Συμβούλιο Παροικιάς συμμετέχει και ο Σωτήριος Μαρινόπουλος.

–1947. Διδάσκαλος στο Δημοτικό Σχολείο Παροικιάς, Νάουσας, Μάρπησσας και Αντιπάρου κατά την περίοδο 1947-48 η Αικατερίνη Μαρινοπούλου.

–1950. Σε εκλογικό κατάλογο του 1950 του Δήμου Μάρπησσας είναι εγγεγραμμένη η Μαρουδή Καλυψώ σύζυγος Κώστας, όνομα πατρός Σπύρος Μαρινόπουλος, κάτοικος Μάρπησσας.

–1950. Σε εκλογικό κατάλογο του 1950 του Δήμου Μάρπησσας είναι εγγεγραμμένη η Μαρινοπούλου Τασία σύζυγος Παναγιώτης, όνομα πατρός Ν. Τσιγώνιας, κάτοικος Μάρπησσας.

–1950. Στον εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Παροικιάς στις 17 Μαΐου 1950 είναι εγγεγραμμένη η Μαρινοπούλου Έλλη (γεν. 1904), όνομα συζύγου Ιωάννης, όνομα πατρός Αν. Βαρούχας.

–1950. Στον εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Παροικιάς στις 17 Μαΐου 1950 είναι εγγεγραμμένη η Μαρινοπούλου Ειρήνη (γεν. 1917), όνομα συζύγου Αθανάσιος, όνομα πατρός Ν. Σιγάλας.

–1959. 5 Απριλίου 1959 ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΟΙΝΟΤΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΠΑΡΟΙΚΙΑ: Εγγεγραμμένοι 2.614 εψήφισαν 1.392, άκυρα και λευκά 3.

Ο Συνδυασμός κ. Ανδρέα Μαρινόπουλου έλαβεν 764 ο δε Συνδυασμός του κ. Μιχ. Κρίσπη 628.
Παραθέτομεν εν λεπτομερεία τους σταυρούς προτιμήσεως τους οποίους έλαβεν έκαστος.

1) Μαρινόπουλος Αθαν. Ανδρέας 626, Δενέγρης Στυλιανός 110, Μονδάνος Ανδ. Αντ. 105, Κατρής Ν. Αγαπητός 103, Βενιζέλος Π. Ραγκούσης 94, Μπάος Π. Αντ. 66, Μαύρης Γ. Αντ. 66, Καπούτσος Γ. Δημ. 60, Σιλβέστρος Π. Κωνστ. 55, Καλακώνας Μενέγου Σάββας 44, Μαλατέστας Μιχ. Κωνστ. 41 κλπ.

2) Κρίσπης Ν. Μιχαήλ 380, Φραγκούλης Νικολ. Ιωάννης 158, Σαρρής Μιχ. Νικόλαος 111, Τσαντάνης Φ. Παναγ. 82, Κυριαζάνος Ι. Μάρκος 66, Αργυρόπουλος Δημ. Ιωάννης 63, Μουρλάς Σπ. Γεώργιος 61, Φωκιανός Δημ. Βασίλειος 53, Κρητικός Γ. Παναγ. 49, Γκίκας Ι. Αναστ. 45, Σπανός Εμμαν. Αντ. 41 κλπ οι οποίοι παραλείπονται ελλείψει χώρου.

Σύμβουλοι εξελέγησαν οι 5 πρώτοι εκ του πρώτου Συν/σμού και οι 4 εκ του δευτέρου.

–1960. Σε φωτογραφία στην παραλία της Παροικιάς το 1960 διακρίνεται η Λαύρα Μαρινόπουλου.

–1962. Γεννιέται το 1962 ο Αθανάσιος Μαρινόπουλος του Ανδρέα και της Λαυρεντίας, σύζυγος Ελένη Β. Λατσού.

–1964. Στις 10 Φεβρουαρίου 1964 πεθαίνει στην Πάρο ο Αθανάσιος Μαρινόπουλος. Ήταν ο ένας από τα τρία αδέρφια που ήρθαν στην Πάτο το 1904. Ήταν παντρεμένος με την Μαρουσώ Σιγάλα. Υπήρξε φιλάνθρωπος και πραγματικός, άδολος πατριώτης, αγαπώμενος από όλους τους Παριανούς.

–1964. Κοινοτικαί Εκλογαί 5 Ιουλίου 1964. Εις Παροικίαν κατήλθεν εις και μόνον Συνδυασμός εις τας εκλογάς με επί κεφαλής τον Πρόεδρον Κον Ανδρέαν Μαρινόπουλον.

Εψήφισαν 1356 και έλαβον:

Ανδρέας Μαρινόπουλος 1330, Γεώργιος Μπιζάς 1352, Ιάκ. Κόντες 1343, Ιωάννης Φραγκούλης 1254, Βασίλειος Αργυρόπουλος 1166, Αντώνιος Μονδάνος 1245, Βενιζέλος Ραγκούσης 1357, Γεώργιος Ναυπλιώτης 1018, Βασίλειος Μεσολογγίτης 949, Σάββας Καλακώνας 63, Αντώνιος Μαύρης 61, Αγαπητός Κατρής 30, Εμμ. Τσαντάνης 57, Κωνσταντίνος Σιλβέστρος 53 και Μιχαήλ Μαύρης 53.

Ο Ανδρέας Μαρινόπουλος Πρόεδρος και σύμβουλοι οι κ.κ. Γ. Ναυπλιώτης, Γ. Μπιζάς, Ιακ. Κόντες, Ιωάν. Φραγκούλης, Βας. Αργυρόπουλος, Αντών. Μονδάνος και Βενιζέλος Ραγκούσης.

–1975. Κοινοτικαί Εκλογαί 30 Μαρτίου 1975. Τα αποτελέσματα των εκλογών

Οι νέοι Πρόεδροι και Σύμβουλοι των Κοινοτήτων της Πάρου και Αντιπάρου

Σε δημόσια συνεδρίαση το Ειρηνοδικείο Πάρου ανακήρυξε τους προέδρους και τους τακτικούς συμβούλους των Κοινοτήτων Πάρου και Αντιπάρου.

ΚΟΙΝΟΤΗΣ ΠΑΡΟΥ

Θ. Μπιζάς (πρόεδρος), Ε. Κόντες, Β. Σκαραμαγκάς, Α. Καλακώνας, Δ. Σιφναίος, Ι. Σαρρής (συνδυασμού «Νέα Πάρος») και Α. Μαρινόπουλος, Πολυξένη Κεμπάμπη, Ι. Αλιπράντης (του συνδυασμού «Πρόοδος») σύμβουλοι.

 

Μαρίνος ή Μαρίνης ή Μαρινάς: Οίκος βενετικός Marino από το 1122 MariniMarinello από βαφτιστικό Marino, πολύ συχνό την εποχή της βενετοκρατίας στην Κρήτη. Nicolaus Marino κάτοικος Χάνδακα έγγρ. 1281. Marino Marini de Candida έγγρ. 1383. Μεταξύ στρατευσίμων στην Κρήτη ο Nicolo Marino patron το 1552 και 1554. Μεταξύ παχτωτών οφειλετών Λασιθίου (1583) κ.α.

–1742. Το 1742 αναφέρεται ο δοτόρε Τζουάννης Αντ. Μαρίνης.

–1793. Στις 11 Σεπτεμβρίου 1793 αγοράζει ο Παΐσιος Καστρήνσιος μισό αμπέλι από τον Ελευθέριο Αντ. Μαρίνο, στην θέση Άμπελο ανατολικά της Παροικιάς.

–1862. Στις 18 Αυγούστου 1862 ο 25χρονος βυρσοδέψης από την Πάρο Αντώνιος Μαρίνος του Πέτρου και της Άννας Γεωργίου, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 18χρονη συριανή Αγγέλικα Ζαχαροπούλου, του Ευάγγελου και της Σταμάτας Μπουγιούκας.

–1882. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 42χρονος βυρσοδέψης Αντώνιος Π. Μαρινάς [Μαρίνος], έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 7 Μαΐου 1882.

 

Μαρκέζης: Ίσως πρόσφυγας.

–1826. Στα δημοτολόγια Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 20χρονος Βασίλειος Μαρκέζης.

–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 41χρονος μεταπράτης Βασίλειος Μαρκέζης.

–1908. Στα «Κοιωνικά» της 26ης Ιανουαρίου 1908 γράφει: «Την παρελθούσαν Παρασκευήν 18ην τρέχοντος μηνός Ιανουαρίου ετελέσθησαν εν Πάρω, εν μέσω συρροής συγγενών και φίλων οι γάμοι του αρίστου νέου κ. Ελευθέριου Ν. Μαλαγαρδή μετά της επ’ αρεταίς και μορφώσει διακεκριμένης δος Ελένης Μαρκέζη. Ως παράνυμφοι παρέστησαν η δις Αρχοντούλα Μπάου και ο αδελφός της νύφης κ. Χαράλαμπος Μαρκέζης».

Προφανώς ο γαμπρός (γεννήθηκε το 1885) ήταν ανιψιός του καθηγητή Νικολάου Στυλ. Μαλαγαρδή και του Ευάγγελου Στυλ. Μαλαγαρδή, ο δε πατέρας του ήταν ο ιερέας, επίσης Νικόλαος Μαλαγαρδής (1852-1907), που πέθανε ξαφνικά στο πλοίο το 1907, ετεροθαλής αδελφός των ανωτέρω.

–1931, σε φωτογραφεία μπροστά στην Εκατονταπυλιανή, διακρίνεται η Άννα Μαρκέζη.

 

Μαρκαδάντος: Βλέπε Μαρκαντάτος

 

Μαρκαντάντος ή Μαρκαντάτος ή Μαρκαδάντος ή Μαρκαδιάντος: Από το τούρκικο arkadas, σύντροφος, συνέταιρος κλπ. ή από τον βενετικό Mercantie, Mercatanti, Mercadantus και το ιταλικό Mercante, -I, Mercat(d)ante. Στην Κρήτη σε έγγραφο Μαλίων Πεδινού αναφέρεται ο Μανόλης Μαρκατάτος το 1708.

–1663. Δωρεά κληροδοτήματος μοναχής Καλήστρατης στου πατέρες Ιησουήτες ARSI, Gallia 105, 1 φ. 457.

Εις δόξαν Χριστού αμήν 1663 ιούλιος 11.

Έστοντας και ποτέ λυρά Καλήστρατη μοναχή και να αφήση δια την ψυχήν της στα μοναστήρια του αγίου όρους ήγουν στην λάβραν και στην ασημόπετραν δυο σπιτια κατώγια με το εκλησιαδάκι του μέγαν Ταξιάρχην και με τα δικαιώματά των απόξω από το υγιαλόν και να των αφήση και 12 γρόσια να πλερόνουσι χαράτζι της αφεντίας και νάναι σήμερον 25 χρόνοι και επέκεινα και κανείς από τα μοναστίρια να μην τα γυρέψουν μόνον εχαλασθήκασι και αφτώονται και η εκκλησία να γίνη ωσάν αχούρι και ο κόσμος να πλερόνη τόσους χρόνους τοχαράτζι και να ζημιονούμεθα εις τούτο εμάθαμε πως οι πατέρες οι γεζουίταις (Ιησουήτες) θε να έρθουνε και κτίσουνε εδώ μοναστήρι δια την ψυχήν τως ήγουν ο προεστώς πατέρας γάσπα εμανουήλ (Γασπάρο Εμμανουήλ) από την συντροφίαν του Ιησού και να πάρη και άλλους τόπους εκέι κοντά εις τα άνωθεν χαλάσματα εις τούτο εθελήσαμεν εμείς οι υποκάτωθεν υπογεγραμμένοι παπάδες και γέροντες και η επίλοιπη κομουνιτά (κοινότητα) του καστελίου αγούση (Ναούσης) και δίνομεν του αυτού πατέρα τα άνωθεν σπίτια και τα δικαιώματά τως όλα και δίνομεν τους και το χαράτζι (κεφαλικός φόρος) γρόσια 12  δια να μην τα χάνη η χώρα από την σήμερον να τα κτίση να τα κάμη ως θέλει και βούλεται ωσάν καθολικά πράγματα εδικά του να τ’άχουσιν ως τον αιώνα του αιώνος που να στέκη ο κόσμος και κανείς να μην τους τα πέρνη ποτέ και εμείς όλοι μας να τους μαντινιέρωμεν (ιτ. =συντηρούμε) τους άνωθεν πατέρες σε παντοτινόν και αναπαμένον ποσέσο (ιτ. =αναμφισβήτητη κατοχή).

Δια το αληθές γράφομεν και ιδιοχείρος μας όσοι ξεύρομεν και όσοι δεν ηξεύρομεν βάνομεν άλλους να γράψουσιν δια λόγου μας.

Παπα αντώνις στέργω τα άνωθεν (δεν αναφερεται επωνυμο)

Σκελλάριος αγούσης (Σακελλάριος Ναούσης) στέργω τα άνωθεν και επίτροπος

Παπα δημήτρις τριαντάφυλος (Τριαντάφυλλος, πρώτη μαρτυρία) στέργω και επίτροπος

Παπα νικόλαος κρουτιανός στέργω (Κορτιάνος, πρώτη μαρτυρία)

Παπα δημήτρις γαρατιάς στέργω (ίσως Γρατσίας)

Πρωτόπαπας στέργω

Γαβριήλ ιερομόναχος στέργω

Γεώργις Μοσκωνάς στέργω (Μοσχονάς, γνωστό από το 1639).

Ιωάννης σκουτάριος στέργω και επίτροπος (πρωτη μαρτυρία)

Μαστρο γληγόρις μπηρμπηνιας στέργω και επίτροπος (Πιρπινιάς ή Περπινιάς, μαρτυρείται  από το 1652)

Ανεγνώστης Σκορδήλης στέργω (Σκορδίλης, γνωστό από το 1606 )

Παπα Θεόδωρος στέργω

Κωνσταντής Μοστράτος στέργω (μαρτυρείται από το 1658)

Παπα Τζάνες Καλέργης στέργω (μαρτυρείται από το 1652)

Παπα Χριστόφορος στέργω

Γιαννούλης Μπρούτος στέργω (μαρτυρείται από το 1658)

Νικόλα Μαραπότζο στέργω (πρώτη μαρτυρία, γνωστό ως τον 19ο αι.)

Αποστόλης Ραγούσης στέργω (μαρτυρείται από το 1501)

Ανδρέας Ακριβός στέργω (μαρτυρείται από το 1613 μέχρι τον 18ο αι.)

Βασίλης Σαλονικαίος στέργω (μαρτυρείται από το 1652 μέχρι τον 18ο αι.)

Δημήτρης Μαλατέστας στέργω (μαρτυρείται από το 1610)

Μιχέλης Ακριβός στέργω (μαρτυρείται από το 1613 μέχρι τον 18ο αι.)

Γεώργις Πιρπηνιάς στέργω (μαρτυρείται από το 1652 μέχρι τον 19ο αι.)

Δομένεγος Μεδρινός στέργω (Μενδρινός, μαρτυρείται από το 1602)

Τζόρτζης Μαρκαδιάντος στέργω (Πρώτη αναφορά, γνωστό μέχρι τον 19ο αι.)

Νικόλας Κουρτιάνος στέργω (πρώτη αναφορά)

Γεώργις Φωκάνας στέργω (ίσως Φωκιανός)

Ανεγνώστης Μπελόνιας στέργω (πρώτη αναφορά, γνωστό μέχρι τον 20ο αι.)

Γεώργις Μαλατέστας στέργω

Τζανίς Μαλατέστας στέργω (γνωστό από το 1610)

Φρατζέσκος Καλέργης στέργω (Καλλέργης, γνωστό από το 1652)

Ιωάννης Ραγούσης στέργω (γνωστό από το 1501)

Ιωάννης Γρατσίας στέργω (πρώτη μαρτυρία)

Γεώργιος Σαλονικαίος (μαρτυρείται από το 1652 μέχρι τον 18ο αι.)

 και νοτάριος του καστελίου Άγουσας (Νάουσας) έγραψαμεν με θέλημα της κομουνιτάς και στερεώνω τα άνωθεν και τα όπισθεν.

–1663. Πωλητήριο οικίας Μοσκωνά στο μέσα Κάστρο Ναούσης στον ηγούμενο Ιησουϊτών Νάξου Γάσπαρο Εμμανουήλ. ARSI, Gallia 105, 1φ. 458.

Εις το όνομα του Χριστού αληθινού Θεού αμήν. 1663 ιουλίου 18 στο καστέλι της άγουσας από το ένα μέρος ο αφέντης γεωργάκης μοσκωνάς μαζί με την αρχόντισαν του κυράν μαρκέττα και από το άλλο μέρος ο αιδεσιμώτατος πατέρας γάσπαρ εμανουήλ προεστώς της ρεζιδέντζας (ιτ. =κατοικίας, μονής) της συντροφιάς του Ιησού στη ναξίαν και θεληματικώς του αυτού ανδρόγυνου επούλησαν ένα σπίτι οπού το έχουσιν αγορασμένον από τον αφέντη μιχελάκη πρωτόδικο καθώς φαίνεται από το γράμμα καμωμένον στην Παρκιάν στας 6 ιουνίου 1663 τοποθετημένον στο μέσα κάστρο της άγουσας σύμβιο το μισέρ γεώργη σαλονικαίου το σπίτι και αποκάτωθε του σπιτιού του εμανουήλ ραγούση και όξω από το σπίτι εκείνο και κάμεραν ακόμη επούλησεν και τον αέρα και αυλογυρησίαν οπού είχε μεριά του γυαλού με το πηγάδι και πάσαν κομοδιτά και κάθε δικαίωματα ελεύθερον και πάσαν κράτηξιν εξόχως από το χαράτζι της αφεντιάς γρόσια 8 ήγουν οκτώ. Και την παρούσαν πουλησίαν κάμνουσιν το άνωθεν ανδρόγυνο του άνωθεν πατέρα δια ρεάλια 70 .

Την αυτήν ημέραν έμπρωστεν εμού του ιδίου νοτάριου και μαρτύρων το αυτό ανδόγυνο ήγουν αυθέντης ο γεωργάκης μοσκωνάς με την αρχόντισάν τουεδώκασιν του αυτού πατέρα εμανουήλ από την σήμερον δονατζιόνε ίντερ δίδος (λατ., ιτ.= την δωρεα) εκείνου και των διαδόχων του την κάναβα οπού έχουσι σύμπλιο του άνωθεν πουλημένου σπιτιού και αέρα και αυλογυρισίν του με τα δικαιώματα της αυτής κάναβας και με τον αέρα και ανώγι της πορτιανικής κάμερας τον αέρα και κάθε δικαίωμα δια την ψυχήν των σίνωσι των άνωθεν πατέρων της συντροφίας του Ιησού δια να κάμουν εκεί μοναστίρι με την κονδιτζιω (ιτ. = προϋπόθεση) ετούτην αν ίσως και δεν θέλουσιν οι αυτοί πατέρες να κάμουσι μοναστίρι να στρέψουν το άνωθεν σπίτι αγορασμένον και πηγάδι κάναβαν και πορτινήν και κάμεραν με τα δικαίωματά τως στο άνωθεν ανδρόγυνο και εις τους κληρονόμους των και δια βεβαίωσιν του άνωθεν χαρισμάτου και δονατζιώ εγίνηκε το παρόν γράμα εις το οποίον υπογράφουσιν οι ευεργετάδες τάζοντας να το μαντινιέρουν των πατέρων εναντίον εις καθενίς υποχρέωσιν ως άνωθεν και κοντάννα (ιτ. = ποινή) αφεντίας ρεάλια 20 και όλα ελεύθερα και χωρίς άλλην κράτηξιν παρά γρόσια 8 κράτηξιν της αφεντίας.

Γεώργιος Μοσκωνάς στέργω τα άνωθεν για λόγους μου και για την γυναίκα μου Γάσμαρ Εμανουήλ προεστός και στέργω και ατζετάρω την άνωθεν πουλησίαν.

Γεώργις Μαρκαδιάντος, Μπερτουμίς Μπρούτος, Γεώργις και Κωνσταντή Φωκιανού, Γεώργις Σαλονικαίος και νοτάριος (ιτ. =συμβολαιογράφος) του καστελίου άγουσας (Νάουσας) με θέλημα των δύο μερίδων έγραψα και μαρτυρώ.

Τζουάνες Γεράρδης, Νικηφόρος Γεράρδης, Νικόλας Ραγούσης μαρτυρούμε τα άνωθεν.

–1672. Σε αίτημα των παριανών προς τον προϊστάμενο της γαλλικής επαρχίας Πατέρα της Καθολικής Εκκλησίας  Jacques Dinet για να ζητήσουν πατέρες της καθολικής εκκλησίας να έρθουν στην Πάρο. «Ταπεινοπρεπώς παρακαλούμεν την πανοσιώτη σας, ωσάν προηγούμενος οικουμενικός και πατριάρχης της αγίας και υπέρ ενδόξου συντροφιάς υου Ιησού να συγκλίνει εις το να μας έλθουν ωδε εις τον τόπον μας πατέρες δια να κατοικήσουν εδώ έως εις τα άλλα νησιά δια να ημπορέσωμεν και ημείς να λάβωμεν εκείνη την βοήθειαν και ωφέλειαν της ψυχής μας μαζί κα την επιστήμην δια τους μεταγεναστέρους μας, επειδή ξεύρωμεν καλότατα ότι πως η πανοσιώτησας και η τρισκία της όλα ο σκοπός και ο πόθος άλλο δεν είναι εις όλα τα πάντα μόνον να γυρέψετε την μεγαλύτερην δόξα του Θεού και της σωτηρίας των ψυχών εις κάθε τόπον όπου ευρίσκονται…»

Πάρος: εν έτι σωτήριω 1672 εν μήνι μαίω (29) εις το παλαιόν: + Ταπεινός Μητροπολίτης Παροναξίας Μελέτιος.

Το πιο πάνω αίτημα υπογράφουν χριστιανοί, καθολικοί και ορθόδοξοι, κατοίκων της Νάουσας μεταξύ άλλων και ο Νικόλαος Μαρκαντάτος και ο Τζώρτζης Μαρκαντάτος.

–1674. Γράφει ο ιστορικός της καθολικής κοινότητας Νάξου Ι. Μαρκόπολις, «Δια την χαρμόσυνον είδησιν εγκαταστάσεως των Καπουκίνων στην Νάουσαν, οι κάτοικοι της Ναούσης, καθολικοί και ορθόδοξοι, κατασυγκινηθέντες από τα επαγωγά διδάγματα των πατέρων Καπουκίνων, προέβησαν εις επανειλημμένας ενεργείας παρά τοις αρμοδίοις δια την μονίν εγκατάστασιν των πτωχών της Ασσίζης εις την πόλιν των. Επί μακράν σειράν ετών εξακολουθούν να απευθύνουν εγγράφους αιτήσεις προς τας προϊσταμένας αρχάς του τάγματος δια την εκπλήρωσιν του κοινού πόθου των. Επί τέλους το 1674 η αίτησις των εγένετο αποδεκτή. Απερίγραπτος υπήρξε η χαρά και πρωτοφανής ο ενθουσιασμός των κατοίκων της Ναούσης δια την χαρμόσυνον είδησιν περί οριστικής εγκαταστάσεως των Καπουκίνων εις την κωμόπολιν των. Επ’ ευκαιρία του ευφροσύνου αγγέλματος προσύλθον διάφοροι ορθόδοξοι ιερείς και οι προύχοντες της Ναούσης, καθολικοί και ορθόδοξοι, ενώπιον του Γάλλου υποπρόξενου , και υπέγραψαν το έγγραφον. Εις δόξαν Χριστού αμήν. Εν έτει 1674 Δεκεμβρίου 25, εν κάστρω Νάουσας, όλοι ομόγνωμα και ομονιασμένοι προσμένουμε τους αιδεσιμοτάτους πατέρες να έρθουν εδώ να κτίσουν ένα μοναστήρι και δια σημάδι και βεβαίωσιν πως τους δεχόμαστε με κάθε μας καρδίαν και πολλά μετά χαράς υπογράφομε το παρόν γράμμα οι υποκάτωθεν υπογεγραμμένοι…» (υπογράφουν 12 ορθόδοξοι ιερείς και δυο καθολικοί, ο π. Λεονάρδος Φρέρης εφημέριος του Αγίου Γεωργίου Νάουσας και ο π. Δομένιος Κρίσπης. Και 40 πρόκριτοι εκ των οποίων οι αδερφοί Γιράρδοι κ.α.). Ο Σακελλάριος Ναούσης, ο Σκευοφύλαξ Ναούσης παπά Νικόλαος Κορτιάνος, Πρωτόπαπας, Ηλίας ιερεύς και Σακελλάριος Ναούσης, Πρωτοσύγκελος Νικόδημος ιερομόναχος, παπα Νικόλαος Ρούσης (ίσως Ρούσσος), Παπα Δημητρης, Παπα Θεόδωρος Πατελάς (ίσως Πατέλης), Παπα Τζάνες Καλούργης (Καλλέργης), παπα Χριστόφορος, Παπα Γιώργης Πουλός, Θεόδωρος …, παπα Νικολός Μαρκαντάτος, Ανεγνώστης Ρινιέρης (Ρενιέρης), Ανδρέας Καλούργης (Καλλέργης), Ιωάννης Κορτιάνος, Ιωάννης Ντελαγραμμάτικας, Γιωάννης Νταμουλής, Γιάκουμος Ρούσος (Ρούσσος), Γεώργης Καλλέργης,  PRE Domenico Crispo, Νικηφόρος Γεράρδης, Μιχελέτος Σπυρίδος, Αντώνης Μαλαξός, Ανδρέας Σμυρνιός, Φρατζέσκος Γρίσπος, Γεώργης Σαλονικιός, Τζάνες Καζανόβας, Ιωάννης Λευκαρός, Μιχέλης Σαλονικιός, Marco Foscolo, Ιωάννης Μοσκονάς, Αντώνης Γρυπάρης, Ιωάννης Σκούταρης, Φρατζέσκος Καλέργης, Ανεγνώστης Καρτιάνος, Γεώργης…, Ντεμενεγος Μεντρινός (Μενδρινός), Δημήτρης Στοφιλάς, Αντώνης Γρυπάρης, Γεώργης …, Δημήτρης …, Γεώργης …, Γεώργης Αλαβάνος, Δημήτρης Βασταζής, Νικολής Μπάρμπερης, Δημήτρης …, Μπατίστας Γεράρδης, Νικόλαος Γεράρδης. 

–1675. Στις 15 Μαΐου 1675. Σε επιστολή Ναουσσαίων προς τον πρεσβευτή των Γάλλων, αιτώντας Καπουκίνους πατέρες  υπογράφει ο καγκελάριος Νάουσας Γιώργης Μαρκαδάντος και ο παπά Νικολός Μαρκατάντος.

 

–Μαρκοπολίτης ή Πολίτης: Ναξιακής καταγωγής η Μαργαρίτα Μαρκοπολίτη, σύζυγος του Πέτρου Μάτζα- Μαυρογένη. Πατέρας της ο Φιλικός και Προεστός από τη Νάξο Μάρκος Πολίτης (Μαρκοπολίτης).

–1796. Ο Ζωρζάκης Μάτζας Μαυρογένης, ένας από τους εξέχοντες άρχοντες και δημογέροντες της Πάρου, ήταν γιός του Πετράκη Μάτζα Μαυρογένη. Τζελεπή αποκαλουμένου, διοικητή της Πάρου (1796 κέξ.), και της Μαργαρίτας Μαρκοπολίτη, από τη Νάξο. Σύζυγος του ήταν η Μαριώρα Βιτσαρά, με την οποία απέκτησε τρία παιδιά: Ερατώ, Φλώρα και Αικατερίνη. Αδελφό είχε τον Μάρκο Μάτζα Μαυρογένη, Φιλικό, πρώτο δήμαρχο Πάρου και βουλευτή και αδερφή την Κατερίνα Μάτζα Μαυρογένη . Περισσότερα βλ. στον Αλιπράντη, Παρ. Μελετ. Α. 2003.

–1828. Το διώροφο αρχοντικό του Μάρκου Μάτζα Μαυρογένη, με τους στρογγυλούς ημικιονίσκους στην είσοδο και μεταλλαγμένη την όψη, με τους μεγάλους χώρους του 18ου αιώνα, που ζούσε με την πολυμελή οικογένειά του και τη μητέρα του Μαργαρίτα Μαρκοπολίτη (ενταφιασμένη στο προαύλιο της Εκατοταπυλιανής) και που υποδέχθηκε το 1828 το νέο τότε Δημοσιογράφο Νικόλαο Δραγούμη, βρίσκεται στο κέντρο της αγοράς της Παροικίας, απέναντι από τη δεύτερη βρύση του Νικ. Μαυρογένη. Η ελαιοπροσωπογραφία του Μ.Μ.Μ. με βυσσινί επίσημο φέσι και πράσινο αντερί, βρίσκεται στη Σάλατης εγγονής του Φοινικώς Π. Μπάου-Μαυρογένη, στο παραλιακό μεγάλο διώροφο αρχοντικό της, όπου βρίσκεται και η αντίστοιχη του Ηγεμόνος Νικολάου Μαυρογένη, με την αυλή του στο Βουκουρέστι.

 

Μαρκόπουλος: πατρωνύμιο.

–1710. Χωράφι … σύμπλιος Ανδρουλάκης Σπυρίδος κεσίμι [έκαμα το αλλαξιά με τον Μαρκόπουλο χωράφι Καστροβούνι Καστέλλης κεσίμι άλλαξα το με τον όμοιον].

–1712. Χωράφι σιμά στον αμπελόκηπο από τον Μαρκόπουλο.

 

Μάρκος ή Μάρκου: Πατρωνυμικό επώνυμο.

–1829: 9βρίου 27. Μαθητευόμενοι εις την Αλληλοδιδακτικήν Σχολήν της πόλεως Παροικιάς

Μάρκου Νικόλαος ετών 7.

–1870. Στις 27 Δεκεμβρίου 1870 ο 35χρονος ναύτης από την Πάρο Ιωάννης Μάρκου του Γεωργίου και της Διαμάντος, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 30χρονη από την Πάρο Ευαγγελία Δέδε, του Κυριάκου και της Μαρουσώς.

 

Μάρκου: Βλέπε Μάρκος

 

Μαρμαριανός: Βλέπε Μαρμαρινός

 

–Μαρμαρινός ή Μαρμαριανός: Πατριδωνύμιο από τα Μάρμαρα. Σήμερα γνωστό στον Δραγουλά το Μαρμαρινός. Σύμφωνα με τον καθηγητή Νίκο Αλιπράντη οι Μαρμαρινοί είναι κλάδος της γνωστής οικογένειας Αλισάφη Το επώνυμο έφερε ο αρχιεπίσκοπος Τήνου Αρσένιος, κουνιάδος του οικονόμου Παροικιάς Νικολάου Αλισάφη. Ως αρχιδιάκονος του Οικουμενικού Πατριαρχείου έφερε το όνομα Άνθιμος. Σε πατριδωνυμιακά επίθετα, πολλές φορές συναντάμε να μην υπάρχουν κοινοί συγγενικοί κλώνοι, αυτό συμβαίνει διότι το μόνο κοινό που έχουν είναι ο τόπος καταγωγής μιας και το επίθετό τους ήταν άλλο και στην πορεία το πατριδωνύμιο έγινε παρατσούκλι και το παρατσούκλι επίθετο.

Αν υποθέσουμε ότι η οικογένεια Μαρμαρινού είναι κλάδος των Αλισάφιδων τότε μιλάμε για τις παλαιότερες οικογένειες των Μαρμάρων όπου μαρτυρείται από τον 1680. Σε έγγραφο του 1680 σε επιγραφή της βάσεως μαρμάρινου μανουαλίου του Αγίου Αντωνίου Κεφάλου. Το επίθετο ως Μαρμαρινός μαρτυρείται μετά το 1800.

–1722. Σε έγγρ. Της 26ης Ιουνίου 1722, έτος προαγωγής του σε αρχιεπίσκοπο Τήνου, ο Αρσένιος Μαρμαρινός φέρει το επών. Μενδρινός και ο διάδοχος του Αρσενίου Κύριλλος (1736-1742) το ίδιο επώνυμο έφερε.

–1813. Οι προεστοί του χωριού Δαμαργιώνα της Νάξου αποφασίζουν, στις 25 Δεκεμβρίου 1813, να μειώσουν τη φορολογία τα χήρας συμπατριώτισσας τους του Πέτρου Μαρμαριανού, που αναγκάστηκε λόγω οικονομικής αδυναμίας, να καταφύγει στην Πάρο.

–1853. Σε εικόνα του Αγίου Χαραλάμπους στο Ναό του Αγίου Σπυρίδωνα στον Πρόδρομο, υπάρχει η επιγραφή: «Δι εξόδων Μαριγώς Γ. Μαρμαρινού, αωνγ’ (=1853)».

–1860. Στις 16 Ιανουαρίου 1860 σε συμβολαιογραφική πράξη [Εξόφληση] στην Σύρου αναφέρεται ότι η κάτοικος Πάρου Ειρήνη Γεωργίου Φραντζή υπηρέτρια εξοφλεί τον γεωργό Ιωάννη Μαρμαρινό κάτοικο Πάρου.

–1868. Το 1868 γεννιέται ο Μαρμαρινός Αντώνιος του Ιωάννη γεωργός, κάτοικος κοιν. Αρχιλόχου. Απεβίωσε το 1949.

–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μαρμαρινός Γεώργιος του Ιωάννη 25 ετών εργάτης από τον Δραγουλά. Όπως και ο Μαρμαρινός Γεώργιος του Νικολάου 40 ετών γεωργός από τον Δραγουλά.

–1894. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 22 ετών Λεβητοποιός Νικήτας Ιω. Μαρμαρινός άγαμος και ο αδερφός του 30 ετών εργάτης Νικόλαος Ιω. Μαρμαρινός. Έδωσαν όρκο στις 25 Ιανουαρίου 1894.

–1877. Σε εκλογικό κατάλογο του 1877, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μαρμαρινός Κωνσταντίνος του Εμμανουήλ 21 ετών υπηρέτης από τα Μάρμαρα, κάτοικος Νάξου.

–1894. Στις 25 Φεβρουαρίου 1894 ο 23χρονος λεβητόμος από την Πάρο Νικήτας Μαρμαρινός του Ιωάννη και της Μαρούσας, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 17χρονη από την Σύρο Ανδριάνα Ιακώβου, του Ιάκωβου και της Άννας.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένος ο Γεώργιος Ιωάννη Μαρμαρινός, ετών 45, μυλοθρός, έγγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένη η Κωνσταντινιά Γεωργίου Μαρμαρινού, ετών 44, οικιακά, έγγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένη η Μαρούσα Γεωργίου Μαρμαρινού, ετών 25, οικιακά, άγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένος ο Ιωάννης Γεωργίου Μαρμαρινός, ετών 18, εργάτης, άγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένη η Καλλιόπη Γεωργίου Μαρμαρινού, ετών 12, οικιακά, άγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένος ο Αναστάσιος Γεωργίου Μαρμαρινός, ετών 6, άνευ, άγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένος ο Αντώνιος Ιωάννη Μαρμαρινός, ετών 35, μυλοθρός, έγγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένη η Ζαννέτα Αντωνίου Μαρμαρινού, ετών 30, οικιακά, έγγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένος ο Μιχαήλ Αντωνίου Μαρμαρινός, ετών 10, μαθητής, άγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένος ο Ιωάννης Αντωνίου Μαρμαρινός, ετών 8, άνευ, άγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένος ο Νικόλαος Αντωνίου Μαρμαρινός, ετών 6, άνευ, άγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένη η Κυριακή Αντωνίου Μαρμαρινού, ετών 4, άνευ, άγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένος ο Κονταράτος Αντωνίου Μαρμαρινός, ετών 2, άνευ, άγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένος ο Νικόλαος Γεωργίου Μαρμαρινός, ετών 30, γεωργός, έγγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένη η Σεβαστή Νικολάου Μαρμαρινού, ετών 25, οικιακά, έγγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένη η Μαρούσα Νικολάου Μαρμαρινού, ετών 7, άνευ, άγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένος ο Γεώργιος Νικολάου Μαρμαρινός, ετών 2, άνευ, άγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένη η Γιαννούλα Νικολάου Μαρμαρινού, ετών 2μηνών, άνευ, άγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένη η Μαρούσα Ιωάννη Μαρμαρινού, ετών 70, οικιακά, χήρα.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένος ο Γεώργιος Νικολάου Μαρμαρινός, ετών 70, γεωργός, έγγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένη η Μαρίνα Γεωργίου Ν.Μαρμαρινού, ετών 65, οικιακά, έγγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένος ο Κωνσταντίνος Γεωργίου Μαρμαρινός, ετών 35, γεωργός, έγγαμος.

–1927. Το 1927 γεννιέται ο Μαρμαρινός Γεώργιος του Μιχαήλ γεωργός, κάτοικος κοιν. Αρχιλόχου.

–1946. Στην εφημερίδα «Φωνή της Πάρου» στις 31 Μαρτίου 1946 διαβάζουμε το Νέο ΔΣ του Συλλόγου Μαρπησσαίων και Αρχιλοχιτών. Πρόεδρος: Άγγελος Ασπρόπουλος, Αντιπρόεδρος Δημ. Στέλλας, Γεν. Γραμματέας: Επαμ. Γαβαλάς, Ταμίας: Ζαχ. Χανιώτης, Έφορος: Αναστάσιος Μαρμαρινός. Σύμβουλοι οι κ.κ.: Ηλίας Θεοχαρόπουλος, Όθων Καπαρός, Δημ. Μαρινάκης και Αντώνιος Μπάλιος.

–1947. Στην εφημερίδα «Η Φωνή της Πάρου» το 1947 η Δις ΝΙΚΗ  ΜΑΡΜΑΡΙΝΟΥ  έχει την διαφημισή της «ΜΑΙΑ».

–1975. Κοινοτικαί Εκλογαί 30 Μαρτίου 1975. Τα αποτελέσματα των εκλογών

Ε. Καβάλλης (πρόεδρος), Α. Μαρμαρινός, Χ. Πετρόπουλος (συνδυασμού «Ομόνοια-Πρόοδος»), Δ. Καπαρός και Β. Ρούσσος (συνδυασμού «Ένωσις-Εργατικότης-Πρόοδος») σύμβουλοι.

 

Μαρμαροκόπος: Παρωνύμιο, ο λατόμος.

–1729. Σε έγγραφο Τζιπίδου στις 11 Ιανουαρίου 1729, αναφέρεται η Εργίνα Αντωνάκη Μαρμαροκόπου.

 

Μαρόλης:

–1889. Γεννήθηκε το 1889 ο Μαρόλης Θεοχάρης, γονείς του ο Κωνσταντίνος και η Καριφυλιά. Ναυτικός, πολέμησε στους βαλκανικούς πολέμους και βραβεύθηκε με αριστείο ανδρείας. Μέτα τον πόλεμο του 12’ βρέθηκε στην Αμερική ως παλαιστής και εκεί πέθανε νέος από άγνωστους λόγους.

 

–Μαρουδής:

–1844. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1844 υπάρχει εγγεγραμμένος ο 40χρονος γεωργός Αναστάσιος Μαρουδής.

–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μαρουδής Κωνσταντίνος του Ιωάννη, 48 ετών, υπάλληλος, κάτοικος Αθήνας.

–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μαρουδής Κωνσταντίνος του Ιωάννη, 50 ετών, υπάλληλος από τη Νάουσα, κάτοικος Αθήνας.

–1911. Ιω. Κων. Μαρουδής, από τη Νάουσα, συμβολαιογράφος το 1911 στην Αθήνα.

–1950. Σε εκλογικό κατάλογο του 1950 του Δήμου Μάρπησσας είναι εγγεγραμμένη η Μαρουδή Καλυψώ σύζυγος Κώστας, όνομα πατρός Σπύρος Μαρινόπουλος, κάτοικος Μάρπησσας.

 

–Μαρουλής ή Μαρούλης: Το επώνυμο Μαρούλης ή Μαρουλής εκ του ουσιαστικού μαρούλι, το οποίο προέρχεται ως υποκοριστικό από το λατινικό amarula (lactura).

Στην Κρήτη γνωστό σε Ρέθυμνο, Δάφνες και Παρασιές Ρεθ., έρφοι Μαργαρίτες και Πρίνος Μυλοπόταμου Κρήτης και με τον τύπο Μαρουλάκης στην Ιεράπετρα. 

–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μαρούλης Κωνσταντίνος του Εμμανουήλ, 44 ετών, μεταπράτης.

–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχει εγγεγραμμένος ο, Μαρουλής Κωνσταντίνος του Εμμανουήλ, 46 ετών, μεταπράτης από τη Νάουσα.

 

Μαρώνης:

–1827. Στο δημοτολόγιο του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου) το 1827, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μανώλης Μαρώνης.

–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 40χρονος ναυτικός Μανώλης Μαρώνης

 

–Μάσος: Το επώνυμο άγνωστο σήμερα στην Πάρο, ίσως και από τα μέσα του 18ου αιώνα να έχει εξαλειφθεί. Πιθανόν πρόκειται για Λατινική οικογένεια.

Το βρίσκουμε και σε έγγραφα στην Ήπειρο το 1821.

Σήμερα ακούγεται στην Αττική και γράφεται ως Μάσσος.

–1674. Τάφος με οικόσημο του Τζώρτζη Μάσου του 1674, βρίσκεται στην Αγία Μαρίνα στα Χάλαρα Παροικιάς.  «Ο παμπλαν/ νεστατε χρόνε του βίου πλανε το(ν) νέον κ(αι) γηρεόν εμπεκτά όπλα δραμόν και μηδέτη κ(αι)ρώ ημέ λάρνακα κ(αι) πλάκα βαρηχούσαν.

Το οικόσημο περιγράφεται: Σε πεδίο οβάλ χωρισμένο κατά ζώνη ισοσκελής σταυρός με εκφύσεις φύλλων εις τα άκρα των κεραιών. Εκατέρωθεν του σταυρού τα γράμματα Α και Ν [Αντώνιος?] και επί της ταινίας η συντομογραφία του «και»

–1698. Σε επιγραφή που βρίσκεται στο υπέρθυρο του παρεκκλησίου της Δευτέρας Παρουσίας στο ναό της Καταπολιανής αναφέρεται ο Γεώργιος Μάσος το 1698 «Ανακενίστι εκ βάθρου ούτος ο θείος και πάντι μας ναός της Δευτέρας του Χριστού Παρουσίας άνω θεν εν τω Κοιμητηρίω δια συνδρομής κε εξόδου Γεωργίου κε της συμβίας αυτού Μοσκούς 1698.

–1740. Σε προικοσύμφωνο της Παροικιάς στις 18 Μαϊου 1740, στο οποίο η Μαρουσα Γιακουμή Βιτζαρά μεταξύ άλλων δίδει στο γιό της Αντώνη ως προίκα και «τα σπίτια όλα με τα δικαιώματά του εις τα Χάλαρα αγορά από τον μακαρίτη Μάσο». Προφανώς ο Μάσος τουεγγράφου υπήρξε άμεσος απόγονος του Τζώρτζη Μάσου, ίσως γιός του, αφού στη συνοικία Χάλαρα, όπου και τα σπίτια «του μακαρίτη Μάσου», βρίσκεται και η Αγία Μαρίνα όπου και ο τάφος με το οικόσημο του Τζώρτζη.

 

Μάσχας:

–1875. Το 1875 γεννιέται Μάσχα Μαλαματένια του Ισίδωρου. Απεβίωσε το 1953. (Δήμος Μαρπήσσης).

 

Ματάκης:

–1881. Στις 29 Απριλίου 1881 ο 33χρονος κλητήρ από την Πάρο Αντώνιος Ροδίτης, του Ιωάννη και της Μοσχούλας Ματάκη, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 30χρονη από την Νάξο Σταυρούλα Κεραμιώτη, του Σταματίου και της Στυλιανής Τελμπετέρη.

 

–Ματζουκάτος: Από το λατινικό mazuca= ρόπαλο, ράβδος.

–1738. Καταγραφή [Παροικιά, 13 Νοεμ. 1738] της περιουσίας της Ευαγγελίστριας, κτήματα τους γειτονεύουν με τα κτήματα της Ευαγγελίστριας, Νικολός Ματζουκάτος και Χαμάρτος.

 

–Μάτσας ή Μάτζας και Μάτζας-Μαυρογένης (Για Μαυρογένης βλέπε Μαυρογένης): Δυτική η προέλευση αυτού του επίθετου (Matza=Μάσα τρώω), ή από την ιταλική λέξη Mazza= τόπαλο, βαριό, σκήπτρο.

Αρχικά καθολικού δόγματος.

Ο κλάδος αυτός της Πάρου στην πορεία συνδέθηκε και συγγένεψε με τις επιφανείς οικογένειες του νησιού, Μαυρογένης, Γράβαρης, Μπάος, Καμπάνης, Βιτζαρά. Στην Πάρο ο γενάρχης ήρθε από την Σίφνο. Κλάδος της παριανής οικογένειας είναι και ο ιδρυτής της γνωστής κινηματογραφικής εταιρίας.

Ο Αμοριανός κλάδος έχει παριανή καταγωγή. Γενάρχης τους ο Λουκάς Κ. Μάτσας, γεννημένος στην Αμοργό το 1854. Αργότερα, το 1880, ο Λουκάς Κ. Μάτσας ίδρυσε ναυτιλιακή εταιρία όπου υπάρχει μέχρι σήμερα

Ο Παναγιώτης Δημητρακόπουλος είχε ορκίσει φιλικό τον Μάρκο Μάτζα Μαυρογένη.

Περιγραφή οικοσήμου Μάτσα: «Σε πεδίο, λέων καθισμένος στα πίσω πόδια του, αριστερόστροφος, εστεμένος με στέμμα πέντε κορυφών. Με τα χέρια του πιάνει δένδρο και γεύεται ένα καρπό, σχήματος σφαίαρας. Καταυχένια. Στη κορυφή του όλου οικοσήμου στέμμα με οκτώ κορυφές.

Το αρχοντικό των Μαυρογένηδων, σήμερα Παπαβασιλείου

Στην παλιά αγορά, στο ύψος του κάστρου δεσπόζει ένα από τα αρχοντικά των Μαυρογένηδων, σήμερα Παπαβασιλείου.

Αυτό το Μαυρογεναίϊκο αρχοντικό  του 17ου αιώνα, έχει πίσω ένα αίθριο το οποίο σήμερα όλο το ακίνητο ανήκει στην οικογένεια Παπαβασιλείου. Τα πίσω παράθυρα πλαισιωμένα με μάρμαρο είναι μικρότερα των υπολοίπων παραθύρων του σπιτιού και έχουν το μονόγραμμα Μ.Μ. που σημαίνει Μαύρος Μαυρογένης.

Στα τέλη του 18ο αιώνα το σπίτι περιήλθε στον Ζωρζάκη Μάτζα και από εκεί στον γιό του Πετράκη Μάτζα-Μαυρογένη ο οποίος είχε νυμφευθεί την Μαργαρίτα Μαρκοπολίτη. Πατέρας της ο Φιλικός και Προεστός από τη Νάξο Μάρκος Πολίτης (Μαρκοπολίτης). Ένα από τα παιδιά τους, ο Μάρκος Μάτσας-Μαυρογένης θα είναι ο επόμενος ένοικος του αρχοντικού.

Έως το 1930, στα αρχοντικά της Πάρου κατοικούνταν και τα ισόγεια και είχαν και τα  ανώγια με εσωτερική σκάλα.

Το 1828 πεθαίνει η μάνα του Δήμαρχου Παροικιάς Μάρκου Μάτσα-Μαυρογένους, Μαργαρίτα, η οποία είναι ενταφιασμένη στο προαύλιο της Εκατονταπυλιανή. Λίγο πριν τον θάνατό της στα 1828 την επισπεύτηκε ένας νέος δημοσιογράφος ονόματι Νικόλαος Δραγούμης με καταγωγή από την Άνδρο, ο οποίος ήθελε να πάει να δει το σπήλαιο της Αντιπάρου. Η «γριά Μαυρογένησα» (Μαργαρίτα Μάτσα-Μαυρογένη), τον δέχτηκε στο ισόγειο, ο οποίος θαύμασε τα ρούχα της «γριάς» η οποία του είπε: «α… αυτά που φορώ τώρα πρόχειρα στο σπίτι δεν είναι τίποτα…» λέει λοιπόν στην κόρη της «… να πάς επάνω να φορέσεις τα ρούχα μου τα καλά» πήγε πάνω, τα φόρεσε και κατέβηκε και λέει ο δημοσιογράφος: «…μέτρησα 16 κομμάτια, διότι υπήρχαν μπουστομάνικα, πράγματα, θάματα…».

Ο γιός και τότε δήμαρχος Παροικιάς Μάρκος Μάτζας-Μαυρογένης είχε χτυπήσει εκείνη την εποχή το πόδι του και δεν μπόρεσε να πάει μαζί με τον δημοσιογράφο στην Αντίπαρο, παρόλα αυτά του έδωσε ζώα, σχοινιά, δάδες και ανθρώπους. Έφτασαν στην Πούντα, άνοιξαν τις πόρτες της εκκλησίας που ήταν το συνθηματικό ώστε να έρθει ο βαρκάρης από απέναντι. Πήγε, είδε το σπήλαιο, το θαύμασε και επέστρεψε στην Αντίπαρο. Εκείνη την εποχή οι Αντιπαριώτες ήταν σε μια υποβαθμισμένη κατάσταση, πήγε λοιπόν σε ένα μακρόστενο καφενέ σκοτεινό που κάπνιζαν όλοι τσιμπούκι και ναργιλέ, όπως το περιγράφει, και τους ζήτησε αν έχουν κομμάτια από τους σταλαγμίτες του σπηλαίου και παρουσιάστηκε μόνο ένας. Όταν οι υπόλοιποι Αντιπαριώτες είδαν ότι αυτά έχουν λεφτά μαζεύτηκαν όλοι και του έφεραν πάρα πολλά κομμάτια. 

Το αρχοντικό στην συνέχεια περιήλθε από προίκα στους Δημητρακόπουλους όταν ο Δημήτριος Δημητρακόπουλος νυμφεύτηκε την Μαρουσώ Μαυρογένους οι οποίοι στην συνέχεια  έδωσαν το αρχοντικό αυτό προίκα στην κόρη τους Αργυρό Δημητρακοπούλου (1836-1905), όταν νυμφεύθηκε τον Αθανάσιο Παπαβασιλείου, ιατρό και Δήμαρχο Παροικιάς (1834-1906), από διακεκριμένη αθηναϊκή οικογένεια. Τέκνα αυτών ο Αντιστράτηγος  Ιπποκράτης Παπαβασιλείου (1868-1940). Ο ιατρός δερματολόγος Δημήτριος Παπαβασιλείου (1863-1938), ο στρατηγός και υπουργός των Ναυτικών επί Μεταξά, Όθων Παπαβασιλείου (1872-1953) και ο Σωκράτης Παπαβασιλείου όπου ήταν μεταλλειολόγος. Είχε δουλέψει στη σμύριδα και επίσης βουλευτής και γερουσιαστής με τον Βενιζέλο. Είχε παντρευτεί στη Νάξο την Έλλη Σοφικίτου από το Σαγκρί και το εξοχικό τους σπίτι «το σπίτι της Έλλης» έξω από τη Χώρα, το δώρισαν στο Δήμο όπου σήμερα στεγάζει νηπιαγωγείο και αποτελεί πλέον τοπωνύμιο "πάμε στην Έλλη".

Το σπίτι αυτό ανήκει μέχρι σήμερα στην οικογένεια Παπαβασιλείου.

Άλλο ένα χαρακτηριστικό του σπιτιού αυτού είναι ότι μπορεί να άλλαξε πολλά επώνυμα στην πορεία των αιώνων όμως ποτέ δεν πουλήθηκε άλλα περιήλθε από γενιά σε γενιά.

Στην δεξιά πλευρά της εισόδου βρίσκεται εντειχισμένο μάρμαρο με την επιγραφή «ΟΙΚΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΜΑΥΡΟΓΕΝΗ 1641» δηλώνοντας το έτος κτήσης, ενώ στο μπαλκόνι το μονόγραμμα ΑΠ (Αθανάσιος Παπαβασιλείου) στον οποίο περιήλθε το σπίτι έπειτα από σχεδόν δυο αιώνες. Στην κύρια πόρτα εισόδου η μεταλλική επιγραφή «ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Α. ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ»   

Ο Τζορτζάκης Μάτζας δεν είχε το όνομα "Μαυρογένης", όπως ο γιός του Πετράκης, γιός της Ειρήνης Πέτρ. Μαυρογένους και κατ' απονομήν ( και συνέπεια υιοθεσίας) από τον θείο του, ηγεμόνα Νικόλαο.  Διακεκριμένη οικογένεια από την Αθήνα. Γενάρχης των Παπαβασιλείου της Πάρου ο Αθανάσιος Παπαβασιλείου ιατρός και Δήμαρχος Παροικιάς (1834-1906) ο οποίος νυμφεύθηκε την παριανή Αργυρό Δημ. Δημητρακοπούλου (1836-1905). Τέκνα αυτών ο Αντιστράτηγος Ιπποκράτης Παπαβασιλείου (1868-1940). Ο ιατρός δερματολόγος Δημήτριος Παπαβασιλείου (1863-1938) και ο στρατηγός υπουργός Όθων Παπαβασιλείου (1872-1953). Όλα τα τέκνα γεννημένα στην Πάρο.

–1674. Οικονόμος Παροικίας Κώστας Μάτζα 1674.

–1728. Γεννιέται το 1728 ο Γεώργιος Μάτσας. Σύζυγός του η Ειρήνη Π. Μαυρογένη. Απέκτησαν δυο παιδιά, τον Πέτρο Μάτσα-Μαυρογένη (1757) και τον Νικόλαο Μάτσα-Μαυρογένη (1759).

–1738. Το 1738 γεννιέται η Ειρήνη Μάτζα το γένος Πέτρου Μαυρογένους, μετέπειτα σύζυγος του Τζώρτζη Μάτζα από την Σίφνο και αδερφή του ηγεμόνα της Βλαχίας Νικολάου Μαυρογένη. Απεβιωσε το 1790.

–1757. Γεννιέται ο Πέτρος Μάτσας-Μαυρογένης του Γεωργίου και την Ειρήνης. Παντεύτηκε την Μαργαρίτα Μ. Πολίτη και έκαναν τέσσερα παιδιά.

–1759. Γεννιέται ο Νικόλαος Μάτσας-Μαυρογένης του Γεωργίου και την Ειρήνης.

–1770. Βρισκόμαστε γύρω στα 1770. Συχνές ήταν τότε οι επιδρομές στα νησιά. Γνωστό δε είναι ότι τα παράλια της Αντιπάρου και του Δεσποτικού ήταν φωλιές πειρατών. Τη χρονιά, λοιπόν αυτή, κάποιο από τα οθωμανικά πειρατικά καράβια που η παρουσία τους πάντοτε προξενούσε φόβο και πανικό στους νησιώτες, φάνηκε στα ανατολικά παράλια της Αντιπάρου, κοντά στο Κάστρο. Η άφιξη του εδώ δικαιολογήθηκε ότι ήθελε τάχα να επανορθώσει κάποιες ζημιές που έγιναν κατά την διάρκεια του ταξιδιού του. Και πράγματι. Μετά από λίγες μέρες παραμονής στο νησί, αναχώρησε το καράβι αφού εγκατέλειψε, άγνωστο γιατί, ένα τουρκόπουλο, ηλικίας 8-10 ετών. Βλέποντάς το ο προύχοντας του χωριού και ένας από τους ευπορότερους κατοίκους της Αντιπάρου, που δεν ήταν τότε πάνω από διακόσιοι, ο Τζαννάκης Μάτσας Βιάζης, από οίκτο και ευσπλαχνία το περιμάζεψε και το περιέθαλψε σαν να ήταν πατέρας του.

Καταγόμενος από τη γνωστή οικογένεια της Σίφνου, ο Μάτσας, που είχε προσθέσει, δεν ξέρουμε για ποιο λόγο, το γνωστό επώνυμο της Αντιπάρου Βιάζης είχε νυμφευθή την ωραιοτάτη Φοινικώ, κόρη κάποιου Γρυπάρη, ευπατρίδη από την Σίφνο.

Το τουρκόπαιδο λεγόταν Αλής. Προσλήφθηκε στην ιδιαίτερη οικιακή και κτηματική υπηρεσία του Μάτσα και αποτέλεσε, τρόπον τινά, μέλος της οικογένειάς του, μια και η γυναίκα του δεν ευτύχησε να αποκτήσει παιδιά. Σιγά – σιγά έμαθε τα ελληνικά, τα ήθη και τα έθιμα του χωριού σαν να ήταν γνήσιος Έλληνας και έτσι μπορούσε πια να αντιλαμβάνεται και να ακούει συνέχεια τη Φοινικώ που έλεγε στον άντρα της: «-Τούρκο θρέξεις? Σκύλο θρέψεις». Και τον Μάτσα με ηρεμία και ψυχική πραότητα να απαντά: «Κάμε το καλό και ρίξ’ το στο γυαλό!».

Μετά από δέκα χρόνια περίπου ο Αλής, επωφελούμενος της ευκαιρίας από τη διέλευση τουρκικού πλοίου από την Αντίπαρο, έφυγε για την Κωνσταντινούπολη, αφού με ευγνωμοσύνη και συγκίνηση αποχαιρέτισε τους προστάτες του. Δεν πέρασαν, όμως πολλά χρόνια από την αναχώρηση του Αλή όταν ένα απόγευμα συνελαμβάνετο αιχμάλωτη ενός τουρκοαλγερινού πειρατικού σκάφους η σύζυγος του Μάτσα, η Φοινικώ, αφού δεν βρήκαν τον ίδιο που είχε δραπετεύσει στα βουνά όταν αντιλήφθηκε την είσοδο στο στενό της Αντιπάρου του εν λόγω πλοίου. Μαζί με την σύζυγο του Μάτσα οι πειρατές πήραν και κάποια όμορφη Αντιπαριώτισσα ονόματι Σουλτάνα, και κατευθύνθηκαν προς την Μπαρμπαριά (βόρεια Αφρική), όπου «ετελείτο πανηγυρικώς το μεγάλο παζάρι της ελληνικής λευκής σαρκός». Όταν απομακρύνθηκε από την Αντίπαρο το πειρατικό σκάφος, ο Μάτσας επέστρεψε στο σπίτι του. Το βρήκε έρημο και λεηλατημένο. Και σε λίγο μάθαινε περίλυπος και με δάκρυα στα μάτια από τους δικούς του και τους συμπολίτες του τα διατραξαντα. Την άλλη μέρα, χωρίς να χάνει καιρό, διαπεραιώθηκε με βάρκα στην Παροικιά, επισκέφθηκε τους δημογέροντες της πόλης και, αφού ζήτησε τη γνώμη τους για το συμβαν που τους το εξέθεσε λεπτομερώς, αναχώρησε για την Κωνσταντινούπολη με τον πόθο και την ελπίδα ότι θα βρει τη σύζυγό του, ενώ για τη Σουλτάνα δεν ενδιαφερόταν. Μετά από πολύμηνο, περιπετειώδες και κουραστικό ταξίδι έφθασε στην Πόλη ο Μάτσας. Εκεί συνάντησε τους προύχοντες Παριανούς ομογενείς και ιδιαίτερα τους Μαύρους. Μετά από συστάσεις και εισηγήσεις τους παρουσιάσθηκε στον Καπουδάν Πασά, στον οποίο ανέφερε το ατύχημα του. Οποία, όμως, υπήρξε η έκπληξη και η απορία του προύχοντα Αντιπαριώτη όταν άκουσε τον «Υψηλότατο» Καπουδάν Πασά, να του λέει με γλυκύτητα και με προσήνεια μόλις τον αντίκρισε και τον αναγνώρισε: - Καλώς εκοπιάσατε κύριε Μάτσα. Πώς ήλθατε έως εδώ?. Τι σας συμβαίνει?. Ο Μάτσας χωρίς να αναγνωρίσει ότι αυτός ήταν ο άλλοτε υποτακτικός του, που σαν παιδί τον είχε, του εξέθεσε, με πολύ πόνο ψυχής και δάκρυα, τα γεγονότα της Αντιπάρου. Τότε ο πασάς αφού σηκώθηκε, θέλησε, γονατίζοντας, να εκδηλώσει στον Μάτσα τη βαθιά του ευγνωμοσύνη φιλώντας το χέρι του, αφού προηγουμένως του υπενθύμισε τις συνηθισμένος φράσεις που αντηλασσε με τη γυναίκα του και απλώς του έδωσε να καταλάβει ότι ήταν ο Αλής! Διέταξε να του προσφέρουν καφέ και τον καθησύχασε λέγοντάς του ότι σε λίγο σκάφος στο οποίο θα επέβαινε και ο ίδιος ο Πασάς, θα τεθή στη διάθεσή του προς ανεύρεση του πειρατικού που είχε αιχμαλωτίσει τη σύζυγό του. Το πλοίο αυτό, λόγω αντιθετων ισχυρών ανέμων προσορμίσθηκε στη Μύκονο και εκεί το βρήκε ο Μάτσας. Η χαρά του ήταν ανέκφραστη καθώς αντίκρισε τη σύζυγό του και το μικρό του παιδί που είχε γεννηθεί μέσα στο πειρατικό κατά την περίοδο της αιχμαλωσίας της. Αλλά, μοίρα κακή, σε λίγο η Φοινικώ πέθανε από τις κακουχίες που είχε περάσει και από τον τραυματισμό της με κουπί από κάποιον φανατικό Αλγερινό κατά την απόβαση της στη Μύκονο. Ο Τζαννάκης Μάτσας απαρηγόρητος και ταλαιπωρημένος από τις περιπέτειές του αυτές, επέστρεψε στην Αντίπαρο φέρνοντας μαζί του πλούσια δώρα του Πασά, την έγγραφη εύνοια του προς αυτόν καθώς και το ατομικό προνόμιο ιδιοκτησίας των αλυκών του νησιού. (ΜΝΗΜΩΝ, Νικηφόρος Γ. Κυπραίος)

–1774, Γεννιέται το 1774 ο Μάρκος Π. Μάτσας – Μαυρογένης. Σύζυγός του η Ελέγκω Τζ. Δελαγραμμάτη. Τέκνα τους ο Πέτρος (συζ. Καλυψώ), ο Επαμεινώνδας (συζ. Σοφία Σομαρίπα), ο Θεμιστοκλής, η Ερατώ (σύζ. Νικόλαος Κοντούλης), η Αγγελική (σύζ. Κων/νος Μαρ. Δαμίας) και η Μαρια – Μαρουσώ 1815-1862 (σύζ. Δημ. Δημητρακόπουλος). Απεβίωσε το 1821.

–1784. Ο Φιλικός Μάρκος Μάτζας Μαυρογένης (1784-1876), ήταν ο πρώτος δήμαρχος Παροικιάς, βουλευτής, επίτροπος και έφορος μονών της Πάτμου και της Πάρου. Είχε χρηματίσει επίτροπος και έφορος των μετοχίων της μονής Αγίου Ιωάννη της Πάτμου, των μονών Ευαγγελίστριας Παροικιάς και Παναγίας Ξεχωριανής Τσιπίδου, καθώς και των μονών Τιμίου Προδρόμου των Επτά Βρυσών και του Αγίου Αντωνίου Κεφάλου. Είχε γεννηθεί στην Παροικιά το 1784 και πέθανε στην ίδια πόλη το 1876. Ήταν γιός του Πέτρου Μάτζα Μαυρογένη.

–1784. Το 1736 γεννιέται στην Πάρο ο Ηγεμόνας Νικόλαος Π. Μαυρογένης. Απεβίωσε το 1790. Υπήρξε Δραγουμάνος το 1770-1786. Στο αρχοντικό του (σήμερα Παναγιώτη Κ. Δημητρακόπουλου κοντά στο δίστρατο) ο Νικόλαος Μαυρογένης φιλοξενούσε τους υψηλούς προσκεκλημένους του, μεταξύ των οποίων και τον φίλο του Καπουδάν πασά Τζεζαερλή Χασάν, κατά την ετήσια άφιξη του Οθωμανικού στόλου στον όρμο του Δρυού. Η μοίρα όμως του επεφύλαξε να μη χαρεί για αρκετά χρόνια το αρχοντικό αυτό, αφού την άνοιξη του 1790, με απόφαση του Σουλτάνου Σελήμ Γ’, καθαιρέθηκε από το Ηγεμονικό αξίωμα καθώς και από την Αρχιστρατηγία των Οθωμανικών δυνάμεων, ως υπεύθυνος της ήττας και ολοκληρωτικής καταστροφής του Οθωμανικού στρατού κατά τη μάχη του Φωξανίου κατά τον Β΄Ρωσο-Τουρκικό πόλεμο (1787-1792). Κατόπιν τούτου την 1η Οκτωβρίου του 1790, αποκεφαλίζεται σε ηλικία πενήντα τεσσάρων ετών, με εντολή του Σουλτάνου.

Μετά από οκτώ χρόνια από τον θάνατο του Ηγεμόνα, το 1798, η σύζυγός του Δόμνα Μαριώρα (1756-1829), πωλεί στον ανιψιό τους Πέτρο Γ. Μάτζα – Μαυρογένη, (γιό της Ειρήνης, αδερφή του Ηγεμόνα),  το αρχοντικό καθώς και διάφορα κτήματα στην ειδυλλιακή τοποθεσία των Ψυχοπιανών.

Νέος ένοικος του αρχοντικού γίνεται πλέον ο Πέτρος Μάτζας – Μαυρογένης, που το 1784 είχε νυμφευθεί τη Μαρία ή Μαργαρίτα Μαρκοπολίτη, κόρη του Φιλικού και προεστού Μάρκου Πολίτη από τη Νάξο, και αποκτούν στο αρχοντικό αυτό τα παιδιά τους: το Γεώργιο (Τζωρτζάκη), μετέπειτα σύζυγος του η Μαριώρα Βιτσαρά, το Μάρκο (Μαρκάκη), σύζυγος του η Ελένη Τζώρτζη Δελαγραμμάτη, την Αικατερίνη (Κατίγκω), σύζυγος της σε α’ γάμο ο Κωνσταντίνος Μαρ. Δαμίας (Αγάς), αγωνιστής της Επανάστασης του 1821, τιμηθείς και με Αριστείο Ανδρείας, και σε β’ γάμο της, το Φιλικό Παναγιώτη Δ. Δημητρακόπουλο, υπουργό των Οικονομικών επί κυβερνήσεως Ζαΐμη το 1826 και Γερουσιαστή επί Καποδίστρια από το 1829 μέχρι το θάνατό του και ακόμη τη Μαρούσα (Κοκονιώ), σύζυγος της ο τότε Έπαρχος Πάρου Παναγιώτης Βαφιόπουλος.

Μετά τον θάνατο του Πέτρου, το 1821, το αρχοντικό περιήλθε ως προικώο στο γιο του Μάρκο Μάτσα – Μαυρογένη (1784-1876), που το 1808 είχε νυμφευθεί την Ελένη Δελαγραμμάτη.

–1795. Πέτρος Μάτζας Μαυρογένης 1795-1849.

–1795. Το 1795 γενιέται η Αικατερίνη Π. Μάτζα Μαυρογένη, σύζυγός της ο Παναγιώτης Δ. Δημητρακόπουλος.

–1796. Ο Ζωρζάκης Μάτζας Μαυρογένης, ένας από τους εξέχοντες άρχοντες και δημογέροντες της Πάρου, ήταν γιός του Πετράκη Μάτζα Μαυρογένη. Τζελεπή αποκαλουμένου (αδεία του θείου του ηγεμόνα προσετέθη και το όνομα Μαυρογένης εις το Μάτσας), διοικητή της Πάρου (1796 κέξ.), και της Μαργαρίτας Μαρκοπολίτη, από τη Νάξο.

–1798. Μετά από οκτώ χρόνια από τον θάνατο του Ηγεμόνα, το 1798, η σύζυγός του Δόμνα Μαριώρα (1756-1829), πωλεί στον ανιψιό τους Πέτρο Γ. Μάτζα – Μαυρογένη, (γιό της Ειρήνης, αδερφή του Ηγεμόνα),  το αρχοντικό καθώς και διάφορα κτήματα στην ειδυλλιακή τοποθεσία των Ψυχοπιανών.

Νέος ένοικος του αρχοντικού γίνεται πλέον ο Πέτρος Μάτζας – Μαυρογένης, που το 1784 είχε νυμφευθεί τη Μαρία ή Μαργαρίτα Μαρκοπολίτη, κόρη του Φιλικού και προεστού Μάρκου Πολίτη από τη Νάξο, και αποκτούν στο αρχοντικό αυτό τα παιδιά τους: το Γεώργιο (Τζωρτζάκη), μετέπειτα σύζυγος του η Μαριώρα Βιτσαρά, το Μάρκο (Μαρκάκη), σύζυγος του η Ελένη Τζώρτζη Δελαγραμμάτη, την Αικατερίνη (Κατίγκω), σύζυγος της σε α’ γάμο ο Κωνσταντίνος Μαρ. Δαμίας (Αγάς), αγωνιστής της Επανάστασης του 1821, τιμηθείς και με Αριστείο Ανδρείας, και σε β’ γάμο της, το Φιλικό Παναγιώτη Δ. Δημητρακόπουλο, υπουργό των Οικονομικών επί κυβερνήσεως Ζαΐμη το 1826 και Γερουσιαστή επί Καποδίστρια από το 1829 μέχρι το θάνατό του και ακόμη τη Μαρούσα (Κοκονιώ), σύζυγος της ο τότε Έπαρχος Πάρου Παναγιώτης Βαφιόπουλος.

Μετά τον θάνατο του Πέτρου, το 1821, το αρχοντικό περιήλθε ως προικώο στο γιο του Μάρκο Μάτσα – Μαυρογένη (1784-1876), που το 1808 είχε νυμφευθεί την Ελένη Δελαγραμμάτη.

Ο Μάρκος και η Ελένη, απέκτησαν τέσσερα αγόρια: Τον Πετράκη, το Θεμιστοκλή, το Κωνσταντίνο, και τον Επαμεινώνδα, και τρία κορίτσια: Την Αγγελική, την Ερατώ και την Μαρουσώ, η οποία το 1835 παντρεύεται τον Δημήτριο Παν. Δημητρακόπουλο (1812-1873), μοναχοπαίδι του Φιλικού Παναγιώτη Δ. Δημητρακόπουλου (1781-1832), από τον α’ γάμο του, το 1804, με την Αργυρώ Γ. Βιτσαρά.

–1799. Το 1799 γεννιέται ο Τζωρτζης Μάτζα Μαυρογένης. Είχε χρηματίσει δημογέρων της Παροικιάς, βουλευτής, πληρεξούσιος της Α Εθνικής Συνέλευσης το 1843. Απεβίωσε το 1870. Η επιτύμβια πλάκα είναι τοποθετημένη όρθια στον δυτικό τοίχο του νάρθηκα της Εκατονταπυλιανής.

–1800. Γεννιέται το 1800 ο Γεώργιος (Ζωρζάκης) Μάτσας Μαυρογένης, του Πέτρου Μάτσα Μαυρογένη (Τζελεπή) και την Μαργαρίτας Μαρκοπολίτη. Σύζυγός του η Μαριώρα Βιτζαρά. Απέκτισαν την Ερατώ, σύζ. Αλέξ. Δαμία, την Φλώρα σύζ. Σπύρ. Μαύρου και την Αικατερίνη σύζ. Ιωάννη Κ. Μάτσα. Απεβίωσε το 1870.

–1808. Σε προικοσύμφωνο (Παροικιά, 1 Φεβρ. 1808) Μαρκάκη Πετράκη Μάτζα Μαυρογένη και Ελενάκης Τζ. Δελαγραμμάτικα «Κατ’ αρχάς οι άρχντες και οι υιοί του μακαρίτου Τζωρτάκη» δίδουν της αδελφής τους Ελενακίου την πατρικήν και μητρικήν τους περιουσίαν και είτα αγίας εικόνας…» «ο Πετράκης Μάτζας Μαυρογένης προικοδοτίζει τον υιόν του ονόματι Μαρκάκην και του δίδει τρείς αγίες εικόνες…»,«Χωράφι εις τον αυτόν τόπον το Μακρύ Λάκκωμα γονικών του». (ΓΑΚ, κωδ 212, 253v – 256r). –Γόνοι Δελαγραμματαίων Παροικίας: Τζώρτζης Συμ. Δελαγραμμάτης *1 (1770) Νοτάριος – Πρόξενος της Ρωσίας στα Ορλωφικά στην Πάρο: Ελένη Δελαγραμμάτη ¬ Μάρκος Μάτζας Μαυρογένης *4 (Δήμαρχος-Βουλευτής) ¬ Μαρουσώ Δ. Δημητρακοπούλου, Ερατώ Νικ. Κονδύλη, Αγγελική Δαμία, Πέτρος Μάτζας Μαυρογένης ¬ Καλυψώ Ζαννή Μάτζα ¬ Μάρκος Μαυρογένης ¬Χαϊδεμένη Σπ. Κρίσπη ¬ Καλυψώ Μάρκ. Μαυρογένη ¬ Κων/νος Ιω. Γράβαρης (Συμβολαιογράφος) ¬ Ιωάννης Κων. Γράβαρης (Συμβολαιογράφος) ¬ Μαρία Χανιώτη ¬ Κων/νος Ι. Γράβαρης (Επιχ/τίας) ¬ Αντιγόνη Γ. Βίγλα (Φαρμακοποιός). –Ραμπελιώ Δελαγραμμάτη ¬ Νικόλαος Μάτσας *6 ¬ Πέτρος Μάτσας, Τζώρτζης Μάτσας, Κατίγκω Μάτσα Κρίσπη ¬ Σιόρ Μιχελής Ιω. Κρίσπης *7 ¬ Δημήτριος Μάτσας ¬ Μαρία Δ. Χαμάρτου ¬ Ραμπελιώ Ν. Καμπάνη *8, Μαρουσώ Δ. Μαύρου, Νικόλαος Δ. Μάτσας, Γεώργιος Δ. Μάτσας ¬ Σμαράγδα Βιάζη ¬ Δημήτριος Μάτσας ¬ Αναστασία Ραγκούση ¬ Γεώργιος Δ. Μάτσας ¬ Καλυψώ Μέγκουλα ¬ Δημήτριος Γ. Μάτσας-Μαυρογένης (Αρχαιολόγος) ¬ Χρύσα Κ. Καραδήμα (Αρχαιολόγος).

–1808. Στις 9 Φεβρουαρίου 1808 ο ευγενέστατος άρχοντας Πετράκης Μάτζας Μαυρογένης δείνει τον υιός του ονόματι Μαρκάκη εις την θυγατέρα του μακαρίτη Τζορτζάκη Δελαγραμμάτικα ονόματι Ελενάκη, νόμιμων και ευλογητικής σύμβιον, καθώς οι θεοί και ιεροί νόμοι της αγίας του Χριστού αποστολικής καθολικής ανατολικής εκκλησίας διακελεύονται.

–1810. Στον Ντριό, όπου ναυλοχούσε ο τουρκικος στόλος με αρχηγό τον Χατζή Χουσεήν Μπέη «και σερασκέρη [αρχιναύαρχο] της άρσπης θάλασσας [Αιγαίου Πελάγους]», και με την παρουσία του Μητροπολίτη Παροναξίας Νεοφύτου Λαχοβάρη (1780-1811), ο οποίος «μαρτυρεί και βεβαιοί», διευθετήθηκε η διαφορά μεταξύ της Αυγουστινιώς, «γυνής του ποτέ Φραντζέσκου Νταμία», ιδιοκτήτριας της μονής του Αγίου Μηνά στο Μαράθι, και των αδελφών, οικονόμου Ναούσης Νταμία και Μάρκου Νταμία, ζητώντας, η πρώτη, να εφαρμοσθούν τα όσα διαλαμβάνει η διαθήκη της και «να μην αποτολμήση τινάς ίνα παραβαρύνη το άνωθεν μοναστήριον…».

Έτσι, με το ανωτέρω σούλφι (συμβιβασμός, συμφωνία) που συντάχθηκε «Εις Τριόν» 7 Αυγούστου 1810, στο χοζούρι (αναπαυτήριο, γραφείο) του Χουσεήν Μπέη, κανονίσθηκε ώστε το μοναστήρι, «ομού και ο Μαρκάκης», να δίδουν στην Αυγουστινιώ «τριάντα γρόσια τον καθέκαστον χρόνον και πέντε οκάδες μέλι και μισή οκά κερί….».

Το έγγραφο, που απευθύνεται προς τους προεστούς της Πάρου, υπογράφουν, μεταξύ άλλων, οι Πέτρος Μάτζας Μαυρογένεης, Νικόλαος Καλαβρός, κοινός επιστάτης, Τζάνες Κορτιάνος, Μαν. Μαλατέστας.

–1814. Στις 26 Απριλίου 1814 ο Επίτροπος Εκατονταπυλιανής Νικόλαος Μάτζας πωλεί  χέρσο χωράφι στο Μαράθι. Το πώλησε μαζί με τον Ιωάννη Πρωτονετάρη (Πρωτονοτάριο), στον οικονόμο Δαμία.

–1815. Σε έγγραφο Παροικιάς του 1815 υπογράφουν ως δημογέροντες οι: Ελευθέριος Χαμάρτος, Μάρκος Μάτζας Μαυρογένης, Ιωάννης Κρίσπης, Δημήτριος Δελαγραμμάτης και ο Γ. Κυπριανός.

–1815. Γεννιέται η Μαρία (Μαρουσώ) Μάτσα Μαυρογένη του Μάρκου και της Ελέγκως. Απεβίωσε το 1862. Σύζυγός της Δημήτριος Δημητρακόπουλος (1815-1862).

–1816. Το 1816 γεννιέται ο Δημήτριος Ν. Μάτσας κτηματίας κάτοικος Παροικιάς.

–1817. Παροικιά της Πάρου 1817, Δεκεμβρίου 7. Εξόφληση χρέους. «Ενώπιον του κοινού καντζελλαρίου Πάρου Νικολάου Καλαβρού που συνέταξε το έγγραφο και των μαρτύρων Λεονάρδου Κονδύλη, που υπογράφει στο όνομα της πρωτοπρεσβυτέρας του Κεφάλου, του Ιωάννου Πρωτονετάρη που υπογράφει στο όνομα του Γεωργίου Τζαντουλή, του λογοθέτη Ιακώβου Παγκάλου, ταξιλδάρη, Πέτρου Μάτζα Μαυρογένη και Νικολάου Μάτζα, η πρωτοπαπαδιά του αειμνήστου πρωταπαπά Κεφάλου Νικολάου Τζαντουλή και ο ανδραδελφός της Γεώργιος Τζαντουλής. Κατά την σετέντζια που είχε συνταχθ’η στον Τζιπίδο, στις 9 Νοεμβρίου 1817, έλαβε η ρηθείσα κυρά πρωτοπαπαδιά τα γρόσια οκτακόσια και διά περισσοτέραν ευχαρίστησιν έλαβε και την οσπιστακίου ύλην».

–1818. Πρακτωσιά της Ξεχωριανής (Παροικιά, 2 Μαϊου 1818 Μάρκος Π. Μάτζας Μαυρογένης ο γράψας μαρτυρεί, ο Πέτρος Μάτζας Μαυρογένης μάρτυς. 

–1818. Κατάλογος Παροικίας 22 Μαΐου 1818 "χφ Αγίας Ελένης σύμπλιος Νικόλαος Μάτζας.

–1819. Κατάλογος του κοινού χρεών της νήσου Αντιπάρου προς τους ντόπιους.

Προς τον κύριον Τζιαννάκην Μάτζα από το 1819 Οκτωβρίου 12 δι’ ομολογίας προς 12%.

–1819. Κατάλογος του κοινού χρεών της νήσου Αντιπάρου προς τους Παρίους.

Προς τον κύριον Πέτρον Μάτζα Μαυρογένην από 1819 Οκτωβρίου προς 12% γρ. 640.

–1819. Στον Άγιο Μηνά στις 13 Δεκεμβρίου 1819, ο οικονόμος Νεόφυτος Νταμίας υπαγορεύει τη διαθήκη του, που συντάσσει ο κοινός καντζελλάριος Πάρου Τζανής Νικ. Καμπάνης. Μάρτυρες: οι άρχοντες της Παροικιάς Πέτρος Μάτζας Μαυρογένης, Ελευθέριος Χαμάρτος, Συμεών Δελαγραμμάτης και Μάρκος Πέτρος Μαυρογένης. Αφήνει κληρονόμο της μονής του Αγίου Μηνά τον αδερφό του Μάρκο.

–1820. Σε έγγραφο Τζιπίδου 1820 ο πριμικηρίος Σοφιανός επιβεβαιώνει στην αρχή  ο Ι. Μαυρογένης, ζαμπίτης (αστυνόμος) Πάρου «Παρησιασθέντες έμπροσθεν του πανευγενεστάτου άρχοντος τζελέπη Γιαννάκη Μαυρογένη ζαμπίτη μαε η κερα πρεσβυτέρα του αγίου πριμικηρίου Σοφιανού κάνοντας αγωγή κατά του Ιωάννη Τζιώτη δια τα οσπίτια της οπού είχε χαλασθούν εξαιτίας της εκκλησίας του οπού έκτισεν εις την Αγίαν Παρασκευήν.

–1822. To μεγάλο και επιβλητικό αρχοντικό του Σιόρ Μιχελή Κρίσπη, Δημογέροντα και πληρεξουσίου, με τα στεροαναγεννησιακά μαρμάρινα παράθυρα, δίπλα στην εκκλησία Σεπτεμβριανή, προικοδοτήθηκε στη Σύζυγό του Κατίγκω Ν. Μάτσα το 1822 από τη Μητέρα της Ραμπελιώ Ν. Μάτσα, γένος Νικολάου Ιωάν. Δελαγραμμάτη, καθώς και άλλα υποστατικά. Γόνοι του σιόρ Μιχελή Κρίσπη και της Κατίγκως Μάτσα-Δελαγραμμάτη είναι οι οικογένειες: Γιάννη Βας. Γράβαρη, Συμβούλου Επικρατείας, Φλωρίτσας Ψαλτάκη-Βλάχου, Νικολάου και Μιχαήλ Κρίσπη, Ρένας Κρίσπη-Λάζαρη (σημερινή ιδιοκτήτρια), Γιάννη Μαρινάκη, Ειρήνη Ρούσσου, η οικογένεια Τώλη Δημητρακόπουλου, αντιναυάρχου, Αγνής Δημητρακοπούλου-Βάγια, Γιάννη Βάγια, καθηγητή Εθν. Μετσοβίου Πολυτεχνείου, Βασίλη Κατσουρού, Ρενέ Ζάννου, Ολυμπιάδος Βενιέρη – Αγγελοπούλου κ.α.

–1822. Σε έγγραφο των Παριανών στους Υδραίους στις 13 Απριλίου 1822 αναφέρεται ο Πέτρος Μάτζας Μαυρογένης και ο Μάρκος Π. Μάτζας Μαυρογένης από την Παροικιά.

–1822. Στις 19 Νοεμβρίου 1822. Ο Αντέπαρχος Πάρου και Αντιπάρου Παναγιώτης Βαφιόπουλος αποστέλλει έγγραφο για την δολοφονία ενός Κωνσταντινουπολίτη στη Νάουσα από έναν Ζακυνθινό, προς τον προσωρινό υπουργό του Πολέμου της Ελλάδος. Το έγγραφο υπογράφουν και οι Γραμματείς, Δημήτριος Χαμάρτος, Γεώργιος Βιτζαράς, Τζαννής Νικολάου Καμπάνης και οι Πέτρος Μάτζας Μαυρογένης, Ελευθέριος Χαμάρτος.

–1822. Σε αντίγραφο Κριτηρίου Πάρου της 18 Δεκεμβρίου 1822 αναφέρεται ο Πέτρος Μάτζας Μαυρογένης.

–1824. Εναντίων του σακελάριου Πάρου στις 7 Μαΐου 1824 Άγουρου Δημήτριου καταφέρεται ο συμπολίτης του βουλευτής Μάρκος Μάτζας Μαυρογένης.

–1825. Προικοσύμφωνο Παρασκευή 25 Ιαν. 1825 «ένα έτερον χωράφιον εν τη τοποθεσία Λυγαριώτισσα σύμπλιος ποτέ Νικολάκης Μάτζας.

–1825. Σε αποδεικτικό έγγραφο στις 30 Δεκεμβρίου 1825 αναφέρεται ο Μάρκος Μάτζας Μαυρογένης.

–1826. Στη διαθήκη του ο ηγούμενος της μονής Τιμίου Προδρόμου στις Λεύκες ιερομόναχος Ησαΐας Παρούσης άφησε επιτρόπους τον Δημήτριο Αλιπράντη, τον ιερέα Ι. Ραγκούση και τον Μάρκο Μάτζα Μαυρογένη (Λεύκες, 7 Φεβρουαρίου 1826).

–1826. Ο Μάρκος Μάτζας Μαυρογένης υπογράφει νοταριακό έγγραφο Παροικιάς στις 21 Απριλίου 1826.

–1826. Στις 21 Μαΐου 1826 γεννιέται στην Παροικιά ο γιός του σιορ Μιχελή Κρίσπη και Κατίγκως Μάτσα, Κωνσταντίνος Μ. Κρίσπης.

–1826. Διαθήκη Μαργαρώς Φιλιόγλου +Εις το όνομα του Κυρίου, Αμήν. Η κυρά Μαργαρώ θυγατήρ του ποτέ Χατζή-Ανδρέα Φιλιόγλου ηθέλησεν διαταχθήναι πρώτον μέν αφήνει πάσι τοις χριστιανοις την συγχώρησιν, είτα ζητεί και ατή το αυτό. Πρώτον μέν αφήνει την ψυχήν της εις χείρας Θεού ζωντος το μεν σώμα της εις τον ναόν της Θεοτόκου Ευαγγελίστρια είτα αφήνει του αυτού ναού το μαργαριτάρι της και των εφημερίων αυτού ένα σαρανταλείτουργο και του πνευματικού της πατήρ παπά Γαβριήλ Παντούνα ένα σαρανταλείτουργο. Αφήνει της Αγίας Μαρίνας εις την Μπάρον γρ. 25. Αφήνει της κιουράς Μαρουσάκης της Μακρυάς γρ. 15. Έτι αφήνει της γριάς της Κουζουλής γρ. 5. Έτι αφήνει εις την ημέρα του ενταφιασμού της γρ. 70. Να μοιράζουνταιν εις τους φτωχούς. Έτι αφήνει του παπά Τεμένοχου οπού είναι εις την Πάρον ένα σαραντάρι. Τούτα όλα απού αφήνει ψυχικά της και κόλυβα της όλον τον χρόνον ομολογά και λέγει να βγαίνουν από το μέτρημα της οπού βαστά ο άνδρας της. Και όσα περισσέψουν από το μέτρημα της να είναι του ανδρός της. Είτα αφήνει το ασημικό της αδελφής της Είτα αφήνει την μητέρα της και τον άνδρα της Επιτρόπους της ως τέλειους νοικοκύρους να δώσουν τούτα τα άνωθεν και όποτε αμελήσουν και δεν το κάμουν να είναι το βάρος εις την ψυχήν των. 1826 Ιουλίου 9 ημέρα Παρασκευή ώρα 9. Ο πνευματικός της πατήρ Γαβριήλ ιερομόναχος. Γεράσιμος Ψάλτης μάρτυς. Γεώργιος Πετρίδης μαρτυρώ.

Σημειώσεις:

1.Ηθέλησεν διαταχθήναι, Προφανώς η φράση αυτή έχει την έννοια: επεθύμησε να κάνει την διαθήκη της (διάταξη). Η διαθήκη, την εποχή της Τουρκοκρατίας, λεγόταν «διάταξις». Συνοδευόταν συνήθως με επίθετο: υστερινή διάταξις.

2.Προύκα. Η προίκα. Σε άλλα έγγραφα των Κυκλάδων γράφεται ως: προυκί.

Βεβαίωση-ομολογία. Αρ.51. Παρησιασθείσα προσωπικώς εις την δημοσίον ταύτην Νοταρίαν η υπογεγραμμένη Δεσποινούλα Χατζή Ανδρέου Φιδιόγλου, ομολογεί ότι έλαβε παρά του κυρίου Γεωργάκη πότέ γαμβρού της όπου η διαθήκη της αποθανών (SIC) κόρης της την εδώριζεν ως επίτροπος της και ο κατάλογος ο παρά της σεβαστής Διευθυντικής Επιτροπής διά να λάβη, τα έλαβον όλα σώα και ανελλιπή κατέμπροσθεν των κυρίων Εφόρων της Επαρχίας ταύτης, και εις το εξής μένει ακαταζήτητος ο ρηθείς κύριος Γεωργάκης, όσον από την ιδίαν καθού και από τους κληρονόμους της. Εις ενδείξις δε εγένετο το παρόν εκ της δημοσίου Νοταρίας βεβαιωμένον παρά της άνωθεν Δεσποινούλας και παρά των κυρίων Εφόρων και εδόθη τω κυρίω Γεωργάκη εις ασφάλειαν. Τη 23 Δεκεμβρίου 1826. Παροικία της Πάρου. Δεσποινούλα βεβαιώνω τα άνωθεν. Ηλίας Δεσποινούλας βεβειώνω τα άνωθεν. Ελευθέριος Χαμάρτος. Μ. Μάτζας Μαυρογένης. Ο δημόσιος νοτάριος Παροικίας Τζαννής Μ. Καμπάνης ο γράψας βεβαιώ.

–1826. Υπογράφων ως έφορος στις 29 Δεκεμβρίου 1826 ο Μάρκος Μάτζας Μαυρογένης, στην Παροικιά.

–1827. Απόφαση των προκρίτων της Παροικιάς για την ενοικίαση του μετοχίου Ευαγγελίστριας για να στεγάσει την «Κοινη Σχολή» τους «Εν Παροικία της Πάρου τη 26 Φεβρουαρίου 1827. Οι πατριώτες και προκριτοδημογέροντες της Χώρας Παροικίας. Ελευθέριος Χαμάρτος, Μ. Μάτσας Μαυρογένης, Γεώργιος Βιτζαράς, Ιωάννης Κρίσπης, Τζώρτζης Χαμάρτος, Μιχαήλ Κρίσπης, Λεονάρδος Κονδύλλης, Γεώργιος Κυπριανός και Ζέπος Κυπριανός.

–1827. «Προικοσύμφωνο Μαρίνου Νικολάου Ρούσσου και της συζύγου αυτής Ειρήνης» Παροικιά, 13 Μαρτίου 1827. «Ο τζελεπής (ευγενής) Μαρκάκης Μάτζας Μαυρογένης προσφέρει στην Ειρήνη (εκ του πεθερού του αναθροφική κόρη του εκ Νάξου ποτέ Γεωργίου Νανά) ένα σταυρόν μαλαγματένιον με μαργαριτάρι. Και ο Νικόλαος Ρούσσος στον γιό του Μαρίνο αρχήν την εικόνα της Παναγιάς δια βοήθειά του» (ΓΑΚ, 215, 116ν). Η Ειρήνη ήταν αναθροφική του άρχοντα των Λευκών Τζώρτζη Δελαγραμμάτη, πεθερού του Μάρκου Μαυρογένη, αφού ο Μαυρογένης είχε πάρει γυναίκα του την Ελένη Τζώρτζη Δελαγραμμάτη.

–1827. Σε έγγραφο της 15 Απριλίου 1827 της Παροικιάς Πάρου μαρτυρείται ο Μαρκάρης Μάτσας Μαυρογένης και η Ραμπελιά Μάτσα.

–1827. Καταγραφή των (μερικών) χρεών των κοινοτήτων του κάθε Μέρους κοινού της Πάρου εις την Κωνσταντινούπολιν. 17 Απριλίου 1827.

Ομολογία Νικολάου Μάτσα Κεφάλαιον γρ. 3000, του Πέτρου Μάτσα-Μαυρογένους 6000 γρ. Ραμπελιού Μάτσα 100γρ. και 500γρ ομολογία από Μαρκάκη Μάτσα Μαυρογένους.

–1827. Ποσότης των μερικών χρεών του χωριού λευκών  εις την Επανάστασην το 1827: Αυγούστου 14:  τα οποία χρεωστεί με ομολογίας.

Εις Πέτρον Μ. Μαυρογένην γρ. 1200.

–1827. Σε προικοσύμφωνο της 8 Οκτωβρίου 1827 αναφέρεται ο Ζωρζης Πέτρου Μάτζα Μαυρογένους.

–1827. Συμφωνία καλλιέργιας αμπέλιού (Παροικία, 11 Οκτ. 1827) Μ. Μάτζας Μαυρογένης επίτροπος και έφορος του μετοχίου Ευαγγελισμού της Πάτμου.

–1827. 24 Νοεμβρίου 1827. Δημογέροντας της Παροικιάς Μάρκος Μάτζας Μαυρογένης.

–1829. Αφιερωτής της εικόνας της Παναγίας Βρεφοκρατούσας και του Αγίου Γεωργίου του 1829 (Εκκλησιαστική Συλλογή Εκατονταπυλιανής) ο Ζώρζης Μάτζας.

–1829. Σε έγγραφο της Εκατονταπυλιανής «Εν Παροικία της Πάρου» την 19 Μαΐου 1829 αναφέρονται οι εκλογείς της επαρχίας Πάρου και Αντιπάρου: Αθανάσιος Μαύρος, Μ.Μ. Μαυρογένης, Δημήτριος Καλαβρός, Νικ. Μαλατέστας, Ιω. Μεταξάς, Θ. Ρικιέρης, Ιάκωβος Λουκής, Ν. Μωραΐτης, Μιχαήλ Τζιγώνιας, Ιω. Βαλσαμής, Ευστράτιος Στάμενας, Ζέπος Δελαγραμμάτης, Ν. Κονταράτος, Ν. Ρούσσος, Γεώργιος …, Τζανής Μάτζας, Δαμιανός Μπιάζης, Γεώργιος Βιτζαράς.

–1830. Εν Παροικία 18 Φεβρ. 1830. Οι πρόκριτοι της Πάρου Παρευρεθείς λέγω τα αυτά ως και οι πρόκριτοι περί τε της χρηστοηθείας και φιλομαθείας του νέου Τζώρτζη Μάτσα Μαυρογένη. 

–1830. Πωλητήριον. Παουσιασθείς εις το Δημόσιον τούτο Γραφείον ο κάτωθεν υποφαινόμενος κύριος Κοσμάς Λιβαθινόπουλος ιδία αυτού βουλή και γνώμη και αυτοπροαιρέτως εσυμφώνησαν μετά του ευγενεστάτου κυρίου Ελευθέριου Χαμάρτου και του πωλεί το υποστατικόν το οποίον έχει αγοράν από τον κύριον Αλέξανδρον Καμπάνην με όλα του τα δικαιώματα καθώς εστί και ευρίσκεται σήμερον κείμενον εις τοποθεσίαν Σαρακήνικον, πλησίον ο ίδιος αγοραστής κύριος Ελευθέριος Χαμάρτος (με) συναινέσει και της συζύγου του, διά φοίνικας τριακοσίους είκοσι αριθ. 320: ως εσυμφωνησαν εν τω αναμεταξύ τους και από την σήμερον και εις τον εξής είναι και λέγεται του κυρίου Ελευθέριου Χαμάρτου να το κάμη ως θέλει και βούλεται, ως καλώς πωλημένον και καλώς αγορασμένον ως έλαβεν την τιμήν ο κύριος Κοσμάς άχρι και του οβολού υπόσχεται δε και εις τον αγοράσαντα όλα τα έγγραφα και δεν ζητεί καμμίαν … …. από τον Χαμάρτον διά την υπόθεσιν του αυτού πράγματος η οποία ήτον εις κρισολογίαν και θέλει μένει ο αγοραστής ήσυχος. Και εις ένδειξιν εγένετο το παρόν συμφωνητικόν πωλητήριον γράμμα υπογεγραμμένον παρά των αξιοπίστων μαρτύρων. Και εδόθη εις χείρας του διαληφθέντος αγοραστού κυρίου Χαμάρτου του οποίου αντίγραφον καταχωρείται εις το Δημόσιον Γραφείον υπ’ αρ. (103) εις ασφάλειαν. Τη 2 Ιουνίου 1830. Παροικια της Πάρου.

Δετόρες Π. Κονταρίνης ζητηθείς παρά του κυρίου Κοσμά γράφω εις το όνομα του όστις στέργει το παρόν και ούτος καγώ μαρτυρώ. Γεώργιος Μπογιατζόγλους παρακληθείς παρά της κυρίας Λοξής, σύζυγος Κοσμά Λιβαθινόπουλου, ότι στέργει το παρόν καιούτως καγώ μαρτυρώ. Δημήτριος Δελαγραμμάτης μαρτυρώ. Ζώρζης Μάτσας Μαυρογένης μάρτυς.

–1831. Σε έγγραφο Παροικιάς, 20 Απρ. 1831, μνημονεύεται «το αμπέλιον κείμενο εις την Αμπέλαν πλησίον ο οικονόμος Βατιμπέλας.

–1832. Εν Ναούση της Πάρου τη 27 Μαρτίου 1832, σε έγγραφο της σχολής του Αγίου Αθανασίου αναφέρεται ο Πέτρος Μάτζας Μαυρογένης.

–1832. Στις 3 Σεπτεμβρίου 1832 ο Μιχαήλ Κρίσπης του Ιωάννη (γενάρχης των Κρίσπη) δολοφονείται μέσα στο ναό της Εκατονταπυλιανής ή κατά ζώσα παράδοση μπροστά στο ναό των Τριών Ιεραρχών, κοντά στο πατρικό του σπίτι στην Παροικιά από τους πολιτικούς του αντιπάλους. Σύζυγος του σιόρ Μιχέλη, όπως αποκαλούνταν υπήρξε η Κατίγκω Μάτσα. Μοναδικό τους παιδί ο Κωνσταντίνος Μ. Κρίσπης.

–1832. Στις 26 Δεκεμβρίου 1832 ο ιερέας Ιωάννης Χανιώτης αγοράζει τα πατρικά σπίτια της Ελέγκως Τζωρτζάκη Δελαγραμμάτη στις Λεύκες, στη γειτονιά της Ανάστασης. Ελέγκο είχε παντρευτεί τον άρχοντα Παροικιάς, βουλευτή και Φιλικό Μάρκο Πέτρου Μάτζα Μαυρογένη.

–1833. Επίτροπος της μονής Τιμίου Προδρόμου (Καπαρού) Λευκών ο Φιλικός Μάτζας Μάρκος Μαυρογένης αναφέρεται σε έγγραφο στις 2 Ιουνίου 1833.

–1833. Επίτροπος της μονής Τιμίου Προδρόμου (Καπαρού) Λευκών ο Φιλικός Μάτζας Μάρκος Μαυρογένης αναφέρεται σε έγγραφο στις 5 Ιουνίου 1833.

–1834. Σε έγγραφο της Τοπικής Δημογεροντίας της πόλεως Παροκιάς προς το Βας. Επαρχείον Νάξου, Πάρου κλπ στις 2 Απριλίου 1834 υπογράφουν οι τοπικοί Δημογέροντες Ζ. Μάτζας Μαυρογένης, Β. Μαυρομμάτης και Θ. Καμπάνης.

–1834. Σε έγγραφο της Νομαρχίας Κυκλάδων στις 19 Απριλίου 1834 προς το Βασιλικό Επαρχείο Νάξου, Πάρου αναγράφει ως τοπικούς Δημογέροντες της Πόλης Παροικιάς τους: Ζ. Μάτσα Μαυρογένη, Β. Μαυρομμάτη και Θ. Καμπάνη. 

–1835. Στο προικοδοτήριο της 17ης Αυγούστου 1835 ο Μάρκος Μάτσας Μαυρογένης δίδει στην κόρη του Μαρουσώ «το χωράφι (που) έχει και Αγίαν Βαρβάραν πλησίον Νικ. ΒατιμπέλαΟ Μάρκος Μάτζας Μαυρογένης με τη σύζυγό του Ελέγκω Τζώρτζη Δελαγραμμάτη προικοδοτούν την κόρη τους Μαρουσώ, σύζυγο του Δημητρίου Παν. Δημητρακόπουλου. Της δίδουν «μίαν εικόνα της Θεοτόκου να την εορτάζει προς βοήθειαν της». (Παριανά Ε’ 14, 1984).

Η Μαρουσώ Μάτζα - Μαυρογένη, οι οποίοι το 1835 παντρεύεται με τον  Δημήτριο Παν. Δημητρακόπουλο (1812-1873), μοναχοπαίδι του Φιλικού Παναγιώτη Δ. Δημητρακόπουλου (1781-1832), από τον α’ γάμο του, το 1804, με την Αργυρώ Γ. Βιτσαρά.

–1837. Οι δήμοι Πάρου το 1837 έχουν τους εξής δημάρχους και εισπράκτορες: Δήμος Πάρου (Παροικιά) Μάρκος Μάτζας Μαυρογένης δήμαρχος, εισπράκτορας Κυπριανός Ιωσήφ. Ωλίαρος (Αντίπαρος ) Ι. Μάτσας δήμαρχος, Θ. Τριανταφύλλου εισπράκτορας.

–1839. Έτος 1839, Νικόλαος Μάτσας είχε κτηματική περιουσία στο Καλάμι, (Στο γενεαλογικό δένδρο των Μάτσα-Μαυρογένη, άγνωστο σε ποιο κλάδο της οικογένειας άνηκε.

–1840 Γεννιέται το 1840 η Μαρινιώ Μάτσα Μαυρογένη του Μάρκου και της Ελέγκως. Σύζυγός της ο Γεώργιος Ι. Ζάννος. Τέκνος του ο Γιάγκος.

–1843. Ο Ζωρζάκης Πέτρου Μάτζας (ή Μάτσας) Μαυρογένης είχε διατελέσει κατά την Ά Εθνοσυνέλευση πληρεξούσιος Πάρου μαζί με τον Δημήτριο Π. Δημητρακόπουλος στις 8 Νοεμβρίου 1843.

–1843. Ο Ζωρζάκης Πέτρου Μάτζας (ή Μάτσας) Μαυρογένης είχε διατελέσει κατά την Ά Εθνοσυνέλευση πληρεξούσιος Πάρου μαζί με τον Δημήτριο Π. Δημητρακόπουλος στις 18 Μαρτίου 1844.

–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 33χρονος κτηματίας Δημήτριος Μάτσας, ο 41χρονος κτηματίας Ζώρζης Ν. Μάτσας και ο 35χρονος κτηματίας Κωνσταντίνος Π. Μάτσας.

–1849. Σε πωλητήριο που συνέταξε στις 22 Νοεμβρίου 1849 εμφανίζεται ο Πέτρος Μάτζας Μαυρογένης (1785-1849).

–1849. Στις 10 Ιανουαρίου του 1849 γεννιέται στην Σίφνο ο μετέπειτα ιατρός Δήμαρχος Πάρου Ιωάννης Κ. Μάτσας. Απεβίωσε στις 10 Φεβρουαρίου του 1923. Στις 31 Οκτωβρίου 1873 σε ηλικία 24 ετών νυμφεύθηκε την 18χρονη Αικατερίνη Ι. Μάτσα – Μαυρογένους κόρη του βουλευτή και μεγαλοκτηματία Πάρου Γεωργίου ή Τζώρτζη Μάτσα – Μαυρογένη και απέκτησαν  δεκατρία παιδιά. Ανάμεσά σε αυτά η Μαρία σύζυγος Εμμ. Αρκά, διδασκάλου, ο Π. Μάτσας, ο Βαπτιστής Μάτσας, η Αιμιλία Ζ. Ζάννου κ.α. Σπουδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και αποφοίτησε το 1872. Απεβίωσε το 1923.

–1855. Σε πωλητήριο στις 30 Απριλίου 1855 εμφανίζεται ο Κωνσταντίνος Μάρκου Μάτζας Μαυρογένης.

–1870. Το 1870 η Χαϊδεμένη Μάτζα του πατρός Γεωργίου Μαύρου 23 ετών έγγαμος από την Πάρο, αναφέρεται σε απογραφή της Πόλης Ερμούπολης.

–1873. Γεννήθηκε στην Αθήνα, στις 10 Ιανουαρίου 1849. Σπούδασε ιατρική στο πανεπιστήμιο Αθηνών, αποφοιτώντας το 1872.

Στις 31 Οκτωβρίου 1873 παντρεύτηκε την 18χρονη Κατίγκω, κόρη του βουλευτή και μεγαλοκτηματία Πάρου, Τζωρτζάκη Μάτσα-Μαυρογένη και εγκαταστάθηκε μόνιμα στο νησί μας. Άσκησε την ιατρική και διετέλεσε δήμαρχος Πάρου επί 15ετία. Μετά την κατάργηση του δήμου, διετέλεσε πρόεδρος της κοινότητας Παροικιάς, καθώς και πρόεδρος του εκκλησιαστικού συμβουλίου της Παναγίας Εκατονταπυλιανής. Επί δημαρχίας του ανακαινίστηκε εκ βάθρων ο ενοριακός ναός της Ζωοδόχου Πηγής Παροικιάς, το 1887.

Ο Ιωάννης και η Κατίγκω απέκτησαν 13 τέκνα, εκ των οποίων τα δύο πέθαναν σε βρεφική ηλικία. Τα υπόλοιπα τέκνα ήταν 4 αγόρια, (Γεώργιος, Κωνσταντίνος, Πέτρος, Βαπτιστής) και επτά κορίτσια, (Μαρία, Χαρίκλεια, Φλώρα, Ελένη, Ευτέρπη, Αντιγόνη, Αιμιλία).

Στις 1 Νοεμβρίου 1889 του απενεμήθη ο Αργυρός Σταυρός των Ιπποτών του Βασιλικού Τάγματος του Σωτήρος, για τις πολλές και ποικίλες προς την πατρίδα υπηρεσίες του. Πέθανε στην Πάρο στις 10 Φεβρουαρίου 1923. Με μέριμνα των υιών του Πέτρου και Βαπτιστή, τα οστά του μεταφέρθηκαν στο ναό της Γεννήσεως της Θεοτόκου, ιδιοκτησίας τους, στα Ψυχοπιανά.

Πηγές: «Παριανά» τευχ. 55, του Ν. Χρ. Αλιπράντη.

–1880. Σε γενικό πληρεξούσιο εμφανίζεται ο Κωνσταντίνος Μάρκου Μάτζας Μαυρογένης 1880.

–1889. Μαρμάρινη πλάκα στον ενοριακό ναό της Ζωοδόχου Πηγής στην Παροικιά, η οποία σήμερα είναι εντοιχισμένη πάνω από τη νότια θύρα του ναού και η οποία αναγράφει τα εξής: «Ο ιερός ώδε ναός οικοδομηθείς το πρώτον εν έτει 1784 νυν εξ εδάφους ανεκαινίσθη συνδρομή ευσεβών Παρίων και επιμελεία Δημάρχου Ιωάννου Κ. Μάτσα και των εκκλησιαστικών επιτρόπων Δημητρίου Ζαφειρόπουλου, Ιωάννου Δ. Βιάζη και Γεωργίου Πατέλη, αρχιμανδρίτου 1889.

–1890. Το 1890 γεννιέται ο Μάτσας Βαπτιστής του Ιωάννη δημ. υπάλληλος κάτοικος κοιν.  Παροικιάς.

–1890. Σε έγγραφο στις 30 Ιουνίου 1890 υπογράφει ο Δήμαρχος Πάρου Ιωάννης Κ. Μάτσας

–1901. Τον Αύγουστο του 1901  η Χαρίκλεια Ι. Μάτσα, κόρη του ιατρού και δημάρχου Πάρου Ιωάννη Κ. Μάτσα (1849-1923) αρραβωνιάζεται τον εξα Αθηνών φαρμακοποιό Κωνσταντίνο Γερασίμου.

–1910. Ιωάννης Μάτσας, Δήμαρχος Πάρου 1910.

–1911. Ο Γεώργιος Ιω. Μάτσας από την Παροικιά, υπηρετεί το 1911 στο Τηλεγραφικό και ταχυδρομικό γραφείο Αθηνών ως Τηλεγραφικός βοηθός.

–1911. Κωνσταντίνος Ιω. Μάτσας, Ταμίας το 1911 Ταμίας στο υποκατάστημα της Τράπεζας Αθηνών στη Λάρισα.

–1911. Πέτρος Ιω. Μάτσας, υπηρετεί το 1911 στους Σιδηροδρόμους Πελοποννήσου. Είναι γιός του Ιατρού και Δημάρχου Πάρου Ιωάννη Μάτσα.

–1915. Οπλίτης του 1ου Παγκοσμίου Πολέμου 1915-1918 ο Κωνσταντίνος Μάτσας.

–1923. Το 1923 πεθαίνει ο ιατρός και Δήμαρχος Πάρου Ιωάννης Κ. Μάτσας.

–1923. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1923 κάτοικος Αντιπάρου Μάτσας Γεώργιος του Δημητρίου αστυφύλαξ.

–1946. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Πέτρος Μάτσας του Ιωάννη κάτοικος Παροικιάς.

–1950. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1950 είναι εγγεγραμμένος ο Μάτσας Βαπτιστής του Ιωάννη δημ. υπάλληλος κάτοικος κοιν.  Παροικιάς.

–1954. 21 Νοεμβρίου 1954 ΚΟΙΝΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ. ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΠΑΡΟΙΚΙΑ: Εψήφισαν εν όλω έγκυρα ψηφοδέλτια 1152 Έλαβον:

ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ «ΛΑΟΣ – ΕΡΓΑ» 625.

Σταυρούς κατά σειράν προτιμήσεως: Αντ. Οικονόμου 586, Ιωαν. Φραγκούλης 584, Παν. Γ. Κρητικός 375, Ιωάν. Μεν. Μαύρης 229, Γεώργιος Σπ. Δαφερέρας 222, Μιχ. Γ. Κανδεράκης 173, Ιωάννης Α. Μπουρέλης 168, Β. Μεσολογγίτης 139, Χρυς. Σαρρής 136 και Δημ. Ν. Μαύρης 119.

ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ «ΠΡΟΟΔΟΣ – ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ» 526.

Σταυρούς κατά σειράν προτιμήσεως: Ανδρέας Αυλήτης 387, Βαπτιστής Μάτσας 377, Μιχ. Δ. Πρωτόδικος 274, Γρ. Γ. Γράβαρης 272, Βας. Δ. Φωκιανός 237, Κ. Χαρατσάρης 189, Μιχ. Π. Ραγκούσης 162 κλπ.

Οι δύο πρώτοι έρχονται εκ της μειοψηφίας επειδή όμως δεν αποδέχονται, θα εισέλθουν οι δύο επόμενοι, ήτοι ο Μιχ. Πρωτόδικος και ο Γρηγόριος Γράβαρης.

–1976. Εκλέγεται πρόεδρος στην Κοινότητα Αντιπάρου ο Γεώργιος Μάτσας.

–2017. Επίτιμος Έφορος Αρχαιοτήτων ο παριανός Δημήτριος Μάτσας.

 

–Μαυραγκάς: Επίθετο-πατριδωνύμιο. Κατάγονται από την περιοχή Μαυρατζιές ή Μαυρατζέοι Σάμου και ήρθαν διωγμένοι στη Πάρο. Ο πρώτος Μαυραγκάς έφτασε στις Λεύκες το 1823. Η παράδοση της οικογένειάς αναφέρει ότι ο Αντώνιος Μαυραγκάς από τους Μαυρατζαίους της Σάμου, κατάφερε μετά από διένεξη με Τούρκο Πασά να πάρει δύο κιούπια με χρυσές λίρες! Αμέσως επιβιβάστηκε στο πρώτο καΐκι που βρήκε και κατέβηκε στην Πάρο. Ο καπετάνιος του καϊκιού κατάλαβε ότι τα κιούπια περιείχαν κάτι πολύτιμο και έφυγε αμέσως πριν ο Αντώνιος καταφέρει να κατεβάσει και το δεύτερο! Βέβαια, το περιεχόμενο του πρώτου ήταν αρκετό για να αγοράσει κτήματα στις Λεύκες και να ζήσει χωρίς βιοποριστικό πρόβλημα! Φυσικά, ποτέ δεν δήλωσε το πραγματικό του επίθετο με αποτέλεσμα στους Εκλογικούς Καταλόγους του 1847 να αναφέρεται ως Χατζής Αντώνιος Μαυραγκάς 58 ετών, κτηματίας.

Πριν φτάσει στην Πάρο είχε κάνει τάμα πως αν επιτύχει στη ζωή του, θα πήγαινε να προσκυνήσει στους Αγίους Τόπους. Πράγματι, όταν παντρεύτηκε και ζούσε πλέον μιαν ήρεμη οικογενειακή ζωή, αποφάσισε εκπληρώσει το τάμα του και να πάει στα Ιεροσόλυμα. Η γυναίκα του του έδωσε μια βασική εντολή: να της φέρει ένα κομμάτι Τίμιο Ξύλο.

Ο Αντώνης πήγε (αποδεικνύεται από το ότι στους εκλογικούς καταλόγους αναγράφεται ως «Χατζή». Ο τίτλος αυτός δίνονταν σε όσους είχαν προσκυνήσει στα Ιεροσόλυμα) και όταν επέστρεψε, έφερε το Τίμιο Ξύλο! Οι Λευκιανοί εντυπωσιάστηκαν και αποφάσισαν να δοκιμάσουν τις θαυματουργές του ιδιότητες! Πράγματι! Το Τίμιο Ξύλο άρχισε να θεραπεύει! Το σπίτι του Αντώνη όμως, έγινε κέντρο διερχομένων, οποιαδήποτε ώρα και οποιαδήποτε στιγμή εμφανιζόταν κάποιος που αναζητούσε τη βοήθεια του Ξύλου!

Αναγκάστηκε λοιπόν, να πει την τραγική αλήθεια… Ήταν αδύνατον να βρει ένα κομμάτι από το Τίμιο Ξύλο και για να μην γυρίσει με άδεια χέρια (από τότε οι άντρες φοβούνταν τις γυναίκες τους), έκοψε ένα κομματάκι από το κατάρτι του πλοίου της επιστροφής! Έκτοτε το Ξύλο έχασε τις θεραπευτικές του ιδιότητες και κανένας πλέον δεν θεραπευόταν! Ο Αντώνης όμως, ξαναβρήκε την ησυχία του! (πηγή: Γεώργιος Καπαρός)

–1823. Εγγεγραμμένος στα δημοτολόγια Λευκών ο Αντώνιος Μαυραγκάς του Χατζή από τις Μαυραγκές της Σάμου. (κατά τον εκλογικό κατάλογο του 1844 η πρώτη εγγραφή του Αντώνιου Μαυραγκά είναι το 1825).

–1844. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών το 1844 είναι εγγεγραμμένος ο Μαυραγκάς Αντώνιος 55χρονών γεωργός.

–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 58χρονος κτηματίας Μαυραγκάς Αντώνιος του Χατζή.

–1857. Το 1857 γεννιέται στις Λεύκες ο Μαυραγκάς Αντώνιος του Εμμανουήλ. Ήταν εγγεγραμμένος στο μητρώο αρρένων της Κοινότητας Λευκών.

–1860. Στις 6 Μαρτίου 1860 σε συμβολαιογραφική πράξη [Πωλητήριο] στην Σύρου αναφέρεται ότι ο κάτοικος Λευκών Πάρου Εμμανουήλ Αντωνίου Μαυραγκάς γεωργός να πωλεί κτήματα εις τις Λεύκες στον αδερφό του Λεωνίδα Μαυραγκά ναυτικό.

–1863. Το 1863 γεννιέται στην Αθήνα ο Μαυραγκάς Αντώνιος του Λεωνίδα. Ήταν εγγεγραμμένος στο μητρώο αρρένων της Κοινότητας Λευκών.

–1867. Εγγεγραμμένοι στο μητρώο Αρρένων της Κοινότητας Λευκών Πάρου το έτος 1867. Μαυραγκάς Θεόδωρος του Νικολάου.

–1868. Ο Δημήτριος Αντ. Μαυραγκάς γεννήθηκε στις Λεύκες το 1868.

–1868. Εγγεγραμμένοι στο μητρώο Αρρένων της Κοινότητας Λευκών Πάρου το έτος γέννησης 1868 ο Μαυραγκάς Δημήτριος του Εμμανουήλ. Διετέλεσε πρόεδρος της κοινότητας Λευκών το 1919, το 1921 και το 1925.

–1870. Λεύκες 1870, Σεπτεμβρίου 8, Πώληση χωραφιού. Ο Νικήτας Ι. Πούλιος, γεωργός, κάτοικος Τσιπίδου, εμφνίσθηκε στο σπίτι του συμβολαιογράφου Πάρου Νικολάου Μάρκου Ρούσσου, στις Λεύκες, πρωτεύουσα του Δήμου Υρίας, όπου και το γραφείο του, κατά της οδού Αναστάσεως, πωλεί στον Δρυό χωράφι εκτάσεως μιας ζευγαριάς, που γειτονεύει με ιδιοκτησίες Δημητρίου Ανουσάκη και Παναγιάς Ξεχωριανής, και με τον δημόσιο δρόμο, το πωλεί στον Αντώνιο Ν. Παντελαίο αντί 180δρχ. Παρόντες και οι μάρτυρες Εμμανουήλ Μαυραγκάς και Ιωάννης Καλόπλαστος.

–1873. Εγγεγραμμένοι στο μητρώο Αρρένων της Κοινότητας Λευκών Πάρου το έτος γέννησης 1873 ο Μαυραγκάς Πέτρος του Λεωνίδα.

–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Ύριας του 1875, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 37χρονος Εμμανουήλ Μαυραγκάς του Αντωνίου γεωργός, αλλά και ο Μαυραγκάς Νικόλαος του Αντωνίου, 44 ετών γεωργός.

–1875. Εγγεγραμμένοι στο μητρώο Αρρένων της Κοινότητας Λευκών Πάρου το έτος γέννησης 1875 ο Μαυραγκάς Λεωνίδας του Εμμανουήλ.

–1879. Εγγεγραμμένοι στο μητρώο Αρρένων της Κοινότητας Λευκών Πάρου το έτος γέννησης 1879 ο Μαυραγκάς Ανδρέας του Αντωνίου.

–1883. Εγγεγραμμένοι στο μητρώο Αρρένων της Κοινότητας Λευκών Πάρου το έτος γέννησης 1883 ο Μαυραγκάς Γεώργιος του Αντωνίου.

–1896. Εγγεγραμμένος στο μητρώο Αρρένων της Κοινότητας Λευκών Πάρου το έτος γέννησης 1896 στις Λεύκες ο Μαυραγκάς Νικόλαος του Θεόδωρου και ο Μαυραγκάς Αντώνιος του Δημητρίου.

–1898. Πίναξ του Συνδέσμου των εν Λαυρίω, Αθήναις περιχώροις και Πειραιει ΠΑΡΙΩΝ, εμφαίνων ονοματεπώνυμων μελών της Περιόδου 1ης Ιουνίου 1898 o Μαυραγκάς Λ. Ιωάννης.

–1898. Φωτογραφία του 1898 όπου απεικονίζονται με τη σειρά από πάνω αριστερα οι Πέτρος και Καλυψώ Ραγκούση (γονείς των Μιχάλη, Ζέλου και Ιάκωβου), Δημήτρης Μαυραγκάς με την σύζυγο Ανίτσα Ραγκούση, Ανέζα Δεσίλλα (μητέρα της Ανίτσας), Ιάκωβος και Χρυσούλα Ραγκούση. Ο Πέτρος Ραγκούσης δεν ήταν Παριανός, αλλά είχε έρθει από τα Θείρα της Μικράς Ασίας και ασχολήθηκε με καπνοκαλλιέργεια στην Παροικιά.

–1900. Εγγεγραμμένος στο μητρώο Αρρένων της Κοινότητας Λευκών Πάρου το έτος γέννησης 1900 στις Λεύκες ο Μαυραγκάς Νικόλαος του Αντωνίου υποδηματοποιός κάτοικος κοιν. Κώστου. Απεβίωσε το 1949. Και ο Μαυραγκάς Εμμανουήλ του Δημητρίου.

–1901. Εγγεγραμμένος στο μητρώο Αρρένων της Κοινότητας Λευκών Πάρου το έτος γέννησης 1901 στις Λεύκες ο Μαυραγκάς Νικόλαος του Θεόδωρου.

–1906. Εγγεγραμμένος στο μητρώο Αρρένων της Κοινότητας Λευκών Πάρου το έτος γέννησης 1906 στις Λεύκες ο Μαυραγκάς Νικόλαος του Θεόδωρου και ο Μαυραγκάς Εμμανουήλ του Λεωνίδα.

–1910. Στις 23 Δεκεμβρίου 1910 ο ανταποκριτής της εφημερίδας «ΑΙΓΑΙΟΝ»  Μαρπησσαίος Κωνσταντίνος Γ. Ναυπλιώτης αναφέρει για την επανίδρυση του Συλλόγου των Εν Αθήναις Παρίων και Αντιπαρίων: «Η ανάμιξις εν τω Συλλόγω του βουλευτού της Επαρχίας μας και καθηγητού του Πανεπιστημίου κ. Σκούφου ως Προέδρου, του κ. Β. Καμπάνη, δημοδιδασκάλου ως Αντιπροέδρου, του ρέκτου και πρακτικωτάτου εις τας ιδέας κ. Αντ. Μαυραγκά ως Ταμίου, των κ.κ. Κ. Γερασίμου, Αντ. Καλακώνα, Αλεξ., Ζησιμοπούλου, Γ. Χανιώτη, Π., Αρκά, Ν. Καλλαναρρχοπούλου, Φρ. Γαϊτανοπούλου, Εμμ. Καντιώτη, Ν. Παυλή, Γ. Στέλλα, Εμμ., Γαβαλά, Μ. Παπαδοπούλου, Γρηγ. Θρεψιάδου ως Συμβούλων, και του φίλου του «Αιγαίον» κ. Κων. Γ. Ναυπλιώτου ως Γεν. Γραμματέως του Συλλόγου».

–1911. Δημήτρης Εμμ. Μαυραγκάς, ιδιοκτήτης καφενείου στις Λεύκες το 1911.

–1913. Εγγεγραμμένος στο μητρώο Αρρένων της Κοινότητας Λευκών Πάρου το έτος γέννησης 1913 στις Λεύκες ο Μαυραγκάς Εμμανουήλ του Λεωνίδα.

1915. Μαυραγκά Μαρία, όνομα συζύγου: Πέτρος, Κύριο όνομα και επώνυμο πατρός: Ι. Τσαντουλής. Έτος γέννησης: 1915. Επάγγελμα: οικοκυρά.

–1915. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1950 είναι εγγεγραμμένη η Μαυραγκά Μαρία (γεν. 1915), όνομα συζύγου Πέτρος, όνομα πατρός Ι. Τσαντουλής.

–1919. Ο Δημήτριος Αντώνη Μαυραγκάς χρημάτισε πρόεδρος Λευκών από το 1919 έως το 1926.

–1939. Σε φωτογραφικό ντοκουμέντο εικονίζεται το σπίτι του Δημητρίου Μαυραγκά στις Λεύκες το 1939. Σ’ αυτήν εμφανίζονται οι πέντε κόρες της Αννίτσας Μαυραγκά (σύζ. Δημητρίου Μαυραγκά) και ο Βαξεβανίδης Γεώργιος σε ηλικία πέντε χρόνων στην αγκαλιά της. Όρθιες είναι η Καλυψώ (Γιωργούση), η Κατερίνα (Βαξεβανίδη), η αδελφή της η Νίνα και καθιστές η Ειρήνη Κιουπελίδη η γιαγιά του Γεωργίου Βαξεβανίδη και η Ανεζώ (Καπαρού).

–1947. Στις 20 Ιουνίου 1947, το στο Κοινοτικό Συμβούλιο Κώστου συμμετέχει και ο Νικόλαος Ι. Μαυραγκάς.

–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Μαυραγκά Δημ. Αντωνία.

 

–Μαύρης: Επώνυμο παρωνύμιο. Συναντάται κυρίως στην Παροικιά και ίσως είναι παραλλαγή του επωνύμου Μαύρος.

–1829: 9βρίου 27. Μαθητευόμενοι εις την Αλληλοδιδακτικήν Σχολήν της πόλεως Παροικιάς

Μαύρισα Ευανθία ετών 13.

–1830. Προικοσύμφωνο Ιωάννη Κομνηνού και Ειρήνης Μαύρη (Παροικιά, 1 Νοεμβρίου 1830). Η μητέρα του Ιωάννη Κομνυνού γράφεται στο προικοσύμφωνο «Φλωρέντζα Σπυρίδου Κουμνενού δεν δίδει εικόνα ενώ ο Γεώργης Δημ. Ζέπου Μαύρης και η γυναίκα του Φλωρέτζα δίδουν στην κόρη τους δύο εικόνες την Αγίαν Τριάδα και την Κοίνησιν της Παναγίας¨(ΓΑΚ, 219, 105r).».

–1833. Στις 22 Οκτωβρίου 1833 ο Σκευοφύλαξ Αθανάσιος Μαλατέστας υπογράφει προικοσύμφωνο Παροικιάς του Δημητρίου Ι. Νίκα και της Αικατερίνης Γεωργίου Ζ. Μαύρη. Ο Γιάννης και η Θεοδωρία Νίκα δίδουν στο γιό τους Δημήτρη δια προικός μιαν εικόνα τον λΑγιο Δημήτριο και ο Γεώργιος και η Φλωρέντζα Μαύρη στην κόρη τους προσφέρουν τον Άγιο Δημήτριο και τον Άγιο Γεώργιο…» (Παριανά Η’ 27, Οκτ 1987).

–1838. Ο Γεώργιος Ζ. Μαύρης συντάσει την διαθήκη του στην Παροικιά την 1η Μαίου 1838.

–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 41χρονος γεωργός Γεώργιος Μαύρης, ο 39χρονος γεωργός Δημήτριος Κ. Μαύρης, ο 33χρονος γεωργός Δημήτριος Γ. Μαύρης, ο 28χρονος γεωργός Κωνσταντίνος Μαύρης, ο 53χρονος γεωργός Νικόλαος Μαύρης, ο 27χρονος γεωργός Ανδρέας Μαύρης και ο 40χρονος γεωργός Δημήτριος Μαύρης.

–1868. Το 1868 γεννιέται ο Μαύρης Μιχαήλ του Ιωάννη ράπτης κάτοικος Παροικιάς. Απεβίωσε το 1949.

–1869. Το 1869 γεννιέται ο Μαύρης Μιχαήλ του Δημητρίου ράπτης κάτοικος Παροικιάς.

–1873. Το 1873 γεννιέται ο Μαύρης Βασίλειος του Σταματέλου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.

–1875. Το 1875 γεννιέται ο Μαύρης Κωνσταντίνος του Μάρκου γεωργός κάτοικος Παροικιάς. Απεβίωσε το 1949.

–1875. Το 1875 γεννιέται ο Μαύρης Κωνσταντίνος του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.

–1876. Το 1876 γεννιέται ο Μαύρης Γεώργιος του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.

–1877. Το 1877 γεννιέται ο Μαύρης Νικόλαος του Κωνσταντίνου μυλωθρός κάτοικος Παροικιάς.

1880. Μαύρη Φλώρα, όνομα συζύγου: Μιχαήλ, Κύριο όνομα και επώνυμο πατρός: Ι. τριαντάφυλλος. Έτος γέννησης: 1880. Επάγγελμα: οικοκυρά.

–1881. Το 1881 γεννιέται ο Μαύρης Δημήτριος του Μάρκου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.

–1884. Το 1884 γεννιέται ο Μαύρης Σωτήριος του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.

–1884. Το 1884 γεννιέται ο Μαύρης Νικόλαος του Δημητρίου αλιεύς κάτοικος Παροικιάς. Απεβίωσε το 1954.

–1887. Το 1887 γεννιέται ο Μαύρης Αντώνιος του Σταμάτη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.

–1895. Το 1895 γεννιέται ο Μαύρης Νικόλαος του Θεόφιλου αλιεύς κάτοικος Παροικιάς.

–1894. Το 1894 γεννιέται ο Μαύρης Λεωνίδας του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.

–1894. Το 1894 γεννιέται ο Μαύρης Γεώργιος του Σταμάτη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.

–1899. Το 1899 γεννιέται ο Μαύρης Κωνσταντίνος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.

–1900. Το 1900 γεννιέται ο Μαύρης Κωνσταντίνος του Μιχαήλ αλιεύς κάτοικος Παροικιάς.

–1901. Το 1901 γεννιέται ο Μαύρης Δημήτριος Κωνσταντίνου αγωγεύς κάτοικος Παροικιάς.

–1902. Το 1902 γεννιέται ο Μαύρης Αντώνιος του Βασιλείου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.

1903. Στο Δημοτολόγιο του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903 είναι εγγεγραμμένη η Δήμητρα Δημητρίου Μαύρη, ετών 18, υπηρέτρια, άγαμος.

–1904. Έρανος για τον Εθνικό Στόλο: «Εκ Πάρου: 23 Οκτωβρίου 1904 : Υπό των εκκλησιαστικών Συμβούλων του ενοριακού ναού της Ζωοδ. Πηγής κ.κ. Νικηφόρου Γ. Κυπραίου, Σταματέλου Μαύρη και Ανδρέα Ν. Χατζηανδρέου, πατριωτικώς και φιλοτίμως φερομένων, κατεσκευάσθη κατάλληλονκυτίον το οποίον από του παρελθόντος Μαΐου εξετέθη υπέρ του Εθνικού Στόλου. Εΐθε το αξιομίμητον παράδειγμα των ειρημένων επιτρόπων να μιμηθώσι οι των λοιπών ναών Επίτροποι.

–1905. Το 1905 γεννιέται ο Μαύρης Αθανάσιος του Κωνσταντίνου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.

–1906. Το 1906 γεννιέται ο Μαύρης Ιωάννης του Γεωργίου υποδηματοποιός κάτοικος Παροικιάς.

–1906. Το 1906 γεννιέται ο Μαύρης Σταμάτης του Αντωνίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.

–1907. Εφημερίδα «Αιγαίον» 24 Σεπτεμβρίου 1907.: «Οι αρμόδιοι πρέπει να εξυπνήσουν και να μεριμνήσουν σπουδαίως διά την καθαριότητα της ατυχούς αυτής πόλεως φειδόμενα της υγείας των κατοίκων. Εικόνα ειδεχθη και απαισίαν παρουσιάζουν αι συνοικίαι της πόλεως (Παροικιά), ιδίως αι προς το νότιον μέρος της πόλεως, ο ενταύθα χρηστός έμπορορράπτης, κ. Μιχ. Φρ. Μαλαγαρδής, διεμαρτύρετο ο ατυχής άνθρωπος ότι υποφέρει εκ συνεχών κεφαλαλγίων ως εκ των επισεσωρευμένων πρό του καταστήματός του ακαθαρσιών της συνοικίας, ο δε ατυχής γέρων Δημοδιδάσκαλος, ιερεύς Ιωάννης Μαύρης κατοικών πλησίον εκεί τι να ειπή… Επικαλούμεθα το έλεος των αρμοδίων.»

–1908. Το 1908 γεννιέται ο Μαύρης Σπύρος του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.

–1909. Το 1909 γεννιέται ο Μαύρης Ιωάννης του Κωνσταντίνου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.

–1909. Το 1909 γεννιέται ο Μαύρης Φραγκίσκος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.

–1909. Το 1909 γεννιέται ο Μαύρης Δημήτριος του Αντωνίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.

–1909. Το 1909 γεννιέται ο Μαύρης Σπύρος του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.

–1910. Το 1910 γεννιέται ο Μαύρης Δημήτριος του Σωτηρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.

–1910. Το 1910 γεννιέται ο Μαύρης Παναγής του Βασιλείου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.

–1911. Το 1911 γεννιέται ο Μαύρης Εμμανουήλ του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.

–1912. Το 1912 γεννιέται ο Μαύρης Στυλιανός του Κωνσταντίνου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.

–1913. Το 1913 γεννιέται ο Μαύρης Μιχαήλ του Μένεγου υποδηματοποιός κάτοικος Παροικιάς.

–1913. Το 1913 γεννιέται ο Μαύρης Σπύρος του Βασιλείου υποδηματοποιός κάτοικος Παροικιάς.

–1913. Το 1913 γεννιέται ο Μαύρης Άγγελος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.

–1914. Το 1914 γεννιέται ο Μαύρης Δημήτριος του Νικολάου ταχυδρόμος κάτοικος Παροικιάς.

–1914. Το 1914 γεννιέται ο Μαύρης Γεώργιος του Αντωνίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.

–1914. Το 1914 γεννιέται ο Μαύρης Αθανάσιος του Αντωνίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.

–1916. Το 1916 γεννιέται ο Μαύρης Ιωάννης του Μένεγου έμπορος κάτοικος Παροικιάς.

–1917. Το 1917 γεννιέται ο Μαύρης Εμμανουήλ του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.

–1917. Το 1917 γεννιέται ο Μαύρης Ελευθέριος του Αντωνίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.

–1917. Το 1917 γεννιέται ο Μαύρης Γεώργιος του Νικολάου κουρεύς κάτοικος Παροικιάς.

–1917. Το 1917 γεννιέται ο Μαύρης Αντώνιος του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.

–1918. Γεννιέται το 1918 ο Αντώνιος Μαύρης του Γεωργίου. Είχε την εποχή εκείνη το μεγαλύτερο μπακάλικο στην Παροικιά, δίπλα στην οικία Αυλήτη. Σύζυγός του η Ελισάβετ Γ. Καλακώνα (1918) και απέκτησαν δυο παιδιά, τον Γιώργο ο οποίος έγινε καλόγηρος στο Άγιο Όρος και τη Θεοκτίστη σύζυγο Αντωνίου Γ. Τσαντάνη.

–1919. Το 1919 γεννιέται ο Μαύρης Αριστείδης του Σωτηρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.

–1919. Το 1919 γεννιέται ο Μαύρης Παναγιώτης του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.

–1919. Οπλίτης κατά την περίοδο 1919-1922 ο Μαύρης Νικόλαος και ο Μαύρης Μιχαήλ. Και Ναύτης  ο Μαύρης Μιχαήλ.

–1920. Το 1920 γεννιέται ο Μαύρης Γεράσιμος του Νικολάου κουρεύς κάτοικος Παροικιάς.

–1920. Το 1920 γεννιέται ο Μαύρης Σπύρος του Αντωνίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.

1921. Μαύρη Μαρουσώ, όνομα συζύγου: Γεώργιος, Κύριο όνομα και επώνυμο πατρός: Δ. Σιφναίος. Έτος γέννησης: 1921. Επάγγελμα: οικοκυρά.

–1921. Το 1921 γεννιέται ο Μαύρης Ιωάννης του Σωτηρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.

–1922. Το 1922 γεννιέται ο Μαύρης Δημήτριος του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.

–1924. Στις 20 Ιουλίου 1924 ο 31χρονος ναυτικός από την Πάρο Ιωάννης Μαύρης του Γεωργίου και της Καλυψώς Τσαντάνη παντρεύεται στην Ερμούπολη την 21χρονη από την Πάρο Ειρήνη Μπαρμπαρή του Μάρκου και της Παρασκευούλας Μαύρη.

–1925. Το 1925 γεννιέται ο Μαύρης Βασίλειος του Σταμάτη εργάτης κάτοικος Παροικιάς.

–1925. Το 1925 γεννιέται ο Μαύρης Αναστάσιος του Νικολάου κουρεύς κάτοικος Παροικιάς.

–1925. Το 1925 γεννιέται ο Μαύρης Κωνσταντίνος του Δημητρίου ξενοδόχος κάτοικος Παροικιάς.

–1926. Το 1926 γεννιέται ο Μαύρης Κωνσταντίνος του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.

–1927. Το 1927 γεννιέται ο Μαύρης Μιχαήλ του Στυλιανού αλιεύς κάτοικος της Κοιν. Παροικιάς.

–1928. Το 1928 γεννιέται ο Μαύρης Ευστάθιος του Νικολάου σερβιτόρος κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.

–1930. Το 1930 γεννιέται ο Μαύρης Βασίλειος του Δημητρίου κάτοικος της Κοιν. Παροικιάς.

–1930. Το 1930 γεννιέται ο Μαύρης Γεώργιος του Στυλιανού αλιεύς κάτοικος της Κοιν. Παροικιάς.

–1931. Σε ομαδική φωτογράφηση στην Παροικιά την Πρωτομαγιά του 1931, διακρίνεται η Φλώρα Μαύρη (Μαήδαινα).

–1934. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 41χρονος εργατικός  Ιωάννης Γεωρ. Μαύρης άγαμος. Έδωσε όρκο στις 14 Δεκεμβρίου 1934.

–1940. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 36 ετών ναυτικός Μιχαήλ Γεωρ. Μαύρης έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 30 Νοεμβρίου 1940.

–1954. 21 Νοεμβρίου 1954 ΚΟΙΝΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ. ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΠΑΡΟΙΚΙΑ: Εψήφισαν εν όλω έγκυρα ψηφοδέλτια 1152 Έλαβον:

ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ «ΛΑΟΣ – ΕΡΓΑ» 625.

Σταυρούς κατά σειράν προτιμήσεως: Αντ. Οικονόμου 586, Ιωαν. Φραγκούλης 584, Παν. Γ. Κρητικός 375, Ιωάν. Μεν. Μαύρης 229, Γεώργιος Σπ. Δαφερέρας 222, Μιχ. Γ. Κανδεράκης 173, Ιωάννης Α. Μπουρέλης 168, Β. Μεσολογγίτης 139, Χρυς. Σαρρής 136 και Δημ. Ν. Μαύρης 119.

ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ «ΠΡΟΟΔΟΣ – ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ» 526.

Σταυρούς κατά σειράν προτιμήσεως: Ανδρέας Αυλήτης 387, Βαπτιστής Μάτσας 377, Μιχ. Δ. Πρωτόδικος 274, Γρ. Γ. Γράβαρης 272, Βας. Δ. Φωκιανός 237, Κ. Χαρατσάρης 189, Μιχ. Π. Ραγκούσης 162 κλπ.

Οι δύο πρώτοι έρχονται εκ της μειοψηφίας επειδή όμως δεν αποδέχονται, θα εισέλθουν οι δύο επόμενοι, ήτοι ο Μιχ. Πρωτόδικος και ο Γρηγόριος Γράβαρης.

–1959. 5 Απριλίου 1959 ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΟΙΝΟΤΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΠΑΡΟΙΚΙΑ: Εγγεγραμμένοι 2.614 εψήφισαν 1.392, άκυρα και λευκά 3.

Ο Συνδυασμός κ. Ανδρέα Μαρινόπουλου έλαβεν 764 ο δε Συνδυασμός του κ. Μιχ. Κρίσπη 628.
Παραθέτομεν εν λεπτομερεία τους σταυρούς προτιμήσεως τους οποίους έλαβεν έκαστος.

1) Μαρινόπουλος Αθαν. Ανδρέας 626, Δενέγρης Στυλιανός 110, Μονδάνος Ανδ. Αντ. 105, Κατρής Ν. Αγαπητός 103, Βενιζέλος Π. Ραγκούσης 94, Μπάος Π. Αντ. 66, Μαύρης Γ. Αντ. 66, Καπούτσος Γ. Δημ. 60, Σιλβέστρος Π. Κωνστ. 55, Καλακώνας Μενέγου Σάββας 44, Μαλατέστας Μιχ. Κωνστ. 41 κλπ.

2) Κρίσπης Ν. Μιχαήλ 380, Φραγκούλης Νικολ. Ιωάννης 158, Σαρρής Μιχ. Νικόλαος 111, Τσαντάνης Φ. Παναγ. 82, Κυριαζάνος Ι. Μάρκος 66, Αργυρόπουλος Δημ. Ιωάννης 63, Μουρλάς Σπ. Γεώργιος 61, Φωκιανός Δημ. Βασίλειος 53, Κρητικός Γ. Παναγ. 49, Γκίκας Ι. Αναστ. 45, Σπανός Εμμαν. Αντ. 41 κλπ οι οποίοι παραλείπονται ελλείψει χώρου.

Σύμβουλοι εξελέγησαν οι 5 πρώτοι εκ του πρώτου Συν/σμού και οι 4 εκ του δευτέρου.

–1960. Διδάσκαλος στο Δημοτικό Σχολείο Παροικιάς, Αγκαιριάς και Μαραθίου κατά την περίοδο 1960 η Άννα Σπ. Μαύρη.

–1964. Κοινοτικαί Εκλογαί 5 Ιουλίου 1964. Εις ΚΩΣΤΟΣ: Κατήλθεν 3 Συνδ. ο 1ος υπό τον πρόεδρον κ. Νικ. Μαυραγκάν όστις έλαβε 70 ψήφους ο 2ος υπό τον κ. Γ. Ζουμή με 77 και ο 3ος υπό τον Μιχ. Αναστ. Ρούσσον με 17.

 

–Μαυρίκος ή Μαυρίκης ή Μαβρίκος: Παρωνύμιο επώνυμο, ο έχων μαύρο, σκούρο χρώμα.

–1672. Σε αίτημα των παριανών προς τον προϊστάμενο της γαλλικής επαρχίας Πατέρα της Καθολικής Εκκλησίας  Jacques Dinet για να ζητήσουν πατέρες της καθολικής εκκλησίας να έρθουν στην Πάρο. «Ταπεινοπρεπώς παρακαλούμεν την πανοσιώτη σας, ωσάν προηγούμενος οικουμενικός και πατριάρχης της αγίας και υπέρ ενδόξου συντροφιάς υου Ιησού να συγκλύνη εις το να μας έλθουν ωδε εις τον τόπον μας πατέρες δια να κατοικήσουν εδώ έως εις τα άλλα νησιά δια να ημπορέσωμεν και ημείς να λάβωμεν εκείνη την βοήθειαν και ωφέλειαν της ψυχής μας μαζί κα την επιστήμην δια τους μεταγεναστέρους μας, επειδή ξεύρωμεν καλότατα ότι πως η πανοσιώτησας και η τρισκία της όλα ο σκοπός και ο πόθος αλλο δεν είναι εις όλα τα πάντα μόνον να γυρέψετε την μεγαλύτερην δόξα του Θεού και της σωτηρίας των ψυχών εις κάθε τόπον όπου ευρίσκονται…»

Πάρος: εν έτι σωτήριω 1672 εν μήνι μαίω (29) εις το παλαιόν: + Ταπεινός Μητροπολίτης Παροναξίας Μελέτιος.

Το πιο πάνω αίτημα υπογράφουν χριστιανοί, καθολικοί και ορθόδοξοι, κατοίκων της Νάουσας μεταξύ άλλων και ο Ιωάννης Μαυρίκος.

–1710. Σε αβαντάριο Παροικιάς στις 23 Μαΐου 1710 του Νικόλα Μαυρίκου αναφέρεται: «το αμπέλι έχει στις Δάφνες, είναι αγορά από τον Νικολάκη Πετρή, σύμπλιος Νικολάκης μαστρο Τζώρτζης Χριστιανόπουλος».

–1710. Προικοσύμφωνο του Μιχ. Τζανιά και Αντωνινάκη Μαυρίκου (Κέφαλος, 2 Ιουνίου 1710) «και τον απόξω τόπον με δένδρα και συκιές οπού είναι στα νότια μέρη στη Θεοτόκο (Χοιρόλακας)».

–1734. Ο ιδιοκτησία του ιερέως, σκευοφύλακος Ντε Φεράρη. Στο προικοσύμφωνο Παροικιάς 8 Ιουλίου 1734 αναφέρεται γι ένα αλόνι στο Κροτήρι κοντά στου Πατίστα Μαυρίκη και από το άλλο η κυρία η Καταπολυανή.

–1741. Εκλογή προβλεπτών υγειονομικών μέτρων από το κοινό Παροικιάς Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 2 Μαΐου 1741, υπογράφει και ο παπά Ιωάννης Μαυρίκος.

–1741. Κατά τη Γενική Συνέλευση, της 18 Νοεμβρίου 1741, οι προεστοί και κοινοτικοί εκπρόσωποι της Παροικιάς Πάρου, αποφάσισαν να συλλάβουν, να φυλακίσουν και τέλος να εκτοπίσουν από το νησί τους τον συντοπίτη τους Ιωάννης Βασιλάκης, λόγω του σκανδαλώδους τρόπου της ζωής του και άλλων ανάρμοστων πράξεων. Υπογράφει ο παπά Ιωάννης Μαυρίκης και ο Αντώνης Μαυρίκος.

–1742. Ο ιερέας Ιωάννης Μαυρίκης υπογράφει γράμμα των ιερέων της Παροικιάς προς τον δραγουμάνο, βοεβόδα Νικολάκη Μαυρογένη στις 16 Φεβρουαρίου 1742.

–1743. Εκλογή κατά τη Γενική Συνέλευση «επιτρόπου και προβλέπτη» απεσταλμένου από τα κοινά της Πάρου, στις 20 Φεβρουαρίου 1743 αναφέρεται ο παπά Ιωάννης Μαυρίκος.

–1820. Προικοσύμφωνο Γεωργίου Τζαντουλή. Κηπίδος 1820, Ιανουαρίου 30. Ενώπιον του ιερέως Εμμανουήλ Μονόπατου, που συνέταξε το έγγραφο και μαρτυρεί, μαρτυρούντων του Ιωάννη Βαλσαμή και του Κωνσταντίνου Τζιγώνια, η Μαρία, σύζυγος του Δημητρίου Πούλιου, προικίζει τη θυγατέρα της Θεοφύλακτη, η οποία παίρνοι ως σύζυγο τον Γεώργιο Τζαντουλή, γιο του μακαριστού ιερέως του Τζιπίδου Γεωργίου Τζαντουλή. Στο προικοσύμφωνο αυτό μνυμονεύονται και οι σύμβιοι σε χωράφια, Δημήτριος Άγουρος, Ιωάννης Λιονταράκης, παπα Φραντζέσκος Μαργαρίτης, Νικόλαος Πούλιος, Αννέζα γυνή ποτέ Δημητρίου Μαυρίκου, Ιωάννης Βαλσαμής, παπα Εμμανουήλ Μονόπατος, Σπυρίδων Παπαδόπουλος, Μανώλης Κονταράτος, Αντώνιος Καντιώτης και Μανόλης Μελέχας. Πηγή Παριανά 158.

–1830. Διαθήκη του Ιωάννη Μαυρίκη, Παροικιά, 7 Μαρτίου 1830 «αφήνει της θυγατέρας του Διάνης το χωράφι πλησίον ο κ. Ζαννάκης Στ. Καμπάνης και ο αποθανών πρωτόπαπας Νικήτας Βενιέρης.

–1904. Στις 18 Αυγούστου 1904 ο 29χρονος γεωργός από την Πάρο Δημήτριος Ρούσσος του Γεωργίου και της Ζαμπέτας Ασπροπούλου, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 27χρονη από την Σύρο Ειρήνη Ασπροπούλου, του Δημητρίου [ίσως είναι του Μηνά, βλέπε εκλογικό κατάλογο Νάουσας 1885] και της Μαριέτας Μαυρίκενας [Μαυρίκου]. 

 

–Μαυρογένης ή Μαυρογένους ή Maurogenus (Μοροζίνι): Οι ρίζες της μεγάλης οικογένειας των «Μαυρογένη» χάνονται στο βάθος του χρόνου, ανιχνεύονται στην εποχή του Βυζαντίου. Μετά την πτώση της Πόλης, το 1453, κλάδος της οικογένειας που διέμεινε στην Κωνσταντινούπολη κατέβηκε στην Πελοπόννησο και εγκαταστάθηκε στο χωριό Βαμβακού. Μετά τον 1ο Ενετοτουρκικό πόλεμο (1644-1669) οι Μαυρογένη χωρίστηκαν σε ομάδες και εγκαταστάθηκαν σε διαφορετικά μέρη. Ένας κλάδος πήγε στη Βενετία (Υπάρχει η πιθανότητα κλάδος της οικογένειας να σχετίζεται με τον ονομαστό ενετικό Οίκο Μοροζίνι του οποίου η λατινική ονομασία ήταν Mavrogeni), ένας άλλος στην Εύβοια, ο τρίτος στην Κρήτη και ένας άλλος στην Πάρο, γύρο στα 1680, με αρχηγό τον Ιωάννη Τζαννή ή Τζαννάκη Μαυρογένη. Ο γενάρχης, λοιπόν, Τζανής Τζαννάκης Μαυρογένης εγκαταστάθηκε στο χωριό Μάρμαρα, που ήταν τότε η έδρα της Χωρεπισκοπής Κεφάλου. Εδώ επιδίδεται στο εμπόριο και την καλλιέργεια της γης και γρήγορα αναδεικνύεται από τους πλουσιότερους προκρίτους του νησιού. Σ’ αυτόν οφείλεται η ανακαίνιση της Μονής του Αγίου Αντωνίου στο λόφο του Κεφάλου της Μάρπησσας. Η Μονή έκτοτε έγινε υποστατικό και περιήλθε στους απογόνους του μέχρι το 1850. Ο Τζανής Μαυρογένης, γύρω στα 1695, παντρεύτηκε την κυρά Μαρουσώ ή Μαρουσάκη και απέκτησαν 4 γιους και 2 κόρες. Ο Πέτρος, ο τέταρτος γιος του ήταν ο πατέρας του Ηγεμόνα της Μολδοβλαχίας Νικολάου και προπάππος της ηρωίδας μας Μαντώς. Γεννήθηκε κ’ αυτός στο χωριό Μάρμαρα γύρω στα 1702. Εδώ αφού παντρεύτηκε την Πρεγουλίνα Καϊρη απέκτησαν 3 γιούς και 2 κόρες. Ο πρωτότοκος γιος του Δημήτρης είναι ο παππούς της Μαντώς. Γεννήθηκε στα Μάρμαρα, γύρω στα 1720, όπου πέρασε τα παιδικά του χρόνια. Όταν ενηλικιώθηκε ήρθε στη Μύκονο, παρέμεινε εκεί, παντρεύτηκε και υπήρξε ο Γενάρχης του Μυκονιάτικου κλάδου της οικογένειας των Μαυρογένη. Ο Νικόλαος πατέρας της Μαντώ, μετά τον αποκεφαλισμό του θείου του ηγεμόνα Μαυρογένη από τους Τούρκους, καταφεύγει στη Σμύρνη, στη συνέχεια στη Μύκονο και τελικά εγκαθίσταται στην ακμάζουσα ελληνική παροικία της Τεργέστης, το 1790. Εδώ ασχολήθηκε με το εμπόριο, συνεταιρίζεται σε εμπορική επιχείρηση με το Χιώτη μεγαλέμπορο Κων/νο Νιώτη και πλουτίζει. Από το γάμο του με τη Ζαχαράτη Μπατή αποκτά 5 παιδιά, το Δημήτρη, τον Αντώνη, το Στέφανο, την Ειρήνη και τη Μαντώ. Η Μαντώ στερνοθυγατέρα του Ν. Μαυρογένη γεννήθηκε στην Τεργέστη, πιθανών το 1796. Το βαφτιστικό της όνομα ήταν Μαγδαληνή, Μανταλούσα ή Μανταλένα. Ωστόσο αρκετοί συγγραφείς της Ρομαντικής Ευρώπης την εποχή της επανάστασης θεώρησαν ότι το όνομά της προέρχεται από τη Θηβαία μάντισσα Μαντώ, κόρη του Τειρεσία. Στην Τεργέστη η Μαντώ απέκτησε σπάνια για Ελληνίδα της εποχής της μόρφωση. Μιλούσε με άνεση, εκτός από τη μητρική της γλώσσα, τούρκικα, γαλλικά, και ιταλικά τα οποία τραγουδούσε κιόλας με τη συνοδεία πιάνου ή κιθάρας. Η ομορφιά της Μαντώς υπήρξε παροιμιώδης. Bella Greca την αποκαλούσαν στην Τεργέστη. Ο πατέρας της Μαντώς στην Τεργέστη γνωρίστηκε με τον Κατσώνη τον οποίο ενίσχυσε χρηματικά στο έργο του. Μετά το 1802 ο Ν. Μαυρογένης φεύγει με την οικογένειά του και εγκαθίσταται στην Πάρο, όπου είχε κτίσει είχε κτίσει μεγάλο αρχοντικό. Ανήκε στον κύκλο των προεστών κι’ επιτρόπων της Πάρου. Πιθανών το 1818 πεθαίνει. Από το μοιρολόι της γυναίκας του Ζαχαράτης που είναι ενδεικτικό, πιθανολογείται ότι δηλητηριάστηκε στη διάρκεια γεύματος στο οποίο ήταν καλεσμένος. Η πειρατεία, η ναυτιλία και η καλλιέργεια της γης σύντομα διαμόρφωσαν όπως σημειώνεται κάπου μια ντόπια τάξη ολιγαρχίας, στην οποία προσχώρησαν και οι εξελληνισθέντες παλαιοί Βενετοί φεουδάρχες. Εμφανίζονται δηλαδή οι αρχοντικές οικογένειες, που διέθεταν αρκετή κτηματική περιουσία, χρήματα, καράβια, ανεμόμυλους, μοναστήρια και αξιώματα, όπως Μαυρογένη, Κονδύλη, Κρίσπη, Χαμάρτου, Γεράρδη, Βατιμπέλα, Κορτιάνου, Μαλατέστα, Δελαγραμμάτη, Ναυπλιώτη, Καμπάνη κ.α. Μεγάλες εκτάσεις γης στην Πάρο ανήκαν κατά τους χρόνους της Τουρκοκρατίας, στις γνωστές αρχοντικές οικογένειες Βιτσαρά, Κονδύλη. Κρίσπη, Μαυρογένη, Μαύρου, Σομαρίπα, Σπυρίδου κ.α.

–1660. Τζανάκης (Ιωάννης) Μαυρογένης γενάρχης οικογενείας (1660-1740).

–1683. Σε έγγραφο στις 6 Μαΐου 1683 της Μονής Αγίου Γεωργίου Λαγκάδας αναφερεται ο Τζανής Μαυρογένης. Είναι ο γενάρχης της έξοχης και πλούσιας οικογένειας των Μαυρογένηδων, που απέδωσε στην κοινωνία και στον Ελληνισμό ένα Νικόλαο Μαυρογένη, ηγεμόνα της Μολδοβλαχίας, μια Μαντώ Μαυρογένους, δραγομάνους, βοεβόδες, πρόκριτους κ.α. Ο Τζανής ή Τζανάκης Μαυρογένης (η γυναίκα του λεγόταν Μαρουσώ ή Μαρουσάκη, το γένος Ρίτζου του Πιέρρου και της Αντωνίνας Ρίτζου) ήταν ένας από τους πέντε πλουσιότερους κτηματίες της Πάρου. Διέθετε 14 χωράφια, 3 αμπέλια, 1 περιβόλι και 1 κηπάρι. Συνολικά 19 αγροτικά ακίνητα και γιος του Νικόλας (1700-1767), προεστός, βοεβόδας, πρόξενος της Βενετίας στην Πάρο και δραγομάνος, ερχόταν δεύτερος στη λίστα των πλουσίων, δηλαδή οι περισσότερες εκτάσεις των Μαρμάρων και Δραγουλά ανήκαν στους άρχοντες του τόπου, όπου δούλευαν οι φτωχοί, κατά κανόνα, κάτοικοι των χωριών.

–1695. Το 1695 ο Τζανάκης Μαυρογένης παντρεύεται την κυρά Μαρουσάκη Μαυρογένους, το γένος Ρίτσου (1665-1745).

–1695. Το 1695 γεννιέται ο Νικόλαος Μαυρογένης και πεθάνει το 1767. Σύζυγός του η Καλίτζα Μαυρογένους το γένος Μάτζα.

1700. Το 1700 γεννιέται ο Πέτρος Μαυρογένης. πεθαίνει το 1770. Γυναίκα του η κυρά Μαυρογένη το γένος Πριγκουλίνα.

–1700. Ο Νικόλαος Μαυρογένης (1700-1767), γιός του γενάρχη των Μαυρογένηδων της Πάρου Τζανάκη Μαυρογένη και θείος του ηγεμόνα της Βλαχίας Νικολάου Πέτρου Μαυρογένη (1738-1790), έρχεται δεύτερος σε αριθμό ακινήτων. Σύμφωνα με το κτηματολόγιο διέθετε 41 χωράφια, 17 αμπέλια, ποτιστικά, 1 φυτειά, 1 κηπάρι. Συνολικά, πάνω από 60 αγροτικά ακίνητα. Ο Νικόλαος Τζανάκη Μαυρογένεης γεννήθηκε στα Μάρμαρα γύρω στα 1700. «Παντρεύτηκε, άγνωστο πότε, την Καλλίτσα κόρη του Πετράκη Μάτσα από την Σϊφνο, με την οποία απέκτησαν μια κόρη, την Αικατερίνη. Η Αικατερίνη στη συνέχεια παντρεύτηκε τον Θωμά Δημάκη, δραγομάνο του Οθωμανικού Στόλου το 1763. Ο Νικόλαος διακρίθηκε στην κοινωνία της Πάρου» ως προεστός (κοινοτικός άρχοντας), βοεβόδας, πρόξενος της Βενετίας στην Πάρο και δραγουμάνος (1735, 1744-1750, 1756-1759).

Η περιουσία του άρχοντα Νικολάκη Μαυρογένη αναφέρεται στο κτηματολόγιο Πάρου κάπου το 1730:

Αμπέλι προκόπο σύμλπιος Γκεωργάκης Γιαννάκη Βιτζαρά [από τον Αντώνη Νταμόρο, δεκατίζεται ως λέγον στον Ταξιάρχη μοναστήρι].

Χωράφι Άγιο Βλάση από τον μπρωτοπαπά – Μπουλουρή.

Χωράφι Κουκουμαύλες σύμπλιος Γιάκουμος Κουμνενός. κ.α.

–1702. Το 1702 γεννιέται η Ελενάκη Μαυρογένους, μετέπειτα σύζυγος του Φραντζέσκου Σομαρίπα.

–1702. Γεννήθηκε στα Μάρμαρα το 1702 ο Πέτρος Τζαν. Μαυρογένης. Ήταν ο τρίτος στη σειρά ως προς τον αριθμό των κτημάτων στην Πάρο με 41 χωράφια, 7 αμπέλια, 1 λιβάδι και 1 περιβόλι. Συνολικά 50 αγροτικά ακίνητα. Ήταν αδρεφός του Νικολάκη Μαυρογένη, και πατέρας του ηγεμόνα της Μολδοβλαχίας Νικολάου Μαυρογένη.

–1705. Γεννιέται ο Στέφανος Μαυρογένης, γιός του γενάρχη των Μαυρογένηδων της Πάρου Τζαννάκη Μαυρογένη (1660-1740). Είχε διατελέσει δραγουμάνος του Οθωμανικού Στόλου (1765). Βοήθησε οικονομικά το νησί του, όπως και ο αδερφός του Νικόλαος Μαυρογένης, δραγουμάνος και εκείνος.

Σύμφωνα με ορισμένους ιστορικούς στον Στέφανο Μαυρογένη οφείλεται η ίδρυση του Ελληνικού Σχολείου στην Παροικιά. Υπήρξε, όπως αναφέρει στον επιτάφιο λόγο του στον Μαυρογένη ο αρχιμ. Ιωάσαφ Κορνήλιος, ευσεβέστατος, ελεήμων και φιλάνθρωπος. Και «τον ίδιον εμέ [τον Κορνήλιον] μεταχειρίσθη μέσον ο φιλόπατρις και φιλάδερφος διά να ευρώ εγώ και να στείλη αυτός εις την πατρίδα του διδάσκαλον άξιον με προσθήκην μισθού ικανού…».

–1711. Περιοχή Παροικιάς (Πηγαδάκι) Προικοσύμφωνο Νικολάου Αλιφάφη και Μαρκετάκης Μενδρινού, Μάρμαρα 8 Σεπτ. 1711. Οι Άγιοι Ανάργυροι, ναός και γειτονιά της Παροικιάς, κοντά στο ποτάμι. Το υπογράφει ο ιεροδιάκονος, αδερφός της Μαρκέτας Μενδρινός Αρσένιος του Γεωργίου. Το προικοσύμφωνο υπογραφουν και οι: Σακέλλιος Κεφάλου, ο Γεωργάκης Αλλησάφης, ο Αντώνιος Καμοσανός, ο Γιεώργης Μαυρογιένης, ο Μαρής Μενδρινός και ο Πέτρος Σκορδίλης.

–1715. Το 1715, δυο Μαυρογένη, ο Πέτρος και ο Στέφανος ένωσαν την κινητή τους περιουσία και μετέβησαν στο νησί της Πάρου όπου αγόρασαν ιδιοκτησίες. Ήταν πολύ πλούσιοι, γιατί ο Πέτρος ανοικοδόμησε, με δικά του έξοδα, την εκκλησία του νησιού που ήταν αφιερωμένη στην Παναγία την Εκατονταπυλιανή. Ο στέφανος πηγαίνει στη συνέχεια στην Κωνσταντινούπολη και χάρη στη μόρφωση του καταλαμβάνει το αξίωμα του δραγουμάνου του ναυτικού. Ίδρυσε ένα ελληνικό σχολείο στην Πάρο προσλαμβάνοντας ένα δάσκαλο, τον οποίο ο ίδιος έστειλε από την Κωνσταντινούπολη. Ο Πέτρος έμεινε στην Πάρο και απέκτησε δυο γιους, τον Δημήτρη και τον Νικόλαο. Γόνοι Αρχοντικών οικογενειών. Τόπος καταγωγής των Μαυρογένη, πριγκιπική οικογένεια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας της παρακμής η συγγένειά τους με τους δόγηδες Μοροζίνι (Φραγκίσκου Μοροζίνι, ξακουσμένη Βενετική οικογένεια). Η ομοιότητα του ονόματος δικαιολογείται από τη μακρά παραμονή των Μοροζίνι στην Ανατολή και κυρίως στην Εύβοια, από την παράσταση του λέοντα του Αγίου Μάρκου στη βάση του οικοσήμου των Μαυρογένη.

–1715. Στον Τζιπίδο στις 22 Απριλίου 1715 ο ιερέας Στάμενας Ευστράτιος συντάσσει πωλητήριο σπιτιού «εις τον άγιο Ηλία, σύμπλιο κύρ Περούλη Τριβυζά». Ενώπιον του ιερέα Στρατή Στάμενα που συνέταξε το έγγραφο η Παρασκευή Νικολού Μισαρίτη (Μεσαρίτη) πωλεί στον μαστρο Γεώργη Ραγκούση ένα σπίτι για 10,30 ρεάλια. Υπογράφεται απου τους ιερέα Μιχαήλ Στάμενα, Νικόλαο Πητηλαίο (Παντελαίο) και Γεώργη Μαυρογένη.

–1720 Δημήτριος Πέτρου Μαυρογένης (1720 Πάρος – 1793 Μύκονος) Γενάρχης του Μυκονιάτικου κλάδου των Μαυρογένη, παππούς της Ηρωίδας Μαντώς. -*3 Το εντυπωσιακής υστεροαναγεννησιακής αρχιτεκτονικής, οικοδομικό κόσμημα της Πάρου, αρχοντική κατοικία του Αλέξανδρου Δελαγραμμάτη και τα χαρακτηριστικά μαρμάρινα παράθυρα με τους ραδινούς κιονίσκους στο μέσον, απέναντι από την εκκλησία Σεπτεμβριανή της Παροικίας, προικώο της Συζύγου του γένους Αλισαφή, και κτίσμα της ιερατικής οικογένειας των Αλισαφή. Οι Άγιοι Ανάργυροι στη φλόγα Παροικίας (όπου στο δάπεδο της εκκλησίας βρίσκονται οι τάφοι τους), ο Άγιος Γεώργιος στα λιβάδια – κουνάδος, Παροικία και ο Πύργος Ψυχοπιανά είναι κτίσματα της ιστορικής οικογένειας Αλισαφή. Εν συνεχεία, το μοναδικής Αρχιτεκτονικής κτίσμα, περιήλθε αλληλοδιαδόχως δια θηλυγονικών προικοδοτήσεως στις οικογένειες Κρίσπη, Μαυρογένη και από το 1913 ως σήμερα στην οικογένεια Γράβαρη.

Ο Δημήτριος υπήρξε δημογέροντας και βοεβόδας της Μυκόνου, δημογέροντας δε και της Πάρου το 1774 και πρόξενος της Αυστρίας και της Αγγλίας στις Κυκλάδες, θέση την οποία κατέλαβε από τον πατέρα του Πέτρο.

–1721. Σε έγγραφο στις 30 Οκτωβρίου 1721 αναφέρει ότι το Κοινό της Παροικιάς αποφάσισε και εξέλεξαν επίτροπο του τον Αμπάτε Βιτζαρά και τον Νικολάκη Μαυρογένη για να ενεργήσουν με κάθε τρόπο προς τον Άρχοντα Δραγουμάνο ώστε να ελαφρύνουν λίγο τα δοσίματα.

–1726. Ειρήνη Κονδύλη. Κόρη του Μιχαήλ. Σύζυγος του Francesco de Franceschi. Ο γιός τους, Μαρκάκης Φρατζέσκης νυμφεύεται (1716) την Ζαμπιδάκη, θυγατέρα του γιατρού Πέτρου Βιτζαρά. Ο γιός του γιατρού Π. Βιτζαρά, Βαρθολομαίος Π. Βιτζαράς (γενάρχης των Βιτσερά της Νάξου) νυμφεύεται (1726) την Άννα Δημητράκη Καΐρη, αδερφή της Φλωρέντζας συζύγου Πέτρου Ιω. Μαυρογένη (μητέρας του ηγεμόνα Νικολάου Π. Μαυρογένη) και πρωτοξάδερφη του γιατρού Γεωρ. Κονδίλλη. Ο αδερφός των προηγουμένων, αμπάτες Αντώνιος Π. Βιτζαράς ήταν Καθολικός ιερέας (ενώ ο αδελφός του πατέρα του ήταν ο παπά-Γιαννάκης Βιτζαράς, Ορθόδοξος ιερέας) και διετέλεσε Βικάριος Πάρου. Στο Ιστορικό Αρχείο Νάξου σώζεται η σφραγίδα του αμπάτε με το οικόσημο Βιτσαρά και τα διακριτικά του εκκλησιαστικού του βαθμού.

–1728. Σε έγγραφο Νάξου στις 18 Οκτωβρίου 1728 αναφέρεται η κόρη του Τζανή και της Μαρούσας Μαυρογένη η επονομαζόμενη Ελένη είχε παντρευτεί τον Ναξιώτη καθολικό άρχοντα Φραντζεσκάκη Ματθαίου Σομμαρίπα.

Ο Τζανής και η Μαρούσα Μαυρογένη μαρτυρούνται στην Πέρα Παναγιά Μαρμάρων. Στη θύρα της προθέσεως, όπου εικονίζεται ολόσωμος ο Αρχάγγελος Μιχαήλ, με την επιγραφή: «Δέησις του δούλου Σου Τζανή Μαυρογένη κ(αι της σι(μ)βίας αυτού Μαρούσας». Η επιγραφή δεν φέρει χρονολογία.

–1729. Ο Αγιογράφος Πέτρος Μαυρογένης φιλοτεχνεί την εικόνα της Παναγίας Καρδιώτισσας στον ναό των Εισιδίων της Θεοτόκου, τώρα στο εκκλησιαστικό μουσείο Μάρπησσας, μαζί με τον αγιογράφο Θεόδωρο Αναγνώστου Καλουδά, έργο του 1729.

–1729. Σε κληρονομικό δικαίωμα των συζύγων αναφέρεται στις 11 Οκτωβρίου 1729 ο μάρτυρας Πέτρος Μαυρογένης και ο Νικόλαος Μαυρογένης.

–1730. Τον Ιανουάριος του 1730, ο Μαστρομιχελής Παπαδόπουλος, μικροιδιοκτήτης, πουλά το σπίτι και το ποτιστικό του μαζί για να ξεπληρώσει το σιτάρι και το κριθάρι που τόσες φορές χρειάστηκε να πάρει από τις αποθήκες των αφεντάδων Μπαζέγιου και Μαυρογένη, και μάλιστα «νύχτα καιρό».

–1730. Πρακτικό εκλογής απεσταλμένου του κοινού της Παροικιάς στην Κωνσταντινούπολης στις 28 Ιανουαρίου 1730 μαρτυρείται ο Νικόλαος και ο Πέτρος Μαυρογένης

–1730. Ο Τζουανάκης Βατιμπέλας είχε αγοράσει στις 20 Ιουλίου 1730 τον φόρο της δεκάτης του νησιού μαζί με τους Ιάκωβο Μπαζέγιο και Νικόλαο Μαυρογένη για ένα χρόνο.

–1730. Σε πρακτικό πωλήσεως του φόρου της δεκάτης του κοινού Παροικιάς κατά τη Γενική Συνέλευση, της 26 Ιουλίου 1730. Η κοινότητα «πουλάει» τη «δεκατιά» της χρονιάς εκείνης, «ηγούν το πέμπτον της γής» στους αφέντες Ιάκωβο Μπαζέγιο, Τζουανάκη Βατιμπέλα και Νικολάκη Μαυρογένη, καθώς και τους φόρους της Αλυκής και το κουμέρκι».

–1730. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 12 Νοεμβρίου 1730, αναφέρεται ο Τζανής, ο Νικόλαος και ο Πέτρος Μαυρογένης.

–1730. Σε πρακτικό πωλήσεως του φόρου της δεκάτης του κοινού Παροικιάς κατά τη Γενική Συνέλευση, της 26 Ιουλίου 1730 μαρτυρείται ο Νικολάκης και ο Τζανής Μαυρογένης.

–1731. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 6 Δεκεμβρίου 1731, αναφέρεται ο Νικόλαος, ο Πέτρος και ο Τζανής Μαυρογένης.

–1732. Επίτροπος της Παναγίας εκλέγεται στις 4 Ιανουαρίου 1732 ο Πετράκης Τζανή Μαυρογένης, το σχετικό χωρίο από το Πρακτικό εκλογής του στον Ντεφεράρη Μιχαήλ, ιερέα.

–1732. Πρακτικό εξουσιοδοτήσεως απεσταλμένου του κοινού Παροικιάς, κατά τη Γενική Συνέλευση στις 17 Ιανουαρίου 1732 αναφέρεται ο Τζανής Μαυρογένης.

–1733. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 4 Ιανουαρίου 1733, αναφέρεται ο Πέτρος Μαυρογένης.

–1733. Σε δημόσιο πλειστηριασμό του κοινού Παροικιάς στις 20 Ιουνίου 1733, αναφέρεται ο Νικόλαος, Ο Τζανής και ο Πέτρος Μαυρογένης.

–1733. «Επίτροπος και προβλεπτής της υπεραγίας Θεοτόκου Εκατονταπυλιανής» ο Μαυρογένης τζανή Πετράκης, αναφέρεται σε έγγραφο Παροικιάς στις 20 Σεπτεμβρίου 1733.

–1734. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 18 Ιανουαρίου 1734, αναφέρεται ο Τζανής Μαυρογένης.

–1734. Στις 24 Φεβρουαρίου 1734, οι προεστοί και επίτροποι του κοινού Παροικιάς Πάρου, με συστατικό γράμμα βεβαιώνουν ότι ο κάτοικος του νησιού τους, γαλλικής καταγωγής, Γιόζε Ντάλες, δια της βίας και παρά τη θέλησή του συνεργάστηκε με ξένους πειρατές, ένας εκ αυτών είναι ο Νικόλαος και ο Πέτρος Μαυρογένης.

–1734. Σε έγγραφο Παροικιάς αναφέρεται ο Επίτροπος Εκατονταπυλιανής Πέτρος Μαυρογένης.

–1734. Απόφαση του κοινού της Παροικιάς για επαναπατρισμό συμπατριωτών τους (λόγω της βαριάς φορολογίας από τους Τούρκους, με το οποίο τους καλούσε να επιστρέψουν στο νησί τους, δίνοντας την υπόσχεση για μείωση των φόρων τους) στις 16 Σεπτεμβρίου 1734, υπογράφει ο Πέτρος και Τζανής Μαυρογένης.

–1736. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 22 Ιανουαρίου 1736, αναφέρεται ο Τζανής Μαυρογένης.

–1736. Το 1736 γεννιέται στα Μάρμαρα της Πάρου ο Ηγεμόνας Νικόλαος Π. Μαυρογένης. Απεβίωσε το 1790. Υπήρξε Δραγουμάνος το 1770-1786. Στο αρχοντικό του (σήμερα Παναγιώτη Κ. Δημητρακόπουλου κοντά στο δίστρατο) ο Νικόλαος Μαυρογένης φιλοξενούσε τους υψηλούς προσκεκλημένους του, μεταξύ των οποίων και τον φίλο του Καπουδάν πασά Τζεζαερλή Χασάν, κατά την ετήσια άφιξη του Οθωμανικού στόλου στον όρμο του Δρυού. Η μοίρα όμως του επεφύλαξε να μη χαρεί για αρκετά χρόνια το αρχοντικό αυτό, αφού την άνοιξη του 1790, με απόφαση του Σουλτάνου Σελήμ Γ’, καθαιρέθηκε από το Ηγεμονικό αξίωμα καθώς και από την Αρχιστρατηγία των Οθωμανικών δυνάμεων, ως υπεύθυνος της ήττας και ολοκληρωτικής καταστροφής του Οθωμανικού στρατού κατά τη μάχη του Φωξανίου κατά τον Β΄Ρωσο-Τουρκικό πόλεμο (1787-1792). Κατόπιν τούτου την 1η Οκτωβρίου του 1790, αποκεφαλίζεται σε ηλικία πενήντα τεσσάρων ετών, με εντολή του Σουλτάνου.

Μετά από οκτώ χρόνια από τον θάνατο του Ηγεμόνα, το 1798, η σύζυγός του Δόμνα Μαριώρα Γρηγορίου Σκαναβή, με την οποία απέκτησε τα εξής εννέα παιδιά: Ιωσήφ, Κωστάκης, Πέτρος, Σμαράγδα, Ευροσύνη, Σουλτάνα, Ρωξάνη, Ελένη και Ραλλού (1756-1829), πωλεί στον ανιψιό τους Πέτρο Γ. Μάτζα – Μαυρογένη, (γιό της Ειρήνης, αδερφή του Ηγεμόνα),  το αρχοντικό καθώς και διάφορα κτήματα στην ειδυλλιακή τοποθεσία των Ψυχοπιανών.

Νέος ένοικος του αρχοντικού γίνεται πλέον ο Πέτρος Μάτζας – Μαυρογένης, που το 1784 είχε νυμφευθεί τη Μαρία ή Μαργαρίτα Μαρκοπολίτη, κόρη του Φιλικού και προεστού Μάρκου Πολίτη από τη Νάξο, και αποκτούν στο αρχοντικό αυτό τα παιδιά τους: το Γεώργιο (Τζωρτζάκη), μετέπειτα σύζυγος του η Μαριώρα Βιτσαρά, το Μάρκο (Μαρκάκη), σύζυγος του η Ελένη Τζώρτζη Δελαγραμμάτη, την Αικατερίνη (Κατίγκω), σύζυγος της σε α’ γάμο ο Κωνσταντίνος Μαρ. Δαμίας (Αγάς), αγωνιστής της Επανάστασης του 1821, τιμηθείς και με Αριστείο Ανδρείας, και σε β’ γάμο της, το Φιλικό Παναγιώτη Δ. Δημητρακόπουλο, υπουργό των Οικονομικών επί κυβερνήσεως Ζαΐμη το 1826 και Γερουσιαστή επί Καποδίστρια από το 1829 μέχρι το θάνατό του και ακόμη τη Μαρούσα (Κοκονιώ), σύζυγος της ο τότε Έπαρχος Πάρου Παναγιώτης Βαφιόπουλος.

Μετά τον θάνατο του Πέτρου, το 1821, το αρχοντικό περιήλθε ως προικώο στο γιο του Μάρκο Μάτσα – Μαυρογένη (1784-1876, που το 1808 είχε νυμφευθεί την Ελένη Δελαγραμμάτη.

Ο Νικόλαος Μαυρογένης υπήρξε ιδιοκτήτης της μονής του Αγίου Αντωνίου Κεφάλου και άλλων μονών, ευεργέτης της Παροικιάς (οι μαρμάρρινες βρύσες της πόλης 1777) και της Παναγίας Εκατονταπυλιανής.

–1737. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς την 1η Μαρτίου 1737 αναφέρεται ο Πέτρος και ο Τζανής και ο Νικόλαος Μαυρογένης.

–1737. Αμοιβαία διαθήκη συζύγων της 30 Ιουλίου 1737 στην Παροικιά της κυρά Ζαμπέτας συμβίας Ανδρουλή Παπαγιάννενου της έτυχε θάνατος του ανδρός της, αναφέρεται η κυρά αρχόντισσα Μαρουσάκη Μαυρογένη.

–1738. Το 1738 γεννιέται η Ειρήνη Μάτζα το γένος Πέτρου Μαυρογένους, μετέπειτα σύζυγος του Τζώρτζη Μάτζα από την Σίφνο και αδερφή του ηγεμόνα της Βλαχίας Νικολάου Μαυρογένη. Απεβιωσε το 1790.

–1738. Σε προικοσύμφωνο Παροικίας στις 8 Απριλίου 1738, ο Μιχελέτος του Σπιρίδου με την κερα Νικολέττα θυγατέρα του Γεωργίου Σκιαδά, αναφέρεται ο Τζανάκης Μαυρογένης με χωράφι στις Δάφνες

–1738. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς τον Μάρτιο του 1738 αναφέρεται ο Νικόλαος, ο Τζανής και ο Πέτρος Μαυρογένης.

–1738. Μαρτυρία υπερασπίσεως συμπατριώτη τους ιερέα Φραγκίσκου Νταβερόνα προς τον καπουδάν πασά (για αντίδραση στην συγκέντρωση της φορολογίας), κατά τη Γενική Συνέλευση από τα κοινά της Πάρου, της 16 Ιουλίου 1738, υπογράφει ο Νικόλαος και ο Πέτρος Μαυρογένης όπως και ο Μιχαήλ Μαυρογένης από το κοινό των Μαρμάρων Πάρου..

–1738. Καταγραφή [Παροικιά, 13 Νοεμ. 1738] της περιουσίας της Ευαγγελίστριας, κτήματα τους γειτονεύουν με τα κτήματα της Ευαγγελίστριας, Μαυρογένης. Ο Τζανής Μαυρογένης αναφέρεται επανειλημμένα στον υπ' αριθ. 212 χ/φο νοταριακό κώδικα της Πάρου, των ετών 1730.

–1738. Ο Νικόλαος Πέτρου Μαυρογένης ήταν Φαναριώτης, παριανής καταγωγής, θείος της μεγάλης ηρωίδας της Ελληνικής Επαναστάσεως Μαντώς Μαυρογένους. Γεννήθηκε το 1738 στα Μάρμαρα της Πάρου και όχι στη Μύκονο, όπως λανθασμένα αναφέρουν ορισμένοι ιστορικοί. Μετά τις σπουδές του, προσελήφθη από τον Καπουδάν Πασά Τζεζαερλή Χασάν και διορίσθηκε αρχικά γραμματέας του και αργότερα διερμηνέας του στόλου. Αφού συνέργησε στην ειρήνευση της Πελοποννήσου και την απαλλαγή της από τις επιδρομές των Τουρκαλβανών, διορίσθηκε το 1786 ηγεμόνας της Βλαχίας και το 1788 και της Μολδαβίας. Συγχρόνως, ανέλαβε την αρχιστρατηγία των τουρκικών στρατευμάτων κατά του ρωσικού στρατού. Η ήττα των Τούρκων στη μάχη του Φοξανίου το 1788 και η σφαγή πολλών μουσουλμάνων, προκάλεσε την αγανάκτηση του σουλτάνου Σελήμ. Θεώρησε υπεύθυνο τον Νικόλαο Μαυρογένη και διέταξε τον αποκεφαλισμό του το έτος 1790. Ο Νικόλαος Μαυρογένης, παρά τις μεγάλες θέσεις τις οποίες κατέκτησε, δεν ξέχασε ποτέ την μικρή του πατρίδα. Υπήρξε μεγάλος ευεργέτης της Εκατονταπυλιανής, αφού με τη δική του οικονομική συνδρομή αποκαταστάθηκαν οι καταστροφές, που είχαν προξενήσει στο ναό οι σεισμοί του 1773. Έκανε, επίσης, σ' αυτόν, μεγάλα αφιερώματα, όπως οι αργυρές επενδύσεις της εικόνας της Παναγίας της Εκατονταπυλιανής και των άλλων μεγάλων εικόνων του τέμπλου, πολύτιμα ιερά σκεύη, χρυσοΰφαντες αρχιερατικές στολές κ.α. Μεταξύ των προσφορών του στο νησί της καταγωγής του, ήταν και οι τρεις μαρμάρινες κρήνες, που κοσμούν την Παροικία. Πέθανε το 1790.

–1739. Πρακτικό εκλογής κοινοτικών επιστατών του ναού της Εκατονταπυλιανής σε Γενική Συνέλευση του κοινού της Παροικιάς στις 10 Μαρτίου 1739 αναγράφεται ο Πέτρος Μαυρογένης.

–1739. Στη διαθήκη της η Μαρουσάκη Τζανάκη Μαυρογένη (Παροικιά 27 Μαρτίου 1739) παραγγέλλει όπως «την ημέραν Αγίου Ελευθερίου να βάνει η Ειρήνη Βιτζαρά άλλους τέσσαρους ιερείς να λειτουργούν εις μνημόσυνον Ιωάννου και Μαρία του Σκληρού.

–1739. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς στις 14 Απριλίου του 1739 αναφέρεται ο Πέτρος Μαυρογένης.

–1739. Πρακτικό εκλογών κατά την Γεν. Συνέλευση στις 30 Αυγούστου 1739 απεσταλμένου των κοινών της Πάρου στην Κωνσταντινούπολη, εκλέγουν τον Νικόλαο Τζαννή Μαυρογένη, προκειμένου να διαπραγματευθεί τα οικονομικά θέματα του νησιού.

–1739. Πρόσκληση επιστροφής προς τους ξενιτεμένους Παρίους στις 30 Αυγούστου 1739, υπογράφεται και από τον Δημήτριο και Πέτρο Μαυρογένη.

–1739. Πρακτικό εκλογών κατά την Γεν. Συνέλευση στις 30 Αυγούστου 1739 απεσταλμένου των κοινών της Πάρου στην Κωνσταντινούπολη, εκλέγουν τον Νικόλαο Μαυρογένη, προκειμένου να διαπραγματευθεί τα οικονομικά θέματα του νησιού. Αναφέρεται ο Πέτρος Μαυρογένης από την Παροικιά και ο Μιχαήλ Μαυρογένης από τα χωριά του Κεφάλου.

–1740. Το 1740 γεννιέται η Ειρήνη Μάτζα το γένος Μαυρογένους, μετέπειτα σύζυγος του Τζώρτζη Μάτζα.

–1740. Σε δημόσιο πλειστηριασμό του κοινού Παροικιάς στις 12 Απριλίου 1740, αναφέρεται ο Νικόλαος και ο Πέτρος Μαυρογένης.

–1740. Σε προικοσύμφωνο Παροικίας στις 14 Ιουλίου 1740, του Αντώνη Γιακουμή Βιτζαρά με την θυγατέρα Δημητράκη Μαλακη ονόματι Ανούσα, αναφέρει ένα Αμπέλι εις την Άμπελο σιμπλιος αφέντης Πετράκης Μαυρογένης.

–1741. Εκλογή απεσταλμένων στην Κωνσταντινούπολη από τα κοινά της Παροικιάς. Κατά τη Γενική συνέλευση το 1741 εκλέγουν ηγούμενο (αμπάτε) αφέντη Βιτζαρά και αφέντη Νικολάκη Μαυρογένη.

–1741. Εκλογή προβλεπτών υγειονομικών μέτρων από το κοινό Παροικιάς Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 2 Μαΐου 1741, εκλέγεται ο Πέτρος Μαυρογένης.

–1741. Για την εκλογή απεσταλμένων στην Κωνσταντινούπολη από τα κοινά της Παροικιάς στη Γενική συνέλευση το 1741 αναφέρεται ο Πέτρος Μαυρογένης από την Παροικιάς και ο Μιχαήλ από τα χωριά του Κεφάλου.

–1741. Στις 2 Μαΐου 1741 ο Πετράκης Μαυρογένης εκλέγεται, μαζί με τον Βαρθολομιό Βιτζαρά, προβλέπτης (επιτηρητής, στην Κίμωλο) «για την άμεση λήψη υγιεινομικών μέσων στο λιμάνι του νησιού τους όπου κατέπλεαν πλοία από χώρες όπου ήταν διαδομένη η επιδημία της πανώλους».

Ο Πέτρος Μαυρογένης ασχολήθηκε στην Πάρο, όπως και ο πατέρας του, με το εμπόριο και την καλλιέργεια της γής και αναδείχθηκε ένας από τους επιφανέστερους Παριανούς της εποχής εκείνης. Απέκτησε τεράστια περιουσία όχι μόνο στην Πάρο, αλλά και στα άλλα νησιά των Κυκλάδων και σ’ αυτήν την περιουσία ανήκε και ένα αρχοντικό στη Μύκονο. Διακρίθηκε στην κοινωνία της Πάρου και για την καλωσύνη του, τη φιλοξενία του και τη βαθειά θρησκευτική του πίστη. Υπηρέτησε επί σειρά ετών ως επίτροπος, επιστάτης και ταμίας του Ιερού Ναού της Εκατονταπυλιανής και είναι αυτός που με τους τεράστιους τοίχους αντιστήριξης έδωσε στον Ναό τη μορφή που θυμόμαστε οι παλαιότεροι για να διασωθεί, από τις διάφορς καταστροφές που είχαν προξενήσει οι σεισμοί και κυρίως αυτοί του 1733. Διετέλεσε το 1752 και πρόξενος της Αυστρίας και της Αγγλίας στην Πάρο, αλλά και σ’ όλες τις Κυκλάδες.

–1741. Τα κοινά της Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 20 Ιουλίου 1741, αποφασίζουν να συντάξουν γράμμα υπερασπίσεως του συμπατριώτη τους άρχοντα Νικόλαου Τζαννή Μαυρογένη, εναντίων των συκοφαντών κατοίκων της Νάξου, οι οποίοι τον κατηγορούν για συνεργασία με τους πειρατές, υπογράφει ο Πέτρος Μαυρογένης και ο Μιχαήλ Μαυρογένης από τον Κέφαλο.

–1741. Κατά τη Γενική Συνέλευση, της 18 Νοεμβρίου 1741, οι προεστοί και κοινοτικοί εκπρόσωποι της Παροικιάς Πάρου, αποφάσισαν να συλλάβουν, να φυλακίσουν και τέλος να εκτοπίσουν από το νησί τους τον συντοπίτη τους Ιωάννης Βασιλάκης, λόγω του σκανδαλώδους τρόπου της ζωής του και άλλων ανάρμοστων πράξεων. Υπογράφει ο Πέτρος Μαυρογένης.

–1742. Γράμμα ιερέων Παροικιάς προς τον βοεβόδα, δραγομάνο, συμπολίτη τους Νικολάκη Μαυρογένη (1700-1767) στις 16 Φεβρουαρίου 1742.

–1743. Εκλογή κατά τη Γενική Συνέλευση «επιτρόπου και προβλέπτη» απεσταλμένου από τα κοινά της Πάρου, στις 20 Φεβρουαρίου 1743 αναφέρεται ο Νικόλαος και ο Πέτρος Μαυρογένης

–1743. Γράμμα των κοινών της Πάρου προς τον Νικόλαο Μαυρογένη στις 20 Φεβρουαρίου 1743. Οι επίτροποι των κοινών παρακαλούν τον Ν. Μαυρογένη να γίνει βοεβόδας του νησιού τους και να αναλάβει την φορολογία του, προκειμένου να αποφύγουν τον ανεπιθύμητο Μακάριο Μαλατέστα.

–1743. Απόφαση για καθορισμό της φορολογίας κατοίκων της Πάρου στις 12 Απριλίου 1743, αναφέρεται ο Πέτρος Μαυρογένης.

–1744. Έγγραφο αναφέρεται στον πειρατή Γρύλο που έλεγχε τα στενά περάσματα των Κυκλάδων και λήστευε κυριολεκτικά τα πλεούμενα με ορμητήριο την Πάρο και Αντίπαρο. «Εις δόξαν Θεού αμήν και της διαφεντεύτρας μας Εκατονταπυλιανής αμήν, 1744 Μαρτίου 4, Παροικία. Την σήμερον εφανερώθηκαν προσωπικώς εις την κανκελλαρία μας οι εδώ ονομτισμένοι ένμπροσθεν των υποκάτωθι παρόντα αξιοπίστω μαρτύρω, καραβοκύρης Γεώργιος Κανάρης, Στάμος Ψωμάς, Κωνσταντίνος Κακούρης, Νικολός Χαϊμάδας και Αθανάσιος Φραγκογιάννης οι οποίοι ζητούσαν και θέλουν δια μέσου της παρούσης φανερής υπογραφής των υποκάτωθεν να επιδείσουν ότι μισέβοντας από την Αθήνα με γνώμην Θεού θέλοντος να ξετρέξου τον δρόμον των έως την βασιλεύουσαν πόλιν και πηγαινόμενοι όντας εις το στενό της Άνδρος αιφνιδίως χωρίς τινα είδηση τους επάναβε(;) μία φελούκα μεγάλην και αρματωμένη καλά και αρματωμένη του αφέντη καπετάν Χριστοφίλου ντε Τζουάνε λεγόμενος Γρύλος και αυτός γενόμενος νοικοκύρης εις το καϊκιό των τους επήραν και συντροφία ζώντας τους επήρα εις το κανάλι της Αντιπάρου που εκεί ήτον ο καπετάνιος και το αρμαμέντον του και ερευνώντας το πράμα τους έδωκεν άδειαν και τους έκαμαν καλή πασκοτζέρο που εβρίσκουντανε ομοίως και μερικό από το σαπούνι του γομαριούν της Τζουβάλια πέντε και προβλέποντας, λοιπόν, στενοχωρημένο να μην χάσου και το αποληφθέν τως έβρη παρακαλεστικώς και εδανείστηκα ριάλια δύο χιλιάδες εξακόσια σαράντα ένα που γίνεται ο αριθμός με τα έξοδα έως δύο χιλιάδες επτακόσιαν και τους άφησαν ελεύθερους με το γομάρι του σαπουνιού, όθεν δι ‘ απόδειξιν με φανερά μαρτυρία την εζημία που έως τώρα ετράβηξα τους εσυντροφιάζομε δια μέσου της παρούσης υπογεγραμμένης ως κάτωθεν και τυπωμένη με την κοινή σφραγίδα εφανέρωσα του λεγόμενου καπετάνιου το επαράτησα χωρίς τινα έξοδα εις ασφάλεια, ξεκαθαρίζεται ότι το καΐκι με τες απόδειξες που ο καραβοκύρης εφανέρωσε του λεγόμενου καπετάνιου το επαράτησε χωρίς τινα έξοδα..

Γεώργιος Σπυρίδος μαρτυρώ ως άνωθεν

Μπορταλαμέος Βιτζαράς μάρτυρας

Πέτρος Μαβρογένης μαρτυρώ ως άνωθεν

Ιωάννης Δουδέσκος μάρτυρας

Τζανής Καμπάνης μάρτυρας

Τζουάνες Πρωτονοτάριος Κεφάλου(;) εις αναζήτησιν έγραψα Απόδειξη των Αθηναίων εις την εζημία ετραβήξαν απέ τον καπετάν Γρύλο».

–1744. Διαθήκη του ιερομονάχου Παρθένιου. Πάρος, 12 Νοεμβρίου 1744. Αναφέρεται ο «ευγενής αφέντης Πετράκης Μαυρογένης, ο Δημήτρης Πάσος, ο παπα Μιχαήλ Συρίγος, ο Φρανκεσκάκης Ντελαγραμμάτικας, ο αφέντης Τζαννάκης Καμπάνης, ο Κωσταντάκης Πιρόπουλος, ο παπα Αντώνιος Βιτζαράς, ο επίτροπος Παροικιάς Ιωάννης Χαμάρτος και ο καντζελλάριος Παροικιάς Τζουάνες Πρωτονοτάρης.

–1744. Στις 22 Νοεμβρίου 1744 αναφέρονται ο ηγούμενος του Αγίου Αντωνίου Μελέτιος Μεσαρίτης και ο επίτροπος της μονής Νικόλαος Μαυρογένης, υπογράφει ο Λιπράντος Παΐσιος ιερομόναχος.

–1746. Απόφαση του κοινού της Παροικιάς στις 8 Μαρτίου 1746, για μετάκληση ξένων στο νησί, εξουσιοδοτούν τον καραβοκύρη Ιωάννη Λαγγούση να προσκαλέσει όσους κατοίκους άλλων μερών της Ελλάδας θα ήθελαν να εγκατασταθούν οικογενειακώς στο νησί τους. Σε όσους δέχονταν υποσχόντουσαν μειωμένη φορολογία και άλλες διευκολύνσεις, όπως κατοικίες, χωράφια κ.α., υπογράφει και ο Πέτρος Μαυρογένης.

–1746. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς στις 22 Μαρτίου του 1746 αναφέρεται ο Πέτρος Μαυρογένης.

–1747. Σε πρακτικό εκλογής απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό της Παροικιάς σε Γενική Συνέλευση στις 26 Οκτωβρίου 1747 μαρτυρείται ο Πέτρος Μαυρογένης.

–1748. Πρακτικό πωλήσεως των φόρων του κοινού της Παροικιάς κατά τη Γενική Συνέλευση, τη 1 Μαρτίου 1748, μαρτυρείται ο Πέτρος Μαυρογένης.

–1749. Σε εκλογή απεσταλμένου για την Κωνσταντινούπολη από τα κοινά της Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 12 Οκτωβρίου 1749, μαρτυρείται ο Πέτρος Μαυρογένης.

–1749. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού Παροικιάς στις 20 Νοεμβρίου 1749, αναγράφετε ο Πέτρος Μαυρογένης.

–1750. Νικόλαος Μαυρογένης (1750-1818). Σύζυγός του η Ζαχαράτη Μαυρογένη το γένος Χατζημπατή. Είναι ο πατέρας της ηρωίδας Μαντώ Μαυρογένους (1767-1840), είχε επίσης παιδιά τους Δημήτρης, Αντώνη, Ειρήνη και Στέφανο.

–1750. Σε πρακτικό αναθεώρησης του κτηματολογίου του κοινού Παροικιάς, σε Γενική Συνέλευση στις 30 Μαρτίου 1750, μαρτυρείται ο Πέτρος Μαυρογένης.

–1750. Σε Πρακτικό εκλογής απεσταλμένου των επτά κοινών της Πάρου (Παροικιάς, Νάουσας, Κεφάλου, Τζιπίδου, Λευκών, Μαρμάρων, Δραγουλάς) στην Κωνσταντινούπολη της 23 Αυγούστου 1750, μαρτυρείται ο Πέτρος Μαυρογένης.

–1751. Σε παριανό έγγραφο στις 24 Νοεμβρίου 1751 αναφέρεται ο ιερομόναχος ηγούμενος μονής Ζωοδ. Πηγής Λογγοβάρδας Καλουδάς Νεόφυτος, στο ίδιο έγραφο αναφέρεται ότι η μονή ανακαινίσθηκε με δαπάνες μέλους της οικογένειας Μαυρογένη.

–1752. Στα 1752, οι κόρες του μακαρίτη χωροεπισκόπου Βιτζαρά πουλάνε στον Μαυρογένη τα σπίτια τους που έχουν απομείνει χωρίς στέγη.

–1752. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Παροικιάς σε Γενική Συνέλευση στις 6 Σεπτεμβρίου 1752 μαρτυρείται ο Πέτρος Μαυρογένης.

–1756. Σε πωλητήριο έγγραφο Αντιπάρου του 1756 που αφορά στην πώληση της νησίδας Φυρρά, στους Πέτρο Μαυρογένη και Τζώρτζη Μπάο υπογράφει ο «σακελάριος Καρτόρος βεβεοί».

–1756: Για να αντεπεξέλθουν στη φορολογία των Οθωμανών, οι κάτοικοι μεταβιβάζουν το νησί Διπλά στο Μαυρογένη της Πάρου και το Βάιο της Μυκόνου για 100 ρεάλια.

–1759. Επίτροπος Αγίου Αντωνίου Κεφάλου ο Πέτρος Τζανή Μαυρογένης μαζί με τον Τζανάκη Καμπάνη.

–1763. Σε έγγραφο 11 Σεπτ. 1763 του Νικολάου Μαυρογένη της κοκκώνας Αικατερινίτζας [κόρη του Νικ. Ι. Μαυρογένη] συζύγου του δραγομάνου του τουρκικού στόλου Θωμά Δημάκη. 

–1767. Το 1767 γεννιέται ο Ιωάννης Μαυρογένης.

–1767. Τον Απρίλιο του 1767 διά σιγγιλλίου του Πατριάρχου Σαμουήλ καθίσταται ηγούμενος ο γνωστός πατήρ Κύριλος Παπαδόπουλος. Επίτροπο της μονής διορίζει το σιγίλλιο τον «άρχοντα σιόρ Νικολάκη Μαυρογένη».

–1770. Γόνοι Δελαγραμματαίων Παροικίας: Τζώτζης Συμ. Δελαγραμμάτης *1 (1770) Νοτάριος – Πρόξενος της Ρωσίας στα Ορλωφικά στην Πάρο: Ελένη Δελαγραμμάτη ¬ Μάρκος Μάτζας Μαυρογένης *4 (Δήμαρχος-Βουλευτής) ¬ Μαρουσώ Δ. Δημητρακοπούλου, Ερατώ Νικ. Κονδύλη, Αγγελική Δαμία, Πέτρος Μάτζας Μαυρογένης ¬ Καλυψώ Ζαννή Μάτζα ¬ Μάρκος Μαυρογένης ¬Χαϊδεμένη Σπ. Κρίσπη ¬ Καλυψώ Μάρκ. Μαυρογένη ¬ Κων/νος Ιω. Γράβαρης (Συμβολαιογράφος) ¬ Ιωάννης Κων. Γράβαρης (Συμβολαιογράφος) ¬ Μαρία Χανιώτη ¬ Κων/νος Ι. Γράβαρης (Επιχ/τίας) ¬ Αντιγόνη Γ. Βίγλα (Φαρμακοποιός).

–1770. Δραγουμάνος του Τουρκικού στόλου ο Νικόλαος Μαυρογένης από το 1770 εώς το 1786.

–1778. Ο ιδιοκτήτης της μονής Αγ. Χαραλάμπους ιερεύς Νικόλαος Σκιαδάς πωλεί στον Νικόλαο Μαυρογένη το 1778 τη μονή.

–1778. Το 1778 γεννιέται ο Σπυρίδων Μαυρογένης. Πέθανε το 1871.

–1778. Ηγεμόνας της Μολδοβλαχίας από το 1778 εώς το 1790 ο Νικόλαος Μαυρογένης.

–1784. Συμφωνητικό ιερέως Ελευθερίου Τζιώτη και κουνιάδας του για τα σπίτια. Τζιπίδος, 26 Αυγούστου 1784.  «Με το να εζητά η κερα Μαρία γυνή Γεώργη Ληπράντου από τον παπα κύρ Ελευθέριον δούλεψες οπού είχε καμωμένες…» ανταλλάσει ένα αμπέλι με το σπίτι του Δραγάζη σην Μάρπησσα. «ήλθεν εις τον εκλαμπρότατον άρχοντα αυθέντη Δημητράκην Μαυρογένη και εζητά τον κόπον της  όθεν ευρήκεν έβλογον ο άρχοντας με τους ευρισκομένους…». Δημητράκης Μαυρογένης υποβεβαιώ, Ιωάννης Μονόπατος και επίτροπος μαρτυρώ, Δημήτριος Γαβαλάς μάρτις, Αντώνης Τζιγώνιας μάρτης.

–1787. Σε αντίγραφα της μεταφράσεως του αυθεντικού χρυσόβουλλου του Νικόλαου Πέτρου Μαυρογένους, ηγεμόνας της Μολδαβίας και Βλαχίας («πάσης Ουγγαροβλαχίας») [1787], όπου αναφέρεται ο ναός της Ζωοδόχου Πηγής στο Βουκουρέστι, κτίσμα του Μαυρογένη, που υπήρξε μετόχιον της Παναγίας Εκατονταπυλιανής.

–1788. Η ασημένια επένδυση στην Κατοπολιανή που σκεπάζει τις εικόνες, διαβάζουμε την αφιερωτική επιγραφή, που είναι χαραγμένη πάνω στο ασήμι, της ιστορικής οικογένειας της Πάρου των Μαυρογένηδων.

ΙΩ: Ν.Κ.: ΠΤΡ: ΜΓ: ΒΒΔ: ΜΡ ΔΜ: ΚΤ ΚΝ 1788 (ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΗ). Ιωάννης Νικολάου, Πέτρος Μαυρογένης, Βοεβόδα, Μαρία Δόμνα και τέκνων 1788, Βουκουρέστι.

–1790. Το 1790 πεθαίνει ο ηγεμόνας της Μολδοβλαχίας Νικόλαος Π. Μαυρογένης. 

–1792. Ο Απόστολος Μαυρογένης γεννήθηκε τον Ιανουάριο του 1792 στην Πάρο, από ξακουστή οικογένεια με μεγάλη ιστορία και οικονομική επιφάνεια και με απώτερη καταγωγή από την Κρήτη. Μέλη της οικογένειας του είχαν λάβει ανώτατα αξιώματα από την Οθωμανική Πύλη, ενώ πολλοί άλλοι είχαν υψηλές επιδόσεις στα γράμματα. Η οικογένεια του Απόστολου αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το νησί λόγω Τουρκικών διωγμών και να μεταβεί στην Μυτιλήνη, όταν αυτός ήταν σε παιδική ηλικία. Τότε ο Απόστολος για λόγους ασφαλείας, αναγκάστηκε να μεταβεί στον θείο του Στέφανο Μαυρογένη που βρισκόταν στην Βιέννη ως πρέσβης της Τουρκίας. Ζώντας σε ένα ιδιαίτερα ευνοϊκό περιβάλλον απέκτησε σημαντική μόρφωση την οποία και ολοκλήρωσε μεταβαίνοντας στην Πίζα όπου σπούδασε την ιατρική, επιστήμη ιδιαίτερα δημοφιλή εκείνη την περίοδο. Ο Μαυρογένης μιλούσε Γαλλικά, Αραβικά, Τουρκικά και Ιταλικά, γεγονός πολύ σπάνιο για εκείνη την εποχή.

Η επανάσταση του 1821 βρήκε τον Μαυρογένη στην Ιταλία να ολοκληρώνει τις σπουδές του. Το νέο του ξεσηκωμού τον ενθουσίασε και χωρίς δεύτερη σκέψη εγκατέλειψε το πανεπιστήμιο και μετά από ένα περιπετειώδες ταξίδι έφτασε μαζί με 7 Ιταλούς συντρόφους του στην επαναστατημένη Ελλάδα. Αμέσως γνωρίστηκε με τον Κολοκοτρώνη τον οποίο είχε ακολουθήσει στον θρίαμβο στα Δερβενάκια, τον Παπαφλέσσα και τον Νικήτα Σταματελόπουλο. Κατά την διάρκεια του Αγώνα πολύ λίγοι γιατροί προσέφεραν τις υπηρεσίες τους στα Ελληνικά στρατόπεδα εκ των οποίων η συντριπτική τους πλειοψηφία ήταν ξένοι. Γενικά οι υγειονομικές υπηρεσίες στην Επαναστατημένη Ελλάδα ήταν ανύπαρκτες και πολύ συχνά οι σοβαροί τραυματισμοί στην μάχη οδηγούσαν σε σίγουρο θάνατο. Για τον λόγο αυτό, τα πρόσωπα που γνώριζαν ακόμη και τις βασικές αρχές της ιατρικής επιστήμης είχαν μεγάλο κύρος στην επαναστατημένη Ελληνική κοινωνία.

Σε ένα τέτοιο περιβάλλον οι υπηρεσίες του Μαυρογένη υπήρξα πολύτιμες και αναγνωρισμένες σε σημείο ώστε όταν ήρθε ο Καποδίστριας και δόθηκαν τα πρώτα αξιώματα, ο Μαυρογένης διορίστηκε πρώτος στρατιωτικός ιατρός στο στρατιωτικό νοσοκομείο της Σαλαμίνας με μισθό 70 φοίνικες και τρεις μερίδες ψωμιού. Σύμφωνα με μαρτυρίες των διοικητών του ο Μαυρογένης δεν περιορίστηκε μόνο στο να προσφέρει αμισθί τις ιατρικές του υπηρεσίες, αλλά πολέμησε με καρτερία και γενναιότητα στην πρώτη γραμμή στις μάχες της Δραμπάλας και των Δερβενίων κατά του Ιμπραήμ.

Επί Όθωνος του αναγνωρίστηκε μια μικρή τιμητική σύνταξη με την οποία έζησε ξεπερνώντας τα 100 χρόνια. Τιμήθηκε με πολλά παράσημα και διακρίσεις τόσο από τον Όθωνα όσο και απόν Βασιλιά Γεώργιο ενώ ήταν πολύ συχνά καλεσμένος στις εκδηλώσεις τους. Παρά το προχωρημένο της ηλικίας του διατηρούσε την πνευματική του διαύγεια, έχοντας όμως χάσει την όραση του. Την τελευταία του συνέντευξη την έδωσε στον δημοσιογράφο και λογοτέχνη Ζαχαρία Παπαντωνίου για λογαριασμό της εφημερίδας "Σκρίπ" το 1904. Πέθανε στην Αθήνα στις 7 Νοεμβρίου 1906, τελευταίος από τους σημαντικούς αγωνιστές του 1821.

Άρθρο του Ζαχαρία Παπαντωνίου στην εφημερίδα "ΣΚΡΙΠ" to 1904.

–1793. Το 1793 Η δόμνα Μαριώρα, σύζυγος του Νικολάου Μαυρογένη, και τα παιδία της αφιερόνουν την μονή του Αγίου Χαράλαμου στην θέση Δάφνες, στο ναό της Εκατοναπυλιανής, στον οποίο ανήκει μέχρι σήμερα.

–1794. Σε έγγραφο Παροικιάς 30 Νοεμ. 1794, «ένα χωράφι όπου έχει το μοναστήρι του εις τοποθεσία Κασούλη σύμπλιος ο ίδιος αφέντης Πετράκης Μαυρογένης.

–Το 1796 γεννιέται η ηρωίδα Μαντώ Μαυρογένους στην Τεργέστη. Απεβίωσε στην Πάρο το 1840.

–1798. Γεννιέται στην Πάρο ο αγωνιστής του 1821 ιατρός Απόστολος Ιωάννη Μαυρογένης. Απεβίωσε το 1906. Ο Απόστολος Μαυρογένης είχε υπηρετήσει ως στρατιωτικός γιατρός υπο τις διαταγές του Κολοκοτρώνη και του Παπαφλέσσα.

–1798. Ο Σακελλάριος, καντζελλάριος, αγιογράφος Γεώργιος Μοστράτος υπογράφει πωλητήριο έγγραφο της Μαριώρας Ν. Μαυρογένους στη Νάουσα στις 15 Μαΐου 1798.

–1808. Σε προικοσύμφωνο (Παροικιά, 1 Φεβρ. 1808) Μαρκάκη Πετράκη Μάτζα Μαυρογένη και Ελενάκης Τζ. Δελαγραμμάτικα «Χωράφι εις τον αυτόν τόπον το Μακρύ Λάκκωμα γονικόν του».

–1808. Το διώροφο αρχοντικό του Τζώρτζη Δελαγραμμάτη, ύστερη αναγέννηση, με μαρμάρινα σκαλιά πλαίσια στα παράθυρα και στις πόρτες, βρίσκεται στον κεντρικό δρόμο των Λευκών, δίπλα στην Αγία Θεοδοσία. Το 1808 προικοδοτήθηκε στην κόρη του Ελένη Μάρκου Μαυρογένη η οποία το 1828 το επούλησε στον εξάδερφό της Δημήτρη Παπαϊωάννου Χανιώτη, παππού εκ μητρός του μακ. Παπά Δημήτρη Ιωάν. Ρούσσου, στους κληρονόμους του οποίου υπάρχει. – *4 Το διώροφο αρχοντικό του Μάρκου Μάτζα Μαυρογένη, με τους στρογγυλούς ημικιονίσκους στην είσοδο και μεταλλαγμένη την όψη, με τους μεγάλους χώρους του 18ου αιών, που ζούσε με την πολυμελή οικογένειά του και τη μητέρα του Μαργαρίτα Μαρκοπολίτη (ενταφιασμένη στο προαύλιο της Εκατοταπυλιανής) και που υποδέχθηκε το 1828 το νέο τότε Δημοσιογράφο Νικόλαο Δραγούμη, βρίσκεται στο κέντρο της αγοράς της Παροικίας, απέναντι από τη δεύτερη βρύση του Νικ. Μαυρογένη. Η ελαιοπροσωπογραφίατου Μ.Μ..Μ. με βυσσινί επίσημο φέσι και πράσινο αντερί, βρίσκεται στη Σάλατης εγγονής του Φοινικώς Π. Μπάου-Μαυρογένη, στο παραλιακό μεγάλο διώροφο αρχοντικό της, όπου βρίσκεται και η αντίστοιχη του Ηγεμόνος Νικολάου Μαυρογένη, με την αυλή του στο Βουκουρέστι.

–1810. Το 1810 γεννιέται ο Πέτρος Μ. Μαυρογένης κτηματίας κάτοικος Παροικιάς.

–1812. Σε έγγραφο Ναούσης, 20 Αυγούστου 1812, ο οικονόμος εφημέριος Νάουσας Νταμίας Νεόφυτος καταγγέλλει τον Ιωάννη Γαβαλά από τις Λεύκες διότι παρέβη τη συμφωνία κατά την οποία όφειλε να καλλιεργεί  κτήματα του μοναστηριού και να δίδει το δέκατο από την εσοδεία των αγρών. Το έγγραφο βεβαιώνουν ο ζαμπίτης και ταχσιλδάρης Πάρου Ιωάννης Μαυρογένης και ο κοινός επιστάτης Γ. Βιτζαράς, το συντάσσει δε «ο κοινός κανκιλάριος», ιερέας, σακελλάριος Μοστράτος.

–1814. Στη σετέντζα προεστών της Πάρου, 16 Αυγούστου 1814, αναφέρεται «ενεφάνισενμίαν πανέκλαμπρον προσταγήν του εκλαμπροτάτου και περιβλέπτου πεϊζαδέ [πρίγκιπα] Κωστάκη Μαυρογένους δραγομάνου του βασιλικού στόλου…». Ο Κωστάκης Μαυρογένης ήταν ο γιός του Δημητρίου Πέτρου Μαυρογένη, γενάρχη του κλάδου των Μαυρογένηδων της Μυκόνου, και θείος της Μαντώς Μαυρογένους, ανιψιός δε του ηγεμόνα της Μολδοβλαχίας Νικολάου Πέτρου Μαυρογενη (1738-1790). Είχε νυμφευθή την Ζαχαράτη Καΐρη. Ήταν το 8ο παιδί από τα 18! Που είχε αποκτήσει με το γάμο από τις δύο γυναίκες Μαρουσώ Σκορδίλη και Ειρήνη Καλογερά. 

–1821. Καταγραφή των κοινών χρεών της Νήσου Πάρου εγείνον εις Κωνσταντινούπολιν εις εκφόρους αποστολάς κατά το τελευτάτον _ καταχωρημένον εις τον κοινόν Κώδημα καθού είς του τελευταίου χρόνου απεσταλμένων. Μ. Τσιγώνια, και Ιω. Κορτιάνου λογαριασμούς, τα οποία μένουν ενεξόφλητα τα κεφάλαια ομολογιών οι δε τόκοι αυτών είναι πληρωμένοι μέχρι του χιλιοστού οκτακοσιοστού έτους.

–1821. Παριανός αγωνιστής του 1821 ο Μαυρογένης Στέφανος. Με τσεκούρι τον κομμάτιασαν οι Τούρκοι το 1821 στην Κωνσταντινούπολη. Ο Μαυρογένης Απόστολος. Στρατιωτικός γιατρός. Φλογερός αγωνιστής. Και ο Μαυρογένης Τζαννέτος. Φιλικός. Αδελφός του ηγεμόνα στη Μολδοβλαχία Νικόλαου Μαυρογένους. Έμεινε στην Πάρο.

–1823. Σε έγγραφο του χωριού Κεφάλου (Μάρμαρα) στις 20 Οκτωβρίου 1823 προς τον υπουργό της θρησκείας σχετικά με τον Άγιο Αντώνιο «Ελάβομεν την διαταγήν του Ιερού Υπουργείου της θρησκείας διορίζουσαν τον Κύριον Στέφανον Μαυρογένην προστάτην του μεγάλου Αντωνίου και τον κύριον Αθανάσιον Ιεροκήρυκα, ηγούμενον τούτου διά να συνάγουσιν όλα τα εισοδήματα και να υποσυρθή εις τα ίδια ο σκευοφύλαξ των χωριών Κεφάλου όστις πρότερον εδιωρίσθη ηγούμενος τούτου παρά του αυτού Ιερού υπουργείου βλέπομεν ότι το υπουργείον της θρησκείας ενασχολούμενον εις αναγκαιοτέρας υποθέσεις δεν δύναται να εξετάση ακριβώς την αλήθειαν. Η Κυρία Μαδώ (Μαντώ) του Μαυρογένη διά αναφοράς της ηπάτησε το υπουργείον τούτο λέγουσα ότι είναι κτήμα πατρικόν της εις τα συγκίλια τούτου με το από κτήμα πατρικόν της είς της κοινότητος τούτο το μοναστήριον πρό χρόνων το εκαταξουσίαζεν δυναστικώς η Δόμνα του Μαυρογένους, ως εκ τούτου εφαντάζετο η απόγονος της ότι είναι κτήμα πατρικόν των ημείς λοιπόν, σεβασμιώτατε, δεν ημπορούμεν να αποχωρίσωμεν το δίκαιον της κοινότητος αλλά θέλουμεν να δικαιολογηθούμεν προς το Ιερόν τούτο υπουργείον καθώς και ο ίδιος παραστάτης μας θέλει σας πληροφορήσει όλην την αλήθειαν δια να μην απατάται και διατάττει τοιαύτας επιταγάς παρακαλούμεν λοιπόν να μη νομίσητε τούτο μας το φέρσιμον απείθειαν προς την σεβαστήν διοίκησιν μένομεν με όλον το σέβας. Τη 20 Οκτωβρίου 1823 των χωρίων Κεφάλου. Υπογράφουν οι: πρωτέγδικος Παροικίας Μπάος, Μιχαλής Φιλίνης κ.α.

Ομολογία Γεωργίου Μαυρογένη γρ. 5750 και η Ζαχαρούλα Νικ. Μαυρογένους.

–1823. Στις 19 Ιουνίου 1823 επιστολή της Μαντώ Μαυρογένους από την Τριπολιτζά.

–1824. Τη 17 Σεπτεμβρίου 1824 εν Κρανίδιω Ανεγνώσθησαν αναφοραί Ναξίων, Παρών και Αντιπαρίων, όμου και αναφορά Μάρκου Μ. Μαυρογένη Βουλευτού Πάρου.

–1827. Σε έγγραφο της 15 Απριλίου 1827 της Παροικιάς Πάρου μαρτυρείται ο Ζωρζάκης Μαυρογένους.

–1827. Καταγραφή των (μερικών) χρεών των κοινοτήτων του κάθε Μέρους κοινού της Πάρου εις την Κωνσταντινούπολιν. 17 Απριλίου 1827.

Ομολογία Ζωρζάκη Μ. Μαυρογένους Κεφάλαιον γρ. 500.

–1829: 9βρίου 27. Μαθητευόμενοι εις την Αλληλοδιδακτικήν Σχολήν της πόλεως Παροικιάς

Μαυρογάνης Στέλιος ετών 14 (σωστό Μαυρογένης)και ο Μαυρογένης Κωνσταντίνος ετών 7.

–1829. Σε πληρεξούσιο του 1829 αναφέρεται ο Μ. Μ. Μαυρογένης

–1831. Σε έγγραφο Παροικιάς, 20 Απρ. 1831, μνημονεύεται «το αμπέλιον κείμενο εις την Αμπέλαν πλησίον ο οικονόμος Βατιμπέλας.

–1835. Αίτηση της Ραλλού Σούτσου κόρη του Νικολάου Μαυρογένη και σύζυγος του Δ. Σούτσου στις 14 Οκτωβρίου 1835 προς την Νομαρχία Κυκλάδων ζητεί όπως παραχωρηθή ως ιδιοκτησία της η μονή του Αγίου Αντωνίου, προβάλλουσα κληξρονομικούς λόγους. Η αίτησή της απερρίφθη τον Μάιο του 1836 ως μη ευσταθούσα.

–1840. Το 1840 πεθαίνει και ενταφιάζεται στην Πάρο η ηρωίδα Μαντώ Μαυρογένους. Το ίδιο έτος Δήμαρχος Πάρου ο Μαρκάκης Μάτζας – Μαυρογένης. Η Ελένη Μάτζα Μαυρογένη με την αδερφή της Μαρουσώ Δελαγραμμάτη σαβανώνουν την Μαντώ, στο σπίτι της συγγενικής οικογένειας Βατιμπέλλα που την φιλοξενούσε. Σε αυτή την οικία της Παροικιάς υπάρχει εντοιχισμένη πλάκα που γράφει «Εν τη Οικία ταύτη, απέθανε η τον Πυρσόν της Ελληνικής Ελευθερίας, κρατήσασα, Μαντώ η Μαυρογένους».

–1843. Στις 3  Οκτωβρίου 1843, επεισόδια στις εκλογές της Παροικιάς. Το σχετικό έγγραφο αναφέρει «σφοδρά φιλονικία»! Ο Δήμαρχος Θ. Καμπάνης κατηγορείται πως στον εκλογικό κατάλογο είναι εγγεγραμμένοι ανήλικοι. Ο Δήμαρχος αποχωρεί μαζί με τους υποστηρικτές του και κατηγορεί τους «περί τον Ζ. Μαυρογένην υποκινήσαντες οχλαγωγούς τινάς»! Οι εναπομείναντες 170 ψηφοφόροι προχωρούν στην εκλογή εκλογέων! Θεωρούν δε, ότι η εκλογή είναι νόμιμη εφ’ όσον είναι σαφώς περισσότεροι (170 έναντι 84 που απεχώρησαν με τον Δήμαρχο).

–1843. Στις 16  Οκτωβρίου 1843 η συνέλευση των εκλογέων διελύθη λόγο μη παρουσίας του δημάρχου Πάρου Καμπάνη. Η συνέλευση προσκάλεσε εγγράφως τον Δήμαρχο να παρευρεθεί την επομένη.
Ο δήμαρχος Πάρου Θ. Καμπάνης και ο γραμματέας Χαμάρτος πραγματοποιούν συνέλευση προς εκλογήν πληρεξουσίων και υπογράφουν το σχετικό έγγραφο στο οποίο αναφέρουν τους κατά τη γνώμη τους, νόμιμους εκλογείς:

Παροικιά: Φρ. Κρ. Μαύρος, Δημήτριος Δελαγγραμάτης, Γεώργιος Μαύρος, Ιωάννης Δελαγραμμάτης, Αντώνιθος Δελαγραμμάτης, Δημήτριος Πρωτόδικος.

Ωλίαρος: Αναγνώστης Τριαντάφυλλος, Βασίλειος Φαρούπος.

Στην Νάουσα, στα Μάρμαρα, στον Κώστο, Τσιπίδο και Δραγουλά, αναγνωρίζει τους ίδιους με την αντιπολίτευση. Για τους εκλογείς των Λευκών αναφέρει: «εκλεγχθέντες οχλαγωγικώς εν απουσία του ειδικού παρέδρου προσβληθέντος και αποχωρήσαντος και ξυλοκοπηθέντος των πολιτών»! Πάντως ο πάρεδρος Λευκών Κ. Χανιώτης, υπογράφει το έγγραφο των αποτελεσμάτων την 8/10.

Στο ίδιο έγγραφο αναφέρεται πως εξελέχθησαν πληρεξούσιοι οι Φραγκίσκος Κρ. Μαύρος και Δ. Δημητρακόπουλος. Δηλαδή όλη η φασαρία έγινε για να εκλεγεί ο Φρ. Μαύρος στην θέση του Ζ. Μάτσα Μαυρογένη!

–1843. Σε ονομαστικό κατάλογο των εκλογικών αποτελεσμάτων Νάουσας στις 27 Οκτωβρίου 1843 βεβαιώνει το μέλος του Δημοτικού συμβουλίου Πάρου Μ. Μαυρογένης ναι Ν.Μ. Μαυρογένης.

–1846. Έγγραφο Παροικιάς, 23 Απρ. 1846, απευθυνόμενος προς τον Π.Μ. Μαυρογένη «εις απάντησιν της από 27 παρελθόντος μηνός Μαρτίου επιστολής σας, σας ειδοποιώ τα μειναντα κτήματα και κατακρατούμενα από την σύζυγο του φρενοβλαβούς Στεφ. Μαυρογένους είναι τα ακόλουθα (…) εις έτερος [αγρός] κατά την θέση Πυργάκης (Παροικιά)».

–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 45χρονος κτηματίας Ζώρζης Μαυρογένης και ο 39χρονος κτηματίας Μαυρογένης Μ. Πέτρος.

–1854. Έγγραφο του δημάρχου Πάρου Π. Μ. Μαυρογένη, Φεβρ. 1854 αναφέρονται τα Καστροβούνια (περιοχή νεκροταφείου Παροικιάς).

–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μαυρογένης Ιωάννης του Πέτρου, 28 ετών κτηματίας.

–1885. Το 1885 γεννιέται ο Μαυρογένης Ιωάννης του Μάρκου κάτοικος Παροικιάς.

–1903. Στα 1903 έχουμε τις εκλογές για την ανάδειξη Δημάρχων, Δημαρχικών παρέδρων και Δημοτικών Συμβούλων.

Για την υποψηφιότητα ως Δημαρχιακού Παρέδρου στην Παροικιά, η εφημερίδα «Αιγαίον» γράφει στις 30 Αυγούστου 1903:  Δημαρχικοί άρεδροι εξελέγησαν στην Παροικιά ο Νικηφόρος Κυπραίος, ο Αλέξανδρος Μαυρογένης και ο Ανδρέας Γ. Παπακωνσταντίνου και Δημοτικοί Σύμβουλοι του Δήμου Πάρου (Παροικιάς) οι: Κων. Ν. Κονδύλης, Στυλ. Ξ. Καμπάνης, Δ. Μαύρος, Δ. Αργυρόπουλος, Ανδρ. Ψαράκης, Ανδρ. Βαρούχας, Νικ. Βάλληνδρας, Ιωάν. Δ. Βιάζης.

–1903.Ο Πέτρος Μπάος μόλις προ πενταμήνου είχε εκλεγεί για δεύτερη φορά δήμαρχος Παροικιάς. Οι άλλοι δήμαρχοι της Πάρου ήταν, από τον Αύγουστο 1903 οι Νικ. Αλιπράντης των Λευκών (Υρίας), Σ. Περράκης της Μαρπήσσης και Γ. Κονταρίνης της Νάουσας. Ο Μπάος καταγόταν από την Σίφνο. Ήταν γιός του Κωνσταντίνου Μπάου που είχε γεννηθεί στη Σίφνο γύρω στα 1820. Ήταν ειρηνοδίκης και είχε αποκτήσει τον Πέτρο Μπάο, δήμαρχο Πάρου (σύζυγος του η Φοινικώ Μαυρογένη), τον Αντώνιο Μπάο (σύζυγος του η Αννεζώ Δελαγραμμάτη) και την Μαρουσώ Μπάου (σύζυγός της ο γυμνασιάρχης Θεμ. Ολύμπιος.

–1907. Στις 27 Δεκεμβρίου 1907 ο 24χρονος Τελωνιακός Υπάλληλος από την Πάρο Αθανάσιος Δαμίας του Αλέξανδρου και της Ερατώς Μαυρογένη [κάτοικοι Πάρου] παντρεύεται στην Ερμούπολη την 19χρονη από την Σύρο Μαρία Δημητριάδη, του Πέτρου και της Ζωή Τζανέτου.

–1910. Ο Μάρκος Πέτρου Μαυρογένης γεννήθηκε στην Πάρο πέθανε στην Κέρκυρα στις 24 Δεκεμβρίου του 1910. Διακρίθηκε για το διοικητικό του έργο της Κρατικής υπηρεσίας ως Έπαρχος και ως διευθυντής του Καπνεργοστασίου Κερκύρας. Μετά την συνταξιοδότησή του έζησε το υπόλοιπο της ζωής του μαζί με την οικογένειά του στην Κέρκυρα.

–1911, Ο Πέτρος Μάρκου Π. Μαυρογένης, εγκαταστάθηκε στην Κέρκυρα λόγω της υπηρεσίας του πατέρα του, εκεί εξασκεί το επάγγελμα του ιατρού.

–1946. Στον εκλογικό κατάλογο της Παροικιάς του 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο συνταξιούχος  Μαυρογένης Ιωάννης του Μάρκου κάτοικος Παροικιάς.

–1950. Το 1950 απεβίωσε ο Μαυρογένης Ιωάννης του Μάρκου κάτοικος κοιν.  Παροικιάς.

 

Μαυροθαλασσίτης:

–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 45χρονος εργάτης Ιωάννης Μαυροθαλασσίτης.

 

Μαυροϊωάννης ή Μαβροϊωάννης: Το επώνυμο Μαυροϊωάννης, απαντά και στη Νάξο κατά την Τουρκοκρατία.

–1606. Προικοσύμφωνο Πέτρου Αντ. Κυρίτζη και Καλής Τζ. Μαυροϊωάννη. Κέφαλος, Μάρμαρα 20 Οκτωβρίου 1606.

«+Εν ονόματι του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού αμήν. Έτει από της ενσάρκου του Χριστού οικονομίας, 1606 Οκτωμβρίω 20 εν τη νήσω Πάρω εν Καστελλιώ Κεφάλω εις χωρίον λεγόμενον Μάρμαρα εις τον οίκον του κυρ Τζανή Μαυροϊωάννη συμφωνία υπανδρείας ποιούν αμφότερα τα δύο μέρη το έν μέρος ο κυρ Τζανής Μαυροϊωάννης και το έτερον μέρος ο μαστρ’ Αντώνης Κυρίτζης με γνώμην και βούλησην των συμβίων τους ο μέν διά να πάρη του άνωθεν μαστρ’ Αντώνη ο υιός ονόματι Πέτρος την θυγατέρα του άνωθεν κυρ Τζανή ονόματι Καλή διά γυναίκαν του νόμιμην και ευλογητικήν καθώς ορίζει η αγία του Χριστού Εκκλησία, πρώτον τάζει ο ρηθείς κύρ Τζανής προς την αυτού θυγατέρα, διά χάριν προικός, πρώτον μέν σπίτι να του αφήση πλησίον του μαστρο Ιωάννη Καρπούζη με το να κτίσουν μαζί με τον μαστρ’ Αντώνη ακόμη και το μαγαζέ πλησίον του κυρ Κωνσταντή Σκορδίλη και αυτό εδικόν των, το αμπέλι το μισό πλησίον του κύρ Μιχάλη Νταμιράλια και το μισό πατητήρι, φυλάσσοντας το ποτιστικό στην Βρύση το χωράφι ως καθώς ευρίσκεται πλησίον κύρ Μιχάλης Νταμιράλια και κύρ Νικόλαος Αρμπάς, με ελιές, με ρουδιές με όλα τα δέντρα και αυτό εδικόν της. Εις τον Χοιρόλακον το χωράφι πλησίον του κυρ Μάρκου Νταμιράλια ως καθώς ευρίσκεται εις τον Αντικέφαλον το χωράφι ως καθώς ευρίσκεται πλησίον κύρ Γεώργης Σκορδίλης. Ακόμη εις τον αυτόν τόπον απόξω ως ευρίσκεται εμισό την Βλυχάδα το χωράφι πλησίον του κύρ Χρούση Μουδάτζου. Ακόμη εκεί κοντά το χωράφι όπου έχω απέ τον κύρ Ροδ… πλησίον παπά Μανουήλ Λιπράντος, ακόμη από … στου άνωθεν κύρ Φραγκούλη τον κήπον έτερον κομμάτι και αυτό εδικόν της. Παπλώματα τέσσερα, μαξωτά δύο, ένα κόκκινο και ένα πετζάντο και δύο λινά… άσπρο, σεντόνια ζυγιές πέντε, δύο… τα τρία σκλέτα, μαξιλάρια ζυγιές έξι, κουρτούνες τρείς μια… και ασπροκεντητή και έτερη σκλέτη. Χειροκουρτίνα την ουρανία τηλάρι με μαλλί και … μία σκουτέλια δύο και στανιάδες δύο, ακόμη και στάνια έτερα εννέα, λύχνος της βίδας, … κολωνάτη και … ατζαλένη … ένα χάλκωμα και την άλλη μασαρία κατά την τάξιν να μην της λείπει τίποτες, μαντήλια, μπόλιες, πετζέτες, πήχες 40, ήτοι σαράντα, πάγκον έναν, κασέλες δύο, όποιες θέλει, τραπέζι ένα, καμιζόλα κόκκινη και παγονάτζα τη νέα όπου έχει και έτερη κόκκινη εκείνη που φορεί πουστοπράτζολα φτηλάτα ζύγην μίαν, έτερα βελουδένια ζυγιές δύο, μαργαριτάρι χρυσό, 10 ήτοι δέκα, δακτυλίδια μαλαματένια, τέσσερα και έτερο σουλιτάρι μαλαματένιο, σκολαρίκια ζυγήν μίαν, τις κασέλες της που έχμε και αυτές εδικές της, πουνταρέλα ντουζίνα μισή, αγελάδα μίαν, της γαϊδάρας το πουλάρι και αν κάμη και η φοράδα πουλάρι και αυτό εδικόν της. Βουτζία τρία, ήτοι 3. Το εικονοστάσι τον Θεολόγο ήτοι της μάνας της και τούτο να εορτάζη την μίαν όποιαν θέλει. Ταύτα πάντα και την ευχήν μας. Ακόμη και το χωράφι στα Μάρμαρα πλησίον του μαστρο γαλανού μετά τον θάνατόν μας και αυτό εδικόν της.

+Από το έτερον μερος τάζει και δίνει ο ρηθείς μαστρ’ Αντώνης προς τον αυτού υιόν διά χάριν προικός το αμπέλι την φυτείαν εις τον Κάμπν πλησίον του κύρ Αλεξανδή Κυρίτζη, του αδελφούν του, εις το χωρίον του Μαρμάρου, το χωράφι του Μπονοφάτζου ως καθώς ευρίσκεται πλησίον του κύρ Ιωάννη Ρούσου φυλάσσοντας να παίρνει ο πατέρας του ένα σπιτότοπο, ακόμη ένα κοντά από κάτω να κατεβάση τον τοίχον από πέρα στη γωνία του καντουνιού του χωραφιού του Αγίου Αντωνίουνα πάγη στη γουνία στο καντούνι του Μιχάλη Σκορδίλη στο Λιβάδι το χωράφι το εμισό ως καθώς ευρίσκεται με ποτιστικά, πλησίον του Νικόλα Θολόγου Λουκή και Νικόλα Γεωργίου Ρούσου φυλάσσοντας να παίρνει ο πατέρας του στο απάνω πηγάδι ήγουν το κτίσμα να έχη ένα ποτιστικό ορδινάριο, και πάλε μετά τον θάνατόν του να είναι το εμισό δικόν του το χωράφι στα Σκημπιά πλησίον κύρ Γεώργιος Γεμελιάρης και κύρ Γεώργιος Πούλιος το χωράφι στα Λακκιά πλησίον παπα Μανουήλ Λιπράντος, ως καθώς ευρίσκεται το αλώνι στον Άγιον Γεώργιον πλησίον κύρ Γεώργιος Λέφας με μαρ… ως καθώς ευρίσκεται ακόμη και ως εκεί κοντά να κατεβάση τον τοίχον και ως το Ξυλοκερατάδι, στο Μαυρολιό την πάρτη μου που έχω απέ τον Ζαχαρία και αυτό εδικόν του, σεντόνια ζυγή μίαν κεντητή, πάπλωμα γερανιό, ένα στρώμα με το μαλλί, μαξελάρια αμπελοφύλλητα, ζυγήν μίαν, στάνια κομμάτια δώδεκα, καντηλέρι ένα, δακτυλίδι μαλαματένιο ένα…, μαντήλια δύο, ρούχα … φίνες τρείς και ένα φερετζέ ήτοι ζυγιές τρείς, δύο που έχει και έτερη να την έχη ράστη ήτοι θοταργόν του και ένα σηπέτο έδωσε ένα ήτοι … βουτζιά τρία διά την ζωστροφήν του να .. .. .. μαγέρεμα να μην του λείπη. Ταύτα πάντα και την ευχήν μας και εάν .. .. .. να τους είναι απέ του άλλου χωρίς κληρονόμον να στρέφουνται τα πράγματα εις τους πρόσιμους εδικούς έτζι είπαν και εσυνιβάστηκαν και οι δύο μερίδες με θέλημα και με καλήν τους γνώμην και όποιος ήθελεν αλληλογήσει απέ τα δυό μέρη να πέφτη εις πένα και κοντάνα της αυθεντιάς ρεάλια 8, ήτοι οκτώ, τα ήμιση της αυθεντίας και τα ήμισυ της … μερίδας, επροσκάλεσαν και παρακαλετούς και αξιοπίστους μάρυρας τον κύρ Τζανή Σκορδίλη και κύρ Ιωάννη Παδιάτη και κύρ Νικολό Ιωάννου Ρούσσο και κύρ Γεώργη Σκορδίλη. –Πρωτοπαπάς και νοτάριος Κεφάλου με θέλημα των δύο μερίδων έγραψα και εσφάλησα. (ΠΑΡΙΑΝΑ ΜΕΛΕΤΗΜΑΤΑ ΤΟΜΟΣ Α’ σελ. 164)

–1654, Έγγραφο Πάρου στις 12 Αυγούστου 1654 αναφαίρει τον Γεωργάκη Μαυροϊωάννη.

–1665. Σε έγγραφο την 1η Απριλίου 1665 αναφέρεται ο Γεώργιος Μαβροϊωάννης.

–1682. Σε έγγραφο στις 17 Δεκεμβρίου 1682 αναφέρεται ο Γεώργιος Φραντζέσκου Μαυροϊωάννης

–1750. Σε έγγραφο Τζιπίδου στις 24 Μαρτίου 1750 αναφέρεται ο Πετράκης Μαυροϊωάννης.

 

Μαυροκέφαλος: Βυζαντινό σύνθετο παρωνύμιο, από το μαύρος και το κεφάλι. Ο γενάρχης του παριανού κλάδου είναι ο Ιωάννης Μακροκέφαλος που ήρθε στην Πάρο από την Κεφαλονιά. Κλάδος της οικογένειας σήμερα σε Πειραιά και Αθήνα.

–1829: 9βρίου 27. Μαθητευόμενοι εις την Αλληλοδιδακτικήν Σχολήν της πόλεως Παροικιάς

Μαυροκέφαλος Νικ. Ετών 12.

–1833. Σε κατάλογο της εν Παροίκια Ελληνοδιδακτικής Σχολής μαθητευόντων παιδιών στις 28 Απριλίου 1833 αναφέρεται ο Γ. Μαυροκέφαλος.

–1840. Ιωάννης Μακροκέφαλος (γεννημένος γύρω στο 1840 στην Κεφαλονιά και μόνιμος κάτοικος Πάρου από το 1865, με κάθε επιφύλαξη ) παντρεμένος με Κατερίνα Σαρρή, έκανε 9 παιδιά από τα οποία έμεινε στην Πάρο.

–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 33χρονος μυλωνάς Νικόλαος Μαυροκέφαλος και ο Παναγής Μαυροκέφαλος 39 ετών μυλωνάς.

–1869. Μιχάλης Μαυροκέφαλος του Ιωάννη γεννήθηκε το 1869 στην Πάρου ο οποίος παντρεύτηκε την Αικατερίνη Σαρρή μετοίκησες στην Μύκονο του ___. Ο γιός του ___ Μαυροκέφαλος υπήρξε φαροφύλακας στην Μύκονο.

–1871. Μαυροκέφαλος Παναγιώτης του Ιωάννη γεννήθηκε το 1871 στην Πάρο. Ήταν ναυτικός, έζησε και παντρεύτηκε στη Σαντορίνη (Κοντοχώρι) την Λεμονιά Πλατή. Πέθανε το 1958

–1877. Νικόλαος Μακροκέφαλος του Ιωάννη (1877-1942) φαροφύλακας στον Αϊ Γιάννη Δέτη και παντρεμένος με τη Ζαμπουλα Μουρλά. Είναι ο μόνος από τα 9 παιδιά του Ιωάννη που έμειναν στην Πάρο.

–Μαυροκέφαλος Μανόλης του Ιωάννη γεννήθηκε στην Πάρο το ___ και μετοίκησε στην Σύρο το___.

–Μαυροκέφαλος Γεώργιος του Ιωάννη γεννήθηκε στην Πάρο το ___ και μετοίκησε στην Αθήνα το ____.

–Μαυροκέφαλος Στέλιος του Ιωάννη γεννήθηκε στην Πάρο το ___ και μετοίκησε στην Αθήνα το ____.

–Μαυροκέφαλος Γεράσιμος του Ιωάννη γεννήθηκε στην Πάρο το ___. Ήταν ναυτικό ο οποίος πέθανε από φωτιά σε καράβι.

–Φλώρα Μαυροκέφαλου του Ιωάννη ήταν παντρεμένη με τον ___ Μπαρμπαρή από τους Αγίου Αναργύρους της Παροικιάς.

–Ιωάννης Μαυροκέφαλος (1922-2012) παντρεμένος με Αγγελική Πρωτολάτη. έφυγε από την Πάρο στα 18 του και έγινε ναυτικός. Έμενε στην περιοχή Χάλαρα Παροικιάς.

–Το 1922 γεννιέται ο Μαυροκέφαλος Ιωάννης του Νικολάου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.

–Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1946 είναι εγγεγραμμένος ο Μαυροκέφαλος Ιωάννης του Νικολάου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.

–Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Καστρουνή Ευαγγελία όνομα συζύγου Φώτιος, όνομα πατρός Νικόλαος Μαυροκέφαλος.

–Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Μαυροκέφαλου Ζαμπούλα, όνομα συζύγου Νικόλαος όνομα πατρός Δημήτριος Μουρλάς.

–Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Μαυροκέφαλου Μαρουσώ του Νικολάου. Αργότερα ως μοναχή Φεβρονία στη μονή του Αγίου Αρσενίου. Απεβίωσε το 2004.

 

Μαυρομμάτης ή Μαυρομάτης: Η οικογένεια Μαυρομμάτη είναι βυζαντινής καταγωγής και ήταν εγκατεστημένη στις Κυκλάδες από την αρχή της Φραγκοκρατίας, όπως στη Νάξο, όπου τον 17ο αιώνα φεουδάρχες ήταν οι Μαυρομμάτηδες.

H οικογένεια Μαυρομάτη ήταν από τις γνωστότερες και αξιόλογες οικογένειες της Πάρου, από τον 16ο αιώνα ως τα μέσα του 20ου αιώνα. Σήμερα συνεχίζει από θηλυγονία (βλέπε οικ. Κουζούμη κ.α.).

Γνωστός είναι ο επίτροπος Θεόδωρος Μαυρομάτης (1578), ο μητροπολίτης Ναυπάκτου και Άρτας από την Αντίπαρο Νεόφυτος Μαυρομάτης (1662-1746), ο  Αντώνιος Μαυρομάτης που σε ενθύμησή του, στα 1733, περιγράφει τον σεισμό που συνέβη τότε στα νησιά των Κυκλάδων και παντού, ήταν παγκόσμιος, σημειώνει, με αποτέλεσμα ο Ναός της Εκατονταπυλιανής να πάθει σοβαρές ζημιές, ο «αφέντης» Φραγκίσκος Μαυρομάτης (1752), ο Πέτρος Μαυρομμάτης Δήμαρχος Πάρου το 1856, ο συμβολαιογράφου Πάρου Αντώνιος Μαυρομμάτης (1879), πολλοί ιερείς και ιερομόναχοι κ.α. Κλάδος της παριανής οικογένειας μεταπήδησε στην Σύρο από το 1870 περίπου, πατριάρχης τους ο Αριστείδης Μαυρομάτης.

Οι Μαυρομάτηδες όπως και οι Κονδύληδες υπήρξαν μια «μικτή δογματική οικογένεια».
–1578. Γράμμα του επιτρόπου της Μονής στην Πάρο Θεοδώρου Μαυρομάτη (Παροικιά, 2 Νοεμβρίου 1578).

–1652. Ίδρυση στην Πάρο αγιοταφίτικου μετοχίου κατά το έτος 1652 απριλίω 15.

Της Πάρου αδελφάτα «Χώρα Παροικιάς»

+Θοδωρής Μαυρομμάτης, η γυνή Γιακουμίνα, υιός Γεώργης.

–1662. Ο μητροπολίτης Ναυπάκτου και Άρτης Νεόφυτος ήταν της οικογένειας Μαυρομμάτη, γεννημένος στην Αντίπαρο, στα 1662-1746. Από πλούσιους γονείς, τον Αντώνιο Μαυρομμάτη και τη Μαρία, το γένος Αβαστάγου. Σπούδασε στην Πατριαρχική Ακαδημία της Κωνσταντινούπολης.

–1672. Σε αίτημα των παριανών προς τον προϊστάμενο της γαλλικής επαρχίας Πατέρα της Καθολικής Εκκλησίας  Jacques Dinet για να ζητήσουν πατέρες της καθολικής εκκλησίας έρθουν στην Πάρο. «Ταπεινοπρεπώς παρακαλούμεν την πανοσιώτη σας, ωσάν προηγούμενος οικουμενικός και πατριάρχης της αγίας και υπέρ ενδόξου συντροφιάς υου ιησού να συγκλύνη εις το να μας έλθουν ωδε εις τον τόπον μας πατέρες δια να κατοικήσουν εδώ έως εις τα άλλα νησιά δια να ημπορέσωμεν και ημείς να λάβωμεν εκείνη την βοήθειαν και ωφέλειαν της ψυχής μας μαζί κα την επιστήμην δια τους μεταγεναστέρους μας, επειδή ξεύρωμεν καλότατα ότι πως η πανοσιώτησας και η τρισκία της όλα ο σκοπός και ο πόθος αλλο δεν είναι εις όλα τα πάντα μόνον να γυρέψετε την μεγαλύτερην δόξα του Θεού και της σωτηρίας των ψυχών εις κάθε τόπον όπου ευρίσκονται…»

Πάρος: εν έτι σωτήριω 1672 εν μήνι μαίω (29) εις το παλαιόν: + Ταπεινός Μητροπολίτης Παροναξίας Μελέτιος.

Το πιο πάνω αίτημα υπογράφουν χριστιανοί, καθολικοί και ορθόδοξοι, κατοίκων της Νάουσας μεταξύ άλλων και ο Γεώργιος Μαυρομμάτης.

–1691. Ο πάριος Μητροπολίτης Νεόφυτος Μαυρομμάτης απεφοίτησε της πατριαρχικής Σχολής το 1691-92, κατέστη Αρχιεπίσκοπος Σαντορίνης παραιτήθεις το 1697 υπέρ του Ζαχαρία Γύζη.

–1703 ο πάριος Νεόφυτος Μαυρομμάτης ανεδείχθη το 1703 Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Άρτης. Το 1722 παραιτούμενος του θρόνου απεσύρθει στο Άγιον Όρος και την ιερά Μονή των Ιβήρων.

–1710. Το 1710 αναφέρεται «το περιβόλι του Μαυρομμάτη σύμπλιος οικονόμος Παροικιάς Νταμέτζος, σύμπλιος αμπάτες [καθολικός ιερέας ή ηγούμενος] Βιτζαράς».

–1714. Ο Μητροπολίτης Νεόφυτος Μαυρομμάτης γενόμενος κάτοχος ικανής οικογενειακής περιουσίας στην Αντίπαρο το 1714, την δαπάνησε σε κοινωφελή έργα.

–1720. Στην πλάκα του τάφου του πάριου Ιεράρχη Νεόφυτου Μαυρομμάτη στη Μονή Μεγίστης Λαύρας Αγίου Όρους, το οικόσημο της οικογένειας που φέρει σαν έμβλημα πέντε μάτια. Ο θυρεός φέρει στην κορυφή κρίνο και περιβάλλεται από διακόσμηση ιταλικού τύπου του 17ου αιώνα. Κάτω από το οικόσημο υπάρχει η παράδοξη χρονολογία ΑΨΚ (:1720), που είναι περίεργο γιατι χαράχτηκε στην ταφόπλακα του Νεοφύτου Μαυρομμάτη, αφού αυτός απεβίωσε το 1746. Το οικόσημο περιβάλλει επίσης η επιγραφή: ΩΔΕ ΤΟ ΔΕΜΑΣ ΚΕΙΤΑΙ ΤΟΥ ΝΕΟΦΥΤΟΥ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΤΕ ΚΑΙ ΑΡΤΗΣ ΤΟΥ ΑΡΧΙΘΥΤΟΥ ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗΣ ΤΟ ΓΕΝΟΣ ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟΓΕΝΩΝ ΟΝ Η ΤΡΙΑΣ ΕΓΓΡΑΨΟΙ ΕΝ ΒΙΒΛΩ ΖΩΝΤΩΝ.

–1729. Όπως σημειώνει σε ενθύμηση του, σις 29 Οκτωβρίου 1729, στην Παροικιά ο Αντώνης Μαυρομμάτης, «Επιδημία πανώλης θερίζει πολλούς, και τα παιδιά, στην Πάρο, από 12 χρονών και κάτω».

–1730. Πρακτικό εκλογής απεσταλμένου του κοινού της Παροικιάς στην Κωνσταντινούπολης στις 28 Ιανουαρίου 1730 μαρτυρείται ο Αντώνης Μαυρομμάτης.

–1732. Η Ανθούλα και ο Φραντζέσκος Γερμανής δίδουν στην κόρη τους Ειρήνη δύο εικόνες της Παναγίας Ζωοδ. Πηγής και του Τιμίου Προδρόμου (προικοσύμφωνο Νικ. Μπελώνια και Ειρήνης, Νάουσα 2 Νοεμ. 1732) και β ο Ι. Μαυρομμάτης ανάμεσα στις εικόνες δίδει στην κόρη του Μαρία «έτερη της Ζωοδόχου Πηγής να την δεκαπεντίζει εν όσω ζή». Γ. Μαυρομμάτης, αγωνιστής του 1821.

–1733. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 4 Ιανουαρίου 1733, αναφέρεται ο Αντώνης Μαυρομμάτης.

–1734. Στις 24 Φεβρουαρίου 1734, οι προεστοί και επίτροποι του κοινού Παροικιάς Πάρου, με συστατικό γράμμα βεβαιώνουν ότι ο κάτοικος του νησιού τους, γαλλικής καταγωγής, Γιόζε Ντάλες, δια της βίας και παρά τη θέλησή του συνεργάστηκε με ξένους πειρατές, ένας εκ αυτών είναι ο Αντώνης Μαυρομμάτης.

–1739. Πρακτικό εκλογών κατά την Γεν. Συνέλευση στις 30 Αυγούστου 1739 απεσταλμένου των κοινών της Πάρου στην Κωνσταντινούπολη, εκλέγουν τον Νικόλαο Μαυρογένη, προκειμένου να διαπραγματευθεί τα οικονομικά θέματα του νησιού. Αναφέρεται ο Φραγκέσκος Μαυρομμάτης κάτοικος Κεφάλου.

–1741. Για την εκλογή απεσταλμένων στην Κωνσταντινούπολη από τα κοινά της Παροικιάς στη Γενική συνέλευση το 1741 αναφέρεται ο Φραγκέσκος Μαυρομμάτης από τα χωριά του Κεφάλου.

–1741. Τα κοινά της Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 20 Ιουλίου 1741, αποφασίζουν να συντάξουν γράμμα υπερασπίσεως του συμπατριώτη τους άρχοντα Νικόλαου Μαυρογένη, εναντίων των συκοφαντών κατοίκων της Νάξου, οι οποίοι τον κατηγορούν για συνεργασία με τους πειρατές, υπογράφει και ο Αντωνάκης Μαυρομάτης, ο Φραγκέσκος Μαυρομάτης από τον Κέφαλο.

–1741. Κατά τη Γενική Συνέλευση, της 18 Νοεμβρίου 1741, οι προεστοί και κοινοτικοί εκπρόσωποι της Παροικιάς Πάρου, αποφάσισαν να συλλάβουν, να φυλακίσουν και τέλος να εκτοπίσουν από το νησί τους τον συντοπίτη τους Ιωάννης Βασιλάκης, λόγω του σκανδαλώδους τρόπου της ζωής του και άλλων ανάρμοστων πράξεων. Υπογράφει ο Αντώνης Μαυρομμάτης.

–1749. Σε εκλογή απεσταλμένου για την Κωνσταντινούπολη από τα κοινά της Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 12 Οκτωβρίου 1749, μαρτυρείται ο Φραγκέσκος Μαυρομάτης.

–1750. Ο λογιώτατος σιόρ Φραγκεσκάκης Μαυρομμάτης, εκ μέρους των πέντε χωριώς του Κεφάλου (Λευκών, Τζιπίδου, Μαρμάρων, Δραγουλά, Κώστου), εκλέγεται ως εκπρόσωπος, μαζί με τους εκπροσώπους και των άλλων κοινών (Παροικιάς και Νάουσας) [της Παροικιάς ήταν ο σιόρ Βιτζέντζος Ντεφραγκέσκη και της Νάουσας ο σιόρ Βατιμπέλας] κατά τη Γεν. Συνέλευση των κοινών της Πάρου, στις 23 Αυγούστου 1750, για να μεταβούν στην Κωνστντινούπολη και να ρυθμίσουν με τις τουρκικέ αρχές τα φορολογικά θέματα του νησιού τους.

Το πρακτικό εκλογής υπογράφουν εκ μέρους των κοινών του Κεφάλου (Δραγουλά και Μαρμάρων) οι: οικονόμος Σκορδίλης, χωρεπίσκοπος Γεμελιάρης, πρώην Χαρτοφύλαξ Παπαδόπουλος, παπα-Φραγκίσκος Βατιμπέλας, σακελλίος Παπαδόπουλος, Δημήτριος ιερεύς Άγουρος, Στέφανος ιερεύς Γαβαλάς, Νικολός Σκορδίλης, Δημήτριος Μπαζέγιος, Νικολάκης Ντελαγραμμάτικας, Πέτρος Μουδάτζος, επίτροπος Κεφάλου και του Τζιπίδου οι: Αναγνώστης Τίτζος, Δημήτριος Σκορδίλης, Στρατής Τζαννής, Μανουήλ ιερεύς Παΐσιος, Κωνσταντίνος Σκιαδάς, Γεώργιος Τζαννής, Γεώργιος Αβάζος, επίτροπος Μενέτος Σιαδάς, επίτροπος Λευκών.

–1752. Το 1752, Το κοινό της Παροικιάς Πάρου, με γράμμα τους προς τους εγκατεστημένους στην Κωνσταντινούπολη συμπατριώτες τους, τους παρακαλούν να συνδράμουν και βοηθήσουν την εκεί απεσταλμένη τριμελή επιτροπή του νησιού τους, για να επιτύχουν μείωση των φορολογικών επιβαρύνσεων, εκ μέρους των οθωμανικών αρχών. Υπογράφουν… ο αφέντης Φραγκέσκης Μαυρομμάτης.

–1755. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 23 Αυγούστου 1755 μαρτυρείται ο Αντώνης Μαυρομμάτης.

–1775. Στις 25 Οκτωβρίου 1775 ο ιερέας Γεώργιος Μαυρομμάτης υπογράφει το προικοσύμφωνο του Μανώλη Ανουσάκη και Μαρίας Ι. Ταμιράλια στον Τζιπίδο.

1787. το 1787 γεννιέται ο Βικέντιος Φ. Μαυρομμάτης κτηματίας κάτοικος Παροικιάς.

–1796. Το 1796 γεννιέται ο Πέτρος Μαυρομμάτης, μετέπειτα Δήμαρχος Πάρου. Διατέλεσε επίσης αντιπρόξενος της Μεγ. Βρετανίας στην Πάρο για 3 δεκαετίες και έφορος της Σχολής Παροικίας.

–1800. Ο σακελλάριος, νοτάριος Παροικιάς Κονταράτος συντάσσει τη διαθήκη του Δημήτρη Γεώργη Ζέπου στην Παροικιά στις 3 Νοεμβρίου 1800. Αναφέρονται επίσης τα παιδιά του Φραγγεσκος και Γεώργης. Τη διαθήκη υπογράφει και μαρτυρεί ο Φραγγέσκος Μαβρομάτης (Μαυρομμάτης).

–1806. Κατάλογος κινητής και ακίνητης περιουσίας της Παναγίας Ξεχωριανής 15 Σεπτ. 1806. Έλαβε εις χείρας του ο παπα Νικόλας Μαυρομμάτης. Στον ίδιο κατάλογο μαρτυριέται ο εφημέριος Τζιπίδου ιερέας Γεώργιος Μαυρομμάτης.

–1812. Έγγραφο παραλαβείς του αβανταρίου της Ευαγγελίστριας Παροικιάς στις 2 Σεπτεμβρίου 1812 από τον ιερομόναχο Ιωαννίκιο Μαυρομμάτη. (Ο Ιωαννίκιος Μαυρομμάτης ήταν από τα Κύθηρα).

–1816. Σε έγγραφο Λευκών στις 3 Σεπτεμβρίου 1816 αναφέρεται ο Φραντζεσκάκης Μαυρομμάτης.

–1818. Ο ιερομόναχος Ιωαννίκιος Μαυρομμάτης από τα Κύθηρα μνημονεύεται σε έγγραφο της περιουσίας της Ευαγγελίστριας (Παροικιά, 31 Μαρτίου 1818).

–1822. Σε έγγραφο των Παριανών στους Υδραίους στις 13 Απριλίου 1822 αναφέρεται ο Αντώνιος Ιω. Μαυρομμάτης από την Παροικιά.

–1822. Σε έγγραφο των Παριανών στους Υδραίους στις 13 Απριλίου 1822 αναφέρεται ο Γεωργάκης Μαυρομμάτης κάτοικος Μαρμάρων.

–1823. Ο Ρεφερενδάριος ιέρεας Νικόλαος Μαυρομμάτης υπογράφει έγγραφο ιερέων του Κεφάλου στις 8 Οκτωβρίου 1823 που αφορά στον εφημέριο Μαρμάρων Μονόπατο Εμμανουήλ.

–1823. Στις 4 Δεκεμβρίου 1823 αναφέρεται η Μαυρομάτη Άννα.

–1824. Φραντζέσκος Μαυρομάτης ζητηθείς έγραψα και μαρτυρώ. 1824: Φεβρουαρίου 3: Την σήμερον φανερώνομεν ότι η όπισσθεν αγορά του Νικολού Καλδόρου επέρασε εις τον σιόρ Λευτεράκη Χαμάρτο και επληρώθη τα γρόσια του με τα διάφορά τους και ο … μένει ακαταζήτητος από αυτό το … … και εις πίστωσιν υπογράφει από αξιόπιστοι μάρτυρες. Διά τον Νικόλαον Γρατούραν υπογράφω το όνομά του ότι βεβαιοί τ’άνωθεν και ούτως κ’έγω μάρτυς. Ιωάννης Σ(ταματέλου) Καμπάνης υποφαίνομαι. Τζανής Σ(ταμ.) Καμπάνης ζητηθείς έγραψα το παρόνκαι μαρτυρώ. VERSO: «1824 Φεβρουαρίου 3: Η παρόν αγορά του Νικολού Γραντούρα διά το αλόνι στο Σαρακίνικο τις … … … απέρασεν … καθώς φαίνεται γεγραμμένη όπως … ο Νικολός επληρώθη».

–1825. Σε αποδεικτικό έγγραφο στις 30 Δεκεμβρίου 1825 αναφέρεται ο Βικέντιος Μαυρομμάτης.

–1826. Στις 3 Οκτωβρίου 1826 ο ιερέας Νικόλαος Μαυρομμάτης συντάσσει και υπογράφει πωλητήριο Τζιπίδου.

–1827. Σε έγγραφο στις 15 Απριλίου 1827 μαρτυρείται ο Αντώνιος Φραγκέσκου Μαυρομμάτης.

–1827. Σε προικοσύμφωνο της 8 Οκτωβρίου 1827 αναφέρεται ο ποτέ Φρατζεσκάκης Μαυρομμάτης.

–1827. Ο ιερέας Νικόλαος Μαυρομμάτης υπογράφει έγγραφο Παροικιάς στις 22 Απριλίου 1827 «γράφω εις όνομα Γιαννάκη Καντιώτη».

–1828. Παρουσιασθέντες εις την δημόσιον ταύτην νοταρίαν οι υπογεγραμμένοι ο τε ευγενέστατος κύριος Ελευθέριος Χαμάρτος και η Αγγετέτα πρώτη σύζυγος του αποθανόντος Ιωάννη Πέτρου Μπαρμπαρή ως επίτροπος των παιδίων της, παρέστησεν έμπροσθεν των υπογεγραμμένων μαρτύρων, ότι συμφωνήσαντες εν τω μεταξύ οικειοθελώς και με γνώμην απαραβίαστον κάμνουσι την παρούσαν ανταλλαγήν ως ακολούθως:

Αον: Η κυρία Αγγελέτα δίδει αναποσπάστως προς τον κύριον Χαμάρτο την τοποθεσίαν όλην του Αλωνιού τοιχογυρισμένην οπού είχεν ηγοράσμένην προ χρόνων ο άνδρας της Γιάννης παρά του κ. Αλεξανδράκη Δημ. Καμπάνη εις τοποθεσίαν Σαρακήνικον έως εις τα Παλιά Θεμέλια με το αλώνι, κατοικιές, φούρνον, προστιγάδια και οσπιτάκια καθώς ευρίσκονται εις την αυτήν τοποθεσίαν την σήμερον πλησίον ο ίδιος Χαμάρτος εκ πλαγίου και άνωθεν.

Βον: Ο κύριος Χαμάρτος δίδει προς αυτήν ανταλλακτικών εν χωράφι, έχει ηγορασμένον παρά του ποτέ Ιωάννου Οικοκυράς εις τοποθεσίαν Βουνόν, πλησίον η ιδία Αγγελέτα και ο ίδιος Χαμάρτος, η μέν ανωθεν, ο δεν κάτωθεν.

Ομοίως δίδει προς αυτήν εις χείρας και μετρητά γρόσια πενήντα, ν(ούμερο) 50: θέλοντες αμφότεροι να μένη η ανταλλαγή αυτή αδιάσπαστος και στερεά διά παντός. Όθεν από την σήμερον οι μέν κατοικιές φούρνος, ασπίτια, προστιγάδια και όλη η τοποθεσία με το αλώνι έως τα Παλιά Θεμέλια, μένουσιν εις την δεσποτείαν και κυριότητα αναπόσπαστον του κυρίου Ελευθερίου Χαμάρτου να τα κάμη ως βούλεται αυτός και οι κληρονόμοι του ανενόχλητα και ελεύθερο πάσης καταζητήσεως ή δικαιώματος άλλου τινός, το δε χωράφιον παραμοίως ομού και τα πενήντα γρόσια εις εξουσίαν και κυριότητα της Αγγελέτας να τα μεταχειρισθή όπως αυτή βούλεται. Εις ένδειξιν δε της οικειοθελούς ταύτης συμφωνητικής των ανταλλαγής εγένοντο δύο παρόμοια νοταριακά αποδεικτικά γράμματα επιβεβειωμένα παρά των μερών αμφότερων, επικυρωμένα δε και τη υπογραφή των κυρίων δημογερόντων και άλλων αξιοπίστων μαρτύρων των οποίων αντίγραφον κατεχωρήθη εις τον Κώδικα της Νοταρίας υπ’αριθ. 517 και έλαβε το κάθε μέρος έν εξ αυτών δι’ ασφάλειαν.

Εν Παροικία της Πάρου τη 30 Ιουλίου 1828.

Βικέντιος Μαυρομμάτης υπογράφω εις όνομα της άνωθεν Αγγελέτας ότι βεβαιοί το παρόν και ούτος κ’άγω μαρτυρώ.

Λεονάρδος Κονδύλλης δημογέρων μάρτυς.

Ιωάννης Κρίσπης και δημογέρων επιβεβαιώ

Ελευθέριος Χαμάρτος βεβαιώ

Εφραιμ ιερεύς … μάρτυς

Γεώργιος Κυπριανός μάρτυς

Ο δημόσιος νοτάριος της πόλεως ΝΟΤΑΡΙΑΣ ΠΑΡΟΙΚΙΑΣ ΠΑΡΟΥ Δημήτριος Χαμάρτος υποβεβαιώ.

–1829: 9βρίου 27. Μαθητευόμενοι εις την Αλληλοδιδακτικήν Σχολήν της πόλεως Παροικιάς

Μαυρομμάτης Δεμένικος ετών 10.

–1829. Σε πληρεξούσιο του 1829 αναφέρεται ο Βικέντιος Μαυρομμάτης.

–1830. Στις 8 Φεβρουαρίου 1830 ο ιερέας Νικόλαος Μαυρομμάτης κατέχει το αξίωμα του ρεφερενδαρίου. Αναφέρεται στον κατάλογο του Παροναξίας Ιερόθεου. (ρεφερενδάριος ήταν ένα από τα οφίκια ‘αξιώματα’ που δίδονταν κατά την εποχή της τουρκοκταρίας στους κληρικούς).

–1830. Γεώργιος Μαυρομμάτης και παπά Νικόλαος Μαυρομμάτης στον Τσιπίδο το 1806, Βικέντιος Μαυρομμάτης (προτείνεται ως Γεν. έφορος Πάρου από τον Διοικητή Πάρου Δ. Κιοσσέ, Παρ. 24 Σεπτ. 1830).

–1830. Διορίζεται για ένα χρόνο επίτροπος της Εκατονταπυλιανής ο Ελευθέριος Χαμάρτος μαζί με τους Λεονάρδο Κονδύλη και Αντώνιο Φραντζέσκου Μαυρομμάτη (έγγραφο εκλογής επιτρόπων, Παροικιά, 28 Σεπτεμβρίου 1830.

–1831. Το 1831 μνημονεύεται στο προικοσύμφωνο του Πέτρου Τζώρτζη Χαμάρτου και της Αναστασίας Αντωνίου Φρ. Μαυρομμάτη στην Παροικία, 30 Ιανουαρίου 1831, «… πλησίον οικονόμος Βατιμπέλας». «Ο ευγενέστατος κύριος Ζώρζης Χαμάρτος δίδει στον γιό του Πέτρο ως γυναίκα την Αναστασουλιώ Μαυρομμάτη. Αλλά μόνομ ο ευγενέστατος Αντώνιος Φραγκ. Μαυρομμάτης και η σύζυγός του Μαρουλιδάκη προσφαίρουν στην κόρη τους εικονίσματα του Αγίου Νικολάου, τον Άγιον Γεώργιο και τον Άγιο Σπυρίδωνα» Παροικιά, 30 Ιανουαρίου 1831. (ΓΑΚ, 219, αρ. 269, 132r). Ο πατέρας του Πέτρου Χαμάρτου ήταν ολιγοκτήμων και ο θείος του ο Δημητράκης Χαμάρτος, νοτάριος Παροικιάς, πλουσιότατος. Κόρη του ήταν η Φεβρωνία, μοναχή στη Μονή Χριστού Δάσους, και γιός του ο Φραγκίσκος. Ιατρός και δήμαρχος Πάρου.

–1832. Ο ιερέας Εφραίμ διορίζεται Έφορος του Αλληλοδιδακτικού Σχολείου Παροικιάς μαζί με τους Δημήτριο Χαμάρτο και Βασίλειο Μαυρομμάτη στις 24 Φεβρουαρίου 1832.

–1832. Προύχοντας της Παροικιάς, Έφορος των Σχολείων της Πάρου και Επίτροπος των Κοινών Μοναστηριών Μαυρομμάτης Βασίλειος στις 17 Μαρτίου 1832 ο Κηβερνήτης Αυγουστίνος Καποδίστριας τον διορίζει, όπως και άλλα τέσσερεις εξέχοντες πολίτες του νησιού, ένα από κάθε χωριό (Δημήτριο Χαμάρτο [Παροικιά], Αντώνιο Κορτιάνο [Νάουσα],  Ιωάννη Βαλσαμή [Κάτω Χωρία] και Νικόλαο Αρκά [Λεύκες]), Έφορο των διδακτικών Καταστημάτων του νησιού.

–1833. Ο ιερεύς Βιτζαράς Δομέτιος υπογράφει το έγγραφο Παροικιάς: διαθήκη Βερεζίνας Ιωάν. Μαυρομμάτη, 15 Μαρτίου 1833.

–1833. Σε προικοσύμφωνο Παροικιάς την 22 Οκτωβρίου 1833: «…το ήμισυ αμπέλι εις το Ταξιαρχάκι, πλησίον ο κύριος Πέτρος Μαυρομμάτης με ελιές και συκές…»

–1834. Σε έγγραφο της Νομαρχίας Κυκλάδων στις 19 Απριλίου 1834 προς το Βασιλικό Επαρχείο Νάξου, Πάρου αναγράφει ως τοπικούς Δημογέροντες της Πόλης Παροικιάς τους: Ζ. Μάτσα Μαυρογένη, Β. Μαυρομμάτη και Θ. Καμπάνη.

–1835. Αντώνιος Φρ. Μαυρομμάτης (η σύζυγός του αποκαθισά τον γαμπρό της Πέτρο Γ. Χαμάρτο να απέλθη εις την Ιεράν Σύνοδον να καταγγείλη την διάλυσιν του 25 έτους συζυγικού βίου (13 Ιαν. 1835).

–1841. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 40χρονος αρτοποιός Εμμανουήλς Μαυρομμάτης. Έδωσε όρκο στις 10 Ιουλίου 1841.

–1843. Στις 17  Οκτωβρίου 1843 η συνέλευση της αντιπολίτευσης επαναλαμβάνεται, αλλά πάλι χωρίς τον Δήμαρχο Θ. Καμπάνη ο οποίος κατηγορείται από τους παρευρισκομένους ότι «αισθάνεται ανώτερος του νόμου και προβάλει ανύπαρκτες προφάσεις». Η συνέλευση αποφασίζει να προχωρήσει στην εκλογή χωρίς τον Δήμαρχο! Πρόεδρος ανέλαβε ο Δ. Χαμάρτος και προσυπέγραψαν τα 5 γεροντότερα μέλη Ν. Πούλιος, Ιωάννης Καπαρός, Λεονάρδος Κονδύλης, Ηλίας Σαράντος, Νικόλαος Ρούσσος. Οι εκλογείς ήταν οι εξής:
Πόλις Παροικίας (Δήμαρχος Θ. Καμπάνης): Ζώρζης Μ Μαυρογένης, Δημήτριος Χαμάρτος, Πέτρος Μαυρομμάτης, Ν Α Ψαράκης, Αντ Ελ Χαμάρτος, Λεονάρδος Κονδύλης.
Κωμόπολις Λευκών (Πάρεδρος Κωνσταντίνος Χανιώτης): Εμμανουήλ Ν Αρκάς, Νικόλαος Γ Ρούσσος, Νικόλαος Γ Παντελαίος, Ιωάννης Α Δεσύλλας.

Κωμόπολις Ναούσης (Δήμαρχος Ν. Μαλατέστας): Δημήτριος Π Δημητρακόπουλος, Ηλίας Σαράντος, Ιωάννης Μεταξάς, Αντώνιος Κορτιάνος (δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας).
Χωρίον Κώστου(Πάρεδρος Ιωάννης Α. Καπαρός): Ιωάννης Α Καπαρός, Αναστάσιος Ρούσσος
Χωρίον Δραγουλά (Πάρεδρος Νικήτας Ν. Άγουρος): Γεώργιος Κληρονόμος
Χωρίον Μαρμάρων (Πάρεδρος Νικήτας Ν. Άγουρος): Ιωάννης Γιαννουλάκης, Νικήτας Άγουρος (δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας).

Χωρίον Τσιπίδου (Δήμαρχος Μαρπήσσης ΓΣ Δελαγραμμάτης): Νικόλαος Βατιμπέλας, Νικόλας Πόυλιος, Γεώργιος Σ Δελαγραμμάτης (απών).

Χωρίον Ωλιάρου (Πάρεδρος Δ. Βιάζης): Παναγής Καλάργυρος, Ματθαίος Μαούνης.
Τα αποτελέσματα ανέδειξαν πληρεξουσίους Πάρου τους Δ. Π. Δημητρακόπουλο (21 ψήφοι) και Ζ. Μάτσα Μαυρογένη (21). Συμμετείχαν και οι Νικόλαος Ψαράκης (Παροικιά, 11 ψήφοι), Ν. Βατιμπέλας (Τσιπίδος, 7), Λεονάρδος Κονδύλης (Παροικία, 7), Νικόλαος Μαλατέστας (Νάουσα, 6 ψήφοι), Κωνσταντίνος Δαμίας (Παροικία, 6), Π. Μαυρομάτης (Παροικία, 6).

Ο Δήμαρχος Πάρου αρνήθηκε να επικυρώσει τις υπογραφές και συνεπώς την εκλογή.

–1843. Σε ονομαστικό κατάλογο των εκλογικών αποτελεσμάτων Νάουσας στις 27 Οκτωβρίου 1843 βεβαιώνει το μέλος του Δημοτικού συμβουλίου Πάρου Μαυρομμάτης ….

–1844. Σε εκλογικό κατάλογο Δήμου Μάρπησσας του 1844 υπάρχει εγγεγραμμένος ο 47χρονος Γεώργιος Μαυρομμάτης.

–1846. Πιστοποιητικό που συνέταξαν οι κάτοικοι του Δήμου Μαρπήσσης για να βεβαιώσουν τη συμμετοχή του συγχωριανού τους Γεωργίου Φωκιανού στον αγώνα του 1821 όπου το 1826 χρημάτισε κατά του Ιμπραΐμ στην πολιορκία της Τριπολιτσάς υπο τις οδηγίες του Δημητρίου Σάλα. Ένας από τους υπογράφοντες συγχωριανούς του στις 20 Μαΐου 1846 στην Μάρπησσα ήταν και ο Μαυρομμάης Γεώργιος.

–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 50χρονος έμπορος Γεώργιος Μαυρομμάτης.

–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 53χρονος κτηματίας Βικέντιος Μαυρομμάτης, ο 29χρονος καφεπώλης Δομένικος Γ. Μαυρομμάτης, ο 48χρονος κτηματίας Νικόλαος Μαυρομμάτης και ο 48χρονος κτηματίας Πέτρος Μαυρομμάτης.

–1856. Το 1856 ο Πέτρος Μαυρομμάτης φέρεται ως Δήμαρχος Πάρου.

–1859. Στις 10 Οκτωβρίου 1859 μνημονεύεται σε συμβολαιογραφική πράξη [επιτροπικό] στην Σύρο ο κάτοικος Πάρου Θουκυδίδης Λαζάρου Δημοδιδάσκαλος στην Ερμούπολη και η σύζυγός του Μαρούσα Μαυρομμάτη διορίζουν τον εν Πάρο Πέτρο Φ. Μαυρομμάτη δια να επιστατεί εις εν Πάρω κτήματα.

–1863. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 25χρονος οινοπώλης Ιωάννης Μαυρομμάτης, άγαμος. Έδωσε όρκο στις 12 Οκτωβρίου 1863.

–1863. Επιγραφή στην εικόνα της Σταυρώσεως του Χριστού στην Εκατονταπυλιανή «Μνήσθητι Κύριε του δούλου σου Βικεντίου Μαυρομάτου 1863».

–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μαυρομμάτης Ιωάννης του Αντωνίου 40 ετών έμπορος κάτοικος Τσιπίδου.

–1877. Σε έγγραρο Μαρπήσσης στις 13 Ιανουαρίου του 1877 αναφέρεται ο Αντώνιος Μαυρομμάτης, μεταπράτης, κάτοικος Μαρπήσσης.

–1879. Έγγραφο του 1879 «και το συμβολαιογραφικόν μου γραφείον και ενώπιον εμού του συμβολαιογράφου Πάρου Αντώνιου Μαυρομμάτου εδρεύοντος και κατοικούντος εις την αυτην πόλιν της Παροικιάς ενεφανίσθησαν οι συμβαλλόμενοι κύριος Μιχαήλ Ιωάν. Αιγινήτης, γεωργός και Νικόλαος Δημ. Περάκης, μυλωνάς, αμφότεροι κάτοικοι του χωριού Λεύκων του Δήμου Υρίας».

–1879. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 43χρονος μεταπράτης Αριστείδης Μαυρομμάτης, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 2 Μαΐου 1879.

–1880. Συμβολαιογράφος Πάρου το 1880-1888 ο Αντώνιος Μαυρομμάτης.

–1882. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 43χρονος μεταπράτης Κωνσταντίνος Αντ. Μαυρομμάτης, άγαμος. Έδωσε όρκο στις 26 Μαΐου 1882.

–1884. Σε Γενικό πληρεξούσιο εμφανίζεται ο συμβολαιογράφος Πάρου Αντώνιος Μαυρομμάτης (Παροικιά, 23 Ιανουαρίου 1884).

–1886. Στις 31 Ιουλίου 1886 ο 28χρονος υπάλληλος από την Πάρο Αλκιβιάδης Μαυρομμάτης, του Φραγκίσκου και της Ειρήνης Λουκά Στεφάνου, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 18χρονη από την Σύρο Ζηνοβία Κοπκίλη, του Ιωάννη και της Χαρίκλειας Φακά.

–1888. Στις 5 Ιουνίου 1888 ο 28χρονος τελωνοφύλαξ από την Πάρο Μαρίνος Βάιος του Απόστολου Βάιου και της Μαρίνας Μαυρομμάτη, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 20χρονη από την Σύρο Κασσάνδρα Κοκίνου, του Κωνσταντίνου και της Ζαμπέτας Πατσούκη.

–1892. Στις 30 Νοεμβρίου 1892 ο παριανός Μαυρομμάτης Αριστείδης 58 ετών εργάτης κάτοικος Σύρου δηλώνει τον θάνατο της συζύγου του Μαυρομμάτης Ειρήνη 45 ετών κάτοικο Ερμούπολης, πατρίς θανόντος Πάρος. Ασθένεια: Δηλητηρίαση φωσφορική.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένος ο Αλ. Ιωάννου Μαυρομμάτης, ετών 26, υπηρέτης, άγαμος, κάτοικος Αθήνας.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένος ο Εμμανουήλ Ιωάννου Μαυρομμάτης, ετών 24, υποδηματοποιός, άγαμος, κάτοικος Αθήνας.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένος ο Αρίσταρχος Ιωάννου Μαυρομμάτης, ετών 22, υπηρέτης, άγαμος, κάτοικος Αθήνας.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένος ο Κωνσταντίνος Ιωάννου Μαυρομμάτης, ετών 18, υπάλληλος, άγαμος, κάτοικος Αθήνας.

–1930. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΜΑΥΡΟΜΑΤΗΣ αρτοποιός ετών 29 αφίχθη στην Σύρο το  1930

–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Κουζούμη Άννα, όνομα συζύγου Κωνσταντίνος, όνομα πατρός Εμμανουήλ Μαυρομμάτης.

 

–Μαύρος: Παρωνυμικό επώνυμο, ίσως βυζαντινής καταγωγής και Ενετικής προγενέστερα,  (Moro), Οίκος Βενετών πατρικίων, που έδωσε μεταξύ των άλλων ένα δόγη της Βενετίας, τον Cristoforo Moro (1462-1471), επί του οποίου ο βενετικός στόλος υπό τον ναύαρχο Loredan κατέλαβε το 1464 τη νήσο Λήμνο, χρησιμοποιώντας την ως προκεχωρημένη ναυτική βάση μέχρι το τέλος του Βενετοτουρκικού πολέμου (1479).

Μεγάλες εκτάσεις γης στην Πάρο ανήκαν κατά τους χρόνους της Τουρκοκρατίας, στις γνωστές αρχοντικές οικογένειες Βιτσαρά, Κονδύλη. Κρίσπη, Μαυρογένη, Μαύρου, Νταμουλή, Σομαρίπα, Σπυρίδου κ.α.

Το επώνυμο έχει εκλείψει από την Πάρο, ίσως το επώνυμο Μαύρης να είναι παραφθορά τους και αν συμβαίνει αυτό τότε είναι ο γνωστός κλάδος που απαντάται μέχρι και σήμερα κυρίως στην Παροικιά.

Ίσως το σπουδαιότερο μέλος της οικογένειας Μαύρου της Πάρου ήταν ο Αλέξανδρος Μαύρος, φημισμένος έμπορος της Οδησσού και της Κωνσταντινούπολης, ένας από τους κορυφαίους Φιλικούς, που είχε διατελέσει και ταμίας της Φιλικής Εταιρείας, στην οποία είχε μυήσει και παριανούς που είτε κατοικούσαν στα μέρη εκείνα είτε τον επισκέπτονταν, όπως ο Σπυρίδων Βιάζης – Μαύρος και ο Παναγιώτης Δημητρακόπουλος, ο προύχοντας της Νάουσας που ξεσήκωσε στην Επανάσταση τους Παριανούς, στις 24 Απριλίου 1821.

Το αρχοντικό τους είναι στην αρχή (δεξιά) της Παλιάς Αγοράς Παροικιάς (Κάτω Πόρτα) και φέρει σε πίσω παράθυρο θυρεό του [17]72 της οικογένειας Ιατρού.

–1730. Περιβόλι Χάλαρα σύμπλιος Καλιτζάκι Μαύρου (Καλλίτσας Μαύρου-Αλμπάνη).

–1730. Το 1730 γεννιέται ο Αλέσσαντρος Μαύρος. Σύζυγος του η Καλίτζα Αλμπάνη. Απέκτησαν τον Σπύρο Μαύρο και τον Κώστα Μαύρο του 1749..

–1746. Γεννιέται ο Σπύρος Μαύρος του Αλέσσανδρου και της Καλλίτσας Αλμπάνη. Σύζυγός του η Αναστασία Καμπάνη. Απέκτησαν 8 παιδιά. Τέκτο τους η Καλλίτσα (1768) ο Αλέξανδρος (1770), η Γραννέτα (1772), ο Βιάζης (1774), Γεώργιος (1776) ο οποίος πήρε προικώο το αρχοντικό τους στις αρχές της οδού Λοχ. Κορτιάνου, σήμερα οικ. Θεοχαρίδη. Η Μαρουσώ (1778), η Μαρουλία (1780) που πήρε προίκα το σπίτι στην οδό Σκόπα 6 στην Παροικιά. Και η Αικατερίνη (1783).

–1749. Γεννιέται το 1749 ο Κώστας Μαύρος του Αλεσσάνδρο και της Καλλίτσας.

–1760. Ο Σπύρος Μαύρος του Αλέσσαντρου και την Καλίτζας Αλπμάνη παντρεύεται το 1760 την Αναστασία Καμπάνη του Αλέξανδρου Καμπάνη (1725) και της Γρανέττας Ιωάννη Μαυρογένη, απέκτησαν έξη παιδιά, Της Καλίτζα Ιωάννη Κρίσπη, τον φιλικό Αλέξανδρο Σπ. Μαύρο,  την Γρανέττα Ιωάννη Ν. Καμπάνη, τον Δημογέροντα Αθανάσιο Σπ. Μαύρο,  την Μαρουσώ Τζαννή Μπιάζη και την Μαρουλία Αντωνίου Φρ. Μαυρομμάτη.

–1760 Ραμπελιώ Δελαγραμμάτη ¬ Νικόλαος Μάτσας *6 ¬ Πέτρος Μάτσας, Τζώρτζης Μάτσας, Κατίγκω Μάτσα Κρίσπη ¬ Σιόρ Μιχελής Ιω. Κρίσπης *7 ¬ Δημήτριος Μάτσας ¬ Μαρία Δ. Χαμάρτου ¬ Ραμπελιώ Ν. Καμπάνη *8, Μαρουσώ Δ. Μαύρου, Νικόλαος Δ. Μάτσας, Γεώργιος Δ. Μάτσας ¬ Σμαράγδα Βιάζη ¬ Δημήτριος Μάτσας ¬ Αναστασία Ραγκούση ¬ Γεώργιος Δ. Μάτσας ¬ Καλυψώ Μέγκουλα ¬ Δημήτριος Γ. Μάτσας-Μαυρογένης (Αρχαιολόγος) ¬ Χρύσα Κ. Καραδήμα (Αρχαιολόγος).

–1770. Γεννιέται το 1770 Αλέξανδρος Μαύρος του Σπύρου και της Αναστασίας.

–1776. Γεννιέται ο Γεώργιος Μαύρος του Σπύρου και της Αναστασίας. Παντρεύτηκε την Αιακτερίνη Φ. Δαμία και απέκτησαν τον Σπύρο (1854).

–1780. Γεννιέται το 1780 η Μαρουλία Μαύρου του Σπύρου και της Αναστασίας. Σύζυγός της ο Αντώνιος Μαυρομμάτης. Τέκνα τους η Αναστασία, και η Αντωνίνα.

–1797. Το 1797 γεννιέται στην Πάρο ο μετέπειτα βουλευτής Φραγκίσκος Κρίσπης του Ιωάννη ο οποίος υιοθετήται από την οικογένεια Μαύρου.

–1813. Το 1813 γεννιέται ο Γεώργιος Αθανασίου Μαύρος, ανιψιός του φιλικού Αλέξανδρου Σπύρου Μαύρου (+1851).

–Τα Λατομεία στην Πάρο προσονομάζονταν παλαιότερα από το επώνυμο του ιδιοκτήτη τους, όπως του Κλεάνθη, του Μαύρου, του Κονταράτου.

–1818. Στις 2 Ιανουαρίου 1818, συντάχθηκε «ομολογία διά γρ. 6500 τα οποία αφιέρωσεν ο φιλοπάτριος (sic) κύριος Αλέξανδρος Μαύρος εις την ενταύθα Σχολήν της Παροικιάς Πάρου διά να δίδεται ο τόκος αυτών προς χρήσιν της Σχολής». Όχι μόνο χρήματα αλλά και βιβλία φρόντισε να στείλει το επόμενο έτος (1819) ο Παροικιώτης Μαικήνας των Ελληνικών Γραμμάτων.

–1818. Εξέχοντες επίσης Πάριοι Φιλικοί ήταν ο εν Κωνσταντινούπολης μεγαλέμπορος Σπυρίδων Β. Μαύρος ως και ο θείος του Αλέξανδρος Μαύρος, τραπεζίτης, ταξιδεύων εις Κωνσταντινούπολη διαμένει όμως εις Οδησσό. 1818.

–1820. Λογαριασμός των Απεσταλμένων της Κωνσταντινούπολης το 1821 έτος, υπόμεν το μέρος της κοινοτήτος Πάρου ο Μιχαήλ Τσιγώνιας, από δε το μέρος του ποτέ Πέτρου Μάτσα Μαυρογένους, ενοικιάζου των Σουλτανικών προσόδων και πολιτικών δικαιωμάτων της Νήσου μας, ως το συμφωνητικόν, αυτού του Ενοικιου του και Κοινότητος Γεγραμμένον τη 3: Δεκεμβρίου 1820 και καταχωρημένον εις τον Κώδηκα της κοινότητος, τον Ιωάννη Κορτιάνον, οίτινες απεσταλμένοι Τσιγώνιας και Κορτιάνος εξάλθησαν εξή να αγοράσουν αυτάς τας προσόδους, ετεί λογαριασμόν του ρηθατος; Ενοικιαζου.

Ομολογία Αλέξανδρου Μαύρου και Ι.Β. Μαύρου Κεφάλαιον γρ. 4984.

–1821. Καταγραφή των κοινών χρεών της Νήσου Πάρου εγείνον εις Κωνσταντινούπολιν εις εκφόρους αποστολάς κατά το τελευτάτον _ καταχωρημένον εις τον κοινόν Κώδημα καθού είς του τελευταίου χρόνου απεσταλμένων. Μ. Τσιγώνια, και Ιω. Κορτιάνου λογαριασμούς, τα οποία μένουν ενεξόφλητα τα κεφάλαια ομολογιών οι δε τόκοι αυτών είναι πληρωμένοι μέχρι του χιλιοστού οκτακοσιοστού έτους.

Ομολογία Χρύσος Σπυρίδου Β. Μαύρου γρ. 11250.

–1821. Ο Φιλικός Αλέξανδρος Μαύρος, ταμίας της Φιλικής Εταιρείας, έμπορος, ευεργέτης της Οδησσού, το 1821.

–1826. Ο Δημήτριος Μιχ. Αϊβαλιώτης, αγοράζει το «εμισον καΐκιον» του Αθανασίου Μαύρου. (έγγραφο Παροικιάς, 26 Απριλίου 1826 ΓΑΚ κωδ. 216 φ43r).

–1827. Καταγραφή των (μερικών) χρεών των κοινοτήτων του κάθε Μέρους κοινού της Πάρου εις την Κωνσταντινούπολιν. 17 Απριλίου 1827.

Ομολογία Σπυρίδου Μαύρου Κεφάλαιον γρ. 8000.

–1829: 9βρίου 27. Μαθητευόμενοι εις την Αλληλοδιδακτικήν Σχολήν της πόλεως Παροικιάς

Μαύρος Αντώνιος ετών 17.

–1829. Σε έγγραφο της Εκατονταπυλιανής «Εν Παροικία της Πάρου» την 19 Μαΐου 1829 αναφέρονται οι εκλογείς της επαρχίας Πάρου και Αντιπάρου: Αθανάσιος Μαύρος, Μ.Μ. Μαυρογένης, Δημήτριος Καλαβρός, Νικ. Μαλατέστας, Ιω. Μεταξάς, Θ. Ρικιέρης, Ιάκωβως Λουκής, Ν. Μωραΐτης, Μιχαήλ Τζιγώνιας, Ιω. Βαλσαμής, Ευστράτιος Στάμενας, Ζέπος Δελαγραμμάτης, Ν. Κονταράτος, Ν. Ρούσσος, Γεώργιος …, Τζανής Μάτζας, Δαμιανός Μπιάζης, Γεώργιος Βιτζαράς.

–1829. Σε πληρεξούσιο του 1829 αναφέρεται ο Αθανάσιος Μαύρος.

–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Φραγκέσκος Μαύρος στα χωριά του Κεφάλου.

–1832. Σε προικοσύμφωνο Παροικιάς 24 Φεβρ. 1832 « εν χωράφιον εις τον Έλιτα ονομαζόμενον του Νερού, πλησίον ο κ. Αθανάσιος Μαύρος».

–1833. Ο πλοίαρχος Νικόλαος Ι. Χαλικιάς, ιδιοκτήτης του πλοίου τζηρνικίου καλούμενο «Η Καλλιόπη», επώλησε τα τρία τέταρτα στον Αθανάσιο Μαύρο για 920δρχ. Παροικιά, 14 Αυγούστου 1833 (ΓΑΚ, κωδ.217, 12v, 15r).

–1834. Εις τον Προικοσύμφωνο Δαμία και Ευανθίας Μαύρου (Παροικιά, 26 Οκτ. 1834) «ελαιογύρι ανομαζόμενον Φυρρόν Χωράφι και εις τον Κάμπο του Κονδύλη».

–1843. Στις 16  Οκτωβρίου 1843 η συνέλευση των εκλογέων διελύθη λόγο μη παρουσίας του δημάρχου Πάρου Καμπάνη. Η συνέλευση προσκάλεσε εγγράφως τον Δήμαρχο να παρευρεθεί την επομένη.

Ο δήμαρχος Πάρου Θ. Καμπάνης και ο γραμματέας Χαμάρτος πραγματοποιούν συνέλευση προς εκλογήν πληρεξουσίων και υπογράφουν το σχετικό έγγραφο στο οποίο αναφέρουν τους κατά τη γνώμη τους, νόμιμους εκλογείς:

Παροικιά: Φρ. Κρ. Μαύρος, Δημήτριος Δελαγγραμάτης, Γεώργιος Μαύρος, Ιωάννης Δελαγραμμάτης, Αντώνιθος Δελαγραμμάτης, Δημήτριος Πρωτόδικος.

Ωλίαρος: Αναγνώστης Τριαντάφυλλος, Βασίλειος Φαρούπος.

Στην Νάουσα, στα Μάρμαρα, στον Κώστο, Τσιπίδο και Δραγουλά, αναγνωρίζει τους ίδιους με την αντιπολίτευση. Για τους εκλογείς των Λευκών αναφέρει: «εκλεγχθέντες οχλαγωγικώς εν απουσία του ειδικού παρέδρου προσβληθέντος και αποχωρήσαντος και ξυλοκοπηθέντος των πολιτών»! Πάντως ο πάρεδρος Λευκών Κ. Χανιώτης, υπογράφει το έγγραφο των αποτελεσμάτων την 8/10.

Στο ίδιο έγγραφο αναφέρεται πως εξελέχθησαν πληρεξούσιοι οι Φραγκίσκος Κρ. Μαύρος και Δ. Δημητρακόπουλος. Δηλαδή όλη η φασαρία έγινε για να εκλεγεί ο Φρ. Μαύρος στην θέση του Ζ. Μάτσα Μαυρογένη!

–1843. Στις 17  Οκτωβρίου 1843 η συνέλευση της αντιπολίτευσης επαναλαμβάνεται, αλλά πάλι χωρίς τον Δήμαρχο Θ. Καμπάνη ο οποίος κατηγορείται από τους παρευρισκομένους ότι «αισθάνεται ανώτερος του νόμου και προβάλει ανύπαρκτες προφάσεις». Η συνέλευση αποφασίζει να προχωρήσει στην εκλογή χωρίς τον Δήμαρχο! Πρόεδρος ανέλαβε ο Δ. Χαμάρτος και προσυπέγραψαν τα 5 γεροντότερα μέλη Ν. Πούλιος, Ιωάννης Καπαρός, Λεονάρδος Κονδύλης, Ηλίας Σαράντος, Νικόλαος Ρούσσος. Οι εκλογείς ήταν οι εξής:
Πόλις Παροικίας (Δήμαρχος Θ. Καμπάνης): Ζώρζης Μ Μαυρογένης, Δημήτριος Χαμάρτος, Πέτρος Μαυρομμάτης, Ν Α Ψαράκης, Αντ Ελ Χαμάρτος, Λεονάρδος Κονδύλης.
Κωμόπολις Λευκών (Πάρεδρος Κωνσταντίνος Χανιώτης): Εμμανουήλ Ν Αρκάς, Νικόλαος Γ Ρούσσος, Νικόλαος Γ Παντελαίος, Ιωάννης Α Δεσύλλας.

Κωμόπολις Ναούσης (Δήμαρχος Ν. Μαλατέστας): Δημήτριος Π Δημητρακόπουλος, Ηλίας Σαράντος, Ιωάννης Μεταξάς, Αντώνιος Κορτιάνος (δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας).
Χωρίον Κώστου(Πάρεδρος Ιωάννης Α. Καπαρός): Ιωάννης Α Καπαρός, Αναστάσιος Ρούσσος
Χωρίον Δραγουλά (Πάρεδρος Νικήτας Ν. Άγουρος): Γεώργιος Κληρονόμος
Χωρίον Μαρμάρων (Πάρεδρος Νικήτας Ν. Άγουρος): Ιωάννης Γιαννουλάκης, Νικήτας Άγουρος (δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας).

Χωρίον Τσιπίδου (Δήμαρχος Μαρπήσσης ΓΣ Δελαγραμμάτης): Νικόλαος Βατιμπέλας, Νικόλας Πόυλιος, Γεώργιος Σ Δελαγραμμάτης (απών).

Χωρίον Ωλιάρου (Πάρεδρος Δ. Βιάζης): Παναγής Καλάργυρος, Ματθαίος Μαούνης.
Τα αποτελέσματα ανέδειξαν πληρεξουσίους Πάρου τους Δ. Π. Δημητρακόπουλο (21 ψήφοι) και Ζ. Μάτσα Μαυρογένη (21). Συμμετείχαν και οι Νικόλαος Ψαράκης (Παροικιά, 11 ψήφοι), Ν. Βατιμπέλας (Τσιπίδος, 7), Λεονάρδος Κονδύλης (Παροικία, 7), Νικόλαος Μαλατέστας (Νάουσα, 6 ψήφοι), Κωνσταντίνος Δαμίας (Παροικία, 6), Π. Μαυρομάτης (Παροικία, 6).

Ο Δήμαρχος Πάρου αρνήθηκε να επικυρώσει τις υπογραφές και συνεπώς την εκλογή. 

–1845. Το 1845 γεννιέται στην Πάρο ο μετέπειτα βουλευτής Όθων Μαύρος του Φραγκίσκου (ο Φραγκίσκος Μαύρης [1797-?]είχε υιοθετηθεί από την οικογένεια Ιωάννη Κρίσπη. Βλέπε και οικ. Κρίσπη). Απεβίωσε το 1903.

–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 33χρονος κτηματίας Γεώργιος Αθ. Μαύρος.

–1851. Ο Αλέξανδρος Σπ. Μαύρος, καταγόμενος από την Πάρο, μετέβη από μικρή ηλικία στην Οδησσό της Ρωσίας όπου και διέπρεψε στο εμπόριο δημιουργώντας μεγάλη περιουσία. Είχε τα καθήκοντα του Γραμματέα και του Ταμία της Φιλικής Εταιρίας. Συνεχώς πρόσφερε χρηματική βοήθεια στην ιδιαίτερη πατρίδα του την Πάρο, πολλά ιερά κειμήλια κοσμούνται στον ιερό ναό της Εκατονταπυλιανής, καταβάλλοντας ρωσικά ρούβλια στην Εμπορική Τράπεζα Οδησσού όπου και την εβδομάδα των παθών διανεμόταν οι τόκοι του στους πτωχούς και άπορους της Παροικιάς. Αυτός ήταν ο γιός του Σπύρου Μαύρου, πέθανε άγαμος το 1851.

–1854. Το 1854 γεννιέται ο Σπύρος Μαύρος του Γεωργίου και της Αικατερίνης. Παντεύτηκε την Φλώρα Γ. Μαυρογένη και απέκτησαν την Αιακτερίνη και τον Γεώργιο.

–1867. Το αρχοντικό των Μαυραίων

Στην θέση Κάτω Πόρτα έξω από το κάστρο της Παροικίας, στην είσοδο της παλιάς αγοράς, δεσπόζει το αρχοντικό των Μαυραίων.

Ο κτήτορα αυτού του αρχοντικού που ανεγέρθη του 1630 ήταν ο Ιατρού. Στο ανώφλιο παραθύρου του ισογείου υπάρχει το χρονολογημένο οικόσημο Ιατρού (ή Μεδίκων) του 1672. Μας είναι γνωστοί από έγγραφα Παροικιάς του 17ου και 18ου αιώνα.

Μετά περιήλθε στου Μαύρους πιθανός εκ θηλυγονίας. Τον 19ο αιώνα άνηκε στον Σπυρίδωνα Γ. Μαύρο και στις αρχές του 20ου αιώνα το νοικιάζουν στους καπνοπαραγωγούς όπου υπεύθυνος ήταν ο Αναστάσιος Θεοχαρίδης. Όταν όμως μετά από μερικά χρόνια ξέπεσε το εμπόριο των καπνών, ο Αναστάσιος Θεοχαρίδης αγόρασε το κτήριο από τον Παπαστράτο (γνωστός καπνέμπορος της εποχής) δημιουργώντας στο ισόγειο της προσόψεως το διασημότερο μπακάλικο του νησιού.

Πολύ ενδιαφέρον είναι οι καμάρες του ισογείου των αποθηκών που είναι μεγάλου ανοίγματος στηριζόμενες επάνω σε μαρμάρινες κολόνες. Απάνω σε αυτό στηρίζεται όλο το πάνω σπίτι. Όπως επίσης τα μαρμάρινα πλαίσια στα παράθυρα και τις πόρτες με σκαλισμένα σταφύλια, κληματαριές, αμπελόφυλλα κλπ.

Στους Παροικιώτες του περασμένου αιώνα το σπίτι ήταν γνωστό ως «Το σπίτι των Μαυραίων». Σε κουβέντες μεταξύ τους έλεγαν: «Πως σου φαίνεται το σπίτι των Μαυραίων να καταντήσει στον Θεοχαρίδη» Θεωρώντας υποτιμητικό εκείνη την εποχή το πρώτο σπίτι της αγοράς, το σπίτι της σπουδαίας οικογένειας των Μαύρων, να το πάρει ένας πρόσφυγας.

Ο Αναστάσιος Θεοχαρίδης (γεν.1889?) ήρθε στην Πάρο πριν την Μικρασιατική καταστροφή από τα Θήρα, μαζί με τον Χρήστο Κιουπελίδη (γεν. 1882) ο οποίος ήταν ράφτης. Και οι δυο ήρθαν πριν την καταστροφή και δεν θεωρούνται πρόσφυγες.

Ο Αναστάσιος Θεοχαρίδης παντρεύτηκε την Μαρουσώ Τριαντάφυλλου το γένος Θηβαίου (Η οικογένεια Θηβαίου μας είναι γνωστή από έγγραφα Παροικιάς από το 1824. Από το 1863 κλάδος τους στην Ερμούπολη), με την οποία έκανε δυο γιούς και τρεις κόρες. Το πρώτο σπίτι (στην πρόσοψη) το έχει η δεύτερη κόρη του Κατίνα η οποία είχε παντρευτεί τον Διονύση Παπαδάτο και το υπόλοιπο σπίτι από πίσω το κληρονόμησε η κόρη του Βαρβάρα που είχε παντρευτεί τον Μιχάλη Σφυροέρα πεθερός της ήταν Γυμνασιάρχης στην Απείρανθο της Νάξου.

Η Παροικιά ως τον 19ο αιώνα έσφυζε από αρχοντιά. Λίγο πιο πάνω από την διασταύρωση του περιφερειακού δρόμου υπήρχε μια βαγιά, (σήμερα συνοικία Βαγιά) αυτή κόπηκε από έναν κεραυνό. Και λέγανε «Μέσα από την Βαγιά αρχίζει η αρχοντιά». Η Παροικιά είχε αρχοντιά Παρισινού επιπέδου.

–1870. Το 1870 η Χαϊδεμένη Μάτζα του πατρός Γεωργίου Μαύρου 23 ετών έγγαμος από την Πάρο, αναφέρεται σε απογραφή της Πόλης Ερμούπολης.

–1873. Σε έγγραφα που αφορούν δοσοληψίες στις 26 Ιανουαρίου 1873 αναφέρεται ο μάρτυς Νικόλαος Φ. Καμπάνης πρώην ειρηνοδίκης, ο υποδηματοποιός Εμμανουήλ Ρίτζος και η δημοδιδάσκαλος Μαρουσώ Περαντινού. Ο Γεώργιος Μουρλάς και ο Γεώργιος Σκούφος με κτήματα στην Πούντα (Αντιπάρου), ο Σπυρίδων Μαύρος, Θεόδωρος Καμπάνης και Γεώργιος Γράβαρης με κτήματα στην περιοχή Βολάδα ή Κάτω Κήπος. Ο Μιχαήλ Πρωτόδικος, η Παρασκευή Πέτρου Λάζαρη, ο Κωνσταντίνος Πατέλης και ο Αντώνιος Καλακώνας με κτήματα στην θέση Καβάκι. Οι κληρονόμοι Αριστοτέλη Κυπριανού και η Καλίτζα Μιχαήλ Ζησιμοπούλου.

–1875. ο Δήμαρχος Πάρου, Προς τον ιατρόν Κον Λεωνίδαν Βενιέρην. Σας διορίζομεν δημοτικόν ιατρόν του οποίου προϊστάμεθα Δήμου και σας παρακαλούμεν να δεχθήτε την υπηρεσίαν ταύτην από την σήμερον, με την υποχρέωσιν του να επισκέπτησθε δωρεάν άπαντας κατοικοδημότας της τε Πρωτευούσης και του χωρίου Ωλιάρου, ως και την Μονήν των Καλογραιών. Η δε μισθοδοσία υμών θέλει πληρώνεσθαι κατά μήνα παρά του Δημοτικού Εισπράκτορος επί τη βάσει του παρά της Β. Νομαρχίας εγκριθέντος ποσού εν τω Δημοτικώ Προϋπολογισμώ ε.ε., όμως είσετι δεν περιήλθεν εις την υπηρεσίαν μας επιφυλασσόμεθα δε να συντάξωμεν το σχετικόν (;) συμβόλαιον άμα τη λήψει του προϋπολογισμού.

–1875. Βασίλειον της Ελλάδος. Ο Δήμαρχος Πάρου Προς τον Δημοϊατρόν Κον Λ. Βενιέρην.

Λαβόντες την υπό σημερινήν ημερομηνίαν αναφοράν σας και αναγνόντες αυτήν, παρετηρήσαμεν μετά λύπης την εν αυτή αναφερομένην παραίτησίν σας αν και αναγνωρίζωμεν τους δικαίους λόγους τους ωθήσαντας υμάς εις τους διορισμένους όρους να διαμείνητε ως δημοϊατρός, κατόπιν το Δ. Συμβούλιον εφεσίβαλεν την Νομαρχιακήν απόφασιν ενώπιον του Σ. Υπουργείου. Ελπίζομεν δε ότι και ο Κος Νομάρχης και εν ανάγκη το Σ. Υουργείον θέλουσιν αναγνωρίσει τα δίκαιά σας και διορθώσει το κακόν, παρατηρούντες υμίν πάντοντε, ότι η αντιμισθία υμών έσται η εν τω προϋπολογισμώ κανονισθησομένη αν δε τουναντίον, τότε είσθε ελεύθερος να πράξητε όπως βούλεσθε.

Εν Πάρω την 12 Φεβρουαρίου 1875 ο Δήμαρχος Σ.Γ. Μαύρος.

–1875. Ο Σπυρίδων Γ. Μαύρος ήταν γιός του Γεωργίου Μαύρου και εγγονός του Αθανασίου Μαύρου, αδελφός του Φιλικού Αλέξανδρου Μαύρου (+1851). Είχε χρηματίσει δήμαρχος Παροικιάς και επί δημαρχίας του «…ωκοιδόμηται η πλευρά αυτή [η βορεινή των κελλιών του άνω ορόφου της Παναγίας Εκατονταπυλιανής], τη 6 Αυγούστου 1875.

–1879. Σε συμβολαιογραφικό έγγραφο το 1879 «παρόντων των μαρτύρων Αθανασίου Γ. Μαύρου, κτηματίου και Ευαγγέλου Σακκά καφεπώλου».

–1884. Σε Γενικό πληρεξούσιο στην Παροικιά 23 Ιανουαρίου 1884, εμφανίζεται στο γραφείο ο Σπυρίδων Γ. Μαύρος.

–1886. Ο Σπύρος Γεωρ. Μαύρος εξελέγχθηκε Δήμαρχος Πάρου. Πέθανε σε ηλικία 50 ετών στην Πάρο τον Ιούλιο του 1886.

–1895. Σε περιοδικό που εκδιδόταν από την Αδελφότης της Εν Σμύρνη των Παρίων η «Εκατονταπυλιανή» στο τεύχος Μαΐου του 1895 Εν Σμύρνη, αναφέρει ως τίτλο στην σελίδα 23 «ο Ναος Φιλοξενων τους Καθολικούς». Λέον, φίλε αναγνώστα, να γνωρίζεις ότι εν Πάρω κατώχουνολίγοι Καθολικοί, και ότι εκτός τούτων συνεχώς ήρχοντο, ως έτι και νύν, εκ της γείτονος Νάξου πολλοί τοιούτοι. Ευγενείς τους τρόπους, αγαθοί την καρδίαν και φίλοι της ειρήνης, αδερφικών ηγαπήθησαν ως έτι και νυν αγαπώνται υπό των Παρίων. Μη ουν ανεχόμενοι οι Πάριοι τους ολίγους τούτους ετεροθαλείς αυτών αδελφούς να βλέπωσιν εστερημένους ιδίας εκκλησίας παρεχώρησαν εις αυτούς από τον ιδ περίπου αιώνα την ανατολικών του αριστερού χόρου κειμένην γωνίαν ενθα θυσιαστήριον κατά τους τύπους της Δυτικής Εκκλησίας ποιήσαντες την θείαν αυτών λειτουργίαν, μετά το τέλος της ημετέρας ετέλουν. Το τοιούτον διήρκεσε μέχρι σχεδόν των μέσων του ήδη λήγοντος αιώνος, ότε προς δυσμάς και ολίγον προς μεσημβίαν του ναού της Εκατονταπυλιανής, ηγείραν ιδίαν εκκλησίαν. Και μετά τούτο δε, το εντός του ναού θυσιαστήριον αυτών διετηρήθη χρόνους ικανούς αφηρέθη δε ότε εγίνοντο εν των ναώ σπουδαίαι επισκευαί δι εξόδων του αείμνηστου Φραγκίσκου Μαύρου, μεγαλεμπόρου εν Οδησσώ.

–1903. Στα 1903 έχουμε τις εκλογές για την ανάδειξη Δημάρχων, Δημαρχικών παρέδρων και Δημοτικών Συμβούλων.

Για την υποψηφιότητα ως Δημαρχιακού Παρέδρου στην Παροικιά, η εφημερίδα «Αιγαίον» γράφει στις 30 Αυγούστου 1903:  Δημαρχικοί άρεδροι εξελέγησαν στην Παροικιά ο Νικηφόρος Κυπραίος, ο Αλέξανδρος Μαυρογένης και ο Ανδρέας Γ. Παπακωνσταντίνου και Δημοτικοί Σύμβουλοι του Δήμου Πάρου (Παροικιάς) οι: Κων. Ν. Κονδύλης, Στυλ. Ξ. Καμπάνης, Δ. Μαύρος, Δ. Αργυρόπουλος, Ανδρ. Ψαράκης, Ανδρ. Βαρούχας, Νικ. Βάλληνδρας, Ιωάν. Δ. Βιάζης.

–1903. Ο Όθων Φρ. Μαύρος ή Κωνσταντίνος Φρ. Κρίσπης ήταν αντισυνταγματάρχης του Πεζικού μοναχογιός του πρώτου Νομάρχη της πρωτευούσης Αττικής του Βασιλείου Φρ. Κρίσπη του μετέπειτα Β. Επιτρόπου παρά τη Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος. Πέθανε άγαμος στην Αθήνα το 1903 (ο Φραγκίσκος Μαύρης είναι υιοθετιμένος από την οικογένεια Ιωάννη Κρίσπη. Βλέπε και οικ. Κρίσπη).

–1903. Γεώργιος Δαμίας (1868-1903). Ήταν γιός του Αλέξανδρου Δαμία, γιατρού και βουλευτή (1841-1908) και εγγονός του κτηματία και αγωνιστή του 1821 Κωνσταντίνου Δαμία (Αγά) από τις Λεύκες και της Ευανθίας Αθ. Μαύρου από την Παροικιά. Εξάσκησε την δικηγορία στη Σύρο και στην Πάρο και διετέλεσε Γραμματέας του Πρωτοδικείου Χαλκίδας.

–1907. Η εφημερίδα «Αιγαίον» στο φ. 260, 14 Ιουλίου 1907 ανακοινώνει: «Όπως πάντοτε εν πλήρει ησυχία και τάξει διεξήχθησαν την προπαρελθούσαν Κυριακήν αι δημοτικαί εκλογαί, εκλεχθέντων δημάρχων του μεν δήμου Πάρου του κ. Πέτρου Μπάου, επί οκταετίαν ήδη τοιούτου, Υρίας του κ. Φραγκ. Χανιώτου, Ναούσης του κ. Σπυρίδωνος Κονταρίνη και Μαρπίσσης κ. Σταματίου Μαλαματένιου. Δημοτικοί Σύμβουλοι εκ του Δήμου Πάρου εξελέγησαν κατά σειράν επιτυχίας οι κάτωθι: 1)Ηρακλής Φωκιανός 2) Ιωάν. Νικηφόρος 3) Γεώργιος Πελοποννήσιος 4) Ιωάν. Βιάζης 5) Δημ. Μαύρος 6) Νικόλαος Φραγκούλης 7) Αθανάσιος Μαρινόπουλος 8) Γ. Γράβαρης 9) Δημ. Καλλίερος 10) Χρ. Πανταζόπουλος 11) Αθαν. Μαύρος».

–1908. Τον Αύγουστο του 1908 απεβίωσε ο Γεώργιος Μαύρο ήταν γιος του Σπυρίδωνα Μαύρου και της Φλώρας Τζώρτζη Πέτρου Μαυρογένη που πέθανε πολύ νέος, μόλις 29 ετών, το 1879. Νυμφεύθηκε την Ευγενία θυγατέρα του Π. Λυμβαίου.

–1916. Σε απόδειξη πληρωμής του 1916 υπογράφει ο Ν. Δ. Μαύρης.

–1920. Το 1920 γεννιέται ο Μαύρος Θεόδωρος του Νικολάου μάγειρας κάτοικος Παροικιάς.

–1923. Το 1923 γεννιέται ο Μαύρος Κωνσταντίνος του Νικολάου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.

–1925. Το 1925 γεννιέται ο Μαύρος Δημήτριος του Νικολάου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.

–1946.  εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1946 είναι εγγεγραμμένος ο Μαύρος Κωνσταντίνος του Νικολάου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.

–1948. Στην «Φωνή της Πάρου» διαβάζουμε «Ενοικιάζεται Οικίαν δι’ ολόκληρον την θερινήν περίοδον εις μαγευτικώτατην τοποθεσίαν της Παροικίας Πάρου, επιπλωμένη, πλησίον της θαλάσσης και έχουσα εντός του κτήματος πηγήν. Ενοίκιον εξαιρατικής ευκαιρίας. Απέχει έν τέταρτον εκ της Πρωτευούσης. Πληροφορίαι: Καν Ευγενίαν Μαύρου καθ’εκάστην 11-1 π.μ. και 5-7 μ.μ. οδός Σέλλεϋ 2 άνω όροφος (παρα τον φανόν του Διογένους).

–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Μαύρου Παναγιώτα, όνομα συζύγου Νικόλαος όνομα πατρός Κωνσταντίνος Πώλος.

 

–Μαυρουδής ή Μαβρουδής ή Μαυριδής: Παρωνυμικό επώνυμο με υποκοριστικό στο τέλος. Μόνο ως βαπτιστικό όνομα υπάρχει σήμερα στο νησί.

–1785. Σε έγγραφο Τζιπίδου, 7 Σεπτ. 1785, «το κερά Μαρουσάκι γυνή ποτέ Δημητράκη Ρούσσου» πωλεί στον ανιψιό της χωρεπίσκοπο Άγουρο «ένα κομμάτι χωράφι τοποθεμένο εις τα Φυρόγια όπου το έχει από τον μακαρίτη τον άνδρα της Δημητράκη Ρούσσο εις την τοποθεσίαν Αγίαν Τριάδα, σύνορον Ερηνάκι Ιωαννάκη Μαυρουδή θυγάτηρ».

–1792. Στις 10 Οκτωβρίου 1792 ο Πριμικήριος Ρούσσος πωλεί το σπίτι του που είχε αγοράσει από τη Μαρία Ιωάννη Χάμπα, στον Μιχαήλ Καρυστινό, για 40 γρόσια. Το εστιμάρησε δε (το εξετίμησε) ο μαστρο Αγουστής Μαυρουδής.

–1820. Σε έγγραφο του χωριού Κεφάλου (Μάρμαρα) προς τον υπουργό της θρησκείας σχετικά με τον Άγιο Αντώνιο «Ελάβομεν την διαταγήν του Ιερού Υπουργείου της θρησκείας διορίζουσαν τον Κύριον Στέφανον Μαυρογένην προστάτην του μεγάλου Αντωνίου και τον κύριον Αθανάσιον Ιεροκήρυκα, ηγούμενον τούτου διά να συνάγουσιν όλα τα εισοδήματα και να υποσυρθή εις τα ίδια ο σκευοφύλαξ των χωριών Κεφάλου όστις πρότερον εδιωρίσθη ηγούμενος τούτου παρά του αυτού Ιερού υπουργείου βλέπομεν ότι το υπουργείον της θρησκείας ενασχολούμενον εις αναγκαιοτέρας υποθέσεις δεν δύναται να εξετάση ακριβώς την αλήθειαν. Η Κυρία Μαδώ του Μαυρογένη διά αναφοράς της ηπάτησε το υπουργείον τούτο λέγουσα ότι είναι κτήμα πατρικόν της εις τα συγκίλια τούτου με το από κτήμα πατρικόν της είς της κοινότητος τούτο το μοναστήριον πρό χρόνων το εκαταξουσίαζεν δυναστικώς η Δόμνα του Μαυρογένους, ως εκ τούτου εφαντάζετο η απόγονος της ότι είναι κτήμα πατρικόν των ημείς λοιπόν, σεβασμιώτατε, δεν ημπορούμεν να αποχωρίσωμεν το δίκαιον της κοινότητος αλλά θέλουμεν να δικαιολογηθούμεν προς το Ιερόν τούτο υπουργείον καθώς και ο ίδιος παραστάτης μας θέλει σας πληροφορήσει όλην την αλήθειαν δια να μην απατάται και διατάττει τοιαύτας επιταγάς παρακαλούμεν λοιπόν να μη νομίσητε τούτο μας το φέρσιμον απείθειαν προς την σεβαστήν διοίκησιν μένομεν με όλον το σέβας. Τη 20 Οκτωβρίου 1823 των χωρίων Κεφάλου. Υπογράφει ο κάτοικος Μαρμάρων Βαλεντής Μαβρουδής κ.α. (Τ.Σ. ΠΑΡΟΣ ΜΑΡΜΑΡΑ 1820) (Γ.Α.Κ.).

–1826. «Προικοσύμφωνο Μανόλη Χαρακιάρη και της συζύγου του Άννης κόρης του ποτέ Νικολάου Τριανταφύλλου» Παροικιά, 5 Μαρτίου 1826. «Η Βασιλική χήρα Κωνσταντή Χαρακιάρη τον δίδει (του γιού της Μανόλη) μιαν εικόνα της Ελεούσας, όπως σκέπει αυτούς ομοίως έχει και εδικήν του τον Άγιον Χαράλαμπον και ο Χρυσόστομος». «Κασι η Άννα (Νικ. Τριανταφύλλου, ανιψιά του κυρίου Ανδρέα Μαυρουδή και της κυρίας Αγγέλικας) έχει από μητρικόν της Υπεραγίαν Θεοτόκον την Σταυροκρατούσαν, τον Άγιον Γεώργιον και τον Άγιον Αθανάσιον» (ΓΑΚ, 215, 114r).

–1827. Σε έγγραφο της 15 Απριλίου 1827 της Παροικιάς Πάρου μαρτυρείται ο Ανδρέας Μαυρουδής.

–1827. Καταγραφή των (μερικών) χρεών των κοινοτήτων του κάθε Μέρους κοινού της Πάρου εις την Κωνσταντινούπολιν. 17 Απριλίου 1827.

Ομολογία Ανδρέα Μαυρουδή Κεφάλαιον γρ. 100.

–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Ανδρέας Μαβρουδής.

–1844. Σε εκλογικό κατάλογο Δήμου Μάρπησσας του 1844 υπάρχει εγγεγραμμένος ο 38 ετών Εμμανουήλ Μαυρουδής.

–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 40χρονος εργάτης Εμμανουήλ Μαβρουδής, ο 48χρονος κτηματίας Μαβρουδής Αυγουστής και ο 31χρονος εργάτης Νικόλαος Μαβρουδής.

–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Μαρμάρων του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο Μαβρουδής Εμμ. Βαρδής 25 ετών κτηματίας.

–1860. Στις 24 Σεπτεμβρίου 1860 σε συμβολαιογραφική πράξη [Παραχωρητήριο] στην Σύρου αναφέρεται ο κάτοικος Πάρου Βαρδής Εμμανουήλ Μαυρουδής έμπορος να παραχωρεί δικαιόματα πλοίου στον Αντώνιο Α. Σαρρή έμπορο κάτοικο Πάρου.

–1866. Στις 30 Δεκεμβρίου 1866 ο 25χρονος ναύτης από την Πάρο Βασίλειος Μαυρουδής του Τριαντάφυλλου και της Φλουρού, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 23χρονη από την Πάρο  Κανέλα Τζαντάνη, του Φραντζέσκου.

–1870. Το 1870 ο Νικόλαος Μαυρουδής του Γεωργίου 50 ετών, έγγαμη από την Πάρο, Εργάτης, αναφέρεται ως κάτοικος Βροντάδου, σε απογραφή της Πόλης Ερμούπολης.

–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μαυρουδής Εμμανουήλ του Γεωργίου 23 ετών ποιμήν και ο αδερφός του Μαυρουδής Ευστράτιος του Γεωργίου 24 ετών υπηρέτης. Όπως και ο Γεώργιος Μαυρουδής του Εμμανουήλ 38 ετών, εργάτης.

–1877. Στις 4 Ιουνίου 1877 ο παριανή κτίστης Πατέλης Νικόλαος 36 ετών Θείος, και η μητέρα του Κλίνου Μπιζινέρη κάτοικοι Σύρου δηλώνουν τον θάνατο του γιού της Μαυρουδή Ανδρέα 3 ετών κάτοικο Ερμούπολης. Ασθένεια: Λαιμός.

–1879. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 55χρονος ξυλουργός Νικόλαος Γ. Μαυρουδής, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 21 Απριλίου 1879.

–1881. Στις 21 Δεκεμβρίου 1881 ο 32χρονος οπωροπώλης από την Πάρο Εμμανουήλ Ροδίτης, του Ιωάννη και της Μοσχούλας (ή Μοσχάτης) Ματάκη, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 25χρονη από την Πάρο Ζαμπέτα Μαυρουδή, του Εμμανουήλ και της Φλωρέντζας.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένος ο Δημήτριος Βαρδή Μαυρουδής, κάτοικος Μαρπήσσης, ετών 48, ιερεύς, έγγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένη η Αναστασία Δημητρίου Μαυρουδή, κάτοικος Μαρπήσσης, ετών 40, οικιακά, έγγαμη.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένος ο Γεώργιος Δημητρίου Μαυρουδής, κάτοικος Μαρπήσσης, ετών 15, μαθητής, άγγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένη η Ευγενία  Δημητρίου Μαυρουδή, κάτοικος Μαρπήσσης, ετών 20, οικιακά.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένος ο Εμμανουήλ Δημητρίου Μαυρουδής, κάτοικος Μαρπήσσης, ετών 11, μαθητής, άγγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένη η Ερατώ Δημητρίου Μαυρουδή, κάτοικος Μαρπήσσης, ετών 1?, μαθήτρια.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένος ο Κωνσταντίνος Δημητρίου Μαυρουδής, κάτοικος Μαρπήσσης, ετών 1.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένος ο Γεώργιος Εμμανουήλ Μαυρουδής, κάτοικος Μαρπήσσης, ετών 75, άνεργος, άγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένος ο Ευστράτιος Γεωργίου Μαυρουδής, κάτοικος Αθήνας, ετών 45, αμαξιλάτης?, έγγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένη η Αικατερίνη Ευστρατίου Μαυρουδή, κάτοικος Αθήνας, ετών 35, οικιακά, έγγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένος ο Γεώργιος Ευστρατίου Μαυρουδής, κάτοικος Αθήνας, ετών 7, άνευ, άγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένος ο Γεώργιος Γεωργίου Μαυρουδής, κάτοικος Αθήνας, ετών 24, σχινάς, άγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένος ο Θεόδωρος Βαρδή Μαυρουδής, κάτοικος Αθήνας, ετών 30, έγγαμος.

–1911. Δημήτριος Μαυρουδής, Σακελλάριος Μάρπησσας το 1911.

–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Μάρπησσας στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μαυρουδής Κωνσταντίνος του Δημητρίου 43 ετών κοινοτικός υπάλληλος.

 

–Μαχαίρας: Πατμιακό επώνυμο. Επαγγελματικό και σημαίνει ο κατασκευαστής ή πωλητής μαχαιριών.

–Αντώνης Μαχαιρας, 17ης Απρ. 1732.

 

Μέγγουλας: Βλέπε Μέγκουλας

 

–Μέγκουλας ή Μέγγουλας ή Μέργουλας: Σύμφωνα με τον καθηγητή Αλιπράντη Νικόλαο, το επώνυμο είναι πατριδωνυμικό, από το χωριό Μέγγουλα της Ηπείρου ή της Κέρκυρας. Σύμφωνα με τον Φλωράκη το επώνυμο προέρχεται από τον βενετικό τύπο Menego, Mengo, Mengoli και Mengulo υποκοριστικό του Domenego.  Η πρώτη αναφορά του επώνυμου είναι στην Αντίπαρο από τον 17ο αιώνα. Σήμερα γνωστό στην Αγκαιρία.

–1608. Ο ιερέας Νικόλαος Μέγκουλας αναφέρεται σε έγγραφο το 1608 και του 1609.

–1760 Ραμπελιώ Δελαγραμμάτη ¬ Νικόλαος Μάτσας *6 ¬ Πέτρος Μάτσας, Τζώρτζης Μάτσας, Κατίγκω Μάτσα Κρίσπη ¬ Σιόρ Μιχελής Ιω. Κρίσπης *7 ¬ Δημήτριος Μάτσας ¬ Μαρία Δ. Χαμάρτου ¬ Ραμπελιώ Ν. Καμπάνη *8, Μαρουσώ Δ. Μαύρου, Νικόλαος Δ. Μάτσας, Γεώργιος Δ. Μάτσας ¬ Σμαράγδα Βιάζη ¬ Δημήτριος Μάτσας ¬ Αναστασία Ραγκούση ¬ Γεώργιος Δ. Μάτσας ¬ Καλυψώ Μέγκουλα ¬ Δημήτριος Γ. Μάτσας-Μαυρογένης (Αρχαιολόγος) ¬ Χρύσα Κ. Καραδήμα (Αρχαιολόγος).

–1794. Σε έγγραφο Αντιπάρου του 1794 αναφέρεται ο Μέγγουλας ….

–1829: 9βρίου 27. Μαθητευόμενοι εις την Αλληλοδιδακτικήν Σχολήν της πόλεως Παροικιάς

Μέργουλας Παναγιώτης ετών 9 (σωστό ως Μέγκουλας)

–1833. Σε κατάλογο της εν Παροίκια Ελληνοδιδακτικής Σχολής μαθητευόντων παιδιών στις 28 Απριλίου 1833 αναφέρεται ο Ι. Μέγκουλας.

–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (συμπεριλαμβάνεται και ο Κώστος), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 65χρονος γεωργός Χ. Ιωάννης Μέγκουλας.

–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Κώστου του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 65χρονος γεωργού  Μέγκουλας Ιωάννης του (Χατζή).

–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 28χρονος ράπτης {αναγιώτης Μέγκουλας, ο 48χρονος ναύτης Ζέπος Μέγκουλας και ο ναύτης Κωνσταντίνος Μέγκουλας 25 ετών.

–1868. Νικόλαος Μέγκουλας (1868-1911) Αντιπαριώτης ηθοποιός.

–1869. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1869 κάτοικος Αντιπάρου Μέγκουλας Γεώργιος του Στέφανου, εργάτης.

–1876. Το 1876 μαρτυρείται στης Παροικιά ο Ιωάννης Μέγκουλας.

–1877. Στις 14 Δεκεμβρίου 1877 ο Υπάλληλος Μέγκουλας από την Πάρο δηλώνει τον θάνατο της συγγενή του Ρούσσου Γ. Ζαμπία 68 ετώνκάτοικος Ερμούπολης. Ασθένεια: Αποπληξία.

–1887. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 60 ετών ράπτης Παναγιώτης Μέγκουλας έγγαμος και ο Γεώργιος Μέγκουλας υπάλληλος, 32 ετών άγαμος. Έδωσαν όρκο στις 23 Δεκεμβρίου 1887.

–1911. Το 1911 γεννιέται ο Μέγγουλας Στέφανος του Γεωργίου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.

–1917. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1917 κάτοικος Αντιπάρου Μέγκουλας Ιωάννης του Γεωργίου μυλωθρός.

–1923. Το 1923 γεννιέται η κάτοικος Αντιπάρου Μέγκουλα Καλυψώ του Γεωργίου.

–1946. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1946 είναι εγγεγραμμένος ο Μέγγουλας Στέφανος του Γεωργίου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.

–1951. Σε εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 16 Μαρτίου 1951 υπάρχει εγγεγραμμένη η Μέγκουλα Αθηνά, όνομα συζύγου Γεώργιος, όνομα πατρός Ρούσσος Διονύσης.

–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Σαγκριώτη Κυριακή, όνομα συζύγου Γεώργιος, όνομα πατρός Ιωάννης Μαχαίρας.

–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Μέγκουλα Γαρυφαλιά όνομα συζύγου Στέφανος, όνομα πατρός Δημήτριος Ακάλεστος.

 

–Μελανίτης: Επίθετο-πατριδωνύμιο= από τις Μέλανες Νάξου. Πιθανόν το επώνυμο τους να μην ήταν αυτό και να κατέληξε το πατριδωνυμικό τους παρωνύμιο. Ίσως η παριανή οικογένεια να είναι δίκλωνη.

–1624. Το επώνυμο το συναντάμε σε έγγραφο Κεφάλου της 3ης Ιουνίου 1624, στο οποίο υπογράφει μεταξύ άλλων και ο Φραντζέσκος Μελανίτης.

–1720. Προικοσύμφωνο Δημήτρης Ν. Μετρητίκη και Ζαμπέτας Αντ. Φωκιανού (Τζιπίδος, 2 Ιαν. 1720 «στου Γαλανού μια παρτη σύμπιος Νικολός Μελανίτης.

–1728. Πώληση εργαστηρακίου. Τζιπίδος 1728, Ιουλίου 7. Ενώπιον του ιερέως, σκευοφύλακος Κεφάλου και επιτρόπου Τζιπίδου Κωνσταντίνου Παλαιολόγου που συνέταξε το έγγραφο, με μάρτυρες τον Ιωάννη Μαύρο και τον Αντώνιο Παλαιολόγο καθώς και τον συντάξαντα το πωλητήριο, ο Μιχέλης Μελανίτης πωλεί στον μαστρο Ντεμένεγο Σκορδίλη το αργαστηράκι που έχει στον Άγιον Ηλία δια ρεάλια 5. Υ.Γ. ο Άγιος Ηλίας είναι σήμερα η εκκλησία της Παναγίας Ηλιώτισσας στην Μάρπησσα.

–1748. Το 1748 αναφέρεται σε έγγραφα ο Γεώργιος Ε. Μελανίτης.

–1751. Ο Δημήτριος Ν. Μελανίτης αναφέρεται το 1751.

–1751. Ηγούμενος της Μονής Αγίας Κυριακής ο Άνθιμος Μελανίτης στις 29 Νοεμβρίου 1751. Ανακαίνισε με δικά του έξοδα το καμπαναριό. Η επιγραφή στο καμπαναριό γράφει «1751 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 29, ΔΙΑ ΔΑΠΑΝΗΣ ΑΝΘΙΜΟΥ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ ΜΕΛΑΝΙΤΗΣ».

–1773. Στις 29 Σεπτεμβρίου 1773 ο παπά-Ελευθέριος Τζιώτης αγοράζει από τη κερα-Κατερινιώ Νικολού Μελανίτη το σπίτι της στον Τζιπίδο για 22 γρόσια.

–1796. Πώληση χωραφιών. Τζιπίδος, 29 Ιουνίου 1796. Ενώπιον των μαρτύρων πριμικήριου Ρούσσου και του πρώην χωρεπισκόπου Αγούρου ο μαστρο Αυγουστής Τζιώτης πωλεί δυο χωράφια που βρίσκονται στην Παναγία στο Ραχίδι πλησίον ο μαστρο Γεώργης Φραντζής και στα Τζαλέπια πλησίον ο μαστρο Δημήτρης Μελανίτης, στον Ιωάννη Τζιώτη για 30 γρόσια.

–1806. Κατάλογος κινητής και ακίνητης περιουσίας της Παναγίας Ξεχωριανής 15 Σεπτ. 1806. Έτερον χωράφι ψαρόγα εις την Βαλανιάν, όπου είχε παχτωμένη ο Δημήτρης Μελανίτης.
–1818. Κατάλογος της ακίνητης περιουσίας της Παναγίας Ξεχωριανής 16 Απρ. 1818, χωράφι εις το Πίσω Λιβάδι πλησίον Μελανίτης Νικόλαος και Ιωάννης Βαλσαμής, κοντά Άγιος Αντώνιος.

–1822. Σε έγγραφο των Παριανών στους Υδραίους στις 13 Απριλίου 1822 αναφέρεται ο Θωμάς Μελανίτης και Ιωάννης Μελανίτης κάτοικοι Μαρμάρων.

–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Φρατζέσκος, o Θωμάς, ο Αναστάσης και ο Παναγιώτης Μελανίτης από τα χωρία του Κεφάλου.

–1844. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1844 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Πέτρος Μελανίτης 38 ετών.

–1846. Πιστοποιητικό που συνέταξαν οι κάτοικοι του Δήμου Μαρπήσσης για να βεβαιώσουν τη συμμετοχή του συγχωριανού τους Γεωργίου Φωκιανού στον αγώνα του 1821 όπου το 1826 χρημάτισε κατά του Ιμπραΐμ στην πολιορκία της Τριπολιτσάς υπο τις οδηγίες του Δημητρίου Σάλα. Ένας από τους υπογράφοντες συγχωριανούς του στις 20 Μαΐου 1846 στην Μάρπησσα ήταν και ο Μελανίτης Παναγιώτης, ο Μελανίτης Δημήτριος, ο Μελανίτης Γεωργιος, ο Μελανίτης Πέτρος και ο Μελανίτης Ιωάννης.

–1846. Αγορά ανεμομύλου «Τζηπίδος 1846. Δεκεμβρίου 29» «Ενώπιον του ειρηνοδίκου Πάρου, που εξεπλήρωνε χρέη συμβολαιογράγου, Δημητρίου Δελαγραμμάτη, ευρισκόμενος στο σπίτι του Γεωργίου Δελαγραμμάτη, που ήταν στην οδό Αγίου Ευσταθίου, όπου και η φερώμενη εκκλησία, και ο οποίος συνέταξε το έγγραφο, και των μαρτύρων Ιακώβου Ν. Κυπραίου και Νικήτα Ν. Σηφάκη, κτηματιών, κατοίκων και δημοτών του Δήμου Μαρπήσσης, η Καλλίτσα Σταύρου Τζανδουλή [Τσαντουλή] πωλεί στον βαρελοποιό (βαρελά) Γεώργιο Ιωάν. Τζιώτη τον «ήμισυ αλευροανεμόμυλον, με τα αναλογούντα σε αυτόν έπιπλα και σκεύη, που βρίσκεται στους Απάνω Μύλους, θέση στα δυτικά του χωριού, όπου το υψηλότερο σημείο, αντί 525 δραχμών.

Στο πωλητήριο μνημονεύεται ως όμορος του ανωτέρω μύλου και ο μύλος της Αικατερίνας Μιχ. Κανδιώτου. Αργότερα οι δύο μύλοι, που βρίσκονταν στο μέρος όπου το παλαιό Δημοτικό Σχολείο και η δεξαμενή, περιήλθαν στις ιδιοκτησίες του Αναπλιώτη (Γ. Ναυπλιώτη) και του Ντεμένεου (ανήκαν εξ ημισείας στους Εμμ. Άγουρο και Φραγκίσκου Μελανίτη). ΠΗΓΗ: Παριανά 1982,10.

–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 38χρονος γεωργός Μελανίτης Α. Γεώργιος, ο 43χρονος εργάτης Μελανίτης Ν. Γεώργιος, ο 43χρονος γεωργός Μελανίτης Σταύρος, ο 33χρονος ποιμήν Μελανίτης Πέτρος, ο 31χρονος σκυτοτόμος Μελανίτης Α. Δημήτριος, ο 51χρονος γεωργός Μελανίτης Ιωάννης, ο 39χρονος ναύτης Μελανίτης Κ. Παναγιώτης, ο 33χρονος ποιμήν Μιχάλης Γ. Μελανίτης, ο 27χρονος εργάτης Αντώνιος Γ. Μελανίτης, ο 26χρονος εργάτης Ιωάννης Γ. Μελανίτης και ο 26χρονος έμπορος Σταμάτης Ιωάννη Μελανίτης.

–1860. Στις 11 Σεπτεμβρίου 1860 σε συμβολαιογραφική πράξη [υποθηκοδάνειο] στην Σύρου αναφέρεται ότι ο κάτοικος Πάρου Κωνσταντίνος Μελανίτης βυρσοδέψης να δανείζεται και να βάζει υποθήκη κτήματά του από τον Γεώργιο Βυτζαρά έμπορο κάτοικο Πάρου.

–1861. Τζιπίδος 1861, Ιουλίου 11. «Ενοικίαση κτημάτων». Ο συμβολαιογράφος Πάρου Γεώργιος Σίμωνος [Σίμου] Δελαγραμμάτης, ο οποίος είχε το γραφείο του στον Τζιπίδο, ενώπιον των μαρτύρων Σπυρίδωνος Ασωνίτου, ναυτικού και Σταματίου Μελανίτου, μυλωνά, συντάσσει το κατωτέρω Ενοικιαστήριον, διά του οποίου ωμολόγησε ο Ιωάννης Ελευθερίου Τζιώτης, σκυτοτόμος, ότι με βάση δικαστικές πράξεις «των εν Σύρω Πρωτοδικών» διορίσθηκε επιτροποκηδεμών του Ιωάννου Γ. Τζιώτη, «ανηλίκου τέκνου του αποβιώσαντος Γεωργίου Τζιώτη», και ενοικιάζει, ως εκ τούτου, στον Αντώνιο Παντελαίο τα κτήματα που άφησε ο μακαρίτης στον ανήλικο γιό του, για επτά χρόνια (1861-1868), αντί 40δρχ. κατ’ έτος. Ακολουθεί η αναγραφή των ακινήτων (χωράφια και αμπέλια) που βρίσκονατι στον Λογαρά και στο Μερσίνι, εν όλω πέντε.

Τα ανωτέρω γειτονεύουν με το αμπέλι του εφημέριου του χωριού παπα-Γεωργίου Καραμιτζοπούλου και με ψαρόγα του Ιωάννου Μιχ. Τζαντουλή και Δημητρίου Βελιώτη.

Στο τέλος του κειμένου μνημονεύεται ότι «το ποσόν της ενοικιάσεως οφείλει ο ενοικιαστής να πληρώνει ετησίως, παρελθούση δε της προθεσμίας υπόκειται εις τόκον υπερημερίας» ανά 12% κατ’ έτος. Η υπερημερία είναι η παρέλευσις ταχθείσης προθεσμίας: η μη εμπρόθεσμος εκπλήρωσις υποχρεώσεως τινος». ΠΑΡΙΑΝΑ 159.

–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μελανίτης Αντώνιος του Πέτρου 25 ετών γεωργός.

–1876. Το 1876 γεννιέται ο Μελανίτης Αντώνιος του Γεωργίου εργάτης. Απεβίωσε το 1952.

–1876. Το 1876 γεννιέται ο κτηματίας Μελανίτης Νικόλαος του Ιάκωβου. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μαρπήσσης στις 4 Φεβρουαρίου 1950 διαγράπτεται ως αποβιώσαντας.

–1878. Γεννιέται στην Σύρο το 1873 ο Νικόλαος Ιακώβου Αντωνόπουλος απεβίωσε το 1901. Σύζυγός του η επίσης παριανή Μελανίτη Κ. Πηνελόπη (Πάρος1878, Σύρος 1953). Είναι οι γενάρχες του Συριανού κλάδου όπου εγγόνι τους είναι ο συγγραφέας Μάνος Ελευθερίου.

–1879. Το 1879 γεννιέται ο Μελανίτης Πέτρος του Αντωνίου. Απεβίωσε το 1954.

–1884. Στις 28 Αυγούστου 1884 ο 28χρονος σανδαλοποιός από την Πάρο Νικόλαος Στεφάνου, του Μιχαήλ και της Αικατερίνης, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 21χρονη από την Πάρο Ανέζα Μελανίτη, του Κωνσταντίνου και της Ευδοκίας.

–1884. Υποθηκοδάνειο. Ερμούπολις Σύρου 1884, Οκτωβρίου 18. Αναφέρεται ο Σταύρος Ανδρέα Θαλασσινός, πλοίαρχος, κάτοικος του χωριού Τσιπίδου, του Δήμου Μαρπήσσης Πάρου. Αναφέρονται επίσης οι ιδιοκτήτες κτημάτων στην Μεσάδα των Ιακώβου Αντωνόπουλου, Αντωνίου Κληρονόμου, Δημητρίου Ανουσάκη. Στο Αυκουλάκι τα κτήματα του Ιωάννη Αλιπράντη και Βίτου Τσαντουλή και του Αντωνίου Μελανίτη.

–1885. Στις 9 Ιουνίου 1885 ο 25χρονος βυρσοδέψης από την Πάρο Γεώργιος Μελανίτης, του Κωνσταντίνου και της Ευδοξίας, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 17χρονη από την Κρήτη Ανθή Αλιφραγκή, του Νικολάου και της Ελένης.

–1887. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 33 ετών βυρσοδέψης Γεώργιος Μελανίτης του Κωνσταντίνου έγγαμος. Έδωσαν όρκο στις 23 Ιανουαρίου 1887.

–1901. Στις 5 Δεκεμβρίου 1901 ο 28χρονος γεωργός από την Πάρο Νικόλαος Αντωνόπουλος του Ιάκωβου και της Μαρούσας, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 23χρονη από την Πάρο Πηνελόπη Μελανίτη, του Κωνσταντίνου και της Ευδοκίας.

–1903. Στις αρχές Αυγούστου του 1903 ο πνιγμός δύο Τσιπιδιανών είχε συνταράξει την κοινωνία του χωριού, αλλά και της Πάρου. Κατά τον ανταποκριτή της εφημερίδας «Αιγαίο» (9 Αυγούστου 1903): «Οι εκ Μαρπίσσης διά λέμβου κατά την παρελθούσαν εβδομάδα αναχωρήσαντες προς αλιείαν αλλά μη επανελθόντες εις τας οικίας των Αντώνιος Τζιώτης και Γεώργιος Μελανίτης κατά πάσαν πιθανότητα επνίγησαν καθ’όσον η λέμβος των ανευρέθη κενή παρά τας ακτάς της Φολεγάνδρου».

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένος ο Ιωάννης Γεωργίου Μελανίτης, κάτοικος Μαρπήσσης, ετών 50, γεωργός,  έγγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένη η Καλλίτζα? Ιωάννη Μελανίτη, κάτοικος Μαρπήσσης, ετών 40, οικιακά,  έγγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένος ο Δημήτριος Ιωάννη Μελανίτης, κάτοικος Αθήνας, ετών 22.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένος ο Σταύρος Ιωάννη Μελανίτης, κάτοικος Μαρπήσσης, ετών 10, εργάτης,  άγγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένη η Μαρούσα? Ιωάννη Μελανίτη, κάτοικος Μαρπήσσης, ετών 7.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένη η Γιακουμίνα Ιωάννη Μελανίτη, κάτοικος Μαρπήσσης, ετών 6.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένος ο Γεώργιος Νικολάου Μελανίτης, κάτοικος Μαρπήσσης, ετών 50, Μυλοθρός,  έγγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένη η Βαμβακιά Γεωργίου Μελανίτη, κάτοικος Μαρπήσσης, ετών 40, οικιακά,  έγγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένος ο Νικόλαος Γεωργίου Μελανίτης, κάτοικος Μαρπήσσης, ετών 22, ..οηρίτης?,  άγγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένος ο Δημήτριος Γεωργίου Μελανίτης, κάτοικος Μαρπήσσης, ετών 16, μυλοθρός,  άγγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένη η Μαρουσώ Γεωργίου Μελανίτη, κάτοικος Μαρπήσσης, ετών 18, οικιακά,  άγγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένος ο …ητικος? Γεωργίου Μελανίτης, κάτοικος Μαρπήσσης, ετών 10, μαθητής,  άγγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένος ο Σταύρος Γεωργίου Μελανίτης, κάτοικος Μαρπήσσης, ετών 8, μαθητής,  άγγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένος ο …? Γεωργίου Μελανίτης, κάτοικος Μαρπήσσης, ετών 5.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένη η Καλλίτζα Γεωργίου Μελανίτου, κάτοικος Μαρπήσσης, ετών 3.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένος ο Παναγής Γεωργίου Μελανίτης, κάτοικος Μαρπήσσης, ετών 1.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένη η Σαφ?ρα χήρα Ιωάννου Μελανίτη, κάτοικος Μαρπήσσης, ετών 65, οικιακά.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένη η Μαρία χήρα Γεωργίου Μελανίτη, κάτοικος Μαρπήσσης, ετών 70, οικιακά.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένος ο Γεώργιος Ιακώβου Μελανίτης, κάτοικος Μαρπήσσης, ετών 26, γεωργός, έγγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένη η Μαρία Γεωργίου Μελανίτη, κάτοικος Μαρπήσσης, ετών 24, οικιακά, έγγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένος ο Κωνσταντίνος Γεωργίου Μελανίτης, ετών 6, άνευ, άγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένη η Ζαφίρα Γεωργίου Μελανίτη, ετών 6 μηνών, άνευ, άγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένος ο Γεώργιος Ιωάννη Μελανίτης, κάτοικος Μαρπήσσης, ετών 35, αλιεύς, έγγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένη η Τομαζίνα Γεωργίου Μελανίτη, ετών 25, οικιακά, έγγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένη η Μαρία Γεωργίου Μελανίτη, ετών 5, άνευ, άγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένος ο Ιωάννης Γεωργίου Μελανίτης, κάτοικος Μαρπήσσης, ετών 2, άνευ, άγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένη η Μαρούσα Γεωργίου Μελανίτη, κάτοικος Μαρπήσσης, ετών 17, υπηρέτρια, άγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένος ο Αντώνιος Γεωργίου Μελανίτης, ετών 49, γεωργός,  έγγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένη η Ελένη σύζ. Αντωνίου Μελανίτη, ετών 35, οικιακά,  έγγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένη η Μαρία Αντωνίου Μελανίτη, ετών 5, άνευ,  άγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένη η ? Αντωνίου Μελανίτη, ετών 2, άνευ,  άγαμος.

–1903. Στα Δημοτολόγια του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903, είναι εγγεγραμμένη η Χρυσάνθη Αντωνίου Μελανίτη, ετών 1, άνευ,  άγαμος.

1903. Στο Δημοτολόγιο του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903 είναι εγγεγραμένος ο Ιωάννης Παναγιώτη Μελανίτης, ετών 70, ναυτικός, χήρος.

1903. Στο Δημοτολόγιο του ΔΗΜΟΥ ΜΑΡΠΗΣΣΗΣ στις 28 Νοεμβρίου 1903 είναι εγγεγραμένος ο Παναγιώτης Ιωάννη Μελανίτης, ετών 40, ναυτικός, άγαμος.