Αλφαβητικός κατάλογος επιθέτων

Α, Β, Γ&G, Δ & D, Ε, Ζ, Η, Θ, Ι, Κ &C&Q, Λ, Μ, Ν, Ξ, Ο, Π, Ρ, Σ, Τ, Υ, Φ, Χ, Ψ, Ω

*Η ορθογραφία που είναι από αποσπάσματα παλιών εγγράφων παραμένει όπως είναι στο πρωτότυπο.

Ονοματολογία και οικοσημολογία περί Πάρου

Την εποχή της παγκοσμιοποίησης και της ισοπέδωσης γεγονότων και ιδεών, κρατών και λαών, η γενεαλογική έρευνα σαν ιστορική και κοινωνιολογική επιστήμη παρουσιάζει μια αξιοσημείωτη δημοτικότητα σε πολλές χώρες του κόσμου. Οι άνθρωποι δείχνουν ενδιαφέρον για την φυλετική τους καταγωγή, την εθνική του καταγωγή, τις οικογενειακές τους ρίζες και γενικά για τους προγόνους τους. Στην αναζωπύρωση αυτού του ενδιαφέροντος συντέλεσε και η δημιουργία πολυεθνικών κρατών (ΗΠΑ, Αυστραλία) που εμφανίστηκαν τους τελευταίους δύο αιώνες και τα ισχυρά μεταναστευτικά ρεύματα που ακολούθησαν αυτούς τους αιώνες.

Η ενασχόληση και η έρευνα για την γενεαλογία και τα οικόσημα είναι μια ευγενής πολιτιστική πράξη. Οι πηγές για την καταγωγή των οικογενειών μας επιθέτων είναι τα ιστορικά αρχεία των δημοσίων αρχών και ιδιωτικές συλλογές. Μέσα στις δημοτικές βιβλιοθήκες, ιστορικά αρχεία, εκκλησιαστικά αρχεία μπορούμε να βρούμε έγγραφα, προικοσύμφωνα, νοταριακές πράξεις, μητρώα, τα οποία σηματοδοτούν την καταγωγή μας. Τα εκάστοτε μαρμάρινα οικόσημα, είναι εντοιχισμένα σε οικίες, εκκλησίες, κοιμητήρια, αποτελούν και αυτά μέρος των πηγών αναδεικνύοντας τα σύμβολα των οικογενειακών μας επιθέτων.

Οι πρώτοι και οι πιο σημαντικοί ερευνητές ονοματολογίας στην Ελλάδα υπήρξαν οι Ν. Ανδριώτης και Α. Σιγάλας τον 19ο αιώνα και ο Μ. Τριανταφυλλίδης και Μ. Χατζιδάκης τον 20ο αιώνα. Έρευνα για τα οικόσημα της Πάρου και αντίστοιχες δημιουργίες έχουν κάνει ο καθηγητής Νίκος Αλιπράντης, ο αρχαιολόγος-αρχιτέκτονας Αναστάσιος Ορλάνδος ο λαογράφος Ζαχαρίας Στέλλας, όπως φυσικά και ο φίλος και πολύτιμος συνεργάτης του blog Ιωάννης Βασιλειόπουλος. Σημειώνουμε ακόμα και τους ξένους Μεσαιωνιστές ιστοριοδίφες όπως ο Γερμανός Κ. Χοπφ, οι Άγγλοι Ο. Μίλλερ και Φ.Ο. Χασλουκ, ο Γάλλος Α. Μπισόν και ο Ολλανδός Β. Σλότ.

Η τοπική ονοματολογία και τα επίθετα της Πάρου χωρίζονται σε ομάδες.

1. Ελληνικά – Παλαιοβυζαντινά βυζαντινά π.χ Αγαλλιανός, Αργυρόπουλος, Αρχολέως, Αλισαφής (πριν το 1204).

2. Φραγκο-λεβαντίνικα κυρίως Ισπανικά, Ιταλικά και Λοβαρδοβενέτικα π.χ. Κουαρτάνος, Τσιγώνιας, Αλιφιέρης, Αλιπράντης (μετά το 1204). Οι Φράγκοι κατέλαβαν την Πάρο το 1207 και προς ασφάλεια έκτισαν κάστρο στην Παροικιά και αργότερα στη Νάουσα και στα χωριά του Κεφάλου.

3. Μεταγενέστερα της άλωσης του Μωριά και της Κρήτης από τους Οθομανούς. Σε αυτή τη περίοδο κατέφευγαν στις Κυκλάδες πολλές κρητοβενέτικες οικογένειες και οικογένειες του Μωριά. Κρητικές οικογένειες π.χ. Καντιώτης, Κρητικός, Γαβαλάς. Οικογένειες του Μωριά π.χ. Τριπολιτσιώτης, Δημητρακόπουλος, Μωραΐτης, Αναγνωστόπουλος κ.α.

4. Εθνικά ή Πατριδωνυμικά-Toπωνυμιακά. Οικογενειακά ονόματα εννοούμε τα ονόματα εκείνα που φανερώνουν τον τόπο όπου ξενοδούλεψε και έζησε ο παρονομασμένος: Πολίτης από την Πόλη, ή πολύ συχνότερα τον τόπο απ’ όπου ήρθε, το χωριό απ’ όπου μετοίκησε. Οι καταλήξεις των πατριδωνυμικών που ακούμε στην Πάρο είναι οι: -αίος, ήτης, -ίτης, -ιος, -ιώτης. Μεταγενέστερες και νεότερες: -αϊτης, -ιάτης, -άνος, -ηνός, -ινός, -(ια)κός.

5. Επάγγελμα-παρατσούκλι, όπως π.χ. Ράπτης, Μυλωνάς, Χασούρης, Καρποδίνης, Ακάλεστος, Γαλανός, Μαούνης, Μαλαματένιος, κ.α.

Αλφαβητικός κατάλογος επιθέτων

Α, Β, Γ, Δ & D, Ε, Ζ, Η, Θ, Ι, Κ & Q, Λ, Μ, Ν, Ξ, Ο, Π, Ρ, Σ, Τ, Υ, Φ, Χ, Ψ, Ω


*Η ορθογραφία που είναι από αποσπάσματα σε παλιά έγγραφα παραμένει όπως είναι στο πρωτότυπο.

Παριανά επίθετα Μ

μαΓια οικόσημα βλέπε εδώ…
M
Μαβρίκος: Βλέπε Μαυρίκος

Μαβρουδής: Βλέπε Μαυρουδής

Μάγειρας: Παρωνυμικό επώνυμο.
–1826. Σε διαθήκη στις 6 Ιανουαρίου 1826 αναφέρεται ο Νικόλαος Πέρου Μάγειρας.
–1827. Σε διανομή κληρονομιάς της 8 Μαρτίου 1827 αναφέρεται η ποτέ Σταματούλα Νικολάου Μάγειρα και η Νικολέτα Μάγειρα.
–1827. Σε προικοσύμφωνο της 8 Οκτωβρίου 1827 αναφέρεται ο Βασίλης Μάγειρας με χωράφι στην Βίγλα..
–1833. Σε κατάλογο της εν Παροίκια Ελληνοδιδακτικής Σχολής μαθητευόντων παιδιών στις 28 Απριλίου 1833 αναφέρεται ο Γ. και ο Κ. Μάγειρας.

Μάγκος: Βλέπε Μάνγκος

Μάγνης:
–1730. Πρακτικό εκλογής απεσταλμένου του κοινού της Παροικιάς στην Κωνσταντινούπολης στις 28 Ιανουαρίου 1730 μαρτυρείται ο παπά Ντεμένεγος Μάγνης.

Μαγνησάλης: (βλέπε Μαγνωσιώτης)

Μαγνησιώτης: Επίθετο πατριδωνυμιακό. Ο καταγόμενος από την Μαγνησία της Μικράς Ασίας. Στην Πάρο συναντάμε το επιθ. Μαγνήσαλης στα Μάρμαρα, αλλού Μανησάλης και Μανσαλής.

Μαγρηνές:
–1826. Στη διαθήκη του Νικολάου Γ. Μπιζά (Παροικιά 13 Μαρτίου 1826) αναφέρεται ο Ιωάννης Μαγρηνές.

Μαδράκης:
–1870. Στις 13 Σεπτεμβρίου 1870 ο 27χρονος βυρσοδέψης από την Πάρο Ηλίας Χαλκίτης του Νικολάου και της Σταμάτας Μανιάτη, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 19χρονη από την Πάρο Αγγελικώ Μαδράκη [Μαθράκη], του Μιχαήλ και της Ελένης.

Μαθιακάκης: Πατρωνυμικό επώνυμο από το Μαθιός, Ματθαίος. Ίσως Κρητικής καταγωγής.
–1822. Στα δημοτολόγια του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου) το 1822, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μαθιακάκης Κωνσταντίνος.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 37χρονος μεταπράτης Μαθιακάκης Κωνσταντίνος.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Μαθιακάκης Ιωάννης του Κωνσταντίνου, ετών 46, κρεοπώλης από τη Νάουσα, κάτοικος Παροικιάς, Μαθιακάκης Θεόδωρος του Κωνσταντίνου, ετών 38, μάγειρας από τη Νάουσα, κάτοικος Αθήνας και Μαθιακάκης Γεώργιος του Κωνσταντίνου, 30 ετών, εργάτης από τη Νάουσα.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Μαθιακάκης Ιωάννης του Κωνσταντίνου, ετών 44, κρεοπώλης από τη Νάουσα, κάτοικος Παροικιάς, Μαθιακάκης Θεόδωρος του Κωνσταντίνου, ετών 40, μάγειρας από τη Νάουσα, κάτοικος Αθήνας και Μαθιακάκης Γεώργιος του Κωνσταντίνου, 32 ετών, εργάτης από τη Νάουσα.

Μαθράκης: Βλέπε Μαδράκης.

Μάϊνας: Επώνυμο παρωνύμιο.
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο της Αντιπάρου στις 11 Ιανουαρίου 1950 υπάρχει εγγεγραμμένη η Μάϊνα Καλλιόπη, όνομα συζύγου Ευάγγελος, όνομα πατρός Α. Τριαντάφυλλος.

Μακαρίτης: Επίθετο-παρατσούκλι.
–1639. Μακαρίτης Μανώλης, ιδιοκτήτης της Μονής του Αγίου Αντωνίου το 1639.
–19ως αιώνας στο χωριό Μάρμαρα βρίσκουμε το επίθετο Μακαρίτης.

Μακεδάκης:
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχει εγγεγραμμένος ο, Μακεδάκης Χρύσος του Γεωργίου, ετών 63, μεταπράτης από τη Νάουσα, κάτοικος Σύρου.

Μακράκης:
–1850. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 21χρονος σιδηρουργός Νικόλαος Μακράκης. Έδωσε όρκο στις 1 Μαρτίου 1850.

Μακρής: Παρωνύμιο.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 30χρονος γεωργός Αναστάσιος Μακρής.
–1876. Στις 23 Μαΐου 1876 ο παριανή Μακρής Κωνσταντίνος 45 ετών και Ελένη Βάλβη κάτοικοι Σύρου δηλώνουν τον θάνατο της κόρης τους Καλλιόπη 2 ετών κάτοικο Ερμούπολης. Ασθένεια: Δυσεντερία.
–1878. Στις 18 Μαρτίου 1878 ο παριανός λιθοξόος Σαρρής Νικόλαος 30 ετών κάτοικος Σύρου δηλώνει τον θάνατο του συγγενή του Βιδάλη Ευάγγελου του Φρατζ. κάτοικος Ερμούπολης. Ασθένεια: πνιγμός. Μητέρα του η Μαριγώ Μακρή.

Μακριδάκης:
–1844. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών το 1844 είναι εγγεγραμμένος ο 40χρονος σιδηρουργός Ιωάννης Μακριδάκης και ο 60χρονος γεωργός Κυριάκος Μακριδάκης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 43χρονος σιδηρουργός Μακριδάκης Ιωάννης.

Μακρόγλους ή Μακρόγλου:
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 63χρονος γεωργός Κυριάκος Μακρόγλους.

–Μαλαγαρδής: Σύνθετο επώνυμο λατινικής ρίζας. Από τις λέξις Mala (λατ. Κακός) και garbin από παραφθορά του γαρμπή (νοτιοδυτικός άνεμος). Η Παριανός κλάδος έχει καταγωγή από τον Μυλοπόταμο Ρεθύμνου Κρήτης ενώ προγενέστερα μετοίκισαν από τη δύση (ίσως Ενετοί). Το σπίτι της μονοκλαδικής οικογένειας της Πάρου, είναι ένα όμορφο υστεροαναγεννησιακό αρχοντικό και βρίσκεται μπροστά από ένα όμορφο κήπο, στην γωνία του οποίου είναι κτισμένη εκκλησία της Αγίας Κυριακής, προς τιμήν της (συζύγου) Μαλαγαρδή Κυριακή. Σε επαφή του είναι σήμερα η Δημοτική Βιβλιοθήκη «Ιωάννης Α. Γκίκας».
–1861. Ο Φιλόλογος και γυμνασιάρχης ο Νικόλαος Στυλ. Μαλαγαρδής γεννήθηκε στην Πάρο το 1861.
–1907. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 21 ετών υπάλληλος Σπύρος Φρ. Μαλαγαρδής άγαμος. Έδωσε όρκο στις 27 Ιανουαρίου 1907.
–1907. Ο ιερέας Νικόλαος Μαλαγαρδής γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Πάρο. Σπούδασε στην ιερατική σχολή Σύρου από όπου και χειροτονήθει ιεροδιάκονος. Διετέλεσε και διδάσκαλος στην Πάρο επί σειρά ετών σε ιδιωτική σχολή. Τον Ιούλιο του 1907 μετέβη στη Αθήνα λόγω αρρώστιας του και 13 μέρες αργότερα του ίδιου μήνα, επέστρεψε με το ατμόπλοιο της εταιρίας Διακάκη «Πειραιεύς» εξέπνευσε την 4η πρωινή ώρα εντός του ατμόπλοιου και εξώθι στην Σύρο, σε ηλικία 55 περίπου ετών.
–1921. Στις 10 Οκτωβρίου 1921 ο 35χρονος υπάλληλος από την Πάρο Σπύρος Μαλαγαρδής του Φραγκίσκου και της Μαρίας Κομνηνού παντρεύεται στην Ερμούπολη την 24χρονη από την Πάρο Ελένη Στάβαρη του Δημοσθένη και της Αθηνάς Κορκοδείλου.
–1929. Ο Παριανός Φιλόλογος και γυμνασιάρχης Νικόλαος Στυλ. Μαλαγαρδής πέθανε το 1929.
–1931, σε φωτογραφεία μπροστά στην Εκατονταπυλιανή, διακρίνεται η Πανδώρα και Μάχη Μαλαγαρδή.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Μαλαγαρδή Στ. Αικατερίνη.

Μαλαγαροτής: Ίσως πρόσφηγες.
–1825. Στα δημοτολόγια Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 31χρονος Νικόλαος Μαλαγαροτής και ο Μιχαήλ Μαλαγαροτής.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 53χρονος μεταπράτης Νικόλαος Μαλαγαροτής και ο 53χρονος μεταπράτης Μιχαήλ Μαλαγαροτής.

Μαλακης: Παρωνυμικό επώνυμο από την λέξη μαλακός.
–1740. Σε προικοσύμφωνο Παροικίας στις 14 Ιουλίου 1740, του Αντώνη Γιακουμή Βιτζαρά με την θυγατέρα Δημητράκη Μαλακη ονόματι Ανούσα.

Μαλαματένιος: Επίθετο επάγγελμα-παρατσούκλι, από την λέξη αμάλαμα = καθαρό μέταλλο (χρυσό κλπ), αυτός που πουλάει χρυσό ή ασχολείται με μέταλλα κλπ (Μαλάματα). Η οικογένεια Μαλαματένιου, κατάγεται από το νησί Φώκαια, στον Αδραμιτικό Κόλπο του Αϊβαλίου της Μικράς Ασίας. Υπολογίζεται ότι στις Κυκλάδες και πιο συγκεκριμένα, στην Νάουσα της Πάρου, ήρθαν πριν την πρώτη μικρασιατική καταστροφή το 1814. Κλάδος της ίδια οικογένειας υπάρχει και στη Νάξο από την ίδια περίοδο. Γενάρχης φέρεται ο Μπατίστας Μαλαματένιος.
–1795. Το 1795 γεννιέται ο Αντώνιος Παντελής ή Μαλαματένιος; Κτηματίας κάτοικος Παροικιάς.
–1810. Το 1810 γεννιέται ο Μπατίστας Μαλαματένιος, έμπορος κάτοικος Νάουσας.
–1832. Εν Ναούση της Πάρου τη 27 Μαρτίου 1832, σε έγγραφο της σχολής του Αγίου Αθανασίου αναφέρεται ο Μπατίστας Μαλαματένιος.
–1843. Σε ονομαστικό κατάλογο των εκλογικών αποτελεσμάτων Νάουσας στις 27 Οκτωβρίου 1843 αναφέρεται ο Μπατίστας Μαλαματένιος.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 33χρονος μεταπράτης Μαλαματένιος Μπατίστας
–1860. Στις 4 Μαΐου 1860 σε συμβολαιογραφική πράξη [Επιτροπικό] στην Σύρου αναφέρεται ο κάτοικος ΠάρουΝικόλαος Μπαρμπαρήγος κυβερνίτης να διορίζει επιτροπικό σε ελλ. Πλοίο των τζερνίκιον «Αγιος Νικόλαος τον εν Πάρω Μαλαματένιο Γεώργιο.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μαλαματένιος Πέτρος του Μπατίστα 44 ετών κτηματίας. 
–1878. Το 1878 γεννιέται στη Νάουσα ο μετέπειτα γεωργός Μαλαματένιος Αντώνιος του Επαμεινώνδα.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Μαλαματένιος Αντώνιος του Μπατίστα, 35 ετών, γεωργός από τη Νάουσα, Μαλαματένιος Βασίλειος του Μπατίστα, 44 ετών, ναύτης από τη Νάουσα, Μαλαματένιος Γεώργιος του Μπατίστα, 47 ετών, ναύτης από τη Νάουσα, Μαλαματένιος Εμμανουήλ του Πατίστα, ετών 39, έμπορος από τη Νάουσα, κάτοικος Αλεξάνδρειας, Μαλαματένιος Επαμεινώνδας του Πατίστα, ετών 31, γεωργός από τη Νάουσα, Μαλαματένιος Λεονάρδος του Πατίστα, 40 ετών αλιεύς από τη Νάουσα, Μαλαματένιος Μπατίστας του Λεονάρδου, ετών 72, κτηματίας από τη Νάουσα και Μαλαματένιος Νικόλαος του Γεωργίου, 24 ετών, ναύτης από τη Νάουσα, απεβίωσε.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Μαλαματένιος Αντώνιος του Μπατίστα, 37 ετών, γεωργός από τη Νάουσα, Μαλαματένιος Βασίλειος του Μπατίστα, 46 ετών, ναύτης από τη Νάουσα, Μαλαματένιος Γεώργιος του Μπατίστα, 49 ετών, ναύτης από τη Νάουσα, Μαλαματένιος Εμμανουήλ του Πατίστα, ετών 41, έμπορος από τη Νάουσα, κάτοικος Αλεξάνδρειας, Μαλαματένιος Επαμεινώνδας του Πατίστα, ετών 31, γεωργός από τη Νάουσα, Μαλαματένιος Λεονάρδος του Πατίστα, 42 ετών αλιεύς από τη Νάουσα, Μαλαματένιος Μπατίστας του Λεονάρδου, ετών 74, κτηματίας από τη Νάουσα και Μαλαματένιος Νικόλαος του Γεωργίου, 26 ετών, ναύτης από τη Νάουσα.
–1904. Το 1904 γεννιέται στη Νάουσα ο Μαλαματένιος Λεονάρδος του Ανδρέα, ναυτικός.
–1911. Σταμάτιος Δ. Μαλαματένιος εμποροκτηματίας και Δήμαρχος Μάρπησσας το 1911.
–1911. Εμμανουήλ Μπ. Μαλαματένιος, από την Νάουσα, εγκαταστάθηκα από μικρή ηλικία στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Έμπορος το 1911 στην οδό Ραμλίου.
–1911. Μπατίστας Λεον. Μαλαματένιος, έμπορος στη Νάουσα το 1911.
–1914. Στις 16 Μαρτίου 1914 ο 45χρονος εργάτης από την Πάρο Στυλιανός Βαβανός του Ιάκωβου και της Κυριακή Μαλαματένιου [κάτοικοι Πάρου] παντρεύεται στην Ερμούπολη την 40χρονη από την Νάξο Αυγουστίνα Μαρούλη, του Γεωργίου, και της Κυριακής Μπεμπένη [κάτοικοι Νάξου].
–1919. Το 1919 γεννιέται στη Νάουσα ο Μαλαματένιος Βασίλειος του Μπατίστα.
–1930. Το 1930 γεννιέται στη Νάουσα ο Μαλαματένιος Στυλιανός του Ιωάννη.
–1932. Το 1932 γεννιέται στη Νάουσα η Μαλαματένιου Νικολέτα του Σπύρου.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 68χρονος κάτοικος Νάουσας, Μαλαματένιος Αντώνιος του Επαμεινώνδα, γεωργός, ο Μαλαματένιος Ιωάννης του Λεονάρδου, αλιεύς 62 ετών, ο Μαλαματένιος Νικόλαος του Λεονάρδου 61 ετών ναυτικός, ο 56χρονος ναυτικός Μαλαματένιος Γεώργιος του Μάρκου, ο 50χρονος κτηματίας Μαλαματένιος Βασίλειος του Μάρκου, ο 50χρονος αλιεύς Μαλαματένιος Λεονάρδος του Γρηγορίου, ο 33χρονος αλιεύς Μαλαματένιος Δημήτριος του Ανδρέα, ο 36χρονος αλιεύς Μαλαματένιος Γεώργιος του Γρηγορίου, ο 43χρονος ναυτικός Μαλαματένιος Σπυρίδων του Γρηγορίου, ο 22χρονος αλιεύς Μαλαματένιος Μάρκος του Γεωργίου, ο 28χρονος ναυτικός Μαλαματένιος Λεονάρδος του Νικολάου, ο 29χρονος γεωργός Μαλαματένιος Εμαμεινώνδα του Αντωνίου, ο 26χρονος εργάτης Μαλαματένιος Νικόλαος του Αντωνίου, ο 24χρονος γεωργός Μαλαματένιος Βασίλειος του Αντωνίου, ο 30χρονος ναυτικός Μαλαματένιος Παναγιώτης του Ανδρέα, ο 26χρονος αλιεύς Μαλαματένιος Μπατίστας του Ιωάννη, ο 26χρονος αλιεύς Μπαλαματένιος Μπατίστας του Ανδρέα και ο 21χρονος γεωργός Μαλαματένιος Κωνσταντίνος του Αντωνίου.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Μάρπησσας στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μαλαματένιος Σταμάτιος του Πέτρου, 75 ετών κτηματίας, ο Μαλαματένιος Βατίστας του Σταματίου 39 ετών εργάτης και ο 28χρονος εργάτης Μαλαματένιος Λεονάρδος του Σταμάτη.
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 19 Αυγούστου 1950, υπάρχει εγγεγραμμένη η Μαλαματένιου Σπυράνη, όνομα συζύγου Λεονάρδος, όνομα πατρός Νικ. Μπαρμπαρήγος και η Μαλαματένιου Άννα, όνομα συζύγου Λεονάρδου, όνομα πατρός Εμμανουήλ Καρποδίνης.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Σπύρου Ζαμπία, όνομα συζύγου Παναγιώτης, όνομα πατρός Γρηγόριος Μαλαματένιος, ηΚάπαρη Μαριγώ, όνομα συζύγου Ιωάννης, όνομα πατρός Γρηγόριος Μαλαματένιος, η Μαλαματένιου Ασπασία, όνομα συζύγου Λεονάρδος, όνομα πατρός Ιωάννης Σιφναίος, η Παντελαίου Άννα, όνομα συζύγου Παναγιώτης, όνομα πατρός Γρηγόριος Μαλαματένιος, η Μωραΐτη Παρασκευή, όνομα συζύγου Αθανάσιος, όνομα πατρός Γρηγόριος Μαλαματένιος, η Μαλαματένιου Φλώρα, όνομα συζύγου Δημήτριος, όνομα πατρός Λινάρδος Σκιαδάς, η Μαλαματένιου Αργυρώ, όνομα συζύγου Ανδρέας, όνομα πατρός Δημήτριος Καράντζας, η Μαλαματένιου Μαρουσώ, όνομα συζύγου Επαμεινώνδας, όνομα πατρός Δημήτριος Καρποδίνης, η Μαλαματένιου Ασπασία, όνομα συζύγου Γεώργιος, όνομα πατρός Αντώνιος Δαβερώνας.
–1954. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1954, υπάρχει εγγεγραμμένη η Μαλαματένιου Ειρήνη του Δημητρίου, έτος γέννησης 1932.

Μαλαξός: Το επώνυμο Μαλαξός γνωστό στην Πάρο από τον παριανό επίσκοπο Νύσσης Νεόφυτο, που έφερε το ανωτέρω επώνυμο. Ο Ιερομόναχος Νεόφυτος Μαλαξός θα καταγόταν από την Νάουσα. Το επών., βυζαντινής καταγωγής, γνωστό από τον 16ο αιώνα, απαντά στην Άνδρο και στο Καστελλόριζο αλλά και στην Κάρπαθο, προελθών από το Καστελλόριζο, και στη Λίνδο της Ρόδου σε έγγρ. Του 1550. Το επών. και στο Ναύπλιο, που το έφερε κάτοικος της Βενετίας, τον 16ο αι.
–1730. Σε προικοσύμφωνο Νάουσας 8 Νοεμ. 1730 «τα δύο χωράφια του Μαλαξού εις την Αγίαν Ειρήνην».
–1730. Μητροπολίτης Νύσσης ο πάριος Νεόφυτος Μαλαξός.
–1747. Το 1747 σε έγγραφο Ναούσης μνυμονεύεται ο «Μαλαξός».
–1748. Το Ζαμπετάκι του σιορ Αντωνάκη Μαλαξού πωλεί ένα χωράφι στον Αντώνιο Τζαννάκη «εν τη θέση του Λιμπηδίου» (Νάουσα 6 Δεκ. 1748).

Μαλατέστας: Μαλα-τέστα= Κακό-κεφάλι (λατ.). Το κυματιστό ρητό στο κάτω μέρος του οικόσημου αναγράφει: tempus takenti tempus loquendi και μεταφράζεται ως Καιρός του σιώπα καιρός του ομιλώ. Η οικογένεια Μαλατέστα ήρθε στις Κυκλάδες και συγκεκριμένα στη Νάξο από την Βενετία και μετέπειτα στην Πάρο, προγενέστερη  καταγωγή από το Ρίμινι της Ιταλίας όπου υπήρξαν Δούκες!. Στην Πάρο μαρτυρείται τον 15ο αιώνα σε Μονή στα Κραύγα ενώ στη Νάξο μετά το 1210. Οι Μαλατέστα ήταν άρχοντες στη Νάξο με φέουδο και εξέλιπαν στα μέσα του 18ου αιώνα.
Η πειρατεία, η ναυτιλία και η καλλιέργεια της γης σύντομα διαμόρφωσαν όπως σημειώνεται κάπου μια ντόπια τάξη ολιγαρχίας, στην οποία προσχώρησαν και οι εξελληνισθέντες παλαιοί Βενετοί φεουδάρχες. Εμφανίζονται δηλαδή οι αρχοντικές οικογένειες, που διέθεταν αρκετή κτηματική περιουσία, χρήματα, καράβια, ανεμόμυλους, μοναστήρια και αξιώματα, όπως Μαυρογένη, Κονδύλη, Κρίσπη, Χαμάρτου, Γεράρδη, Βατιμπέλα, Κορτιάνου, Μαλατέστα, Δελαγραμμάτη, Ναυπλιώτη, Καμπάνη κ.α.
O Εμμανουήλ Σαγκριώτης σημειώνει, Εντεύθεν προκύπτει ότι πλείσται Ενετικαί οικογένειες γνωριζόμεναι εκ των ονομάτων ησπάσθησαν την Ορθοδοξία ως οι Μαλατέσται, Κορτιάνοι, Βεντούροι, Γαβαλά, Βιτσαρά, Δαβερώνα, Δελέντα και άλλοι γενομένοι, μάλιστα, ως εικός, οι φανατικώτεροι των Ορθοδόξων.
–1610. Στις 24 Φεβρουαρίου 1610. Αγορά του αγρού του Ιω. Γεωργίου Μαλατέστα.
–1611. Άγιος Ιωάννης του Θεολόγου στα Κραύγα ιδρύθηκε το 1611 από τον Κοσμά Μαλατέστα. 
–1614 ιερομόναχος στην μονή Ταξιαρχών ηγούμενος Αρσένιος Μαλατέστας.
–1669. Το επώνυμο Μαλατέστας σε χρήση μέχρι σήμερα στη Νάουσα και στην Παροικιά, το έφεραν διακεκριμένα μέλη της οικογένειας. Αναφέρουμε τους Ναουσαίους ηγούμενος της Μονής Ιβήρων Μακάριο Μαλατέστα και της Μονής Ταξιαρχών Κουνάδου Αρσένιο Μαλατέστα το 1669-1670.
–1670. Σε έγγραφο Ναούσης στις 25 Νοεμβρίου 1670 αναφέρεται ο Αρσένιος Μαλατέστας, ιερεύς, ηγούμενος της μονής Ταξιαρχών Κουνάδου «εις το σπίτι έμενα του υπογράφου Γεωργίου Σαλονικαίου και νοτάριου Άγουσας».
–1672. Σε αίτημα των παριανών προς τον προϊστάμενο της γαλλικής επαρχίας Πατέρα της Καθολικής Εκκλησίας  Jacques Dinet για να ζητήσουν πατέρες της καθολικής εκκλησίας να έρθουν στην Πάρο. «Ταπεινοπρεπώς παρακαλούμεν την πανοσιώτη σας, ωσάν προηγούμενος οικουμενικός και πατριάρχης της αγίας και υπέρ ενδόξου συντροφιάς υου Ιησού να συγκλίνει εις το να μας έλθουν ωδε εις τον τόπον μας πατέρες δια να κατοικήσουν εδώ έως εις τα άλλα νησιά δια να ημπορέσωμεν και ημείς να λάβωμεν εκείνη την βοήθειαν και ωφέλειαν της ψυχής μας μαζί κα την επιστήμην δια τους μεταγεναστέρους μας, επειδή ξεύρωμεν καλότατα ότι πως η πανοσιώτησας και η τρισκία της όλα ο σκοπός και ο πόθος άλλο δεν είναι εις όλα τα πάντα μόνον να γυρέψετε την μεγαλύτερην δόξα του Θεού και της σωτηρίας των ψυχών εις κάθε τόπον όπου ευρίσκονται…»
Πάρος: εν έτι σωτήριω 1672 εν μήνι μαίω (29) εις το παλαιόν: + Ταπεινός Μητροπολίτης Παροναξίας Μελέτιος.
Το πιο πάνω αίτημα υπογράφουν χριστιανοί, καθολικοί και ορθόδοξοι, κατοίκων της Νάουσας μεταξύ άλλων και ο Παπά Δημήτριος Μαλατέστας και ο Τζωάννης Ματαλέστας.
–1675. Στις 15 Μαΐου 1675. Σε επιστολή Ναουσαίων προς τον πρεσβευτή των Γάλλων, αιτώντας Καπουκίνους πατέρες  υπογράφει ο Δημήτρης Μαλατέστας.
–1717. Σε προικοσύμφωνο του Γ. Χειλά και Μαρκεζίνας Ροδαίου (Καστέλλι Νάουσας 21 Οκτ. 1717) «από δε τα ξωτικά το χωράφι οπού έχει εις το Ποδοβάτι σύμπλιον Ιωάννης Μαλατέστας».
–1724. Απόφαση του κοινού της Παροικιάς για την διατίμηση των προϊόντων και την απογραφή της κτηματικής περιουσίας όλων των κατοίκων. Κατά τη Γενική Συνέλευση της 13 Δεκεμβρίου 1724, αναφέρεται ο Ντεμένεγος Μαλατέστας.
–1733. Πρακτικό εκλογής απεσταλμένων του κοινού της Νάουσας στην Κωνσταντινούπολη στις 26 Οκτωβρίου 1733 αναφέρεται ο Φραγκέσκος Μαλατέστας.
–1735. Ο Ντεμένεος Μαλατέστας στην διαθήκη του (Καστέλλι Παροικιάς Ιανουάριους 1735) αφήνει στον ιερέα Ντεμένει Μαούνη ένα πουλάρι.
–1738. Μαρτυρία υπερασπίσεως συμπατριώτη τους ιερέα Φραγκίσκου Νταβερόνα προς τον καπουδάν πασά (για αντίδραση στην συγκέντρωση της φορολογίας), κατά τη Γενική Συνέλευση από τα κοινά της Πάρου, της 16 Ιουλίου 1738, υπογράφει ο Ιωάννης και ο Δημήτρης Μαλατέστας από τη Νάουσα της Πάρου.
–1743. Εκλογή κατά τη Γενική Συνέλευση «επιτρόπου και προβλέπτη» απεσταλμένου από τα κοινά της Πάρου, στις 20 Φεβρουαρίου 1743 αναφέρεται ο Μακάριος Μαλατέστας.
–1743. Γράμμα των κοινών της Πάρου προς τον Νικόλαο Μαυρογένη στις 20 Φεβρουαρίου 1743. Οι επίτροποι των κοινών παρακαλούν τον Ν. Μαυρογένη να γίνει βοεβόδας του νησιού τους και να αναλάβει την φορολογία του, προκειμένου να αποφύγουν τον ανεπιθύμητο Μακάριο Μαλατέστα.
–1747. Σε πρακτικό εκλογής απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό της Παροικιάς σε Γενική Συνέλευση στις 26 Οκτωβρίου 1747 μαρτυρείται ο Αντώνιος Μαλατέστας.
–1750. Σε Πρακτικό εκλογής απεσταλμένου των επτά κοινών της Πάρου (Παροικιάς, Νάουσας, Κεφάλου, Τζιπίδου, Λευκών, Μαρμάρων, Δραγουλάς) στην Κωνσταντινούπολη της 23 Αυγούστου 1750, μαρτυρείται ο Αντώνης Μαλατέστας από τη Νάουσα.
–1751. Σε έγγραφο στις 4 Νοεμβρίου 1751, αναφέρεται ο Αντωνάκης Μαλατέστας με χωράφι στην θέση Χιροτρυπιά.
–1754. Σε Πωλητήριο έγγραφο στη Νάουσα 22 Σεπτ. 1754, ο ηγούμενος της Μονής Αγ. Ανδρέα Μελέτιος πωλεί «ένα χωράφι κείμενον εις τόπον θέσιν της Καρδιώτισσας πλησίον Μαρία του ποτέ Ιωάννη Πάντιμου και στράτα κοινή, η οποία στράτα το χωρίζει από του προηγούμενου Μακαρίου Μαλατέστα».
–1755. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 23 Αυγούστου 1755 μαρτυρείται ο προηγούμενος Μακάριος Νάουσας Μαλατέστας και ο Αντώνης Μαλατέστας από τη Νάουσα.
–1800. Πώληση χωραφιού. Πάρος εν τη Νάουσα 1800 Μαγίου 27. Την σήμερον διά του παρόντος μου δηλοποιώ εγώ ο υποκάτωθεν υπογεγραμμένος ότι πουλώ του ενδαισιμωτάτου αγίου σακελλαρίου Μοστράτου, ένα κομμάτι ξαμπέλισμα εις την Πηγάδα του Καγκιλιέρη πλησίον το αμπέλι του Αννακιού θυγατρός Γεωργίου Πρωτονεταρίου: διά γρόσια είκοσι: ήτοι: 20: καθώς το απόκοψιν ο Γιακουμάκης Βιτζαράς, τα οποία του τα εμλετρησεν εις χείρας σωστά και καλά μένοντας πληρωμένος και ευχαριστημένος και από την σήμερον του το απαραιτεί εις την εξουσίαν του να το κάνη ως θέλει και βούλεται ως ίδιος και καθολικός νοικοκύρης υποσχόμενος να το κουματιτέρη (;) εις παντοτεινό ποσέσιον και κόντρα του κάθε εναντίου: ο δε συγχύσας το παρόν να πέφτη είς … και κουντάνα της ευρισκομένης αυθεντίας, γρόσια πάλι είκοσι: και πάλιν το παρόν να έχη το κύρος και την ισχύν όθεν του δίνει την παρόν πουλησία βεβαιωμένη με την υπογραφήν μου εις ασφάλειαν. Φραντζέσκος Μαλατέστας βεβαιώνω το παρόν. Μανόλης Μαλατέστας γέγραφα το παρόν και μαρτυρώ.
–1804. Σε πωλητήριο χωραφιού του 1804 στη περιοχή Κραύγα Νάουσας, πλησίων Παρασκευή Μαλατέστα.
–1816. Ο Ρεφερενδάριος σκευοφύλαξ Μαλατέστας υπογράφει έγγραφο Παροικιάς στις 30 Σεπτεμβρίου 1816.
–1818. Κατάλογος Παροικιάς 22 Μαΐου 1818 "αμπ. Χωριδάκι σύμπλιος Αντώνη Μαλατέστα.
–1821. Αγωνιστής του 1821 Νικόλαος Μαλατέστας υπήρξε και γενικός Έφορος Ναούσης. -Εικόνα της Θεοσκέπαστης δίδει ως προίκα στην αδερφή της Άννα Κασιώτη η Κατερίνη Αντ. Μαλατέστα. (προικοσύμφωνο Νάουσας, 17 Ιαν. 1823).
–1822. Στις 30 Απριλίου 1822. Αστυνομικός Νάουσας Νικόλαος Μαλατέστας.
–1822. Πώληση χωραφιού. Επαρησιάσθη εις την Αστυνομίαν ο Γ. Φώτης Πανάς και λέγει ότι με ιδίαν του βουλή και γνώμη πουλεί ελευθέρως το χωράφι εις την Καρδιώτισσαν (Ναώνυμο τοπωνύμιο Ναούσης), εις τον Μάρκον Βλάσση, πλησίον: Χρίστος Αρματάς και Μανώλης Ρεκέρης (;) δια γρόσια τετρακόσια πενήντα πέντε, Νο455, ως εσυμφώνησαν εν τω αναμεταξύ τους, τα οποία γρόσια τα έλαβεν ο πουλητής σωστά και καλά και απαραιτεί το αυτό χωράφιον εις την παντελή εξουσίαν και κυριότητα του αγοραστού να το κάμνη ως θέλει και βούλεται ως ιδικόν του απόκτημα καλά πουλημένον και καλά αγορασμένον, ο συγχύσας την παρόν να υπόκειται εις τιμήν (;) και κουντάμα (;) της ευρισκομένης εξουσίας γρόσια διακόσια Ν: 200: διό και εις ένδειξιν έγινεν η παρούσα πούλησις υπογεγραμμένη τη ιδία του χειρί και παρά αξιοπίστων μαρτύρων εις ασφάλειαν. Νάουσα της Πάρου τη 7 Ιουλίου 1822. Φώτης Πανάς βεβαιώ το παρόν. Χρυσουλιώ γυνή Φώτη Πανά βεβεώνει την παρόν διά χειρός καμού σακελλαρίου Ναούσης και μαρτυρώ. Νικόλαος Μαλατέστας μάρτυς. Αντώνιος Κορτιάνος γέγραφα με θέλησιν του άνωθεν και μαρτυρώ.
–1823. Στην Περιοχή Νάουσας 17 Ιαν. 1823 «ένα χωράφι χέρισον οπού έχει μητρικόν της εις τοποθεσίαν Καλόγερο πλησίον Μανόλης Γαβαλάς, Νικόλαος Μαλατέστας και Βαλέλης Καλογεράς, δια γρόσια εκατόν». Το ίδιο επώνυμο γράφεται και ως Καλόγηρος το 1831.
–1824. Σε διανομή κληρονομιάς στις 27 Νοεμβρίου 1824 αναφέρεται το χωράφι του πάλε ποτέ Μανουήλ Μαλατέστα και του Νικόλαου Μαλατέστα στη Νάουσα.
–1825. Ο Σκευοφύλαξ Αθανάσιος Μαλατέστας υπογράφει έγγραφο Παροικιάς στις 8 Φεβρουαρίου 1825.
–1825. Στις 19 Αυγούστου 1825 ο Ρεφερενδάριος σκευοφύλαξ Αθανάσιος Μαλατέστας συντάσσει τη διαθήκη της πρεσβυτέρας Μαλατέστα.
–1825. Χαρτοφύλαξ Νικόλαος Μαλατέστας, σε έγγραφο Νάουσας στις 11 Οκτωβρίου 1825.
–1826. Σε διαθήκη Παροικιάς στις 6 Ιανουαρίου 1826, ο διαθέτης προσφέρει «του σκευοφύλαξ και ρεφερενδάριος Παροικίας Αθανάσιου Μαλατέστα γρόσια είκοσι». (ρεφερενδάριος ήταν ένα από τα οφίκια ‘αξιώματα’ που δίδονταν κατά την εποχή της τουρκοκταρίας στους κληρικούς).
–1827. Σε εξόφληση κληρονομιάς στη Νάουσα στις 22 Μαΐου 1827 αναφέρεται ο Νικολάκης Μαλατέστας.  
–1829. Σε πληρεξούσιο στις 3 Ιουνίου του 1829 αναφέρεται ο Δημογέροντας Νικόλαος Μαλατέστας.
–1829. Στις 29 Σεπτεμβρίου 1829 αναφέρεται σε έγγραφο Παροικιάς ο Σκευοφύλαξ Αθανάσιος Μαλατέστας.
–1830. Στις 12 Ιουλίου 1830 αναφέρεται σε πωλητήριο Παροικιάς ο Σκευοφύλαξ Αθανάσιος Μαλατέστας.
–1831. Σε έγγραφο του Παν. Δ. Δημητρακόπουλου στις 19 Οκτωβρίου 1831 αναφέρεις τον  Μαλατέστα ως κακοκέφαλον.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Νικόλαος Μαλατέστας καθώς και ο Ιωάννης Μαλατέστας από τα χωριά του Κεφάλου.
–1832. Εν Ναούση της Πάρου τη 27 Μαρτίου 1832, σε έγγραφο της σχολής του Αγίου Αθανασίου αναφέρεται ο Μαλατέστας Νικόλαος.
–1833. Στις 22 Οκτωβρίου 1833 ο Σκευοφύλαξ Αθανάσιος Μαλατέστας υπογράφει προικοσύμφωνο Παροικιάς του Δημητρίου Ι. Νίκα και της Αικατερίνης Γεωργίου Ζ. Μαύρη.
–1838. Σκευοφύλαξ Παροικιάς το 1838 αναφέρεται ο Αθανάσιος Μαλατέστας.
–1843. Στις 17  Οκτωβρίου 1843 η συνέλευση της αντιπολίτευσης επαναλαμβάνεται, αλλά πάλι χωρίς τον Δήμαρχο Θ. Καμπάνη ο οποίος κατηγορείται από τους παρευρισκομένους ότι «αισθάνεται ανώτερος του νόμου και προβάλει ανύπαρκτες προφάσεις». Η συνέλευση αποφασίζει να προχωρήσει στην εκλογή χωρίς τον Δήμαρχο! Πρόεδρος ανέλαβε ο Δ. Χαμάρτος και προσυπέγραψαν τα 5 γεροντότερα μέλη Ν. Πούλιος, Ιωάννης Καπαρός, Λεονάρδος Κονδύλης, Ηλίας Σαράντος, Νικόλαος Ρούσσος. Οι εκλογείς ήταν οι εξής:
Πόλις Παροικίας (Δήμαρχος Θ. Καμπάνης): Ζώρζης Μ Μαυρογένης, Δημήτριος Χαμάρτος, Πέτρος Μαυρομμάτης, Ν Α Ψαράκης, Αντ Ελ Χαμάρτος, Λεονάρδος Κονδύλης.
Κωμόπολις Λευκών (Πάρεδρος Κωνσταντίνος Χανιώτης): Εμμανουήλ Ν Αρκάς, Νικόλαος Γ Ρούσσος, Νικόλαος Γ Παντελαίος, Ιωάννης Α Δεσύλλας.
Κωμόπολις Ναούσης (Δήμαρχος Ν. Μαλατέστας): Δημήτριος Π Δημητρακόπουλος, Ηλίας Σαράντος, Ιωάννης Μεταξάς, Αντώνιος Κορτιάνος (δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας).
Χωρίον Κώστου(Πάρεδρος Ιωάννης Α. Καπαρός): Ιωάννης Α Καπαρός, Αναστάσιος Ρούσσος
Χωρίον Δραγουλά (Πάρεδρος Νικήτας Ν. Άγουρος): Γεώργιος Κληρονόμος
Χωρίον Μαρμάρων (Πάρεδρος Νικήτας Ν. Άγουρος): Ιωάννης Γιαννουλάκης, Νικήτας Άγουρος (δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας).
Χωρίον Τσιπίδου (Δήμαρχος Μαρπήσσης ΓΣ Δελαγραμμάτης): Νικόλαος Βατιμπέλας, Νικόλας Πόυλιος, Γεώργιος Σ Δελαγραμμάτης (απών).
Χωρίον Ωλιάρου (Πάρεδρος Δ. Βιάζης): Παναγής Καλάργυρος, Ματθαίος Μαούνης.
Τα αποτελέσματα ανέδειξαν πληρεξουσίους Πάρου τους Δ. Π. Δημητρακόπουλο (21 ψήφοι) και Ζ. Μάτσα Μαυρογένη (21). Συμμετείχαν και οι Νικόλαος Ψαράκης (Παροικιά, 11 ψήφοι), Ν. Βατιμπέλας (Τσιπίδος, 7), Λεονάρδος Κονδύλης (Παροικία, 7), Νικόλαος Μαλατέστας (Νάουσα, 6 ψήφοι), Κωνσταντίνος Δαμίας (Παροικία, 6), Π. Μαυρομάτης (Παροικία, 6).
Ο Δήμαρχος Πάρου αρνήθηκε να επικυρώσει τις υπογραφές και συνεπώς την εκλογή.
–1843. Σε ονομαστικό κατάλογο των εκλογικών αποτελεσμάτων Νάουσας στις 27 Οκτωβρίου 1843 αναφέρεται ο Νικόλαος Μαλατέστας.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (συμπεριλαμβάνεται και ο Κώστος), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Νικόλαος Μαλατέστας 54 ετών, κτηματίας, ο 27χρονος  γεωργός Κωνσταντίνος Μαλατέστας.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 30χρονος γεωργός Αντώνιος Δ. Μαλατέστας, ο 36χρονος γεωργός Γεώργιος Φ. Μαλατέστας, ο 33χρονος πλοίαρχος Δημήτριος Φ. Μαλατέστας, ο 28χρονος γεωργός Εμμανουήλ Μαλατέστας, ο 55χρονςο γεωργός Ιωάννης Μαλατέστας, ο 43χρονος γεωργός Ιωάννης Μαλατέστας και ο 28χρονος γεωργός Πέτρος Φ. Μαλατέστας.
–1859. Στις 13 Οκτωβρίου 1859 μνημονεύεται σε συμβολαιογραφική πράξη [πληρεξούσιο] στην Σύρο η κάτοικος Νάουσας Πάρου Αργυρό Νικ. Μαλατέστα.
–1860. Στις 16 Ιανουαρίου 1860 σε συμβολαιογραφική πράξη [Εξόφληση] στην Σύρου αναφέρεται ότι ο κάτοικος Πάρου Αντώνης Βεντουρής βυρσοδέψης και η σύζυγός του Μαρηγώ Μαλατέστα εξοφλούν τον κάτοικο Πάρου νοσοκομειακό υπάλληλο Κουτσοδόντη Εμμανουήλ.
–1870. Το 1870 η Άννα Μαλατέστα του Νικολάου 60 ετών, χήρα από την Πάρο, αναφέρεται σε απογραφή της Πόλης Ερμούπολης.
–1872. Το 1872 γεννιέται ο Μαλατέστας Σταμάτης του Μιχαήλ γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1873. Στις 3 Ιουνίου 1873 ο 24χρονος μαραγκός από την Πάρο Εμμανουήλ Μαλατέστας του Κωνσταντίνου και της Άννας, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 18χρονη από την Σύρο Ζαχαρώ Σαμοθράκη, του Κωνσταντίνου.
–1876. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1876 ο παριανή ξυλουργός Μαλατέστας Δημήτρης 28 ετών κάτοικοι Σύρου δηλώνει τον θάνατο του φίλου του Νικόλαου Κ. Βιστιδουράκη 50 ετών από την Κρήτη  κάτοικο Ερμούπολης. Ασθένεια: Φθισικός.
–1880. Στις 21 Φεβρουαρίου 1880 ο 24χρονος βυρσοδέψης από την Πάρο Εμμανουήλ Μαλατέστας, του Πέτρου και της Φρατζέσκας, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 20χρονη από την Πάρο Μαρία Κότη, του Εμμανουήλ και της Κριούζας.
–1883. Το 1883 γεννιέται ο Μαλατέστας Ιωάννης του Κωνσταντίνου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1886. Το 1886 γεννιέται ο Μαλατέστας Ιωάννης του Κοσμά ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχει εγγεγραμμένος ο, Μαλατέστας Νικόλαος του Φραγκίσκου, ετών 31, ιατρός από τη Νάουσα.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχει εγγεγραμμένος ο, Μαλατέστας Νικόλαος του Φραγκίσκου, ετών 33, ιατρός από τη Νάουσα.
–1887. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 33χρονος βυρσοδέψης Εμμανουήλ Πέτρου Μαλατέστας, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 29 Ιανουαρίου 1887.
–1891. Νικόλαος Φρ. Μαλατέστας, ιατρός, γεννήθηκε στη Νάουσα της Πάρου. Το 1891 εγκαθίσταται στη Κεσσάνη της Ευρωπαϊκής Τουρκίας, για 20 χρόνια. Εκ περιτροπής ταξίδευε στη Βιέννη και σε πολλές άλλες πόλης της Δυτικής Ευρώπης για να παρακολουθήσει τις εξελίξεις στην ιατρική επιστήμη.
–1892. Το 1892 γεννιέται ο Μαλατέστας Μιχαήλ του Ζαννέτου αλιεύς κάτοικος Παροικιάς.
–1895. Στις 18 Σεπτεμβρίου 1895 ο παριανός Μαλατέστας Δημήτρης 45 ετών [θείος] Ξυλουργός κάτοικος Σύρου δηλώνει τον θάνατο του ανιψιού του Μανέτας Στ. Νικόλαος 7 μηνών κάτοικο Ερμούπολης. Μητέρα θανόντος Θεοφύλακτη Μαλατέστα. Ασθένεια: Διφθερίτις.
–1895. Στις 21 Σεπτεμβρίου 1895 ο παριανός Μαλατέστας Δημήτρης 45 ετών [θείος] Ξυλουργός κάτοικος Σύρου δηλώνει τον θάνατο του ανιψιού του Μανέτας Στ. Αναστάσιος 6 μηνών κάτοικο Ερμούπολης. Μητέρα θανόντος Θεοφύλακτη Μαλατέστα. Ασθένεια: Εκλαμψία.
–1897. Το 1897 γεννιέται ο Μαλατέστας Στέφανος του Πατίστα εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1905. Το 1905 γεννιέται ο Μαλατέστας Φίλιππος του Σταμάτη αγροφύλαξ κάτοικος Παροικιάς.
–1907. Το 1907 γεννιέται ο Μαλατέστας Εμμανουήλ Ζαννέτος αλιεύς κάτοικος Παροικιάς.
–1911 Φραγκίσκος Ιω. Μαλατέστας από την Παροικιά, ανώτερος τηλεγραφικός υπάλληλος, υπηρέτησε στην τηλεγραφική διεύθυνση Σύρου.
–1912. Το 1912 γεννιέται ο Μαλατέστας Κωνσταντίνος του Πατίστα εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1912. Το 1912 γεννιέται ο Μαλατέστας Κωνσταντίνος του Ιωάννη εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1914. Το 1914 γεννιέται ο Μαλατέστας Μιχαήλ του Σταμάτη αλιεύς κάτοικος Παροικιάς.
–1915. Το 1915 γεννιέται ο Μαλατέστας Ιάκωβος του Ιωάννης γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1917. Το 1917 γεννιέται ο Μαλατέστας Γεώργιος του Ιωάννης ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1918. Το 1918 γεννιέται ο Μαλατέστας Κοσμάς του Ιωάννης υποδηματοποιός κάτοικος Παροικιάς.
–1919. Το 1919 γεννιέται ο Μαλατέστας Ζαννέτος του Μιχαήλ ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1921. Το 1921 γεννιέται ο Μαλατέστας Κωνσταντίνος του Μιχαήλ ξυλουργός κάτοικος Παροικιάς.
–1921. Το 1921 γεννιέται ο Μαλατέστας Δημήτριος του Ιωάννης γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1922. Το 1922 γεννιέται ο Μαλατέστας Γεώργιος του Ανδρέα γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1922. Το 1922 γεννιέται ο Μαλατέστας Κοσμάς του Νικολάου γεωργός κάτοικος Παροικιάς. Το 1949 διαγράφηκε από τους εκλογικούς καταλόγους ως ανυπότακτος επιστράτευσης.
–1922. Το 1922 γεννιέται ο Μαλατέστας Ιωάννης του Μιχαήλ ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1922. Το 1922 γεννιέται ο Μαλατέστας Κοσμάς του Νικολάου ξυλουργός κάτοικος Παροικιάς. Διαγράφετε το 1949 από τον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς ως εγγραφέντας σε άλλη Κοινότητα.
–1924. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 25χρονος υπηρέτης Ανδρέας Κ. Μαλατέστας άγαμος. Έδωσε όρκο στις 24 Ιανουαρίου 1924.
–1924. Το 1924 γεννιέται ο Μαλατέστας Δημήτριος του Μιχαήλ ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1924. Το 1924 γεννιέται ο Μαλατέστας Φραγκίσκος του Ανδρέα γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1924. Στις 20 Ιουνίου 1924 ο 25χρονος υπάλληλος από την Πάρο Ανδρέας Μαλατέστας του Κωνσταντίνου και της Ευφροσύνης Μακρή παντρεύεται στην Ερμούπολη την 25χρονη από την Σύρο Ασημίνα Γεωργαλά του Μιχαήλ και της Πηνελόπης Κρητικού.
–1925. Το 1925 γεννιέται η Μαλατέστα Παρασκευή του Ιωάννη κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Μαλατέστας Σταμάτιος του Νικολάου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Μαλατέστας Γεώργιος του Ιωάννη εργατικός κάτοικος Παροικιάς.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Μαλατέστας Ευστάθιος του Νικολάου φανοποιός κάτοικος Παροικιάς.
Διαγράφετε το 1949 από τον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς ως εγγραφέντας σε άλλη Κοινότητα.
–1929. Το 1929 γεννιέται ο Μαλατέστας Γεώργιος του Νικολάου κάτοικος της Κοιν. Παροικιάς.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Μαλατέστα Μαργαρίτα, όνομα συζύγου Εμμανουήλ όνομα πατρός Κοσμάς Δαβαρίας.

Μαλινδρέτος: Ίσως λατινικό επώνυμο από το σύνθετο Male και Andrea που σημαίνει, ο κακός Ανδρέας.
Ο Παριανός κλάδος της οικογένειας κατάγεται από την Κυδωνία του Ν. Χανίων και Γενάρχης είναι ο Γεώργιος Μαλινδρέτος του Ιωάννη και της Μαρίας, ο οποίος παντρεύτηκε την Ελένη Εμμ. Ρενιέρη από την Κίσσαμο Χανίων το 1920.
–1906. Ο Γεώργιος Μαλινδρέτος γεννήθηκε το 1906.
–1980. Χαράλαμπος Μαλινδρέτος του Γεωργίου, Μαθηματικός στο Γυμνάσιο Παροικιάς το 1980.

Μαμάσης: Πρόσφυγας από τη Μικρά Ασία, κλάδος της παρίας οικογένειας ήρθε από τον Πειραιά το έτος 1974.

Μαμεδάκης: Ίσως κρητικής καταγωγής.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Γ. Μαμεδάκης από τα χωριά του Κεφάλου.

Μαναρέλη: Βλέπε Μαναρόλη

Μαναρόλης ή Μαναρέλη ή Μηναρέλη: Σύνθετο επώνυμο.
–1818. Κατάλογος της ακίνητης περιουσίας της Παναγίας Ξεχωριανής 16 Απρ. 1818, χωράφι εις τους Άγιους Πάντες πλησίον Φίδα πλησίον Νικόλας Μαναρόλης.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Χρουσής Μαναρόλης από τα χωρία του Κεφάλου..
–1844. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μαρμάρων το 1844 είναι εγγεγραμμένος ο 35χρονος εργάτης Αντώνιος Μαναρόλης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 33χρονος σκυτοτόμος Μαναρόλης Ιωάννης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Μαρμάρων του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 25χρονος εργάτης Γεώργιος Μαναρόλης.
–1861. Στις 27 Σεπτεμβρίου 1861 ο 27χρονος ναύτης από την Πάρο Αθανάσιος [Αντώνιος] Αρματάς του Γεωργίου και της Αργεντού, παντρεύεται στην Ερμούπολη την επίσης παριανή Κυριακή Μηναρέλη [Μαναρέλη], του Εμμανουήλ και της Αικατερίνης.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μαναρόλης Ιωάννης του Νικολάου 50 ετών παπουτσής.

Μανγκός: Βλέπε Μάνκος.

Μανέτας: Γνωστό επώνυμο μέχρι και σήμερα στην Αντίπαρο. Ο Κεφαλληνιάδης και ο Slot γράφους: Αι εξής απλαί καθολικαί οικογένειας, καταγόμενοι εκ διαφόρων μερών της Δυτικής Ευρώπης όπως ο Μανέτας.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Δενέγρη Κούλα όνομα συζύγου Ιωάννης, όνομα πατρός Νικ. Μανέτας.

Μανιάτης: Πατριδωνυμικό επώνυμο.
–1789. Στις 16 Ιουλίου 1789 στη Νάουσα μνημονεύεται σε διαθήκη ο Πνευματικός Μανιάτης.
–1870. Στις 13 Σεπτεμβρίου 1870 ο 27χρονος βυρσοδέψης από την Πάρο Ηλίας Χαλκίτης του Νικολάου και της Σταμάτας Μανιάτη, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 19χρονη από την Πάρο Αγγελικώ Μαδράκη [Μαθράκη], του Μιχαήλ και της Ελένης.

Μανιός: Καταγωγή από Νάξο.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Κασαλιά Ζαμπέτα, όνομα συζύγου Αλέξανδρος, όνομα πατρός Ιωάννης Μανιός.

Μάνκος ή Μανγκός ή Μάγκος: Παρωνυμικό επώνυμο.
–1672. Σε αίτημα των παριανών προς τον προϊστάμενο της γαλλικής επαρχίας Πατέρα της Καθολικής Εκκλησίας  Jacques Dinet για να ζητήσουν πατέρες της καθολικής εκκλησίας να έρθουν στην Πάρο. «Ταπεινοπρεπώς παρακαλούμεν την πανοσιώτη σας, ωσάν προηγούμενος οικουμενικός και πατριάρχης της αγίας και υπέρ ενδόξου συντροφιάς υου Ιησού να συγκλίνει εις το να μας έλθουν ωδε εις τον τόπον μας πατέρες δια να κατοικήσουν εδώ έως εις τα άλλα νησιά δια να ημπορέσωμεν και ημείς να λάβωμεν εκείνη την βοήθειαν και ωφέλειαν της ψυχής μας μαζί κα την επιστήμην δια τους μεταγεναστέρους μας, επειδή ξεύρωμεν καλότατα ότι πως η πανοσιώτησας και η τρισκία της όλα ο σκοπός και ο πόθος άλλο δεν είναι εις όλα τα πάντα μόνον να γυρέψετε την μεγαλύτερην δόξα του Θεού και της σωτηρίας των ψυχών εις κάθε τόπον όπου ευρίσκονται…»
Πάρος: εν έτι σωτήριω 1672 εν μήνι μαίω (29) εις το παλαιόν: + Ταπεινός Μητροπολίτης Παροναξίας Μελέτιος.
Το πιο πάνω αίτημα υπογράφουν χριστιανοί, καθολικοί και ορθόδοξοι, κατοίκων της Νάουσας μεταξύ άλλων και ο Ιερεύς Μάνκος Ιωάννης.
–1675. Στις 15 Μαΐου 1675. Σε επιστολή Ναουσαίων προς τον πρεσβευτή των Γάλλων, αιτώντας Καπουκίνους πατέρες  υπογράφει ο Γιώ ιερεύευς Μανγκός και καντζελάριος Αγούσης.

Μάννης: Το επίθετο είναι σύνηθες στην Σχοινούσα. Το επώνυμο μαρτυρείται ως και σήμερα στην Πάρο.
–1827. Σε έγγραφο της 15 Απριλίου 1827 της Παροικιάς Πάρου μαρτυρείται ο Δημήτριος Μάννης.
–1827. Καταγραφή των (μερικών) χρεών των κοινοτήτων του κάθε Μέρους κοινού της Πάρου εις την Κωνσταντινούπολιν. 17 Απριλίου 1827.
Ομολογία Δημητρίου Μάννη Κεφάλαιον γρ. 100.

Μάνος: Βαπτηστικό πατρωνυμικό επώνυμο.
–1816. Το 1816 απαντέται ο δραγουμάνος Μάνος Μιχάλης.
–1821. Καταγραφή των κοινών χρεών της Νήσου Πάρου εγείνον εις Κωνσταντινούπολιν εις εκφόρους αποστολάς κατά το τελευτάτον _ καταχωρημένον εις τον κοινόν Κώδημα καθού είς του τελευταίου χρόνου απεσταλμένων. Μ. Τσιγώνια, και Ιω. Κορτιάνου λογαριασμούς, τα οποία μένουν ενεξόφλητα τα κεφάλαια ομολογιών οι δε τόκοι αυτών είναι πληρωμένοι μέχρι του χιλιοστού οκτακοσιοστού έτους.
Ομολογία Κωτσάκη Μάνου γρ. 3000.

Μανουσάκης: Βαπτιστικό και ως επώνυμο κυρίως στα Σφακιά της Κρήτης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 37χρονος σιδηρουργός Μανουσάκης Π. Νικόλαος.
–1864. Στις 20 Οκτωβρίου 1864 ο 38χρονος γεωργός από την Πάρο Νικόλαος Σφακιανός, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 20χρονη Παριανή Μοσχάτη Μανουσάκη.
–1887. Το 1887 γεννιέται η Μανουσάκη Μαρουσώ του Παναγιώτη κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1896. Το 1896 γεννιέται ο Μανουσάκης Βασίλειος του Νικολάου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1949. Το 1949 τα αδέρφια Μανουσάκης Βασίλειος και Κωνσταντίνος του Νικολάου εργάτες κάτοικος Παροικιάς διαγράφονται από τον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς ως εγγραφέντας σε άλλη Κοινότητα.

Μανωλάκης: Πατρωνυμικό επώνυμο και υποκοριστικό στο τέλος.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μανωλάκης Γεώργιος του Ιωάννη, 46 υπάλληλος, κάτοικος Άνδρου.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχει εγγεγραμμένος ο, Μανωλάκης Γεώργιος του Ιωάννη, 48 ετών, υπάλληλος από τη Νάουσα, κάτοικος Άνδρου.

Μανωλάς:
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Μανωλά Φωτεινή όνομα συζύγου Λεωνίδας, όνομα πατρός Αθ. Μαρινόπουλος.

Μανωλίτσης: Βλέπε Μανολίκης

Μανολικής ή Μανωλίτσης:
–1932. Σε εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 19 Ιουνίου 1954 υπάρχει εγγεγραμμένη η Ελένη Μανολική του Ελευθέριου, κάτοικος Αντιπάρου, έτος γέννησης 1932.
–1954. Σε εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 26 Νοεμβρίου 1954 υπάρχει εγγεγραμμένη η Μανωλίτσα Μαρία όνομα συζύγου Ελευθέριος, όνομα πατρός Θεόδ. Μωράκης, κάτοικος Αντιπάρου.

Μαούνης: Επίθετο παρατσούκλι-επάγγελμα. Από το αραβικό ma(v)una, βοηθητικό φορτηγό σκάφος χωρίς κατάστρωμα.
 –1716. Σε πρακτικό εκλογής νοταρίου – καγκελαρίου από το κοινό της Παροικιάς στη Γενική Συνέλευση της 14 Ιανουαρίου 1716, μαρτυρείται ο παπάς Ντομένεγος Μαούνης.
–1724. Σε πρακτικό εκλογής εκτιμητών του κοινού της Παροικιάς στις 13 Δεκεμβρίου 1724 κατά τη Γενική Συνέλευση μαρτυρείται ο παπά Ντομένεγος Μαούνης.
–1733. Απεσταλμένος στην Κωνσταντινούπολη του Κοινού της Παροικιάς στις 7 Οκτωβρίου 1733 ο παπά Ντομένεγος Μαούνης.
–1734. Στις 24 Φεβρουαρίου 1734, οι προεστοί και επίτροποι του κοινού Παροικιάς Πάρου, με συστατικό γράμμα βεβαιώνουν ότι ο κάτοικος του νησιού τους, γαλλικής καταγωγής, Γιόζε Ντάλες, δια της βίας και παρά τη θέλησή του συνεργάστηκε με ξένους πειρατές, ένας εκ αυτών είναι ο παπά Ντομένεγος Μαούνης.
–1735. Ο Ντεμένεος Μαλατέστας στην διαθήκη του (Καστέλλι Παροικιάς Ιανουάριους 1735) αφήνει στον ιερέα Ντεμένει Μαούνη ένα πουλάρι.
–1738. Σε προικοσύμφωνο Παροικίας στις 8 Απριλίου 1738, ο Μιχελέτος του Σπιρίδου με την κερα Νικολέττα θυγατέρα του Γεωργίου Σκιαδά, αναφέρεται ο παπά Ντομένεγος Μαούνης με χωράφι στις Δάφνες.
–1739. Πρακτικό εκλογής κοινοτικών επιστατών του ναού της Εκατονταπυλιανής σε Γενική Συνέλευση του κοινού της Παροικιάς στις 10 Μαρτίου 1739 αναγράφεται ο παπά Ντομένεγος Μαούνης.
–1786. Έγγραφο Τζιπίδου, 30 Νοέμ. 1786: «πουλεί ο κυρ Γεώργης Μαούνης την μπάρτη του τις μάνδρες και την πάρτη του μακαρίτη υιού του εις τοποθεσίαν Αλωνάκια.
–1827. Σε προικοσύμφωνο της 8 Οκτωβρίου 1827 αναφέρεται ο Αντώνιος Μαούνης με χωράφι στην Φλώγα με εκκλησία του Αγίου Ιωάννη.
–1833. Σε κατάλογο της εν Παροίκια Ελληνοδιδακτικής Σχολής μαθητευόντων παιδιών στις 28 Απριλίου 1833 αναφέρεται ο Ι. Μαούνης και ο Π. Μαούνης.
–1843. Στις 17  Οκτωβρίου 1843 η συνέλευση της αντιπολίτευσης επαναλαμβάνεται, αλλά πάλι χωρίς τον Δήμαρχο Θ. Καμπάνη ο οποίος κατηγορείται από τους παρευρισκομένους ότι «αισθάνεται ανώτερος του νόμου και προβάλει ανύπαρκτες προφάσεις». Η συνέλευση αποφασίζει να προχωρήσει στην εκλογή χωρίς τον Δήμαρχο! Πρόεδρος ανέλαβε ο Δ. Χαμάρτος και προσυπέγραψαν τα 5 γεροντότερα μέλη Ν. Πούλιος, Ιωάννης Καπαρός, Λεονάρδος Κονδύλης, Ηλίας Σαράντος, Νικόλαος Ρούσσος. Οι εκλογείς ήταν οι εξής:
Πόλις Παροικίας (Δήμαρχος Θ. Καμπάνης): Ζώρζης Μ Μαυρογένης, Δημήτριος Χαμάρτος, Πέτρος Μαυρομμάτης, Ν Α Ψαράκης, Αντ Ελ Χαμάρτος, Λεονάρδος Κονδύλης.
Κωμόπολις Λευκών (Πάρεδρος Κωνσταντίνος Χανιώτης): Εμμανουήλ Ν Αρκάς, Νικόλαος Γ Ρούσσος, Νικόλαος Γ Παντελαίος, Ιωάννης Α Δεσύλλας.
Κωμόπολις Ναούσης (Δήμαρχος Ν. Μαλατέστας): Δημήτριος Π Δημητρακόπουλος, Ηλίας Σαράντος, Ιωάννης Μεταξάς, Αντώνιος Κορτιάνος (δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας).
Χωρίον Κώστου(Πάρεδρος Ιωάννης Α. Καπαρός): Ιωάννης Α Καπαρός, Αναστάσιος Ρούσσος
Χωρίον Δραγουλά (Πάρεδρος Νικήτας Ν. Άγουρος): Γεώργιος Κληρονόμος
Χωρίον Μαρμάρων (Πάρεδρος Νικήτας Ν. Άγουρος): Ιωάννης Γιαννουλάκης, Νικήτας Άγουρος (δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας).
Χωρίον Τσιπίδου (Δήμαρχος Μαρπήσσης ΓΣ Δελαγραμμάτης): Νικόλαος Βατιμπέλας, Νικόλας Πόυλιος, Γεώργιος Σ Δελαγραμμάτης (απών).
Χωρίον Ωλιάρου (Πάρεδρος Δ. Βιάζης): Παναγής Καλάργυρος, Ματθαίος Μαούνης.
Τα αποτελέσματα ανέδειξαν πληρεξουσίους Πάρου τους Δ. Π. Δημητρακόπουλο (21 ψήφοι) και Ζ. Μάτσα Μαυρογένη (21). Συμμετείχαν και οι Νικόλαος Ψαράκης (Παροικιά, 11 ψήφοι), Ν. Βατιμπέλας (Τσιπίδος, 7), Λεονάρδος Κονδύλης (Παροικία, 7), Νικόλαος Μαλατέστας (Νάουσα, 6 ψήφοι), Κωνσταντίνος Δαμίας (Παροικία, 6), Π. Μαυρομάτης (Παροικία, 6).
Ο Δήμαρχος Πάρου αρνήθηκε να επικυρώσει τις υπογραφές και συνεπώς την εκλογή.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο Δήμου Μάρπησσας του 1844 υπάρχει εγγεγραμμένος ο 50χρονος πλήαρχος Δημήτριος Μαούνης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Ωλιάρου είναι εγγεγραμμένος ο 55χρονος γεωργός Αντώνιος Μαούνης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 30χρονος γεωργός Αντώνιος Γ. Μαούνης, ο 48χρονος γεωργός Μιχαήλ Μαούνης, ο 63χρονος γεωργός Μένεγος Μαούνης (απεβίωσε), ο 30χρονος μυλωνάς Πολυχρόνης Μαούνης, ο 38χρονος γεωργός Γεώργιος Μαούνης, ο 41χρονος γεωργός Νικόλαος Μαούνης και ο 33χρονος γεωργός Τσάνας Μαούνης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 53χρονος γεωργός Μαούνης Δημήτριος.
–1850. Σε δημοτολόγιο της Παροικιάς του 1850 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μαούνης …
–1867. Το 1867 γεννιέται ο Μαούνης Κωνσταντίνος του Μάρκου, κάτοικος Αντιπάρου.
–1871. Στις 17 Σεπτεμβρίου 1871 ο 40χρονος βυρσοδέψης από την Πάρο Φραντζέσκο Καλλέργης του Ιωάννη και της Ειρήνης, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 35χρονη από την Πάρο Δέσποινα Μαούνη, του Μιχαήλ.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μαούνης Ιωάννης του Δημητρίου 29 ετών εργάτης. Αλλά και ο Γεώργιος Μαούνης του Δημητρίου 37 ετών εργάτης.
–1875. Το 1875 γεννιέται ο Μαούνης Πολυχρόνης του Δημητρίου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1877. Το 1877 γεννιέται ο Μαούνης Χριστόδουλος του Δημητρίου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1878. Ο Μαούνης Χριστόδουλος του Δημητρίου γεννήθηκε το 1878. Παντρεύτηκε τη Μαρία Βεντουρή (ταμπάκενα) και απέκτησαν πέντε παιδιά. Ήταν ναυτικός το επάγγελμα και είχε καΐκια εμπορικά σωστό το (παρατσούκλι – επάγγελμα μαούνα-Μαούνης). Ταξίδευε συχνά στη Μ. Ασία, μάλιστα το ένα καΐκι το έχασε στη μικρασιατική καταστροφή και το άλλο στο μεγάλο βομβαρδισμό του Πειραιά το 1940. Το παρατσούκλι “ Μπιρικής “ το πήρε ο μεγάλος του γιός Δημήτρης γιατί τον ρωτούσαν τι έμαθες στη Σμύρνη, κι αυτός είχε μάθει να μετράει ένα (μπι) δύο (ρι) τρία (κι) στα τούρκικα.
–1880. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1880 κάτοικος Αντιπάρου Μαούνης Μάρκος του Ματθαίου, γεωργός.
–1885. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1885 κάτοικος Αντιπάρου Μαούνης Μπενεδέτος του Ματθαίου, γεωργός και ο Μαούνης Ιωάννης του Θεοδοσίου, καφφεπώλης.
–1887. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 39χρονος σοβατζής Φραντζέσκος Δημ. Μαούνης, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 29 Ιανουαρίου 1887.
–1888. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1888 κάτοικος Αντιπάρου Μαούνης Θεμιστοκλής του Ζάννε, εργάτης.
–1888. Το 1888 γεννιέται ο Μαούνης Δημήτριος του Νικολάου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1895. Το 1895 γεννιέται η κάτοικος Αντιπάρου Μαούνη Τριανταφυλλιά του Ζαννή, μετέπειτα σύζυγος Αριστείδη Σγαρδέλλη.
–1900. Το 1900 γεννιέται ο Μαούνης Αριστείδης του Νικολάου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1902. Το 1902 γεννιέται ο Μαούνης Δημήτριος του Αντωνίου αλιεύς κάτοικος Παροικιάς.
–1905. Το 1905 γεννιέται ο Μαούνης Ιωάννης του Αντωνίου αλιεύς κάτοικος Παροικιάς.
–1906. Το 1906 γεννιέται ο Μαούνης Ηλίας του Νικολάου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1908. Το 1908 γεννιέται ο Μαούνης Εμμανουήλ του Αντωνίου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1909. Το 1909 γεννιέται ο Μαούνης Δημήτριος του Χριστόδουλου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1911. Το 1911 γεννιέται ο Μαούνης Δημήτριος του Πολυχρόνης ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1912. Στο μνημείο πεσόντων στο Δημοτικό Σχολείο Αντιπάρου αναγράφονται ως πεσόντας του 1912-13 ο στρ. Ιωαν. Θ. Μαούνης.
–1914. Το 1914 γεννιέται ο Μαούνης Γεώργιος του Χριστόδουλου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1918. Στις 18 Φεβρουαρίου 1918 ο 34χρονος εργάτης από την Πάρο Νικόλαος Μαούνης του Ιωάννη [κάτοικος Σμύρνης] και της Ελένης Κ. Μπαρμπαρή [κάτοικος Πάρου] παντρεύεται στην Ερμούπολη την 25χρονη από την Σύρο Μαρίκα Λεστάρη, του Χρήστου και της Ελένης.
–1920. Το 1920 γεννιέται ο Μαούνης Ευάγγελος του Αντωνίου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1922. Το 1922 γεννιέται ο Μαούνης Αντώνιος του Χριστόδουλου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1923. Το 1923 γεννιέται ο Μαούνης Νικόλαος του Δημητρίου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Μαούνης Ματθαίος του Μπενέδετου γεωργός κάτοικος Αντιπάρου.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Μαούνης Θεόδωρος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Αντιπάρου.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Μαούνης Παναγιώτης του Μάρκου, κάτοικος Αντιπάρου.
–1930. Σε φωτογραφία του Δημοτικού Σχολείου Παροικίας το 1930, διακρίνεται η νεαρή μαθήτρια Μαρία Μαούνη.
–1931. 1931 Αφιερωτική επιγραφή Δαπάνη Ν. Δ. Μαούνη, 1931.
–1931. Το 1931 γεννιέται ο Μαούνης Αντώνιος του Ιωάννη ναυτικός κάτοικος της Κοιν. Παροικιάς.
–1950. Σε καφενείο της Παροικιάς το 1950 (?) διακρίνεται σε φωτογραφεία ο Δημήτρης Μαούνης (Μπιρικής).
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Μαούνη Ροδυνιά του Στυλιανού.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Μαούνη Ζαμπέτα όνομα συζύγου Δημήτριος, όνομα πατρός Γεώργιος Δαβαρίας.

Μαραγκός: Δυτική η προέλευση του επωνύμου, από το λατινικό Marego και marangon, ο ξυλουργός. Ο παριανός κλάδος έλκει την καταγωγή του από την Σύρο, γενάρχης ο Λαυρέντιος (Λορέντζος)  Μαραγκός. Καθολικού δόγματος. Σήμερα το επώνυμο στη Νάουσα συνεχίζει από θυλογενεία, Μαριάννα Μαραγκού Τριπολιτσιώτη του Λορέντζου. 
–1926. Το 1926 γεννιέται η Μαραγκού Χρυσούλα του Λαυρέντιου κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1952. Στον εκλογικό κατάλογο Παροκιάς του 1952 είναι εγγεγραμμένη η Μαραγκού Χρυσούλα του Λαυρέντιου κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.

–Μαραμανίας ή Μαραμαμενιάς: 
–1750. Στις 29 Μαρτ. 1750. Αφιέρωση του ζεύγους Κωνσταντάκη Μαραμανία και της περιουσίας τους στην Ξεχωριανή.
–1761. Διαθήκη του Κωνσταντάκη Μαραμανία Τζιπίδος, 29 Δεκ. 1761 εις το χωριό Κέφαλος Τζιπίδος.
–1806. Κατάλογος κινητής και ακίνητης περιουσίας της Παναγίας Ξεχωριανής 15 Σεπτ. 1806. Έτερον χωράφι εις την Κοντιανή κοντά στου Κωνσταντή Μαραμενία.
–1818. Κατάλογος της ακίνητης περιουσίας της Παναγίας Ξεχωριανής 16 Απρ. 1818, χωράφι εις την Κοντιανή στου Κωνσταντή Μαραμενία.

Μαραμάς:
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Πώλου Μαρία όνομα συζύγου Αντώνιος, το γένος Ιωάννη Μαραμά.

Μαρανός?:
–1820. Σε έγγραφο του χωριού Κεφάλου (Μάρμαρα) προς τον υπουργό της θρησκείας σχετικά με τον Άγιο Αντώνιο «Ελάβομεν την διαταγήν του Ιερού Υπουργείου της θρησκείας διορίζουσαν τον Κύριον Στέφανον Μαυρογένην προστάτην του μεγάλου Αντωνίου και τον κύριον Αθανάσιον Ιεροκήρυκα, ηγούμενον τούτου διά να συνάγουσιν όλα τα εισοδήματα και να υποσυρθή εις τα ίδια ο σκευοφύλαξ των χωριών Κεφάλου όστις πρότερον εδιωρίσθη ηγούμενος τούτου παρά του αυτού Ιερού υπουργείου βλέπομεν ότι το υπουργείον της θρησκείας ενασχολούμενον εις αναγκαιοτέρας υποθέσεις δεν δύναται να εξετάση ακριβώς την αλήθειαν. Η Κυρία Μαδώ του Μαυρογένη διά αναφοράς της ηπάτησε το υπουργείον τούτο λέγουσα ότι είναι κτήμα πατρικόν της εις τα συγκίλια τούτου με το από ΄κτήμα πατρικόν της είς της κοινότητος τούτο το μοναστήριον πρό χρόνων το εκαταξουσίαζεν δυναστικώς η Δόμνα του Μαυρογένους, ως εκ τούτου εφαντάζετο η απόγονος της ότι είναι κτήμα πατρικόν των ημείς λοιπόν, σεβασμιώτατε, δεν ημπορούμεν να αποχωρίσωμεν το δίκαιον της κοινότητος αλλά θέλουμεν να δικαιολογηθούμεν προς το Ιερόν τούτο υπουργείον καθώς και ο ίδιος παραστάτης μας θέλει σας πληροφορήσει όλην την αλήθειαν δια να μην απατάται και διατάττει τοιαύτας επιταγάς παρακαλούμεν λοιπόν να μη νομίσητε τούτο μας το φέρσιμον απείθειαν προς την σεβαστήν διοίκησιν μένομεν με όλον το σέβας. Τη 20 Οκτωβρίου 1823 των χωρίων Κεφάλου. Υπογράφει ο κάτοικος Τζηπίδου Μαρανός Κωνσταντής κ.α. (Τ.Σ. ΠΑΡΟΣ ΜΑΡΜΑΡΑ 1820) (Γ.Α.Κ.).

–Μαραμπότος:
–1734. Στις 24 Φεβρουαρίου 1734, οι προεστοί και επίτροποι του κοινού Παροικιάς Πάρου, με συστατικό γράμμα βεβαιώνουν ότι ο κάτοικος του νησιού τους, γαλλικής καταγωγής, Γιόζε Ντάλες, δια της βίας και παρά τη θέλησή του συνεργάστηκε με ξένους πειρατές, ένας εκ αυτών είναι ο Νικόλαος Μαραμπότος.
–1737. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς την 1η Μαρτίου 1737 αναφέρεται ο Νικόλαος Μαραμπότος.

Μαράτος:
–1820. Λογαριασμός των Απεσταλμένων της Κωνσταντινούπολης το 1821 έτος, υπόμεν το μέρος της κοινοτήτος Πάρου ο Μιχαήλ Τσιγώνιας, από δε το μέρος του ποτέ Πέτρου Μάτσα Μαυρογένους, ενοικιάζου των Σουλτανικών προσόδων και πολιτικών δικαιωμάτων της Νήσου μας, ως το συμφωνητικόν, αυτού του Ενοικιου του και Κοινότητος Γεγραμμένον τη 3: Δεκεμβρίου 1820 και καταχωρημένον εις τον Κώδηκα της κοινότητος, τον Ιωάννη Κορτιάνον, οίτινες απεσταλμένοι Τσιγώνιας και Κορτιάνος εξάλθησαν εξή να αγοράσουν αυτάς τας προσόδους, ετεί λογαριασμόν του ρηθατος; Ενοικιαζου.
Ομολογία Αντωνίου Μαράτου Κεφάλαιον γρ. 1500.
–1829. Καταγραφή των κοινών χρεών της Νήσου Πάρου εγείνον εις Κωνσταντινούπολιν εις εκφόρους αποστολάς κατά το τελευτάτον _ καταχωρημένον εις τον κοινόν Κώδημα καθού είς του τελευταίου χρόνου απεσταλμένων. Μ. Τσιγώνια, και Ιω. Κορτιάνου λογαριασμούς, τα οποία μένουν ενεξόφλητα τα κεφάλαια ομολογιών οι δε τόκοι αυτών είναι πληρωμένοι μέχρι του χιλιοστού οκτακοσιοστού έτους.
Ομολογία Αντωνίου Μαράτου γρ. 354.

–Μαργαρίτης: Επίθετο Βυζαντινό, πατριδωνύμιο ή παρωνύμιο. Ίσως από κάποιο χωρίο με το όνομα Μαργαρίτι. Στην Πάρο συναντάμε δύο κλάδους, της Νάουσας και της Παροικιάς. Και οι δύο ήρθαν από τη Νάξο (Αγερσανί) όμως η οικ. της Παροικιάς είναι πολύ μεταγενέστερη.
–1785. Στις 7 Σεπτεμβρίου 1785 ο ιερέας Μαργαρίτης Μιχαήλ συντάσσει και υπογράφει πωλητήριο Τζιπίδου.
–1817. Σε προικοσύμφωνο Νάουσας, 28 Οκτωβρίου 1817. Ο σκευοφύλακας Κεφάλου Θεόδωρος Παπαδόπουλος ηγούμενος της Μονής του Αγίου Αντωνίου Κεφάλου, δίδει ως προίκα στον γιό του Ιωάννη, που νυμφεύεται τη Ναουσαία Όρσα Κώνστα Μωραΐτη «το λιβάδι εις το Λιμνάκι πλησίον χωροεπίσκοπος Μαργαρίτης».
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Μαργαρίτης Πέτρος του Ιωάννη ναυτικός κάτοικος κοιν. Νάουσας.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 27χρονος κάτοικος Νάουσας, Μαργαρίτης Γεώργιος του Ιωάννη, εργάτης και ο 24χρονος ναυτικός Μαργαρίτης Νικόλαος του Ιωάννη.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Μαργαρίτη Στυλιανή, όνομα συζύγου Νικόλαος, όνομα πατρός Βασίλειος Γαβαλάς.
–1978. Ζαχαροπλαστείο «Γλάρος» στην Νάουσα των Αδερφών Μαργαρίτη το 1978.

Μαργαρώνης: Μητρωνυμικό επώνυμο.
–1827. Σε διανομή κληρονομιάς της 8 Μαρτίου 1827 αναφέρεται η Σταματούλα συζύγου ποτέ Κωνσταντή Μαργαρώνη.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 38χρονος εργάτης Αθανάσιος Μαργαρώτης και ο 58χρονος γεωργός Κωνσταντίνος Μαργαρώνης.
–1874. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 27χρονος βυρσοδέψης Νικόλαος Χ. Μαργαρώνης, άγαμος. Έδωσε όρκο στις 15 Απριλίου 1874.
–Στις 8 Ιουλίου 1879 ο 30χρονος βυρσοδέψης από την Πάρο Νικόλαος Μαργαρώνης, του Χαράλαμπου και της Μαρίας, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 22χρονη από την Χίο Θεοδώρα Στρουμπούλη, του Νικολάου και της Καλλιόπης.
–1899. Το 1899 γεννιέται ο Μαργαρώνης Δαμιανός του Αντωνίου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Μαργαρώνης Αντώνιος του Δαμιανού ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Μαργαρώνης Γουλιέλμος του Δαμιανού ναυτικός κάτοικος κοιν.  Παροικιάς.
–1946. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς το 1946 είναι εγγεγραμμένος ο Μαργαρώνης Δαμιανός του Αντωνίου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1949. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1949 είναι εγγεγραμμένος ο Μαργαρώνης Αντώνιος του Δαμιανού ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–2014. Μαργαρώνης Δαμιανός, ψυκτικός στην Πάρο το 2014.

–Μαρής:
το επώνυμο Μαρής απαντά σε ναξιακό έγγραφο του 1636.
–Μοναχός Μαρής Χρύσανθος αφιερωτής εικόνας της Παναγίας στον ναό Αγίου Σπυρίδωνος Ναούσης 1801.
–Σε πωλητήριο στη Νάουσα το 1804 αναφέρει, Στέφανος Μαρής.

Μαργιάνος: Βλέπε Μαριάνος

Μαργιόρας:
–1820. Λογαριασμός των Απεσταλμένων της Κωνσταντινούπολης το 1821 έτος, υπόμεν το μέρος της κοινοτήτος Πάρου ο Μιχαήλ Τσιγώνιας, από δε το μέρος του ποτέ Πέτρου Μάτσα Μαυρογένους, ενοικιάζου των Σουλτανικών προσόδων και πολιτικών δικαιωμάτων της Νήσου μας, ως το συμφωνητικόν, αυτού του Ενοικιου του και Κοινότητος Γεγραμμένον τη 3: Δεκεμβρίου 1820 και καταχωρημένον εις τον Κώδηκα της κοινότητος, τον Ιωάννη Κορτιάνον, οίτινες απεσταλμένοι Τσιγώνιας και Κορτιάνος εξάλθησαν εξή να αγοράσουν αυτάς τας προσόδους, ετεί λογαριασμόν του ρηθατος; Ενοικιαζου.
Ομολογία Κωνσταντίνου Μαργιόρας Κεφάλαιον γρ. 400.

–Μαριάνος ή Μαριανός ή Μαργιάνος: Γνωστό επίθετο της Αντιπάρου έως και σήμερα. Λατινικό καθολικού δόγματος έως τα τέλη του 18ου αιω. Το επίθετο έχει μεταποιηθεί στην Σίφνο και αναφέρεται ως Μαργιάνος. Η οικογένεια της Νάουσας [Μαριανός] ισως να είναι διαφορετικός κλάδος.
–1804. Σε πωλητήριο στην Νάουσα το 1804, «το λιβαδάκι εις την Αγίαν Τριάδα, τόπος ονομαζόμενος του Μορόνου, τόπος άνωθεν του Μοναστηριού πλησίον Μανωλάκης Μαριάνου.
–1820. Το 1820 αναγέρεται σε έγγραφο Πάρου ο Ιωάννης Μαργιάνος.
–1821. Ο Παναγιώτης Δ. Δημητρακόπουλος εμυήθη εγκαίρως στην Φιλική Εταιρία στην οποία ήταν και ο επικεφαλής στην Πάρο. Σε χειρόγραφο του τελετουργικού της μυήσεως στην Φιλική Εταιρία αναφέρεται η δράση σε σχετικό σημείωμα. 1821 των Φιλικών τη 29 Απριλίου. Εκαθιέρωσα τον Ιωάννην Σιφαν. Μαρή.  ‘Ελαβον γρόσια 150, 1 ζεύγος βραχιόλια χρυσά γρόσια 100.
–1824. την 25 Μαρτίου 1824 τα παιδιά του Αντιπαριώτη Κωνσταντή Μαριάνου έβοσκαν διακόσια δέκα γίδια εις πλησίον νήσον Στρογγυλόν λεγόμενον, επέρασεν από εκεί μια σακολέβα και ένας Νικόλας του Μανώλη Πρωτόγυρου, αδερφός του Καραγιάννη, εβγήκεν εις την νήσον, έδειρε ανηλεώς τα οαιδιά και όλο το ποίμνιο εμβαρκάρησε εις την σαρκολέβα και εξηφανίσθει.
–1828. Στις 7 Δεκεμβρίου 1828 αναφλερεται σε έγγραφο Νάουσας η Αικατερίνη γυνή Ιωάννου Μαριανού.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 42χρονος Μαριανός Ιωάννης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 50χρονος ποιμήν Μαργιάνος Ιωάννης, ο 73χρονος γεωργός Μαργιάνος Κωνσταντίνος και ο 26χρονος γεωργός Μαργιάνος Πέτρος.
–1872. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1872 κάτοικος Αντιπάρου Μαριάνος Γεώργιος του Μιχαήλ, συνταξιούχος. Διαγράφεται από τον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου το 1950.
–1876. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1876 κάτοικος Αντιπάρου Μαριάνος Αντώνιος του Νικολάου, εργάτης και ο Μαριάνος Πέτρος του Ματθαίου, εργάτης.
–1876. Το 1876 γεννιέται ο Μαριάνος Πέτρος του Ματθαίου εργάτης, κάτοικος Αντιπάρου. Διαγράφεται από τον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου το 1950.
–1879. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1879 κάτοικος Αντιπάρου Μαριάνος Πέτρος του Αντωνίου, εργάτης.
–1880. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1880 κάτοικος Αντιπάρου Μαριάνος Εμμανουήλ του Νικολάου, γεωργός.
–1881. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1881 κάτοικος Αντιπάρου Μαριάνος Ξενοφών του Νικολάου, εργάτης.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχει εγγεγραμμένος, ο Μαριανός Μιχαήλ του Ιωάννη, 26 ετών, ναύτης από τη Νάουσα.
–1890. Στις 30 Ιανουαρίου 1890 ο 40χρονος ναυτικός από την Νάουσα της Πάρου Μιχαήλ Μαριανός του Ιωάννη και της Αντωνίας, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 30χρονη από την Σύρο Ελένη Αντωνίου, του Πέτρου και της Μαρίας.
–1896. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1896 κάτοικος Αντιπάρου Μαριάνος Νικόλαος του Ιωάννη, παντοπώλης.
–1899. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1899 κάτοικος Αντιπάρου Μαριάνος Βασίλειος του Γεωργίου, αγροφύλαξ.
–1901. Στις 22 Ιουνίου 1901 ο 18χρονος υποδηματοποιός από την Πάρο [Αντίπαρο] Κωνσταντίνος Μαργιάνος του Ιωάννη και της Ελένης Σκιάθου, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 19χρονη από την Σύρο Κατίνα Καλογιάννη, του Αθανασίου και της Λουκίας Γιαννούλενα.
–1903. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1903 κάτοικος Αντιπάρου Μαριάνος Αντώνιος του Πέτρου, ναυτικός και ο Μαριάνος Νικόλαος του Εμμανουήλ, εργάτης.
–1907. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1907 κάτοικος Αντιπάρου Μαριάνος Ιωάννης του Ξενοφών, παραγγελιοδόχος.
–1908. Το 1908 γεννιέται η κάτοικος Αντιπάρου Μαριάνου Άννα του Εμμανουήλ, μετέπειτα σύζυγος Ρούσσου Θεοδοσίου.
–1909. Το 1909 γεννιέται η κάτοικος Αντιπάρου μαριάνου Μαρία του Ιωάννη, μετέπειτα σύζυγος Θεολόγου Καλάργυρου.
–1909. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1909 κάτοικος Αντιπάρου Μαριάνος Πιέρρος του Ξενοφών ναυτικός, ο Μαριάνος Γρηγόριος του Ιωάννη ναυτικός και ο Μαριάνος Ιωάννης του Κοσμά ναυτικός.
–1910; Πέτρος και Ματθαίος Μαριάνος, έμποροι στην Αντίπαρο.
–1911. Το 1911 γεννιέται στην Αντίπαρο η Μαριάνου Ξ. Κανδιό, όνομα συζύγου Αντώνιος.
–Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1911 κάτοικος Αντιπάρου Μαριάνος Νικόλαος του Αντωνίου εργάτης.
–1912. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1912 κάτοικος Αντιπάρου Μαριάνος Βασίλειος του Πέτρου ναυτικός.
–1914. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1914 κάτοικος Αντιπάρου Μαριάνος Ιωάννης του Πέτρου ναυτικός.
–1915. Το 1915 γεννιέται η κάτοικος Αντιπάρου Ανεζώ Ι. Μαριάνου, μετέπειτα σύζυγος Δαμιανού Βιάζη.
–1917. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1917 κάτοικος Αντιπάρου Μαριάνος Γεώργιος του Πέτρου ναυτικός.
–1918. Στο μνημείο πεσόντων στο Δημοτικό Σχολείο Αντιπάρου αναγράφονται ως πεσόντες του 1918-22 οι Μιχ Γ. Μαριάνος και ο Βασ. Δ. Μαριάνος.
–1920. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1920 κάτοικος Αντιπάρου Μαριάνος Νικόλαος του Ξενοφών ναυτικός, ο Μαριάνος Νικόλαος του Πέτρου ναυτικός και ο Μαριάνος Γεώργιος του Εμμανουήλ εργάτης.
–1922. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1922 κάτοικος Αντιπάρου Μαριάνος Μπενεδέτος του Ξενοφών εργάτης και ο Μαριάνος Κωνσταντίνος του Εμμανουήλ εργάτης.
–1924. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1924 κάτοικος Αντιπάρου Μαριάνος Πιπίνος του Πέτρου ναυτικός.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Μαριάνος Μιχαήλ του Βασιλείου γεωργός κάτοικος Αντιπάρου.
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Μαριάνος Γεώργιος του Ξενοφών γεωργός κάτοικος Αντιπάρου.
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Μαριάνος Γεώργιος του Κωνσταντίνου γεωργός κάτοικος Αντιπάρου.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Μαριάνος Γεώργιος του Βασιλείου ναυτικός κάτοικος Αντιπάρου.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Μαριάνος Πέτρος του Αντωνίου αλιεύς κάτοικος Αντιπάρου.
–1929. Το 1929 γεννιέται ο Μαριάνος Δημήτριος του Αντωνίου γεωργός, κάτοικος Αντιπάρου.
–1931. Το 1931 γεννιέται ο κάτοικος Αντιπάρου Μαριάνος Ιωάννης του Αντωνίου, αλιεύς.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Γαβαλά Στυλιανή, όνομα συζύγου Δημήτριος, όνομα πατρός Θεόδωρος Μαριάνος.

–Μαρινάκης: Η πρώτη Οικογένεια Μαρινάκη ήρθε με το τάγμα των Καλλέργη στην Πάρο το 1822 από την Κρητική. Ένας δεύτερος κλάδος ήρθαν από την Φολέγανδρο την δεκαετία του 50'. Ανήκει στα Πατρωνυμικά ή Μητρωνυμικά επώνυμα, με κρητοβενέτικες ρίζες με το επώνυμο Marino που το συναντάμε συχνά σε έγραφα το Χάνδακα (σημ. Ηράκλειο) από τον 12ο αιώνα.
–To μεγάλο και επιβλητικό αρχοντικό του Σιόρ Μιχελή Κρίσπη, Δημογέροντα και πληρεξουσίου, με τα υστεροαναγεννησιακά μαρμάρινα παράθυρα, δίπλα στην εκκλησία Σεπτεμβριανή, προικοδοτήθηκε στη Σύζυγό του Κατίγκω Ν. Μάτσα το 1822 από τη Μητέρα της Ραμπελιώ Ν. Μάτσα, γένος Νικολάου Ιωάν. Δελαγραμμάτη, καθώς και άλλα υποστατικά. Γόνοι του σιόρ Μιχελή Κρίσπη και της Κατίγκως Μάτσα-Δελαγραμμάτη είναι οι οικογένειες: Γιάννη Βασ. Γράβαρη, Συμβούλου Επικρατείας, Φλωρίτσας Ψαλτάκη-Βλάχου, Νικολάου και Μιχαήλ Κρίσπη, Ρένας Κρίσπη-Λάζαρη (σημερινή ιδιοκτήτρια), Γιάννη Μαρινάκη, Ειρήνη Ρούσσου, η οικογένεια Τώλη Δημητρακόπουλου, αντιναυάρχου, Αγνής Δημητρακοπούλου-Βάγια, Γιάννη Βάγια, καθηγητή Εθν. Μετσοβίου Πολυτεχνείου, Βασίλη Κατσουρού, Ρενέ Ζάννου, Ολυμπιάδος Βενιέρη – Αγγελοπούλου κ.α. 
–Στο δημοτολόγιο του Δήμου Νάουσας (συμπεριλαμβάνεται και ο Κώστος) το 1822, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Σίφης Μαρινάκης.
–Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (συμπεριλαμβάνεται και ο Κώστος), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 50χρονος κηπουρός Μαρινάκης Σίφης.
–Το 1864 γεννιέται ο Μαρινάκης Εμμανουήλ του Νικολάου ράπτης, κάτοικος Δήμου Μαρπήσσης.
–Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μαρινάκης Γεώργιος του Ιωσήφ, 58 ετών Ξυλουργός και ο Μαρινάκης Νικόλαος του Ιωσήφ, 46 ετών, Ξυλουργός.
–Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Μαρινάκης Γεώργιος του Ιωσήφ, 60 ετών, ξυλουργός από τη Νάουσα, Μαρινάκης Θεοχάρης του Γεώργιου, ετών 23, στρατιώτης από τη Νάουσα και Μαρινάκης Νικόλαος του Ιωσήφ, 48 ετών, ξυλουργός από τη Νάουσα. 
–Πίναξ του Συνδέσμου των εν Λαυρίω, Αθήναις περιχώροις και Πειραιει ΠΑΡΙΩΝ, εμφαίνων ονοματεπώνυμων μελών της Περιόδου 1ης Ιουνίου 1898 ο Μαρινάκης Κωνσταντίνος.
–Σε φωτογραφεία στην Παροικιά το 1965, διακρίνεται η …. Μαρινάκη.
–Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 77χρονος κάτοικος Νάουσας, Μαρινάκης Μιχαήλ  του Γεωργίου, κτίστης και ο 28χρονος υποδηματοποιός Νικόλαος Μαρινάκης του Ιωσήφ.
–Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Μάρπησσας στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μαρινάκης Εμμανουήλ του Νικολάου, 72 ετών ράπτης.
–Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μαρπήσσης στις 4 Φεβρουαρίου 1950 διαγράπτεται ως αποβιώσαντας ο Μαρινάκης Εμμανουήλ του Νικολάου ράπτης.
–Σε εκλογικό κατάλογο του 1950 του Δήμου Μάρπησσας είναι εγγεγραμμένη η Μαρινάκη Αντιγόνη (γεν. 1909) σύζυγος Γεώργιος, όνομα πατρός Ιωάννης Πουλάκης, κάτοικος Μάρπησσας.

–Μαρινάτος: Μητρονυμικό επώνυμο, μαρτυρείται στην Αντίπαρο.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 29χρονος μυλωνάς Αλέξανδρος Μαρινάτος, ο 33χρονος μυλωνάς Κοσμάς Μαρινάτος και ο 53χρονος μυλωνάς Μιχαήλ Μαρινάτος.
–1860. Στις 19 Μαρτίου 1860 σε συμβολαιογραφική πράξη [πωλητήριο] στην Σύρου αναφέρεται ότι η κάτοικος Πάρου Μαρία χήρα Μιχαήλ Μαρινάτου το γένος Λιβάνη να πωλεί κτήματα στον γιό της Εμμανουήλ Μαρινάτο κάτοικο Πάρου υπηρέτη.
–1888. Στις 21 Φεβρουαρίου 1888 ο 28χρονος καφεπώλης από την Πάρο Αντώνιος Μαρινάτος του Κοσμάυ και της Ειρήνης Παρού[ση], παντρεύεται στην Ερμούπολη την 18χρονη από την Πάρο Ελένη Αποκότου, του Εμμανουήλ και της Αγγελικής Δ. Σοβατζή.
–1889. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1889 κάτοικος Αντιπάρου Μαρινάτος Κωνσταντίνος του Ιωάννη, μυλωθρός.
–1894. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1894 κάτοικος Αντιπάρου Μαρινάτος Δαμιανός του Ιωάννη, ναυτικός.
–1909. Το 1909 γεννιέται ο κάτοικος Αντιπάρου Μαρινάτος Ιωάννης του Κοσμά ναυτικός.
–1910. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1910 κάτοικος Αντιπάρου Μαρινάτος Αναστάσιος του Κοσμά, ναυτικός.
–1912. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1912 κάτοικος Αντιπάρου Μαρινάτος Θεμιστοκλής του Αλέξανδρου ναυτικός.
–1914. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1914 κάτοικος Αντιπάρου Μαρινάτος Δαμιανός του Κοσμά ναυτικός.
–1915. Το 1915 γεννιέται η κάτοικος Αντιπάρου Μαρινάτου Φλώρα του Αλ., μετέπειτα σύζυγος Κωνσταντίνου Φαρούπου.
–1916. Το 1916 γεννιέται η κάτοικος Αντιπάρου Μαρινάτου Δέσποινα του Κασ., μετέπειτα σύζυγος Ιωάννης Μαριάνος.
–1918. Το 1918 γεννιέται η κάτοικος Αντιπάρου Μαρινάτου Κ. Σοφία, μετέπειτα σύζυγος Βασίλειος Πατέλης.
–1919. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1919 κάτοικος Αντιπάρου Μαρινάτος Πιέρρος του Κοσμά ναυτικός και ο Μαρινάτος Ιωάννης του Κωνσταντίνου ναυτικός. Απεβίωσε το 1949.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Μαρινάτος Εμμανουήλ του Δαμιανού εργάτης κάτοικος Αντιπάρου.
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Μαρινάτος Μιχαήλ του Θεμιστοκλή ναυτικός κάτοικος Αντιπάρου.
–1937. Σε επιτύμβια πλάκα στο Δημοτικό Σχολείο της Αντιπάρου αναγράφει "Δωρηταί Γηπέδου Σχολείου Αφοί Χαρα. και Θέμις Μαρινάτος 1937.
–1940. Στο μνημείο πεσόντων στο Δημοτικό Σχολείο Αντιπάρου αναγράφονται ως πεσόντες του 1940-49 οι Πιέρος Κ. Μαρινάτος Λοχίας και ο Γεώργιος Ξ. Μαρινάτος.
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο της Αντιπάρου στις 11 Ιανουαρίου 1950 υπάρχει εγγεγραμμένη η Ευαγγελία Μαρινάτου, όνομα συζύγου Κωνσταντίνος, όνομα πατρός Μ. Γκίκας και η Μαρινάτου Πλυτώ, όνομα συζύγου Δαμιανός, όνομα πατρός Δ. Τριαντάφυλλος.
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 2 Σεπτεμβρίου 1950 υπάρχει εγγεγραμμένη η Μαρινάτου Καλλιόπη, όνομα πατρός Κ. Μαρινάτος.
–1965. Σε φωτογραφεία του 1965 στο λιμάνι της Παροικιάς, διακρίνεται ο … Μαρινάτος από την Αντίπαρο.

Μαρινάς: Βλέπε Μαρίνος

–Μαρινόπουλος: Πατρωνυμικό κοινότυπο επώνυμο, ο γιος του Μαρίνου. Τα Μωραΐτικα (πελοποννησιακά) επίθετα με την κατάληξη όπουλος δηλώνει πρόγονο, γιό κλπ δηλαδή ο γιός-εγγονός-παιδί του Μαρίνου. Καταγωγή από τα Καλάβρυτα Αχαΐας. Ήρθαν στην Πάρο το 1906, τα τρία παιδιά του Παναγιώτη Μαρινόπουλου, έμποροι στο επάγγελμα και εγκαταστάθηκαν μόνιμα οι δύο στη Παροικία και ο ένας στην Μάρπησσα. Ο Σπύρος (Σπήλιος), Θανάσης και ο Σωτήρης. Ο παριανός κλάδος ανήκει στον ίδιο συγγενικό κλάδο με τους γνωστούς φαρμακοποιούς της Αθήνας αλλά και των επιχειρηματιών Πάνο και Κωνσταντίνο Μαρινόπουλο των γνωστών Super Market.
–1908. Το 1908 γεννιέται ο Μαρινόπουλος Νικόλαος του Αθανασίου δικηγόρος κάτοικος Παροικιάς.
–1910. Εκδότες (χορηγοί) βιβλίου οι Αδερφοί Μαρινόπουλοι έμποροι το 1910.
–1911. Σπύρος Π. Μαρινόπουλος, στην Μάρπησσα. Έμπορος αποικιακών και υφασμάτων, πράκτωρ «Κυκλαδικής» το 1911.
–1911. Το 1911 γεννιέται ο Μαρινόπουλος Ιωάννης του Αθανασίου δικηγόρος κάτοικος Παροικιάς.
–1911. Το 1911 γεννιέται ο Μαρινόπουλος Παναγιώτης του Σωτήρη έμπορος κάτοικος Παροικιάς.
–1912. Το 1912 γεννιέται η Φώτω Μαρινοπούλου, όνομα πατρός Σπύρος Μαρινόπουλος, κάτοικος Μάρπησσας.
–1913. Το 1913 γεννιέται ο Μαρινόπουλος Αργύριος του Αθανασίου δικηγόρος κάτοικος Παροικιάς.
–1916. Το 1916 γεννιέται ο Μαρινόπουλος Ανδρέας του Αθανασίου έμπορος κάτοικος Παροικιάς.
–1927. Σε φωτογραφεία στην Παροικιά το 1927, διακρίνεται ο Νίκος Μαρινόπουλος.
–1931. Σε ομαδική φωτογραφεία την Πρωτομαγιά του 1931 στην Παροικιά διακρίνεται ο Γιάννης Μαρινόπουλος, η Μαρουσώ και Φώτω Μαρηνόπουλου.
–1933. Χειμώνας 1933(?), στη Φράγκα Σκάλα, στο εκλογικό του Ευρυπαίος, υποψήφιος βουλευτής Κέντρου Φιλελευθέρων, διακρίνεται ο Μαρινόπουλος Θανάσης.
–1935. Το 1935 ο Στρατηγός Ιωάννης Καραβίας παντρεύεται την αρχόντισσα του νησιού μας, τη Φωτεινή Σωτ. Μαρινόπουλου, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά, το Θεόδωρο τ. πρέσβη και Μαρία.
–1940. Σε φωτογραφεία στην Παροικιά 40’(?) διακρίνεται ο Νίκος Μαρινόπουλος.
–1946. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1946 υπάρχουν εγγεγραμμένα τα αδέρφια Μαρινόπουλος Αθανάσιος (γεν. 1875) και Σωτήρης (γεν. 1874) του Παναγιώτη έμποροι κάτοικοι Παροικιάς.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Μάρπησσας στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μαρινόπουλος Σπύρος του Παναγιώτη, 66 ετών κτηματίας και ο Μαρινόπουλος Παναγιώτης του Συρίδωνα 39 ετών έμπορος.
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο του 1950 του Δήμου Μάρπησσας είναι εγγεγραμμένη η Μαρουδή Καλυψώ σύζυγος Κώστας, όνομα πατρός Σπύρος Μαρινόπουλος, κάτοικος Μάρπησσας.
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο του 1950 του Δήμου Μάρπησσας είναι εγγεγραμμένη η Μαρινοπούλου Τασία σύζυγος Παναγιώτης, όνομα πατρός Ν. Τσιγώνιας, κάτοικος Μάρπησσας.
–1950. Στον εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Παροικιάς στις 17 Μαΐου 1950 είναι εγγεγραμμένη η Μαρινοπούλου Έλλη (γεν. 1904), όνομα συζύγου Ιωάννης, όνομα πατρός Αν. Βαρούχας.
–1950. Στον εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Παροικιάς στις 17 Μαΐου 1950 είναι εγγεγραμμένη η Μαρινοπούλου Ειρήνη (γεν. 1917), όνομα συζύγου Αθανάσιος, όνομα πατρός Ν. Σιγάλας.
–1960. Σε Φωτογραφεία στην παραλία της Παροικιάς το 1960 διακρίνεται η Λαύρα Μαρινόπουλου.

Μαρίνος ή Μαρινάς: Βαπτηστικό επώνυμο.
–1793. Στις 11 Σεπτεμβρίου 1793 αγοράζει ο Παΐσιος Καστρήνσιος μισό αμπέλι από τον Ελευθέριο Αντ. Μαρίνο, στην θέση Άμπελο ανατολικά της Παροικιάς.
–1862. Στις 18 Αυγούστου 1862 ο 25χρονος βυρσοδέψης από την Πάρο Αντώνιος Μαρίνος του Πέτρου και της Άννας Γεωργίου, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 18χρονη συριανή Αγγέλικα Ζαχαροπούλου, του Ευάγγελου και της Σταμάτας Μπουγιούκας.
–1882. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 42χρονος βυρσοδέψης Αντώνιος Π. Μαρινάς [Μαρίνος], έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 7 Μαΐου 1882.

Μαρκέζης: Ίσως πρόσφηγας.
–1826. Στα δημοτολόγια Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 20χρονος Βασίλειος Μαρκέζης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 41χρονος μεταπράτης Βασίλειος Μαρκέζης.
–1931, σε φωτογραφεία μπροστά στην Εκατονταπυλιανή, διακρίνεται η Άννα Μαρκέζη.

Μαρκαδάντος: Βλέπε Μαρκαντάτος

Μαρκαντάντος ή Μαρκαντάτος ή Μαρκαδάντος: Από το τούρκικο arkadas, σύντροφος, συνέταιρος κλπ.
–1672. Σε αίτημα των παριανών προς τον προϊστάμενο της γαλλικής επαρχίας Πατέρα της Καθολικής Εκκλησίας  Jacques Dinet για να ζητήσουν πατέρες της καθολικής εκκλησίας να έρθουν στην Πάρο. «Ταπεινοπρεπώς παρακαλούμεν την πανοσιώτη σας, ωσάν προηγούμενος οικουμενικός και πατριάρχης της αγίας και υπέρ ενδόξου συντροφιάς υου Ιησού να συγκλίνει εις το να μας έλθουν ωδε εις τον τόπον μας πατέρες δια να κατοικήσουν εδώ έως εις τα άλλα νησιά δια να ημπορέσωμεν και ημείς να λάβωμεν εκείνη την βοήθειαν και ωφέλειαν της ψυχής μας μαζί κα την επιστήμην δια τους μεταγεναστέρους μας, επειδή ξεύρωμεν καλότατα ότι πως η πανοσιώτησας και η τρισκία της όλα ο σκοπός και ο πόθος άλλο δεν είναι εις όλα τα πάντα μόνον να γυρέψετε την μεγαλύτερην δόξα του Θεού και της σωτηρίας των ψυχών εις κάθε τόπον όπου ευρίσκονται…»
Πάρος: εν έτι σωτήριω 1672 εν μήνι μαίω (29) εις το παλαιόν: + Ταπεινός Μητροπολίτης Παροναξίας Μελέτιος.
Το πιο πάνω αίτημα υπογράφουν χριστιανοί, καθολικοί και ορθόδοξοι, κατοίκων της Νάουσας μεταξύ άλλων και ο Νικόλαος Μαρκαντάτος και ο Τζώρτζης Μαρκαντάτος.
–1674. Ιερέας Νικόλαος Μαρκαντάντος αναφέρεται σε έγγραφο στις 25 Δεκεμβρίου 1674. 
–1675. Στις 15 Μαΐου 1675. Σε επιστολή Ναουσαίων προς τον πρεσβευτή των Γάλλων, αιτώντας Καπουκίνους πατέρες  υπογράφει ο καγκελάριος Νάουσας Γιώργης Μαρκαδάντος και ο παπά Νικολός Μαρκατάντος.

–Μαρκοπολίτης:
–1796. Ο Ζωρζάκης Μάτζας Μαυρογένης, ένας από τους εξέχοντες άρχοντες και δημογέροντες της Πάρου, ήταν γιός του Πετράκη Μάτζα Μαυρογένη. Τζελεπή αποκαλουμένου, διοικητή της Πάρου (1796 κέξ.), και της Μαργαρίτας Μαρκοπολίτη, από τη Νάξο. Σύζηγός του ήταν η Μαριώρα Βιτσαρά, με την οποία απέκτησε τρία παιδιά: Ερατώ, Φλώρα και Αικατερίνη. Αδελφό είχε τον Μάρκο Μάτζα Μαυρογένη, Φιλικό, πρώτο δήμαρχο Πάρου και βουλευτή και αδερφή την Κατερίνα Μάτζα Μαυρογένη . Περισσότερα βλ. στον Αλιπράντη, Παρ. Μελετ. Α. 2003.
–1828. Το διώροφο αρχοντικό του Μάρκου Μάτζα Μαυρογένη, με τους στρογγυλούς ημικιονίσκους στην είσοδο και μεταλλαγμένη την όψη, με τους μεγάλους χώρους του 18ου αιώνα, που ζούσε με την πολυμελή οικογένειά του και τη μητέρα του Μαργαρίτα Μαρκοπολίτη (ενταφιασμένη στο προαύλιο της Εκατοταπυλιανής) και που υποδέχθηκε το 1828 το νέο τότε Δημοσιογράφο Νικόλαο Δραγούμη, βρίσκεται στο κέντρο της αγοράς της Παροικίας, απέναντι από τη δεύτερη βρύση του Νικ. Μαυρογένη. Η ελαιοπροσωπογραφίατου Μ.Μ..Μ. με βυσσινί επίσημο φέσι και πράσινο αντερί, βρίσκεται στη Σάλατης εγγονής του Φοινικώς Π. Μπάου-Μαυρογένη, στο παραλιακό μεγάλο διώροφο αρχοντικό της, όπου βρίσκεται και η αντίστοιχη του Ηγεμόνος Νικολάου Μαυρογένη, με την αυλή του στο Βουκουρέστι.

Μάρκος ή Μάρκου: Πατρωνυμικό επώνυμο.
–1870. Στις 27 Δεκεμβρίου 1870 ο 35χρονος ναύτης από την Πάρο Ιωάννης Μάρκου του Γεωργίου και της Διαμάντος, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 30χρονη από την Πάρο Ευαγγελία Δέδε, του Κυριάκου και της Μαρουσώς.

Μάρκου: Βλέπε Μάρκος

Μαρμαριανός: Βλέπε Μαρμαρινός

–Μαρμαρινός ή Μαρμαριανός: Πατριδωνύμιο από τα Μάρμαρα. Σήμερα γνωστό στον Δραγουλά το Μαρμαρινός. Σύμφωνα με τον καθηγητή Νίκο Αλιπράντη οι Μαρμαρινοί είναι κλάδος της γνωστής οικογένειας Αλισάφη Το επώνυμο έφερε ο αρχιεπίσκοπος Τήνου Αρσένιος, κουνιάδος του οικονόμου Παροικιάς Νικολάου Αλισάφη. Ως αρχιδιάκονος του Οικουμενικού Πατριαρχίου έφερε το όνομα Άνθιμος. Σε πατριδωνυμιακά επίθετα, πολλές φορές συναντάμε να μην υπάρχουν κοινοί συγγενικοί κλώνοι, αυτό συμβαίνει διότι το μόνο κοινό που έχουν είναι ο τόπος καταγωγής μιας και το επίθετό τους ήταν άλλο και στην πορεία το πατριδωνύμιο έγινε παρατσούκλι και το παρατσούκλι επίθετο.
Αν υποθέσουμε ότι η οικογένεια Μαρμαρινού είναι κλάδος των Αλισάφιδων τότε μιλάμε για τις παλαιότερες οικογένειες των Μαρμάρων όπου μαρτυρείται από τον 1680. Σε έγγραφο του 1680 σε επιγραφή της βάσεως μαρμάρινου μανουαλίου του Αγίου Αντωνίου Κεφάλου. Το επίθετο ως Μαρμαρινός μαρτυρείται μετά το 1800.
–1722. Σε έγγρ. Της 26ης Ιουνίου 1722, έτος προαγωγής του σε αρχιεπίσκοπο Τήνου, ο Αρσένιος Μαρμαρινός φέρει το επών. Μενδρινός και ο διάδοχος του Αρσενίου Κύριλλος (1736-1742) το ίδιο επώνυμο έφερε.
–1813. Οι προεστοί του χωριού Δαμαργιώνα της Νάξου αποφασίζουν, στις 25 Δεκεμβρίου 1813, να μειώσουν τη φορολογία τα χήρας συμπατριώτισσας τους του Πέτρου Μαρμαριανού, που αναγκάστηκε λόγω οικονομικής αδυναμίας, να καταφύγει στην Πάρο.
–1860. Στις 16 Ιανουαρίου 1860 σε συμβολαιογραφική πράξη [Εξόφληση] στην Σύρου αναφέρεται ότι η κάτοικος Πάρου Ειρήνη Γεωργίου Φραντζή υπηρέτρια εξοφλεί τον γεωργό Ιωάννη Μαρμαρινό κάτοικο Πάρου.
–1868. Το 1868 γεννιέται ο Μαρμαρινός Αντώνιος του Ιωάννη γεωργός, κάτοικος κοιν. Αρχιλόχου. Απεβίωσε το 1949.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μαρμαρινός Γεώργιος του Ιωάννη 25 ετών εργάτης από τον Δραγουλά. Όπως και ο Μαρμαρινός Γεώργιος του Νικολάου 40 ετών γεωργός από τον Δραγουλά.
–1894. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 22 ετών Λεβητοποιός Νικήτας Ιω. Μαρμαρινός άγαμος και ο αδερφός του 30 ετών εργάτης Νικόλαος Ιω. Μαρμαρινός. Έδωσαν όρκο στις 25 Ιανουαρίου 1894.
–1877. Σε εκλογικό κατάλογο του 1877, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μαρμαρινός Κωνσταντίνος του Εμμανουήλ 21 ετών υπηρέτης από τα Μάρμαρα, κάτοικος Νάξου.
–1894. Στις 25 Φεβρουαρίου 1894 ο 23χρονος λεβητόμος από την Πάρο Νικήτας Μαρμαρινός του Ιωάννη και της Μαρούσας, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 17χρονη από την Σύρο Ανδριάνα Ιακώβου, του Ιάκωβου και της Άννας.
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Μαρμαρινός Γεώργιος του Μιχαήλ γεωργός, κάτοικος κοιν. Αρχιλόχου.

Μαρόλης:
–1889. Γενήθηκε το 1889 ο Μαρόλης Θεοχάρης, γονείς του ο Κωνσταντίνος και η Καριφυλιά. Ναυτικός, πολέμησε στους βαλκανικούς πολέμους και βραβεύθηκε με αριστείο ανδρίας. Μέτα τον πόλεμο του 12’ βρέθηκε στην Αμερική ως παλαιστής και εκεί πέθανε νέος από άγνωστους λόγους.

–Μαρουδής:
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1844 υπάρχει εγγεγραμμένος ο 40χρονος γεωργός Αναστάσιος Μαρουδής.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μαρουδής Κωνσταντίνος του Ιωάννη, 48 ετών, υπάλληλος, κάτοικος Αθήνας.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μαρουδής Κωνσταντίνος του Ιωάννη, 50 ετών, υπάλληλος από τη Νάουσα, κάτοικος Αθήνας.
–1911. Ιω. Κων. Μαρουδής, από τη Νάουσα, συμβολαιογράφος το 1911 στην Αθήνα.
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο του 1950 του Δήμου Μάρπησσας είναι εγγεγραμμένη η Μαρουδή Καλυψώ σύζυγος Κώστας, όνομα πατρός Σπύρος Μαρινόπουλος, κάτοικος Μάρπησσας.

–Μαρουλής ή Μαρούλης: Το επώνυμο Μαρούλης ή Μαρουλής εκ του ουσιαστικού μαρούλι, το οποίο προέρχεται ως υποκοριστικό από το λατινικό amarula (lactura). 
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μαρούλης Κωνσταντίνος του Εμμανουήλ, 44 ετών, μεταπράτης.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχει εγγεγραμμένος ο, Μαρουλής Κωνσταντίνος του Εμμανουήλ, 46 ετών, μεταπράτης από τη Νάουσα.

Μαρώνης:
–1827. Στο δημοτολόγιο του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου) το 1827, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μανώλης Μαρώνης.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 40χρονος ναυτικός Μανώλης Μαρώνης

–Μάσος: Το επώνυμο άγνωστο σήμερα στην Πάρο, ίσως και από τα μέσα του 18ου αιώνα να έχει εξαλειφθεί. Πιθανόν πρόκειται για Λατινική οικογένεια. Σήμερα ακούγεται στην Αττική και γράφεται ως Μάσσος.
–1674. Τάφος με οικόσημο του Τζώρτζη Μάσου του 1674, βρίσκεται στην Αγία Μαρίνα στα Χάλαρα Παροικιάς.  
–1698. Σε επιγραφή που βρίσκεται στο υπέρθυρο του παρεκκλησίου της Δευτέρας Παρουσίας στο ναό της Καταπολιανής αναφέρεται ο Γεώργιος Μάσος το 1698 «Ανακενίστι εκ βάθρου ούτος ο θείος και πάντι μας ναός της Δευτέρας του Χριστού Παρουσίας άνω θεν εν τω Κοιμητηρίω δια συνδρομής κε εξόδου Γεωργίου κε της συμβίας αυτού Μοσκούς 1698.
–1740. Σε προικοσύμφωνο της Παροικιάς στις 18 Μαϊου 1740, στο οποίο η Μαρουσα Γιακουμή Βιτζαρά μεταξύ άλλων δίδει στο γιό της Αντώνη ως προίκα και «τα σπίτια όλα με τα δικαιώματά του εις τα Χάλαρα αγορά από τον μακαρίτη Μάσο».

Μάσχας:
–1875. Το 1875 γεννιέται Μάσχα Μαλαματένια του Ισίδωρου. Απεβίωσε το 1953. (Δήμος Μαρπήσσης).

Ματάκης:
–1881. Στις 29 Απριλίου 1881 ο 33χρονος κλητήρ από την Πάρο Αντώνιος Ροδίτης, του Ιωάννη και της Μοσχούλας Ματάκη, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 30χρονη από την Νάξο Σταυρούλα Κεραμιώτη, του Σταματίου και της Στυλιανής Τελμπετέρη.

–Ματζουκάτος: Από το λατινοκό mazuca= ρόπαλο, ράβδος.
–1738. Καταγραφή [Παροικιά, 13 Νοεμ. 1738] της περιουσίας της Ευαγγελίστριας, κτήματα τους γειτονεύουν με τα κτήματα της Ευαγγελίστριας, Νικολός Ματζουκάτος και Χαμάρτος.

–Μάτσας ή Μάτζας και Μάτζας-Μαυρογένης (Για Μαυρογένης βλέπε Μαυρογένης): Δυτική η προέλευση αυτού του επίθετου (Matza=Μάσα τρώω), αρχικά καθολικού δόγματος, επίθετο παρατσούκλι. Ο κλάδος αυτός της Πάρου στην πορεία συνδέθηκε και συγγένεψε με τις επιφανείς οικογένειες του νησιού, Μαυρογένης, Γράβαρης, Μπάος, Καμπάνης, Βιτζαρά. Στην Πάρο ο γενάρχης ήρθε από την Σίφνο. Κλάδος της παριανής οικογένειας είναι και ο ιδρυτής της γνωστής κινηματογραφικής εταιρίας.
–1674. Οικονόμος Παροικίας Κώστας Μάτζα 1674.
–1740. Το 1740 γεννιέται η Ειρήνη Μάτζα το γένος Μαυρογένους, μετέπειτα σύζυγος του Τζώρτζη Μάτζα.
–1795. Πέτρος Μάτζας Μαυρογένης 1795-1849.
–1796. Ο Ζωρζάκης Μάτζας Μαυρογένης, ένας από τους εξέχοντες άρχοντες και δημογέροντες της Πάρου, ήταν γιός του Πετράκη Μάτζα Μαυρογένη. Τζελεπή αποκαλουμένου, διοικητή της Πάρου (1796 κέξ.), και της Μαργαρίτας Μαρκοπολίτη, από τη Νάξο.
–1799. Το 1799 γεννιέται ο Τζλωρτζης Μάτζα Μαυρογέννης. Είχε χρηματίσει δημογέρων της Παροικιάς, βουλευτής, πληρεξούσιος της Α Εθνικής Συνέλευσης το 1843. Απεβίωσε το 1870. Η επιτύμβια πλάκα είναι τοποθετημένη όρθια στον δυτικό τοίχο του νάρθηκα της Εκατονταπυλιανής.
–1808. Σε προικοσύμφωνο (Παροικιά, 1 Φεβρ. 1808) Μαρκάκη Πετράκη Μάτζα Μαυρογένη και Ελενάκης Τζ. Δελαγραμμάτικα «Χωράφι εις τον αυτόν τόπον το Μακρύ Λάκκωμα γονικών του» –Γόνοι Δελαγραμματαίων Παροικίας: Τζώτζης Συμ. Δελαγραμμάτης *1 (1770) Νοτάριος – Πρόξενος της Ρωσίας στα Ορλωφικά στην Πάρο: Ελένη Δελαγραμμάτη ¬ Μάρκος Μάτζας Μαυρογένης *4 (Δήμαρχος-Βουλευτής) ¬ Μαρουσώ Δ. Δημητρακοπούλου, Ερατώ Νικ. Κονδύλη, Αγγελική Δαμία, Πέτρος Μάτζας Μαυρογένης ¬ Καλυψώ Ζαννή Μάτζα ¬ Μάρκος Μαυρογένης ¬Χαϊδεμένη Σπ. Κρίσπη ¬ Καλυψώ Μάρκ. Μαυρογένη ¬ Κων/νος Ιω. Γράβαρης (Συμβολαιογράφος) ¬ Ιωάννης Κων. Γράβαρης (Συμβολαιογράφος) ¬ Μαρία Χανιώτη ¬ Κων/νος Ι. Γράβαρης (Επιχ/τίας) ¬ Αντιγόνη Γ. Βίγλα (Φαρμακοποιός). –Ραμπελιώ Δελαγραμμάτη ¬ Νικόλαος Μάτσας *6 ¬ Πέτρος Μάτσας, Τζώρτζης Μάτσας, Κατίγκω Μάτσα Κρίσπη ¬ Σιόρ Μιχελής Ιω. Κρίσπης *7 ¬ Δημήτριος Μάτσας ¬ Μαρία Δ. Χαμάρτου ¬ Ραμπελιώ Ν. Καμπάνη *8, Μαρουσώ Δ. Μαύρου, Νικόλαος Δ. Μάτσας, Γεώργιος Δ. Μάτσας ¬ Σμαράγδα Βιάζη ¬ Δημήτριος Μάτσας ¬ Αναστασία Ραγκούση ¬ Γεώργιος Δ. Μάτσας ¬ Καλυψώ Μέγκουλα ¬ Δημήτριος Γ. Μάτσας-Μαυρογένης (Αρχαιολόγος) ¬ Χρύσα Κ. Καραδήμα (Αρχαιολόγος).
–1808. Στις 9 Φεβρουαρίου 1808 ο ευγενέστατος άρχοντας Πετράκης Μάτζας Μαυρογένης δείνει τον υιός του ονόματι Μαρκάκη εις την θυγατέρα του μακαρίτη Τζορτζάκη Δελαγραμμάτικα ονόματι Ελενάκη, νόμιμων και ευλογητικής σύμβιον, καθώς οι θεοί και ιεροί νόμοι της αγίας του Χριστού αποστολικής καθολικής ανατολικής εκκλησίας διακελεύονται.
–1814. Στις 26 Απριλίου 1814 ο Επίτροπος Εκατονταπυλιανής Νικόλαος Μάτζας πωλεί  χέρσο χωράφι στο Μαράθι. Το πώλησε μαζί με τον Ιωάννη Πρωτονετάρη (Πρωτονοτάριο), στον οικονόμο Δαμία.
–1815. Σε έγγραφο Παροικιάς του 1815 υπογράφουν ως δημογέροντες οι: Ελευθέριος Χαμάρτος, Μάρκος Μάτζας Μαυρογένης, Ιωάννης Κρίσπης, Δημήτριος Δελαγραμμάτης και ο Γ. Κυπριανός.
–1816. Το 1816 γεννιέται ο Δημήτριος Ν. Μάτσας κτηματίας κάτοικος Παροικιάς.
–1818. Πρακτωσιά της Ξεχωριανής (Παροικιά, 2 Μαϊου 1818 Μάρκος Π. Μάτζας Μαυρογένης ο γράψας μαρτυρεί, ο Πέτρος Μάτζας Μαυρογένης μάρτυς. 
–1818. Κατάλογος Παροικίας 22 Μαίου 1818 "χφ Αγίας Ελένης σύμπλιος Νικόλαος Μάτζας.
–1819. Κατάλογος του κοινού χρεών της νήσου Αντιπάρου προς τους ντόπιους.
Προς τον κύριον Τζιαννάκην Μάτζα από το 1819 οκτωβρίου 12 δι’ ομολογίας προς 12%.
–1819. Κατάλογος του κοινού χρεών της νήσου Αντιπάρου προς τους Παρίους.
Προς τον κύριον Πέτρον Μάτζα Μαυρογένην από 1819 Οκτωβρίου προς 12% γρ. 640.
–1819. Στον Άγιο Μηνά στις 13 Δεκεμβρίου 1819, ο οικονόμος Νεόφυτος Νταμίας υπαγορεύει τη διαθήκη του, που συντάσσει ο κοινός καντζελλάριος Πάρου Τζανής Νικ. Καμπάνης. Μάρτυρες: οι άρχοντες της Παροικιάς Πέτρος Μάτζας Μαυρογένης, Ελευθέριος Χαμάρτος, Συμεών Δελαγραμμάτης και Μάρκος Πέτρος Μαυρογένης. Αφήνει κληρονόμο της μονής του Αγίου Μηνά τον αδερφό του Μάρκο.
–1820. Σε έγγραφο Τζιπίδου 1820 ο πριμικηρίος Σοφιανός επιβεβαιώνει στην αρχή  ο Ι. Μαυρογένης, ζαμπίτης (αστυνόμος) Πάρου «Παρησιασθέντες έμπροσθεν του πανευγενεστάτου άρχοντος τζελέπη Γιαννάκη Μαυρογένη ζαμπίτη μαε η κερα πρεσβυτέρα του αγίου πριμικηρίου Σοφιανού κάνοντας αγωγή κατά του Ιωάννη Τζιώτη δια τα οσπίτια της οπού είχε χαλασθούν εξαιτίας της εκκλησίας τιυ οπού έκτισεν εις την Αγίαν Παρασκευήν.
–1822. To μεγάλο και επιβλητικό αρχοντικό του Σιόρ Μιχελή Κρίσπη, Δημογέροντα και πληρεξουσίου, με τα στεροαναγεννησιακά μαρμάρινα παράθυρα, δίπλα στην εκκλησία Σεπτεμβριανή, προικοδοτήθηκε στη Σύζυγό του Κατίγκω Ν. Μάτσα το 1822 από τη Μητέρα της Ραμπελιώ Ν. Μάτσα, γένος Νικολάου Ιωάν. Δελαγραμμάτη, καθώς και άλλα υποστατικά. Γόνοι του σιόρ Μιχελή Κρίσπη και της Κατίγκως Μάτσα-Δελαγραμμάτη είναι οι οικογένειες: Γιάννη Βας. Γράβαρη, Συμβούλου Επικρατείας, Φλωρίτσας Ψαλτάκη-Βλάχου, Νικολάου και Μιχαήλ Κρίσπη, Ρένας Κρίσπη-Λάζαρη (σημερινή ιδιοκτήτρια), Γιάννη Μαρινάκη, Ειρήνη Ρούσσου, η οιογένεια Τώλη Δημητρακόπουλου, αντιναυάρχου, Αγνής Δημητρακοπούλου-Βάγια, Γιάννη Βάγια, καθηγητή Εθν. Μετσοβίου Πολυτεχνείου, Βασίλη Κατσουρού, Ρενέ Ζάννου, Ολυμπιάδος Βενιέρη – Αγγελοπούλου κ.α.
–1822. Σε αντίγραφο Κριτηρίου Πάρου της 18 Δεκεμβρίου 1822 αναφέρεται ο Πέτρος Μάτζας Μαυρογένης.
–1824. Εναντίων του σακελλάριου Πάρου στις 7 Μαΐου 1824 Άγουρου Δημήτριου καταφέρεται ο συμπολίτης του βουλευτής Μάρκος Μάτζας Μαυρογένης.
–1825. Προικοσύμφωνο Παρασκευή 25 Ιαν. 1825 «ένα έτερον χωράφιον εν τη τοποθεσία Λυγαριώτισσα σύμπλιος ποτέ Νικολάκης Μάτζας.
–1825. Σε αποδεικτικό έγγραφο στις 30 Δεκεμβρίου 1825 αναφέρεται ο Μάρκος Μάτζας Μαυρογένης.
–1826. Στη διαθήκη του ο ηγούμενος της μονής Τιμίου Προδρόμου στις Λεύκες ιερομόναχος Ησαΐας Παρούσης άφησε επιτρόπους τον Δημήτριο Αλιπράντη, τον ιερέα Ι. Ραγκούση και τον Μάρκο Μάτζα Μαυρογένη (Λεύκες, 7 Φεβρουαρίου 1826).
–1826. Ο Μάρκος Μάτζας Μαυρογένης υπογράφει νοταριακό έγγραφο Παροικιάς στις 21 Απριλίου 1826.
–1826. Στις 21 Μαΐου 1826 γεννιέται στην Παροικιά ο γιός του σιορ Μιχελή Κρίσπη και Κατίγκως Μάτσα, Κωνσταντίνος Μ. Κρίσπης.
–1826. Διαθήκη Μαργαρώς Φιλιόγλου +Εις το όνομα του Κυρίου, Αμήν. Η κυρά Μαργαρώ θυγατήρ του ποτέ Χατζή-Ανδρέα Φιλιόγλου ηθέλησεν διαταχθήναι πρώτον μέν αφήνει πάσι τοις χριστιανοις την συγχώρησιν, είτα ζητεί και ατή το αυτό. Πρώτον μέν αφήνει την ψυχήν της εις χείρας Θεού ζωντος το μεν σώμα της εις τον ναόν της Θεοτόκου Ευαγγελίστρια είτα αφήνει του αυτού ναού το μαργαριτάρι τηςε και των εφημερίων αυτού ένα σαρανταλείτουργο και του πνευματικού της πατήρ παπά Γαβριήλ Παντούνα ένα σαρανταλείτουργο. Αφήνει της Αγίας Μαρίνας εις την Μπάρον γρ. 25. Αφήνει της κιουράς Μαρουσάκης της Μακρυάς γρ. 15. Έτι αφήνει της γριάς της Κουζουλής γρ. 5. Έτι αφήνει εις την ημέρα του ενταφιασμού της γρ. 70. Να μοιράζουνταιν εις τους φτωχούς. Έτι αφήνει του παπά Τεμένοχου οπού είναι εις την Πάρον ένα σαραντάρι. Τούτα όλα απού αφήνει ψυχικά της και κόλυβα της όλον τον χρόνον ομολογά και λέγει να βγαίνουν από το μέτρημα της οπού βαστά ο άνδρας της. Και όσα περισσέψουν από το μέτρημα της να είναι του ανδρός της. Είτα αφήνει το ασημικό της αδελφής της Είτα αφήνει την μητέρα της και τον άνδρα της Επιτρόπους της ως τέλειους νοικοκύρους να δώσουν τούτα τα άνωθεν και όποτε αμελήσουν και δεν το κάμουν να είναι το βάρος εις την ψυχήν των. 1826 Ιουλίου 9 ημέρα Παρασκευή ώρα 9. Ο πνευματικός της πατήρ Γαβριήλ ιερομόναχος. Γεράσιμος Ψάλτης μάρτυς. Γεώργιος Πετρίδης μαρτυρώ.
Σημειώσεις:
1.Ηθέλησεν διαταχθήναι, Προφανώς η φράση αυτή έχει την έννοια: επεθύμησε να κάνει την διαθήκη της (διάταξη). Η διαθήκη, την εποχή της Τουρκοκρατίας, λεγόταν «διάταξις». Συνοδευόταν συνήθως με επίθετο: υστερινή διάταξις.
2.Προύκα. Η προίκα. Σε άλλα έγγραφα των Κυκλάδων γράφεται ως: προυκί.
Βεβαίωση-ομολογία. Αρ.51. Παρησιασθείσα προσωπικώς εις την δημοσίον ταύτην Νοταρίαν η υπογεγραμμένη Δεσποινούλα Χατζή Ανδρέου Φιδιόγλου, ομολογεί ότι έλαβε παρά του κυρίου Γεωργάκη πότέ γαμβρού της όπου η διαθήκη της αποθανών (SIC) κόρης της την εδώριζεν ως επίτροπος της και ο κατάλογος ο παρά της σεβαστής Διευθυντικής Επιτροπής διά να λάβη, τα έλαβον όλα σώα και ανελλιπή κατέμπροσθεν των κυρίων Εφόρων της Επαρχίας ταύτης, και εις το εξής μένει ακαταζήτητος ο ρηθείς κύριοςΓεωργάκης, όσον από την ιδίαν καθού και από τους κληρονόμους της. Εις ενδείξις δε εγένετο το παρόν εκ της δημοσίου Νοταρίας βεβαιωμένον παρά της άνωθεν Δεσποινούλας και παρά των κυρίων Εφόρων και εδόθη τω κυρίω Γεωργάκη εις ασφάλειαν. Τη 23 Δεκεμβρίου 1826. Παροικία της Πάρου. Δεσποινούλα βεβαιώνω τα άνωθεν. Ηλίας Δεσποινούλας βεβειώνω τα άνωθεν. Ελευθέριος Χαμάρτος. Μ.Μάτζας Μαυρογένης. Ο δημόσιος νοτάριος Παροικίας Τζαννής Μ. Καμπάνης ο γράψας βεβαιώ.
–1826. Υπογράφων ως έφορος στις 29 Δεκεμβρίου 1826 ο Μάρκος Μάτζας Μαυρογένης, στην Παροικιά.
–1827. Σε έγγραφο της 15 Απριλίου 1827 της Παροικιάς Πάρου μαρτυρείται ο Μαρκάρης Μάτσας Μαυρογένης και η Ραμπελιά Μάτσα.
–1827. Καταγραφή των (μερικών) χρεών των κοινοτήτων του κάθε Μέρους κοινού της Πάρου εις την Κωνσταντινούπολιν. 17 Απριλίου 1827.
Ομολογία Νικολάου Μάτσα Κεφάλαιον γρ. 3000, του Πέτρου Μάτσα-Μαυρογένους 6000 γρ. Ραμπελιού Μάτσα 100γρ. και 500γρ ομολογία από Μαρκάκη Μάτσα Μαυρογένους.
–1827. Ποσότης των μερικών χρεών του χωριού λευκών  εις την Επανάστασην το 1827: Αυγούστου 14:  τα οποία χρεωστεί με ομολογίας.
Εις Πέτρον Μ. Μαυρογένην γρ. 1200.
–1827. Σε προικοσύμφωνο της 8 Οκτωβρίου 1827 αναφέρεται ο Ζωρζης Πέτρου Μάτζα Μαυρογένους.
–1827. Συμφωνία καλλιέργιας αμπέλιού (Παροικία, 11 Οκτ. 1827) Μ. Μάτζας Μαυρογένης επίτροπος και έφορος του μετοχίου Ευαγγελισμού της Πάτμου.
–1827. 24 Νοεμβρίου 1827. Δημογέροντας της Παροικιάς Μάρκος Μάτζας Μαυρογένης.
–1829. Αφιερωτής της εικόνας της Παναγίας Βρεφοκρατούσας και του Αγίου Γεωργίου του 1829 (Εκκλησιαστική Συλλογή Εκατονταπυλιανής) ο Ζώρζης Μάτζας.
–1830. Εν Παροικία 18 Φεβρ. 1830. Οι πρόκριτοι της Πάρου Παρευρεθείς λέγω τα αυτά ως και οι πρόκριτοι περί τε της χρηστοηθείας και φιλομαθείας του νέου Τζώρτζη Μάτσα Μαυρογένη. 
–1830. Πωλητήριον. Παουσιασθείς εις το Δημόσιον τούτο Γραφείον ο κάτωθεν υποφαινόμενος κύριος Κοσμάς Λιβαθινόπουλος ιδία αυτού βουλή και γνώμη και αυτοπροαιρέτως εσυμφώνησαν μετά του ευγενεστάτου κυρίου Ελευθέριου Χαμάρτου και του πωλεί το υποστατικόν το οποίον έχει αγοράν από τον κύριον Αλέξανδρον Καμπάνην με όλα του τα δικαιώματα καθώς εστί και ευρίσκεται σήμερον κείμενον εις τοποθεσίαν Σαρακήνικον, πλησίον ο ίδιος αγοραστής κύριος Ελευθέριος Χαμάρτος (με) συναινέσει και της συζύγου του, διά φοίνικας τριακοσίους είκοσι αριθ. 320: ως εσυμφωνησαν εν τω αναμεταξύ τους και από την σήμερον και εις τον εξής είναι και λέγεται του κυρίου Ελευθέριου Χαμάρτου να το κάμη ως θέλει και βούλεται, ως καλώς πωλημένον και καλώς αγορασμένον ως έλαβεν την τιμήν ο κύριος Κοσμάς άχρι και του οβολού υπόσχεται δε και εις τον αγοράσαντα όλα τα έγγραφα και δεν ζητεί καμμίαν … …. από τον Χαμάρτον διά την υπόθεσιν του αυτού πράγματος η οποία ήτον εις κρισολογίαν και θέλει μένει ο αγοραστής ήσυχος. Και εις ένδειξιν εγένετο το παρόν συμφωνητικόν πωλητήριον γράμμα υπογεγραμμένον παρά των αξιοπίστων μαρτύρων. Και εδόθη εις χείρας του διαληφθέντος αγοραστού κυρίου Χαμάρτου του οποίου αντίγραφον καταχωρείται εις το Δημόσιον Γραφείον υπ’ αρ. (103) εις ασφάλειαν. Τη 2 Ιουνίου 1830. Παροικια της Πάρου.
Δετόρες Π. Κονταρίνης ζητηθείς παρά του κυρίου Κοσμά γράφω εις το όνομα του όστις στέργει το παρόν και ούτος καγώ μαρτυρώ. Γεώργιος Μπογιατζόγλους παρακληθείς παρά της κυρίας Λοξής, σύζυγος Κοσμά Λιβαθινόπουλου, ότι στέργει το παρόν καιούτως καγώ μαρτυρώ. Δημήτριος Δελαγραμμάτης μαρτυρώ. Ζώρζης Μάτσας Μαυρογένης μάρτυς.
–1831. Σε έγγραφο Παροικιάς, 20 Απρ. 1831, μνημονεύεται «το αμπέλιον κείμενο εις την Αμπέλαν πλησίον ο οικονόμος Βατιμπέλας.
–1832. Εν Ναούση της Πάρου τη 27 Μαρτίου 1832, σε έγγραφο της σχολής του Αγίου Αθανασίου αναφέρεται ο Πέτρος Μάτζας Μαυρογένης.
–1832. Στις 3 Σεπτεμβρίου 1832 ο Μιχαήλ Κρίσπης του Ιωάννη (γενάρχης των Κρίσπη) δολοφονείται μέσα στο ναό της Εκατονταπυλιανής ή κατά ζώσα παράδοση μπροστά στο ναό των Τριών Ιεραρχών, κοντά στο πατρικό του σπίτι στην Παροικιά από τους πολιτικούς του αντιπάλους. Σύζυγος του σιόρ Μιχέλη, όπως αποκαλούνταν υπήρξε η Κατίγκω Μάτσα. Μοναδικό τους παιδί ο Κωνσταντίνος Μ. Κρίσπης.
–1832. Στις 26 Δεκεμβρίου 1832 ο ιερέας Ιωάννης Χανιώτης αγοράζει τα πατρικά σπίτια της Ελέγκως Τζωρτζάκη Δελαγραμμάτη στις Λεύκες, στη γειτονιά της Ανάστασης. Ελέγκο είχε παντρευτεί τον άρχοντα Παροικιάς, βουλευτή και Φιλικό Μάρκο Πέτρου Μάτζα Μαυρογένη.
–1833. Επίτροπος της μονής Τιμίου Προδρόμου (Καπαρού) Λευκών ο Φιλικός Μάτζας Μάρκος Μαυρογένης αναφέρεται σε έγγραφο στις 2 Ιουνίου 1833.
–1833. Επίτροπος της μονής Τιμίου Προδρόμου (Καπαρού) Λευκών ο Φιλικός Μάτζας Μάρκος Μαυρογένης αναφέρεται σε έγγραφο στις 5 Ιουνίου 1833.
–1834. Σε έγγραφο της Τοπικής Δημογεροντίας της πόλεως Παροκιάς προς το Βας. Επαρχείον Νάξου, Πάρου κλπ στις 2 Απριλίου 1834 υπογράφουν οι τοπικοί Δημογέροντες Ζ. Μάτζας Μαυρογένης, Β. Μαυρομμάτης και Θ. Καμπάνης.
–1834. Σε έγγραφο της Νομαρχίας Κυκλάδων στις 19 Απριλίου 1834 προς το Βασιλικό Επαρχείο Νάξου, Πάρου αναγράφει ως τοπικούς Δημογέροντες της Πόλης Παροικιάς τους: Ζ. Μάτσα Μαυρογένη, Β. Μαυρομμάτη και Θ. Καμπάνη. 
–1835. Στο προικοδοτήριο της 17ης Αυγούστου 1835 ο Μάρκος Μάτσας Μαυρογένης δίδει στην κόρη του Μαρουσώ «το χωράφι (που) έχει και Αγίαν Βαρβάραν πλησίον Νικ. Βατιμπέλα».
–1839. Έτος 1839, Νικόλαος Μάτσας είχε κτηματική περιουσία στο Καλάμι, (Στο γενεαλογικό δένδρο των Μάτσα-Μαυρογένη, άγνωστο σε ποιο κλάδο της οικογένειας άνηκε.
–1843. Ο Ζωρζάκης Πέτρου Μάτζας (ή Μάτσας) Μαυρογένης είχε διατελέσει κατά την Ά Εθνοσυνέλευση πληρεξούσιος Πάρου μαζί με τον Δημήτριο Π. Δημητρακόπουλος στις 8 Νοεμβρίου 1843.
–1843. Ο Ζωρζάκης Πέτρου Μάτζας (ή Μάτσας) Μαυρογένης είχε διατελέσει κατά την Ά Εθνοσυνέλευση πληρεξούσιος Πάρου μαζί με τον Δημήτριο Π. Δημητρακόπουλος στις 18 Μαρτίου 1844.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 33χρονος κτηματίας Δημήτριος Μάτσας, ο 41χρονος κτηματίας Ζώρζης Ν. Μάτσας και ο 35χρονος κτηματίας Κωνσταντίνος Π. Μάτσας.
–1849. Σε πωλητήριο που συνέταξε στις 22 Νοεμβρίου 1849 εμφανίζεται ο Πέτρος Μάτζας Μαυρογένης (1785-1849).
–1849. Το 1849 γεννιέται στην Παροικιά ο μετέπειτα Δήμαρχος Πάρου Ιωάννης Κ. Μάτσας.
–1855. Σε πωλητήριο στις 30 Απριλίου 1855 εμφανίζεται ο Κωνσταντίνος Μάρκου Μάτζας Μαυρογένης.
–1870. Το 1870 η Χαϊδεμένη Μάτζα του πατρός Γεωργίου Μαύρου 23 ετών έγγαμος από την Πάρο, αναφέρεται σε απογραφή της Πόλης Ερμούπολης.
–1880. Σε γενικό πληρεξούσιο εμφανίζεται ο Κωνσταντίνος Μάρκου Μάτζας Μαυρογένης 1880.
–1890. Το 1890 γεννιέται ο Μάτσας Βαπτιστής του Ιωάννη δημ. υπάλληλος κάτοικος κοιν.  Παροικιάς.
–1890. Σε έγγραφο στις 30 Ιουνίου 1890 υπογράφει ο Δήμαρχος Πάρου Ιωάννης Κ. Μάτσας
–1910. Ιωάννης Μάτσας, Δήμαρχος Πάρου 1910.
–1911. Ο Γεώργιος Ιω. Μάτσας από την Παροικιά, υπηρετεί το 1911 στο Τηλεγραφικό και ταχυδρομικό γραφείο Αθηνών ως Τηλεγραφικός βοηθός.
–1911. Κωνσταντίνος Ιω. Μάτσας, Ταμίας το 1911 Ταμίας στο υποτακάστημα της Τράπεζας Αθηνών στη Λάρισα.
–1911. Πέτρος Ιω. Μάτσας, υπηρετεί το 1911 στους Σιδηροδρόμους Πελοποννήσου. Είναι γιός του Ιατρού και Δημάρχου Πάρου Ιωάννη Μάτσα.
–1923. Το 1923 πεθαίνει ο ιατρός και Δήμαρχος Πάρου Ιωάννης Κ. Μάτσας.
–1923. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1923 κάτοικος Αντιπάρου Μάτσας Γεώργιος του Δημητρίου αστυφύλαξ.
–1946. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Πέτρος Μάτσας του Ιωάννη κάτοικος Παροικιάς.
–1950. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1950 είναι εγγεγραμμένος ο Μάτσας Βαπτιστής του Ιωάννη δημ. υπάλληλος κάτοικος κοιν.  Παροικιάς.

–Μαυραγκάς: Επίθετο-πατριδωνύμιο. Κατάγονται από την περιοχή Μαυρατζιές ή Μαυρατζές ή Μαυραγκές Σάμου και ήρθαν διωγμένοι στη Πάρο. Ο πρώτος Μαυραγκάς έφτασε στις Λεύκες το 1823. Η παράδοση της οικογένειάς αναφέρει ότι ο Αντώνιος Μαυραγκάς από τις Μαυραγκές της Σάμου, κατάφερε μετά από διένεξη με Τούρκο Πασά να πάρει δύο κιούπια με χρυσές λίρες! Αμέσως επιβιβάστηκε στο πρώτο καΐκι που βρήκε και κατέβηκε στην Πάρο. Ο καπετάνιος του καϊκιού κατάλαβε ότι τα κιούπια περιείχαν κάτι πολύτιμο και έφυγε αμέσως πριν ο Αντώνιος καταφέρει να κατεβάσει και το δεύτερο! Βέβαια, το περιεχόμενο του πρώτου ήταν αρκετό για να αγοράσει κτήματα στις Λεύκες και να ζήσει χωρίς βιοποριστικό πρόβλημα! Φυσικά, ποτέ δεν δήλωσε το πραγματικό του επίθετο με αποτέλεσμα στους ΕΚ1847 να αναφέρεται ως Χατζής Αντώνιος Μαυραγκάς 58 ετών, κτηματίας.
–1823. Εγγεγραμμένος στα δημοτολόγια Λευκών ο Αντώνιος Μαυραγκάς του Χατζή από τις Μαυραγκές της Σάμου. (κατά τον εκλογικό κατάλογο του 1844 η πρώτη εγγραφη του Αντώνιου Μαυραγκά είναι το 1825).
–1844. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών το 1844 είναι εγγεγραμμένος ο Μαυραγκάς Αντώνιος 55χρονών γεωργός.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 58χρονος κτηματίας Μαυραγκάς Αντώνιος του Χατζή.
–1857. Αναφορά στην Πάρο για το επώνυμο Μαυραγκάς γίνεται το έτος 1857.
–1860. Στις 6 Μαρτίου 1860 σε συμβολαιογραφική πράξη [Πωλητήριο] στην Σύρου αναφέρεται ότι ο κάτοικος Λευκών Πάρου Εμμανουήλ Αντωνίου Μαυραγκάς γεωργός να πωλεί κτήματ εις τις Λεύκες στον αδερφό του Λεωνίδα Μαυραγκά ναυτικό.
–1868. Ο Δημήτριος Αντ. Μαυραγκάς γεννήθηκε στις Λεύκες το 1868.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Ύριας του 1875, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 37χρονος Εμμανουήλ Μαυραγκάς του Αντωνίου γεωργός, αλλά και ο Μαυραγκάς Νικόλαος του Αντωνίου, 44 ετών γεωργός.
–1898. Πίναξ του Συνδέσμου των εν Λαυρίω, Αθήναις περιχώροις και Πειραιει ΠΑΡΙΩΝ, εμφαίνων ονοματεπώνυμων μελών της Περιόδου 1ης Ιουνίου 1898 o Μαυραγκάς Λ. Ιωάννης.
–1898. Φωτογραφία του 1898 όπου απεικονίζονται με τη σειρά από πάνω αριστερα οι Πέτρος και Καλυψώ Ραγκούση (γονείς των Μιχάλη, Ζέλου και Ιάκωβου), Δημήτρης Μαυραγκάς με την σύζυγο Ανίτσα Ραγκούση, Ανέζα Δεσίλλα (μητέρα της Ανίτσας), Ιάκωβος και Χρυσούλα Ραγκούση. Ο Πέτρος Ραγκούσης δεν ήταν Παριανός, αλλά είχε έρθει από τα Θηρα της Μικράς Ασίας και ασχολήθηκε με καπνοκαλλιέργεια στην Παροικιά.
–1900. Το 1900 γεννιέται ο Μαυραγκάς Νικόλαος του Αντωνίου υποδηματοποιός κάτοικος κοιν. Κώστου. Απεβίωσε το 1949.
–1911. Δημήτρης Εμμ. Μαυραγκάς, ιδιοκτήτης καφενείου στις Λεύκες το 1911.
–1919. Ο Δημήτριος Αντώνη Μαυραγκάς χρημάτισε πρόεδρος Λευκών από το 1919 έως το 1926.
–1915. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1950 είναι εγγεγραμμένη η Μαυραγκά Μαρία (γεν. 1915), όνομα συζύγου Πέτρος, όνομα πατρός Ι. Τσαντουλής.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Μαυραγκά Δημ. Αντωνία.

–Μαύρης: Επώνυμο παρωνύμιο. Συναντάται κυρίως στην Παροικιά και ίσως είναι παραλαγή του επωνύμου Μαύρος.
–1830. Προικοσύμφωνο Ιωάννη Κομνηνού και Ειρήνης Μαύρη (Παροικιά, 1 Νοεμβρίου 1830). Η μητέρα του Ιωάννη Κομνυνού γράφεται στο προικοσύμφωνο «Φλωρέντζα Σπυρίδου Κουμνενού».
–1833. Στις 22 Οκτωβρίου 1833 ο Σκευοφύλαξ Αθανάσιος Μαλατέστας υπογράφει προικοσύμφωνο Παροικιάς του Δημητρίου Ι. Νίκα και της Αικατερίνης Γεωργίου Ζ. Μαύρη.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 41χρονος γεωργός Γεώργιος Μαύρης, ο 39χρονος γεωργός Δημήτριος Κ. Μαύρης, ο 33χρονος γεωργός Δημήτριος Γ. Μαύρης, ο 28χρονος γεωργός Κωνσταντίνος Μαύρης, ο 53χρονος γεωργός Νικόλαος Μαύρης, ο 27χρονος γεωργός Ανδρέας Μαύρης και ο 40χρονος γεωργός Δημήτριος Μαύρης.
–1868. Το 1868 γεννιέται ο Μαύρης Μιχαήλ του Ιωάννη ράπτης κάτοικος Παροικιάς. Απεβίωσε το 1949.
–1869. Το 1869 γεννιέται ο Μαύρης Μιχαήλ του Δημητρίου ράπτης κάτοικος Παροικιάς.
–1873. Το 1873 γεννιέται ο Μαύρης Βασίλειος του Σταματέλου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1875. Το 1875 γεννιέται ο Μαύρης Κωνσταντίνος του Μάρκου γεωργός κάτοικος Παροικιάς. Απεβίωσε το 1949.
–1875. Το 1875 γεννιέται ο Μαύρης Κωνσταντίνος του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1876. Το 1876 γεννιέται ο Μαύρης Γεώργιος του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1877. Το 1877 γεννιέται ο Μαύρης Νικόλαος του Κωνσταντίνου μυλωθρός κάτοικος Παροικιάς.
–1881. Το 1881 γεννιέται ο Μαύρης Δημήτριος του Μάρκου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1884. Το 1884 γεννιέται ο Μαύρης Σωτήριος του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1884. Το 1884 γεννιέται ο Μαύρης Νικόλαος του Δημητρίου αλιεύς κάτοικος Παροικιάς. Απεβίωσε το 1954.
–1887. Το 1887 γεννιέται ο Μαύρης Αντώνιος του Σταμάτη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1895. Το 1895 γεννιέται ο Μαύρης Νικόλαος του Θεόφιλου αλιεύς κάτοικος Παροικιάς.
–1894. Το 1894 γεννιέται ο Μαύρης Λεωνίδας του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1894. Το 1894 γεννιέται ο Μαύρης Γεώργιος του Σταμάτη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1899. Το 1899 γεννιέται ο Μαύρης Κωνσταντίνος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1900. Το 1900 γεννιέται ο Μαύρης Κωνσταντίνος του Μιχαήλ αλιεύς κάτοικος Παροικιάς.
–1901. Το 1901 γεννιέται ο Μαύρης Δημήτριος Κωνσταντίνου αγωγεύς κάτοικος Παροικιάς.
–1902. Το 1902 γεννιέται ο Μαύρης Αντώνιος του Βασιλείου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1905. Το 1905 γεννιέται ο Μαύρης Αθανάσιος του Κωνσταντίνου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1906. Το 1906 γεννιέται ο Μαύρης Ιωάννης του Γεωργίου υποδηματοποιός κάτοικος Παροικιάς.
–1906. Το 1906 γεννιέται ο Μαύρης Σταμάτης του Αντωνίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1908. Το 1908 γεννιέται ο Μαύρης Σπύρος του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1909. Το 1909 γεννιέται ο Μαύρης Ιωάννης του Κωνσταντίνου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1909. Το 1909 γεννιέται ο Μαύρης Φραγκίσκος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1909. Το 1909 γεννιέται ο Μαύρης Δημήτριος του Αντωνίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1909. Το 1909 γεννιέται ο Μαύρης Σπύρος του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1910. Το 1910 γεννιέται ο Μαύρης Δημήτριος του Σωτηρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1910. Το 1910 γεννιέται ο Μαύρης Παναγής του Βασιλείου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1911. Το 1911 γεννιέται ο Μαύρης Εμμανουήλ του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1912. Το 1912 γεννιέται ο Μαύρης Στυλιανός του Κωνσταντίνου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1913. Το 1913 γεννιέται ο Μαύρης Μιχαήλ του Μένεγου υποδηματοποιός κάτοικος Παροικιάς.
–1913. Το 1913 γεννιέται ο Μαύρης Σπύρος του Βασιλείου υποδηματοποιός κάτοικος Παροικιάς.
–1913. Το 1913 γεννιέται ο Μαύρης Άγγελος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1914. Το 1914 γεννιέται ο Μαύρης Δημήτριος του Νικολάου ταχυδρόμος κάτοικος Παροικιάς.
–1914. Το 1914 γεννιέται ο Μαύρης Γεώργιος του Αντωνίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1914. Το 1914 γεννιέται ο Μαύρης Αθανάσιος του Αντωνίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1916. Το 1916 γεννιέται ο Μαύρης Ιωάννης του Μένεγου έμπορος κάτοικος Παροικιάς.
–1917. Το 1917 γεννιέται ο Μαύρης Εμμανουήλ του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1917. Το 1917 γεννιέται ο Μαύρης Ελευθέριος του Αντωνίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1917. Το 1917 γεννιέται ο Μαύρης Γεώργιος του Νικολάου κουρεύς κάτοικος Παροικιάς.
–1917. Το 1917 γεννιέται ο Μαύρης Αντώνιος του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1919. Το 1919 γεννιέται ο Μαύρης Αριστείδης του Σωτηρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1919. Το 1919 γεννιέται ο Μαύρης Παναγιώτης του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1920. Το 1920 γεννιέται ο Μαύρης Γεράσιμος του Νικολάου κουρεύς κάτοικος Παροικιάς.
–1920. Το 1920 γεννιέται ο Μαύρης Σπύρος του Αντωνίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1921. Το 1921 γεννιέται ο Μαύρης Ιωάννης του Σωτηρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1922. Το 1922 γεννιέται ο Μαύρης Δημήτριος του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1924. Στις 20 Ιουλίου 1924 ο 31χρονος ναυτικός από την Πάρο Ιωάννης Μαύρης του Γεωργίου και της Καλυψώς Τσαντάνη παντρεύεται στην Ερμούπολη την 21χρονη από την Πάρο Ειρήνη Μπαρμπαρή του Μάρκου και της Παρασκευούλας Μαύρη.
–1925. Το 1925 γεννιέται ο Μαύρης Βασίλειος του Σταμάτη εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1925. Το 1925 γεννιέται ο Μαύρης Αναστάσιος του Νικολάου κουρεύς κάτοικος Παροικιάς.
–1925. Το 1925 γεννιέται ο Μαύρης Κωνσταντίνος του Δημητρίου ξενοδόχος κάτοικος Παροικιάς.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Μαύρης Κωνσταντίνος του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Μαύρης Μιχαήλ του Στυλιανού αλιεύς κάτοικος της Κοιν. Παροικιάς.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Μαύρης Ευστάθιος του Νικολάου σερβιτόρος κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1930. Το 1930 γεννιέται ο Μαύρης Βασίλειος του Δημητρίου κάτοικος της Κοιν. Παροικιάς.
–1930. Το 1930 γεννιέται ο Μαύρης Γεώργιος του Στυλιανού αλιεύς κάτοικος της Κοιν. Παροικιάς.
–1931. Σε ομαδική φωτογράφηση στην Παροικιά την Πρωτομαγιά του 1931, διακρίνεται η Φλώρα Μαύρη (Μαήδαινα).
–1934. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 41χρονος εργατικός  Ιωάννης Γεωρ. Μαύρης άγαμος. Έδωσε όρκο στις 14 Δεκεμβρίου 1934.
–1940. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 36 ετών ναυτικός Μιχαήλ Γεωρ. Μαύρης έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 30 Νοεμβρίου 1940.

–Μαυρίκος ή Μαυρίκης ή Μαβρίκος: Παρωνυμικό επώνυμο, ο έχων μαύρο, σκούρο χρώμα.
–1672. Σε αίτημα των παριανών προς τον προϊστάμενο της γαλλικής επαρχίας Πατέρα της Καθολικής Εκκλησίας  Jacques Dinet για να ζητήσουν πατέρες της καθολικής εκκλησίας να έρθουν στην Πάρο. «Ταπεινοπρεπώς παρακαλούμεν την πανοσιώτη σας, ωσάν προηγούμενος οικουμενικός και πατριάρχης της αγίας και υπέρ ενδόξου συντροφιάς υου ιησού να συγκλύνη εις το να μας έλθουν ωδε εις τον τόπον μας πατέρες δια να κατοικήσουν εδώ έως εις τα άλλα νησιά δια να ημπορέσωμεν και ημείς να λάβωμεν εκείνη την βοήθειαν και ωφέλειαν της ψυχής μας μαζί κα την επιστήμην δια τους μεταγεναστέρους μας, επειδή ξεύρωμεν καλότατα ότι πως η πανοσιώτησας και η τρισκία της όλα ο σκοπός και ο πόθος αλλο δεν είναι εις όλα τα πάντα μόνον να γυρέψετε την μεγαλύτερην δόξα του Θεού και της σωτηρίας των ψυχών εις κάθε τόπον όπου ευρίσκονται…»
Πάρος: εν έτι σωτήριω 1672 εν μήνι μαίω (29) εις το παλαιόν: + Ταπεινός Μητροπολίτης Παροναξίας Μελέτιος.
Το πιο πάνω αίτημα υπογράφουν χριστιανοί, καθολικοί και ορθόδοξοι, κατοίκων της Νάουσας μεταξύ άλλων και ο Ιωάννης Μαυρίκος.
–1710. Προικοσύμφωνο του Μιχ. Τζανιά και Αντωνινάκη Μαυρίκου (Κέφαλος, 2 Ιουνίου 1710) «και τον απόξω τόπον με δένδρα και συκιές οπού είναι στα νότια μέρη στη Θεοτόκο (Χοιρόλακας)».
–1710. Το 1710 απαντάται ο Μαβρίκος Νικόλαος.
–1734. Ο ιδιοκτησία του ιερέως, σκευοφύλακος Ντε Φεράρη. Στο προικοσύμφωνο Παροικιάς 8 Ιουλίου 1734 αναφέρεται γι ένα αλόνι στο Κροτήρι κοντά στου Πατίστα Μαυρίκη και από το άλλο η κυρία η Καταπολυανή.
–1741. Εκλογή προβλεπτών υγειονομικών μέτρων από το κοινό Παροικιάς Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 2 Μαΐου 1741, υπογράφει και ο παπά Ιωάννης Μαυρίκος.
–1741. Κατά τη Γενική Συνέλευση, της 18 Νοεμβρίου 1741, οι προεστοί και κοινοτικοί εκπρόσωποι της Παροικιάς Πάρου, αποφάσισαν να συλλάβουν, να φυλακίσουν και τέλος να εκτοπίσουν από το νησί τους τον συντοπίτη τους Ιωάννης Βασιλάκης, λόγω του σκανδαλώδους τρόπου της ζωής του και άλλων ανάρμοστων πράξεων. Υπογράφει ο παπά Ιωάννης Μαυρίκης και ο Αντώνης Μαυρίκος.
–1742. Ο ιερέας Ιωάννης Μαυρίκης υπογράφει γράμμα των ιερέων της Παροικιάς προς τον δραγουμάνο, βοεβόδα Νικολάκη Μαυρογένη στις 16 Φεβρουαρίου 1742.
–1743. Εκλογή κατά τη Γενική Συνέλευση «επιτρόπου και προβλέπτη» απεσταλμένου από τα κοινά της Πάρου, στις 20 Φεβρουαρίου 1743 αναφέρεται ο παπά Ιωάννης Μαυρίκος.
–1830. Διαθήκη του Ιωάννη Μαυρίκη, Παροικιά, 7 Μαρτίου 1830 «αφήνει της θυγατέρας του Διάνης το χωράφι πλησίον ο κ. Ζαννάκης Στ. Καμπάνης και ο αποθανών πρωτόπαπας Νικήτας Βενιέρης.
–1904. Στις 18 Αυγούστου 1904 ο 29χρονος γεωργός από την Πάρο Δημήτριος Ρούσσος του Γεωργίου και της Ζαμπέτας Ασπροπούλου, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 27χρονη από την Σύρο Ειρήνη Ασπροπούλου, του Δημητρίου [ίσως είναι του Μηνά, βλέπε εκλογικό κατάλογο Νάουσας 1885] και της Μαριέτας Μαυρίκενας [Μαυρίκου]. 

–Μαυρογένης ή Μαυρογένους ή Maurogenus (Μοροζίνι): Βενετικής καταγωγής, καθολικού δόγματος, επίθετο παρατσούκλι. Οι ρίζες της μεγάλης οικογένειας των «Μαυρογένη» χάνονται στο βάθος του χρόνου, ανιχνεύονται στην εποχή του Βυζαντίου. Μετά την πτώση της Πόλης, το 1453, κλάδος της οικογένειας που διέμεινε στην Κωνσταντινούπολη κατέβηκε στην Πελοπόννησο και εγκαταστάθηκε στο χωριό Βαμβακού. Μετά τον 1ο Ενετοτουρκικό πόλεμο (1644-1669) οι Μαυρογένη χωρίστηκαν σε ομάδες και εγκαταστάθηκαν σε διαφορετικά μέρη. Ένας κλάδος πήγε στη Βενετία, ένας άλλος στην Εύβοια, ο τρίτος στην Κρήτη και ένας άλλος στην Πάρο, γύρο στα 1680, με αρχηγό τον Ιωάννη Τζαννή ή Τζαννάκη Μαυρογένη. Ο γενάρχης, λοιπόν, Τζανής Τζαννάκης Μαυρογένης εγκαταστάθηκε στο χωριό Μάρμαρα, που ήταν τότε η έδρα της Χωρεπισκοπής Κεφάλου. Εδώ επιδίδεται στο εμπόριο και την καλλιέργεια της γης και γρήγορα αναδεικνύεται από τους πλουσιότερους προκρίτους του νησιού. Σ’ αυτόν οφείλεται η ανακαίνιση της Μονής του Αγίου Αντωνίου στο λόφο του Κεφάλου της Μάρπησσας. Η Μονή έκτοτε έγινε υποστατικό και περιήλθε στους απογόνους του μέχρι το 1850. Ο Τζανής Μαυρογένης, γύρω στα 1695, παντρεύτηκε την κυρά Μαρουσώ ή Μαρουσάκη και απέκτησαν 4 γιους και 2 κόρες. Ο Πέτρος, ο τέταρτος γιος του ήταν ο πατέρας του Ηγεμόνα της Μολδοβλαχίας Νικολάου και προπάππος της ηρωίδας μας Μαντώς. Γεννήθηκε κ’ αυτός στο χωριό Μάρμαρα γύρω στα 1702. Εδώ αφού παντρεύτηκε την Πρεγουλίνα Καϊρη απέκτησαν 3 γιούς και 2 κόρες. Ο πρωτότοκος γιος του Δημήτρης είναι ο παππούς της Μαντώς. Γεννήθηκε στα Μάρμαρα, γύρω στα 1720, όπου πέρασε τα παιδικά του χρόνια. Όταν ενηλικιώθηκε ήρθε στη Μύκονο, παρέμεινε εκεί, παντρεύτηκε και υπήρξε ο Γενάρχης του Μυκονιάτικου κλάδου της οικογένειας των Μαυρογένη. Ο Νικόλαος πατέρας της Μαντώ, μετά τον αποκεφαλισμό του θείου του ηγεμόνα Μαυρογένη από τους Τούρκους, καταφεύγει στη Σμύρνη, στη συνέχεια στη Μύκονο και τελικά εγκαθίσταται στην ακμάζουσα ελληνική παροικία της Τεργέστης, το 1790. Εδώ ασχολήθηκε με το εμπόριο, συνεταιρίζεται σε εμπορική επιχείρηση με το Χιώτη μεγαλέμπορο Κων/νο Νιώτη και πλουτίζει. Από το γάμο του με τη Ζαχαράτη Μπατή αποκτά 5 παιδιά, το Δημήτρη, τον Αντώνη, το Στέφανο, την Ειρήνη και τη Μαντώ. Η Μαντώ στερνοθυγατέρα του Ν. Μαυρογένη γεννήθηκε στην Τεργέστη, πιθανών το 1796. Το βαφτιστικό της όνομα ήταν Μαγδαληνή, Μανταλούσα ή Μανταλένα. Ωστόσο αρκετοί συγγραφείς της Ρομαντικής Ευρώπης την εποχή της επανάστασης θεώρησαν ότι το όνομά της προέρχεται από τη Θηβαία μάντισσα Μαντώ, κόρη του Τειρεσία. Στην Τεργέστη η Μαντώ απέκτησε σπάνια για Ελληνίδα της εποχής της μόρφωση. Μιλούσε με άνεση, εκτός από τη μητρική της γλώσσα, τούρκικα, γαλλικά, και ιταλικά τα οποία τραγουδούσε κιόλας με τη συνοδεία πιάνου ή κιθάρας. Η ομορφιά της Μαντώς υπήρξε παροιμιώδης. Bella Greca την αποκαλούσαν στην Τεργέστη. Ο πατέρας της Μαντώς στην Τεργέστη γνωρίστηκε με τον Κατσώνη τον οποίο ενίσχυσε χρηματικά στο έργο του. Μετά το 1802 ο Ν. Μαυρογένης φεύγει με την οικογένειά του και εγκαθίσταται στην Πάρο, όπου είχε κτίσει είχε κτίσει μεγάλο αρχοντικό. Ανήκε στον κύκλο των προεστών κι’ επιτρόπων της Πάρου. Πιθανών το 1818 πεθαίνει. Από το μοιρολόι της γυναίκας του Ζαχαράτης που είναι ενδεικτικό, πιθανολογείται ότι δηλητηριάστηκε στη διάρκεια γεύματος στο οποίο ήταν καλεσμένος. Η πειρατεία, η ναυτιλία και η καλλιέργεια της γης σύντομα διαμόρφωσαν όπως σημειώνεται κάπου μια ντόπια τάξη ολιγαρχίας, στην οποία προσχώρησαν και οι εξελληνισθέντες παλαιοί Βενετοί φεουδάρχες. Εμφανίζονται δηλαδή οι αρχοντικές οικογένειες, που διέθεταν αρκετή κτηματική περιουσία, χρήματα, καράβια, ανεμόμυλους, μοναστήρια και αξιώματα, όπως Μαυρογένη, Κονδύλη, Κρίσπη, Χαμάρτου, Γεράρδη, Βατιμπέλα, Κορτιάνου, Μαλατέστα, Δελαγραμμάτη, Ναυπλιώτη, Καμπάνη κ.α. Μεγάλες εκτάσεις γης στην Πάρο ανήκαν κατά τους χρόνους της Τουρκοκρατίας, στις γνωστές αρχοντικές οικογένειες Βιτσαρά, Κονδύλη. Κρίσπη, Μαυρογένη, Μαύρου, Σομαρίπα, Σπυρίδου κ.α.
–1660. Τζανάκης (Ιωάννης) Μαυρογένης γενάρχης οικογενείας (1660-1740).
–1683. Σε έγγραφο του 1683 ανακαλύψαμε τον Τζανή Μαυρογένη. Είναι ο γενάρχης της έξοχης και πλούσιας οικογένειας των Μαυρογένηδων, που απέδωσε στην κοινωνία και στον Ελληνισμό ένα Νικόλαο Μαυρογένη, ηγεμόνα της Μολδοβλαχίας, μια Μαντώ Μαυρογένους, δραγομάνους, βοεβόδες, πρόκριτους κ.α. Ο Τζανής ή Τζανάκης Μαυρογένης (η γυναίκα του λεγόταν Μαρουσώ ή Μαρουσάκη, το γένος Ρίτζου) ήταν ένας από τους πέντε πλουσιότερους κτηματίες της Πάρου. Διέθετε 14 χωράφια, 3 αμπέλια, 1 περιβόλι και 1 κηπάρι. Συνολικά 19 αγροτικά ακίνητα και γιος του Νικόλας (1700-1767), προεστός, βοεβόδας, πρόξενος της Βενετίας στην Πάρο και δραγομάνος, ερχόταν δεύτερος στη λίστα των πλουσίων, δηλαδή οι περισσότερες εκτάσεις των Μαρμάρων και Δραγουλά ανήκαν στους άρχοντες του τόπου, όπου δούλευαν οι φτωχοί, κατά κανόνα, κατοικοι των χωριών.
–1695. Το 1695 ο Τζανάκης Μαυρογένης παντρεύεται την κυρά Μαρουσάκη Μαυρογένους, το γένος Ρίτσου (1665-1745).
–1695. Το 1695 γεννιέται ο Νικόλαος Μαυρογένης και πεθένη το 1767. Σύζυγός του η Καλίτζα Μαυρογένους το γένος Μάτζα.
1700. Το 1700 γεννιέται ο Πέτρος Μαυρογένης.πεθένει το 1770. Γυναίκα του η κυρά Μαυρογένη το γένος Πριγκουλίνα.
–1702. Το 1702 γεννιέται η Ελενάκη Μαυρογένους, μετέπειτα σύζυγος του Φραντζέσκου Σομαρίπα.
–1715. Το 1715, δυο Μαυρογένη, ο Πέτρος και ο Στέφανος ένωσαν την κινητή τους περιουσία και μετέβησαν στο νησί της Πάρου όπου αγόρασαν ιδιοκτησίες. Ήταν πολύ πλούσιοι, γιατί ο Πέτρος ανοικοδόμησε, με δικά του έξοδα, την εκκλησία του νησιού που ήταν αφιερωμένη στην Παναγία την Εκατονταπυλιανή. Ο στέφανος πηγαίνει στη συνέχεια στην Κωνσταντινούπολη και χάρη στη μόρφωση του καταλαμβάνει το αξίωμα του δραγουμάνου του ναυτικού. Ίδρυσε ένα ελληνικό σχολείο στην Πάρο προσλαμβάνοντας ένα δάσκαλο, τον οποίο ο ίδιος έστειλε από την Κωνσταντινούπολη. Ο Πέτρος έμεινε στην Πάρο και απέκτησε δυο γιους, τον Δημήτρη και τον Νικόλαο. Γόνοι Αρχοντικών οικογενειών. Τόπος καταγωγής των Μαυρογένη, πριγκιπική οικογένεια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας της παρακμής η συγγένειά τους με τους δόγηδες Μοροζίνι (Φραγκίσκου Μοροζίνι, ξακουσμένη Βενετική οικογένεια). Η ομοιότητα του ονόματος δικαιολογείται από τη μακρά παραμονή των Μοροζίνι στην Ανατολή και κυρίως στην Εύβοια, από την παράσταση του λέοντα του Αγίου Μάρκου στη βάση του οικοσήμου των Μαυρογένη.
–1720 Δημήτριος Πέτρου Μαυρογένης (1720 Πάρος – 1793 Μύκονος) Γενάρχης του Μυκονιάτικου κλάδου των Μαυρογένη, παππούς της Ηρωίδας Μαντώς. -*3 Το εντυπωσιακής υστεροαναγεννησιακής αρχιτεκτονικής, οικοδομικό κόσμημα της Πάρου, αρχοντική κατοικία του Αλέξανδρου Δελαγραμμάτη και τα χαρακτηριστικά μαρμάρινα παράθυρα με τους ραδινούς κιονίσκους στο μέσον, απέναντι από την εκκλησία Σεπτεμβριανή της Παροικίας, προικώο της Συζύγου του γένους Αλισαφή, και κτίσμα της ιερατικής οικογένειας των Αλισαφή. Οι Άγιοι Ανάργυροι στη φλόγα Παροικίας (όπου στο δάπεδο της εκκλησίας βρίσκονται οι τάφοι τους), ο Άγιος Γεώργιος στα λειβάδια – κουνάδος, Παροικία και ο Πύργος Ψυχοπιανά είναι κτίσματα της ιστορικής οικογένειας Αλισαφή. Εν συνεχεία, το μοναδικής Αρχιτεκτονικής κτίσμα, περιήλθε αλληλοδιαδόχως δια θηλυγονικών προικοδοτήσεως στις οικογένειες Κρίσπη, Μαυρογένη και από το 1913 ως σήμερα στην οικογένεια Γράβαρη.
–1721. Σε έγγραφο στις 30 Οκτωβρίου 1721 αναφέρει ότι το Κοινό της Παροικιάς αποφάσισε και εξέλεξαν επίτροπο του τον Αμπάτε Βιτζαρά και τον Νικολάκη Μαυρογένη για να ενεργήσουν με κάθε τρόπο προς τον Άρχοντα Δραγουμάνο ώστε να ελαφρύνουν λίγο τα δοσίματα.
–1729. Ο Αγιογράφος Πέτρος Μαυρογένης φιλοτεχνεί την εικόνα της Παναγίας Καρδιώτισσας στον ναό των Εισιδίων της Θεοτόκου, τώρα στο εκκλησιαστικό μουσείο Μάρπησσας, μαζί με τον αγιογράφο Θεόδωρο Αναγνώστου Καλουδά, έργο του 1729.
–1729. Σε κληρονομικό δικαίωμα των συζύγων αναφέρεται στις 11 Οκτωβρίου 1729 ο μάρτηρας Πέτρος Μαυρογένης και ο Νικόλαος Μαυρογένης.
–1730. Τον Ιανουάριος του 1730, ο Μαστρομιχελής Παπαδόπουλος, μικροιδιοκτήτης, πουλά το σπίτι και το ποτιστικό του μαζί για να ξεπληρώσει το σιτάρι και το κριθάρι που τόσες φορές χρειάστηκε να πάρει από τις αποθήκες των αφεντάδων Μπαζέγιου και Μαυρογένη, και μάλιστα «νύχτα καιρό».
–1730. Πρακτικό εκλογής απεσταλμένου του κοινού της Παροικιάς στην Κωνσταντινούπολης στις 28 Ιανουαρίου 1730 μαρτυρείται ο Νικόλαος και ο Πέτρος Μαυρογένης
–1730. Σε πρακτικό πωλήσεως του φόρου της δεκάτης του κοινού Παροικιάς κατά τη Γενική Συνέλευση, της 26 Ιουλίου 1730. Η κοινότητα «πουλάει» τη «δεκατιά» της χρονιάς εκείνης, «ηγούν το πέμπτον της γής» στους αφέντες Ιάκωβο Μπαζέγιο, Τζουανάκη Βατιμπέλα και Νικολάκη Μαυρογένη, καθώς και τους φόρους της Αλυκής και το κουμέρκι».
–1730. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 12 Νοεμβρίου 1730, αναφέρεται ο Τζανής, ο Νικόλαος και ο Πέτρος Μαυρογένης.
–1730. Σε πρακτικό πωλήσεως του φόρου της δεκάτης του κοινού Παροικιάς κατά τη Γενική Συνέλευση, της 26 Ιουλίου 1730 μαρτυρείται ο Νικολάκης και ο Τζανής Μαυρογένης.
–1731. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 6 Δεκεμβρίου 1731, αναφέρεται ο Νικόλαος, ο Πέτρος και ο Τζανής Μαυρογένης.
–1732. Επίτροπος της Παναγίας εκλέγεται στις 4 Ιανουαρίου 1732 ο Πετράκης Τζανή Μαυρογένης, το σχετικό χωρίο από το Πρακτικό εκλογής του στον Ντεφεράρη Μιχαήλ, ιερέα.
–1732. Πρακτικό εξουσιοδοτήσεως απεσταλμένου του κοινού Παροικιάς, κατά τη Γενική Συνέλευση στις 17 Ιανουαρίου 1732 αναφέρεται ο Τζανής Μαυρογένης.
–1733. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 4 Ιανουαρίου 1733, αναφέρεται ο Πέτρος Μαυρογένης.
–1733. Σε δημόσιο πλειστηριασμό του κοινού Παροικιάς στις 20 Ιουνίου 1733, αναφέρεται ο Νικόλαος, Ο Τζανής και ο Πέτρος Μαυρογένης.
–1733. «Επίτροπος και προβλεπτής της υπεραγίας Θεοτόκου Εκατονταπυλιανής» ο Μαυρογένης τζανή Πετράκης, αναφέρεται σε έγγραφο Παροικιάς στις 20 Σεπτεμβρίου 1733.
–1734. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 18 Ιανουαρίου 1734, αναφέρεται ο Τζανής Μαυρογένης.
–1734. Στις 24 Φεβρουαρίου 1734, οι προεστοί και επίτροποι του κοινού Παροικιάς Πάρου, με συστατικό γράμμα βεβαιώνουν ότι ο κάτοικος του νησιού τους, γαλλικής καταγωγής, Γιόζε Ντάλες, δια της βίας και παρά τη θέλησή του συνεργάστηκε με ξένους πειρατές, ένας εκ αυτών είναι ο Νικόλαος και ο Πέτρος Μαυρογένης.
–1734. Σε έγγραφο Παροικιάς αναφέρεται ο Επίτροπος Εκατονταπυλιανής Πέτρος Μαυρογένης.
–1734. Απόφαση του κοινού της Παροικιάς για επαναπατρισμό συμπατριωτών τους (λόγω της βαριάς φορολογίας από τους Τούρκους, με το οποίο τους καλούσε να επιστρέψουν στο νησί τους, δίνοντας την υπόσχεση για μείωση των φόρων τους) στις 16 Σεπτεμβρίου 1734, υπογράφει ο Πέτρος και Τζανής Μαυρογένης.
–1736. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 22 Ιανουαρίου 1736, αναφέρεται ο Τζανής Μαυρογένης.
–1737. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς την 1η Μαρτίου 1737 αναφέρεται ο Πέτρος και ο Τζανής και ο Νικόλαος Μαυρογένης.
–1737. Αμοιβαία διαθήκη συζύγων της 30 Ιουλίου 1737 στην Παροικιά της κυρά Ζαμπέτας συμβίας Ανδρουλή Παπαγιάννενου της έτυχε θάνατος του ανδρός της, αναφέρεται η κυρά αρχόντησα Μαρουσάκη Μαυρογένη.
–1738. Σε προικοσύμφωνο Παροικίας στις 8 Απριλίου 1738, ο Μιχελέτος του Σπιρίδου με την κερα Νικολέττα θυγατέρα του Γεωργίου Σκιαδά, αναφέρεται ο Τζανάκης Μαυρογένης με χωράφι στις Δάφνες
–1738. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς τον Μάρτιο του 1738 αναφέρεται ο Νικόλαος, ο Τζανής και ο Πέτρος Μαυρογένης.
–1738. Μαρτυρία υπερασπίσεως συμπατριώτη τους ιερέα Φραγκίσκου Νταβερόνα προς τον καπουδάν πασά (για αντίδραση στην συγκέντρωση της φορολογίας), κατά τη Γενική Συνέλευση από τα κοινά της Πάρου, της 16 Ιουλίου 1738, υπογράφει ο Νικόλαος και ο Πέτρος Μαυρογένης όπως και ο Μιχαήλ Μαυρογένης από το κοινό των Μαρμάρων Πάρου..
–1738. Καταγραφή [Παροικιά, 13 Νοεμ. 1738] της περιουσίας της Ευαγγελίστριας, κτήματα τους γειτονεύουν με τα κτήματα της Ευαγγελίστριας, Μαυρογένης. Ο Τζανής Μαυρογένης αναφέρεται επανειλημμένα στον υπ' αριθ. 212 χ/φο νοταριακό κώδικα της Πάρου, των ετών 1730.
–1738. Ο Νικόλαος Πέτρου Μαυρογένης ήταν Φαναριώτης, παριανής καταγωγής, θείος της μεγάλης ηρωίδας της Ελληνικής Επαναστάσεως Μαντώς Μαυρογένους. Γεννήθηκε το 1738 στα Μάρμαρα της Πάρου και όχι στη Μύκονο, όπως λανθασμένα αναφέρουν ορισμένοι ιστορικοί. Μετά τις σπουδές του, προσελήφθη από τον Καπουδάν Πασά Τζεζαερλή Χασάν και διορίσθηκε αρχικά γραμματέας του και αργότερα διερμηνέας του στόλου. Αφού συνήργησε στην ειρήνευση της Πελοποννήσου και την απαλλαγή της από τις επιδρομές των Τουρκαλβανών, διορίσθηκε το 1786 ηγεμόνας της Βλαχίας και το 1788 και της Μολδαβίας. Συγχρόνως, ανέλαβε την αρχιστρατηγία των τουρκικών στρατευμάτων κατά του ρωσικού στρατού. Η ήττα των Τούρκων στη μάχη του Φοξανίου το 1788 και η σφαγή πολλών μουσουλμάνων, προκάλεσε την αγανάκτηση του σουλτάνου Σελήμ. Θεώρησε υπεύθυνο τον Νικόλαο Μαυρογένη και διέταξε τον αποκεφαλισμό του το έτος 1790. Ο Νικόλαος Μαυρογένης, παρά τις μεγάλες θέσεις τις οποίες κατέκτησε, δεν ξέχασε ποτέ την μικρή του πατρίδα. Υπήρξε μεγάλος ευεργέτης της Εκατονταπυλιανής, αφού με τη δική του οικονομική συνδρομή αποκαταστάθηκαν οι καταστροφές, που είχαν προξενήσει στο ναό οι σεισμοί του 1773. Έκανε, επίσης, σ' αυτόν, μεγάλα αφιερώματα, όπως οι αργυρές επενδύσεις της εικόνας της Παναγίας της Εκατονταπυλιανής και των άλλων μεγάλων εικόνων του τέμπλου, πολύτιμα ιερά σκεύη, χρυσοΰφαντες αρχιερατικές στολές κ.α. Μεταξύ των προσφορών του στο νησί της καταγωγής του, ήταν και οι τρεις μαρμάρινες κρήνες, που κοσμούν την Παροικία. Πέθανε το 1790.
–1739. Πρακτικό εκλογής κοινοτικών επιστατών του ναού της Εκατονταπυλιανής σε Γενική Συνέλευση του κοινού της Παροικιάς στις 10 Μαρτίου 1739 αναγράφεται ο Πέτρος Μαυρογένης.
–1739. Στη διαθήκη της η Μαρουσάκη Τζανάκη Μαυρογένη (Παροικιά 27 Μαρτίου 1739) παραγγέλλει όπως «την ημέραν Αγίου Ελευθερίου να βάνει η Ειρήνη Βιτζαρά άλλους τέσσαρους ιερείς να λειτουργούν εις μνημόσυνον Ιωάννου και Μαρία του Σκληρού.
–1739. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς στις 14 Απριλίου του 1739 αναφέρεται ο Πέτρος Μαυρογένης.
–1739. Πρακτικό εκλογών κατά την Γεν. Συνέλευση στις 30 Αυγούστου 1739 απεσταλμένου των κοινών της Πάρου στην Κωνσταντινούπολη, εκλέγουν τον Νικόλαο Μαυρογένη, προκειμένου να διαπραγματευθεί τα οικονομικά θέματα του νησιού.
–1739. Πρόσκληση επιστροφής προς τους ξενιτεμένους Παρίους στις 30 Αυγούστου 1739, υπογράφεται και από τον Δημήτριο και Πέτρο Μαυρογένη.
–1739. Πρακτικό εκλογών κατά την Γεν. Συνέλευση στις 30 Αυγούστου 1739 απεσταλμένου των κοινών της Πάρου στην Κωνσταντινούπολη, εκλέγουν τον Νικόλαο Μαυρογένη, προκειμένου να διαπραγματευθεί τα οικονομικά θέματα του νησιού. Αναφέρεται ο Πέτρος Μαυρογένης από την Παροικιά και ο Μιχαήλ Μαυρογένης από τα χωριά του Κεφάλου.
–1740. Το 1740 γεννιέται η Ειρήνη Μάτζα το γένος Μαυρογένους, μετέπειτα σύζυγος του Τζώρτζη Μάτζα.
–1740. Σε δημόσιο πλειστηριασμό του κοινού Παροικιάς στις 12 Απριλίου 1740, αναφέρεται ο Νικόλαος και ο Πέτρος Μαυρογένης.
–1740. Σε προικοσύμφωνο Παροικίας στις 14 Ιουλίου 1740, του Αντώνη Γιακουμή Βιτζαρά με την θυγατέρα Δημητράκη Μαλακη ονόματι Ανούσα,αναφέρει ένα Αμπέλι εις την Άμπελο σιμπλιος αφέντης Πετράκης Μαυρογένης.
–1741. Εκλογή απεσταλμένων στην Κωνσταντινούπολη από τα κοινά της Παροικιάς. Κατά τη Γενική συνέλευση το 1741 εκλέγουν ηγούμενο (αμπάτε) αφέντη Βιτζαρά και αφέντη Νικολάκη Μαυρογένη.
–1741. Εκλογή προβλεπτών υγειονομικών μέτρων από το κοινό Παροικιάς Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 2 Μαΐου 1741, εκλέγεται ο Πέτρος Μαυρογένης.
–1741. Για την εκλογή απεσταλμένων στην Κωνσταντινούπολη από τα κοινά της Παροικιάς στη Γενική συνέλευση το 1741 αναφέρεται ο Πέτρος Μαυρογένης από την Παροικιάς και ο Μιχαήλ από τα χωριά του Κεφάλου.
–1741. Τα κοινά της Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 20 Ιουλίου 1741, αποφασίζουν να συντάξουν γράμμα υπερασπίσεως του συμπατριώτη τους άρχοντα Νικόλαου Μαυρογένη, εναντίων των συκοφαντών κατοίκων της Νάξου, οι οποίοι τον κατηγορούν για συνεργασία με τους πειρατές, υπογράφει ο Πέτρος Μαυρογένης και ο Μιχαήλ Μαυρογένης από τον Κέφαλο.
–1741. Κατά τη Γενική Συνέλευση, της 18 Νοεμβρίου 1741, οι προεστοί και κοινοτικοί εκπρόσωποι της Παροικιάς Πάρου, αποφάσισαν να συλλάβουν, να φυλακίσουν και τέλος να εκτοπίσουν από το νησί τους τον συντοπίτη τους Ιωάννης Βασιλάκης, λόγω του σκανδαλώδους τρόπου της ζωής του και άλλων ανάρμοστων πράξεων. Υπογράφει ο Πέτρος Μαυρογένης.
–1742. Γράμμα ιερέων Παροικιάς προς τον βοεβόδα, δραγομάνο, συμπολίτη τους Νικολάκη Μαυρογένη (1700-1767) στις 16 Φεβρουαρίου 1742.
–1743. Εκλογή κατά τη Γενική Συνέλευση «επιτρόπου και προβλέπτη» απεσταλμένου από τα κοινά της Πάρου, στις 20 Φεβρουαρίου 1743 αναφέρεται ο Νικόλαος και ο Πέτρος Μαυρογένης
–1743. Γράμμα των κοινών της Πάρου προς τον Νικόλαο Μαυρογένη στις 20 Φεβρουαρίου 1743. Οι επίτροποι των κοινών παρακαλούν τον Ν. Μαυρογένη να γίνει βοεβόδας του νησιού τους και να αναλάβει την φορολογία του, προκειμένου να αποφύγουν τον ανεπιθύμητο Μακάριο Μαλατέστα.
–1743. Απόφαση για καθορισμό της φορολογίας κατοίκων της Πάρου στις 12 Απριλίου 1743, αναφέρεται ο Πέτρος Μαυρογένης.
–1744. Στις 12 Νοεμβρίου 1744 στην Παροικιά αναφέρεται ο αφέντης Πετράκης Μαυρογένης.
–1744. Στις 22 Νοεμβρίου 1744 αναφέρονται ο ηγούμενος του Αγίου Αντωνίου Μελέτιος Μεσαρίτης και ο επίτροπος της μονής Νικόλαος Μαυρογένης, υπογράφει ο Λιπράντος Παΐσιος ιερομόναχος.
–1746. Απόφαση του κοινού της Παροικιάς στις 8 Μαρτίου 1746, για μετάκληση ξένων στο νησί, εξουσιοδοτούν τον καραβοκύρη Ιωάννη Λαγγούση να προσκαλέσει όσους κατοίκους άλλων μερών της Ελλάδας θα ήθελαν να εγκατασταθούν οικογενειακώς στο νησί τους. Σε όσους δέχονταν υποσχόντουσαν μειωμένη φορολογία και άλλες διευκολύνσεις, όπως κατοικίες, χωράφια κ.α., υπογράφει και ο Πέτρος Μαυρογένης.
–1746. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς στις 22 Μαρτίου του 1746 αναφέρεται ο Πέτρος Μαυρογένης.
–1747. Σε πρακτικό εκλογής απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό της Παροικιάς σε Γενική Συνέλευση στις 26 Οκτωβρίου 1747 μαρτυρείται ο Πέτρος Μαυρογένης.
–1748. Πρακτικό πωλήσεως των φόρων του κοινού της Παροικιάς κατά τη Γενική Συνέλευση, τη 1 Μαρτίου 1748, μαρτυρείται ο Πέτρος Μαυρογένης.
–1749. Σε εκλογή απεσταλμένου για την Κωνσταντινούπολη από τα κοινά της Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 12 Οκτωβρίου 1749, μαρτυρείται ο Πέτρος Μαυρογένης.
–1749. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού Παροικιάς στις 20 Νοεμβρίου 1749, αναγράφετε ο Πέτρος Μαυρογένης.
–1750. Νικόλαος Μαυρογένης (1750-1818). Σύζυγός του η Ζαχαράτη Μαυρογένη το γένος Χατζημπατή. Είναι ο πατέρας της ηρωίδας Μαντώ Μαυρογένους (1767-1840), είχε επίσης παιδιά τους Δημήτρης, Αντώνη, Ειρήνη και Στέφανο.
–1750. Σε πρακτικό αναθεώρησης του κτηματολογίου του κοινού Παροικιάς, σε Γενική Συνέλευση στις 30 Μαρτίου 1750, μαρτυρείται ο Πέτρος Μαυρογένης.
–1750. Σε Πρακτικό εκλογής απεσταλμένου των επτά κοινών της Πάρου (Παροικιάς, Νάουσας, Κεφάλου, Τζιπίδου, Λευκών, Μαρμάρων, Δραγουλάς) στην Κωνσταντινούπολη της 23 Αυγούστου 1750, μαρτυρείται ο Πέτρος Μαυρογένης.
–1751. Σε παριανό έγγραφο στις 24 Νοεμβρίου 1751 αναφέρεται ο ιεριμόναχος ηγούμενος μονής Ζωοδ. Πηγής Λογγοβάρδας Καλουδάς Νεόφυτος, στο ίδιο έγραφο αναφέρεται ότι η μονή ανακαινίσθηκε με δαπάνες μέλους της οικογένειας Μαυρογένη.
–1752. Στα 1752, οι κόρες του μακαρίτη χωροεπισκόπου Βιτζαρά πουλάνε στον Μαυρογένη τα σπίτια τους που έχουν απομείνει χωρίς στέγη.
–1752. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Παροικιάς σε Γενική Συνέλευση στις 6 Σεπτεμβρίου 1752 μαρτυρείται ο Πέτρος Μαυρογένης.
–1756. Σε πωλητήριο έγγραφο Αντιπάρου του 1756 που αφορά στην πώληση της νησίδας Φυρρά, στους Πέτρο Μαυρογένη και Τζώρτζη Μπάο υπογράφει ο «σακελάριος Καρτόρος βεβεοί».
–1756: Για να αντεπεξέλθουν στη φορολογία των Οθωμανών, οι κάτοικοι μεταβιβάζουν το νησί Διπλά στο Μαυρογένη της Πάρου και το Βάιο της Μυκόνου για 100 ρεάλια.
–1759. Επίτροπος Αγίου Αντωνίου Κεφάλου ο Πέτρος Τζανή Μαυρογένης μαζί με τον Τζανάκη Καμπάνη.
–1763. Σε έγγραφο 11 Σεπτ. 1763 του Νικολάου Μαυρογένη της κοκκώνας Αικατερινίτζας [κόρη του Νικ. Ι. Μαυρογένη] συζύγου του δραγομάνου του τουρκικού στόλου Θωμά Δημάκη. 
–1767. Το 1767 γεννιέται ο Ιωάννης Μαυρογένης.
–1767. Τον Απρίλιο του 1767 διά σιγγιλλίου του Πατριάρχου Σαμουήλ καθίσταται ηγούμενος ο γνωστός πατήρ Κύριλος Παπαδόπουλος. Επίτροπο της μονής διορίζει το σιγίλλιο τον «άρχοντα σιόρ Νικολάκη Μαυρογένη».
–1770. Γόνοι Δελαγραμματαίων Παροικίας: Τζώτζης Συμ. Δελαγραμμάτης *1 (1770) Νοτάριος – Πρόξενος της Ρωσίας στα Ορλωφικά στην Πάρο: Ελένη Δελαγραμμάτη ¬ Μάρκος Μάτζας Μαυρογένης *4 (Δήμαρχος-Βουλευτής) ¬ Μαρουσώ Δ. Δημητρακοπούλου, Ερατώ Νικ. Κονδύλη, Αγγελική Δαμία, Πέτρος Μάτζας Μαυρογένης ¬ Καλυψώ Ζαννή Μάτζα ¬ Μάρκος Μαυρογένης ¬Χαϊδεμένη Σπ. Κρίσπη ¬ Καλυψώ Μάρκ. Μαυρογένη ¬ Κων/νος Ιω. Γράβαρης (Συμβολαιογράφος) ¬ Ιωάννης Κων. Γράβαρης (Συμβολαιογράφος) ¬ Μαρία Χανιώτη ¬ Κων/νος Ι. Γράβαρης (Επιχ/τίας) ¬ Αντιγόνη Γ. Βίγλα (Φαρμακοποιός).
–1778. Το 1778 γεννιέται ο Σπυρίδων Μαυρογένης. Πέθανε το 1871.
–1778. Ηγούμενος της Βλαχιάς το 1778 ο Νικόλαος Μαυρογένης.
–1787. Σε αντίγραφοα της μεταφράσεως του αυθεντικού χρυσόβουλλου του Νικόλαου Πέτρου Μαυρογένους, ηγεμόνας της Μολδαβίας και Βλαχίας («πάσης Ουγγαροβλαχίας») [1787], όπου αναφέρεται ο ναός της Ζωοδόχου Πηγής στο Βουκουρέστι, κτίσμα του Μαυρογένη, που υπήρξε μετόχιον της Παναγίας Εκατονταπυλιανής.
–1788. Η ασημένια επένδυση στην Κατοπολιανή που σκεπάζει τις εικόνες, διαβάζουμε την αφιερωτική επιγραφή, που είναι χαραγμένη πάνω στο ασήμι, της ιστορικής οικογένειας της Πάρου των Μαυρογένηδων.
ΙΩ: Ν.Κ.: ΠΤΡ: ΜΓ: ΒΒΔ: ΜΡ ΔΜ: ΚΤ ΚΝ 1788 (ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΗ). Ιωάννης Νικολάου, Πέτρος Μαυρογένης, Βοεβόδα, Μαρία Δόμνα και τέκνων 1788, Βουκουρέστι.
–1790. Το 1790 πεθαίνει ο ηγεμόνας της Μολδοβλαχίας Νικόλαος Π. Μαυρογένης. 
–1794. Σε έγγραφο Παροικιάς 30 Νοεμ. 1794, «ένα χωράφι όπου έχει το μοναστήρι του εις τοποθεσία Κασούλη σύμπλιος ο ίδιος αφέντης Πετράκης Μαυρογένης.
–Το 1796 γεννιέται η ηρωίδα Μαντώ Μαυρογένους.
–1798. Ο Σακελλάριος, καντζελλάριος, αγιογράφος Γεώργιος Μοστράτος υπογράφει πωλητήριο έγγραφο της Μαριώρας Ν. Μαυρογένους στη Νάουσα στις 15 Μαΐου 1798.
–1808. Σε προικοσύμφωνο (Παροικιά, 1 Φεβρ. 1808) Μαρκάκη Πετράκη Μάτζα Μαυρογένη και Ελενάκης Τζ. Δελαγραμμάτικα «Χωράφι εις τον αυτόν τόπον το Μακρύ Λάκκωμα γονικόν του».
–1808. Το διώροφο αρχοντικό του Τζώρτζη Δελαγραμμάτη, ύστερη αναγέννηση, με μαρμάρινα σκαλιά πλαίσια στα παράθυρα και στις πόρτες, βρίσκεται στον κεντρικό δρόμο των Λευκών, δίπλα στην Αγία Θεοδοσία. Το 1808 προικοδοτήθηκε στην κόρη του Ελένη Μάρκου Μαυρογένη η οποία το 1828 το επούλησε στον εξάδερφό της Δημήτρη Παπαϊωάννου Χανιώτη, παππού εκ μητρός του μακ. Παπά Δημήτρη Ιωάν. Ρούσσου, στους κληρονόμους του οποίου υπάρχει. – *4 Το διώροφο αρχοντικό του Μάρκου Μάτζα Μαυρογένη, με τους στρογγυλούς ημικιονίσκους στην είσοδο και μεταλλαγμένη την όψη, με τους μεγάλους χώρους του 18ου αιών, που ζούσε με την πολυμελή οικογένειά του και τη μητέρα του Μαργαρίτα Μαρκοπολίτη (ενταφιασμένη στο προαύλιο της Εκατοταπυλιανής) και που υποδέχθηκε το 1828 το νέο τότε Δημοσιογράφο Νικόλαο Δραγούμη, βρίσκεται στο κέντρο της αγοράς της Παροικίας, απέναντι από τη δεύτερη βρύση του Νικ. Μαυρογένη. Η ελαιοπροσωπογραφίατου Μ.Μ..Μ. με βυσσινί επίσημο φέσι και πράσινο αντερί, βρίσκεται στη Σάλατης εγγονής του Φοινικώς Π. Μπάου-Μαυρογένη, στο παραλιακό μεγάλο διώροφο αρχοντικό της, όπου βρίσκεται και η αντίστοιχη του Ηγεμόνος Νικολάου Μαυρογένη, με την αυλή του στο Βουκουρέστι.
–1810. Το 1810 γεννιέται ο Πέτρος Μ. Μαυρογένης κτηματίας κάτοικος Παροικιάς.
–1812. Σε έγγραφο Ναούσης, 20 Αυγούστου 1812, ο οικονόμος εφημέριος Νάουσας Νταμίας Νεόφυτος καταγγέλλει τον Ιωάννη Γαβαλά από τις Λεύκες διότι παρέβη τη συμφωνία κατά την οποία όφειλε να καλλιεργεί  κτήματα του μοναστηριού και να δίδει το δέκατο από την εσοδεία των αγρών. Το έγγραφο βεβαιώνουν ο ζαμπίτης και ταχσιλδάρης Πάρου Ιωάννης Μαυρογένης και ο κοινός επιστάτης Γ. Βιτζαράς, το συντάσσει δε «ο κοινός κανκιλάριος», ιερέας, σακελλάριος Μοστράτος.
–1814. Στη σετέντζα προεστών της Πάρου, 16 Αυγούστου 1814, αναφέρεται «ενεφάνισενμίαν πανέκλαμπρον προσταγήν του εκλαμπροτάτου και περιβλέπτου πεϊζαδέ [πρίγκιπα] Κωστάκη Μαυρογένους δραγομάνου του βασιλικού στόλου…». Ο Κωστάκης Μαυρογένης ήταν ο γιός του Δημητρίου Πέτρου Μαυρογένη, γενάρχη του κλάδου των Μαυρογένηδων της Μυκόνου, και θείος της Μαντώς Μαυρογένους, ανιψιός δε του ηγεμόνα της Μολδοβλαχίας Νικολάου Πέτρου Μαυρογενη (1738-1790). Είχε νυμφευθή την Ζαχαράτη Καΐρη. Ήταν το 8ο παιδί από τα 18! Που είχε αποκτήσει με το γάμο από τις δύο γυναίκες Μαρουσώ Σκορδίλη και Ειρήνη Καλογερά. 
–1821. Καταγραφή των κοινών χρεών της Νήσου Πάρου εγείνον εις Κωνσταντινούπολιν εις εκφόρους αποστολάς κατά το τελευτάτον _ καταχωρημένον εις τον κοινόν Κώδημα καθού είς του τελευταίου χρόνου απεσταλμένων. Μ. Τσιγώνια, και Ιω. Κορτιάνου λογαριασμούς, τα οποία μένουν ενεξόφλητα τα κεφάλαια ομολογιών οι δε τόκοι αυτών είναι πληρωμένοι μέχρι του χιλιοστού οκτακοσιοστού έτους.
–1823. Σε έγγραφο του χωριού Κεφάλου (Μάρμαρα) στις 20 Οκτωβρίου 1823 προς τον υπουργό της θρησκείας σχετικά με τον Άγιο Αντώνιο «Ελάβομεν την διαταγήν του Ιερού Υπουργείου της θρησκείας διορίζουσαν τον Κύριον Στέφανον Μαυρογένην προστάτην του μεγάλου Αντωνίου και τον κύριον Αθανάσιον Ιεροκήρυκα, ηγούμενον τούτου διά να συνάγουσιν όλα τα εισοδήματα και να υποσυρθή εις τα ίδια ο σκευοφύλαξ των χωριών Κεφάλου όστις πρότερον εδιωρίσθη ηγούμενος τούτου παρά του αυτού Ιερού υπουργείου βλέπομεν ότι το υπουργείον της θρησκείας ενασχολούμενον εις αναγκαιοτέρας υποθέσεις δεν δύναται να εξετάση ακριβώς την αλήθειαν. Η Κυρία Μαδώ του Μαυρογένη διά αναφοράς της ηπάτησε το υπουργείον τούτο λέγουσα ότι είναι κτήμα πατρικόν της εις τα συγκίλια τούτου με το από ΄κτήμα πατρικόν της είς της κοινότητος τούτο το μοναστήριον πρό χρόνων το εκαταξουσίαζεν δυναστικώς η Δόμνα του Μαυρογένους, ως εκ τούτου εφαντάζετο η απόγονος της ότι είναι κτήμα πατρικόν των ημείς λοιπόν, σεβασμιώτατε, δεν ημπορούμεν να αποχωρίσωμεν το δίκαιον της κοινότητος αλλά θέλουμεν να δικαιολογηθούμεν προς το Ιερόν τούτο υπουργείον καθώς και ο ίδιος παραστάτης μας θέλει σας πληροφορήσει όλην την αλήθειαν δια να μην απατάται και διατάττει τοιαύτας επιταγάς παρακαλούμεν λοιπόν να μη νομίσητε τούτο μας το φέρσιμον απείθειαν προς την σεβαστήν διοίκησιν μένομεν με όλον το σέβας. Τη 20 Οκτωβρίου 1823 των χωρίων Κεφάλου. Υπογράφουν οι: πρωτέγδικος Παροικίας Μπάος, Μιχαλής Φιλίνης κ.α.
Ομολογία Γεωργίου Μαυρογένη γρ. 5750 και η Ζαχαρούλα Νικ. Μαυρογένους.
–1823. Στις 19 Ιουνίου 1823 επιστολή της Μαντώ Μαυρογένους από την Τριπολιτζά.
–1824. Τη 17 Σεπτεμβρίου 1824 εν Κρανίδιω Ανεγνώσθησαν αναφοραί Ναξίων, Παρών και Αντιπαρίων, όμου και αναφορά Μάρκου Μ. Μαυρογένη Βουλευτού Πάρου.
–1827. Σε έγγραφο της 15 Απριλίου 1827 της Παροικιάς Πάρου μαρτυρείται ο Ζωρζάκης Μαυρογένους.
–1827. Καταγραφή των (μερικών) χρεών των κοινοτήτων του κάθε Μέρους κοινού της Πάρου εις την Κωνσταντινούπολιν. 17 Απριλίου 1827.
Ομολογία Ζωρζάκη Μ. Μαυρογένους Κεφάλαιον γρ. 500.
–1829. Σε πληρεξούσιο του 1829 αναφέρεται ο Μ. Μ. Μαυρογένης
–1831. Σε έγγραφο Παροικιάς, 20 Απρ. 1831, μνημονεύεται «το αμπέλιον κείμενο εις την Αμπέλαν πλησίον ο οικονόμος Βατιμπέλας.
–1835. Αίτηση της Ραλλού Σούτσου κόρη του Νικολάου Μαυρογένη και σύζυγος του Δ. Σούτσου στις 14 Οκτωβρίου 1835 προς την Νομαρχία Κυκλάδων ζητεί όπως παραχωρηθή ως ιδιοκτησία της η μονή του Αγίου Αντωνίου, προβάλλουσα κληξρονομικούς λόγους. Η αίτησή της απερρίφθη τον Μάιο του 1836 ως μη ευσταθούσα.
–1840. Το 1840 πεθαίνει και ενταφιάζεται στην Πάρο η ηρωίδα Μαντώ Μαυρογένους. Το ίδιο έτος Δήμαρχος Πάρου ο Μαρκάκης Μάτζας – Μαυρογένης. Η Ελενη Μάτζα Μαυρογένη με την αδερφή της Μαρουσώ Δελαγραμμάτη σαβανώνουν την Μαντώ, στο σπίτι της συγγενικής οικογένειας Βατιμπέλλα που την φιλοξενούσε. Σε αυτή την οικία της Παροικιάς υπάρχει εντοιχισμένη πλάκα που γράφει «Εν τη Οικία ταύτη, απέθανε η τον Πυρσόν της Ελληνικής Ελευθερίας, κρατήσασα, Μαντώ η Μαυρογένους».
–1843. Στις 3  Οκτωβρίου 1843, επεισόδια στις εκλογές της Παροικιάς. Το σχετικό έγγραφο αναφέρει «σφοδρά φιλονικία»! Ο Δήμαρχος Θ. Καμπάνης κατηγορείται πως στον εκλογικό κατάλογο είναι εγγεγραμμένοι ανήλικοι. Ο Δήμαρχος αποχωρεί μαζί με τους υποστηρικτές του και κατηγορεί τους «περί τον Ζ. Μαυρογένην υποκινήσαντες οχλαγωγούς τινάς»! Οι εναπομείναντες 170 ψηφοφόροι προχωρούν στην εκλογή εκλογέων! Θεωρούν δε, ότι η εκλογή είναι νόμιμη εφ’ όσον είναι σαφώς περισσότεροι (170 έναντι 84 που απεχώρησαν με τον Δήμαρχο).
–1843. Στις 16  Οκτωβρίου 1843 η συνέλευση των εκλογέων διελύθη λόγο μη παρουσίας του δημάρχου Πάρου Καμπάνη. Η συνέλευση προσκάλεσε εγγράφως τον Δήμαρχο να παρευρεθεί την επομένη.
Ο δήμαρχος Πάρου Θ. Καμπάνης και ο γραμματέας Χαμάρτος πραγματοποιούν συνέλευση προς εκλογήν πληρεξουσίων και υπογράφουν το σχετικό έγγραφο στο οποίο αναφέρουν τους κατά τη γνώμη τους, νόμιμους εκλογείς:
Παροικιά: Φρ. Κρ. Μαύρος, Δημήτριος Δελαγγραμάτης, Γεώργιος Μαύρος, Ιωάννης Δελαγραμμάτης, Αντώνιθος Δελαγραμμάτης, Δημήτριος Πρωτόδικος.
Ωλίαρος: Αναγνώστης Τριαντάφυλλος, Βασίλειος Φαρούπος.
Στην Νάουσα, στα Μάρμαρα, στον Κώστο, Τσιπίδο και Δραγουλά, αναγνωρίζει τους ίδιους με την αντιπολίτευση. Για τους εκλογείς των Λευκών αναφέρει: «εκλεγχθέντες οχλαγωγικώς εν απουσία του ειδικού παρέδρου προσβληθέντος και αποχωρήσαντος και ξυλοκοπηθέντος των πολιτών»! Πάντως ο πάρεδρος Λευκών Κ. Χανιώτης, υπογράφει το έγγραφο των αποτελεσμάτων την 8/10.
Στο ίδιο έγγραφο αναφέρεται πως εξελέχθησαν πληρεξούσιοι οι Φραγκίσκος Κρ. Μαύρος και Δ. Δημητρακόπουλος. Δηλαδή όλη η φασαρία έγινε για να εκλεγεί ο Φρ. Μαύρος στην θέση του Ζ. Μάτσα Μαυρογένη!
–1843. Σε ονομαστικό κατάλογο των εκλογικών αποτελεσμάτων Νάουσας στις 27 Οκτωβρίου 1843 βεβαιώνει το μέλος του Δημοτικού συμβουλίου Πάρου Μ. Μαυρογένης ναι Ν.Μ. Μαυρογένης.
–1846. Έγγραφο Παροικιάς, 23 Απρ. 1846, απευθυνόμενος προς τον Π.Μ. Μαυρογένη «εις απάντησιν της από 27 παρελθόντος μηνός Μαρτίου επιστολής σας, σας ειδοποιώ τα μειναντα κτήματα και κατακρατούμενα από την σύζυγο του φρενοβλαβούς Στεφ. Μαυρογένους είναι τα ακόλουθα (…) εις έτερος [αγρός] κατά την θέση Πυργάκης (Παροικιά)».
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 45χρονος κτηματίας Ζώρζης Μαυρογένης και ο 39χρονος κτηματίας Μαυρογένης Μ. Πέτρος.
–1854. Έγγραφο του δημάρχου Πάρου Π. Μ. Μαυρογένη, Φεβρ. 1854 αναφέρονται τα Καστροβούνια (περιοχή νεκροταφείου Παροικιάς).
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μαυρογένης Ιωάννης του Πέτρου, 28 ετών κτηματίας.
–1885. Το 1885 γεννιέται ο Μαυρογένης Ιωάννης του Μάρκου κάτοικος Παροικιάς.
–1907. Στις 27 Δεκεμβρίου 1907 ο 24χρονος Τελωνιακός Υπάλληλος από την Πάρο Αθανάσιος Δαμίας του Αλέξανδρου και της Ερατώς Μαυρογένη [κάτοικοι Πάρου] παντρεύεται στην Ερμούπολη την 19χρονη από την Σύρο Μαρία Δημητριάδη, του Πέτρου και της Ζωή Τζανέτου.
–1910. Ο Μάρκος Πέτρου Μαυρογένης γεννήθηκε στην Πάρο πέθανε στην Κέρκυρα στις 24 Δεκεμβρίου του 1910. Διακρίθηκε για το διοικητικό του έργο της Κρατικής υπηρεσίας ως Έπαρχος και ως διευθυντής του Καπνεργοστασίου Κερκύρας. Μετά την συνταξιοδότησή του έζησε το υπόλοιπο της ζωής του μαζί με την οικογένειά του στην Κέρκυρα.
–1911, Ο Πέτρος Μάρκου Π. Μαυρογένης, εγκαταστάθηκε στην Κέρκυρα λόγω της υπηρεσίας του πατέρα του, εκεί εξασκεί το επάγγελμα του ιατρού.
–1946. Στον εκλογικό κατάλογο της Παροικιάς του 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο συνταξιούχος  Μαυρογένης Ιωάννης του Μάρκου κάτοικος Παροικιάς.
–1950. Το 1950 απεβίωσε ο Μαυρογένης Ιωάννης του Μάρκου κάτοικος κοιν.  Παροικιάς.

Μαυροθαλασσίτης:
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 45χρονος εργάτης Ιωάννης Μαυροθαλασσίτης.

Μαυροκέφαλος: Βυζαντινό σύνθετο παρωνύμιο, από το μαύρος και το κεφάλι. Ο γενάρχης του παριανού κλάδου είναι ο Ιωάννης Μακροκέφαλος που ήρθε στην Πάρο από την Κεφαλονιά. Κλάδος της οικογένειας σήμερα σε Πειραιά και Αθήνα.
–1833. Σε κατάλογο της εν Παροίκια Ελληνοδιδακτικής Σχολής μαθητευόντων παιδιών στις 28 Απριλίου 1833 αναφέρεται ο Γ. Μαυροκέφαλος.
–1840. Ιωάννης Μακροκέφαλος (γεννημένος γύρω στο 1840 στην Κεφαλονιά και μόνιμος κάτοικος Πάρου από το 1865, με κάθε επιφύλαξη ) παντρεμένος με Κατερίνα Σαρρή, έκανε 9 παιδιά από τα οποία έμεινε στην Πάρο.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 33χρονος μυλωνάς Νικόλαος Μαυροκέφαλος και ο Παναγής Μαυροκέφαλος 39 ετών μυλωνάς.
–1869. Μιχαλης Μαυροκέφαλος του Ιωάννη γεννήθηκε το 1869 στην Πάρου ο οποίος παντρεύτηκε την Αικατερίνη Σαρρή μετοίκησες στην Μύκονο του ___. Ο γιός του ___ Μαυροκέφαλος υπήρξε φαροφύλακας στην Μύκονο.
–1871. Μαυροκέφαλος Παναγιώτης του Ιωάννη γεννήθηκε το 1871 στην Πάρο. Ήταν ναυτικός, έζησε και παντρεύτηκε στη Σαντορίνη (Κοντοχώρι) την Λεμονιά Πλατή. Πέθανε το 1958
–1877. Νικόλαος Μακροκέφαλος του Ιωάννη (1877-1942) φαροφύλακας στον Αϊ Γιάννη Δέτη και παντρεμένος με τη Ζαμπουλα Μουρλά. Είναι ο μόνος από τα 9 παιδιά του Ιωάννη που έμειναν στην Πάρο.
–Μαυροκέφαλος Μανόλης του Ιωάννη γεννήθηκε στην Πάρο το ___ και μετοίκησε στην Σύρο το___.
–Μαυροκέφαλος Γεώργιος του Ιωάννη γεννήθηκε στην Πάρο το ___ και μετοίκησε στην Αθήνα το ____.
–Μαυροκέφαλος Στέλιος του Ιωάννη γεννήθηκε στην Πάρο το ___ και μετοίκησε στην Αθήνα το ____.
–Μαυροκέφαλος Γεράσιμος του Ιωάννη γεννήθηκε στην Πάρο το ___. Ήταν ναυτικό ο οποίος πέθανε από φωτιά σε καράβι.
–Φλώρα Μαυροκέφαλου του Ιωάννη ήταν παντρεμένη με τον ___ Μπαρμπαρή από τους Αγίου Αναργύρους της Παροικιάς.
–Ιωάννης Μαυροκέφαλος (1922-2012) παντρεμένος με Αγγελική Πρωτολάτη. έφυγε από την Πάρο στα 18 του και έγινε ναυτικός. Έμενε στην περιοχή Χάλαρα Παροικιάς.
–Το 1922 γεννιέται ο Μαυροκέφαλος Ιωάννης του Νικολάου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1946 είναι εγγεγραμμένος ο Μαυροκέφαλος Ιωάννης του Νικολάου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Καστρουνή Ευαγγελία όνομα συζύγου Φώτιος, όνομα πατρός Νικόλαος Μαυροκέφαλος.
–Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Μαυροκέφαλου Ζαμπούλα, όνομα συζύγου Νικόλαος όνομα πατρός Δημήτριος Μουρλάς.
–Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Μαυροκέφαλου Μαρουσώ του Νικολάου. Αργότερα ως μοναχή Φεβρονία στη μονή του Αγίου Αρσενίου. Απεβίωσε το 2004.

Μαυρομμάτης ή Μαυρομάτης: Η οικογένεια Μαυρομμάτη είναι βυζαντινής καταγωγής και ήταν εγκατεστημένη στις Κυκλάδες από την αρχή της Φραγκοκρατίας, όπως στη Νάξο, όπου τον 17ο αιώνα φεουδάρχες ήταν οι Μαυρομμάτηδες. H οικογένεια Μαυρομμάτη ήταν από τις γνωστότερες και αξιόλογες οικογένειες της Πάρου, από τον 16ο αιώνα ως τα μέσα του 19ου αιώνα. Γνωστός είναι ο Αντώνιος Μαυρομμάτης που σε ενθύμησή του, στα 1733, περιγράφει τον σεισμό που συνέβη τότε στα νησιά των Κυκλάδων και παντού, ήταν παγκόσμιος, σημειώνει, με αποτέλεσμα ο Ναός της Εκατονταπυλιανής να πάθει σοβαρές ζημιές.
–1578. Γράμμα του επιτρόπου της Μονής στην Πάρο Θεοδώρου Μαυρομμάτη (Παροικιά, 2 Νοεμβρίου 1578).
–1662. Ο μητροπολίτης Ναυπάκτου και Άρτης Νεόφυτος ήταν της οικογένειας Μαυρομμάτη, γεννημένος στην Αντίπαρο, στα 1662-1746.
–1672. Σε αίτημα των παριανών προς τον προϊστάμενο της γαλλικής επαρχίας Πατέρα της Καθολικής Εκκλησίας  Jacques Dinet για να ζητήσουν πατέρες της καθολικής εκκλησίας να έρθουν στην Πάρο. «Ταπεινοπρεπώς παρακαλούμεν την πανοσιώτη σας, ωσάν προηγούμενος οικουμενικός και πατριάρχης της αγίας και υπέρ ενδόξου συντροφιάς υου ιησού να συγκλύνη εις το να μας έλθουν ωδε εις τον τόπον μας πατέρες δια να κατοικήσουν εδώ έως εις τα άλλα νησιά δια να ημπορέσωμεν και ημείς να λάβωμεν εκείνη την βοήθειαν και ωφέλειαν της ψυχής μας μαζί κα την επιστήμην δια τους μεταγεναστέρους μας, επειδή ξεύρωμεν καλότατα ότι πως η πανοσιώτησας και η τρισκία της όλα ο σκοπός και ο πόθος αλλο δεν είναι εις όλα τα πάντα μόνον να γυρέψετε την μεγαλύτερην δόξα του Θεού και της σωτηρίας των ψυχών εις κάθε τόπον όπου ευρίσκονται…»
Πάρος: εν έτι σωτήριω 1672 εν μήνι μαίω (29) εις το παλαιόν: + Ταπεινός Μητροπολίτης Παροναξίας Μελέτιος.
Το πιο πάνω αίτημα υπογράφουν χριστιανοί, καθολικοί και ορθόδοξοι, κατοίκων της Νάουσας μεταξύ άλλων και ο Γεώργιος Μαυρομμάτης.
–1710. Το 1710 αναφέρεται «το περιβόλι του Μαυρομμάτη σύμπλιος οικονόμος Παροικιάς Νταμέτζος, σύμπλιος αμπάτες [καθολικός ιερέας ή ηγούμενος] Βιτζαράς».
–1730. Πρακτικό εκλογής απεσταλμένου του κοινού της Παροικιάς στην Κωνσταντινούπολης στις 28 Ιανουαρίου 1730 μαρτυρείται ο Αντώνης Μαυρομμάτης.
–1732. Η Ανθούλα και ο Φραντζέσκος Γερμανής δίδουν στην κόρη τους Ειρήνη δύο εικόνες της Παναγίας Ζωοδ. Πηγής και του Τιμίου Προδρόμου (προικοσύμφωνο Νικ. Μπελώνια και Ειρήνης, Νάουσα 2 Νοεμ. 1732) και β ο Ι. Μαυρομμάτης ανάμεσα στις εικόνες δίδει στην κόρη του Μαρία «έτερη της Ζωοδόχου Πηγής να την δεκαπεντίζει εν όσω ζή». Γ. Μαυρομμάτης, αγωνιστής του 1821.
–1733. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 4 Ιανουαρίου 1733, αναφέρεται ο Αντώνης Μαυρομμάτης.
–1734. Στις 24 Φεβρουαρίου 1734, οι προεστοί και επίτροποι του κοινού Παροικιάς Πάρου, με συστατικό γράμμα βεβαιώνουν ότι ο κάτοικος του νησιού τους, γαλλικής καταγωγής, Γιόζε Ντάλες, δια της βίας και παρά τη θέλησή του συνεργάστηκε με ξένους πειρατές, ένας εκ αυτών είναι ο Αντώνης Μαυρομμάτης.
–1739. Πρακτικό εκλογών κατά την Γεν. Συνέλευση στις 30 Αυγούστου 1739 απεσταλμένου των κοινών της Πάρου στην Κωνσταντινούπολη, εκλέγουν τον Νικόλαο Μαυρογένη, προκειμένου να διαπραγματευθεί τα οικονομικά θέματα του νησιού. Αναφέρεται ο Φραγκέσκος Μαυρομμάτης κάτοικος Κεφάλου.
–1741. Για την εκλογή απεσταλμένων στην Κωνσταντινούπολη από τα κοινά της Παροικιάς στη Γενική συνέλευση το 1741 αναφέρεται ο Φραγκέσκος Μαυρομμάτης από τα χωριά του Κεφάλου.
–1741. Τα κοινά της Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 20 Ιουλίου 1741, αποφασίζουν να συντάξουν γράμμα υπερασπίσεως του συμπατριώτη τους άρχοντα Νικόλαου Μαυρογένη, εναντίων των συκοφαντών κατοίκων της Νάξου, οι οποίοι τον κατηγορούν για συνεργασία με τους πειρατές, υπογράφει και ο Αντωνάκης Μαυρομάτης, ο Φραγκέσκος Μαυρομάτης από τον Κέφαλο.
–1741. Κατά τη Γενική Συνέλευση, της 18 Νοεμβρίου 1741, οι προεστοί και κοινοτικοί εκπρόσωποι της Παροικιάς Πάρου, αποφάσισαν να συλλάβουν, να φυλακίσουν και τέλος να εκτοπίσουν από το νησί τους τον συντοπίτη τους Ιωάννης Βασιλάκης, λόγω του σκανδαλώδους τρόπου της ζωής του και άλλων ανάρμοστων πράξεων. Υπογράφει ο Αντώνης Μαυρομμάτης.
–1749. Σε εκλογή απεσταλμένου για την Κωνσταντινούπολη από τα κοινά της Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 12 Οκτωβρίου 1749, μαρτυρείται ο Φραγκέσκος Μαυρομάτης.
–1752. Το 1752, Το κοινό της Παροικιάς Πάρου, με γράμμα τους προς τους εγκατεστημένους στην Κωνσταντινούπολη συμπατριώτες τους, τους παρακαλούν να συνδράμουν και βοηθήσουν την εκεί απεσταλμένη τριμελή επιτροπή του νησιού τους, για να επιτύχουν μείωση των φορολογικών επιβαρύνσεων, εκ μέρους των οθωμανικών αρχών. Υπογράφουν… ο αφέντης Φραγκέσκης Μαυρομμάτης.
–1755. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 23 Αυγούστου 1755 μαρτυρείται ο Αντώνης Μαυρομμάτης.
–1775. Στις 25 Οκτωβρίου 1775 ο ιερέας Γεώργιος Μαυρομμάτης υπογράφει το προικοσύμφωνο του Μανώλη Ανουσάκη και Μαρίας Ι. Ταμιράλια στον Τζιπίδο.
1787. το 1787 γεννιέται ο Βικέντιος Φ. Μαυρομμάτης κτηματίας κάτοικος Παροικιάς.
–1796. Το 1796 γεννιέται ο Πέτρος Μαυρομμάτης, μετέπειτα Δήμαρχος Πάρου. Διατέλεσε επίσης αντιπρόξενος της Μεγ. Βρετανίας στην Πάρο για 3 δεκαετίες και έφορος της Σχολής Παροικίας.
–1800. Ο σακελλάριος, νοτάριος Παροικιάς Κονταράτος συντάσσει τη διαθήκη του Δημήτρη Γεώργη Ζέπου στην Παροικιά στις 3 Νοεμβρίου 1800. Αναφέρονται επίσης τα παιδιά του Φραγγεσκος και Γεώργης. Τη διαθήκη υπογραφει και μαρτυρεί οΦραγγέσκος Μαβρομάτης (Μαυρομμάτης).
–1806. Κατάλογος κινητής και ακίνητης περιουσίας της Παναγίας Ξεχωριανής 15 Σεπτ. 1806. Έλαβε εις χείρας του ο παπα Νικόλας Μαυρομμάτης. Στον ίδιο κατάλογο μαρτυριέται ο εφημέριος Τζιπίδου ιερέας Γεώργιος Μαυρομμάτης.
–1812. Έγγραφο παραλαβείς του αβανταρίου της Ευαγγελίστριας Παροικιάς στις 2 Σεπτεμβρίου 1812 από τον ιερομόναχο Ιωαννίκιο Μαυρομμάτη. (Ο Ιωαννίκιος Μαυρομμάτης ήταν από τα Κύθηρα).
–1818. Ο ιερομόναχος Ιωαννίκιος Μαυρομμάτης από τα Κύθηρα μνημονεύεται σε έγγραφο της περιουσίας της Ευαγγελίστριας (Παροικιά, 31 Μαρτίου 1818).
–1823. Ο Ρεφερενδάριος ιέρεας Νικόλαος Μαυρομμάτης υπογράφει έγγραφο ιερέων του Κεφάλου στις 8 Οκτωβρίου 1823 που αφορά στον εφημέριο Μαρμάρων Μονόπατο Εμμανουήλ.
–1823. Στις 4 Δεκεμβρίου 1823 αναφέρεται η Μαυρομάτη Άννα.
–1824. Φραντζέσκος Μαυρομάτης ζητηθείς έγραψα και μαρτυρώ. 1824: Φεβρουαρίου 3: Την σήμερον φανερώνομεν ότι η όπισσθεν αγορά του Νικολού Καλδόρου επέρασε εις τον σιόρ Λευτεράκη Χαμάρτο και επληρώθη τα γρόσια του με τα διάφορά τους και ο … μένει ακαταζήτητος από αυτό το … … και εις πίστωσιν υπογράφει από αξιόπιστοι μάρτυρες. Διά τον Νικόλαον Γρατούραν υπογράφω το όνομά του ότι βεβαιοί τ’άνωθεν και ούτως κ’έγω μάρτυς. Ιωάννης Σ(ταματέλου) Καμπάνης υποφαίνομαι. Τζανής Σ(ταμ.) Καμπάνης ζητηθείς έγραψα το παρόνκαι μαρτυρώ. VERSO: «1824 Φεβρουαρίου 3: Η παρόν αγορά του Νικολού Γραντούρα διά το αλόνι στο Σαρακίνικο τις … … … απέρασεν … καθώς φαίνεται γεγραμμένη όπως … ο Νικολός επληρώθη».
–1825. Σε αποδεικτικό έγγραφο στις 30 Δεκεμβρίου 1825 αναφέρεται ο Βικέντιος Μαυρομμάτης.
–1826. Στις 3 Οκτωβρίου 1826 ο ιερέας Νικόλαος Μαυρομμάτης συντάσσει και υπογράφει πωλητήριο Τζιπίδου.
–1827. Σε έγγραφο στις 15 Απριλίου 1827 μαρτυρείται ο Αντώνιος Φραγκέσκου Μαυρομμάτης.
–1827. Σε προικοσύμφωνο της 8 Οκτωβρίου 1827 αναφέρεται ο ποτέ Φρατζεσκάκης Μαυρομμάτης.
–1827. Ο ιερέας Νικόλαος Μαυρομμάτης υπογράφει έγγραφο Παροικιάς στις 22 Απριλίου 1827 «γράφω εις όνομα Γιαννάκη Καντιώτη».
–1828. Παρουσιασθέντες εις την δημόσιον ταύτην νοταρίαν οι υπογεγραμμένοι ο τε ευγενέστατος κύριος Ελευθέριος Χαμάρτος και η Αγγετέτα πρώτη σύζυγος του αποθανόντος Ιωάννη Πέτρου Μπαρμπαρή ως επίτροπος των παιδίων της, παρέστησεν έμπροσθεν των υπογεγραμμένων μαρτύρων, ότι συμφωνήσαντες εν τω μεταξύ οικειοθελώς και με γνώμην απαραβίαστον κάμνουσι την παρούσαν ανταλλαγήν ως ακολούθως:
Αον: Η κυρία Αγγελέτα δίδει αναποσπάστως προς τον κύριον Χαμάρτο την τοποθεσίαν όλην του Αλωνιού τοιχογυρισμένην οπού είχεν ηγοράσμένην προ χρόνων ο άνδρας της Γιάννης παρά του κ. Αλεξανδράκη Δημ. Καμπάνη εις τοποθεσίαν Σαρακήνικον έως εις τα Παλιά Θεμέλια με το αλώνι, κατοικιές, φούρνον, προστιγάδια και οσπιτάκια καθώς ευρίσκονται εις την αυτήν τοποθεσίαν την σήμερον πλησίον ο ίδιος Χαμάρτος εκ πλαγίου και άνωθεν.
Βον: Ο κύριος Χαμάρτος δίδει προς αυτήν ανταλλακτικών εν χωράφι, έχει ηγορασμένον παρά του ποτέ Ιωάννου Οικοκυράς εις τοποθεσίαν Βουνόν, πλησίον η ιδία Αγγελέτα και ο ίδιος Χαμάρτος, η μέν ανωθεν, ο δεν κάτωθεν.
Ομοίως δίδει προς αυτήν εις χείρας και μετρητά γρόσια πενήντα, ν(ούμερο) 50: θέλοντες αμφότεροι να μένη η ανταλλαγή αυτή αδιάσπαστος και στερεά διά παντός. Όθεν από την σήμερον οι μέν κατοικιές φούρνος, ασπίτια, προστιγάδια και όλη η τοποθεσία με το αλώνι έως τα Παλιά Θεμέλια, μένουσιν εις την δεσποτείαν και κυριότητα αναπόσπαστον του κυρίου Ελευθερίου Χαμάρτου να τα κάμη ως βούλεται αυτός και οι κληρονόμοι του ανενόχλητα και ελεύθερο πάσης καταζητήσεως ή δικαιώματος άλλου τινός, το δε χωράφιον παραμοίως ομού και τα πενήντα γρόσια εις εξουσίαν και κυριότητα της Αγγελέτας να τα μεταχειρισθή όπως αυτή βούλεται. Εις ένδειξιν δε της οικειοθελούς ταύτης συμφωνητικής των ανταλλαγής εγένοντο δύο παρόμοια νοταριακά αποδεικτικά γράμματα επιβεβειωμένα παρά των μερών αμφότερων, επικυρωμένα δε και τη υπογραφή των κυρίων δημογερόντων και άλλων αξιοπίστων μαρτύρων των οποίων αντίγραφον κατεχωρήθη εις τον Κώδικα της Νοταρίας υπ’αριθ. 517 και έλαβε το κάθε μέρος έν εξ αυτών δι’ ασφάλειαν.
Εν Παροικία της Πάρου τη 30 Ιουλίου 1828.
Βικέντιος Μαυρομμάτης υπογράφω εις όνομα της άνωθεν Αγγελέτας ότι βεβαιοί το παρόν και ούτος κ’άγω μαρτυρώ.
Λεονάρδος Κονδύλλης δημογέρων μάρτυς.
Ιωάννης Κρίσπης και δημογέρων επιβεβαιώ
Ελευθέριος Χαμάρτος βεβαιώ
Εφραιμ ιερεύς … μάρτυς
Γεώργιος Κυπριανός μάρτυς
Ο δημόσιος νοτάριος της πόλεως ΝΟΤΑΡΙΑΣ ΠΑΡΟΙΚΙΑΣ ΠΑΡΟΥ Δημήτριος Χαμάρτος υποβεβαιώ.
–1829. Σε πληρεξούσιο του 1829 αναφέρεται ο Βικέντιος Μαυρομμάτης.
–1830. Στις 8 Φεβρουαρίου 1830 ο ιερέας Νικόλαος Μαυρομμάτης κατέχει το αξίωμα του ρεφερενδαρίου. Αναφέρεται στον κατάλογο του Παροναξίας Ιερόθεου. (ρεφερενδάριος ήταν ένα από τα οφίκια ‘αξιώματα’ που δίδονταν κατά την εποχή της τουρκοκταρίας στους κληρικούς).
–1830. Γεώργιος Μαυρομμάτης και παπά Νικόλαος Μαυρομμάτης στον Τσιπίδο το 1806, Βικέντιος Μαυρομμάτης (προτείνεται ως Γεν. έφορος Πάρου από τον Διοικητή Πάρου Δ. Κιοσσέ, Παρ. 24 Σεπτ. 1830).
–1830. Διορίζεται για ένα χρόνο επίτροπος της Εκατονταπυλιανής ο Ελευθέριος Χαμάρτος μαζί με τους Λεονάρδο Κονδύλη και Αντώνιο Φραντζέσκου Μαυρομμάτη (έγγραφο εκλογής επιτρόπων, Παροικιά, 28 Σεπτεμβρίου 1830.
–1831. Το 1831 μνημονεύεται στο προικοσύμφωνο του Πέτρου Τζώρτζη Χαμάρτου και της Αναστασίας Αντωνίου Φρ. Μαυρομμάτη στην Παροικία, 30 Ιανουαρίου 1831, «… πλησίον οικονόμος Βατιμπέλας».
–1832. Ο ιερέας Εφραίμ διορίζεται Έφορος του Αλληλοδιδακτικού Σχολείου Παροικιάς μαζί με τους Δημήτριο Χαμάρτο και Βασίλειο Μαυρομμάτη στις 24 Φεβρουαρίου 1832.
–1832. Προύχοντας της Παροικιάς, Έφορος των Σχολείων της Πάρου και Επίτροπος των Κοινών Μοναστηριών Μαυρομμάτης Βασίλειος στις 17 Μαρτίου 1832 ο Κηβερνήτης Αυγουστίνος Καποδίστριας τον διορίζει, όπως και άλλα τέσσερεις εξέχοντες πολίτες του νησιού, ένα από κάθε χωριό (Δημήτριο Χαμάρτο [Παροικιά], Αντώνιο Κορτιάνο [Νάουσα],  Ιωάννη Βαλσαμή [Κάτω Χωρία] και Νικόλαο Αρκά [Λεύκες]), Έφορο των διδακτικών Καταστημάτων του νησιού.
–1833. Ο ιερεύς Βιτζαράς Δομέτιος υπογράφει το έγγραφο Παροικιάς: διαθήκη Βερεζίνας Ιωάν. Μαυρομμάτη, 15 Μαρτίου 1833.
–1834. Σε έγγραφο της Νομαρχίας Κυκλάδων στις 19 Απριλίου 1834 προς το Βασιλικό Επαρχείο Νάξου, Πάρου αναγράφει ως τοπικούς Δημογέροντες της Πόλης Παροικιάς τους: Ζ. Μάτσα Μαυρογένη, Β. Μαυρομμάτη και Θ. Καμπάνη.
–1835. Αντώνιος Φρ. Μαυρομμάτης (η σύζυγός του αποκαθισά τον γαμπρό της Πέτρο Γ. Χαμάρτο να απέλθη εις την Ιεράν Σύνοδον να καταγγείλη την διάλυσιν του 25 έτους συζυγικού βίου (13 Ιαν. 1835).
–1841. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 40χρονος αρτοποιός Εμμανουήλς Μαυρομμάτης. Έδωσε όρκο στις 10 Ιουλίου 1841.
–1843. Στις 17  Οκτωβρίου 1843 η συνέλευση της αντιπολίτευσης επαναλαμβάνεται, αλλά πάλι χωρίς τον Δήμαρχο Θ. Καμπάνη ο οποίος κατηγορείται από τους παρευρισκομένους ότι «αισθάνεται ανώτερος του νόμου και προβάλει ανύπαρκτες προφάσεις». Η συνέλευση αποφασίζει να προχωρήσει στην εκλογή χωρίς τον Δήμαρχο! Πρόεδρος ανέλαβε ο Δ. Χαμάρτος και προσυπέγραψαν τα 5 γεροντότερα μέλη Ν. Πούλιος, Ιωάννης Καπαρός, Λεονάρδος Κονδύλης, Ηλίας Σαράντος, Νικόλαος Ρούσσος. Οι εκλογείς ήταν οι εξής:
Πόλις Παροικίας (Δήμαρχος Θ. Καμπάνης): Ζώρζης Μ Μαυρογένης, Δημήτριος Χαμάρτος, Πέτρος Μαυρομμάτης, Ν Α Ψαράκης, Αντ Ελ Χαμάρτος, Λεονάρδος Κονδύλης.
Κωμόπολις Λευκών (Πάρεδρος Κωνσταντίνος Χανιώτης): Εμμανουήλ Ν Αρκάς, Νικόλαος Γ Ρούσσος, Νικόλαος Γ Παντελαίος, Ιωάννης Α Δεσύλλας.
Κωμόπολις Ναούσης (Δήμαρχος Ν. Μαλατέστας): Δημήτριος Π Δημητρακόπουλος, Ηλίας Σαράντος, Ιωάννης Μεταξάς, Αντώνιος Κορτιάνος (δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας).
Χωρίον Κώστου(Πάρεδρος Ιωάννης Α. Καπαρός): Ιωάννης Α Καπαρός, Αναστάσιος Ρούσσος
Χωρίον Δραγουλά (Πάρεδρος Νικήτας Ν. Άγουρος): Γεώργιος Κληρονόμος
Χωρίον Μαρμάρων (Πάρεδρος Νικήτας Ν. Άγουρος): Ιωάννης Γιαννουλάκης, Νικήτας Άγουρος (δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας).
Χωρίον Τσιπίδου (Δήμαρχος Μαρπήσσης ΓΣ Δελαγραμμάτης): Νικόλαος Βατιμπέλας, Νικόλας Πόυλιος, Γεώργιος Σ Δελαγραμμάτης (απών).
Χωρίον Ωλιάρου (Πάρεδρος Δ. Βιάζης): Παναγής Καλάργυρος, Ματθαίος Μαούνης.
Τα αποτελέσματα ανέδειξαν πληρεξουσίους Πάρου τους Δ. Π. Δημητρακόπουλο (21 ψήφοι) και Ζ. Μάτσα Μαυρογένη (21). Συμμετείχαν και οι Νικόλαος Ψαράκης (Παροικιά, 11 ψήφοι), Ν. Βατιμπέλας (Τσιπίδος, 7), Λεονάρδος Κονδύλης (Παροικία, 7), Νικόλαος Μαλατέστας (Νάουσα, 6 ψήφοι), Κωνσταντίνος Δαμίας (Παροικία, 6), Π. Μαυρομάτης (Παροικία, 6).
Ο Δήμαρχος Πάρου αρνήθηκε να επικυρώσει τις υπογραφές και συνεπώς την εκλογή.
–1843. Σε ονομαστικό κατάλογο των εκλογικών αποτελεσμάτων Νάουσας στις 27 Οκτωβρίου 1843 βεβαιώνει το μέλος του Δημοτικού συμβουλίου Πάρου Μαυρομμάτης ….
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο Δήμου Μάρπησσας του 1844 υπάρχει εγγεγραμμένος ο 47χρονος Γεώργιος Μαυρομμάτης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 50χρονος έμπορος Γεώργιος Μαυρομμάτης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 53χρονος κτηματίας Βικέντιος Μαυρομμάτης, ο 29χρονος καφεπώλης Δομένικος Γ. Μαυρομμάτης, ο 48χρονος κτηματίας Νικόλαος Μαυρομμάτης και ο 48χρονος κτηματίας Πέτρος Μαυρομμάτης.
–1856. Το 1856 ο Πέτρος Μαυρομμάτης φέρεται ως Δήμαρχος Πάρου.
–1859. Στις 10 Οκτωβρίου 1859 μνημονεύεται σε συμβολαιογραφική πράξη [επιτροπικό] στην Σύρο ο κάτοικος Πάρου Θουκυδίδης Λαζάρου Δημοδιδάσκαλος στην Ερμούπολη και η σύζυγός του Μαρούσα Μαυρομμάτη διορίζουν τον εν Πάρο Πέτρο Φ. Μαυρομμάτη δια να επιστατεί εις εν Πάρω κτήματα.
–1863. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 25χρονος οινοπώλης Ιωάννης Μαυρομμάτης, άγαμος. Έδωσε όρκο στις 12 Οκτωβρίου 1863.
–1863. Επιγραφή στην εικόνα της Σταυρώσεως του Χριστού στην Εκατονταπυλιανή «Μνήσθητι Κύριε του δούλου σου Βικεντίου Μαυρομάτου 1863».
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μαυρομμάτης Ιωάννης του Αντωνίου 40 ετών έμπορος κάτοικος Τσιπίδου.
–1879. Έγγραφο του 1879 «και το συμβολαιογραφικόν μου γραφείον και ενώπιον εμού του συμβολαιογράφου Πάρου Αντώνιου Μαυρομμάτου εδρεύοντος και κατοικούντος εις την αυτην πόλιν της Παροικιάς ενεφανίσθησαν οι συμβαλλόμενοι κύριος Μιχαήλ Ιωάν. Αιγινήτης, γεωργός και Νικόλαος Δημ. Περάκης, μυλωνάς, αμφότεροι κάτοικοι του χωριού Λεύκων του Δήμου Υρίας».
–1879. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 43χρονος μεταπράτης Αριστείδης Μαυρομμάτης, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 2 Μαΐου 1879.
–1880. Συμβολαιογράφος Πάρου το 1880-1888 ο Αντώνιος Μαυρομμάτης.
–1882. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 43χρονος μεταπράτης Κωνσταντίνος Αντ. Μαυρομμάτης, άγαμος. Έδωσε όρκο στις 26 Μαΐου 1882.
–1884. Σε Γενικό πληρεξούσιο εμφανίζεται ο συμβολαιογράφος Πάρου Αντώνιος Μαυρομμάτης (Παροικιά, 23 Ιανουαρίου 1884).
–1886. Στις 31 Ιουλίου 1886 ο 28χρονος υπάλληλος από την Πάρο Αλκιβιάδης Μαυρομμάτης, του Φραγκίσκου και της Ειρήνης Λουκά Στεφάνου, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 18χρονη από την Σύρο Ζηνοβία Κοπκίλη, του Ιωάννη και της Χαρίκλειας Φακά.
–1888. Στις 5 Ιουνίου 1888 ο 28χρονος τελωνοφύλαξ από την Πάρο Μαρίνος Βάιος του Απόστολου Βάιου και της Μαρίνας Μαυρομμάτη, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 20χρονη από την Σύρο Κασσάνδρα Κοκίνου, του Κωνσταντίνου και της Ζαμπέτας Πατσούκη.
–1892. Στις 30 Νοεμβρίου 1892 ο παριανός Μαυρομμάτης Αριστείδης 58 ετών εργάτης κάτοικος Σύρου δηλώνει τον θάνατο της συζύγου του Μαυρομμάτης Ειρήνη 45 ετών κάτοικο Ερμούπολης, πατρίς θανόντος Πάρος. Ασθένεια: Δηλητηρίαση φωσφορική.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Κουζούμη Άννα, όνομα συζύγου Κωνσταντίνος, όνομα πατρός Εμμανουήλ Μαυρομμάτης.

–Μαύρος: Παρωνυμικό επώνυμο, ίσως βυζαντινής καταγωγής και Ενετικής προγενέστερα,  (Moro), Οίκος Βενετών πατρικίων, που έδωσε μεταξύ των άλλων ένα δόγη της Βενετίας, τον Cristoforo Moro (1462-1471), επί του οποίου ο βενετικός στόλος υπό τον ναύαρχο Loredan κατέλαβε το 1464 τη νήσο Λήμνο, χρησιμοποιώντας την ως προκεχωρημένη ναυτική βάση μέχρι το τέλος του Βενετοτουρκικού πολέμου (1479). Μεγάλες εκτάσεις γης στην Πάρο ανήκαν κατά τους χρόνους της Τουρκοκρατίας, στις γνωστές αρχοντικές οικογένειες Βιτσαρά, Κονδύλη. Κρίσπη, Μαυρογένη, Μαύρου, Νταμουλή, Σομαρίπα, Σπυρίδου κ.α.
Το επώνυμο έχει εκλείψει από την Πάρο, ίσως το επώνυμο Μαύρης να είναι παραφθορά τους και αν συμβαίνει αυτό τότε είναι ο γνωστός κλάδος που απαντάται μέχρι και σήμερα κυρίως στην Παροικιά.
–1760 Ραμπελιώ Δελαγραμμάτη ¬ Νικόλαος Μάτσας *6 ¬ Πέτρος Μάτσας, Τζώρτζης Μάτσας, Κατίγκω Μάτσα Κρίσπη ¬ Σιόρ Μιχελής Ιω. Κρίσπης *7 ¬ Δημήτριος Μάτσας ¬ Μαρία Δ. Χαμάρτου ¬ Ραμπελιώ Ν. Καμπάνη *8, Μαρουσώ Δ. Μαύρου, Νικόλαος Δ. Μάτσας, Γεώργιος Δ. Μάτσας ¬ Σμαράγδα Βιάζη ¬ Δημήτριος Μάτσας ¬ Αναστασία Ραγκούση ¬ Γεώργιος Δ. Μάτσας ¬ Καλυψώ Μέγκουλα ¬ Δημήτριος Γ. Μάτσας-Μαυρογένης (Αρχαιολόγος) ¬ Χρύσα Κ. Καραδήμα (Αρχαιολόγος).
–1797. Το 1797 γεννιέται στην Πάρο ο μετέπειτα βουλευτής Φραγκίσκος Κρίσπης του Ιωάννη ο οποίος υιοθετήται από την οικογένεια Μαύρου.
–1813. Το 1813 γεννιέται ο Γεώργιος Αθανασίου Μαύρος, ανιψιός του φιλικού Αλέξανδρου Σπύρου Μαύρου (+1851).
–Τα Λατομεία στην Πάρο προσονομάζονταν παλαιότερα από το επώνυμο του ιδιοκτήτη τους, όπως του Κλεάνθη, του Μαύρου, του Κονταράτου.
–1818. Εξέχοντες επίσης Πάριοι Φιλικοί ήταν ο εν Κωνσταντινούπολης μεγαλέμπορος Σπυρίδων Β. Μαύρος ως και ο θείος του Αλέξανδρος Μαύρος, τραπεζίτης, ταξιδεύων εις Κωνσταντινούπολη διαμένει όμως εις Οδησσό. 1818.
–1820. Λογαριασμός των Απεσταλμένων της Κωνσταντινούπολης το 1821 έτος, υπόμεν το μέρος της κοινοτήτος Πάρου ο Μιχαήλ Τσιγώνιας, από δε το μέρος του ποτέ Πέτρου Μάτσα Μαυρογένους, ενοικιάζου των Σουλτανικών προσόδων και πολιτικών δικαιωμάτων της Νήσου μας, ως το συμφωνητικόν, αυτού του Ενοικιου του και Κοινότητος Γεγραμμένον τη 3: Δεκεμβρίου 1820 και καταχωρημένον εις τον Κώδηκα της κοινότητος, τον Ιωάννη Κορτιάνον, οίτινες απεσταλμένοι Τσιγώνιας και Κορτιάνος εξάλθησαν εξή να αγοράσουν αυτάς τας προσόδους, ετεί λογαριασμόν του ρηθατος; Ενοικιαζου.
Ομολογία Αλέξανδρου Μαύρου και Ι.Β. Μαύρου Κεφάλαιον γρ. 4984.
–1821. Καταγραφή των κοινών χρεών της Νήσου Πάρου εγείνον εις Κωνσταντινούπολιν εις εκφόρους αποστολάς κατά το τελευτάτον _ καταχωρημένον εις τον κοινόν Κώδημα καθού είς του τελευταίου χρόνου απεσταλμένων. Μ. Τσιγώνια, και Ιω. Κορτιάνου λογαριασμούς, τα οποία μένουν ενεξόφλητα τα κεφάλαια ομολογιών οι δε τόκοι αυτών είναι πληρωμένοι μέχρι του χιλιοστού οκτακοσιοστού έτους.
Ομολογία Χρύσος Σπυρίδου Β. Μαύρου γρ. 11250.
–1821. Ο Φιλικός Αλέξανδρος Μαύρος, ταμίας της Φιλικής Εταιρείας, έμπορος, ευεργέτης της Οδησσού, το 1821.
–1827. Καταγραφή των (μερικών) χρεών των κοινοτήτων του κάθε Μέρους κοινού της Πάρου εις την Κωνσταντινούπολιν. 17 Απριλίου 1827.
Ομολογία Σπυρίδου Μαύρου Κεφάλαιον γρ. 8000.
–1829. Σε πληρεξούσιο του 1829 αναφέρεται ο Αθανάσιος Μαύρος.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Φραγκέσκος Μαύρος στα χωριά του Κεφάλου.
–1832. Σε προικοσύμφωνο Παροικιάς 24 Φεβρ. 1832 « εν χωράφιον εις τον Έλιτα ονομαζόμενον του Νερού, πλησίον ο κ. Αθανάσιος Μαύρος».
–1834. Εις τον Προικοσύμφωνο Δαμία και Ευανθίας Μαύρου (Παροικιά, 26 Οκτ. 1834) «ελαιογύρι ανομαζόμενον Φυρρόν Χωράφι και εις τον Κάμπο του Κονδύλη».
–1843. Στις 16  Οκτωβρίου 1843 η συνέλευση των εκλογέων διελύθη λόγο μη παρουσίας του δημάρχου Πάρου Καμπάνη. Η συνέλευση προσκάλεσε εγγράφως τον Δήμαρχο να παρευρεθεί την επομένη.
Ο δήμαρχος Πάρου Θ. Καμπάνης και ο γραμματέας Χαμάρτος πραγματοποιούν συνέλευση προς εκλογήν πληρεξουσίων και υπογράφουν το σχετικό έγγραφο στο οποίο αναφέρουν τους κατά τη γνώμη τους, νόμιμους εκλογείς:
Παροικιά: Φρ. Κρ. Μαύρος, Δημήτριος Δελαγγραμάτης, Γεώργιος Μαύρος, Ιωάννης Δελαγραμμάτης, Αντώνιθος Δελαγραμμάτης, Δημήτριος Πρωτόδικος.
Ωλίαρος: Αναγνώστης Τριαντάφυλλος, Βασίλειος Φαρούπος.
Στην Νάουσα, στα Μάρμαρα, στον Κώστο, Τσιπίδο και Δραγουλά, αναγνωρίζει τους ίδιους με την αντιπολίτευση. Για τους εκλογείς των Λευκών αναφέρει: «εκλεγχθέντες οχλαγωγικώς εν απουσία του ειδικού παρέδρου προσβληθέντος και αποχωρήσαντος και ξυλοκοπηθέντος των πολιτών»! Πάντως ο πάρεδρος Λευκών Κ. Χανιώτης, υπογράφει το έγγραφο των αποτελεσμάτων την 8/10.
Στο ίδιο έγγραφο αναφέρεται πως εξελέχθησαν πληρεξούσιοι οι Φραγκίσκος Κρ. Μαύρος και Δ. Δημητρακόπουλος. Δηλαδή όλη η φασαρία έγινε για να εκλεγεί ο Φρ. Μαύρος στην θέση του Ζ. Μάτσα Μαυρογένη!
–1843. Στις 17  Οκτωβρίου 1843 η συνέλευση της αντιπολίτευσης επαναλαμβάνεται, αλλά πάλι χωρίς τον Δήμαρχο Θ. Καμπάνη ο οποίος κατηγορείται από τους παρευρισκομένους ότι «αισθάνεται ανώτερος του νόμου και προβάλει ανύπαρκτες προφάσεις». Η συνέλευση αποφασίζει να προχωρήσει στην εκλογή χωρίς τον Δήμαρχο! Πρόεδρος ανέλαβε ο Δ. Χαμάρτος και προσυπέγραψαν τα 5 γεροντότερα μέλη Ν. Πούλιος, Ιωάννης Καπαρός, Λεονάρδος Κονδύλης, Ηλίας Σαράντος, Νικόλαος Ρούσσος. Οι εκλογείς ήταν οι εξής:
Πόλις Παροικίας (Δήμαρχος Θ. Καμπάνης): Ζώρζης Μ Μαυρογένης, Δημήτριος Χαμάρτος, Πέτρος Μαυρομμάτης, Ν Α Ψαράκης, Αντ Ελ Χαμάρτος, Λεονάρδος Κονδύλης.
Κωμόπολις Λευκών (Πάρεδρος Κωνσταντίνος Χανιώτης): Εμμανουήλ Ν Αρκάς, Νικόλαος Γ Ρούσσος, Νικόλαος Γ Παντελαίος, Ιωάννης Α Δεσύλλας.
Κωμόπολις Ναούσης (Δήμαρχος Ν. Μαλατέστας): Δημήτριος Π Δημητρακόπουλος, Ηλίας Σαράντος, Ιωάννης Μεταξάς, Αντώνιος Κορτιάνος (δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας).
Χωρίον Κώστου(Πάρεδρος Ιωάννης Α. Καπαρός): Ιωάννης Α Καπαρός, Αναστάσιος Ρούσσος
Χωρίον Δραγουλά (Πάρεδρος Νικήτας Ν. Άγουρος): Γεώργιος Κληρονόμος
Χωρίον Μαρμάρων (Πάρεδρος Νικήτας Ν. Άγουρος): Ιωάννης Γιαννουλάκης, Νικήτας Άγουρος (δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας).
Χωρίον Τσιπίδου (Δήμαρχος Μαρπήσσης ΓΣ Δελαγραμμάτης): Νικόλαος Βατιμπέλας, Νικόλας Πόυλιος, Γεώργιος Σ Δελαγραμμάτης (απών).
Χωρίον Ωλιάρου (Πάρεδρος Δ. Βιάζης): Παναγής Καλάργυρος, Ματθαίος Μαούνης.
Τα αποτελέσματα ανέδειξαν πληρεξουσίους Πάρου τους Δ. Π. Δημητρακόπουλο (21 ψήφοι) και Ζ. Μάτσα Μαυρογένη (21). Συμμετείχαν και οι Νικόλαος Ψαράκης (Παροικιά, 11 ψήφοι), Ν. Βατιμπέλας (Τσιπίδος, 7), Λεονάρδος Κονδύλης (Παροικία, 7), Νικόλαος Μαλατέστας (Νάουσα, 6 ψήφοι), Κωνσταντίνος Δαμίας (Παροικία, 6), Π. Μαυρομάτης (Παροικία, 6).
Ο Δήμαρχος Πάρου αρνήθηκε να επικυρώσει τις υπογραφές και συνεπώς την εκλογή. 
–1845. Το 1845 γεννιέται στην Πάρο ο μετέπειτα βουλευτής Όθων Μαύρος του Φραγκίσκου (ο Φραγκίσκος Μαύρης είναι υιοθετιμένος από την οικογένεια Ιωάννη Κρίσπη. Βλέπε και οικ. Κρίσπη).
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 33χρονος κτηματίας Γεώργιος Α. Μαύρος.
–1851. Ο Αλέξανδρος Σπ. Μαύρος, καταγόμενος από την Πάρο, μετέβη από μικρή ηλικία στην Οδησσό της Ρωσίας όπου και διέπρεψε στο εμπόριο δημιουργώντας μεγάλη περιουσία. Είχε τα καθήκοντα του Γραμματέα και του Ταμία της Φιλικής Εταιρίας. Συνεχώς πρόσφερε χρηματική βοήθεια στην ιδιαίτερη πατρίδα του την Πάρο, πολλά ιερά κειμήλια κοσμούνται στον ιερό ναό της Εκατονταπυλιανής, καταβάλλοντας ρωσικά ρούβλια στην Εμπορική Τράπεζα Οδησσού όπου και την εβδομάδα των παθών διανεμόταν οι τόκοι του στους πτωχούς και άπορους της Παροικιάς. Αυτός ήταν ο γιός του Σπύρου Μαύρου, πέθανε άγαμος το 1851.
–1870. Το 1870 η Χαϊδεμένη Μάτζα του πατρός Γεωργίου Μαύρου 23 ετών έγγαμος από την Πάρο, αναφέρεται σε απογραφή της Πόλης Ερμούπολης.
–1873. Σε έγγραφα που αφορούν δοσοληψίες στις 26 Ιανουαρίου 1873 αναφέρεται ο μάρτυς Νικόλαος Φ. Καμπάνης πρώην ειρηνοδίκης, ο υποδηματοποιός Εμμανουήλ Ρίτζος και η δημοδιδάσκαλος Μαρουσώ Περαντινού. Ο Γεώργιος Μουρλάς και ο Γεώργιος Σκούφος με κτήματα στην Πούντα (Αντιπάρου), ο Σπυρίδων Μαύρος, Θεόδωρος Καμπάνης και Γεώργιος Γράβαρης με κτήματα στην περιοχή Βολάδα ή Κάτω Κήπος. Ο Μιχαήλ Πρωτόδικος, η Παρασκευή Πέτρου Λάζαρη, ο Κωνσταντίνος Πατέλης και ο Αντώνιος Καλακώνας με κτήματα στην θέση Καβάκι. Οι κληρονόμοι Αριστοτέλη Κυπριανού και η Καλίτζα Μιχαήλ Ζησιμοπούλου.
–1875. ο Δήμαρχος Πάρου, Προς τον ιατρόν Κον Λεωνίδαν Βενιέρην. Σας διορίζομεν δημοτικόν ιατρόν του οποίου προϊστάμεθα Δήμου και σας παρακαλούμεν να δεχθήτε την υπηρεσίαν ταύτην από την σήμερον, με την υποχρέωσιν του να επισκέπτησθε δωρεάν άπαντας κατοικοδημότας της τε Πρωτευούσης και του χωρίου Ωλιάρου, ως και την Μονήν των Καλογραιών. Η δε μισθοδοσία υμών θέλει πληρώνεσθαι κατά μήνα παρά του Δημοτικού Εισπράκτορος επί τη βάσει του παρά της Β. Νομαρχίας εγκριθέντος ποσού εν τω Δημοτικώ Προϋπολογισμώ ε.ε., όμως είσετι δεν περιήλθεν εις την υπηρεσίαν μας επιφυλασσόμεθα δε να συντάξωμεν το σχετικόν (;) συμβόλαιον άμα τη λήψει του προϋπολογισμού.
–1875. Βασίλειον της Ελλάδος. Ο Δήμαρχος Πάρου Προς τον Δημοϊατρόν Κον Λ. Βενιέρην.
Λαβόντες την υπό σημερινήν ημερομηνίαν αναφοράν σας και αναγνόντες αυτήν, παρετηρήσαμεν μετά λύπης την εν αυτή αναφερομένην παραίτησίν σας αν και αναγνωρίζωμεν τους δικαίους λόγους τους ωθήσαντας υμάς εις τους διορισμένους όρους να διαμείνητε ως δημοϊατρός, κατόπιν το Δ. Συμβούλιον εφεσίβαλεν την Νομαρχιακήν απόφασιν ενώπιον του Σ. Υπουργείου. Ελπίζομεν δε ότι και ο Κος Νομάρχης και εν ανάγκη το Σ. Υουργείον θέλουσιν αναγνωρίσει τα δίκαιά σας και διορθώσει το κακόν, παρατηρούντες υμίν πάντοντε, ότι η αντιμισθία υμών έσται η εν τω προϋπολογισμώ κανονισθησομένη αν δε τουναντίον, τότε είσθε ελεύθερος να πράξητε όπως βούλεσθε.
Εν Πάρω την 12 Φεβρουαρίου 1875 ο Δήμαρχος Σ.Γ. Μαύρος.
–1875. Ο Σπυρίδων Γ. Μαύρος ήταν γιός του Γεωργίου Μαύρου και εγγονός του Αθανασίου Μαύρου, αδελφός του Φιλικού Αλέξανδρου Μαύρου (+1851). Είχε χρηματίσει δήμαρχος Παροικιάς και επί δημαρχίας του «…ωκοιδόμηται η πλευρά αυτή [η βορεινή των κελλιών του άνω ορόφου της Παναγίας Εκατονταπυλιανής], τη 6 Αυγούστου 1875.
–1879. Σε συμβολαιογραφικό έγγραφο το 1879 «παρόντων των μαρτύρων Αθανασίου Γ. Μαύρου, κτηματίου και Ευαγγέλου Σακκά καφεπώλου».
–1884. Σε Γενικό πληρεξούσιο στην Παροικιά 23 Ιανουαρίου 1884, εμφανίζεται στο γραφείο ο Σπυρίδων Γ. Μαύρος.
–1886. Ο Σπύρος Γεωρ. Μαύρος εξελέγχθηκε Δήμαρχος Πάρου. Πέθανε σε ηλικία 50 ετών στην Πάρο τον Ιούλιο του 1886.
–1895. Σε περιοδικό που εκδιδόταν από την Αδελφότης της Εν Σμύρνη των Παρίων η «Εκατονταπυλιανή» στο τεύχος Μαΐου του 1895 Εν Σμύρνη, αναφέρει ως τίτλο στην σελίδα 23 «ο Ναος Φιλοξενων τους Καθολικούς». Λέον, φίλε αναγνώστα, να γνωρίζεις ότι εν Πάρω κατώχουνολίγοι Καθολικοί, και ότι εκτός τούτων συνεχώς ήρχοντο, ως έτι και νύν, εκ της γείτονος Νάξου πολλοί τοιούτοι. Ευγενείς τους τρόπους, αγαθοί την καρδίαν και φίλοι της ειρήνης, αδερφικών ηγαπήθησαν ως έτι και νυν αγαπώνται υπό των Παρίων. Μη ουν ανεχόμενοι οι Πάριοι τους ολίγους τούτους ετεροθαλείς αυτών αδελφούς να βλέπωσιν εστερημένους ιδίας εκκλησίας παρεχώρησαν εις αυτούς από τον ιδ περίπου αιώνα την ανατολικών του αριστερού χόρου κειμένην γωνίαν ενθα θυσιαστήριον κατά τους τύπους της Δυτικής Εκκλησίας ποιήσαντες την θείαν αυτών λειτουργίαν, μετά το τέλος της ημετέρας ετέλουν. Το τοιούτον διήρκεσε μέχρι σχεδόν των μέσων του ήδη λήγοντος αιώνος, ότε προς δυσμάς και ολίγον προς μεσημβίαν του ναού της Εκατονταπυλιανής, ηγείραν ιδίαν εκκλησίαν. Και μετά τούτο δε, το εντός του ναού θυσιαστήριον αυτών διετηρήθη χρόνους ικανούς αφηρέθη δε ότε εγίνοντο εν των ναώ σπουδαίαι επισκευαί δι εξόδων του αείμνηστου Φραγκίσκου Μαύρου, μεγαλεμπόρου εν Οδησσώ.
–1903. Ο Όθων Φρ. Μαύρος ή Κωνσταντίνος Φρ. Κρίσπης ήταν αντισυνταγματάρχης του Πεζικού μοναχογιός του πρώτου Νομάρχη της πρωτευούσης Αττικής του Βασιλείου Φρ. Κρίσπη του μετέπειτα Β. Επιτρόπου παρά τη Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος. Πέθανε άγαμος στην Αθήνα το 1903 (ο Φραγκίσκος Μαύρης είναι υιοθετιμένος από την οικογένεια Ιωάννη Κρίσπη. Βλέπε και οικ. Κρίσπη).
–1916. Σε απόδειξη πληρωμής του 1916 υπογράφει ο Ν. Δ. Μαύρης.
–1920. Το 1920 γεννιέται ο Μαύρος Θεόδωρος του Νικολάου μάγειρας κάτοικος Παροικιάς.
–1923. Το 1923 γεννιέται ο Μαύρος Κωνσταντίνος του Νικολάου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1925. Το 1925 γεννιέται ο Μαύρος Δημήτριος του Νικολάου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1946.  εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1946 είναι εγγεγραμμένος ο Μαύρος Κωνσταντίνος του Νικολάου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1953.Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Μαύρου Παναγιώτα, όνομα συζύγου Νικόλαος όνομα πατρός Κωνσταντίνος Πώλος.

–Μαυρουδής ή Μαβρουδής: Παρωνυμικό επώνυμο με υποκοριστικό στο τέλος.
–1785. Σε έγγραφο Τζιπίδου, 7 Σεπτ. 1785, «το κερά Μαρουσάκι γυνή ποτέ Δημητράκη Ρούσσου» πωλεί στον ανιψιό της χωρεπίσκοπο Άγουρο «ένα κομμάτι χωράφι τοποθεμένο εις τα Φυρόγια όπου το έχει από τον μακαρίτη τον άνδρα της Δημητράκη Ρούσσο εις την τοποθεσίαν Αγίαν Τριάδα, σύνορον Ερηνάκι Ιωαννάκη Μαυρουδή θυγάτηρ».
–1820. Σε έγγραφο του χωριού Κεφάλου (Μάρμαρα) προς τον υπουργό της θρησκείας σχετικά με τον Άγιο Αντώνιο «Ελάβομεν την διαταγήν του Ιερού Υπουργείου της θρησκείας διορίζουσαν τον Κύριον Στέφανον Μαυρογένην προστάτην του μεγάλου Αντωνίου και τον κύριον Αθανάσιον Ιεροκήρυκα, ηγούμενον τούτου διά να συνάγουσιν όλα τα εισοδήματα και να υποσυρθή εις τα ίδια ο σκευοφύλαξ των χωριών Κεφάλου όστις πρότερον εδιωρίσθη ηγούμενος τούτου παρά του αυτού Ιερού υπουργείου βλέπομεν ότι το υπουργείον της θρησκείας ενασχολούμενον εις αναγκαιοτέρας υποθέσεις δεν δύναται να εξετάση ακριβώς την αλήθειαν. Η Κυρία Μαδώ του Μαυρογένη διά αναφοράς της ηπάτησε το υπουργείον τούτο λέγουσα ότι είναι κτήμα πατρικόν της εις τα συγκίλια τούτου με το από ΄κτήμα πατρικόν της είς της κοινότητος τούτο το μοναστήριον πρό χρόνων το εκαταξουσίαζεν δυναστικώς η Δόμνα του Μαυρογένους, ως εκ τούτου εφαντάζετο η απόγονος της ότι είναι κτήμα πατρικόν των ημείς λοιπόν, σεβασμιώτατε, δεν ημπορούμεν να αποχωρίσωμεν το δίκαιον της κοινότητος αλλά θέλουμεν να δικαιολογηθούμεν προς το Ιερόν τούτο υπουργείον καθώς και ο ίδιος παραστάτης μας θέλει σας πληροφορήσει όλην την αλήθειαν δια να μην απατάται και διατάττει τοιαύτας επιταγάς παρακαλούμεν λοιπόν να μη νομίσητε τούτο μας το φέρσιμον απείθειαν προς την σεβαστήν διοίκησιν μένομεν με όλον το σέβας. Τη 20 Οκτωβρίου 1823 των χωρίων Κεφάλου. Υπογράφει ο κάτοικος Μαρμάρων Βαλεντής Μαβρουδής κ.α. (Τ.Σ. ΠΑΡΟΣ ΜΑΡΜΑΡΑ 1820) (Γ.Α.Κ.).
–1827. Σε έγγραφο της 15 Απριλίου 1827 της Παροικιάς Πάρου μαρτυρείται ο Ανδρέας Μαυρουδής.
–1827. Καταγραφή των (μερικών) χρεών των κοινοτήτων του κάθε Μέρους κοινού της Πάρου εις την Κωνσταντινούπολιν. 17 Απριλίου 1827.
Ομολογία Ανδρέα Μαυρουδή Κεφάλαιον γρ. 100.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Ανδρέας Μαβρουδής.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο Δήμου Μάρπησσας του 1844 υπάρχει εγγεγραμμένος ο 38 ετών Εμμανουήλ Μαυρουδής.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 40χρονος εργάτης Εμμανουήλ Μαβρουδής, ο 48χρονος κτηματίας Μαβρουδής Αυγουστής και ο 31χρονος εργάτης Νικόλαος Μαβρουδής.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Μαρμάρων του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο Μαβρουδής Εμμ. Βαρδής 25 ετών κτηματίας.
–1860. Στις 24 Σεπτεμβρίου 1860 σε συμβολαιογραφική πράξη [Παραχωρητήριο] στην Σύρου αναφέρεται ο κάτοικος Πάρου Βαρδής Εμμανουήλ Μαυρουδής έμπορος να παραχωρεί δικαιόματα πλοίου στον Αντώνιο Α. Σαρρή έμπορο κάτοικο Πάρου.
–1866. Στις 30 Δεκεμβρίου 1866 ο 25χρονος ναύτης από την Πάρο Βασίλειος Μαυρουδής του Τριαντάφυλλου και της Φλουρού, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 23χρονη από την Πάρο  Κανέλα Τζαντάνη, του Φραντζέσκου.
–1870. Το 1870 ο Νικόλαος Μαυρουδής του Γεωργίου 50 ετών, έγγαμη από την Πάρο, Εργάτης, αναφέρεται ως κάτοικος Βροντάδου, σε απογραφή της Πόλης Ερμούπολης.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μαυρουδής Εμμανουήλ του Γεωργίου 23 ετών ποιμήν και ο αδερφός του Μαυρουδής Ευστράτιος του Γεωργίου 24 ετών υπηρέτης. Όπως και ο Γεώργιος Μαυρουδής του Εμμανουήλ 38 ετών, εργάτης.
–1877. Στις 4 Ιουνίου 1877 ο παριανή κτίστης Πατέλης Νικόλαος 36 ετών Θείος, και η μητέρα του Κλίνου Μπιζινέρη κάτοικοι Σύρου δηλώνουν τον θάνατο του γιού της Μαυρουδή Ανδρέα 3 ετών κάτοικο Ερμούπολης. Ασθένεια: Λαιμός.
–1879. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 55χρονος ξυλουργός Νικόλαος Γ. Μαυρουδής, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 21 Απριλίου 1879.
–1881. Στις 21 Δεκεμβρίου 1881 ο 32χρονος οπωροπώλης από την Πάρο Εμμανουήλ Ροδίτης, του Ιωάννη και της Μοσχούλας (ή Μοσχάτης) Ματάκη, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 25χρονη από την Πάρο Ζαμπέτα Μαυρουδή, του Εμμανουήλ και της Φλωρέντζας.
–Δημήτριος Μαυρουδής, Σακελλάριος Μάρπησσας το 1911.
–Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Μάρπησσας στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μαυρουδής Κωνσταντίνος του Δημητρίου 43 ετών κοινοτικός υπάλληλος.

–Μαχαίρας: Πατμιακό επώνυμο. Επαγγελματικό και σημαίνει ο κατασκευαστής ή πωλητής μαχαιριών.
–Αντώνης Μαχαιρας, 17ης Απρ. 1732.

Μέγγουλας: Βλέπε Μέγκουλας

–Μέγκουλας ή Μέγγουλας: Σύμφωνα με τον καθηγητή Αλιπράντη Νικόλαο, το επώνυμο είναι πατριδωνυμικό, από το χωριό Μέγγουλα της Ηπείρου ή της Κέρκυρας. Σύμφωνα με τον Φλωράκη το επώνυμο προέρχεται από τον βενετικό τύπο Menego, Mengo, Mengoli και Mengulo υποκοριστικό του Domenego.  Η πρώτη αναφορά του επώνυμου είναι στην Αντίπαρο από τον 17ο αιώνα. Σήμερα γνωστό στην Αγκαιρία.
–1608. Ο ιερέας Νικόλαος Μέγκουλας αναφέρεται σε έγγραφο το 1608 και του 1609.
–1760 Ραμπελιώ Δελαγραμμάτη ¬ Νικόλαος Μάτσας *6 ¬ Πέτρος Μάτσας, Τζώρτζης Μάτσας, Κατίγκω Μάτσα Κρίσπη ¬ Σιόρ Μιχελής Ιω. Κρίσπης *7 ¬ Δημήτριος Μάτσας ¬ Μαρία Δ. Χαμάρτου ¬ Ραμπελιώ Ν. Καμπάνη *8, Μαρουσώ Δ. Μαύρου, Νικόλαος Δ. Μάτσας, Γεώργιος Δ. Μάτσας ¬ Σμαράγδα Βιάζη ¬ Δημήτριος Μάτσας ¬ Αναστασία Ραγκούση ¬ Γεώργιος Δ. Μάτσας ¬ Καλυψώ Μέγκουλα ¬ Δημήτριος Γ. Μάτσας-Μαυρογένης (Αρχαιολόγος) ¬ Χρύσα Κ. Καραδήμα (Αρχαιολόγος).
–1833. Σε κατάλογο της εν Παροίκια Ελληνοδιδακτικής Σχολής μαθητευόντων παιδιών στις 28 Απριλίου 1833 αναφέρεται ο Ι. Μέγκουλας.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (συμπεριλαμβάνεται και ο Κώστος), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 65χρονος γεωργός Χ. Ιωάννης Μέγκουλας.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Κώστου του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 65χρονος γεωργού  Μέγκουλας Ιωάννης του (Χατζή).
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 28χρονος ράπτης {αναγιώτης Μέγκουλας, ο 48χρονος ναύτης Ζέπος Μέγκουλας και ο ναύτης Κωνσταντίνος Μέγκουλας 25 ετών.
–1868. Νικόλαος Μέγκουλας (1868-1911) Αντιπαριώτης ηθοποιός.
–1869. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1869 κάτοικος Αντιπάρου Μέγκουλας Γεώργιος του Στέφανου, εργάτης.
–1876. Το 1876 μαρτυρείται στης Παροικιά ο Ιωάννης Μέγκουλας.
–1877. Στις 14 Δεκεμβρίου 1877 ο Υπάλληλος Μέγκουλας από την Πάρο δηλώνει τον θάνατο της συγγενή του Ρούσσου Γ. Ζαμπία 68 ετώνκάτοικος Ερμούπολης. Ασθένεια: Αποπληξία.
–1887. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 60 ετών ράπτης Παναγιώτης Μέγκουλας έγγαμος και ο Γεώργιος Μέγκουλας υπάλληλος, 32 ετών άγαμος. Έδωσαν όρκο στις 23 Δεκεμβρίου 1887.
–1911. Το 1911 γεννιέται ο Μέγγουλας Στέφανος του Γεωργίου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1917. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1917 κάτοικος Αντιπάρου Μέγκουλας Ιωάννης του Γεωργίου μυλωθρός.
–1923. Το 1923 γεννιέται η κάτοικος Αντιπάρου Μέγκουλα Καλυψώ του Γεωργίου.
–1946. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1946 είναι εγγεγραμμένος ο Μέγγουλας Στέφανος του Γεωργίου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1951. Σε εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 16 Μαρτίου 1951 υπάρχει εγγεγραμμένη η Μέγκουλα Αθηνά, όνομα συζύγου Γεώργιος, όνομα πατρός Ρούσσος Διονύσης.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Σαγκριώτη Κυριακή, όνομα συζύγου Γεώργιος, όνομα πατρός Ιωάννης Μαχαίρας.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Μέγκουλα Γαρυφαλιά όνομα συζύγου Στέφανος, όνομα πατρός Δημήτριος Ακάλεστος.

–Μελανίτης: Επίθετο-πατριδωνύμιο= από τις Μέλανες Νάξου. Πιθανόν το επώνυμο τους να μην ήταν αυτό και να κατέληξε το πατριδωνυμικό τους παρωνύμιο. Ίσως η παριανή οικογένεια να είναι δίκλωνη.
–1624. Το επώνυμο το συναντάμε σε έγγραφο Κεφάλου της 3ης Ιουνίου 1624, στο οποίο υπογράφει μεταξύ άλλων και ο Φραντζέσκος Μελανίτης.
–1720. Προικοσύμφωνο Δημήτρης Ν. Μετρητίκη και Ζαμπέτας Αντ. Φωκιανού (Τζιπίδος, 2 Ιαν. 1720 «στου Γαλανού μια παρτη σύμπιος Νικολός Μελανίτης.
–1748. Το 1748 αναφέρεται σε έγγραφα ο Γεώργιος Ε. Μελανίτης.
–1751. Ο Δημήτριος Ν. Μελανίτης αναφέρεται το 1751.
–1751. Ηγούμενος της Μονής Αγίας Κυριακής ο Άνθιμος Μελανίτης στις 29 Νοεμβρίου 1751. Ανακαίνισε με δικά του έξοδα το καμπαναριό.
–1773. Στις 29 Σεπτεμβρίου 1773 ο παπά-Ελευθέριος Τζιώτης αγοράζει από τη κερα-Κατερινιώ Νικολού Μελανίτη το σπίτι της στον Τζιπίδο για 22 γρόσια.
–1806. Κατάλογος κινητής και ακίνητης περιουσίας της Παναγίας Ξεχωριανής 15 Σεπτ. 1806. Έτερον χωράφι ψαρόγα εις την Βαλανιάν, όπου είχε παχτωμένη ο Δημήτρης Μελανίτης.
–1818. Κατάλογος της ακίνητης περιουσίας της Παναγίας Ξεχωριανής 16 Απρ. 1818, χωράφι εις το Πίσω Λιβάδι πλησίον Μελανίτης Νικόλαος και Ιωάννης Βαλσαμής, κοντά Άγιος Αντώνιος.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Φρατζέσκος, o Θωμάς, ο Αναστάσης και ο Παναγιώτης Μελανίτης από τα χωρία του Κεφάλου.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1844 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Πέτρος Μελανίτης 38 ετών.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 38χρονος γεωργός Μελανίτης Α. Γεώργιος, ο 43χρονος εργάτης Μελανίτης Ν. Γεώργιος, ο 43χρονος γεωργός Μελανίτης Σταύρος, ο 33χρονος ποιμήν Μελανίτης Πέτρος, ο 31χρονος σκυτοτόμος Μελανίτης Α. Δημήτριος, ο 51χρονος γεωργός Μελανίτης Ιωάννης, ο 39χρονος ναύτης Μελανίτης Κ. Παναγιώτης, ο 33χρονος ποιμήν Μιχάλης Γ. Μελανίτης, ο 27χρονος εργάτης Αντώνιος Γ. Μελανίτης, ο 26χρονος εργάτης Ιωάννης Γ. Μελανίτης και ο 26χρονος έμπορος Σταμάτης Ιωάννη Μελανίτης.
–1860. Στις 11 Σεπτεμβρίου 1860 σε συμβολαιογραφική πράξη [υποθηκοδάνειο] στην Σύρου αναφέρεται ότι ο κάτοικος Πάρου Κωνσταντίνος Μελανίτης βυρσοδέψης να δανείζεται και να βάζει υποθήκη κτήματά του από τον Γεώργιο Βυτζαρά έμπορο κάτοικο Πάρου.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μελανίτης Αντώνιος του Πέτρου 25 ετών γεωργός.
–1876. Το 1876 γεννιέται ο Μελανίτης Αντώνιος του Γεωργίου εργάτης. Απεβίωσε το 1952.
–1876. Το 1876 γεννιέται ο κτηματίας Μελανίτης Νικόλαος του Ιάκωβου. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μαρπήσσης στις 4 Φεβρουαρίου 1950 διαγράπτεται ως αποβιώσαντας.
–1879. Το 1879 γεννιέται ο Μελανίτης Πέτρος του Αντωνίου. Απεβίωσε το 1954.
–1884. Στις 28 Αυγούστου 1884 ο 28χρονος σανδαλοποιός από την Πάρο Νικόλαος Στεφάνου, του Μιχαήλ και της Αικατερίνης, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 21χρονη από την Πάρο Ανέζα Μελανίτη, του Κωνσταντίνου και της Ευδοκίας.
–1885. Στις 9 Ιουνίου 1885 ο 25χρονος βυρσοδέψης από την Πάρο Γεώργιος Μελανίτης, του Κωνσταντίνου και της Ευδοξίας, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 17χρονη από την Κρήτη Ανθή Αλιφραγκή, του Νικολάου και της Ελένης.
–1887. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 33 ετών βυρσοδέψης Γεώργιος Μελανίτης του Κωνσταντίνου έγγαμος. Έδωσαν όρκο στις 23 Ιανουαρίου 1887.
–1901. Στις 5 Δεκεμβρίου 1901 ο 28χρονος γεωργός από την Πάρο Νικόλαος Αντωνόπουλος του Ιάκωβου και της Μαρούσας, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 23χρονη από την Πάρο Πηνελόπη Μελανίτη, του Κωνσταντίνου και της Ευδοκίας.
–1904. Στις 1 Απριλίου 1904 ο 27χρονος γεωργός από την Πάρο Νικόλαος Μελανίτης του Ιάκωβου και της Αικατερίνης Τσιγώνια [κάτοικοι Πάρου], παντρεύεται στην Ερμούπολη την 21χρονη από την Πάρο Αικατερίνη Καλουδά, του Δημητρίου και της Ανεζώς Ρίτσου [κάτοικοι Σύρου].
–1908. Το 1908 γεννιέται ο καφεπώλης Μελανίτης Φραγκίσκος του Αντωνίου. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μαρπήσσης στις 4 Φεβρουαρίου 1950 διαγράπτεται ως αποβιώσαντας.
–1911 Ιωάννης Σταμ. Μελανίτης από τη Μάρπησσα, υπηρέτησε ως προϊστάμενος του Τηλεγραφικού και Ταχυδρομικού γραφείου Πάρου.
–1911. Γεώργιος Στ. Μελανίτης, ιδιοκτήτης καφενείου, στον Δήμο Μάρπησσας το 1911.
–1911. Μαρουσώ Μελανίτη, μαία της Νάουσα το 1911.
–1925. Το 1925 γεννιέται ο Μελανίτης Σταύρος του Εμμανουήλ, εργάτης, κάτοικος Δήμου Μαρπήσσης.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Μελανίτης Δημήτριος του Ευστρατίου γεωργός, κάτοικος Δήμου Μαρπήσσης.
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Μελανίτης Μιχαήλ του Νικολάου υποδηματοποιός κάτοικος κοιν. Μάρπησσας.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Μελανίτης Σταύρος του Δημητρίου γεωργός κάτοικος κοιν. Μάρπησσας.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Μελανίτης Αποστόλης του Εμμανουήλ κάτοικος κοιν. Μάρπησσας.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Μελανίτης Γεώργιος του Ευστρατίου γεωργός κάτοικος κοιν. Μάρπησσας.
–1929. Το 1929 γεννιέται ο Μελανίτης Αντώνιος του Νικολάου και ο Μελανίτης Μιχαήλ του Νικολάου.
–1930. Το 1930 γεννιέται ο Μελανίτης Σταύρους του Αλέξανδρου.
–1930. Το 1930 γεννιέται ο κάτοικος της Κοινότητας Μάρπησσας Μελανίτης Γεώργιος του Εμμανουήλ και ο Μελανίτης Αντώνιος του Γεωργίου.
–1932. Το 1932 γεννιέται ο Μελανίτης Γρηγόριος του Εμμανουήλ και ο Μελανίτης Στέφανος του Δημητρίου.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Μάρπησσας στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μελανίτης Ιωάννης του Ιάκωβου, 59 ετών εργάτης, ο Μελανίτης Γεώργιος του Ιωάννη 77 ετών ναυτικός, ο Μελανίτης Σταύρος του Ιωάννη 58 ετών ναυτικός, ο Μελανίτης Ευστράτιος του Γεωργίου 58 ετών εργάτης, ο Μελανίτης Γεώργιος του Σταύρου 57 ετών εργάτης, ο Μελανίτης Εμμανουήλ του Φραγκίσκου 57 ετών γεωργός, ο Μελανίτης Γεώργιος του Φραγκίσκου 49 ετών εργάτης, ο Μελανίτης Γεώργιος του Σταμάτη 77 ετών καφεπώλης, ο Μελανίτης Αντώνιος του Νικολάου 69 ετών κτηματίας, ο Μελανίτης Πέτρος του Αντωνίου 66 ετών κτηματίας, ο Μελανίτης Νικόλαος του Ιάκωβου 70 ετών κτηματίας, ο Μελανίτης Δημήτριος του Ιωάννη 64 ετών κτηματίας, ο Μελανίτης Νικόλαος του Σταύρου 56 ετών κτηματίας, ο Μελανίτης Αντώνιος του Γεωργίου 70 ετών εργάτης, ο Μελανίτης Αλέξανδρος του Σταύρου 52 ετών μυλωθρός, ο Μελανίτης Εμμανουήλ του Σταύρου 49 ετών κτηματίας, ο Μελανίτης Παναγιώτης του Σταύρου εργάτης 43 ετών, ο Μελανίτης Νικόλαος του Αντωνίου 44 ετών κτηματίας και ο Μελανίτης Δημήτριος του Σταύρου 46 ετών κτηματίας, ο Μελανίτης Δημήτριος του Αντωνίου 42 ετών εργάτης, ο Μελανίτης Γεώργιος του Αντωνίου 39 ετών εργάτης, ο Μελανίτης Γεώργιος του Αντωνίου 45 ετών ανάπηρος, ο Μελανίτης Δημήτριος του Αντωνίου 43 ετών εργάτης, ο Μελανίτης Θεόδωρος του Αντωνίου 40 ετών εργάτης, ο Μελανίτης Φραγκίσκος του Αντωνίου 38 ετών καφφεπώλης, ο Μελανίτης Ιωάννης του Αντωνίου 38 ετών γεωργός, ο Μελανίτης Πέτρος του Αντωνίου γεωργός 38 ετών, ο Μελανίτης Δημήτριος του Νικολάου 38 ετών γεωργός, ο 22χρονος Μελανίτης Πέτρος του Νικολάου εργάτης, ο 24χρονος Μελανίτης Εμμανουήλ του Νικολάου εργάτης, ο 27χρονος εργάτης Μελανίτης Ιάκωβος του Νικολάου, ο 24χρονος εργάτης Μελανίτης Σταύρος του Νικολάου, ο Μελανίτης Αναστάσιος του Πέτρου 28 ετών εργάτης.

Μελάς:
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Γ. Μελάς.

Μελεμενής:
–1905. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 58 ετών εργατικός Μιχαήλ Κ. Μελεμενής έγγαμος και ο γιός του Γεώργιος Μιχ. Μελεμενής, εργατικός 29 ετών έγγαμος. Έδωσαν όρκο στις 24 Ιανουαρίου 1905.

–Μελέχας:
–1622. Στις 27 Δεκεμβρίου 1622. Χειρόγραφο την Μονής του Αγίου Αντωνίου Κεφάλου αναγράφει:  Νικόλαος Μελέχας.
–1632. Στις 24 Οκτωβρίου 1632. Προικοσύμφωνο του ιερέα Πέτρου Μελέχα.
–1719. Σε πωλητήριο Τζιπίδου 24 Μαίου 1719, κατά το οποίο ο Ιωάννης Άσος πολέι «ένα σπιτότοπο που έχει εις το Πηγάδι του Τζιπίδου σύμπλιον του χωραφιού του πρωτονοτάριου Στάμενα και μαστρο-Στρατή Άσου και παπα-Θεοδώρου Μεχλέχα.
–1730. Στις 7 Ιουλίου 1730 αναφέρεται ο ιερέας Θεόδωρος Μελέχας ως μάρτυρας.
–1818. Κατάλογος της ακίνητης περιουσίας της Παναγίας Ξεχωριανής 16 Απρ. 1818, χωράφι εις τον Τριόν (Δρυό) στον Ταξιάρχη πλησίον Ιωάννης Μελέχας χωράφι εις το ξεροπήγαδο από κάτω.
–1823. Το 1823 αναφέρεται ο Μελέχας Γιάννης.
–1844. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1844 είναι εγγεγραμμένος ο 28χρονος Θεόδωρος Εμμ. Μελέχας, ο 60χρονος γεωργός Νικόλαος Μελέχας και 66χρονος κτηματίας Ιωάννης Μελέχας.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 63χρονος γεωργός Μελέχας Μανόλης και ο υιός του 31 ετών εργάτης Μελέχας Εμμ. Θεόδωρος.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μελέχας Θεόδωρος του Εμμανουήλ 60 ετών γεωργός από τον Τσιπίδο.

–Μελισσουργός: Επώνυμο παρωνυμικό / επαγγελματικό, ο έχοντας ως έργο του την διατροφή των μελισσών και τη διαχείριση τους. . To επίθετο μαρτυρείται πλέον μόνο στη Νάξο.
–1636. Ο Σακελλάριος Στεφανής Μελισσουργός συντάσει και υπογράφει πωλητήριο Κεφάλου στις 5 Οκτωβρίου 1636.
–1641. Ο Σακελλάριος Κεφάλου Στεφανής Μελισσουργός στις 18 Οκτωβρίου 1641 με την πρεσβυτέρα του Μαρία αφιέρωσαν στη μονή της Χοζοβιώτισσας «το σπίτι όπου έκτισαν εις τον Πύργον του Κολυβού αποκατωθίο».
–1651. Ο Σακελλάριος Κεφάλου Στεφανής Μελισσουργός το 1651 αφιερωτής της εικόνας του Χριστού Παντοκράτορος (Εκκλησιαστικό Μουσείο Μάρπησσας).
–1693. Ιερέας Στέφανος Μελισσουργός αναφέρεται σε κατάλογο των εγγράφων του οσίου Αντωνίου στις 3 Απριλίου 1693.
–1706. Ιερέας Γεώργιος Μελισσουργός αναφέρεται σε κατάλογο των εγγράφων του οσίου Αντωνίου στις 21 Αυγούστου 1706.
–1711. Ο Ιερέας Στέφανος Μελισσουργός αναφέρεται σε έγγραφο στις 4 Ιουλίου 1711.

–Μενδρινός ή Μεντρινός ή Μηνδρινός ή Μιτρινός: Η οικογένεια Μενδρινού είναι παλαιοτάτη.
–1602. Το επώνυμο ως Μεντινός και Μενδρινός γνωστό στην Πάρο από το 1602 υπογράφει ο Νικόλαος Μεντρινός κυρίως στη Νάουσα, που συνεχίζει την παρουσία και τον 18ο αιώνα, ως τα μέσα περίπου του 19ου αιώνα. Σήμερα έχει εκλείψει. Στη Σαντορίνη οι δύο τύποι ως τις μέρες μας Μενδρινός και Μηνδρινός.
–1610. ο Μοναχός Νεόφυτος Μεντρινός υπογράφει έγγραφο προσηλώσεως στις 13 Δεκεμβρίου 1610.
–1672. Σε αίτημα των παριανών προς τον προϊστάμενο της γαλλικής επαρχίας Πατέρα της Καθολικής Εκκλησίας  Jacques Dinet για να ζητήσουν πατέρες της καθολικής εκκλησίας να έρθουν στην Πάρο. «Ταπεινοπρεπώς παρακαλούμεν την πανοσιώτη σας, ωσάν προηγούμενος οικουμενικός και πατριάρχης της αγίας και υπέρ ενδόξου συντροφιάς υου ιησού να συγκλύνη εις το να μας έλθουν ωδε εις τον τόπον μας πατέρες δια να κατοικήσουν εδώ έως εις τα άλλα νησιά δια να ημπορέσωμεν και ημείς να λάβωμεν εκείνη την βοήθειαν και ωφέλειαν της ψυχής μας μαζί κα την επιστήμην δια τους μεταγεναστέρους μας, επειδή ξεύρωμεν καλότατα ότι πως η πανοσιώτησας και η τρισκία της όλα ο σκοπός και ο πόθος αλλο δεν είναι εις όλα τα πάντα μόνον να γυρέψετε την μεγαλύτερην δόξα του Θεού και της σωτηρίας των ψυχών εις κάθε τόπον όπου ευρίσκονται…»
Πάρος: εν έτι σωτήριω 1672 εν μήνι μαίω (29) εις το παλαιόν: + Ταπεινός Μητροπολίτης Παροναξίας Μελέτιος. Το πιο πάνω αίτημα υπογράφουν χριστιανοί, καθολικοί και ορθόδοξοι, κατοίκων της Νάουσας μεταξύ άλλων και ο Νικόλαος Μεντρινός και ο Ντομένικος Μεντρινός.
–1675. Στις 15 Μαΐου 1675. Σε επιστολή Ναουσαίων προς τον πρεσβευτή των Γάλλων, αιτώντας Καπουκίνους πατέρες  υπογράφει ο Δομένεγος Μετρινός και ο Νικόλαος Μεντρινός.
–1711. Περιοχή Παροικιάς (Πηγαδάκι) Προικοσύμφωνο Νικολάου Αλιφάφη και Μαρκετάκης Μενδρινού, Μάρμαρα 8 Σεπτ. 1711. Οι Άγιοι Ανάργυροι, ναός και γειτονιά της Παροικιάς, κοντά στο ποτάμι. Το υπογράφει ο ιεροδιάκονος, αδερφός της Μαρκέτας Μενδρινός Αρσένιος του Γεωργίου.
–1711. Στις 12 Σεπτεμβρίου 1711 ο ιερομόναχος Αρσένιος Μενδρινός υπογράφει σε απόδειξη είσπραξης.
–1712. Απόδειξη παραλαβής της κινητής προικώας περιουσίας της Μαρκέτας Γ. Μενδρινού-Αλισάφη, Μάρμαρα 12 Οκτωβρίου 1712.
–1717. Στις 21 Οκτωβρίου 1717 αναφέρεται ο Ιερέας Ιωάννης Μενδρινός να υπογράφει προικοσύμφωνο Νάουσας.
–1718. Χαρτοφύλαξ Ιωάννης Μενδρινός αναφέρεται στη Νάουσα στην διαθήκη Ιωάννη Νταμιραλιά στις 23 Απριλίου 1718 και στις 23 Νοεμβρίου 1718.
–1718. Γνωστοί από έγγραφα κληρικοί είναι οι παπα Ιωάννης Μενδρινός [1718, 1724].
–1721. Χαρτοφύλαξ Ιωάννης Μενδρινός αναφέρεται σε έγγραφο Νάουσας στις 17 Οκτωβρίου 1721.
–1722. Ο ναός υπήρξε ιδιοκτησία του ιερέως οικονόμου Μανουήλ Αλισάφη, ο οποίος στα 1722 πώλησε το μισό περιβόλι του στον κουνιάδο του αφέντη Δεσπότη άγιο Τήνου Αρσένιο Μενδρινό.
–1722. Ο Παριανός (γεννήθηκε στα Μάρμαρα) ιερομόναχος Αρσένιος Μενδρινός, το 1722 Μητροπολίτης Τήνου.
–1722. Σε έγγρ. Της 26ης Ιουνίου 1722, έτος προαγωγής του σε αρχιεπίσκοπο Τήνου, ο Αρσένιος Μαρμαρηνός φέρει το επών. Μενδρινός και ο διάδοχος του Αρσενίου Κύριλλος (1736-1742) το ίδιο επώνυμο έφερε.
–1724. Το 1724 αναφέρεται ο παπα Ιωάννης Μενδρινός στη Νάουσα.
–1730. Στις 8 Νοεμβρίου 1730 αναφέρεται σε έγγραφο Νάουσας ο ιερέας Ιωάννης Μενδρινός «Έτερο χωράφι εις το Σώχωρο εις την Αγίαν Ειρήνη πλησίον παπάκυρ Ιωάννη Μενδρινού.
–1735. Πρακτικό εκλογής απεσταλμένων του κοινού της Νάουσας στην Κωνσταντινούπολη στις 26 Οκτωβρίου 1733 αναφέρεται ο χαρτοφύλαξ Μενδρινός και ο παπά Ιωάννης Μενδρινός.
Το 1735 αναφέρεται ο Αρσένιος Μενδρινός ή Μαρμαρινός (λόγω καταγωγής από το χωρίο Μάρμαρα), διάκος το 1711 και αργότερα Μητροπολήτης Τήνου το 1722-1735.
–1738. Μαρτυρία υπερασπίσεως συμπατριώτη τους ιερέα Φραγκίσκου Νταβερόνα προς τον καπουδάν πασά (για αντίδραση στην συγκέντρωση της φορολογίας), κατά τη Γενική Συνέλευση από τα κοινά της Πάρου, της 16 Ιουλίου 1738, υπογράφει ο παπά Ιωάννης Μενδρινός από τη Νάουσα της Πάρου.
–1739. Πρακτικό εκλογών κατά την Γεν. Συνέλευση στις 30 Αυγούστου 1739 απεσταλμένου των κοινών της Πάρου στην Κωνσταντινούπολη, εκλέγουν τον Νικόλαο Μαυρογένη, προκειμένου να διαπραγματευθεί τα οικονομικά θέματα του νησιού. Αναφέρεται ο οικονόμος Παροικιάς Πρωτόδικος, ο σακελλάριος Παροικιάς Πατέλης, ο οικονόμος Νάουσας Νταμίας και το χαρτοφύλαξ Νάουσας Μενδρινός όπως και ο ιερέας Νάουσας Μενδρινός Ιωάννης.
–1743. Σακελλάριος Μάρκος Μενδρινός υπογράφει έγγραφο Ναούσης στις 28 Ιουλίου 1743.
–1750. Σε Πρακτικό εκλογής απεσταλμένου των επτά κοινών της Πάρου (Παροικιάς, Νάουσας, Κεφάλου, Τζιπίδου, Λευκών, Μαρμάρων, Δραγουλάς) στην Κωνσταντινούπολη της 23 Αυγούστου 1750, μαρτυρείται ο χαρτοφύλαξ Νάουσας Μενδρινός.
–1751. Σε έγγραφο στις 4 Νοεμβρίου 1751 αναφέρεται ο Ντομένεγος Μενδρινόςμε χωράφι στο Λιβαδάκι.
–1753. Σακελλάριος Μάρκος Μενδρινός υπογράφει έγγραφο Κεφάλου στις 16 Οκτωβρίου 1753.
–1789. Στις 16 Ιουλίου 1789 μνημονεύεται στη διαθήκη Νάουσας της Μαρουσάκης Φραγκ. Νταμία «το περιβολι στ’ Αγιαντωνιάτικο σύνμπλιος σακελλάριος Μηνδρινός».
–1792. Σακελλάριος Μάρκος Μενδρινός υπογράφει έγγραφο Ναούσης στις 26 Οκτωβρίου 1792.
–1804. Σε πωλητήριο στη Νάουσα το 1804 αναφέρει, Μάρκος Μηνδρινός.
–Από την οικογένεια διακρίθηκε ο Αρσένιος Μενδρινός, μητροπολίτης Τήνου τον 18ο αιώνα.
–1820. Στις 4 Απριλίου 1820 ο οικονόμος Νάουσας Μενδρινός αναφέρεται σε έγγραφο ανταλλαγής.
–1824. Στις 21 Σεπτεμβρίου 1824 ο οικονόμος Νάουσας Μενδρινός υπογράφει το πρακτικό εκλογής των «εκλεκτών» της Νάουσας.
–1825. Στις 19 Αυγούστου 1825 αναφέρεται σε επιστολή Παροικιάς ο οικονόμος Νάουσας Μενδρινός.
–1830. Έγγραφο Νάουσας, 29 Σεπτεμβρίου 1830 «το χωράφι όπου έχει γονικόν του εις την Κουρέπα άνωθεν των Λιβαδιών πλησίον Μανώλης Δημήτρη Σαγριώτης και υιός του ποτέ οικονόμου Μενδρινού…».
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 26χρονος Μενδρινός Ιωάννης.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μενδρινός Ηλίας του Μάρκου 48 ετών τέκτων.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μενδρινός Ιωάννης του Μάρκου, 66 ετών, ναυτικός και ο Μενδρινός Μάρκος του Ιωάννη, 36 ετών, ναυτικός.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχει εγγεγραμμένος ο, Μενδρικός Μάρκος του Ιωάννη, 38 ετών, ναύτης από τη Νάουσα και ο Μενδρινός Ιωάννης του Μάρκου, 68 ετών, ναύτης από τη Νάουσα.
–1945. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένη η παριανή 27 ετών Αικατερίνη Μηνά Μενδρινού (γ.Δ. Σαρρή) έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 20 Ιουνίου 1945.

Μενέγος: Δύο εκδοχες για την οικογένεια Μενέγου της Πάρου και Σικίνου. Η πρώτη λέει ότι πρόκειται για την παλιά και αριστοκρατική οικογένεια Meneo της Σικελίας. Οικόσημό τους στο Παλέρμο. Διάφορες ομώνυμες οικογένειες διαδόθηκαν σε διάφορες περιοχές της Ιταλίας. Πολλοί είναι οι συγγραφείς αυτής της οικογένειας. Και η δευτερη εκδοχή η οποία είναι και οικογενειακή μαρτηρία λέει ότι το αρχικό επίθετο ήταν Ντεμένεο και όταν τον 19ο αιώνα η οικογένεια της Σικίνου εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα το άλλαξαν σε Μενέγος. Η μονόκλαδη οικογένεια της Πάρου έχει καταγωγή από την Σίκινο. Γνωστό στην Πάρο και ως βαπτιστικό όνομα. Μια άλλη εκδοχή για το επίθετο λέει ότι είναι βαπτιστικό από το όνομα Δεμένεγος = Κυριάκος όπου στην βενετική διάλεκτο είναι Menego.

Μενούνος; :
–1747. Σε πρακτικό εκλογής απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό της Παροικιάς σε Γενική Συνέλευση στις 26 Οκτωβρίου 1747 μαρτυρείται ο παπά Μενούνος;

–Μεσαρίτης: Επίθετο-πατριδωνύμιο= Ο καταγόμενος από τη Μεσαριά, τοποθεσία της περιοχής Λευκών ή από τη Μεσαριά Σαντορίνης ή από την Μεσάρα της Κρήτης. Το επώνυμο είναι γνωστό στην Πάρο από τις αρχές του 17ου αι.: παπα Στεφανής Μεσαρίτης.
–1622. Το επώνυμο γνωστό σε έγγραφο Κεφάλου της 26ης Δεκ. 1622. Ανάμεσα στα μέλη του «Κοινού» του Κεφάλου αναγράφεται και ο παπα-Στέφανος Μεσαρίτης».
–1626. Στις 27 Μαΐου 1626 ο παπα Στεφανής Μεσαρίτης υπογράφει βεβαιωτικό γράμμα των προκρίτων των Κάτω Χωριών προς το κοινό της Πάρου, σχετικά με την μονή Ξεχωριανής.
–1744. Στις 22 Νοεμβρίου 1744 αναφέρονται ο ηγούμενος του Αγίου Αντωνίου Μελέτιος Μεσαρίτης και ο επίτροπος της μονής Νικόλαος Μαυρογένης, υπογράφει ο Λιπράντος Παΐσιος ιερομόναχος.
–1725. Στις 2 Απριλίου 1725, σε πωλητήριο Τζιπίδου ο ιερομόναχος, ηγούμενος της μονής του Αγίου Αντωνίου Μεσαρίτης Μελέτιος πωλεί ένα μοναστηριακό χωράφι, στην τοποθεσία Ξεχωριανή, στον Δημήτρη Σιδεράκη καθώς το εστιμάρισε ο Γεώργιος Στεφανή Τζιγώνιας. 
– 1725. Στο χωριό Μάρμαρα βρίσκουμε το επίθετο Μεσαρίτης. Σε έγγραφο 1 Σεπτ. 1725 το σπίτι του πωλήθηκε στον Άγιο Αντώνιο.
–1729. Ο ιερομόναχος Μελέτιος Μεσαρίτης ως καθηγούμενος υπογράφει τη διαθήκη του Γεωργίου Σκορδίλη, Νάουσα, 5 Σεπτεμβρίου 1729.
–1729. Ο ιερομόναχος Μελέτιος Μεσαρίτης ως καθηγούμενος υπογράφει τη διαθήκη του Γεωργίου Σκορδίλη, Νάουσα, 5 Σεπτεμβρίου 1729.
–1739. Ο ιερομόναχος Μελέτιος Μεσαρίτης ως καθηγούμενος υπογράφει τη διαθήκη της Μαρουσάκης Τζανή Μαυρογένη, σύζυγο του γενάρχη των Μαυρογένηδων της Πάρου Τζανή ή Τζανάκη Μαυρογένη (Παροικιά, 27 Μαρτίου 1739).
–1744. Στις 22 Νοεμβρίου 1744 ο ιερομόναχος ηγούμεος Μεσαρίτης Μελέτιος υπογράφει έγγραφο αφιέρωσης της μονής Αγίου Παντελεήμονος από τον ιερομόναχο Παΐσιο Λιπράντο στη μονη Αγίου Αντωνίου.
–1759. Ιερομόναχος Μελέτιος Μεσαρίτης καθηγούμενος της μονής του μέγα Αντωνίου κατά το 1759 υπογράφει ως καθηγούμενος.

Μεσίνης:
–1834. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός Ξενοδόχος 50 ετών Γεώργιος Μεσίνης. Έδωσε όρκο στις 11 Δεκεμβρίου 1834.

Μεσολογγίτης ή Μεσσολογγίτης ή Μεσολογήτης: Πατριδωνύμιο επώνυμο.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Παναγιώτης Μεσολογήτης από τα χωριά του Κεφάλου.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 73χρονος γεωργός Ιωάννης Μεσολογγίτης και ο 53χρονος γεωργός Παναγιώτης Μεσολογγίτης.
–1849. Απόγονοι του παριανού Πέτρου Μεσολογγίτη μετοίκησαν στην Κωνσταντινούπολη το 1849.
–1857. Εγγραφή στα δημοτολόγια της Κοινότητας Παροικιάς του 1857 αναφέρεται ο Μεσολογγίτης …
–1899. Το 1899 γεννιέται ο Μεσολογγίτης Εμμανουήλ του Κωνσταντίνου κάτοικος Παροικιάς. Διαγράφετε το 1949 από τον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς ως εγγραφέντας σε άλλη Κοινότητα.
–1905. Το 1905 γεννιέται ο Μεσσολογγίτης Βασίλειος του Κωνσταντίνου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1907. Το 1907 γεννιέται ο Μεσσολογγίτης Παναγιώτης του Κωνσταντίνου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1946. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1946 είναι εγγεγραμμένα τα αδέρφια  Μεσσολογγίτης Βασίλειος και Παναγιώτης  του Κωνσταντίνου γεωργοί κάτοικοι Παροικιάς.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Μεσολλογγίτου Αγγελική όνομα συζύγου Βασίλειος, όνομα πατρός Κ. Σαρρής.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Μεσολογγίτου Ελένη, όνομα συζύγου Παναγιώτης όνομα πατρός Αντώνιος Μαούνης.

Μεσσολογγίτης: Βλέπε Μεσολογγίτης

–Μεταξάς: Κεφαλληνιακής καταγωγής με τις ρίζες της οικογένειας να φθάνουν στη βυζαντινή εποχή. Επαγγελματικό επώνυμο. Μεταξάδες ονομάζονταν στο Βυζάντιο οι έμποροι μεταξιού.
–1699. Ο ιερομόναχος Μεταξάς Αγάπιος διάδοχος του ιερομόναχου Τιμόθεου Ακριβού το 1699 στην ηγουμενία του Αγίου Γεωργίου στο Μεροβίγλι Νάουσας.
–1700. Ιερομόναχος Αγάπιος Μεταξάς, από την Κεφαλληνία 1700.
–18ος αι. Η Μαργαριταράκη γυνή ποτέ Γληγοράκη Μεταξά πώλισε ένα χωράφι με πατητήρι και φούρνο στην τοποθεσία Ρέτενα (Θεοσκέπαστη) στον Κωνσταντή Κρητικό. (έγγρ. Ναούσης 18ου αι.).
–1812. Το 1812 γεννιέται ο Νικόλαος Μεταξάς πρόγονος του Μακεδονομάχου, ιατρού Γεωργίου Ι. Μεταξά (1853-1929) και συγγενής του ιερεά της Εκατονταπυλιανής Ιωάννη Μεταξά, πατέρα του Μακεδονομάχου.
–1824. Σε διανομή κληρονομιάς στις 27 Νοεμβρίου 1824 αναφέρεται η Μαργαρίτρα του πάλε ποτέ Γρηγορίου Μεταξά. Στο ίδιο έγγραφο αναφέρονται οι γιοί Ιωάννης και Νικόλαος Μεταξάς, όπως και ο γαμπρός της Γιώργος Παρπαρήγος και η γυναίκα του Μαρούσα.
–1825. Στις 11 Οκτωβρίου 1825 αναφέρεται ο σακελλίων Νάουσας Ιωάννης Μεταξάς.
–1827. Στο δημοτολόγιο του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Κωνσταντίνος Μεταξάς.
–1831. Εν Ναούση της Πάρου τη 5 Αυγούστου 1831, Ιωάννης Μεταξάς
–1831. Σε έγγραφο του Παν. Δ. Δημητρακόπουλου στις 19 Οκτωβρίου 1831 αναφέρεις τον  Αντώνιο Μεταξά.
–1832. Εν Ναούση της Πάρου τη 27 Μαρτίου 1832, σε έγγραφο της σχολής του Αγίου Αθανασίου αναφέρεται ο Ιωάννης Μεταξάς.
–1843. Στις 17  Οκτωβρίου 1843 η συνέλευση της αντιπολίτευσης επαναλαμβάνεται, αλλά πάλι χωρίς τον Δήμαρχο Θ. Καμπάνη ο οποίος κατηγορείται από τους παρευρισκομένους ότι «αισθάνεται ανώτερος του νόμου και προβάλει ανύπαρκτες προφάσεις». Η συνέλευση αποφασίζει να προχωρήσει στην εκλογή χωρίς τον Δήμαρχο! Πρόεδρος ανέλαβε ο Δ. Χαμάρτος και προσυπέγραψαν τα 5 γεροντότερα μέλη Ν. Πούλιος, Ιωάννης Καπαρός, Λεονάρδος Κονδύλης, Ηλίας Σαράντος, Νικόλαος Ρούσσος. Οι εκλογείς ήταν οι εξής:
Πόλις Παροικίας (Δήμαρχος Θ. Καμπάνης): Ζώρζης Μ Μαυρογένης, Δημήτριος Χαμάρτος, Πέτρος Μαυρομμάτης, Ν Α Ψαράκης, Αντ Ελ Χαμάρτος, Λεονάρδος Κονδύλης.
Κωμόπολις Λευκών (Πάρεδρος Κωνσταντίνος Χανιώτης): Εμμανουήλ Ν Αρκάς, Νικόλαος Γ Ρούσσος, Νικόλαος Γ Παντελαίος, Ιωάννης Α Δεσύλλας.
Κωμόπολις Ναούσης (Δήμαρχος Ν. Μαλατέστας): Δημήτριος Π Δημητρακόπουλος, Ηλίας Σαράντος, Ιωάννης Μεταξάς, Αντώνιος Κορτιάνος (δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας).
Χωρίον Κώστου(Πάρεδρος Ιωάννης Α. Καπαρός): Ιωάννης Α Καπαρός, Αναστάσιος Ρούσσος
Χωρίον Δραγουλά (Πάρεδρος Νικήτας Ν. Άγουρος): Γεώργιος Κληρονόμος
Χωρίον Μαρμάρων (Πάρεδρος Νικήτας Ν. Άγουρος): Ιωάννης Γιαννουλάκης, Νικήτας Άγουρος (δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας).
Χωρίον Τσιπίδου (Δήμαρχος Μαρπήσσης ΓΣ Δελαγραμμάτης): Νικόλαος Βατιμπέλας, Νικόλας Πόυλιος, Γεώργιος Σ Δελαγραμμάτης (απών).
Χωρίον Ωλιάρου (Πάρεδρος Δ. Βιάζης): Παναγής Καλάργυρος, Ματθαίος Μαούνης.
Τα αποτελέσματα ανέδειξαν πληρεξουσίους Πάρου τους Δ. Π. Δημητρακόπουλο (21 ψήφοι) και Ζ. Μάτσα Μαυρογένη (21). Συμμετείχαν και οι Νικόλαος Ψαράκης (Παροικιά, 11 ψήφοι), Ν. Βατιμπέλας (Τσιπίδος, 7), Λεονάρδος Κονδύλης (Παροικία, 7), Νικόλαος Μαλατέστας (Νάουσα, 6 ψήφοι), Κωνσταντίνος Δαμίας (Παροικία, 6), Π. Μαυρομάτης (Παροικία, 6).
Ο Δήμαρχος Πάρου αρνήθηκε να επικυρώσει τις υπογραφές και συνεπώς την εκλογή.
–1843. Σε ονομαστικό κατάλογο των εκλογικών αποτελεσμάτων στις 27 Οκτωβρίου 1843 αναφέρεται ο Ιωάννης Μεταξάς.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Κωνσταντίνος Μεταξάς 50 ετών. Διαμένει στον Δήμο από το 1827. Ο κτηματίας Νικόλαος Μεταξάς 38 ετών.
–1844.Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Ιωάννης Μεταξάς 55 ετών κτηματίας.
–1853. Το 1853 γεννήθηκε στην Νάουσα ο ιατρός Γεώργιος Ιωάννη Μεταξά γιός τους σακελλίου Νάουσας. Μακεδονομάχος, ιατρος πατέρα του ο ιερεά της Εκατονταπυλιανής Ιωάννη Μεταξά. Απεβίωσε το 1929.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο, Μεταξάς Πέτρος του Ιωάννη, 47 ετών, εργάτης από τη Νάουσα, κάτοικος Ίμβρου, ο Μεταξάς Γρηγόριος του Ιωάννη, 43 ετών, ναύτης από τη Νάουσα και ο Μεταξάς Νικόλαος του Γρηγορίου, 63 ετών, κτηματίας.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχει εγγεγραμμένος ο, Μεταξάς Πέτρος του Ιωάννη, 49 ετών, εργάτης από τη Νάουσα, κάτοικος Ίμβρου και ο Μεταξάς Γρηγόριος του Ιωάννη, 45 ετών, ναύτης από τη Νάουσα.
–1888. Στις 29 Απριλίου 1888 ο 35χρονος εργατικός; από την Πάρο Ιωάννης Ραγκούσης του Ιωάννη και της Μαρίας Ι. Σφακιανού, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 16χρονη από την Σύρο; Μαρία Γενάρη, του Ιωάννη και της Μαρουλιώς Μεταξά.
–1929. Το 1929 πεθαίνει στην Κοζάνη ο ιατρός Μακεδονομάχος Γεώργιος Ιωάννη Μεταξάς από τη Νάουσα Πάρου.

–Μετρητίκης ή Μετριτίκης:
–1720. Προικοσύμφωνο Δημήτρης Ν. Μετρητίκη και Ζαμπέτας Αντ. Φωκιανού (Τζιπίδος, 2 Ιαν. 1720 «στου Γαλανού μια παρτη σύμπιος Νικολός Μελανίτης», «ακόμη στην Πούντα την ψαρόγα που έχω με τον Νικόλα Καντώτο».

–Μετρινός: Βλέπε Μενδρινός.

Μηλαίος - Μηλέος: Επίθετο-πατριδωνύμιο, προερχόμενος από την Μήλο. Το όνομα απαντά και στη Σύρο το 1420.  Το επώνυμο μαρτυρείται ως και σήμερα στον Πρόδρομο.  Σε πατριδωνυμιακά επίθετα, πολλές φορές συναντάμε να μην υπάρχουν κοινοί συγγενικοί κλώνοι, αυτό συμβαίνει διότι το μόνο κοινό που έχουν είναι ο τόπος καταγωγής μιας και το επίθετό τους ήταν άλλο και στην πορεία το πατριδωνύμιο έγινε παρατσούκλι και το παρατσούκλι επίθετο.
–1711. Σε έγγραφο Τσιπίδου της 9ης Ιαν. 1711 «ανταλλαγή κτημάτων του Νικολάου ιερέως Σκορδίλη και του Γιώργη παπα-Μιχάλη Μηλέου. 
–1820. Σε έγγραφο του χωριού Κεφάλου (Μάρμαρα) προς τον υπουργό της θρησκείας σχετικά με τον Άγιο Αντώνιο «Ελάβομεν την διαταγήν του Ιερού Υπουργείου της θρησκείας διορίζουσαν τον Κύριον Στέφανον Μαυρογένην προστάτην του μεγάλου Αντωνίου και τον κύριον Αθανάσιον Ιεροκήρυκα, ηγούμενον τούτου διά να συνάγουσιν όλα τα εισοδήματα και να υποσυρθή εις τα ίδια ο σκευοφύλαξ των χωριών Κεφάλου όστις πρότερον εδιωρίσθη ηγούμενος τούτου παρά του αυτού Ιερού υπουργείου βλέπομεν ότι το υπουργείον της θρησκείας ενασχολούμενον εις αναγκαιοτέρας υποθέσεις δεν δύναται να εξετάση ακριβώς την αλήθειαν. Η Κυρία Μαδώ του Μαυρογένη διά αναφοράς της ηπάτησε το υπουργείον τούτο λέγουσα ότι είναι κτήμα πατρικόν της εις τα συγκίλια τούτου με το από ΄κτήμα πατρικόν της είς της κοινότητος τούτο το μοναστήριον πρό χρόνων το εκαταξουσίαζεν δυναστικώς η Δόμνα του Μαυρογένους, ως εκ τούτου εφαντάζετο η απόγονος της ότι είναι κτήμα πατρικόν των ημείς λοιπόν, σεβασμιώτατε, δεν ημπορούμεν να αποχωρίσωμεν το δίκαιον της κοινότητος αλλά θέλουμεν να δικαιολογηθούμεν προς το Ιερόν τούτο υπουργείον καθώς και ο ίδιος παραστάτης μας θέλει σας πληροφορήσει όλην την αλήθειαν δια να μην απατάται και διατάττει τοιαύτας επιταγάς παρακαλούμεν λοιπόν να μη νομίσητε τούτο μας το φέρσιμον απείθειαν προς την σεβαστήν διοίκησιν μένομεν με όλον το σέβας. Τη 20 Οκτωβρίου 1823 των χωρίων Κεφάλου. Υπογράφει ο κάτοικος Μαρμάρων Μηλαίος Μιχάλης κ.α. (Τ.Σ. ΠΑΡΟΣ ΜΑΡΜΑΡΑ 1820) (Γ.Α.Κ.).
–1831. Ο παπά Φραγκίσκος Βατιμπέλας συντάσσει και υπογράφει προικοσύμφωνο του Νικολάκη Μωραΐτη και Ειρηνακιού Μιχ. Μηλαίου, Μάρμαρα, 24 Φεβρουαρίου 1831.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Ιωάννης και ο Νικόλαος Μηλαίος από τα χωριά του Κεφάλου.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1844 υπάρχει εγγεγραμμένος ο 32χρονος γεωργός Ευστράτιος Μηλαίος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Δραγουλά του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 43χρονος γεωργός Ιωάννης Στέφ. Μηλαίος και ο 26χρονος εργάτης Γεώργιος Ιω. Μηλέος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Μαρμάρων του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 40χρονος γεωργός Κωνσταντίνος Μηλέος, ο 32χρονος γεωργός Ευστράτιος Μηλέος, ο 33χρονος κεραμεύς Αντώνιος Ν. Μηλέος, ο 43χρονος κεραμεύς Ιωάννης Π. Μηλέος, ο 55χρονος κεραμεύς Νικόλαος Μηλέος, ο 25χρονος γεωργός Νικόλαος Γ.Μηλέος και ο 25χρονος κεραμεύς Μηλέος Λαμπρινός.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μηλαίος Γιώργος του Ιωάννη 47 ετών γεωργός από τον Δραγουλά. Ο Μηλαίος Δημήτρης του Λαμπρινού 28 ετών εργάτης από τον Δραγουλά και ο Μηλαίος Ιωάννης του Γεωργίου 24 ετών εργάτης κάτοικος Σύρου.
–1876. Στις 3 Οκτωβρίου 1876 ο 27χρονος υδροφόρος από την Πάρο Γεώργιος Μυλαίος [Μηλαίος], του Φίλιππου και της Φραντζαίσκας, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 21χρονη από την Πάρο Ειρήνη Σαρρή, του Εμμανουήλ και της Κυριακής.
–1877. Σε εκλογικό κατάλογο του 1877, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μηλαίος Ευστράτιος του Γεωργίου, 60 ετών μυλωνάς από τα Μάρμαρα. Όπως και Μηλαίος Πέτρος του Ιωάννη 30 ετών έμπορος από τα Μάρμαρα κάτοικος Αλεξάνδριας.
–1884. Το 1884 γεννιέται ο Μηλαίος Στυλιανός του Φραγκίσκου γεωργός, κάτοικος κοιν. Αρχιλόχου. Απεβίωσε το 1949.
–1894. «Εις τας 25 του Μαρτίου 1894 έδωσα εις τον Ιάκωβον Καβάλλην τα χόρτα της Κεροδοσίας δραχμάς 25,00 μάρτυρες Μιχαήλ Βαλσάμης, Ιωάννης Μηλαίος και Γεώργιος Τζανακόπουλος».
–1896. Το 1896 γεννιέται ο Μηλαίος Γεώργιος του Παναγή εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1900. Το 1900 γεννιέται η Μηλαίου Αικατερίνη του Γεωργίου κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1911. Εθνικός Ήρωας ο Παριανός Φραγκίσκος Μηλαίος (1911-1947) Στα Μάρμαρα «Πλατεία Φρ. Μηλαίου».
–1922. Το 1922 γεννιέται ο Μηλαίος Χρήστος του Ιωάννη γεωργός, κάτοικος κοιν. Αρχιλόχου. Το 1949 κηρύχτηκε ανυπότακτος.
–1924. Το 1924 γεννιέται η Μηλαίου Μαρία του Γεωργίου κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1925. Το 1925 γεννιέται ο Μηλαίος Παναγιώτης του Γεωργίου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Μηλαίος Μιχαήλ του Γεωργίου γεωργός, κάτοικος κοιν. Αρχιλόχου.
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Μηλαίος Ευάγγελος του Δημητρίου υποδηματοποιός κάτοικος κοιν. Κώστου.
–1929. Το 1929 γεννιέται η Μηλαίου Χρυσούλα του Γεωργίου κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.

Μήλας: Ίσως πρόσφυγας.
–1824. Στα δημοτολόγια Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 34χρονος Μήλας Γεώργιος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 57χρονος ναύτης Μήλας Γεώργιος.
–1859. Στις 11 Σεπτεμβρίου 1859 ο 35χρονος ναύτης από την Πάρο Σπύρος Ασονίτης [Ασωνίτης] του Δημητρίου και της Αικατερίνης Μπογιατζή, παντρεύεται στην Ερμούπολη την επίσης παριανή Ζαφείρα Μήλα, του Ιωάννη και της Σοφίας Ιωάννου.
–1859. Στις 12 Δεκεμβρίου 1859 σε συμβολαιογραφική πράξη [Πωλητήριο] στην Σύρου αναφέρεται ότι ο κάτοικος Πάρου Νικόλαος Ιωάννη Κρίσπης κτηματίας να πωλεί ήμιση πλοίο στον Μήλα Ιωάννη ναυτικό κάτοικο Πάρου.
–1870. Το 1870 η Μαρούσα Σαραμιαντή [πατρώνυμο Μηλαίου] του Αντωνίου, έγγαμη από την Πάρο, αναφέρεται σε απογραφή της Πόλης Ερμούπολης.
–1872. Στις 20 Φεβρουαρίου 1872 ο 27χρονος μαραγκός από την Πάρο Αχιλλέας Μήλας του Γεωργίου και της Σοφίας, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 20χρονη από την Πάρο Μαρουλία Φιλίππου, του Εμμανουήλ.

–Μηλέος: Βλέπε Μηλαίος.

–Μηλιός: Βλέπε Μηλαίος

Μηλιώτης: Ίσως παραφθορά ή ανορθογραφία του Μηλαίος
–1904. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 25 ετών Σπύρος Χρ. Μηλιώτης άγαμος και ο αδερφός του Νικόλαος Ιω. Μηλιώτης 27 ετών άγαμος. Έδωσαν όρκο στις 11 Ιανουαρίου 1904.

Μηναρέλη: Βλέπε Μαναρόλη.

Μηνδρινός: Βλέπε Μενδρινός.

Μήτρου: βλέπε Μωραΐτης.

Μικεδάκης: Ίσως κρητικής καταγωγής.
–1821. Εγγεγραμμένος στα δημοτολόγια του Δήμου Μάρπησσας το 1821 ο Γεώργιος Μικεδάκης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 51χρονος έμπορος Γεώργιος Μικεδάκης και ο 26χρονος έμπορος Χρούσης Μικεδάκης.
–1875. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 44χρονος μεταπράτης Δημήτριος Γ. Μικεδάκης, άγαμος. Έδωσε όρκο στις 14 Φεβρουαρίου 1875.
–1880. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 28χρονος υποδηματοποιός Νικόλαος Δ. Μικεδάκης, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 26 Ιουλίου 1880.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μικεδάκης Χρύσος του Γεωργίου, 61 ετών, μεταπράτης, κάτοικος Σύρου.
–1884. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 21χρονος καφεπώλης Αντώνιος Δ. Μικεδάκης, άγαμος. Έδωσε όρκο στις 30 Μαρτίου 1884.
–1912. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 59χρονος συνταξιούχος Νικόλαος Δημ. Μικεδάκης, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 29 Ιανουαρίου 1912.

Μικρούδης:
–1870. Το 1870 Κωνσταντίνος Μικρούδης του Νικολάκου 45 ετών άγαμος έμπορος από την Πάρο, αναφέρεται σε απογραφή της Πόλης Ερμούπολης, κάτοικος Βαπόρια.

–Μίντας:
–1925. Το 1925 γεννιέται ο Μίντας Αρχιμήδης του Σταύρου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1930. Σε φωτογραφία του Δημοτικού Σχολείου Παροικίας το 1930, διακρίνεται η μαθήτρια Ασπασία Μίντα.
–1946. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1946 είναι εγγεγραμμένος ο Μίντας Αρχιμήδης του Σταύρου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.

Μιχαήλ: Χριστιανικό επώνυμο.
–1822. Στα δημοτολόγια του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου) το 1822, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Δημήτριος Μιχαήλ.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Μήτρος Μιχαήλ.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 48χρονος ναυτικός Δημήτριος Μιχαήλ.

–Μιχαλιός: καταγωγή από την Χίο, έτος 1983.

–Μιχαλάς: Καταγωγή από την Κρήτη.
–1821. Οι υπογεγραμμένοι στρατιώτες υπόσχονται να ακολουθήσουν τον Φιλικό Παναγιώτη Δ. Δημητρακόπουλο και να απέλθωσιν εις Πελοπόννησο για να ενωθούν υπό τις οδηγίες του εκ λαμπρότατου Πρίγκηπος Δημήτριο Υψηλάντη ελληνικών στρατευμάτων. Εις βεβαίωση υπογράφονται Νάουσα Πάρου τη 20 Αυγούστου 1821, Γιαννιός Μιχαλάς Κρητικός.

–Μιχαλέτος: Βλέπε Δελαγραμμάτης

Μιχαηλίδης:
–1810. Μοναχός μονής Λογγοβάρδας Θεοδόσιος Μιχαηλίδης. Εισήλθε στη Μονή το 1828. Γεννήθηκε το 1810 στην Πελοπόννησο.

Μιχελής: Ίσως πρόκειται για την οικογένεια Κυδωνιεύς όπου το αρχικό τους επώνυμο ήταν Μιχελής από τις Κυδωνιές της Μικράς Ασίας (Βλέπε και Κυδωνιεύς).
–1821. Καταγραφή των κοινών χρεών της Νήσου Πάρου εγείνον εις Κωνσταντινούπολιν εις εκφόρους αποστολάς κατά το τελευτάτον _ καταχωρημένον εις τον κοινόν Κώδημα καθού είς του τελευταίου χρόνου απεσταλμένων. Μ. Τσιγώνια, και Ιω. Κορτιάνου λογαριασμούς, τα οποία μένουν ενεξόφλητα τα κεφάλαια ομολογιών οι δε τόκοι αυτών είναι πληρωμένοι μέχρι του χιλιοστού οκτακοσιοστού έτους.
Ομολογία Κατήγκος Μιχελή γρ. 2500.

–Μοάτσος: Βλέπε Μονδάνος-Μουντάνος.

Μόλος:
–1853. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 26χρονος σανδαλοποιός Ευθύμιος Μόλος, άγαμος. Έδωσε όρκο στις 8 Οκτώβριου 1853.

–Μονδάνος ή Μουνδάνος ή Μουντάνος ή Μουδάτζος ή Μουδάτσος ή Μοάτσος: Δυτική η προέλευση αυτού του επωνύμου από τη Βενετία. Το συναντάμε αρχικά ως Muazzo, Μουδάτσο και στη συνέχεια ως Μoudano, αρχικά καθολικού δόγματος. Σήμερα τους συναντάμε ως Μονδάνος.
–1622. Σε έγγραφο της τουρκοκρατίας βρίσκουμε τον τύπο Μουδάτζος. Έτσι ο Χρουσής Μουδάτζος υπογράφει αναφορά των κατοίκων Μαρμάρων και Τσιπίδου προς τον Νικηφόρο, επίσκοπο Λαοδικείας και ηγούμενο της Ι. Μονής Αγ. Ιωάννη Θεολόγου της Πάτμου, της 26 Δεκεμβρίου 1622.
–1665. Ο ιερέας Αντώνιος Συρίγος επίτροπος υπογράφει έγγραφο Κεφάλου στις 30 Μαρτίου 1665 «Μανώλης Μουδάτσος βεβαιώνει»
–1734. Εκλογή εκπροσώπων των  κοινών της Πάρου για να διευθετήσει σοβαρό θέμα με «Επιδρομή πειρατών». Σε έγγραφο της Γενικής Συνέλευσης στις 6 Αυγούστου 1734 αναφέρεται ο επίτροπος Τζιπίδου Πέτρος Μουδάτσος.
–1738. Μαρτυρία υπερασπίσεως συμπατριώτη τους ιερέα Φραγκίσκου Νταβερόνα προς τον καπουδάν πασά (για αντίδραση στην συγκέντρωση της φορολογίας), κατά τη Γενική Συνέλευση από τα κοινά της Πάρου, της 16 Ιουλίου 1738, υπογράφει ο Πέρος Μουδάτζος επίτροπος Τζιπίδου.
–1739. Στις Ασπριές νοτιοδυτικά της Παροικίας, Αναφέρεται στην διαθήκη του Μάρκου Μουντάνου (Παροικία, 8 Μαϊου 1739).
–1739. Πρακτικό εκλογών κατά την Γεν. Συνέλευση στις 30 Αυγούστου 1739 απεσταλμένου των κοινών της Πάρου στην Κωνσταντινούπολη, εκλέγουν τον Νικόλαο Μαυρογένη, προκειμένου να διαπραγματευθεί τα οικονομικά θέματα του νησιού. Αναφέρεται ο επίτροπος Τζιπίδου Πέρος Μουδάτζος.
–1741. Για την εκλογή απεσταλμένων στην Κωνσταντινούπολη από τα κοινά της Παροικιάς στη Γενική συνέλευση το 1741 αναφέρεται ο Πέτρος Μουδάτζος από τον Τζιπίδο.
–1741. Τα κοινά της Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 20 Ιουλίου 1741, αποφασίζουν να συντάξουν γράμμα υπερασπίσεως του συμπατριώτη τους άρχοντα Νικόλαου Μαυρογένη, εναντίων των συκοφαντών κατοίκων της Νάξου, οι οποίοι τον κατηγορούν για συνεργασία με τους πειρατές, υπογράφει και ο Πέτρος Μουδάτσος από τα χωριά του Κεφάλου.
–1743. Εκλογή κατά τη Γενική Συνέλευση «επιτρόπου και προβλέπτη» απεσταλμένου από τα κοινά της Πάρου, στις 20 Φεβρουαρίου 1743 αναφέρεται ο επίτροπος Τζιπήδου Πέτρος Μουδάτσος.
–1743. Γράμμα των κοινών της Πάρου προς τον Νικόλαο Μαυρογένη στις 20 Φεβρουαρίου 1743. Οι επίτροποι των κοινών παρακαλούν τον Ν. Μαυρογένη να γίνει βοεβόδας του νησιού τους και να αναλάβει την φορολογία του, προκειμένου να αποφύγουν τον ανεπιθύμητο Μακάριο Μαλατέστα, αναφέρεται ο επίτροπς Τζιπίδου Πέρος Μουδάτζος.
–1749. Στις 20 Ιανουαρίου 1749 αναφέρεται ο Αντώνιος Μουντάνος.
–1750. Σε Πρακτικό εκλογής απεσταλμένου των επτά κοινών της Πάρου (Παροικιάς, Νάουσας, Κεφάλου, Τζιπίδου, Λευκών, Μαρμάρων, Δραγουλάς) στην Κωνσταντινούπολη της 23 Αυγούστου 1750, μαρτυρείται ο επίτροπος Κεφάλου Πέτρος Μουδάτσος.
–1752. Οι επίτροποι των επτά κοινών της Πάρου στέλνουν επιστολή, στις 13 Σεπτεμβρίου 1752, στον Έλληνα δραγουμάνο Στέφανο Δημάκη, με την οποία ανακοινώνουν τα ονόματα της τριμελούς επιτροπής, προκειμένου να μεταβεί στην Κωνσταντινούπολη και ρυθμίσει τα οικονομικά προβλήματα του νησιού. Υπογράφει ο Πέρος Μουδάτζος, επίτροπος Μαρμάρων.
–1755. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 23 Αυγούστου 1755 μαρτυρείται ο επίτροπος Τζιπίδου Πέρος Μουδάτσος και ο κάτοικος Δραγουλά Γεώργιος Μουδάτσος..
–1812. Συναντάμε σε έγγραφο Λευκών της 8 Σεπτ. 1812, τον Μπονοφάτσο Μουδάτζο να πωλεί στον Λιπράνδο Ραγκούση «το χωράφι του όπου έχει αγοράσει από την αδερφή Μαρία Μουδάτζου».
–1823. Ο Νικόλαος Μουνδάνος αναφέρεται στη διαθήκη του Δημήτριου Αντ. Μαρικά(;), Παροικιά 30 Αυγούστου 1823.
–1824. Επίσκοπος Παροικιάς Μουντάνος Ιωάννης υπογράφει ως Χωρεπίσκοπος έγγραφο στις 25 Φεβρουαρίου του 1824. «γράφω εις όνομα της Καλήτζας ποτέ σακελλίου Καλαργύρου ότι βεβαιοί το παρόν και ούτω καγώ μαρτυρώ». Το έγγραφο συνέταξε «ο δημόσιος νοτάριος της Χώρας Παροικιάς και γενικός όλης της επαρχίας Πάρου και Αντιπάρου Τζαννής Ν. Καμπάνης».
–1825.ο Χωρεπίσκοπος Παροικιάς Μονδάνος Ιωάννης ανταλλάσσει κτήμα με τον Μιχαήλ Κυπραίο σε έγγραφο ανταλλαγής Παροικιάς στις 3 Φεβρουαρίου 1825.
–1826. Το 1826 αναφέρεται η Γιακουμίνα Μουνδάνου αδερφή του χωροεπισκόπου Μουνδάνου.
–1827. Σε συμφωνία καλλιέργιας αμπελιού (Παροικιά, 11 Οκτ. 1827) Μαστρο Μανόλης Μουντάνος, παρέστεί έμπροσθεν των υπογεγραμμένων μαρτύρων.
–1829. Σε έγγραφο Λευκών της 5 Δεκεμβρίου του 1829 τον Δημήτριο Μουδάτζο να προσφέρει για το «συστηθησόμενο Αλληλοδιδακτικόν Σχολείον Λευκών 15 γρόσια».
–1829. Σε έγγραφο στις 30 Δεκεμβρίου 1829 Παροικιάς επί των χρεών εξεταστικής επιτροπής για λογαριασμός των Απεσταλμένων της Κωνσταντινούπολης το 1821 αναφέρεται ο Αντώνιος Μουντάνος (γρ. 400).
–1830. Στις 23 Ιουνίου 1830 ο Χωρεπισκοπος Παροικιάς Μονδάνος Ιωάννης υπογράφει τη διαθήκη του καπτά-Κωσταντή Περαντινού.
–1830. Στις 6 Οκτωβρίου 1830 ο Χωρεπίσκοπος Παροικιάς Ιωάννης Μονδάνος ανταλλάσσει χωράφι με την Αγγελέτα Ι. Β. Μπαφίτη σύζηγος Ιωάννη Β. Μπαφίτη «εις τοποθεσίαν Δάσον πλησίον ο αυτός χοροπίσκοπος και ο σακελλάριος Φραγκίσκος Κυπραίου, η δε Αγγελέτα δίδει του εντιμοτάτου χοροπισκόπου ένα χωράφιον χέρσον κείμενον εις τοποθεσία Παλαιάν Εγκαιριάν.
–1830. Στις 8 Φεβρουαρίου 1830 αναφέρεται ο χωρεπίσκοπος Νικόλαος Μουντάνος (λισως το βαπτιστικό όνομα να είναι λάθος) στον κατάλογο που είχε στείλει ο μητροπολίτης Παροναξίας Ιερόθεος προς τον υπουργό Θρησκείας.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Αντώνης Μονδάνος, ο Κωνσταντής και ο χωροεπίσκοπος Παροικιάς Μουντάνος καθώς και ο Δημήτριος Μοντάνος από τα χωριά του Κεφάλου.
–1833. Σε κατάλογο της εν Παροίκια Ελληνοδιδακτικής Σχολής μαθητευόντων παιδιών στις 28 Απριλίου 1833 αναφέρεται ο Ι. και ο Φ. Μουντάνος και ο Ι.Κ. Μουντάνος.
–1839. Έτος 1839 μάρτυρας Αντώνιος Μο(υ)νδάνος.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο Δήμου Μάρπησσας του 1844 υπάρχει εγγεγραμμένος ο 47χρονος Βήτος Μουδάνος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 32χρονος ξυλουργός Αντώνιος Μουνδάνος, ο 40χρονος σκυτοτόμος Αντώνιος Μ. Μουνδάνος, ο 56χρονος τέκτων Γεώργιος Χ. Μουνδάνος, ο 61χρονος ναύτης Δημήτριος Ι. Μουνδάνος, ο 51χρονος ξυλουργός Δημήτριος Μ. Μουνδάνος, ο 46χρονος σανδαλοποιός Εμμανουήλ Μουνδάνος, ο 45χρονος αλιεύς Ζαννής Μουνδάνος, ο 53χρονος καφεπώλης Κωνσταντίνος Μουνδάνος και ο 33χρονος γεωργός Σπύρος Μουνδάνος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 50χρονος εργάτης Βέτος Μουδάτζος.
–1862. Στις 10 Ιουνίου 1862 ο 25χρονος βυρσοδέψης από την Πάρο Μουδάτζος Γεώργιου του Βίτου και της Ευδοκείας, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 20χρονη Ειρήνη Μπουζούρη από την Κρήτη, του Γεωργίου και της Ελένης Κουρκουνίδη.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μουδάτσος Βήτος του Ιωάννης 27 ετών εφαπλωματάς. Αλλά και ο Μουδάτσος Σταμάτης του Βήτου 37 ετών εργάτης.
–1878. Στις 22 Ιανουαρίου 1878 ο 29χρονος έμπορος από την Πάρο Γεώργιος Μονδάνος, του Αντωνίου και της Βικτωρίας, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 22χρονη από την Σύρο Ουρανία Τζιρμπίνου [Τσιρπίνου], του Αντωνίου και της Σταμάτας.
–1879. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 30χρονος έμπορος Γεώργιος Α. Μονδάνος, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 28 Απριλίου 1879.
–1882.Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 32χρονος έμπορος Γεώργιος Α. Μονδάνος, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 19 Απριλίου 1882.
–1884. Σε Γενικό πληρεξούσιο στις 23 Ιανουαρίου 1884 υπέγραψε ως μάρτυρας ο ράπτης Νικόλαος Α. Μονδάνος.
–1885. Το 1885 γεννιέται ο Μονδάνος Γεώργιος του Κωνσταντίνου κάτοικος της Κοιν. Παροικιάς.
–1887. Στις 11 Νοεμβρίου 1887 ο 37χρονος εμπορουπάλληλος από την Πάρο Γεώργιος Μονδάνος, του Αντωνίου και της Βικτωρίας Σβουρίνα [ίσως Σβορώνου, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 35χρονη από την Πάρο Αικατερίνη Σκορδίλη, του Ιωάννη και της Μαριγώς.
–Το 1895 γεννιέται ο Μονδάνος Ιωάννης του Κωνσταντίνου ξυλουργός κάτοικος Παροικιάς.
–Το 1903 γεννιέται ο Μονδάνος Χρήστος του Κωνσταντίνου διανομεύς κάτοικος Παροικιάς.
–Το 1904 γεννιέται ο Μονδάνος Παντελής του Ζαννή σχοινοποιός κάτοικος Παροικιάς.
–Το 1911 γεννιέται ο Μονδάνος Ιωάννης του Ανδρέα αλιεύς κάτοικος Παροικιάς.
–1911, Σπύρος Μονδάνος, γεννήθηκε στην Παροικιά και εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Κωνσταντινούπολη εως έμπορος.
–Το 1914 γεννιέται ο Μονδάνος Ιάκωβος του Ζαννή αλιεύς κάτοικος Παροικιάς.
–Το 1918 γεννιέται ο Μονδάνος Σπύρος του Ανδρέα υποδηματοποιός κάτοικος Παροικιάς.
–Το 1919 γεννιέται ο Μονδάνος Αντώνιος του Παναγιώτη υποδηματοποιός κάτοικος Παροικιάς.
–Το 1920 γεννιέται ο Μονδάνος Γεώργιος του Ιωάννη δημ. υπάλληλος κάτοικος Παροικιάς. Διαγράφετε από τον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς ως εγγραφέντας σε άλλη Κοινότητα.
–Το 1922 γεννιέται ο Μονδάνος Ζαννής του Λεωνίδα ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–Το 1923 γεννιέται ο Μονδάνος Στυλιανός του Παναγιώτη εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–Το 1923 γεννιέται ο Μονδάνος Αντώνιος του Ανδρέα αλιεύς κάτοικος Παροικιάς.
–Το 1926 γεννιέται ο Μονδάνος Δημήτριος του Λεωνίδα ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–Το 1930 γεννιέται ο Μονδάνος Ζαννής του Παντελή κάτοικος της Κοιν. Παροικιάς.
–1950 υποδηματοποιείο Αντώνη Μονδάνου, κάτω από την οικία Δαμία, στην Παροικιά.
–Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Μονδάνου Δέσποινα όνομα συζύγου Λεωνίδας, όνομα πατρός Δημήτριος Στέλλας.
–Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Μονδάνου Άννα, όνομα συζύγου Παναγής όνομα πατρός Δημήτριος Μουρλάς.
–Σε φωτογραφεία σε ταβέρνα της Παροικιάς στις 9 Φεβρ. 1958 διακρίνεται η Παρασκευή Μονδάνου.
–Σε σχολική παρέλαση στις 28 Οκτωβρίου 1970 στην Παροικιά, διακρίνεται η μαθήτρια Άννα Μονδάνου.

Μονεμβασιώτης: Βλέπε Μονοβασιώτης

Μονιός: Χιώτικης καταγωγής ο παριανός κλάδος. Μετοίκησαν στη Νάουσα μετα την καταστροφή της Χίου το 1822.
–1822. Στο δημοτολόγιο του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου) το 1822, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Ιωάννης Μονιός.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 43χρονος ναυτικός Ιωάννης Μονιός.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μονιός Ισίδωρος του Ιωάννη, ετών 41, ναυτικός.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχει εγγεγραμμένος ο, Μονιός Ισίδωρος του Ιωάννη, ετών 43, ναύτης απο τη Νάουσα.

–Μονοβασιώτης ή Μονοβασώτης ή Μονεμβασιώτης: Επίθετο-πατριδωνύμιο. Ο καταγόμενος από την Μονεμβασία. Σε πατριδωνυμιακά επίθετα, πολλές φορές συναντάμε να μην υπάρχουν κοινοί συγγενικοί κλώνοι, αυτό συμβαίνει διότι το μόνο κοινό που έχουν είναι ο τόπος καταγωγής μιας και το επίθετό τους ήταν άλλο και στην πορεία το πατριδωνύμιο έγινε παρατσούκλι και το παρατσούκλι επίθετο.
–1728. Στα 1728 αναφέρεται στη Νάουσα ο Αγγελής Μονοβασώτης με τη σύζυγο του Μαρία να παντρεύουν την κόρη τους Κατερίνα.
–1733. Ο Μάρκος Μονοβασιώτης αναφέρεται σε πωλητίριο από τον πεθερό του Μανωλη Καλλέργη στις 4 Δεκεμβρίου 1733.
–1737. Σε έγγραφο του 1737 «το σπίτι ανώγειον έχει την Κάτω Πόρταν εις τι Πηγαδάκι σύμπλιος Μάρκος Μονοβασιώτης».
–1798. Στα 1798 ο Παναγιώτης Παπαδόπουλος Μονοβασιώτης αφιερώνει εικόνα του Αγίου Χαραλάμπου στη Μονή Θαψανών.
–1824 Μάστρο-Φραντζέσκο Μονοβασώτης και Νικόλαος Μονοβασιώτης.
–1827. Διαθήκη στις 3 Μαΐου 1827 του Δημητρίου Μονοβασώτη.
–1827. Το 1827 γεννιέται ο Μονεμβασιώτης Νικόλαος γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 39χρονος γεωργός Νικόλαος Μονοβασιώτης.
–1856. Στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 21 Οκτωβρίου 1856 αναφέρεται ο Μονεμβασιώτης Νικόλαος γεωργός κάτοικος Παροικιάς.

Μονολίκης:
–1899. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1899 κάτοικος Αντιπάρου Μονολίκης Ελευθέριος του Νικόλαος, εργάτης.

Μονόπατος: ίσος επίθετο παρατσούκλι με την ένια μονός πάτος (μονώροφος, μονόπλευρος, μονόπαντος). Κλάδος της Μαρπησσαίικης οικογένεια συνεχίζει στην Αθήνα.
–1710. Ο ιερέας Θωμάς Μονόπατος υπογράφει προικοσυμφωνο στις 2 Ιουνίου 1710.
–1720. Στις 2 Ιανουαρίου 1720 ο Πρωτέκδικος Κεφάλου Θωμάς Μονόπατος συντάσσει και υπογράφει το προικοσύμφωνο της Ζαμπέτας Αντ. Φωκιανού και του Δημήτρης Ν. Μετριτίκη.
–1723. Στις 18 Απριλίου 1723 ο Πρωτέκδικος Κεφάλου Θωμάς Μονόπατος συντάσσει πωλητήριο Τζιπίδου.
–1747. Σε πρακτικό εκλογής απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό της Παροικιάς σε Γενική Συνέλευση στις 26 Οκτωβρίου 1747 μαρτυρείται ο Νικολός Μονόπατος
–1750. Σε αφιέρωμα στις 29 Μαρτίου 1750, «δυο αμπέλια εις την Μακριάν Λίμνην, σύμπλιον το ένα ο παπά Δημητράκης Άγουρος και εις το άλλο ο Σταμάτης Μονόπατος, η τιμή του αυτών είναι γρόσια 70 έτερο αμπέλι.
–1755. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 23 Αυγούστου 1755 μαρτυρείται ο Θωμάς Μονόπατος.
–1803. Το 1803 γεννιέται ο Σταύρος Μονόπατος γεωργός κάτοικος Τσιπίδου.
–1818. Κατάλογος της ακίνητης περιουσίας της Παναγίας Ξεχωριανής 16 Απρ. 1818, χωράφι εις έτερον εξαμπέλισμα εις τον ποταμόν πλησίον Μιχάλης Μονόπατος.
–1821. Παριανός αγωνιστής του 1821 ο Ιωάννης Μονόπατος.
–1823. Ο Ρεφερενδάριος Μαυρομμάτης υπογράφει έγγραφο ιερέων του Κεφάλου στις 8 Οκτωβρίου 1823 που αφορά στον εφημέριο Μαρμάρων Μονόπατο Εμμανουήλ.
–1824. Επιστολή στις 8 Απριλίου 1824 του οικονόμου Κεφάλου Δημητρίου Άγουρου, αναφορά στον Ιωάννη Βαλσαμή για τον Μονόπατο Εμμανουήλ.
–1830. Στις 8 φεβρουαρίου 1830 αναφέρεται ο οικονόμος Μονόπατος Εμμανουήλ Μονόπατος στον κατάλογο του Παροναξίας Ιερόθεου.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Σταυράκης Μονόπατος.
–1833. Στις 5 Ιουνίου 1833 αναφέρεται ο Οικονόμος Κεφάλου Εμμανουήλ Μονόπατος. Πρακτωτής της Ξεχωριανής.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο Δήμου Μάρπησσας στις 5 Μαΐου 1844 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Ευστράτιος Μονόπατος, ο Μανόλης Μονόπατος, ο Ιωάννης Μονόπατος 31 ετών, ο Ιωάννης Μονόπατος 40 ετών και ο Σταύρος Μονόπατος 46 ετών.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 49χρονος  γεωργός Σταύρος Σαρ. Μονόπατος, τα αδέρφια του 43 ετών (ίσως δίδιμοι) γεωργοί Μανώλης Σαρ. Μονόπατος και Ιωάννης Σαρ. Μονόπατος, Περούλης Σαρ. Μονόπατος 25 ετών εργάτης. Ο 36χρονος εργάτης Μονόπατος Ευστράτιος, ο 49χρονος κτηματίας Ιωάννης Φ. Μονόπατος και ο 30χρονος υπηρέτης Γεώργιος Οικ. Μονόπατος.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μονόπατος Νικόλαος του Ιωάννη 32 ετών βυρσοδέψης και ο Μονόπατος Νικόλαος του Εμμανουήλ 33 ετών κτίστης. Και ο Μονόπατος Σταύρος του Εμμανουήλ 72 ετών γεωργός. Αλλά και ο Δημήτρης Μονόπατος του Ιωάννη 39 ετών εργάτης. Και ο Μονόπατος Εμμανουήλ του Ευστρατίου 24 ετών εργάτης.
–1875. Σταύρος Μονόπατος μεγαλοκτηματίας, πάντρεψε τις δυο κόρες του με μελλοντικούς Δημάρχους, την Τομαζινα Μονόπατου με τον Δημήτριο Πατελη δήμαρχο Μαρπησσας το 1875 και τη Σουλτιανιω Μονόπατου με τον Συμεωνα Δελαγραμματη δήμαρχο Μαρπησσας το 1892.
–1911. Εμμανουήλ Μονόπατος ιερέας από τη Μάρπησσα, μένει στην Αθήνα το 1911. Εγγονός του οικονόμου Εμμανουήλ Μονόπατου.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Λαζαρινού Μαρία, όνομα συζύγου Δημήτριος όνομα πατρός Νικ. Μανόματος (παραφθορά του Μονόπατος).

Μονόπολης:
–1826. Στις 13 Ιανουαρίου 1826. Ορφανά του ποτέ Ζησίμου Μονόπολη.

Μοραΐτης: Βλέπε Μωραΐτης.

Μοράκης: Βλέπε Μωράκης

Μορώνης:
–19ως αιώνας στο χωριό Μάρμαρα βρίσκουμε το επίθετο Μορώνης.

Μοσκονάς ή Μοσχονάς: Βυζαντινό επώνυμο. Οικογένεια από τη Νάουσα. Προηπήρξε καθολικόυ δόγμανος.
–1639. Νικόδημος Μοσχονάς ιερομόναχος και πρωτοσύγκελλος Ναούσης το 1639.
–1639. Στις 15 Μαΐου 1639 ο Ηγούμενος των Αγίων Αποστόλων Μοσχονάς Νικόδημος υπογράφει ενθύμηση σε κώδικα της μονής Αγ. Ιωάννη Θεολόγου της Πάτμου  «Το παρόν αφιερώνεται εις τους αγίου και πανευφήμους Αποστόλους εις την Πάρο εις την Άγουσα».
–1672.  Το 1672 ιερομόναχος και πρωτοσύγκελλος Ναούσης ο Νικόδημος Μοσχονάς.
–1675. Στις 15 Μαΐου 1675. Σε επιστολή Ναουσαίων προς τον πρεσβευτή των Γάλλων, αιτώντας Καπουκίνους πατέρες  υπογράφει ο Γιώργος Μοσκονάς και ο Τζουάνες Μοσκονάς.
–1675. Στις 27 Μαΐου 1675, Σεραφείμ ο εκ Ριόν παρεγένετο εις Άγουσα (Νάουσα) προς βοήθεια των ψυχών και την εορτή της Πεντηκοστής και να διδάξει στο σχολείο εν τη οικία του Νικηφόρου Γιράρδη και μετα της ημέρας μετοίκησε εις την θυγατέρα του μακαρίτου Γεωργίου Μοσκονά, συζύγου του Δομένικου Κρίσπου, ως αυτής θανούσας χειροτονήθηκε ιερεύς (καθολικός).
–1715. Σε έγγραφο του Καθολικού επισκόπου τον Ιανουάριο του 1715 αναφέρει χωράφι σιμπλιο του Γεωργάκη Μοσκονά.
–1718. Ο ιερομόναχος Νικόδημος Μοσχονάς υπογράφει προικοσύμφωνο στη Νάουσα του Ανδρέα Πελπέση(;) και της Μαρκλετας στις 2 Μαΐου 1718.
–1721. Το 1721 ο Ηγούμενος των Αγίων Αποστόλων Μοσχονάς Νικόδημος διετελεί ηγούμενος της μονής Ταξιαρχών.
–1724. Ο ιερομόναχος Νικόδημος Μοσχονάς υπογράφει προικοσύμφωνο στη Νάουσα στις 7 Δεκεμβρίου 1724.
–1729. Ιερέας Ταξιαρχών (Κουνάδου) ο Ναθαναήλ Μοσχονάς το 1729.
–1733. Πρακτικό εκλογής απεσταλμένων του κοινού της Νάουσας στην Κωνσταντινούπολη στις 26 Οκτωβρίου 1733 αναφέρεται ο Γεώργιος Μοσκονάς.
–1734. Γράμμα των κοινών της Πάρου προς τον καπουδάν πασά, εξ αφορμής του σοβαρού θέματος που δημιουργήθηκε με την αιχμαλωσία Οθωμανών, κατά την επιδρομή πειρατών στην Πάρο. Σε έγγραφο σε ικετήριας επιστολής της συνέλευσης στις 6 Αυγούστου 1734 προς τον καπουδάν Πασά Κιααγιά μπέη αναφέρεται ο επίτροπος Νάουσας Γεώργιος Μοσκονάς.
–1738. Μαρτυρία υπερασπίσεως συμπατριώτη τους ιερέα Φραγκίσκου Νταβερόνα προς τον καπουδάν πασά (για αντίδραση στην συγκέντρωση της φορολογίας), κατά τη Γενική Συνέλευση από τα κοινά της Πάρου, της 16 Ιουλίου 1738, υπογράφει ο Χούσης Μοσκονάς από τη Νάουσα της Πάρου.
–1739. Πρακτικό εκλογών κατά την Γεν. Συνέλευση στις 30 Αυγούστου 1739 απεσταλμένου των κοινών της Πάρου στην Κωνσταντινούπολη, εκλέγουν τον Νικόλαο Μαυρογένη, προκειμένου να διαπραγματευθεί τα οικονομικά θέματα του νησιού. Αναφέρεται ο Χουσής Μοσχονάς.
–1744. Κατά τη Γενική Συνέλευση εκπροσώπων όλων των κοινών της Πάρου, της 6 Απριλίου 1744, αποφασίζουν να συντάξουν γράμμα υπερασπίσεως του συμπατριώτη τους δραγουμάνου Νικολάου Μαυρογένη, εναντίον των εις βάρος του συκοφαντιών μερικών συμπατριωτών τους, προς τις τουρκικές αρχές. υπογράφει και ο επίτροπος Ναούσης Πάρου Μοσκονάς.
–1747. Σε πρακτικό εκλογής απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό της Παροικιάς σε Γενική Συνέλευση στις 26 Οκτωβρίου 1747 μαρτυρείται ο επίτροπος Χουσής Μουσχονάς.
–1751. Σε έγγραφο στις 4 Νοεμβρίου 1751 αναφέρεται ο Χρούσης Μοσχονάς ως μάρτυρας.

Μοσκονησιώτης: Βλέπε Χαρβαλιάς

Μόσκος: Το επώνυμο από το νεογνό της αγελάδας.
–Ο αγιογράφος Ιωάννης Μόσκος, καταγόταν από το Ρέθυμνο της Κρήτης και εργάσθηκε στην Πάρο, στα τέλη του 17ου και τις αρχές του 18ου αι.
–1704. Αγιογραφος Ιάκωβος Μόσκος από την Αστυπάλαια.

Μοσκούδης:
–Στην Κωνσταντινούπολη, όπου ζούσαν πολλοί Παριανοί, έφθασαν τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο 1830 ο Ιωάννης Μοσκούδης.

Μοστράτος: Κρητοβενέτικης προέλευσης αυτού του επίθετου, επίθετο παρατσούκλι, καθολικό δόγμα. Το επίθετο προέρχεται από τη Ιταλική λέξη Mostra –Mostraro που σημάνει δείχνω, εκθέτω, αποδειχθώ. Για τον καθηγητή Νικόλαο Αλιπράντη, οι Μοστράτοι  είναι βυζαντινης καταγωγής.
–1658. Ο ιερέας Μαρής Μοστράτος υπογράφει χρεωστική ομολογία των ιερών του καστελλίου Παροικιάς στις 31 Μαΐου 1658.
–1663. Έγγραφο του έτους 1663 αναφέρει το επώνυμο Μοστράτος.
–1665. Ο ιερέας Χρουσής Μοστράτος και ο Ζαννής Τζανιάς υπογράφουν έγγραφα Ναούσης στις 10 Ιουλίου 1665.
–1672. Σε αίτημα των παριανών προς τον προϊστάμενο της γαλλικής επαρχίας Πατέρα της Καθολικής Εκκλησίας  Jacques Dinet για να ζητήσουν πατέρες της καθολικής εκκλησίας να έρθουν στην Πάρο. «Ταπεινοπρεπώς παρακαλούμεν την πανοσιώτη σας, ωσάν προηγούμενος οικουμενικός και πατριάρχης της αγίας και υπέρ ενδόξου συντροφιάς υου ιησού να συγκλύνη εις το να μας έλθουν ωδε εις τον τόπον μας πατέρες δια να κατοικήσουν εδώ έως εις τα άλλα νησιά δια να ημπορέσωμεν και ημείς να λάβωμεν εκείνη την βοήθειαν και ωφέλειαν της ψυχής μας μαζί κα την επιστήμην δια τους μεταγεναστέρους μας, επειδή ξεύρωμεν καλότατα ότι πως η πανοσιώτησας και η τρισκία της όλα ο σκοπός και ο πόθος αλλο δεν είναι εις όλα τα πάντα μόνον να γυρέψετε την μεγαλύτερην δόξα του Θεού και της σωτηρίας των ψυχών εις κάθε τόπον όπου ευρίσκονται…»
Πάρος: εν έτι σωτήριω 1672 εν μήνι μαίω (29) εις το παλαιόν: + Ταπεινός Μητροπολίτης Παροναξίας Μελέτιος.
Το πιο πάνω αίτημα υπογράφουν χριστιανοί, καθολικοί και ορθόδοξοι, κατοίκων της Νάουσας μεταξύ άλλων και ο Χρουσάκης Μοστράτος.
–1675. Σις 15 Μαΐου 1675. Σε επιστολή Ναουσαίων προς τον πρεσβευτή των Γάλλων, αιτώντας Καπουκίνους πατέρες  υπογράφει ο Κωνσταντής Μοστράτος.
–1685. Στις 22 Μαΐου 1685 σε έγγραφο Κεφάλου ο παπά Ιωάννης Χριστόφορος αναφέρεται σε μαρτυρική κατάθεση του Νικολάου Μοστράτου σχετικά με αυθαιρεσίες και βιαιοπραγίες κουρσάρων που έγιναν μέσα στο σπίτι του, στον Κέφαλο κάποια νύχτα του 1682.
–1695. Ξυλόγλυπτο τέμπλο και δεσποτικές εικόνες Κρητηκοβενέτικης τέχνης του Αγίου Αθανασίου Νάουσας (μοναστηριού διαδοχικά σε ορθοδόξους και καθολικούς) φέρουν την υπογραφή "δια χειρός των μοναχών Νικοδήμου Γεράρδη και Ανδρεα Μοστράτου" έτος 1695.
–1716. Σε πρακτικό εκλογής νοταρίου – καγκελαρίου από το κοινό της Παροικιάς στη Γενική Συνέλευση της 14 Ιανουαρίου 1716, μαρτυρείται ο παπά Θοδωρής Μοστράρος, ο παπά Τομάζος Μοστράτος και ο Παναγιώτης Μοστράτος.
–1718. Ο ιερέας Μοστράτος Ανδρέας υπογράφει έγγραφο Παροικιάς στις 29 Απριλίου 1718.
–1722. Ο ιερέας Μοστράτος Νικηφόρος αναγέρεται σε έγγραφο Ναούσης στις στις 12 Σεπτεμβρίου 1722.
Το 1722 αναφέρεται ο Μαρκάκης Μοστράτος.
–1723. Σε πρακτικό εκλογής εκτιμητών του κοινού της Παροικιάς στις 30 Ιανουαρίου 1723 κατά τη Γενική Συνέλευση μαρτυρείται ο παπάς Ιωάννης, ο παπά Ανδρέας, ο παπά Τομάζος και ο Παναγιώτης Μοστράτος.
–1724. Απόφαση του κοινού της Παροικιάς για την διατίμηση των προϊόντων και την απογραφή της κτηματικής περιουσίας όλων των κατοίκων. Κατά τη Γενική Συνέλευση της 13 Δεκεμβρίου 1724, αναφέρεται ο παπά Τομάζος Μοστράτος και ο Παναγιώτης Μοστράτος
–1724. Σε πρακτικό εκλογής εκτιμητών του κοινού της Παροικιάς στις 13 Δεκεμβρίου 1724 κατά τη Γενική Συνέλευση μαρτυρείται ο χαρτοφύλακας Μοστράτος και ο παπά Θοδωρής Μοστράτος.
–1727. Ο ιερέας Μοστράτος Νικηφόρος αναφέρεται σε έγγραφο Ναούσης στις 15 Δεκεμβρίου 1727.
–1730. Πρακτικό εκλογής απεσταλμένου του κοινού της Παροικιάς στην Κωνσταντινούπολης στις 28 Ιανουαρίου 1730 μαρτυρείται ο χωροεπίσκοπος Μοστράτος.
–1730. Σε πρακτικό πωλήσεως του φόρου της δεκάτης του κοινού Παροικιάς κατά τη Γενική Συνέλευση, της 26 Ιουλίου 1730 μαρτυρείται ο παπά Ιωάννης χαρτοφύλαξ Μοστράτος και ο Παναγιώτης Μοστράτος.
–1730. Ο ιερέας Ανδρέας Μοστράτος αναφέρεται σε πωλητήριο Παροικιάς στις 6 Απριλίου 1730.
–1730. Στις 26 Ιουλίου 1730 αναφέρεται ο Χαρτοφύλαξ Ιωάννης Μοστράτος.
–1731. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 6 Δεκεμβρίου 1731, αναφέρεται ο χαρτοφύλαξ Μοστράτος και ο παπά Θεόδωρος Μοστράτος.
–1732. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 4 Ιανουαρίου 1732, αναφέρεται ο χαρτοφύλαξ Μοστράτος και ο Θοδωρής Μοστράτος.
–1732. Πρακτικό εξουσιοδοτήσεως απεσταλμένου του κοινού Παροικιάς, κατά τη Γενική Συνέλευση στις 17 Ιανουαρίου 1732 αναφέρεται ο χαρτοφύλαξ Μοστράτος.
–1733. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 4 Ιανουαρίου 1733, αναφέρεται ο χαρτοφύλαξ Μοστράτος και ο παπα Θοδωρής Μοστράτος.
–1733. Σε δημόσιο πλειστηριασμό του κοινού Παροικιάς στις 20 Ιουνίου 1733, αναφέρεται ο χαρτοφύλαξ Μοστράτος.
–1734. Διαθήκη Σακελλαρίου Βιτζαρά, Παροικιά, 4 Απρ. 1734: Του αδερφού του Γιαννάκη αφήνει την εκκλησία του Αγ. Γεωργίου με το περιβολάκι και το λιβάδι Βορνά, σύμπλιος Μάρκου Αξιώτη. «και εν πρώτοις μεν θέλει και ζητά να θαύγεται εις την εκκλησίαν Μέγα Ταξιάρχη γονικό ντος και αφήνει του εφημέριου της όμοιας εκκλησίας παπα-κύρ Ιωάννου Μοστράτου το ξώφορόν του τζοχίτικο μαύρο».
–1734. Απόφαση του κοινού της Παροικιάς για επαναπατρισμό συμπατριωτών τους (λόγω της βαριάς φορολογίας από τους Τούρκους, με το οποίο τους καλούσε να επιστρέψουν στο νησί τους, δίνοντας την υπόσχεση για μείωση των φόρων τους) στις 16 Σεπτεμβρίου 1734, υπογράφει ο χαρτοφύλαξ Μοστράτος και ο παπά Θοδωρής Μοστράτος.
–1734. Προικοσύμφωνο του Νικολού ιού του κυρ Μιχάλη Καμπούρη με την θυγατέρα του Γιώργη Βλασταρη ονόματι Μαρία στην Παροικιά στις 13 Νοεμβρίου 1734. Γονικό σπίτι εις τοποθεσίαν Χάλαρα σιμπλιον Μόσκου Αντώνη Λεκατη. Μαρτυρά ο Χαρτοφύλαξ Μοστράτος.
–1736. Πρόσκληση επαναπατρισμού κατοίκων Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση του κοινού Παροικιάς, της 24 Φεβρουαρίου 1736, υπογράφει και ο χαρτοφύλαξ Μοστράτος.
–1737. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς την 1η Μαρτίου 1737 αναφέρεται ο χαρτοφύλαξ Μοστράτος.
–1737. Ο ιερέας Θεόδωρος Μοστράτος αναφέρεται σε έγγραφο στις 31 Αυγούστου 1737.
–1738. Σε προικοσύμφωνο Παροικίας στις 18 Φεβρ. 1738. Ο Γιώργος Χιωτάκης με την θυγατέρα Πασκάλη Σάντου, ονόματι Ανεζίνα, αναφέρεται ο χαρτοφύλαξ Μοστράτος.
–1738. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς τον Μάρτιο του 1738 αναφέρεται ο χαρτοφύλαξ Μοστράτος.
–1738. Μαρτυρία υπερασπίσεως συμπατριώτη τους ιερέα Φραγκίσκου Νταβερόνα προς τον καπουδάν πασά (για αντίδραση στην συγκέντρωση της φορολογίας), κατά τη Γενική Συνέλευση από τα κοινά της Πάρου, της 16 Ιουλίου 1738, υπογράφει ο χαρτοφύλαξ Μοστράτος και ο παπά Νικηφόρος Μοστρατος και ο Γεώργιος Μοστράτος από τη Νάουσα της Πάρου.
–1739. Πρακτικό εκλογής κοινοτικών επιστατών του ναού της Εκατονταπυλιανής σε Γενική Συνέλευση του κοινού της Παροικιάς στις 10 Μαρτίου 1739 αναγράφεται ο χαρτοφύλαξ Μοστράτος.
–1739. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς στις 14 Απριλίου του 1739 αναφέρεται ο χαρτοφύλαξ Μοστράτος.
–1739. Παροικία 30 Αυγ. 1739, Θεοδωρής Μοστράτος. 
–1740. Σε προικοσύμφωνο Παροικίας στις 14 Ιουλίου 1740, του Αντώνη Γιακουμή Βιτζαρά με την θυγατέρα Δημητράκη Μαλακη ονόματι Ανούσα,αναφέρει ένα Αμπέλι εις την Άμπελο σιμπλιος παπά Ιωάννη Μοστράτου.
–1741. Για την εκλογή απεσταλμένων στην Κωνσταντινούπολη από τα κοινά της Παροικιάς στη Γενική συνέλευση το 1741 αναφέρεται ο χαρτοφύλαξ Παροικιάς Μοστράτος, ο παπά Νικηφόφος από την Νάουσα.
–1741. Εκλογή προβλεπτών υγειονομικών μέτρων από το κοινό Παροικιάς Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 2 Μαΐου 1741, υπογράφει ο Θοδωρής Μοστράτος και ο παπά Χουσής Μοστράτος.
–1741. Το 1741 αναφέρεται ο ιερέας Νικηφόρος Μοστράτος να υπογράφει το πρακτικό εκλογής ως απεσταλμένος του αμπάτε (καθολικός ηγούμενος) Βιτζαράς και του Νικολάου Μαυρογένη.
–1741. Τα κοινά της Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 20 Ιουλίου 1741, αποφασίζουν να συντάξουν γράμμα υπερασπίσεως του συμπατριώτη τους άρχοντα Νικόλαου Μαυρογένη, εναντίων των συκοφαντών κατοίκων της Νάξου, οι οποίοι τον κατηγορούν για συνεργασία με τους πειρατές, υπογράφει και ο παπά Χούσης Μοστράτος, ο Θοδωρής Μοστράτος και ο παπά Νικηφόρος Μοστράτος από τη Νάουσα.
–1742 Φεβρουάριος χαρτοφύλαξ Μοστράτος.
–1742. Στις 1η Μαρτίου 1742 αναφέρεται ο Ιερέας Χούσης Μοστράτος. Υπογράφει τρία πρακτικά της Παροικιάς.
–1743. Εκλογή κατά τη Γενική Συνέλευση «επιτρόπου και προβλέπτη» απεσταλμένου από τα κοινά της Πάρου, στις 20 Φεβρουαρίου 1743 αναφέρεται ο παπά Χούσης Μοστράτος και ο Θοδωρής Μοστράτος.
–1743. Ο ιερέας Νικηφόρος Μοστράτος αναφέρεται σε έγγραφο Ναούσης στις 28 Ιουλίου 1743.
–1744. Κατά τη Γενική Συνέλευση εκπροσώπων όλων των κοινών της Πάρου, της 6 Απριλίου 1744, αποφασίζουν να συντάξουν γράμμα υπερασπίσεως του συμπατριώτη τους δραγουμάνου Νικολάου Μαυρογένη, εναντίον των εις βάρος του συκοφαντιών μερικών συμπατριωτών τους, προς τις τουρκικές αρχές. υπογράφει και ο πρωτοπαπάς Ναούσης Πάρου Μοστράτος.
–1746. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς στις 22 Μαρτίου του 1746 αναφέρεται ο χαρτοφύλαξ Μοστράτος.
–1747. Στη διαθήκη του σακελίου Βιτζαρά ιερέως Κωνσταντίου στις 30 Μαρτίου 1747 αναφέρεται ο Χούσης Μοστράτος.
–1747. Σε πρακτικό εκλογής απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό της Παροικιάς σε Γενική Συνέλευση στις 26 Οκτωβρίου 1747 μαρτυρείται ο παπά Νίκηρος Μοστράτος.
–1748. Πρακτικό πωλήσεως των φόρων του κοινού της Παροικιάς κατά τη Γενική Συνέλευση, τη 1 Μαρτίου 1748, μαρτυρείται ο χαρτοφύλαξ Μοστράτος.
–1750. Σε Πρακτικό εκλογής απεσταλμένου των επτά κοινών της Πάρου (Παροικιάς, Νάουσας, Κεφάλου, Τζιπίδου, Λευκών, Μαρμάρων, Δραγουλάς) στην Κωνσταντινούπολη της 23 Αυγούστου 1750, μαρτυρείται ο χαρτοφύλαξ Παροικιάς Μοστράτος και ο πρωτοπαπάς Νάουσας Μοστράτος.
–1752. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Παροικιάς σε Γενική Συνέλευση στις 6 Σεπτεμβρίου 1752 μαρτυρείται ο  χαρτοφύλαξ Μοστράτος, ο παπά Χούσης Μοστράτος και ο Θοδωρής Μοστράτος.
–1752. Αγιογράφος στην εικόνα της Παναγίας στον ναό Συνάξεως της Θεοτόκου και Αγίου Ευσταθίου Μάρπησσας ο Ανδρέας Μοστράτος «Εν έτη 1752 εν μινή Δηκεμβρήου 4 και δια χηρός Ανδρέου Μοστράτου εκ νίσου Πάρου»
–1755. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 23 Αυγούστου 1755 μαρτυρείται ο Γιαννούλης Μοστράτος από την Παροικιά.
–1762. Ο αγιογράφος Ανδρέας Μοστράτος απο τη Νάουσα, στα 1762 ζωγράφισε τις δεσποτικές εικόνες του ναού της "Θεοσκέπαστης" που ιδρύθηκε το 1664, τον Εσταυρωμένο του τέμπλου της Παναγίας Καταπολιανής και εικόνες στο μοναστήρι της Χοζοβιώτησσας στην Αμοργό.
–1779. Μοστράτος Γεώργιος, αγιογράφος από τη Νάουσα αγιογραφεί το 1779 την εικόνα του Αγίου Χαραλάμπους στον ομόνυμο ναό στην Μάρπησσα.
–1780. Μοστράτος Γεώργιος, αγιογράφος από τη Νάουσα αγιογραφεί το 1780 την εικόνα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στο παρεκκλήσιο του Αγίου Χαραλάμπους στα Μάρμαρα.
–1780. Ο ιερέας Γεώργιος Μοστράτος, ένας από τους αξιολογότερους αγιογράφους της Τουρκοκρατίας, όπως και ο αδερφός του αγιογράφος Ανδρέας Μστράτος. Έχει λάβει τα οφφίκια (αξιώματα) του Χαρτοφύλακα (μετά το 1780) και του σακελλαρίου (μετά το 1792 ως το θάνατο του, τον Απρίλιο 1813) και έχει διατελέσει για αρκετά έτη καντζελλάριος (Γραμματέας) της Κοινότητας Νάουσας.
–1788. Ο αγιογράφος Ανδρέας Μοστράτος από τη Νάουσα, στα 1762 ζωγράφισε το 1788 τις εικόνες του ξυλόγλυπτου εικονοστασίου του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου Ναούσης που ανακαίνισε ο Γεώργιος Μοστράτος που ήταν και Χαρτοφύλαξ Ναούσης.
–1789. Στις 16 Ιουλίου 1789, ο Σακελλάριος, καντζελλάριος και αγιογράφος Γεώργιος Μοστράτος υπογράφει διαθήκη ως χαρτοφύλαξ.
–1792. Στις 26 Οκτωβρίου 1792, ο Σακελλάριος, καντζελλάριος και αγιογράφος Γεώργιος Μοστράτος υπογράφει έγγραφο.
–1798. Ο Σακελλάριος, καντζελλάριος, αγιογράφος Γεώργιος Μοστράτος υπογράφει πωλητήριο έγγραφο της Μαριώρας Ν. Μαυρογένους στη Νάουσα στις 15 Μαΐου 1798.
–1800. Πώληση χωραφιού. Πάρος εν τη Νάουσα 1800 Μαγίου 27. Την σήμερον διά του παρόντος μου δηλοποιώ εγώ ο υποκάτωθεν υπογεγραμμένος ότι πουλώ του ενδαισιμωτάτου αγίου σακελλαρίου Μοστράτου, ένα κομμάτι ξαμπέλισμα εις την Πηγάδα του Καγκιλιέρη πλησίον το αμπέλι του Αννακιού θυγατρός Γεωργίου Πρωτονεταρίου: διά γρόσια είκοσι: ήτοι: 20: καθώς το απόκοψιν ο Γιακουμάκης Βιτζαράς, τα οποία του τα εμλετρησεν εις χείρας σωστά και καλά μένοντας πληρωμένος και ευχαριστημένος και από την σήμερον του το απαραιτεί εις την εξουσίαν του να το κάνη ως θέλει και βούλεται ως ίδιος και καθολικός νοικοκύρης υποσχόμενος να το κουματιτέρη (;) εις παντοτεινό ποσέσιον και κόντρα του κάθε εναντίου: ο δε συγχύσας το παρόν να πέφτη είς … και κουντάνα της ευρισκομένης αυθεντίας, γρόσια πάλι είκοσι: και πάλιν το παρόν να έχη το κύρος και την ισχύν όθεν του δίνει την παρόν πουλησία βεβαιωμένη με την υπογραφήν μου εις ασφάλειαν. Φραντζέσκος Μαλατέστας βεβαιώνω το παρόν. Μανόλης Μαλατέστας γέγραφα το παρόν και μαρτυρώ.
–1802. Ο Σακελλάριος, καντζελλάριος, αγιογράφος Γεώργιος Μοστράτος υπογράφει πωλητήριο έγγραφο στη Νάουσα στις 13 Αυγούστου 1802.
–1804. Στις 26 Δεκεμβρίου 1804 αναφέρεται ο καντζελλάριο της Νάουσας ιερέας Γεώργιος Μοστράτος.
–1811. Το 1811 γεννιέται ο Μοστράτος Ιωάννης κτηματίας κάτοικος Νάουσας.
–1812. Στις 20 Αυγούστου 1812, ο Σακελλάριος, καντζελλάριος και αγιογράφος Γεώργιος Μοστράτος υπογράφει έγγραφο.
–1813. Το 1813 πεθένει ο αγιογράφος Μοστράτος Ανδρέας από τη Νάουσα.
–1813. Σακελλάριος Μοστράτος: Υπήρξε και καγκελλάριος (=γραμματέας της Κοινότητας) και αγιογράφος. Είναι ο Γεώργιος Μοστράτος, έργα εικόνες του οποίου σώζονται σε ναούς της Νάουσας. Πέθανε στη Νάουσα το 1813.
–1818. Κατάλογος με νέους κτηματίες της Παροικιάς 22 Μαίου 1818, "Μεταξωτούς σύμπλιος Φραγκίσκου Μοστράτου".
–1821. Νάουσα της Πάρου τη 3 Μαΐου 1821 του κοινού τούτου Καντζελάριου Ιωάννης Κορτιάνος γράψας τη θέληση των ανωτέρω για συνεργασία παρακινήσεως και εξόδων του Παναγιώτη Δ. Δημητρακόπουλου εις την Ύδρα, Μάρκος Μοστράτος κ.α.
–1821. Το 1821 γεννιέται ο Δημήτριος Μοστράτος κάτοικος Νάουσας κτηματίας.
–1825. Σκευοφύλαξ Νάουσας Αντώνης Μοστράτος. Γνωστός σε έγγραφο Νάουσας στις 11 Οκτωβρίου 1825.
–1827. Σε έγγραφο της 15 Απριλίου 1827 της Παροικιάς Πάρου μαρτυρείται ο Κωστάκης Μοστράτος.
–1827. Καταγραφή των (μερικών) χρεών των κοινοτήτων του κάθε Μέρους κοινού της Πάρου εις την Κωνσταντινούπολιν. 17 Απριλίου 1827.
Ομολογία Κωνσταντή Μοστράτου Κεφάλαιον γρ. 100.
–1829. Σε έγγραφο στις 30 Δεκεμβρίου 1829 Παροικιάς επί των χρεών εξεταστικής επιτροπής για λογαριασμός των Απεσταλμένων της Κωνσταντινούπολης το 1821 αναφέρεται ο Ιωάννης Μοστράτος (γρ. 700).
–1830. Στην Κωνσταντινούπολη, όπου ζούσαν πολλοί Παριανοί, έφθασαν τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο 1830 ο Αντώνιος Κ. Μοστράτος.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Αντώνης Μοστράτος από τη Νάουσα.
–1832. Σε έγγραφο της Παροικιάς 3 μαρτ. 1832 «η κ. Μαρούσα Σ. Ιωάννου Λούβαρη Ζακυνθινή πωλεί προς τον Μιχάλη Αντωνίου Μοστράτον εκ της κωμοπόλεως Λευκών το εκεί προικοδοτηθέν οσπίτιον με μισοσπίτιον και με αυλήν κείμενον εις την Αγία Τριάδα.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 30χρονος Γεώργιος Μοστράτος, ο 35χρονος ναυτικός Ιωάννης Α. Μοστράτος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 38χρονος κτηματίας Μοστράτος Αντώνιος, ο 43χρονος κτηματίας Γεώργιος Μοστράτος, ο 30χρονος ράπτης Ιωάννης Ν. Μοστράτος, ο 48χρονος γεωργός Μάρκος Μοστράτος, ο 43χρονος μεταπράτης Νικόλαος Μοστράτος και ο μεταπράτης Φραγκίσκος Ι. Μοστράτος 33 ετών.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 53χρονος γεωργός Ιωάννης Α. Μοστράτος, ο 35χρονος γεωργός Κυριάκος Ι. Μοστράτος, ο 43χρονος γεωργός Κωνσταντίνος Μοστράτος, ο 35χρονος γεωργός Μάρκος Αλέξ. Μοστράτος, ο 48χρονος βουτζάς Μάρκος Μοστράτος, ο 58χρονος γεωργός Μιχάλης Μοστράτος και ο 43χρονος γεωργός Μπονοφάτζος Μοστράτος.
–1872. Στις 21 Οκτωβρίου 1872 ο 25χρονος λεμβούχος από την Πάρο Νικόλαος Σφραΐδης [Σφροΐδης] του Γεωργίου και της Ελένης Μοστράτου, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 17χρονη από την Νάξο Ειρήνη Μπιτζιλέου [Βιτζιλαίου], του Κωνσταντίνου και της Ελένης.
–1874. Στις 18 Αυγούστου 1874 ο 22χρονος βυρσοδέψης από την Πάρο Αντώνης Χασούρης του Κωνσταντίνου και της Γιακουμίνας, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 17χρονη από την Πάρο Καλλιόπη Μοστράτου, του Γεωργίου και της Ελένης.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Υρίας του 1875, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 39χρονος Γιώργος Μοστράτος του Μπονοφάτσου, γεωργός, αλλά και ο Μοστράτος Κωνσταντίνος του Χρουσής 64 ετών γεωργός.
–1875. Το 1875 γεννιέται ο Μοστράτος Ιωάννης του Νικολάου, εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1952.
–1878. Στις 8 Ιανουαρίου 1878 ο 29χρονος έμπορος από την Πάρο Πέτρος Μοστράτος, του Αντωνίου και της Μαργαρίτας, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 18χρονη από την Σύρο Καλλιόπη Βουργαράκη, του Αντωνίου και της Μαριγώς.
–1879. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 62χρονος σιδηρουργός Ιωάννης Αν. Μοστράτος, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 16 Μαΐου 1879.
–1882. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 22χρονος εμπορικός υπάλληλος Γεώργιος Ι. Μοστράτος, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 15 Σεπτεμβρίου 1882.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μοστράτος Αντώνιος του Ιωάννη, 38 ετών μεταπράτης, κάτοικος Σύρου και ο Μοστράτος Κωνσταντίνος του Ιωάννη, 29 ετών, στρατιώτης, κάτοικος Αθήνας.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Μοστράτος Κωνσταντίνος του Ιωάννη, ετών 31, στρατιώτης απο τη Νάουσα, κάτοικος Αθήνας και Μοστράτος Αντώνιος του Ιωάννη, 40 ετών, μεταπράτης απο τη Νάουσα, κάτοικος Σύρου.
–1888. Το 1888 γεννιέται ο Μοστράτος Σπύρος του Στυλιανού φαροφύλαξ κάτοικος Παροικιάς.
–1888. Στις 14 Φεβρουαρίου 1888 ο 30χρονος τυπογράφος από την Πάρο Ιωάννης Μοστράτος του Φραντζέσκου και της Αικατερίνης Ζησιμοπούλου, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 20χρονη από την Αμοργό Αγγελική Συνοδινού, του Νικήτα και της Άννας.
–1896. Στις 1 Νοεμβρίου 1896 ο 36χρονος ξενοδόχος από την Πάρο Γεωργίου Μοστράτου του Ιωάννη και της Ιακωβίνας Μεταξά, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 26χρονη από την Σύρο Γαρουφαλιώ Λιάδη, του Σωτηρίου και της Ελένης Γεωργίου.
–1898. Σε Λογοδοσία του 1898, του Συνδέσμου των εν Λαυρίω, Αθήναις περιχώροις και Πειραιει ΠΑΡΙΩΝ, ο Αντιπρόεδρος Αλεξ. Μοστράτος.
–1898. Πίναξ του Συνδέσμου των εν Λαυρίω, Αθήναις περιχώροις και Πειραιει ΠΑΡΙΩΝ, εμφαίνων ονοματεπώνυμων μελών της Περιόδου 1ης Ιουνίου 1898 ο Μοστράτος Ν. Θεόδωρος.
–1908. Το 1908 γεννιέται ο Μοστράτος Γεώργιος του Ιωάννη μυλωθρός κάτοικος Παροικιάς.
–1909. Στις 25 Ιανουαρίου 1909 ο 30χρονος δικολάβος από την Πάρο Ευάγγελος Μοστράτος του Πέτρου και της Καλλιόπης Βούλγαρη [κάτοικοι Πάρου] παντρεύεται στην Ερμούπολη την 25χρονη από την Σύρο Δέσποινα Οικονόμου, του Παναγιώτη και της Μαρίας Ροδίτη.
–1910 Ευάγγελος Π. Μοστράτος, Νομικός στην Επιτροπή Εκατονταπυλιανής.
–1911. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 75χρονος ναυτικός Ιωάννης Ν. Μοστράτος, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 29 Ιανουαρίου 1911.
–1912. Το 1912 γεννιέται ο Μοστράτος Ζαννής του Νικολάου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1919. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 36χρονος ράπτης Κωνσταντίνος Ιω. Μοστράτος. Έδωσε όρκο στις 30 Ιανουαρίου 1919.
–1919. Το 1919 γεννιέται ο Μοστράτος Στυλιανός του Σπύρου ξυλουργός κάτοικος Παροικιάς.
–1925. Το 1925 γεννιέται ο Μοστράτος Φραγκίσκος του Σπύρου εργάτης κάτοικος Παροικιάς. Το 1948 διαγράφηκε από τους εκλογικούς καταλόγους Παροικιάς ως ανυπότακτος επιστράτευσης.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Κατακουζηνού Αικατερίνη, όνομα συζύγου Ιωάννης, όνομα πατρός Κωνσταντίνος Μοστράτος.

Μοσχονάς: Βλέπε Μοσκονάς. 
 
Μοσχονησιώτης: Βλέπε Χαρβαλιάς.

Μοσχούδης: Ίσως παραφθορά του Μοσχούτης
–1815. Στα δημοτολόγια Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο Μοσχούδης Ιωάννης 43χρονών.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 75χρονος έμπορος Ιωάννης Μοσχούδης.

Μοσχούτης: Ίσως ίδια οικογένεια με το Μοσχούδης.
–1953. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Μοσχούτη Ρούσσα το γένος Σ. Πατέλης, όνομα συζύγου Ιωάννης, κάτοικος Παροικιάς.

Μουδάκης:
–1946. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μουδάκης Δημήτριος του Γεωργίου καπνεργάτης κάτοικος Παροικιάς (γεν 1881).
–1949. Το 1949 απεβίωσε στην Παροικιά ο Μουδάκης Δημήτριος του Γωργίου καπνεργάτης.

Μουδάτζος: Βλέπε Μονδάνος.

Μουδάτσος: Βλέπε Μονδάνος.

Μουλάς: Ίσως παραφθορά του επωνύμου Μουρλάς. Αν δεν είναι παραφθορά τότε ίσως προέρχεται από το τουρκοπερσικό mulla που σημαίνει ο ιερωμένος μουσουλμάνος, ο μέγας αρχιδικαστής, ο διδάσκαλος.
–1950. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1950 είναι εγγεγραμμένη η Μουλά Αννούσα  όνομα συζύγου Γεώργιος, όνομα πατρός Δημήτριος Κωβαίος κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.

Μουντάνος: Βλέπε Μονδάνος.

Μουντάτσος: Βλέπε Μοάτσος.

Μουρλάς: Επώνυμο παρωνύμιο. Ίσως πρόσφυγας.
–1826. Στα δημοπολόγια Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 12χρονος Γεώργιος Μουρλάς.
–1828. Στα δημοτολόγια Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 12χρονος Μουρλάς Παναγής.
–1833. Σε κατάλογο της εν Παροίκια Ελληνοδιδακτικής Σχολής μαθητευόντων παιδιών στις 28 Απριλίου 1833 αναφέρεται ο  Μουρλάς …
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 33χρονος πλοίαρχος Γεώργιος Μουρλάς, ο 31χρονος κτίστης Ιωάννης Μουρλάς και ο 33χρονος γεωργός Παναγής Μουρλάς.
–1866. Το 1838 γεννιέται ο Κωνσταντίνος (Κωνσταντής) Ζησιμόπουλος του Μιχαήλ και της Καλλίτσας. Το 1866 νυμφεύεται την καλή του, Σμαράγδα, μια από τις κόρες του Γεώργιου Δημ. Μουρλά και της Αικατερίνης Σπυρ. Φωκιανού, με την οποία δημιούργησαν μια πολύκλαδη οικογένεια.
–1867. Το 1867 γεννιέται ο Μουρλάς Σπύρος του Γεωργίου κάτοικος Παροικιάς. Απεβίωσε το 1952.
–1885. Το 1885 γεννιέται ο Μουρλάς Γεώργιος του Νικολάου κάτοικος Παροικιάς.
–1888. Το 1888 γεννιέται ο Μουρλάς Νικόλαος του Πολυχρόνη έμπορος κάτοικος Παροικιάς.
–1890. Το 1890 γεννιέται ο Μουρλάς Αντώνιος του Δημητρίου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς. Διαγράφετε το 1949 από τον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς ως εγγραφέντας σε άλλη Κοινότητα.
–1892. Το 1892 γεννιέται ο Μουρλάς Ιωάννης του Μιχαήλ έμπορος κάτοικος Παροικιάς. Απεβίωσε το 1949.
–1895. Το 1895 γεννιέται ο Μουρλάς Κωνσταντίνος του Μιχαήλ ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1897. Το 1897 γεννιέται η Μουρλά Αικατερίνη του Παναγιώτη κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1903. Το 1903 γεννιέται ο Μουρλάς Παναγής του Μάρκου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1903. Το 1903 γεννιέται ο Μουρλάς Γεώργιος του Σπύρου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1904. Το 1904 γεννιέται ο Μουρλάς Ιωάννης του Μάρκου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1912. Το 1912 γεννιέται ο Μουρλάς Εμμανουήλ του Μάρκου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1914. Στις 21 Απριλίου 1914 ο 28χρονος ναυτικός από την Πάρο Δημήτριος Αργυρόπουλος του Κωνσταντίνου [παντοπώλης] και της Μαρίνας Μουρλά [κάτοικοι Πάρου] παντρεύεται στην Ερμούπολη την 27χρονη από την Πάρο Μαρία Περιπάνου, του Δημητρίου, και της Μανδαλενας Στέλλα [κάτοικοι Πάρου].
–1917. Το 1917 γεννιέται ο Μουρλάς Πολυχρόνης του Νικολάου έμπορος κάτοικος Παροικιάς.
–1922. Το 1922 γεννιέται ο Μουρλάς Νικόλαος του Γεωργίου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1925. Το 1925 γεννιέται ο Μουρλάς Κωνσταντίνος του Ιωάννη εθελοντής κάτοικος Παροικιάς.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Μουρλάς Φραγκίσκος του Ιωάννη ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1930. Το 1930 γεννιέται η Μουρλά Άννα συζ. Παναγιώτης κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1930. Το 1930 γεννιέται ο Μουρλάς Νικόλαος του Ιωάννη κάτοικος της Κοιν. Παροικιάς.
–1932. Το 1932 γεννιέται ο Μουρλάς Πολυχρόνης του Ιωάννη ιδ. υπάλληλος κάτοικος της Κοιν. Παροικιάς.
–1942. Ήρωας λόγω της συμμετοχής του στην Αντίσταση της Αντιπάρου το 1942 ο Πολυχρόνης Ν. Μουρλάς του οποίου τα ίχνη χάθηκαν.
–1950. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1950 είναι εγγεγραμμένη η Μουρλά Ευαγγελία (γεν. 1918), όνομα συζύγου Πολυχρόνης, όνομα πατρός Ι. Τσαντάνης.
–1950. Σε φωτογραφεία στα τέλη του 1950 διακρίνεται η Κατερίνα Μουρλά – Καλακώνα.
–1950. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1950 είναι εγγεγραμμένη η Μουρλά Μοσχούλα  όνομα συζύγου Γεώργιος, όνομα πατρός Δημήτριος Μυλωνάς κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1959. Σε γιορτή της αναλήψεως το 1959 στον Άγιο Φωκά διακρίνεται ο Γιαννάκος και Κώστας Μουρλάς.
–1967. Σε γυμναστικές επιδείξεις το δημοτικού σχολείου Παροικιάς το 1967, διακρίνεται ο Γιώργος Μουρλάς.

Μουρογιάννης: καταγωγή από το Ελληνόκαστρο Ν. Τρικάλων Θεσσαλίας έτος 1980.

Μουσκούτης:
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Ιωάννης Μουσκούτης.

Μουσούρης:
–1716. Σε πρακτικό εκλογής νοταρίου – καγκελαρίου από το κοινό της Παροικιάς στη Γενική Συνέλευση της 14 Ιανουαρίου 1716, μαρτυρείται ο παπά Αντώνης Μουσούρης.
–1716. Σε κληρονομικό δικαίωμα των συζύγων αναφέρεται στις 24 Ιανουαρίου 1716 ο μάρτυρας παπά Αντώνης Μουσούρης.
–1723. Σε πρακτικό εκλογής εκτιμητών του κοινού της Παροικιάς στις 30 Ιανουαρίου 1723 κατά τη Γενική Συνέλευση μαρτυρείται ο παπά Αντώνης και ο Γιακουμάκης Μουσούρης.
–1724. Σε πρακτικό εκλογής εκτιμητών του κοινού της Παροικιάς στις 13 Δεκεμβρίου 1724 κατά τη Γενική Συνέλευση μαρτυρείται ο παπά Αντώνης Μουσούρης
–1730. Πρακτικό εκλογής απεσταλμένου του κοινού της Παροικιάς στην Κωνσταντινούπολης στις 28 Ιανουαρίου 1730 μαρτυρείται ο παπά Αντώνης Μουσούρης
–1732. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 4 Ιανουαρίου 1732, αναφέρεται ο παπά Αντώνιος Μουσούρης.
–1732. Πρακτικό εξουσιοδοτήσεως απεσταλμένου του κοινού Παροικιάς, κατά τη Γενική Συνέλευση στις 17 Ιανουαρίου 1732 αναφέρεται ο παπά Αντώνης Μουσούρης.
–1733. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 4 Ιανουαρίου 1733, αναφέρεται ο παπα Αντώνης Μουσούρης.
–1734. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 18 Ιανουαρίου 1734, αναφέρεται ο παπα Αντώνης Μουσούρης.
–1736. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 22 Ιανουαρίου 1736, αναφέρεται ο παπα Αντώνης Μουσούρης.
–1737. Προικοσύμφωνο του μαστρο Τζουάνε Βασιλάκη με την Ζαμπέτα θυγατήρ παπά Αντώνη Μουσούρη στην Παροικιά στις 3 Φεβρουαρίου 1737.
–1738. Μαρτυρία υπερασπίσεως συμπατριώτη τους ιερέα Φραγκίσκου Νταβερόνα προς τον καπουδάν πασά (για αντίδραση στην συγκέντρωση της φορολογίας), κατά τη Γενική Συνέλευση από τα κοινά της Πάρου, της 16 Ιουλίου 1738, υπογράφει ο παπά Αντώνης Μουσούρης.
–1740. Σε προικοσύμφωνο Παροικίας στις 14 Ιουλίου 1740, του Αντώνη Γιακουμή Βιτζαρά με την θυγατέρα Δημητράκη Μαλακη ονόματι Ανούσα, αναφέρεται ο Γιακουμάκης Μουσούρης.
–1741. Εκλογή προβλεπτών υγειονομικών μέτρων από το κοινό Παροικιάς Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 2 Μαΐου 1741, υπογράφει και ο παπά Αντώνης Μουσούρης.
–1742. Στις 16 Φεβρουαρίου 1742 ο παπα Αντώνης Μουσούρης υπογράφει έγγραφο των ιερέων της Παροικιάς.
–1746. Απόφαση του κοινού της Παροικιάς στις 8 Μαρτίου 1746, για μετάκληση ξένων στο νησί, εξουσιοδοτούν τον καραβοκύρη Ιωάννη Λαγγούση να προσκαλέσει όσους κατοίκους άλλων μερών της Ελλάδας θα ήθελαν να εγκατασταθούν οικογενειακώς στο νησί τους. Σε όσους δέχονταν υποσχόντουσαν μειωμένη φορολογία και άλλες διευκολύνσεις, όπως κατοικίες, χωράφια κ.α., υπογράφει και ο παπά Μουσούρης.
–1748. Πρακτικό πωλήσεως των φόρων του κοινού της Παροικιάς κατά τη Γενική Συνέλευση, τη 1 Μαρτίου 1748, μαρτυρείται ο παπά Αντώνης Μουσούρης.
–1824. Σε έγγραφο στις 21 Σεπτεμβρίου 1824 αναφέρεται ο Επίτροπος της Εκατονταπυλιανής Αντώνιος Μουσούρης.
–1826. Ο Επίτροπος της Εκατονταπυλιανής Αντώνιος Μουσούρης στις 4 Μαρτίου 1826 υπογράφει γράμμα στην Παροικιά.
–1829. Σε πληρεξούσιο του 1829 αναφέρεται ο Αντώνιος Μουσούρης.
–1831. Ο παπα Αντώνιος Μουσούρης παντρεύει την κόρη του Ειρηνιώ σε προικοσύμφωνο στις 20 Απριλίου 1831.

Μουστάκας:
–1918. Το 1918 γεννιέται η Μουστάκα Χαριτωμένη κάτοικος Κοιν. Παροικιάς. Εγγεγραμμένη στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1952.

Μπαζέλιος:
–1731. Περιοχή Μαραθίου σε έγγραφο στις 19 Απρ. 1731 «αλλαξιά Μπαζελίου και ηγούμενου Αγίου Μηνά εις το Λιβαδάκι Αγία Βαρβάρα».

Μπαζέος - Μπαζέγιος: Βλέπε Βαζαίος, Βαζέος.

Μπαϊλάκης: Το επώνυμο γνωστό στην Κρήτη με τους τύπους Βαϊλάκης, Βαϊλακάκης, Μπαϊλακάλης, όπως σημειώνει ο καθηγητής Νίκος Αλιπράντης. Υποκοριστικό του Μπάϊλας, επώνυμο σήμερα στη Σαντορίνη και Σύρο. Η προέλευση του επωνύμου από το βενετικό αξίωμα του βαΐλου (
bailo, balio) και βαΐουλου. Ο βάϊλος ήταν τίτλος του διπλωματικού αντιπροσώπου της Βενετίας στην Κωνσταντινούπολη αλλά και του αντιπροσώπου της Βενετίας με διοικητική πληρεξουσιότητα στους κατά τόπους ηγεμόνες.
–1730. Στις 18 Μαρτίου 1730 μνημονεύεται σε έγγραφο Ναούσης ο «ιερομόναχος Παρθένιος Μπαϊλάκης και καθηγούμενος της σεβασμίας μονής του πανευφήμου και πρωτοκλήτου των Αποστόλων Ανδρέου».
–1733. Σε έγγραφο Ναούσης το 1733 υπογράφει ο Παρθένιος Μπαϊλάκης, ιερομόναχος και καθηγούμενος του Αγίου Ανδρέα.
–1754. Το 1754 αναφέρεται ο Ιερομόναχος Παρθένιος Μπαϊλάκης στον Αγ. Ανδρέα.

Μπακαμίδης:
–1965 Μπακαμίδης …, Ειρηνοδίκης Πάρτου.
–1969. Σε σχολική παρέλαση στις 28 Οκτωβρίου 1969, διακρίνεται ο μαθητής Στέλιος Μπακαμίδης.

Μπακιρτζόγλου: πρόσφυγας της Μ. Ασίας,
–1846. Έγγραφο του 1846.

Μπαλαλής:
–1875. Το 1875 γεννιέται ο Μπαλαλής Κωνσταντίνος του Γεωργίου ναυτικός κάτοικος κοιν. Παροικιάς.
–1923. Το 1923 γεννιέται ο Μπαλαλής Γεώργιος του Κωνσταντίνου ναυτικός κάτοικος κοιν. Παροικιάς.
–1953. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένοι οι Μπαλαλής Γεώργιος του Κωνσταντίνου και ο Μπαλαλής Κωνσταντίνος του γεωργίου ναυτικοί κάτοικος κοιν. Παροικιάς.
–1953. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Μπαλαλή Ειρήνη το γένος Ιωάννης Κανενούνης, όνομα συζύγου Κωνσταντίνος κάτοικος Παροικιάς.

Μπάλιος: Από το βενετσιάνικο αξίωμα Bailo, Balio (τίτλος του διπλωματικού αντιπροσώπου της Βενετίας). Ολα αυτά τα ονόματα, που προέρχονται από αξιώματα (Μπαλής/Μπάλιος, Καστελλάνος,Νοτάρος/Νουδάρος, Καπετανιος κ.ά.) έχουν δοθεί σε πολλά και διαφορετικά πρόσωπα, άσχετα μεταξύ τους, στη διάρκεια των αιώνων. Η καταγωγή των Μπάλιων της Πάρου είναι από το Αϊβαλή και εμφανίζονται στην Νάουσα την δεκαετία του 1840 όταν, 2 αδέλφια για να σώσουν την αδελφή τους από κάποιον τούρκο, έφυγαν και έφτασαν στην περιοχή της Νάουσας. Οι ντόπιοι τους φώναζαν με παρατσούκλι Αϊβαλιώτες, μετά έγινε Μπαλιώτες και κατέληξε Μπάλιος. Το κανονικό τους επίθετο ήταν λέει Τζεβαδες. Υπάρχει όμως και η εκδοχή ότι η συγκεκριμένη οικογένεια είναι δυτική και την συναντάμε στη Νάξο από το τον 16ο αιώνα ως Balio. Αν αυτό συνδυαστεί ότι οι περιοχές της Φώκαιας (Αϊβαλή) ήταν Γενοβέζικες αποικίες τον 12ο αιώνα ίσως έτσι συνδυάζονται οι δυο πηγές μας. Ο Κεφαλληνιάδης και ο Slot γράφους: Αι εξής απλαί καθολικαί οικογένειας, καταγόμενοι εκ διαφόρων μερών της Δυτικής Ευρώπης όπως ο Βάλιος. Στην Μάλτα ο κλάδος των Μπάλιων μαρτυρείται από το 1531 (Angela Baglio, married 1531 to Dr Pietro Cassar JUD).
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (συμπεριλαμβάνεται και ο Κώστος), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 38χρονος εργάτης Ζαχαρίας Μ. Μπάλιος, ο 40χρονος γεωργός Γεώργιος Μπάλιος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Κώστου του 1847 υπάρχει εγγεγραμμένος ο 38χρονος εργάτης Ζαχαρίας Μ. Μπάλιος και ο 40χρονος γεωργός Γεώργιος Μπάλιος.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο του Κώστου του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μπάλιος Θεμιστοκλή του Γεωργίου, μανάβης, κάτοικος Σύρου, ο Μπάλιος Ιωάννης του Γεωργίου, 46 ετών, λιθοτόμος και ο Μπάλιος Νικόλαος του Ζαχαρία, 36 ετών, γεωργός.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μπάλιος Ζαχαρίας του Μιχαήλ, 74 ετών, γεωργός.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Μπάλιος Θεμιστοκλής του Γεωργίου, ετών 44, μάνάβης απο τον Κώστο, κάτοικος Σύρου, Μπάλιος Ιωάννης του Γεωργίου, 48 ετών, λιθοτόμος απο τον Κώστο και Μπάλιος Νικόλαος του Ζαχαρία, 38 ετών, γεωργός απο τον Κώστο.
–1919. Το 1919 γεννιέται ο Μπάλιος Νικόλαος του Ζαχαρία γεωργός κάτοικος κοιν. Κώστου.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Μπάλιος Μιχαήλ του Ζαχαρία γεωργός, κάτοικος Δήμου Μαρπήσσης.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Μπάλιος Αντώνιος του Σταύρου κάτοικος κοιν. Κώστου.
–1929. Το 1929 γεννιέται ο Μπάλιος Αντώνιος του Ζαχαρία.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 27χρονος κάτοικος Νάουσας, Μπάλιος Γεώργιος του Ιωάννης, εργάτης και ο 23χρονος γεωργός Μπάλιος Νικόλαος του Ιωάννη.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Μάρπησσας στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μπάλιος Ζαχαρίας του Μιχαήλ, 55 ετών κτηματίας και ο Μπάλιος Σταύρος του Μιχαήλ 45 ετών κτηματίας.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Πούλιου Μαρίνα, όνομα συζύγου Δημήτριος, όνομα πατρός Μπάλιος Ιωάννης.

Μπάλπης: Βλέπε Βάλβης

Μπάμπος:
–1778. Σε έγγραφο Σικίνου στις 29 Μαρτίου 1778 «Δια της παρούσης ομολογίας και καθολικής αποδείξεως λέγει και ομολογά ο μαστραντώνης Μπάμπος όσο του έλαβα δια χρείαν του γρόσια εικοσιτέσσερα, νούμερο 24, εκ χειρός του σιόρ Γεωργάκη Βενιέρη προς τα δέκα … του καθέκαστον χρόνου κατά τη συμφωνία τους και δια βεβαίωσιν της αληθείας έγινε η απρούσα ομολογία και εδόθη είς χείρας του άνωθεν σιόρ Γεωργάκη, υπογεγραμμένη και με αξιοπίστους μάρτυρας. Χατζή Ιωάννης Παπαδόπουλος μάρτυς, Κωνσταντίνος Καλονάς με θέλημα του άνωθεν έγραψα και μαρτυρώ.

Μπανάς: Βλέπε Πανάς

Μπάος ή Βάος ή Πάος: Ενετικής καταγωγής. Συναντάται εκτος από την Πάρο, σε Σίφνο και Μήλο. Κλάδος της Πάρου με καταγωγή από τη Σίφνο.
–1756. Σε πωλητήριο έγγραφο Αντιπάρου του 1756 που αφορά στην πώληση της νησίδας Φυρρά, στους Πέτρο Μαυρογένη και Τζώρτζη Μπάο υπογράφει ο «σακελάριος Καρτόρος βεβεοί».
–1767. Σε μαρμάρινο άμβονα της Ι. Μονής Αγίας Κυριακής Λευκών είναι γραμμένη η χρονολογία κατασκευής του στις 2 Ιουλίου 1767 με έξοδα του Κωνσταντίνου Μπάου.
–1783. Μπάος ή Βάος Αντώνιος Τόπος γέννησης Πάρος 1783.
–1816. Το 1816 γεννήθηκε η Ερατώ Ι. Μπάου μετέπειτα νύφη της οικ. Κρίσπη.
–1820. Πρωτέκδρικος Νικόλαος Μπάος, στις 15 Μαρτίου 1820, ιερεύς στον Άγιο Μηνά.
–1820. Λογαριασμός των Απεσταλμένων της Κωνσταντινούπολης το 1821 έτος, υπόμεν το μέρος της κοινοτήτος Πάρου ο Μιχαήλ Τσιγώνιας, από δε το μέρος του ποτέ Πέτρου Μάτσα Μαυρογένους, ενοικιάζου των Σουλτανικών προσόδων και πολιτικών δικαιωμάτων της Νήσου μας, ως το συμφωνητικόν, αυτού του Ενοικιου του και Κοινότητος Γεγραμμένον τη 3: Δεκεμβρίου 1820 και καταχωρημένον εις τον Κώδηκα της κοινότητος, τον Ιωάννη Κορτιάνον, οίτινες απεσταλμένοι Τσιγώνιας και Κορτιάνος εξάλθησαν εξή να αγοράσουν αυτάς τας προσόδους, ετεί λογαριασμόν του ρηθατος; Ενοικιαζου.
Ομολογία Κωνσταντίνου Μπάου Κεφάλαιον γρ. 400.
–1821. O ιερέας Εμμανουήλ Μπάος ήταν μέλος μιας από τις εγκριτότερες και αρχοντικότερες οικογένειες της Πάρου. Υπήρξε δε και αγωνιστής του 1821. -*4 Το διώροφο αρχοντικό του Μάρκου Μάτζα Μαυρογένη, με τους στρογγυλούς ημικιονίσκους στην είσοδο και μεταλλαγμένη την όψη, με τους μεγάλους χώρους του 18ου αιών, που ζούσε με την πολυμελή οικογένειά του και τη μητέρα του Μαργαρίτα Μαρκοπολίτη (ενταφιασμένη στο προαύλιο της Εκατοταπυλιανής) και που υποδέχθηκε το 1828 το νέο τότε Δημοσιογράφο Νικόλαο Δραγούμη, βρίσκεται στο κέντρο της αγοράς της Παροικίας, απέναντι από τη δεύτερη βρύση του Νικ. Μαυρογένη. Η ελαιοπροσωπογραφίατου Μ.Μ.Μ. με βυσσινί επίσημο φέσι και πράσινο αντερί, βρίσκεται στη Σάλατης εγγονής του Φοινικώς Π. Μπάου-Μαυρογένη, στο παραλιακό μεγάλο διώροφο αρχοντικό της, όπου βρίσκεται και η αντίστοιχη του Ηγεμόνος Νικολάου Μαυρογένη, με την αυλή του στο Βουκουρέστι.
–1821. Καταγραφή των κοινών χρεών της Νήσου Πάρου εγείνον εις Κωνσταντινούπολιν εις εκφόρους αποστολάς κατά το τελευτάτον _ καταχωρημένον εις τον κοινόν Κώδημα καθού είς του τελευταίου χρόνου απεσταλμένων. Μ. Τσιγώνια, και Ιω. Κορτιάνου λογαριασμούς, τα οποία μένουν ενεξόφλητα τα κεφάλαια ομολογιών οι δε τόκοι αυτών είναι πληρωμένοι μέχρι του χιλιοστού οκτακοσιοστού έτους.
Ομολογία Πετράκη Πάου από την Σίφνο γρ. 5000, του Κωστάκη Μπάου γρ. 1000 και ο Κωνσταντίνος Μπάος 2400 γρ.
–1823. Σε έγγραφο του χωριού Κεφάλου (Μάρμαρα) στις 20 Οκτωβρίου 1823 προς τον υπουργό της θρησκείας σχετικά με τον Άγιο Αντώνιο «Ελάβομεν την διαταγήν του Ιερού Υπουργείου της θρησκείας διορίζουσαν τον Κύριον Στέφανον Μαυρογένην προστάτην του μεγάλου Αντωνίου και τον κύριον Αθανάσιον Ιεροκήρυκα, ηγούμενον τούτου διά να συνάγουσιν όλα τα εισοδήματα και να υποσυρθή εις τα ίδια ο σκευοφύλαξ των χωριών Κεφάλου όστις πρότερον εδιωρίσθη ηγούμενος τούτου παρά του αυτού Ιερού υπουργείου βλέπομεν ότι το υπουργείον της θρησκείας ενασχολούμενον εις αναγκαιοτέρας υποθέσεις δεν δύναται να εξετάση ακριβώς την αλήθειαν. Η Κυρία Μαδώ του Μαυρογένη διά αναφοράς της ηπάτησε το υπουργείον τούτο λέγουσα ότι είναι κτήμα πατρικόν της εις τα συγκίλια τούτου με το από ΄κτήμα πατρικόν της είς της κοινότητος τούτο το μοναστήριον πρό χρόνων το εκαταξουσίαζεν δυναστικώς η Δόμνα του Μαυρογένους, ως εκ τούτου εφαντάζετο η απόγονος της ότι είναι κτήμα πατρικόν των ημείς λοιπόν, σεβασμιώτατε, δεν ημπορούμεν να αποχωρίσωμεν το δίκαιον της κοινότητος αλλά θέλουμεν να δικαιολογηθούμεν προς το Ιερόν τούτο υπουργείον καθώς και ο ίδιος παραστάτης μας θέλει σας πληροφορήσει όλην την αλήθειαν δια να μην απατάται και διατάττει τοιαύτας επιταγάς παρακαλούμεν λοιπόν να μη νομίσητε τούτο μας το φέρσιμον απείθειαν προς την σεβαστήν διοίκησιν μένομεν με όλον το σέβας. Τη 20 Οκτωβρίου 1823 των χωρίων Κεφάλου. Υπογράφουν οι: πρωτέγδικος Παροικίας Μπάος, Μιχαλής Φιλίνης κ.α.
–1828. Ιερέας Εμμανουήλ Μπάος, έλαβε μέρος στην εκστρατεία της Χίου το 1828 υπό τον Φαβιέρο, όπου και τραυματίστηκε σοβαρά και αφού πεδεύτικε για 5 χρονια
–1830. Ο ιερέας Εμμανουήλ Μπάος απεβίωσε στο 1830 αφίνοντας ορφανή την πολύτεκνη οικογένειά του με τέσσερα ανήλικα παιδιά και την πρεσβυτέρα Καλίτσα, όπου αναγκάστηκε να φύγει από την Πάρο.
–1841. Υπότροφος στο Γυμνάσιο Αθηνών το 1841-1845 ο πάριος Αντώνιος Εμμ. Μπάος.
–1844. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1844 είναι εγγεγραμμένος ο Μπάος Γ. Πέτρος 30 ετών εργάτης και ο Πάος Γεώργιος 60 ετών σκυτοτόμος.. 
–1860. Δήμαρχος Πάρου το 1860 ο Πέτρος Κ. Μπάος.
–1888. Το 1888 πεθαίνει η Ερατώ Ι. Μπάου – Κρίσπη και ενταφιάζεται στον οικογενειακό κοιμητήριο των Κρίσπη στα λιβάδια Παροικάς (Ι. Ναός Αγίου Γεωργίου).
–1906. Μπάος Δήμαρχος Παρίων το 1906.

Μπαρμπαρήγος: Βλέπε Μπαρμπαρίγος

Μπαρμπαρής ή Μπάρμπαρης ή Βαρβαρής: Το επίθετο προήρθε από την Μπαρμπαριά (Β. Αφρική). Οι Αλγερινοί πειρατές ήταν από τους πιο σκληρούς στην Μεσόγειο. Κάνανε δουλεμπόριο με σκλάβους από τα γνωστά δουλοπάζαρα της εποχής στην Μπαρμπαριά που εικάζεται ότι είναι η ρίζα του επιθέτου. Μια άλλη εκδοχή είναι ότι αυτό το επίθετο είναι Ενετικής προέλευσης από την λέξη
Barba-ae που σημαίνει γενειάδα. 
–1504. Η πρώτη γραπτή αναφορά που έχει διασωθεί για το επώνυμο είναι το έτος 1504.
–1634. Σε έγγραφο Πάτμου του 1637, που αφορά στη Μονή Ξεχωριανής Μάρπησσας.
–1672. Σε αίτημα των παριανών προς τον προϊστάμενο της γαλλικής επαρχίας Πατέρα της Καθολικής Εκκλησίας  Jacques Dinet για να ζητήσουν πατέρες της καθολικής εκκλησίας να έρθουν στην Πάρο. «Ταπεινοπρεπώς παρακαλούμεν την πανοσιώτη σας, ωσάν προηγούμενος οικουμενικός και πατριάρχης της αγίας και υπέρ ενδόξου συντροφιάς υου ιησού να συγκλύνη εις το να μας έλθουν ωδε εις τον τόπον μας πατέρες δια να κατοικήσουν εδώ έως εις τα άλλα νησιά δια να ημπορέσωμεν και ημείς να λάβωμεν εκείνη την βοήθειαν και ωφέλειαν της ψυχής μας μαζί κα την επιστήμην δια τους μεταγεναστέρους μας, επειδή ξεύρωμεν καλότατα ότι πως η πανοσιώτησας και η τρισκία της όλα ο σκοπός και ο πόθος αλλο δεν είναι εις όλα τα πάντα μόνον να γυρέψετε την μεγαλύτερην δόξα του Θεού και της σωτηρίας των ψυχών εις κάθε τόπον όπου ευρίσκονται…»
Πάρος: εν έτι σωτήριω 1672 εν μήνι μαίω (29) εις το παλαιόν: + Ταπεινός Μητροπολίτης Παροναξίας Μελέτιος.
Το πιο πάνω αίτημα υπογράφουν χριστιανοί, καθολικοί και ορθόδοξοι, κατοίκων της Νάουσας μεταξύ άλλων και ο Ιωάννης Μπαρμπαρής.
–1724. Απόφαση του κοινού της Παροικιάς για την διατίμηση των προϊόντων και την απογραφή της κτηματικής περιουσίας όλων των κατοίκων. Κατά τη Γενική Συνέλευση της 13 Δεκεμβρίου 1724, αναφέρεται ο Γεώργης Μπάρμπαρης.
–1733. Σε κληρονομικό δικαίωμα των συζύγων αναφέρεται στις 21 Ιανουαρίου 1733 σε προικοσύμφωνο του Στεφανή Σκλαβόπουλου, η Ειρήνη γυνή του Γιώργη Μπαρμπαρή στο Κάστρο Παροικιάς.
–1737. Δωρεά μεταξύ συζύγων στις 30 Μαρτίου 1737. Παράδοση έκανε ο Γιώργης Μπαρμπαρής του προγόνου του Αντζολου Εληνιώτη εις το σπίτι αγορά του από τον Μιχελάκη Νταμέτζο.
–1738. Σε προικοσύμφωνο Παροικίας στις 18 Φεβρ. 1738. Ο Γιώργος Χιωτάκης με την θυγατέρα Πασκάλη Σάντου, ονόματι Ανεζίνα, αναφέρεται ο Μανώλης Γιώργη Μπαρμπαρής. 
–1743. Καταγραφή [Παροικιά, 9 Αυγ. 1743] της περιουσίας της Ευαγγελίστριας, κτήματα τους γειτονεύουν με τα κτήματα της Ευαγγελίστριας, χωράφι Παλαιοκκλησία σύμπλεον Γεώργης Μπαρμπαρής.
–1823. Ποικοσύμφωνο του Δημητρίου Γεωργίου Μπαρμπαρή και της συζύγου του Αργυρής, Παροικιά 8 Νοεμβρίου 1823.
–1826. «Επαρρησιάσθη προσωπικώς εις την δημοσίαν Νοταρίαν ο υπογεγραμμένος κύριος Αλεξανδράκης Δημητρίου Καμπάνης και ομολογεί ότι ιδίαν αυτού βουλήν και αυτοθέλητον γνώμην πωλεί προς τον κύριον Κοσμάν Λιβαδινόπουλον ένα έξαμπέλισμα, έχει γονικόν του εν τη τοποθεσία Σαρακήνικον με τον νερόν έχει μέσα σύμπλιος Ελευθεράκης Χαμάρτος και Ιωάννης Μπαρμαρής διά γρόσια εξακόσια πενήντα πέντε, νούμερο 655, ως επερίσσευσεν την τιμήν του αυτού ο ίδιος αγοραστής εις το Κοινόν δημόσιον, όθεν από την σήμερον το και εξαμπέλισμα με το νερόν (το οποίον νερόν θέλει εξακολουθεί ως το πάλαι) μένει ελεύθερα εις την εξουσίαν και κυριότητα του ειρημένου αγοραστού να το κάμη ως θέλει και βούλεται τόσον ο ίδιος καθώς και οι κληρονόμοι του ως καλώς πωλημένων και καλώς διά δημοπρασίας αγορασμένων, υποσχόμενος ο πωλητής  να διαφεντεύη τον αγοραστή από κάθε εναντιότητα ως έλαβεν την τιμήν του αυτού εξαμπελισμάτου μέχρι και του οβολού εις ένδειξιν δε εγένετο το παρόν πωλητήριον γράμμα εκ της δημοσίας Νοταρίας βεβαιωμένον τη ιδία υπογραφή του πωλητού και εδόθη προς τον αγοραστήν φυλάττοντας αντίγραφον εις τον Κώδικα της Νοταρίας, υπ’αριθ.34. τη 3 Ιουλίου 1826, Παροικία Πάρου. Αλέξανδρος Καμπάνης βεβαιώνω το παρόν. Φραγκίσκος Αλεξάνδρου Καμπάνης βεβαιώνω. Γεώργιος Βιτζαράς.
–1827. Σε έγγραφο της 15 Απριλίου 1827 της Παροικιάς Πάρου μαρτυρείται ο Ιωάννης Μπαρμπαρής.
–1827. Καταγραφή των (μερικών) χρεών των κοινοτήτων του κάθε Μέρους κοινού της Πάρου εις την Κωνσταντινούπολιν. 17 Απριλίου 1827.
Ομολογία Ιωάννου Μπαρμπαρή Κεφάλαιον γρ. 100.
–1828. Παρουσιασθέντες εις την δημόσιον ταύτην νοταρίαν οι υπογεγραμμένοι ο τε ευγενέστατος κύριος Ελευθέριος Χαμάρτος και η Αγγετέτα πρώτη σύζυγος του αποθανόντος Ιωάννη Πέτρου Μπαρμπαρή ως επίτροπος των παιδίων της, παρέστησεν έμπροσθεν των υπογεγραμμένων μαρτύρων, ότι συμφωνήσαντες εν τω μεταξύ οικειοθελώς και με γνώμην απαραβίαστον κάμνουσι την παρούσαν ανταλλαγήν ως ακολούθως:
Αον: Η κυρία Αγγελέτα δίδει αναποσπάστως προς τον κύριον Χαμάρτο την τοποθεσίαν όλην του Αλωνιού τοιχογυρισμένην οπού είχεν ηγοράσμένην προ χρόνων ο άνδρας της Γιάννης παρά του κ. Αλεξανδράκη Δημ. Καμπάνη εις τοποθεσίαν Σαρακήνικον έως εις τα Παλιά Θεμέλια με το αλώνι, κατοικιές, φούρνον, προστιγάδια και οσπιτάκια καθώς ευρίσκονται εις την αυτήν τοποθεσίαν την σήμερον πλησίον ο ίδιος Χαμάρτος εκ πλαγίου και άνωθεν.
Βον: Ο κύριος Χαμάρτος δίδει προς αυτήν ανταλλακτικών εν χωράφι, έχει ηγορασμένον παρά του ποτέ Ιωάννου Οικοκυράς εις τοποθεσίαν Βουνόν, πλησίον η ιδία Αγγελέτα και ο ίδιος Χαμάρτος, η μέν ανωθεν, ο δεν κάτωθεν.
Ομοίως δίδει προς αυτήν εις χείρας και μετρητά γρόσια πενήντα, ν(ούμερο) 50: θέλοντες αμφότεροι να μένη η ανταλλαγή αυτή αδιάσπαστος και στερεά διά παντός. Όθεν από την σήμερον οι μέν κατοικιές φούρνος, ασπίτια, προστιγάδια και όλη η τοποθεσία με το αλώνι έως τα Παλιά Θεμέλια, μένουσιν εις την δεσποτείαν και κυριότητα αναπόσπαστον του κυρίου Ελευθερίου Χαμάρτου να τα κάμη ως βούλεται αυτός και οι κληρονόμοι του ανενόχλητα και ελεύθερο πάσης καταζητήσεως ή δικαιώματος άλλου τινός, το δε χωράφιον παραμοίως ομού και τα πενήντα γρόσια εις εξουσίαν και κυριότητα της Αγγελέτας να τα μεταχειρισθή όπως αυτή βούλεται. Εις ένδειξιν δε της οικειοθελούς ταύτης συμφωνητικής των ανταλλαγής εγένοντο δύο παρόμοια νοταριακά αποδεικτικά γράμματα επιβεβειωμένα παρά των μερών αμφότερων, επικυρωμένα δε και τη υπογραφή των κυρίων δημογερόντων και άλλων αξιοπίστων μαρτύρων των οποίων αντίγραφον κατεχωρήθη εις τον Κώδικα της Νοταρίας υπ’αριθ. 517 και έλαβε το κάθε μέρος έν εξ αυτών δι’ ασφάλειαν.
Εν Παροικία της Πάρου τη 30 Ιουλίου 1828.
Βικέντιος Μαυρομμάτης υπογράφω εις όνομα της άνωθεν Αγγελέτας ότι βεβαιοί το παρόν και ούτος κ’άγω μαρτυρώ.
Λεονάρδος Κονδύλλης δημογέρων μάρτυς.
Ιωάννης Κρίσπης και δημογέρων επιβεβαιώ
Ελευθέριος Χαμάρτος βεβαιώ
Εφραιμ ιερεύς … μάρτυς
Γεώργιος Κυπριανός μάρτυς
Ο δημόσιος νοτάριος της πόλεως ΝΟΤΑΡΙΑΣ ΠΑΡΟΙΚΙΑΣ ΠΑΡΟΥ Δημήτριος Χαμάρτος υποβεβαιώ.
–1840. Σε δημοτολόγιο της Κοινότητας Παροικιάς αναγράφεται  το 1840 ο Μπαρμπαρής …
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Ωλιάρου είναι εγγεγραμμένος ο 25χρονος γεωργός Ιωάννης Μπαρμπαρής.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 33χρονος γεωργός Εμμανουήλ Μπαρμαπρής, ο 63χρονος γεωργός Ιωάννης Ζ. Μπαρμπαρής, ο 58χρονος γεωργός Μιχαήλ Μπαρμπαρής, ο 46χρονος γεωργός Μιχαήλ Γ. Μπαρμπαρής, ο 39χρονος γεωργός Μάρκος Μπαρμπαρής, ο 53χρονος γεωργός Νικόλαος Μπαρμπαρής, ο 26χρονος γεωργός Δημήτριος Ι. Μπαρμαπρής και ο 25χρονος γεωργός Κωνσταντίνος Μπαρμπαρής.
–1872. Στις 9 Ιουλίου 1872 ο 30χρονος σανδαλοποιός από την Πάρο Πέτρος Μπαρμπαρής του Δημητρίου και της Άννα, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 30χρονη από την Άνδρο Μαριγώ Βλάμη, του Μιχαήλ και της Μαργαρώς.
–1875. Το 1875 γεννιέται ο Μπαρμπαρής Δημήτριος του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1876. Το 1876 γεννιέται ο Μπαρμπαρής Αντώνιος του Γεωργίου ξυλουργός κάτοικος Παροικιάς.
–1878. Στις 16 Οκτωβρίου 1878 ο παριανός σανδαλοποιός Πέτεος Μπαρμπαρής 35 ετών κάτοικος Σύρου δηλώνει τον θάνατο της φίλης του Μαμαλάκη Μαρία του Ιωάννη, έγγαμη από την Άνδρο 60 ετών κάτοικος Ερμούπολης. Ασθένεια: Κοιλία;.
–1881. Το 1881 γεννιέται ο Μπαρμπαρής Εμμανουήλ του Κωνσταντίνου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1884. Το 1884 γεννιέται ο Μπαρμπαρής Δημήτριος του Κωνσταντίνου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1886. Το 1886 γεννιέται ο Μπαρμπαρής Γεώργιος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1887. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 45χρονος υποδηματοποιός Πέτρος Δημ. Μπαρμπαρής, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 23 Ιανουαρίου 1887.
–1888. Το 1888 γεννιέται ο Μπαρμπαρής Αντώνιος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1893. Το 1893 γεννιέται ο Μπαρμπαρής Μάρκος του Κωνσταντίνου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1893. Το 1893 γεννιέται ο Μπαρμπαρής Ιωάννης του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1896. Το 1896 γεννιέται ο Μπαρμπαρής Γεράσιμος του Κωνσταντίνου κηπουρός κάτοικος Παροικιάς.
–1898. Το 1898 γεννιέται ο Μπαρμπαρής Μάρκος του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1903. Το 1903 γεννιέται ο Μπαρμπαρής Φίλιππος του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1903. Στις 30 Ιουνίου 1903 ο 22χρονος αλιεύς από την Πάρο Γεώργιος Μπαρμπαρής του Φρατζέσκου και της Άννας Βαβανού [κάτοικοι Πάρου], παντρεύεται στην Ερμούπολη την 19χρονη από την Θήρα Θεοδώρα Συρίγου, του Εμμανουήλ και της Μαργαρίτας.
–1905. Στις 13 Νοεμβρίου 1905 ο 25χρονος εργάτης από την Πάρο Ιάκωβος Μπαρμπαρής του Φραγκίσκου και της Άννα Βαβανού, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 20χρονη από την Σύρο Αθανασία Ξαγοράρη, του Εμμανουήλ, και της Μαρουσώς.
–1905. Το 1905 γεννιέται ο Μπαρμπαρής Αντώνιος του Δημητρίου αγωγεύς κάτοικος Παροικιάς.
–1906. Το 1906 γεννιέται ο Μπαρμπαρής Μιχαήλ του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1907. Το 1907 γεννιέται ο Μπαρμπαρής Γεώργιος του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1907. Στις 2 Μαρτίου 1907 ο 24χρονος εργάτης από την Πάρο Πέτρος Μπαρμπαρής του Φραγκίσκου και της Άννας Βαβανού παντρεύεται στην Ερμούπολη την 20χρονη από την Σύρου Μαριγώ Βλάχου, του Βαλσαμή και της Καλλίτσας.
–1908. Το 1908 γεννιέται ο Μπαρμπαρής Μιχαήλ του Δημητρίου αγωγεύς κάτοικος Παροικιάς.
–1908. Το 1908 γεννιέται ο Μπαρμπαρής Ιωάννης του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1912. Το 1912 γεννιέται ο Μπαρμπαρής Κωνσταντίνος του Εμμανουήλ γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1914. Το 1914 γεννιέται ο Μπαρμπαρής Πέτρος του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1915. Το 1915 γεννιέται ο Μπαρμπαρής Αντώνιος του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1915. Το 1915 γεννιέται ο Μπαρμπαρής Δημήτριος του Αντωνίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1916. Το 1916 γεννιέται ο Μπαρμπαρής Δημήτριος του Εμμανουήλ γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1917. Το 1917 γεννιέται ο Μπαρμπαρής Ιωάννης του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1917. Το 1917 γεννιέται ο Μπαρμπαρής Κωνσταντίνος του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1918. Στις 18 Φεβρουαρίου 1918 ο 34χρονος εργάτης από την Πάρο Νικόλαος Μαούνης του Ιωάννη [κάτοικος Σμύρνης] και της Ελένης Κ. Μπαρμπαρή [κάτοικος Πάρου] παντρεύεται στην Ερμούπολη την 25χρονη από την Σύρο Μαρίκα Λεστάρη, του Χρήστου και της Ελένης.
–1920. Σε σχολική φωτογράφιση στην Παροικιά 1920(?) διακρίνεται η Βασιλική Μπαρμπαρή.
–1920. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 29χρονος αλιεύς Ιωάννης Α. Μπαρμπαρής άγαμος. Έδωσε όρκο στις 24 Ιανουαρίου 1920.
–1920. Το 1920 γεννιέται ο Μπαρμπαρής Στυλιανός του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1921. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 64χρονος εργατικός Νικόλαος Μαρκου Μπαρμπαρής έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 14 Ιανουαρίου 1921.
–1921. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 46χρονος εργατικός Μάρκος Γ. Μπαρμπαρής έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 23 Ιανουαρίου 1921.
–1921. Το 1921 γεννιέται ο Μπαρμπαρής Στυλιανός του Εμμανουήλ υποδηματοποιός κάτοικος Παροικιάς.
–1922. Το 1922 γεννιέται ο Μπαρμπαρής Κωνσταντίνος του Δημητρίου κηπουρός κάτοικος Παροικιάς.
–1922. Το 1922 γεννιέται ο Μπαρμπαρής Κωνσταντίνος του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1923. Το 1923 γεννιέται ο Μπαρμπαρής Δημήτριος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1923. Το 1923 γεννιέται ο Μπαρμπαρής Κωνσταντίνος του Εμμανουήλ γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1924. Στις 20 Ιουλίου 1924 ο 31χρονος ναυτικός από την Πάρο Ιωάννης Μαύρης του Γεωργίου και της Καλυψώς Τσαντάνη παντρεύεται στην Ερμούπολη την 21χρονη από την Πάρο Ειρήνη Μπαρμπαρή του Μάρκου και της Παρασκευούλας Μαύρη.
–1925. Το 1925 γεννιέται ο Μπαρμπαρής Κωνσταντίνος του Γεράσιμου υποδηματοποιός κάτοικος Παροικιάς.
–1925. Το 1925 γεννιέται ο Μπαρμπαρής Κωνσταντίνος του Μάρκου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Μπαρμπαρής Εμμανουήλ του Αντωνίου κάτοικος Παροικιάς.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Μπαρμπαρής Δημήτριος του Μάρκου εργατικός κάτοικος Παροικιάς.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Μπαρμπαρής Εμμανουήλ του Αντωνίου εργατικός κάτοικος Παροικιάς. Διαγράφετε το 1949 από τον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς ως εγγραφέντας σε άλλη Κοινότητα.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Μπαρμπαρήγος Σταμάτιος του Γεωργίου εργάτης κάτοικος κοιν. Νάουσας.
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Μπαρμπαρής Κωνσταντίνος του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Μπαρμπαρής Ιωάννης του Μάρκου γεωργός κάτοικος κοιν.  Παροικιάς.
–1927. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 28χρονος εργάτης Βασίλειος Μιχ. Μπαρμπαρής έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 24 Ιανουαρίου 1927.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Μπαρμπαρής Ιωάννης του Γεωργίου γεωργός κάτοικος κοιν.  Παροικιάς.
–1929. Το 1929 γεννιέται η Μπαρμπαρή Μαρίνα του Ιωάννη κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1929. Το 1929 γεννιέται ο Μπαρμπαρής Μηνάς του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1930. Το 1930 γεννιέται η Μπαρμπαρή Ελένη του Γεράσιμου κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1931. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 20χρονος Ξυλουργός Βασίλειος Μ. Μπαρμπαρής. Έδωσε όρκο στις 11 Φεβρουαρίου 1931.
–1933. Χειμώνας 1933(?), στη Φράγκα Σκάλα, στο εκλογικό του Ευρυπαίος, υποψήφιος βουλευτής Κέντρου Φιλελευθέρων, διακρίνεται ο Αντώνης Μπαρμπαρής.
–1936. Στην Α’ Παγκυκλαδική Έκθεση Σύρου αγροτικών, πτηνοτροφικών και βιομηχανικών προϊόντων στις 16-23 Αυγούστου 1936 αναφέρεται το μέλος της Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών Πάρου Μπαρμπαρής Γεράσιμος.
–1938. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένη η παριανή 29 ετών εργάτρια Καλλιόπη Μ. Μπαρμπαρή άγαμος. Έδωσε όρκο στις 15 Ιουλίου 1938.
–1939. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 31 ετών υποδηματοποιός Γεώργιος Μ. Μπαρμπαρής έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 11 Μαΐου 1939.

Μπαρμπαρίγος ή Μπαρμπαρήγος ή Παρπαρήγος ή Βαρβαρήγος: Ενετική οικογένεια με δύο (ή 3) Δόγηδες, τα αδέρφια
Marco Barbarigo 1485-1486 όπου μετά τον θάνατό του τον διαδέχτηκε ο Agostinο Barbarigo 1846-1501?. Ο Κεφαλληνιάδης και ο Slot γράφους: Αι εξής απλαί καθολικαί οικογένειας, καταγόμενοι εκ διαφόρων μερών της Δυτικής Ευρώπης όπως ο Βαρβαρίγος.
Οι Μπαρμπαρήγοι, Βαρβαρίγοι ήταν εγκατεστημένοι στη Σαντορίνη από όπου ήρθαν στην Πάρο και είχαν και αρχοντικό και λαϊκό κλάδο. Γενάρχης της Παριανής οικογένειας ίσως είναι ο Μπατίστας Μπαρμπαρίγος.
Το οικόσημο της οικογένειας Μπαρμπαρίγου είναι ομιλούντο ή φανερό όπου σημαίνει ο λεπτογένης και απεικονίζει τρείς ξανθές γενειάδες και τρεις μαύρες γενειάδες, Τα τρία λιοντάρια είναι οι τρεις Δόγηδες της Βενετίας από την συγκεκριμένη οικογένεια. Το ασημί χρώμα του φόντου συμβολίζει μεταλλικό, πανοπλία, ασπίδα και κατ’ επέκταση πολεμιστής, ιππότης. Το μπλε χρώμα, αγνό.
–1657. Ο Μπατίστας Μπαρμπαρίγος αναφέρεται σε έγγραφα του 1657 ο οποίος στην συνέχεια απέκτησε δυο γιούς.
–1684. Το 1684 γεννιέται στην Πάρο ο Λογγίνος Μπαρμπαρίγος, γιός του φερόμενου ως γενάρχη του παριανού κλάδου, Μπατίστα Μπαρμπαρίγου.
–1685. Το 1685 γεννιέται στην Πάρο ο Φραγκίσκος Μπαρμπαρίγος, γιός του φερόμενου ως γενάρχη του παριανού κλάδου, Μπατίστα Μπαρμπαρίγου.
–1712. Στο προικοσύμφωνο του Ι. Τζαννάκη και Μαρούσας, Καστέλλι Νάουσας, 20 Ιαν. 1712, «δώνει της και το σπίτι όπου έχει γενικόν της εις τον Πρόδρομον (περιοχή της Νάουσας), σύμπλιον Φλωρέντζα Μπαρμπαρήγου, καθώς ευρίσκεται».
–1725. Έγγραφο του 18ου αιώνα (1725-1740) από την περιοχή της Νάουσας «χωράφι Καψάλου σύμπλιον Μπαρμπαρήγου από τον παπα-Γιαννάκη Βιτζαρά».
–1740. Σε έγγραφο του 1740 της οικ. Βατιμπέλλα αναφέρει "Νήσος Πάρος Καστελιω εις τα 1740 νέο 3 Ιανουαρίου ημέρα Κυριακή και ώρα 3 της ημέρας. Ήλθασι εις την Νάουσα τέσσερις λεβέντες αρματωμένοι από το μπαστιμέντο του Καπετάν Φραγκίσκου Μαρία κοματάντε μίαν πουλάκα αρματωμένη εις την αμάχη με πατιέρα της Μάλτας οι άνθρωποι όπου ήλθαν ήτον ένας σαρτζελτές, το όνομά του Μπορταλαμαίος, με άλλους τρείς αρματωμένους και ερισαλτάρασι με δύναμιν των αρμάτων των επάνω εις το σπίτι του Σιόρ Κονσούλου των Εγγλέζων ονοματισμένος Σιόρ Νικολός Βατιμπέλλας. Και αυτός θεωρώντας του με τα άρματα και ξεσαθωμένοι εσφαλίκτη μέσα εις την κάμαράν του και αυτοί ψάχνοντας του και τον έβγαλαν από μέσα, τον εκατέβασαν κάτω σύροντας τον ώσαν κατάδικον και τα κοπέλλια του θεωρώντας την τόσην καταδίκην όπου του έκανα, αρμπούρισαν την παντιέρα του Βασιλέως της Εγγλιτέρας διά να διαφεντευθή και εφανέρωσαν και την διαφέντευσιν του Βασιλέως της Φράντζας δια τα καλά μέριτα του μακαρίτου πατρός του εφανέρωσαν και τις διαφέντεψες ιδικές των και με όλα αυτά από τον νούν των δεν επέρασαν μόνον το επήραν ως κατάδικον ξεσκισμένον και τον επήγαν ξεσπαθωμένοι μέσα εις την Παρκιά και εγύρευσαν καιρόν να τον σκοτώσουν, μα τον ακολούθησαν κόσμος πολύς και δεν ευρίσκαν άδειαν να κάμουν την όρεξιν τους, και πηγαινάμενοι εις την Παρκιάν αν δεν ήθελεν ευρεθή εις το Πόρτο ο Καπετάν Λούης Γζιπέτρος από το Σαν Τραπέ και ο καπετάν Αντώνιος Μαρτίν από το Σαν Τραπέ καπετάνιος εις ένα καράβι και ο καπετάν Κάρλος και ο καπετάν Τζουάνες αν ήθελαν λείψει αυτοί δεν ηξεύρομεν το τέλος όπου είχαν να πράξουν χωρίς κανένα νιτερέσσο και εις τούτο δίνομεν την παρόν μαρτυρίαν εις την ψυχήν μας πως τα είδαμεν με τα μάτια μας και υπογράφουμεν εις βεβαίωσιν. Το σφραγίζομεν και με την σραγίδα της κοινότης μας.
Οικονόμος Νάουσας μαρτυρώ, Σακελλάριος Νάουσας μαρτυρώ, Σκευοφύλαξ Νάουσας μαρτυρώ, ο Προηγούμενος του Βατοπεδίου Αθανάσιος μάρτυς, Αρχιδιάκως Νεόφυτος Βατιμπέλλας μαρτυρώ ως είδα, Λοΐζος Τζιμπέρ μάρτυς. Γεώργιος Βιτσαράς μάρτυς, Γεώργιος Μαρμπαρήγος μάρτυς, Σακέλιως Ναούσης μαρτυρώ, Παπά Φραντζέσκος Νταβερώνας μαρτυρώ, Παπά Μαρίνος Ραγγούσης μαρτυρώ, Γεώργιος Νταμιραλής μαρτυρώ, Ιωάννης Τριαντάφυλλος Μαρτυρώ, Κωνσταντίνος Βατιμπέλας μαρτυρώ, Δημήτριος Αυλωνίτης μαρτυρώ, Νικόλαος Λευκαρός μαρτυρώ. Εγώ Νικολός Κανάλες μαρτυρώ, Κωνσταντίνος Σκορδίλης, Ανδρέας Βιτσαράς μαρτυρώ, Ιωάννης Μπρούτος, Τζάνες ο Καλλέργης Καντζιλάριος Ναούσης πιστώς γέγραφα"
–1755. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 23 Αυγούστου 1755 μαρτυρείται ο Μπαρμπαρήγος Ιωάννης από την Παροικά.
–1801. Το 1801 γεννιέται ο Φραγκίσκος Μπαρμπαρίγος κάτοικος Νάουσας κτηματίας.
–1804. Σε πωλητήριο στη Νάουσα το 1804 αναφέρει, Γιάκουβος Παρπαρήγος.
–1820. Το 1820 γεννιέται ο Παναγιώτης Μπαρμπαρίγος κτηματίας από τη Νάουσα.
–1822. Στις 4 Νοεμβρίου 1822 εξάγονται τα εξής: επλήγωσαν τον βοθλευτήν Αντωνάκη Μπαρμπαρήγο.
–1824 μία άλλη εκδοχή που είναι και η επικρατέστερη διότι το μαρτυράει και το οικόσημό τους (Μπαρμπαρής, Μπαρμπαρίγος, Βαρβαρίγος, Βαρβαρής), είναι λατινικό και σημαίνει το μικρό μουσάκι στο πιγούνι.
–1824. Σε διανομή κληρονομιάς στις 27 Νοεμβρίου 1824 αναφέρεται η Μαργαρίτρα του πάλε ποτέ Γρηγορίου Μεταξά. Στο ίδιο έγγραφο αναφέρονται οι γιοί Ιωάννης και Νικόλαος Μεταξάς, όπως και ο γαμπρός της Γιώργος Παρπαρήγος και η γυναίκα του Μαρούσα.
–1826. Σε διαθήκη του Πατίστα Μπαρμπαρήγου )Νάουσα 26 Ιαν. 1826).
–1829. Το 1829 ο ηγούμενος της μονής Ταξιαρχών Νεόφυτος Παπαδάτος αγοράζει κτήμα από τον Νικόλαο Μπαρμπαρήγο.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Γεώργιος Μπαρμπαρήγος από τη Νάουσα.
–1832. Εν Ναούση της Πάρου τη 27 Μαρτίου 1832, σε έγγραφο της σχολής του Αγίου Αθανασίου αναφέρεται ο Γεώργιος Παρπαρίγος.
–1838. Στη διαθήκη της Μαργαρίτας Πέτρου Ριτζέρου Παρπαρήγου (Νάουσα 20 Απρ. 1838) «εις την οικίαν της κειμένην εις την θέσιν Μανδράκι (Νάουσα) όπου κατέκειτο επί κλίνης…».
–1839. «Κοληγικόν χωράφιον». Ομολογώ ο υποφαινόμενος ότι το εν τη θέσει Ασπρόχωμα χωράφιον μου δίδω κοληγικόν προς τον κύρ Φραγκίσκον Αναγνωστόπουλον παρά του οποίου έλαβον δανειακώς δραχ. Τριακοσίας, αρ. 300, το οποίον χωράφιον θέλει κρατεί κοληγικόν έως ου του αποδώσει τας ρηθείσας 300 δραχ., τον δε τόκον αυτών λογιζόμενον προς 10%, δέκα τοις εκατόν, τον χρόνον θέλει λαμβάνει από τον ανάλογον του κυρίου του οποίου μου βαστά κοληγικόν χωράφιον οψέποτε όμως ήθελε του αποδώσει τας 300, τριακοσίας, δραχμάς θέλει διαλύεται η κοληγία μας και το κτήμα μου θέλει μείνει πάλιν ελεύθερον εκτός εάν ήθελε τύχει και είναι καλουργιά, την οποίαν θα σπείρη και φάγη κοληγικώς κατά την επιτόποιν συνήθειαν.
Διο και εις ένδειξιν υποφαίνομαι και παρά αξιοπίστων μαρτύρων.
Εν Ναούση Πάρου την 27 Αυγούστου 1839.
Δημήτριος Καράντζας βεβαιώ, Γ. Μπαρμπαρίγος μάρτυς, Ιωάννης Τελέντας μαρτυρώ, Δημήτριος Κ. Καμπάνης ζητηθείς έγραψα και μαρτυρώ.
–1843. Σε ονομαστικό κατάλογο των εκλογικών αποτελεσμάτων Νάουσας στις 27 Οκτωβρίου 1843 αναφέρεται ο Γεώργιος Μπαρμπαρήγος, ο Νικόλαος Π. Μπαρμπαρήγος 64 ετών κτηματίας, ο Λογγίνος Μπαρμπαρήγος 29 ετών κτηματίας.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μπαρμπαρήγος Γεώργιος ναυτικός 54 ετών, ο 49χρονος κτηματίας Γεώργιος Μπαρμπαρήγος, ο 26χρονος κτηματίας Παναγιώτης Μπαρμπαρήγος, ο 27χρονος φοιτητής Ιωάννης Μπαρμπαρήγος, ο 33χρονος ναυτικός Μαρμπαρήγος Νικόλαος, ο 41χρονος γεωργός Φραγκίσκος Μπαρμπαρήγος.
–1853. Σε κατάλογο στις 14 Οκτωβρίου 1853, του Δήμου Νάουσας (συμπεριλαμβάνεται και ο Κώστος), υπογράφει ο Πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου Μπαρμπαρήγος Π.
–1855. Στις 8 Ιανουαρίου 1855 μνημονεύεται σε συμβολαιογραφική πράξη [επιτροπικό] στην Σύρο ο ναυτικός από την Πάρο Βαρβαρήγος Νικόλαος.
–1857. Βασίλειον της Ελλάδος, Ο Δήμαρχος Ναούσης Προς τον κ. Φραγκίσκο Αναγνωστόπουλον.
Μας εγένοντο χθές παράπονα παρά των γειτόνων υμών εναντίον σας δια την αθλίαν κατάστασιν του κοπροδοχείου της οικίας σας και τα παράπονα ταύτα, καθώς και ημείς αυτοί παρετηρήσσαμεν, είναι δικαιότατα και αν δεν θεραπευθώσι είναι ενδεχόμενον να πάθη η υγεία των γειτόνων εκ των εκπεμπομένων εκ της κόπρου δυσωδών αναθυμιάσεν. Προσφερόμενοι όθεν επιεικώς σας προσκαλούμεν εντός 24 ωρών από της παραλαβής του παρόντος μας να κινήσετε και μεταφέρετε έξωθεν της πόλεως τας κόπρους του αποπάτου σας (κέλλας), άλλως τε σας ειδοποιούμεν ότι παρελθούσης επί ματαίω της προθεσμίας, ήν σας χορηγούμεν, θέλομεν διατάξει την δι’ εξόδων σας κίνησιν και εκφοράν της κόπρου του κοπροδοχείου σας παραπέμποντες συνάμα και υμάς εις το αρμόδιον πταισματοδικείον διά να τιμωρηθήτε κατά τον νόμον.
Ο καθ’ ημάς δημαρχιακός κλητήρ εν τέλλεται να σας επιδώση την παρούσαν επί αποδείξει παραλαβής. (Τ.Σ.)
Εν Ναούση την 11 Μαρτίου 1857. ΔΗΜΑΡΤΧΙΑ ΝΑΟΥΣΗΣ Ο Δήμαρχος Κ. Μπαρμπαρήγος.
–1859. Στις 12 Δεκεμβρίου 1859 σε συμβολαιογραφική πράξη [Ιδιοκτησία] στην Σύρου αναφέρεται ότι ο κάτοικος Πάρου Ορφανός Ανδρέας ναυτικός και ο Δημήτρης Μπαρμπαρήγος ναυτικός, να αγοράζουν πλοίο τον ναυπηγό Σύρου Νικόλαο Σολωμό ονόματι Ομόνοια.
–1860. Στις 4 Μαΐου 1860 σε συμβολαιογραφική πράξη [Επιτροπικό] στην Σύρου αναφέρεται ο κάτοικος ΠάρουΝικόλαος Μπαρμπαρήγος κυβερνίτης να διορίζει επιτροπικό σε ελλ. Πλοίο των τζερνίκιον «Αγιος Νικόλαος τον εν Πάρω Μαλαματένιο Γεώργιο.
–1867. Στις 23 Απριλίου 1867 ο 26χρονος μαραγκός από την Πάρο Πέτρος Μπαρμπαρίγος του Λουκά και της Κυριακής Καλλέργη, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 22χρονη από την Άνδρο Ειρήνη Παρώδου, του Άγγελου και της Μαριγώς.
–1874. Το 1874 γεννιέται ο Μπαρμπαρήγος Ευάγγελος του Αναστασίου, ναυτικός, κάτοικος Νάουσας Πάρου.
–1877. Στις 4 Ιουνίου 1877 ο παριανή βυρσοδέψης Μαρμπαρίγος Πέτρος 36 ετών και η γυναίκα του Ειρήνη Παρώδη κάτοικοι Σύρου δηλώνουν τον θάνατο του γιού τους Λογγίνου 15 μηνών κάτοικο Ερμούπολης. Ασθένεια: Δυσεντερία.
–1880. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 42χρονος μαραγκός Πέτρος Λογ. Μπαρμπαρήγος, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 5 Ιουνίου 1880.
–1880. Το 1880 γεννιέται ο Μπαρμπαρήγος Δημήτριος του Κωνσταντίνου φανοποιός κάτοικος Παροικιάς.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Μπαρμπαρίγος Φραγκίσκος του Πατίνστα, 83 ετών, κτηματίας από τη Νάουσα, Μπαρμπαρίγος Πιπής του Νικολάου, ετών 41, ναύτης απο τη Νάουσα, Μπαρμπαρίγος Βασίλειος του Δημητρίου, 20 ετών, ναύτης από τη Νάουσα, Μπαρμπαρίγος Νικόλαος του Λογγίνου, ετών 31, βαρελοποιός από τη Νάουσα, Μπαρμπαρίγος Νικόλαος του Φραγκίσκου, 60 ετών, γεωργός απο τη Νάουσα, Μπαρμπαρίγος Λογγίνος του Πέτρου, 68 ετών, καφεπώλης απο τη Νάουσα, Μπαρμπαρίγος Ιωάννης του Παναγιώτη, 28 ετών, στρατιώτης απο τη Νάουσα, Μπαρμπαρίγος Ιωάννης του Νικολάου, 46 ετών, ναύτης από τη Νάουσα, Μπαρμπαρίγος Θεμιστοκλής του Γεωργίου, 56 ετών, κτηματίας από τη Νάουσα, Μπαρμπαρίγος Δημήτριος του Παναγιώτη, 36 ετών, έμπορος από τη Νάουσα, κάτοικος Σμύρνης, Μπαρμπαρίγος Γεώργιος του Παναγιώτη, ετών 31, στρατιώτης από τη Νάουσα, κάτοικος Αθήνας, Μπαρμπαρίγος Αντώνιος του Νικολάου, 35 ετών, ναύτης από τη Νάουσα, Μπαρμπαρίγος Αναστάσιος του Νικολάου, 53 ετών, ναύτης από τη Νάουσα και Μπαρμπαρίγος Ανδρέας του Γεωργίου, ετών 52, υποδηματοποιός από τη Νάουσα, κάτοικος Σμύρνης.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Μπαρμπαρίγος Φραγκίσκος του Πατίνστα, 85 ετών, κτηματίας από τη Νάουσα, Μπαρμπαρίγος Πιπής του Νικολάου, ετών 43, ναύτης απο τη Νάουσα, Μπαρμπαρίγος Βασίλειος του Δημητρίου, 22 ετών, ναύτης από τη Νάουσα, Μπαρμπαρίγος Νικόλαος του Λογγίνου, ετών 33, βαρελοποιός από τη Νάουσα, Μπαρμπαρίγος Νικόλαος του Φραγκίσκου, 60 ετών, γεωργός απο τη Νάουσα, Μπαρμπαρίγος Λογγίνος του Πέτρου, 70 ετών, καφεπώλης απο τη Νάουσα, Μπαρμπαρίγος Ιωάννης του Παναγιώτη, 30 ετών, στρατιώτης απο τη Νάουσα, Μπαρμπαρίγος Ιωάννης του Νικολάου, 48 ετών, ναύτης από τη Νάουσα, Μπαρμπαρίγος Θεμιστοκλής του Γεωργίου, 58 ετών, κτηματίας από τη Νάουσα, Μπαρμπαρίγος Δημήτριος του Παναγιώτη, 38 ετών, έμπορος από τη Νάουσα, κάτοικος Σμύρνης, Μπαρμπαρίγος Γεώργιος του Παναγιώτη, ετών 33, στρατιώτης από τη Νάουσα, κάτοικος Αθήνας, Μπαρμπαρίγος Αντώνιος του Νικολάου, 37 ετών, ναύτης από τη Νάουσα, Μπαρμπαρίγος Αναστάσιος του Νικολάου, 55 ετών, ναύτης από τη Νάουσα και Μπαρμπαρίγος Ανδρέας του Γεωργίου, ετών 54, υποδηματοποιός από τη Νάουσα, κάτοικος Σμύρνης.
–1899. Στις 21 Σεπτεμβρίου 1899 ο 25χρονος γεωργός από την Πάρο Ιωάννης Πατέλης του Γεωργίου και της Μαριγώς Παπαδοπούλου, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 21χρονη από την Πάρο Ευαγγελιώ Μπαρμπαρήγου, του Νικολάου και της Γαρουφαλιάς Λαμπαδάκη.
–1907. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 45 ετών εργατικός Μιχαήλ Μ. Μπαρμπαρής έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 12 Ιανουαρίου 1907.
–1911. Γεώργιος Μπαρμπαρήγος, γραμματέας του Δήμου Νάουσας το 1911.
–1911. Το 1911 γεννιέται ο Μπαρμπαρήγος Ιωάννης του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1923. Το 1923 γεννιέται ο Μπαρμπαρήγος Κωνσταντίνος του Δημητρίου φανοποιός κάτοικος Παροικιάς.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Μπαρμπαρήγος Γεώργιος του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1929. Το 1929 γεννιέται στη Νάουσα ο Μπαρμπαρήγος Ευάγγελος του Γεωργίου και ο Μπαρμπαρήγος Σταμάτης του Λεονάρδου.
–1931. Το 1931 γεννιέται ο Βαρβαρήγος Νικόλαος του Αναστάσιου, κάτοικος Νάουσας, μετέπειτα ναυτικός.
–1931. Το 1931 γεννιέται ο Μπαρμπαρήγος Παντελής του Στυλιανός, κάτοικος Νάουσας, μετέπειτα ναυτικός και ο μετέπειτα κτίστης Μπαρμπαρήγος Σταμάτιος του Μπατίστα, κάτοικοι Νάουσας.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 75χρονος κάτοικος Νάουσας, Μπαρμπαρήγος Σταμάτης του Νικολάου, γεωργός, ο 69χρονος Μπαρμπαρήγος Γεώργιος του Νικολάου, γεωργός, ο 45χρονος γεωργός Μπαρμπαρήγος Λεονάρδος του Σταματίου, ο 43χρονος γεωργός Μπαρμπαρήγος Μπατίστας του Σταματίου, ο 47χρονος κρεοπώλης Μπαρμπαρήγος Γεώργιος του Σταμάτη, ο 43χρονος εργάτης Μπαρμπαρήγος Δημήτριος του Γεωργίου, ο 42χρονος ναυτικός Μπαρμπαρήγος Στυλιανός του Νικολάου και ο 42χρονος ναυτικός Μπαρμπαρήγος Στυλιανός της Ειρήνης, ο 39χρονος ναύτης Μπαρμπαρήγος Ιωάννης της Ειρήνης, ο 34χρονος αλιεύς Ζαχαρίας Μπαρμπαρήγος της Ειρήνης, ο 34χρονος γεωργός Βασίλειος Μπαρμπαρήγος του Σταμάτη, ο 44χρονος ναυτικός Μπαρμπαρήγος Ιωάννης του Νικολάου και ο 38χρονος γεωργός Μπαρμπαρήγος Ιωάννης του Σταματίου.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 58χρονος κάτοικος Νάουσας, Βαρβαρήγος Δημήτριος του Νικολάου, γεωργός, ο 23χρονος Βαρβαρήγος Αντώνιος του Παντελή, ναυτικός, ο 22χρονος μαθητής Βαρβαρήγος Σταμάτης του Νικολάου, ο 25χρονος γεωργός Μπαρμπαρήγος Θεολόγος του Γεωργίου, ο 31χρονος γεωργός Μπαρμπαρήγος Προκόπιος του Σταμάτη, ο 32χρονος γεωργός Μπαρμπαρήγος Παναγιώτης του Γεωργίου, ο 30χρονος γεωργός Μπαρμπαρήγος Φραγκίσκος του Γεωργίου, ο 27χρονος γεωργός Μπαρμπαρήγος Μπατίστας του Γεωργίου, ο 26χρονος γεωργός Μπαρμπαρήγος Ηλίας του Φραγκίσκου και ο 21χρονος υποδηματοποιός Μπαρμπαρήγος Ιωάννης του Παντελή.
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 19 Αυγούστου 1950, υπάρχει εγγεγραμμένη η Μαλαματένιου Σπυράνη, όνομα συζύγου Λεονάρδος, όνομα πατρός Νικ. Μπαρμπαρήγος και η Μπαρμπαρήγου Αργυρώ, όνομα συζύγου Γεωργίου, όνομα πατρός Αντωνίου Παπαδάκη και η Μπαφίτου Γεωργία, όνομα συζύγου Ηλίας, όνομα πατέρα Ειρήνης Μπαρμπαρήγου.
–1950. Στον εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Παροικιάς στις 17 Μαΐου 1950 είναι εγγεγραμμένη η Μπαρμπαρήγου Ευδοξία (γεν. 1893), όνομα συζύγου Δημήτριος, όνομα πατρός Π. Αποστολόπουλος.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Γραμματικοπούλου Μαργαρίτα, όνομα συζύγου Παναγιώτης, όνομα πατρός Σταμάτης Βαρβαρήγος, η Βαρμπαρήγου Αργυρώ του Βασιλείου, η Βαρβαρήγου Αργυρώ, όνομα συζύγου Αναστάσιος, όνομα πατρός Εμμανουήλ Τριπολιτσιώτης, η Μπαρμπαρήγου Ευθυμία, όνομα συζύγου Νικόλαος, η Μπαρμπαρήγου Μαρία, όνομα συζύγου Προκόπιος, όνομα πατρός Βασίλειος Γαβαλάς, η Μπαρμπαρήγου Ασπασία, όνομα συζύγου Στυλιανός, όνομα πατρός Λ. Αποστοόπουλος, η Μπαρμπαρήγου Αθανασία, όνομα συζύγου Ιωάννης, ονομα πατρός Πέτρος Σκιαδάς, η Κουζούμη Δήμητρα, όνομα συζύγου Ιωάννης, όνομα πατρός Ιωσήφ Μπαρμπαρήγος, η Βιτσαρά Μαριγώ, όνομα συζύγου Ιάκωβος, όνομα πατρός Αντώνης Μπαρμπαρήγος, η Μπαρμπαρήγου Ειρήνη, όνομα συζύγου Δημήτριος, όνομα πατρός Αντώνιος Μπαρμπαρήγος, η Μπαρμπαρήγου Μαργαρίτα, όνομα συζύγου Ευάγγελος, όνομα πατρός Ευάγγελος Χανιώτης και η Μπαρμπαρήγου Λουκία, όνομα συζύγου Μπατίστας, όνομα πατρός Ιωάννης Ρούσσος.
–1954. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1954, υπάρχει εγγεγραμμένη η Μπαρμπαρήγου Ι. Ειρήνη, έτος γέννησης 1933 και η Σπανοπούλου Άννα (γεν. 1932), όνομα συζύγου Εμμανουήλ, όνομα πατρός Μπ. Μπαρμπαρήγος.

Μπαρμπεράκης ή Μπαρπεράκης: Αυτό το επίθετο ανήκει στην κατηγορία επάγγελμα-παρατσούκλι.
Πρόκειται για δύο αδέρφια με διαφορετικό επίθετο, είναι περίπτωση τυπογραφικού ή ορθογραφικού λάθους που τη συναντάμε σε πολλά επίθετα.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο του Κώστου του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μπαρμπεράκης Αντώνιος του Αθανασίου, 25 ετών, κηπουρός και ο Μπαρμπεράκης Θεόδωρος του Αθανασίου, 38 ετών, κηπουρός.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Μπαρπεράκης Αντώνιος του Αθανασίου, 27 ετών, κηπουρός από τον Κώστο και ο Μπαρμπεράκης Θεόδωρος του Αθανασίου, 40 ετών κηπουρός από τον Κώστο.

Μπαρμπέρης ή Παρπέρης:
–1675. Στις 15 Μαΐου 1675. Σε επιστολή Ναουσαίων προς τον πρεσβευτή των Γάλλων, αιτώντας Καπουκίνους πατέρες  υπογράφει ο σκευοφυλαξ Νάουσας Μνίγος Μπαρμπέρης.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Ανδρέας Παρπέρης από τα χωριά του Κεφάλου.

Μπαρμπόνης:
–1822. Σο δημοτολόγιο του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου) το 1822, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Αντώνιος Μπαρμπόνης.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Ναουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 47χρονος Αντώνιος Μπαρμπόνης.

Μπάρμπος ή Μπάρπος ή Πάρπος: Καταγωγή από την Κρήτη. Το επώνυμο είναι Βενετικής προέλευσης. Οι Barbo ήταν παλιά αρχοντική οικοένεια της Βενετίας με δικό της οικόσημο που ανέδειξε επιφανείς άνδρες. Στην Κρήτη ήταν γνωστή από τον 13ο αιώνα. Ο Παριανός κλάδως μαρτυρά από έγγραφα τον παππού και τον εγγονο. Και οι δύο ιερείς.
–1636. Στις 5 Οκτωβρίου 1636 ο ιερέας Μάκος Μπάρπος υπογράφει πωλητήριο Κεφάλου «+παπαμαρκοc παρποc μαρτυραc τα ανοθε».
–1720. Στις 2 Ιανουαρίου 1720 αναφέρεται ως μάρτυρας σε προικοσύμφωνο ο παπα Μάρκος Μπάρπος.
– 1724. Το 1724 αναφέρεται ο Ιερέας Μάρκος Μπάρμπος.
–1725. Στις 23 φεβρουαρίου 1725 ο παπα Μάρκος Μπάρπος υπογράφει σε έγγραφο αφιέρωσης στην Ξεχωριανή χωραφιού από τον Φραγκίσκο Σιδεράκη.
–1726. Στις 19 Μαΐου 1726 ο παπα Μάρκος Μπάρπος συντάσσει και υπογράφει πωλητήριο στο Καστέλλι Κεφάλου.
–1750. Στις 29 μαρτίου 1750 σε κατάλογο ακινήτων αναφέρεται χωράφι σύμπλιον ο παπα Μάρκος Μπάρμπος.
–1762. Στις 29 Μαΐου 1762 ο παπα Μάρκος Μπάρπος συντάσσει και μαρτυρά πωλητήριο Τζιπίδου.

Μπαρότσης ή Μπαρότζης ή Βαρότσης ή Βαρότζης: Οίκος Βενετών πατρικίων, που έδωσε μεταξύ των άλλων έναν πατριάρχη της Βενετίας (15ος αι.) και δύο δούκες της Κρήτης (13ος και 14ος αι.). Κλάδοι της οικογένειας εγκαταστάθηκαν ως φεουδάρχες στην Κρήτη από τον 13ο αιώνα, στη συνέχεια εξουσίασαν για ένα μικρό διάστημα τα νησιά Σαντορίνη και Θηρασία, ενώ αργότερα απέκτησαν και φέουδα στη Νάξο. Σε μέλος της οικογένειας αυτής ανήκει το οικόσημο, που βρίσκεται σε τάφο επί του δαπέδου της Καθολικής Μητρόπολης στο Κάστρο της Νάξου, συνοδευόμενο από τα αρχικά G και B και τη χρονολογία 1619.
–1740. Σε προικοσύμφωνο Παροικίας στις 14 Ιουλίου 1740, του Αντώνη Γιακουμή Βιτζαρά με την θυγατέρα Δημητράκη Μαλακη ονόματι Ανούσα, αναφέρει ένα Αμπέλι εις την Άμπελο συμπλιος αφέντης Μπαρότζης
–1783. Σε έκθεση του 1783, περι της Καθολικής Εκκλησίας στη Νάουσα αναφέρεται ο Βικάριος Ιάκωβος Μπαρότσης.
–1816. Το 1816 γεννιέται ο Δομένικος Βαρόστης κτηματίας κάτοικος Μαρμάρων. 
–1821. Οι υπογεγραμμένοι στρατιώτες υπόσχονται να ακολουθήσουν τον Φιλικό Παναγιώτη Δ. Δημητρακόπουλο και να απέλθωσιν εις Πελοπόννησο για να ενωθούν υπό τις οδηγίες του εκ λαμπρότατου Πρίγκηπος Δημήτριο Υψηλάντη ελληνικών στρατευμάτων. Εις βεβαίωση υπογράφονται Νάουσα Πάρου τη 20 Αυγούστου 1821, δια χειρός Αλέξανδρου Μπαρότζη βεβαίουσι το παρόν και μαρτυρώ.
–1844. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μαρμάρων το 1844 είναι εγγεγραμμένος ο 30χρονος κτηματίας Δομένικος Μπαρότζης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Μαρμάρων του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 33χρονος κτηματίας Δομένικος Βαρότζης.
–1849. Σε προικοσύμφωνο ο Κων. Κρίσπης και Ναταλίας Ν. Μπαρότση, Νάξος, 1 Ιουλίου 1849 εν λιβαδιον (χωραφιον) κειμενον εις την θεσιν Αμπέλα, συνορευόμενον με αμπελον της Λουίζας Φραγκοπούλου. Ο Κωνσταντίνος Κρίσπης του σιόρ Μιχελή με την Ναταλία Ν. Μπαρότση από τη Νάξο, απέκτησαν πέντε παιδιά: τον Μιχάλη, τον Νικόλαο, τον Φραγκίσκο, την Αικατερίνη (σύζ. Παν. Ν. Δημητρακοπούλου) και την Ερατώ (σύζ. Μιχ. Κωττάκη).
–1856. Στης Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 21 Οκτωβρίου 1856 αναφέρεται ο Δομένικος Βαρότσης κάτοικος Μαρμάρων κτηματίας.
–1895. Σε φωτογραφεία του 1895 φαίνεται η Ναταλία Κ. Κρίσπη το γένος Νικολάου Μπαρότση.

Μπαρούμας: Γνωστό επώνυμο της Πάρου. 
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Μπαρουμάς Εμμανουήλ του Βασιλείου, 24 ετών από τη Νάουσα, Μπαρουμάς Αναστάσιος του Βασιλείου, 30 ετών, σιδηρουργός από τη Νάουσα και Μπαρουμάς Βασίλειος του Αναστάσιου, 53 ετών, σιδηρουργός από τη Νάουσα.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Μπαρουμάς Εμμανουήλ του Βασιλείου, 26 ετών από τη Νάουσα, Μπαρουμάς Αναστάσιος του Βασιλείου, 32 ετών, σιδηρουργός από τη Νάουσα και Μπαρουμάς Βασίλειος του Αναστάσιου, 55 ετών, σιδηρουργός από τη Νάουσα.
–1902. Το 1902 γεννιέται ο Μπαρούμας Κυριάκος του Εμμανουήλ. Κάτοικος Νάουσας
–1907. Το 1907 γεννιέται η Γραμματικοπούλου Καλλιόπη του Κωνσταντίνου, μετέπειτα σύζυγος του Κυριάκου Μπαρούμα, κάτοικος Νάουσας Πάρου.
–1926. Το 1926 γεννιέται η κάτοικος Αντιπάρου Μπαρούμα Β. Λαυρετία.
–1930. Το 1930 γεννιέται ο Μπαρούμας Εμμανουήλ του Κυριάκου, κάτοικος Νάουσας.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 54χρονος κάτοικος Νάουσας, Μπαρούμας Γεώργιος του Εμμανουήλ, αλιεύς.
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο Νάουσας στις 19 Αυγούστου 1950 υπάρχει εγγεγραμμένος ο 48χρονος καφεπώλης Μπαρούμας Κυριάκος του Εμμανουήλ.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο Νάουσας στις 1 Οκτωβρίου 1952 αναφέρεται ο σπουδαστής Μπαρούμας Εμμανουήλ του Κυριάκου.

Μπαρπόνης ή Μπαρμπόνης: Από την Χίο (καταστροφή της Χίου 1822).
–1823. Στη Νάουσα ζούσε το 1823 ο Αντώνιος Χίος Μπαρπόνης (ή Παρπόνης), σύζυγος της Άννας Κασώτη (από την Κάσο).
–1831. Εν Ναούση της Πάρου τη 5 Αυγούστου 1831, Αντώνιος Μπαρμπόνης.

Μπάρπος ή Μπάρμπος ή Πάρπος: Το επώνυμο βενετσιάνικης προέλευσης, γνωστό στην Κρήτη. Στην Βενετία τον 12αιώνα υπήρχε η οικογένεια Barbo, παρωνύμιο από είδος ψαριού.
–1667. Κατάλογος των εγγράφων του οσίου Αντωνίου 24 Φεβρουαρίου 1667 αναφέρει αγορά χωραφιού του παπά Ιωάννη Πάρπου.
–1724. Ο ιερέας Μάρκος Μπάρπος αναφέρεται σε κατάλογο εγγράφων του οσίου Αντωνίου στις 14 Ιουνίου 1724 «αγορά χωραφιού του παπα Μάρκου Μπάρμπου».
–1725. Σε αφιέρωση χωραφιού στην Ξεχωριανή στις 23 Φεβρ. 1725 αναφέρεται ο π(α)παθοδορρής π(α)πάδόπουλ(ο)ς και χαρτοφύλαξ κεφάλ(ου) μαρ(τυ)ρώ και επήτροπος τζηπήδου: π(α)παμάρκως μπάρπος μαρ(τυ)ρό τα άνοθεν.

Μπάς: Ίσως παραφθορά του Μπίας ή Μπήας ή το αντίθετο.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 40χρονος εργάτης Μπάς Μιχάλης.

Μπασαντής:
–1952. Στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1952 είναι εγγεγραμμένη η Άννα Μπασαντή του Διαμαντή, όνομα συζύγου Σκανδάλης Κωνσταντίνος.

Μπάσκος:
–1734. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 18 Ιανουαρίου 1734, αναφέρεται ο Τζώρτζης Μπάσκος.
–1738. Σε προικοσύμφωνο Παροικίας στις 18 Φεβρ. 1738. Ο Γιώργος Χιωτάκης με την θυγατέρα Πασκάλη Σάντου, ονόματι Ανεζίνα, αναφέρεται ο Τζόρτζης Μπάσκος.
–1738. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς τον Μάρτιο του 1738 αναφέρεται ο Τζώρτζης Μπάσκος.
–1739. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς στις 14 Απριλίου του 1739 αναφέρεται ο επίτροπος Γεώργιος Μπάσκος.
–1739. Πρακτικό εκλογών κατά την Γεν. Συνέλευση στις 30 Αυγούστου 1739 απεσταλμένου των κοινών της Πάρου στην Κωνσταντινούπολη, εκλέγουν τον Νικόλαο Μαυρογένη, προκειμένου να διαπραγματευθεί τα οικονομικά θέματα του νησιού. Αναφέρεται ο επίτροπος Παροικιάς Τζώρτζης Μπάσκος.
–1741. Εκλογή προβλεπτών υγειονομικών μέτρων από το κοινό Παροικιάς Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 2 Μαΐου 1741, υπογράφει και ο Τζώρτζης Μπάσκος.

Μπατιστάτος:
–1915. Το 1915 γεννιέται η Βελέντζα Ζαμπέτα του Κωνσταντίνου, κάτοικος Νάουσας Πάρου μετέπειτα σύζυγος του Μπατιστάτου Κωνσταντίνου. 
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Μπατιστάτος Δημήτριος του Σπύρου αλιεύς κάτοικος κοιν. Νάουσας.
–1930. Το 1930 γεννιέται ο Μπατιστάτος Γαληνός του Σπυρίδωνα, κάτοικος Νάουσας, μετέπειτα ναυτικός.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 62χρονος κάτοικος Νάουσας, Μπατιστάτος Σπύρος του Κωνσταντίνου, έμπορος και ο 33χρονος έμπορος Μπατιστάτος Κωνσταντίνος του Σπύρου.
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 19 Αυγούστου 1950, υπάρχει εγγεγραμμένη η Σαγκριώτη Ευαγγελία, όνομα συζύγου Νικόλαος, όνομα πατέρα Σπύρος Μπατιστάτος.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Πετροπούλου Αικατερίνη, όνομα συζύγου Ιάκωβος, όνομα πατρός Σπύρος Μπατιστάτος, η Μπατιστάτου Μαρούλη, όνομα συζύγου Σπυρίδων, όνομα πατρός Γαληνός Γαβαλάς.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 1 Οκτωβρίου 1952, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μπατιστάτος Γαληνος του Σπύρου, ναυτικός.
Μαθητής Δημήτρης Μπατιστάτος.

Μπαφίτης ή Παφίτης:
Επώνυμο πατριδωνύμιο (εθνικό), από την Πάφο της Κύπρου. Μονόκλαδη οικογένεια. Το συναντάμε αρχικά ως Παφίτης όμως επικράτησε το Μπαφίτης λόγο τοπικής προφοράς και αυθαίρετης μεταγραφής. Οι λόγοι μετοικήσεις δεν μας είναι γνωστοί. Η πρώτη γραπτή αναφορά του επιθέτου είναι το 1820 σε προικοσύμφωνο στις 11 Ιανουαρίου 1820 όπου  αναφέρεται ο Κωνσταντής Μπαφίτης με χωράφι στο Νεοχώρι (Λόφος της Παναγίας στη Νάουσα). Οι έλκοντες από την Πάφο υπηρετούν τον εμπόρειο και οικονομικό Ερμή με επιτυχία!.
Μερικοί ερευνητές πιστεύουν ότι είναι κοινή οικογένεια με την οικ. Μπάφου που συναντάμε σε έγγραφα Πάρου από το 1565 έως το 1741, όμως, οι Μπάφοι μας είναι γνωστό ότι πρόκειται για καθολική οικογένεια ενετικής καταγωγής με γενάρχη τον Μπόνη Μπάφο (Boni Bafo) αρά ουδεμία σχέση έχουν μεταξύ τους.
–1820. Σε προικοσύμφωνο στις 11 Ιανουαρίου 1820 αναφέρεται ο Κωνσταντής Μπαφίτης με χωράφι στο Νεοχώρι.
–1830. Στις 6 Οκτωβρίου 1830 ο Χωρεπίσκοπος Παροικιάς Ιωάννης Μονδάνος ανταλλάσσει χωράφι με την Αγγελέτα Ι. Β. Μπαφίτη σύζηγος Ιωάννη Β. Μπαφίτη «εις τοποθεσίαν Δάσον πλησίον ο αυτός χοροπίσκοπος και ο σακελλάριος Φραγκίσκος Κυπραίου, η δε Αγγελέτα δίδει του εντιμοτάτου χοροπισκόπου ένα χωράφιον χέρσον κείμενον εις τοποθεσία Παλαιάν Εγκαιριάν.
–1833. Προικοσύμφωνο Βασιλείου Κ. Μπαφίτη και Κυριακής Προκόπη Αλβανού, Νάουσα 7 Οκτωβρίου 1833, αναφέρεται και ο πρώην οικονόμος Κωσταντής Ρωμανός.
–1843. Σε ονομαστικό κατάλογο των εκλογικών αποτελεσμάτων Νάουσας στις 27 Οκτωβρίου 1843 αναφέρεται ο Κωνσταντίνος Μπαφίτης.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 37χρονος εργάτης Μπαφίτης Αναστάσης, ο 64χρονος γεωργός Μπαφίτης Κωνσταντίνος, ο 34χρονος γεωργός Μπαφίτης Βιασίλειος, ο 49χρονος γεωργός Αντώνιος Μπαφίτης, ο 30χρονος εργάτης Αλέξιος Μπαφίτης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 29χρονος γεωργός Αντώνιος Μπαφίτης, ο 36χρονος γεωργός Δημήτριος Μπαφίτης, ο 59χρονος γεωργός Ιωάννης Μπαφίτης και ο 61χρονος γεωργός Ιωάννης Μπαφίτης.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μπαφίτης Χαράλαμπος του Γεωργίου, 23 ετών, γεωργός. Στο ίδιο εκλογικό κατάλογο υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι: Παφίτης Αλέξιος του Κωνσταντίνου, 68 ετών, εργάτης, ο Παφίτης Αντώνιος του Κωνσταντίνου, 54 ετών, εργάτης, ο Παφίτης Γεώργιος του Βασιλείου, 44 ετών, Μυλωθρός, κάτοικος Αθήνας, ο Παφίτης Γεώργιος του Αντωνίου, 54 ετών, γεωργός, ο Παφίτης Γεώργιος του Κωνσταντίνου, 48 ετών, γεωργός, ο Παφίτης Κωνσταντίνος του Αναστασίου, 46 ετών, εργάτης και ο Παφίτης Νικόλαος του Κωνσταντίνου 50 ετών, γεωργός.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Μπαφίτης Χαράλαμπος του Γεωργίου, 25 ετών, γεωργός από τη Νάουσα, Παφίτης Αλέξιος του Κωνσταντίνου, 70 ετών, εργάτης από τη Νάουσα, Παφίτης Αντώνιος του Κωνσταντίνου, 56 ετών, εργάτης από τη Νάουσα, Παφίτης Γεώργιος του Βασιλείου, 46 ετών, μυλωθρός από τη Νάουσα, κάτοικος Αθήνας, Παφίτης Γεώργιος του Αντωνίου, 56 ετών, γεωργός από τη Νάουσα, Παφίτης Κωνσταντίνος του Αναστάσιου, 48 ετών, εργάτης από τη Νάουσα και Παφίτης Νικόλαος του Κωνσταντίνου, 52 ετών, γεωργός από τη Νάουσα.
–1890. Το 1890 γεννιέται ο Μπαφίτης Γεώργιος του Κωνσταντίνου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1901. Το 1901 γεννιέται ο Μπαφίτης Παναγιώτης του Κωνσταντίνου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1905. Το 1905 γεννιέται ο Μπαφίτης ή Σκαραμαγκάς Μιχαήλ του Κωνσταντίνου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1910. Το 1910 γεννιέται η Μαρία Μπαφίτου του Βασιλείου, κάτοικος Νάουσας Πάρου.
–1914. Στις 16 Φεβρουαρίου 1914 ο 26χρονος ναυτικός από την Πάρο Ηλίας Αιγινήτης του Θεμιστοκλή και της Μαρίας Μπαφίτη παντρεύεται στην Ερμούπολη την 22χρονη από την Σύρο Ευαγγελία Μακράκη, του Γεωργίου, και της Αθηνάς Μαρωνίτου.
–1923. Το 1923 γεννιέται στη Νάουσα ο Μπαφίτης Στυλιανός του Ξενοφών, γεωργός.
–1926. Το 1926 γεννιέται η Μπαφίτου Φλώρα του Παναγιώτη κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Πέτρος Μπαφίτης του Γεωργίου, ναυτικός, κάτοικος Νάουσας Πάρου.
–1928. Το 1928 γεννιέται στη Νάουσα ο Μπαφίτης Σπυρίδων του Σπυρίδων, ναυτικός.
–1929. Το 1929 γεννιέται στη Νάουσα ο Μπαφίτης Χαράλαμπος του Γεωργίου.
–1929. Το 1929 γεννιέται η Μπαφίτου Ελένη του Παναγιώτη κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1930. Το 1930 γεννιέται η Μπαφίτου Γαρυφαλιά του Παναγιώτη κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1930. Το 1930 γεννιέται στη Νάουσα ο Μπαφίτης Απόστολος του Ξενοφών.
–1931. Το 1931 γεννιέται ο μετέπειτα ναυτικός Μπαφίτης Φίλιππος του Ξενοφών, κάτοικος Νάουσας.
–1932. Το 1932 γεννιέται στη Νάουσα η Μπαφίτη Ζωή του Γεωργίου.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 69χρονος κάτοικος Νάουσας, Μπαφίτης Ξενοφών του Νικολάου, γεωργός, ο 76χρονος Μπαφίτης Νικόλαος του Αντωνίου, ναυτικός, ο Μπαφίτης Βασίλειος του Νικολάου 71 ετών εργάτης, ο 53χρονος ναυτικός Μαφίτης Αντώνιος του Κωνσταντίνου, ο 48χρονος κτηματίας Μπαφίτης Νικόλαος του Χαράλαμπου, ο 50χρονος γεωργός Μπαφίτης Γεώργιος του Χαράλαμπου, ο 47χρονος εργάτης Μπαφίτης Στυλιανός του Μιχαήλ, ο 36χρονος κυβερν. Π/Κ Βασίλειος Μπαφίτης του Κωνσταντίνου, ο 31χρονος εργάτης Μπαφίτης Παντελής του Μιχαήλ, ο 32χρονος γεώργιος Μπαφίτης Νικόλαος του Ξενοφών, ο 39χρονος αλιεύς Μπαφίτης Ηλίας του Μιχαήλ και ο 22χρονος αλιεύς Μπαφίτης Κωνσταντίνος του Σπυρίδωνα.
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 19 Αυγούστου 1950, υπάρχει εγγεγραμμένη η Μπαφίτου Γεωργία, όνομα συζύγου Ηλίας, όνομα πατέρα Ειρήνης Μπαρμπαρήγου.
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 19 Αυγούστου 1950, υπάρχει εγγεγραμμένη η Μπαφίτου Γεωργία, όνομα συζύγου Ηλίας, όνομα πατέρα Ειρήνης Μπαρμπαρήγου, η Μπαφίτου Παρασκευή, όνομα συζύγου Βασίλειος, όνομα πατέρα Κάπαρης Αναστάσιος και η Μπαφίτου Ελευθερία, όνομα συζύγου Νικόλαος, όνομα πατέρα Ιωάννης Τριπολιτσιώτης, η Μπαφίτη Ευαγγελία, όνομα συζύγου Σπύρος, όνομα πατέρα Λάζαρος Ασπρόπουλος.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Μπαφίτη Αργυρώ, όνομα συζύγου Νικόλαος, όνομα πατρός Πέτρος Δευτερήγος, η Βιώνη Ευανθία, όνομα συζύγου Σπυρίδων, όνομα πατρός Ξενοφών Μπαφίτης, η Μπαφίτη Μαρία, όνομα συζύγου Ξενοφών, όνομα πατρός Στέλιος Σαμαλτάνης, η Βιτσαδάκη Μαγδαληνή, όνομα συζύγου Εμμανουήλ, όνομα πατρός Σπύρου Μπαφίτη, η Μπαφίτη Παρασκευή, όνομα συζύγου Παρασκευή, όνομα πατρός Δημήτριος Σκιαδάς και η Μπαφίτη Αικατερίνη, όνομα συζύγου Αντώνιος, όνομα πατρός Βασίλειος Σπανόπουλος και η Μπαφίτη Καλλίτσα, όνομα συζύγου γεώργιος, όνομα πατρός Πέτρος Χαμηλοθώρης.

Μπάφος: Το επώνυμο Μπάφος είναι βενετικής προέλευσης, καθολικού δόγματος.
Μερικοί ερευνητές πιστεύουν ότι είναι κοινή οικογένεια με την οικ. Μπάφου που συναντάμε σε έγγραφα Πάρου από το 1565 έως το 1741, όμως, οι Μπάφοι μας είναι γνωστό ότι πρόκειται για καθολική οικογένεια ενετικής καταγωγής με γενάρχη τον Μπόνη Μπάφο (Boni Bafo) αρά ουδεμία σχέση έχουν μεταξύ τους.
–1565. Σε έγγραφο του 1565 αναφέρεται ο Μπόνης Μπάφος.
–1717. Σε διαθήκη Ποθητής Ιωάν. Μπάφου 1 Νοεμ. 1717. 
–1723. Σε έγγραφο του Τζιπίδου της 20ης Αυγούστου 1723 αναφέρεται ο Ανδεαδάκης Μπάφος.
–1731. Ο εντιμότατος Ανδρέας Μπάφος, Νάουσα 1731. 
–1741. Σε έγγραφο του 1741 ο Κωνσταντίνος Μπάφος, επίτροπος Τζιπίδου υπογράφει πρακτικό εκλογής απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από τα Κοινά της Πάρου.
–1741. Τα κοινά της Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 20 Ιουλίου 1741, αποφασίζουν να συντάξουν γράμμα υπερασπίσεως του συμπατριώτη τους άρχοντα Νικόλαου Μαυρογένη, εναντίων των συκοφαντών κατοίκων της Νάξου, οι οποίοι τον κατηγορούν για συνεργασία με τους πειρατές, υπογράφει και ο Κωνσταντής Μπάφος από τα χωριά του Κεφάλου.

Μπελέγρης: Δημήτρης Μπελέγρης από το 1998 ζει και εργάζεται στην Πάρο ως δημοσιογράφος. Είναι παντρεμένος με την Αικατερίνη Νικολούζου - Κρίσπη. Τα τελευταία χρόνια είναι σύμβουλος έκδοσης της εφημερίδας «Τα Νέα Πάρου-Αντιπάρου» και διευθυντής του ραδιοφώνου «Έβενος fm». Η καταγωγή του είναι από τη Χίο (Βολισσός) και οφείλει το επίθετό του στους Γενουάτες που κατέλαβαν τη Χίο τον 13ο αιώνα. Μετά την εκδίωξή τους το 1566, ένα μέρος των Γενουατών παρέμεινε στα βορειόχωρα της Χίου και δη στο χωριό της Βολισσού. Εξ’ ου και τα πολλά λατινογενή επίθετα στην περιοχή. Στις αρχές του 20ου αιώνα πολλοί από τη Βολισσό λόγω οικονομικών δυσκολιών και του δύσβατου της περιοχής μετανάστευσαν στην Λατινική Αμερική και στον Πειραιά και ασχολήθηκαν με το εμπόριο. Ο παππούς του Δ. Μπελέγρη έζησε στην Παραγουάη όπου και παντρεύτηκε τη Μαριγώ Μπελέγρη. Μετά το 2ο παγκόσμιο πόλεμο επέστεψε στον Πειραιά ασχολούμενος με το εμπόριο. Σήμερα, το επίθετο απαντάται στη Χίο (βορειόχωρα και Χώρα Χίου) και στην Πάτρα (στην Πάτρα ζουν οι «Μπελέγρηδες» οι οποίοι έφυγαν από τη Χίο πριν την καταστροφή των Ψαρών και της Χίου στην επανάσταση του 1821). Ο Δημ. Μπελέγρης είναι απόφοιτος του ΙΕΚ «Όμηρος» το 1988, με βραβείο στα μαθήματα «τεχνικές συνέντευξης» και «τεχνικές επικοινωνίας», και απόφοιτος του τμήματος διοικητικής των επιχειρήσεων και μάρκετινγκ, του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών το 1993. Ακόμα, συνεργάζεται εκτός Πάρου σε έντυπα για τον θρησκευτικό τουρισμό, καθώς και με τον Αθηναϊκό τύπο ως ανταποκριτής στις Κυκλάδες.

Μπελόνιας ή Μπελώνιας ή Πελώνιας ή Μπελώνης: Η οικογένεια Μπελώνια γνωστή στην Σαντορίνη μέχρι και σήμερα, στην Πάρο εμφανίζεται στο τέλος 17ου –αρχές 18ου αι. Ιταλικής καταγωγής από την πόλη Bologna (Μπολόνια).
Ο Κεφαλληνιάδης και ο Slot γράφους: Αι εξής απλαί καθολικαί οικογένειας, καταγόμενοι εκ διαφόρων μερών της Δυτικής Ευρώπης όπως οι Βελόνια.
Η τοποθεσία Μπελώνιες στην περιοχή της Νάουσας διαιωνίζει μέχρι σήμερα το επώνυμο που δεν απαντάται πια στην Πάρο.
–1664. Ηγούμενος της Μονής του Αγίου Ανδρέα μαρτυρείται στα 1664 ο Γαβριήλ Μπελώνιας.
–1664. Σύμφωνα με το έγγραφο του καντζελλαρίου Ναούσης «1664 Ιουλίου 24. Εις το νησί της Πάρου εις το Καστέλλι της Άγουσας εις τον οίκον του οαπα Γαβριήλ Μπελόνια…».
–1672. Σε αίτημα των παριανών προς τον προϊστάμενο της γαλλικής επαρχίας Πατέρα της Καθολικής Εκκλησίας  Jacques Dinet για να ζητήσουν πατέρες της καθολικής εκκλησίας να έρθουν στην Πάρο. «Ταπεινοπρεπώς παρακαλούμεν την πανοσιώτη σας, ωσάν προηγούμενος οικουμενικός και πατριάρχης της αγίας και υπέρ ενδόξου συντροφιάς υου ιησού να συγκλύνη εις το να μας έλθουν ωδε εις τον τόπον μας πατέρες δια να κατοικήσουν εδώ έως εις τα άλλα νησιά δια να ημπορέσωμεν και ημείς να λάβωμεν εκείνη την βοήθειαν και ωφέλειαν της ψυχής μας μαζί κα την επιστήμην δια τους μεταγεναστέρους μας, επειδή ξεύρωμεν καλότατα ότι πως η πανοσιώτησας και η τρισκία της όλα ο σκοπός και ο πόθος αλλο δεν είναι εις όλα τα πάντα μόνον να γυρέψετε την μεγαλύτερην δόξα του Θεού και της σωτηρίας των ψυχών εις κάθε τόπον όπου ευρίσκονται…»
Πάρος: εν έτι σωτήριω 1672 εν μήνι μαίω (29) εις το παλαιόν: + Ταπεινός Μητροπολίτης Παροναξίας Μελέτιος.
Το πιο πάνω αίτημα υπογράφουν χριστιανοί, καθολικοί και ορθόδοξοι, κατοίκων της Νάουσας μεταξύ άλλων και ο Φραγκίσκος Μπελώνιας.
–1664. Η οικογένεια Μπελώνια υπήρξε ιδιοκτήτρια του Αγίου Ανδρέα τον 17ο αι.. Σε έγγραφο του 1664 φέρεται ως ηγούμενος της μονής ο παπά Γαβριήλ Μπελώνιας.
–1717. Το 1717 ιερομόναχος Αγίου Ανδρέα ο παπακύρ Γαβριήλ Μπελώνιας.
–1719. Σε προικοσύμφωνο Ναούσης, 13 Νοεμβρίου 1719 ο Βιττώριος Μπελώνιας.
–1720. Σε έγγραφο στις 24 Αυγούστου 1720  αναφέρεται ο ιερέας Γεώργιος Μπελώνιας.
–1722. Σε προικοσύμφωνο, Νικ. Ρούσσου και Παρασκευής Μπελώνια (Νάουσα 3 Ιαν. 1722), «το σπίτι το ανώγειων όπου έχει εις το Ξώπουργο».
–1725. Ένα προικοσύμφωνο που έγινε στη Νάουσα στις 19 Οκτωβρίου του 1725 είναι το εξής: Η Κακή, θυγατέρα του μακαρίτη Γιαννακού Μπελώνια τάζει του γιού της Γεωργίου τρεις εικόνας της Παναγίας Υπαπαντής, του Αγίου Αθανασίου και του Αγίου Νικολάου. Και ο Πέτρος Νταβερώνας δίνει στον υιό του Γεώργιο εικόνα του Αγίου Γεωργίου να την εορτάζει κάθε χρόνο. Και από άλλα προικοσύμφωνα της εποχής βλέπουμε ότι δίνονται εικόνες κυρίως για προίκα.
–1726. Στα 1726 μαρτυρείται ο «παπακυρ Γαβριήλ Μπελώνιας».
–1727. Το 1727 ο Γαβριήλ ιερομόναχος Μπελώνιας υπογράφει και μαρτυρεί έγγραφο Ναούσης.
–1732. Η Ανθούλα και ο Φραντζέσκος Γερμανής δίδουν στην κόρη τους Ειρήνη δύο εικόνες της Παναγίας Ζωοδ. Πηγής και του Τιμίου Προδρόμου (προικοσύμφωνο Νικ. Μπελώνια και Ειρήνης, Νάουσα 2 Νοεμ. 1732) και β ο Ι. Μαυρομμάτης ανάμεσα στις εικόνες δίδει στην κόρη του Μαρία «έτερη της Ζωοδόχου Πηγής να την δεκαπεντίζει εν όσω ζή».
–1733. Πρακτικό εκλογής απεσταλμένων του κοινού της Νάουσας στην Κωνσταντινούπολη στις 26 Οκτωβρίου 1733 αναφέρεται ο Μανώλης Μπελόνιας.
–1738. Μαρτυρία υπερασπίσεως συμπατριώτη τους ιερέα Φραγκίσκου Νταβερόνα προς τον καπουδάν πασά (για αντίδραση στην συγκέντρωση της φορολογίας), κατά τη Γενική Συνέλευση από τα κοινά της Πάρου, της 16 Ιουλίου 1738, υπογράφει ο Κυριάκος Μπελόνιας, ο Κυριάκος Μπελόνιας, ο Νικήτας και ο Νικολός Μπελόνιας από τη Νάουσα της Πάρου.
–1806. Στα 1806 εμφανίζονται μέλη της οικογένειας Μπελώνια. Οι τρεις αδερφές Φραγκούλα, Μαρούσα και Αννέτα, θυγατέρες του Ι. Αργυροπούλου –κατά έγγραφο Ναούσης, 27 Μαΐου 1806- πωλούν στον γαμπρό τους Ιωάννη Μπελώνια για 1500 γρόσια το μισό μοναστήρι του Αγίου Ανδρέα, το οποίο ανήκε στη μητέρα τους.
–1820. Σε προικοσύμφωνο στις 11 Ιανουαρίου 1820 αναφέρεται ο κυρία Μαργαρίτα γυνή του πάλε ποτέ Ιωάννη Μπελόνια και ο γιός της Γεώργιος Μπελόνιας, από το έτερο μέρος η Παναγιώτα γυνή ποτέ Νικολάου Μωραΐτη έχωντας θυγατέρα ονόματι Ελισάβετ.
–1820. Προικοσύμφωνο Νάουσας στις 11 ιανουαρίου 1820, «Μαργαρίτα ποτέ Ιωάννη [Μ]πελώνια»
–1826. Στις 2 Σεπτεμβρίου 1826 ο οικονόμος Εμμανουήλ Παπάζογλου υπογράφει στη Νάουσα για λογαριασμό του Σταμάτη Μπελώνια, στο πωλητήριο που αφορά στην αγορά από τον Λουκά Σφαέλο της Μονής του Αγίου Ανδρέα.
–1826. Εξοφλητικό γράμμα της Κατερίνας κόρη Ιωάννου Μπελώνια (Νάουσα, 19 Οκτ. 1826). Ενώπιον των μαρτύρων Αντωνίου Κορτιάνου που βεβαιώνει και για λογαριασμό της Κατερίνης Ιωαν. Μπελώνια ως αγράμματης, και του Γεωργίου Βιτσαρά, η ανωτέρω Κατερίνη λαμβάνει τα γονικά σπίτια της έναντι των 300 γροσίων που όφειλε σ’ αυτήν ο αποθανών αδερφός της Νικόλαος Μπελώνιας και που είχαν εισπραχθεί από την πώληση της μονής του Αγίου Ανδρέα στον Λουκά Σφαέλο.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 50χρονος ναυτικός Σταμάτης Μπελώνιας.

Μπελουκάκης: Βλέπε Μπελούκης

Μπελούκης ή Μπελουκάκης: Κρητοβενέτικη οικογένεια, αρχικά καθολικού δόγματος. Bello, Bellucci που σημαίνει ωραίο φως - φωτεινός. Το επίθετο γνωστό ως και σήμερα στα Μάρμαρα. Είναι μια από τις Κρητικές οικογένειες που ήρθαν το 1822 με τον άρχοντα Καλλέργη και εγκαταστάθηκαν στα Μάρμαρα όπως Λαουράκης, Σιφάκης κ.α., αρχικά με το επίθετο Μπελουκάκης και στη συνέχεια ως Μπελούκης.
Γενάρχης του παριανού κλάδου ο Ιωάννης Μπελουκάκης ο οποίος είναι εγγεγραμμένος στα δημοτολόγια Μαρμάρων το 1822 σε ηλικία 17 ετών.
–1822. Εγγεγραμμένος στα δημοτολόγια Μαρμάρων του 1822 ο Μπελουκάκης Ιωάννης.
–1844. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μαρμάρων το 1844 είναι εγγεγραμμένος ο 38χρονος εργάτης Πελουκάκης Ιωάννης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Μαρμάρων του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο Μπελουκάκης Ιωάννης 40 ετών εργάτης.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μπελούκης Αναστάσιου του Ιωάννη 28 ετών εργάτη. Και ο Μπελούκης Αναστάσιος του Ιωάννη 35 ετών γεωργός από τα Μάρμαρα.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο του Κώστου του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μπελούκης Νικόλαος του Γεωργίου, 38 ετών, εργάτης.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο του Κώστου του 1885, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μπελούκης Νικόλαος του Γεωργίου, 40 ετών, εργάτης από τον Κώστο.
–1888. Το 1888 γεννιέται στα Μάρμαρα η Μαρουσώ Μπελούκη.

Μπέης: Τούρκικη η ρίζα του επωνύμου και φέρει τίτλο ευγενείας.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Ύριας του 1875, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 34χρονος Γιώργος Μπέης του Κωνσταντίνου, σκυτοτόμος.

Μπεκιάρης: Τούρκικη η ρίζα του ονόματος αυτού και σημαίνει ο εργένης bekar.  Ο Παριανός Γενάρχης έχει καταγωγή από την Σύρο,
–1946. Σε εγγραφή στα δημοτολόγια Λευκών ο Ανδρέας Μπεκιάρης το έτος 1946.

Μπενιζέλος: Βλέπε Πενιζέλος

Μπερμπόνης:
–1835. Χρεωστική ομολογία δραχμ. 50. Ήτοι δραχμάς πενήντα εδανείσθην ο υποφαινόμενος Ιωάννης Καλαναρχόπουλος παρά του κυρίου Φραντζέσκου Αναγνωστόπουλου … αγροικούμενος συρμαγιά εις το τζερνίκιον ονομαζόμενον «Άγιος Δημήτριος» υπό σημαίαν Ελληνικήν και διοικούμενον παρά του ιδίου πλοίαρχου.
Επί συμφωνίας τόκου ανά τρείς ταις ο) ο τον μήνα διά τας οποίας υπόσχεται με το καλόν του αρρίβον μετρήσαι αυτάς ομού και τον δουλωθέντα τόκον άνευ τινός αντιλογίας. Διό δέδωκε την παρούσα χρεωστικήν ομολογίαν, υπογεγραμμένην παρά του ιδίου δι’ άλλου και παρά του ιδίου δι άλλου και παρά αξιοπίστων μαρτύρων εις ασφάλεια.
Εν Ναούση της Πάρου τη 21 Φεβρουαρίου 1835.
Διά τον αγράμματον, Ιωάννη Καλαναρχόπουλον του υπογράφω εγώ Κωνσταντίνος Πιπής.
Ο γράψας Α. Μπερμπόνης κατ αίτησιν του άνωθεν μαρτυρώ.

Μπετίνης ή Μπετίνας:
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 30χρονος μεταπράτης Μιχαήλ Μπετίνας.
–1860. Στις 26 Σεπτεμβρίου 1860 σε συμβολαιογραφική πράξη [Παραχωρητήριο] στην Σύρου αναφέρεται ο κάτοικος Πάρου Μπετίνης Μιχαήλ μεταπράτης μεταβιβάζει δικαιόματα στον Γεώργιο Μπετίνη μεταπράτη κάτοικο Ερμούπολης.

Μπεχλιβάνης:
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Μπεχλιβάνης Μιχαήλ του Χρύσανθου εργάτης  κάτοικος κοιν. Κώστου. Εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Κώστου του 1949.

Μπήας: Βλέπε Μπίας

Μπήτρος:
–1900. Στις 12 Νοεμβρίου 1900 ο 25χρονος βαφεύς από την Πάρο Χρήστος Μπήτρος του Ιωάννη και [πλοίαρχος] της Κατίγκος Πούλιου, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 20χρονη από την Μύκονο Καλλιόπη Συριανού, του Αντωνίου και της Ανουσώ.

Μπιάζης: βλέπε Βιάζης.

Μπιάς ή Μπήας: Ίσως παραφθορά του Μπάς ή το αντίθετο
–1818. Κατάλογος της ακίνητης περιουσίας της Παναγίας Ξεχωριανής 16 Απρ. 1818, χωράφι εις το Πίσω Λιβάδι πλησίον Μελανίτης Νικόλαος και Ιωάννης Βαλσαμής, κοντά Άγιος Αντώνιος και Μανώλης Μπιάς έτερον χωράφι εις την Βίγλαν.
–1823. Σε έγγραφο του χωριού Κεφάλου (Μάρμαρα) στις 20 Οκτωβρίου 1823 προς τον υπουργό της θρησκείας σχετικά με τον Άγιο Αντώνιο «Ελάβομεν την διαταγήν του Ιερού Υπουργείου της θρησκείας διορίζουσαν τον Κύριον Στέφανον Μαυρογένην προστάτην του μεγάλου Αντωνίου και τον κύριον Αθανάσιον Ιεροκήρυκα, ηγούμενον τούτου διά να συνάγουσιν όλα τα εισοδήματα και να υποσυρθή εις τα ίδια ο σκευοφύλαξ των χωριών Κεφάλου όστις πρότερον εδιωρίσθη ηγούμενος τούτου παρά του αυτού Ιερού υπουργείου βλέπομεν ότι το υπουργείον της θρησκείας ενασχολούμενον εις αναγκαιοτέρας υποθέσεις δεν δύναται να εξετάση ακριβώς την αλήθειαν. Η Κυρία Μαδώ του Μαυρογένη διά αναφοράς της ηπάτησε το υπουργείον τούτο λέγουσα ότι είναι κτήμα πατρικόν της εις τα συγκίλια τούτου με το από ΄κτήμα πατρικόν της είς της κοινότητος τούτο το μοναστήριον πρό χρόνων το εκαταξουσίαζεν δυναστικώς η Δόμνα του Μαυρογένους, ως εκ τούτου εφαντάζετο η απόγονος της ότι είναι κτήμα πατρικόν των ημείς λοιπόν, σεβασμιώτατε, δεν ημπορούμεν να αποχωρίσωμεν το δίκαιον της κοινότητος αλλά θέλουμεν να δικαιολογηθούμεν προς το Ιερόν τούτο υπουργείον καθώς και ο ίδιος παραστάτης μας θέλει σας πληροφορήσει όλην την αλήθειαν δια να μην απατάται και διατάττει τοιαύτας επιταγάς παρακαλούμεν λοιπόν να μη νομίσητε τούτο μας το φέρσιμον απείθειαν προς την σεβαστήν διοίκησιν μένομεν με όλον το σέβας. Τη 20 Οκτωβρίου 1823 των χωρίων Κεφάλου. Υπογράφει ο Μανόλης Μπήας κάτοικος Μαρμάρων κ.α.

Μπιζάς ή Πισάνι ή Μπιζάνι ή Μπιζανής: Επίθετο-πατριδωνύμιο= Ιταλικής καταγωγής από την Πίζα, ο πρώτος Μπιζάς στην Πάρο αναφέρεται ως Πιζάνο (από την Πίζα) και στην συνέχεια ως Πιζάς. Αρχικά καθολικού δόγματος. Ο παριανός κλάδος προέρχεται από τον Κρητοβενετό Δούκα της Κρήτης Δομίνικο Pisani  που ως γαμήλιο δώρο για το γάμο του με τη μοναχοκόρη του Κρίσπο (Κρίσπη), πήρε τα τρία νησιά Αντίπαρο, Ίο και Ανάφη που ήταν κτήσεις της οικογένειας Pisani.  
–1480: Η Αντίπαρος μαζί με την Ίο και την Ανάφη κτήσεις της βενετικής οικογένειας των Πιζάνι. To 1480 o Δομίνικος Πιζάνι, γιός του Δούκα της Κρήτης ο οποίος παντρεύτηκε την μοναχοκόρη του Κρίσπη ο οποίος ήταν ο τοπικός άρχοντας από τον Σανούδο, πήρε για προίκα την Ίο, Ανάφη και Αντίπαρο.
–1712. Ιερεύς Νεόφυτος Μπιζάς υπογράφει ομολογία Παροικιάς στις 2 Μαΐου του 1712
–1714 Αύγουστος 9, Πάρος Μάρμαρα. Έδωσε εξοφλητικόν και σωστόν λογαριασμόν ο παπά-Μιχάλης Τζανιάς της Κοινότης Μαρμάρου διά το κατάστιχον που εσύναξε της απερασμένης χρονιάς (το 1713) και δεν έχει να δώσει της Κοινότης μοναχά ρεάλια τρία ήμισυ και δώνοντας τα μένει είσαι καθάριον και σωστόν λογαριασμόν και δια το βέβαιον υπογράφουν οι προεστοί υποχειρός τους, σακελάριος Κεφάλου Σκορδίλης, Αλέξανδρος Καμπάνης, Τζανής Μπιζάς, Πρωτοπαπάς Κεφάλου, Ο σακελλίος Κεφάλου, Παπά-Αντώνης Συρίγος επίτροπος.
–1726 αναφέρεται ο Νικόλαος Μπιζάς στα Μάρμαρα.
–1730. Πρακτικό εκλογής απεσταλμένου του κοινού της Παροικιάς στην Κωνσταντινούπολης στις 28 Ιανουαρίου 1730 μαρτυρείται ο Μιχάλης Μπιζάς.
–1741. Για την εκλογή απεσταλμένων στην Κωνσταντινούπολη από τα κοινά της Παροικιάς στη Γενική συνέλευση το 1741 αναφέρεται ο Μπιάζης Μπιζάς από τα Μάρμαρα.
–1741. Τα κοινά της Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 20 Ιουλίου 1741, αποφασίζουν να συντάξουν γράμμα υπερασπίσεως του συμπατριώτη τους άρχοντα Νικόλαου Μαυρογένη, εναντίων των συκοφαντών κατοίκων της Νάξου, οι οποίοι τον κατηγορούν για συνεργασία με τους πειρατές, υπογράφει και ο Μπιάζης Μπιζάς από τα χωρία του Κεφάλου.
–1750. Σε Πρακτικό εκλογής απεσταλμένου των επτά κοινών της Πάρου (Παροικιάς, Νάουσας, Κεφάλου, Τζιπίδου, Λευκών, Μαρμάρων, Δραγουλάς) στην Κωνσταντινούπολη της 23 Αυγούστου 1750, μαρτυρείται ο οικονόμος Νάουσας Μπιζανής.
–1796. Αναφέρεται ο Δημήτριος Μπιζάς από τα Μάρμαρα το 1796. Ο δε Ιωάννης Μπιζάς από το ίδιο χωρίο είχε διαπρέψει ως υποδιευθυντής της Εταιρίας Ανατολικών Ινδιών στην Τζακάρτα, πρωτεύουσα της Ιάβας τον 18ο αιώνα.
Στον Τζιπίδο απαντά τόπων «Στου Πιζά το χωράφι» το 1750 και Μαρούσα Μπιζάδαινα.
–1826. Στη διαθήκη του Νικολάου Γ. Μπιζά (Παροικιά 13 Μαρτίου 1826) «δύω οσπίτια αγοράν του κατώγια εν τω μαχαλέ Ποταμώ σύμπλιος Ιωάννης Βενιέρης».
–1827. Σε έγγραφο της 15 Απριλίου 1827 της Παροικιάς Πάρου μαρτυρείται ο Μπατίστας Μπιζάς.
–1827. Καταγραφή των (μερικών) χρεών των κοινοτήτων του κάθε Μέρους κοινού της Πάρου εις την Κωνσταντινούπολιν. 17 Απριλίου 1827.
Ομολογία Μπατίστα Μπιζά Κεφάλαιον γρ. 100.
–1833. Σε κατάλογο της εν Παροίκια Ελληνοδιδακτικής Σχολής μαθητευόντων παιδιών στις 28 Απριλίου 1833 αναφέρεται ο Σ. Μπιζάς (sic).
–1866. Το 1866 γεννιέται ο Μπιζάς Γρηγόριος του Κωνσταντίνου γεωργός κάτοικος Παροικιάς. Απεβίωσε το 1950.
–1866. Το 1866 γεννιέται ο Μπιζάς Γεώργιος του Νικολάου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1873. Το 1873 γεννιέται ο Μπιζάς Δημήτριος του Κωνσταντίνου γεωργός κάτοικος Παροικιάς. Απεβίωσε το 1947.
–1890. Το 1890 γεννιέται ο Μπιζάς Αγαπητός του Γρηγορίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1894. Το 1894 γεννιέται ο Μπιζάς Φραγκίσκος του Γεωργίου αγωγεύς κάτοικος Παροικιάς.
–1897. Το 1897 γεννιέται ο Μπιζάς Κωνσταντίνος του Νικολάου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1899. Το 1899 γεννιέται ο Μπιζάς Δημήτριος του Γεωργίου αγωγεύς κάτοικος Παροικιάς.
–1902. Το 1902 γεννιέται ο Μπιζάς Ιωάννης του Γεωργίου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1903. Το 1903 γεννιέται ο Μπιζάς Κωνσταντίνος του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1907. Το 1907 γεννιέται ο Μπιζάς Αγαπητός του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1908. Το 1908 γεννιέται ο Μπιζάς Νικόλαος του Γεωργίου αγωγεύς κάτοικος Παροικιάς.
–1908. Το 1908 γεννιέται ο Μπιζάς Αντώνιος του Νικολάου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1909. Το 1909 γεννιέται ο Μπιζάς Αθανάσιος του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1912. Στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1952 είναι εγγεγραμμένη η Ευφροσύνη Μπιζά, έτος γέννησης 1912, όνομα πατρός Νικόλαος Μπιζάς, όνομα συζύγου Γεώργιος Σκιαδάς.
–1913. Το 1913 γεννιέται ο Μπιζάς Ιωάννης του Δημητρίου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1916. Το 1916 γεννιέται ο Μπιζάς Πατίστας του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1917. Το 1917 γεννιέται ο Μπιζάς Γρηγόριος του Αγαπητού γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1917. Το 1917 γεννιέται ο Μπιζάς Αντώνιος του Γεράσιμου αλιεύς κάτοικος Παροικιάς.
–1924. Το 1924 γεννιέται ο Μπιζάς Βασίλειος του Αγαπητού γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1925. Το 1925 γεννιέται ο Μπιζάς Γεώργιος του Φραγκίσκου αγωγεύς κάτοικος Παροικιάς.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Μπιζάς Γεώργιος του Δημητρίου αγωγεύς κάτοικος Παροικιάς.
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Μπιζάς Κωνσταντίνος του Αγαπητού γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1927. Το 1927 γεννιέται η Μπιζά Χρυσηίς του Κωνσταντίνου κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Μπιζάς Γεώργιος του Ιωάννη ιδ. ταχυδρόμος κάτοικος Παροικιάς.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Μπιζάς Δημήτριος του Κωνσταντίνου κτίστης κάτοικος κοιν.  Παροικιάς.
–1929. Το 1929 γεννιέται η Μπιζά Παρασκευή του Κωνσταντίνου κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1930. Το 1930 γεννιέται ο Μπιζάς Θεόδωρος του Ιωάννη υπάλληλος εστιατορίου κάτοικος κοιν.  Παροικιάς.
–1930. Το 1930 γεννιέται ο Μπιζάς Στυλιανός του Κωνσταντίνου Ταχ. διανομεύς κάτοικος κοιν.  Παροικιάς.
–1931. Το 1931 γεννιέται ο Μπιζάς Κωνσταντίνος του Στυλιανού οπωροπώλης κάτοικος Παροικιάς.
–1950. Στον εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Παροικιάς στις 17 Μαΐου 1950 είναι εγγεγραμμένη η Θηβαίου Αικατερίνη (γεν. 1910), όνομα συζύγου Ελευθέριος, όνομα πατρός Δ. Μπιζάς.

Μπιζάτζας ή Μπιζάτζος ή Μπιζάτζες ή Μπιζάκιας ή Μπιζαράς: Πρόκειται για την ίδια πάντα οικογένεια Μπιζάτζα.   
–1658. Ο ιερέας Τομάζος Μπιζάτζας υπογράφει χρεωστική ομολογία των ιερέων Παροικιάς στις 31 Μαΐου 1658.
–1693. Ιερέας Ιάκωβος Μπιζάτζος γνωστός σε επιγραφή στο υπαίθριο του ναού των Τριών Ιεραρχών Παροικιάς 1693.
–1730. Σε πρακτικό πωλήσεως του φόρου της δεκάτης του κοινού Παροικιάς κατά τη Γενική Συνέλευση, της 26 Ιουλίου 1730 μαρτυρείται ο Μιχάλης Μπιζάτζος.
–1733. Αναφέρεται ο Ιερέας Ιάκωβος Μπιζάτζος γνωστός σε επιγραφή του ναού των Τριών Ιεραρχών Παροικιάς 1733.
–1733. Ο Μανώλης Μπιζάτζας με τον γαμπρό του Αντώνη Φανγγιά Κωστόπουλο έκαμαν γράμμα για εξόφληση στις 13 Οκτωβρίου 1733.
–1734. Απόφαση του κοινού της Παροικιάς για επαναπατρισμό συμπατριωτών τους (λόγω της βαριάς φορολογίας από τους Τούρκους, με το οποίο τους καλούσε να επιστρέψουν στο νησί τους, δίνοντας την υπόσχεση για μείωση των φόρων τους) στις 16 Σεπτεμβρίου 1734, υπογράφει ο παπά Τζανής Μπιζαράς (ορθογραφικό λάθος του επωνύμου).
–1737. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς την 1η Μαρτίου 1737 αναφέρεται ο παπά Τζανής Μπιζάτζας.
–1738. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς την 1 Μαρτίου του 1738 αναφέρεται ο παπά Τζανής Μπιζάτζας.
–1738. Μαρτυρία υπερασπίσεως συμπατριώτη τους ιερέα Φραγκίσκου Νταβερόνα προς τον καπουδάν πασά (για αντίδραση στην συγκέντρωση της φορολογίας), κατά τη Γενική Συνέλευση από τα κοινά της Πάρου, της 16 Ιουλίου 1738, υπογράφει ο παπά Τζανής Μπιζάτζας.
–1739. Πρακτικό εκλογής κοινοτικών επιστατών του ναού της Εκατονταπυλιανής σε Γενική Συνέλευση του κοινού της Παροικιάς στις 10 Μαρτίου 1739 αναγράφεται ο παπά Τζανής Μπιζατζάς.
–1739. Πρόσκληση επιστροφής προς τους ξενιτεμένους Παρίους στις 30 Αυγούστου 1739, υπογράφεται και από τον  παπά Τζανής Μπιζάτζας.
–1739. Πρακτικό εκλογών κατά την Γεν. Συνέλευση στις 30 Αυγούστου 1739 απεσταλμένου των κοινών της Πάρου στην Κωνσταντινούπολη, εκλέγουν τον Νικόλαο Μαυρογένη, προκειμένου να διαπραγματευθεί τα οικονομικά θέματα του νησιού. Αναφέρεται ο παπά Τζανής Μπιζάτζας.
–1741. Τα κοινά της Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 20 Ιουλίου 1741, αποφασίζουν να συντάξουν γράμμα υπερασπίσεως του συμπατριώτη τους άρχοντα Νικόλαου Μαυρογένη, εναντίων των συκοφαντών κατοίκων της Νάξου, οι οποίοι τον κατηγορούν για συνεργασία με τους πειρατές, υπογράφει και ο παπά Τζανής Μπιζάκιας.
–1743. Απόφαση για καθορισμό της φορολογίας κατοίκων της Πάρου στις 12 Απριλίου 1743, αναφέρεται ο Ζέπος Μπιζατζής.
–1748. Πρακτικό πωλήσεως των φόρων του κοινού της Παροικιάς κατά τη Γενική Συνέλευση, τη 1 Μαρτίου 1748, μαρτυρείται ο παπά Τζανής Μπιζάτζες.

Μπιλεμπίνος:
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχει εγγεγραμμένος ο, Μπιλεμπίνος Ιωάννης του Ευστρατίου, 42 ετών, εργάτης από τη Νάουσα.

Μπισκεντζής ή Μπισκιτζής ή Πισκιτζής: Μικρασιάτικης καταγωγής και πιθανόν να προέρχεται από την τούρκικη λέξη bickin (μπισκίν) που σημαίνει ο μάγκας.
–1860. Στις 14 Ιανουαρίου 1860 σε συμβολαιογραφική πράξη [Ιδιοκτησία] στην Σύρου αναφέρεται ο κάτοικος Πάρου Ασωνίτης Σπύρος του Ιωάννη ναυτικός και ο ναυπηγός Μπισκετζής Ιωάννης του Γεωργίου κάτοικος Ερμούπολης. 
–1873. Το 1873 γεννιέται ο Μπισκιτζής Ανδρέας του Γεωργίου ναυπηγός κάτοικος Παροικιάς.
–1901. Το 1901 γεννιέται ο Μπισκιτζής Γεώργιος του Ανδρέα ναυπηγός κάτοικος Παροικιάς.
–1907. Το 1907 γεννιέται ο Μπισκιτζής Ιωάννης του Ανδρέα ναυπηγός κάτοικος Παροικιάς.
–1909. Το 1909 γεννιέται ο Μπισκιτζής Παρασκευάς του Ανδρέα ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1913. Το 1913 γεννιέται ο Μπισκιτζής Γεώργιος του Μιχαήλ ναυπηγός κάτοικος Παροικιάς.
–1915. Το 1915 γεννιέται ο Μπισκιτζής Σπύρος του Μιχαήλ ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1917. Το 1917 γεννιέται ο Μπισκιτζής Αντώνιος του Ανδρέα ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Μπισκιτζής Σάββας του Μιχαήλ ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Πισκιτζής Μαρουσώ όνομα συζύγου Παρασκευάς, όνομα πατρός Νικ. Φραγκουλής.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Πισκιτζή Μαρία όνομα συζύγου Μιχαήλ, το γένος Σπύρος Σαρρής.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Πισκιτζή Μαρουλία του Ανδρέα.
–1985. Καθηγητής φυσικής και χημείας Μπισκεντζής … στο Γυμνάσιο Νάουσας το 1985.

Μπισκιτζής: Βλέπε Μπισκεντζής

Μπίτας:
–1911. Δημήτρης Γ. Μπίτας, δημοδιδάσκαλος το 1911, στο δημοτικό σχολείο της Νάουσας. Ήταν πριν σε σχολεία της Αλβανίας, Ηπείρου και Μακεδονίας.

Μπιτζιλαίος ή Μπιτζηλαίος: Βλέπε Βιτζιλαίος

Μπογιατζής ή Μπογιαντζής ή Βογιατζής: Επίθετο παρωνυμικό / επάγγελμα, από την τουρκική λέξη boyaci που σημαίνει βαφέας. Σύμφωνα με τον κύριο Γιώργο Μπογιατζή, η προέλευση του επιθέτου είναι από τη Νάξο, από κάποιο χωριό όπου ο προπάππος του έβαφε σέλες γαϊδουριών. Στην Πάρο το επίθετα μαρτυρείτε στις αρχές του 1800.
–1830. Γενεαλογικό δέντρο οικογένειας Μπογιατζή. Μπογιατζής Γεωρ. Γεώργιος 1830 Μπογιατζή Ευστράτιο 1859 και Μπογιατζή Κωνσταντίνο 1853 Μπογιατζής Γεώργιος του Κωνσταντίνου 1882, Μπογιατζή Δημήτριο του Κωνσταντίνου, Μπογιατζή .......... του Κωνσταντίνου.
–1859. Στις 11 Σεπτεμβρίου 1859 ο 35χρονος ναύτης από την Πάρο Σπύρος Ασονίτης [Ασωνίτης] του Δημητρίου και της Αικατερίνης Μπογιατζή, παντρεύεται στην Ερμούπολη την επίσης παριανή Ζαφείαρ Μήλα, του Ιωάννη και της Σοφίας Ιωάννου.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο του Κώστου του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Βογιατζής Ευστράτιος του Γεωργίου, 27 ετών, γεωργός από τον Κώστο. Στον ίδιο εκλογικό κατάλογο υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι: Μπογιατζής Γεώργιος του Γεωργίου, 53 ετών, κηπουρός και ο Μπογιατζής Κωνσταντίνος του Γεωργίου, 30 ετών, Ποιμήν, κάτοικος Αθήνας.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Μπογιατζής Ευστράτιος του Γεωργίου, 29 ετών, γεωργός από τη Νάουσα, Μπογιατζής Γεώργιος του Γεωργίου, 55 ετών, γεωργός από τον Κώστο και Μπογιατζής Κωνσταντίνος του Γεωργίου, 32 ετών, ποιμήν από τον Κώστο, κάτοικος Αθήνας.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο του Κώστου του 1885, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Βογιατζής Ευστράτιος του Γεωργίου, 27 ετών, γεωργός από τον Κώστο.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Μάρπησσας στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μπογιαντζής Σταμάτιος του Γεωργίου, 72 ετών εργάτης.

Μπογιατζόγλου ή Μπογιατζόγλους: Ίσως Μικρασιάτικη οικογένεια.
–1822. Στα δημοτολόγια Λευκών του 1822 είναι εγγεγραμμένος ο Γεώργιος Μπογιατζόγλους.
–1830. Πωλητήριον. Παουσιασθείς εις το Δημόσιον τούτο Γραφείον ο κάτωθεν υποφαινόμενος κύριος Κοσμάς Λιβαθινόπουλος ιδία αυτού βουλή και γνώμη και αυτοπροαιρέτως εσυμφώνησαν μετά του ευγενεστάτου κυρίου Ελευθέριου Χαμάρτου και του πωλεί το υποστατικόν το οποίον έχει αγοράν από τον κύριον Αλέξανδρον Καμπάνην με όλα του τα δικαιώματα καθώς εστί και ευρίσκεται σήμερον κείμενον εις τοποθεσίαν Σαρακήνικον, πλησίον ο ίδιος αγοραστής κύριος Ελευθέριος Χαμάρτος (με) συναινέσει και της συζύγου του, διά φοίνικας τριακοσίους είκοσι αριθ. 320: ως εσυμφωνησαν εν τω αναμεταξύ τους και από την σήμερον και εις τον εξής είναι και λέγεται του κυρίου Ελευθέριου Χαμάρτου να το κάμη ως θέλει και βούλεται, ως καλώς πωλημένον και καλώς αγορασμένον ως έλαβεν την τιμήν ο κύριος Κοσμάς άχρι και του οβολού υπόσχεται δε και εις τον αγοράσαντα όλα τα έγγραφα και δεν ζητεί καμμίαν … …. από τον Χαμάρτον διά την υπόθεσιν του αυτού πράγματος η οποία ήτον εις κρισολογίαν και θέλει μένει ο αγοραστής ήσυχος. Και εις ένδειξιν εγένετο το παρόν συμφωνητικόν πωλητήριον γράμμα υπογεγραμμένον παρά των αξιοπίστων μαρτύρων. Και εδόθη εις χείρας του διαληφθέντος αγοραστού κυρίου Χαμάρτου του οποίου αντίγραφον καταχωρείται εις το Δημόσιον Γραφείον υπ’ αρ. (103) εις ασφάλειαν. Τη 2 Ιουνίου 1830. Παροικια της Πάρου.
Δετόρες Π. Κονταρίνης ζητηθείς παρά του κυρίου Κοσμά γράφω εις το όνομα του όστις στέργει το παρόν και ούτος καγώ μαρτυρώ. Γεώργιος Μπογιατζόγλους παρακληθείς παρά της κυρίας Λοξής, σύζυγος Κοσμά Λιβαθινόπουλου, ότι στέργει το παρόν καιούτως καγώ μαρτυρώ. Δημήτριος Δελαγραμμάτης μαρτυρώ. Ζώρζης Μάτσας Μαυρογένης μάρτυς.
–1844. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών το 1844 είναι εγγεγραμμένος ο 55χρονος μυλωνάς Ξένος Ιωάννης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 53χρονος κτηματίας Γεώργιος Μπογιατζόγλους.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μπογιατζόγλου Κωστής του Γεωργίου, 53 ετών, ναυτικός.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχει εγγεγραμμένος ο, Μπογιατζόγλου Κώστας του Γεωργίου, 55 ετών, ναύτης από τη Νάουσα.

Μπουγιουνλής:
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 43χρονος ράπτης Κωνσταντίνος Μπουγιουνλής.

Μπουλάλας:
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 43χρονος γεωργός Νικόλαος Μπουλάλας.

Μπουλουρής ή Μπουλούρης
–1672. Ο ιερέας Πέτρος Μπουλούζης υπογράφει αναφορά αρχόντων της Πάρου σχετική με τους Ιησουΐτες στις 29 Μαΐου 1672. Πρόκειται για τον Πέτρο Μπουλουρή.
–1716. Σε πρακτικό εκλογής νοταρίου – καγκελαρίου από το κοινό της Παροικιάς στη Γενική Συνέλευση της 14 Ιανουαρίου 1716, μαρτυρείται ο πρωτοπαπάς Μπουλουρής, ο Νικόλαος Ιωανν. Μπουλουρής, αλλά και ο Νικολός Μπουλουρής, ο πρωτοπαπάς επίτροπος της Κοινότητας Μπουλουρής και ο Λοΐζος Μπουλουρής.
–1718. Πρωτοπαπάς Μπουλουρής υπογράφει ως μάρτυς σε έγγραφο Παροικιάς στις 29 Απριλίου 1718.
–1723. Σε πρακτικό εκλογής εκτιμητών του κοινού της Παροικιάς στις 30 Ιανουαρίου 1723 κατά τη Γενική Συνέλευση μαρτυρείται ο πρωτοπαπάς Μπουλουρής.
–1724. Σε πρακτικό εκλογής εκτιμητών του κοινού της Παροικιάς στις 13 Δεκεμβρίου 1724 κατά τη Γενική Συνέλευση μαρτυρείται ο πρωτοπαπάς Παροικιάς Μπουλουρής και ο Νικόλαος Μπουλουρής.
–1725. Σε προικοσύμφωνο Παροικιάς αναφέρεται ο πρωτοπαπάς Μπουλουρής 1725.
–1729. Σε κληρονομικό δικαίωμα των συζύγων αναφέρεται στις 11 Οκτωβρίου 1729 ο αφέντης Πετράκης Μπουλουρής υιό του μακαρίτη πρωτοπαπά Νικολού Μπουλούρη.
–1730. Διαθήκη του Πέτρου Κασσαλιά 17 Ιαν. 1730 έτερον χωράφι εις τον Άγιον Βασίλη, αγορά του από τον Νικολό Παλαιολόγο σύμπλιος πρωτόπαπας Μπουλουρής».
–1730. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 12 Νοεμβρίου 1730, αναφέρεται ο οικονόμος Παροικιάς Μπουλουρής.
–1730. Σε πρακτικό πωλήσεως του φόρου της δεκάτης του κοινού Παροικιάς κατά τη Γενική Συνέλευση, της 26 Ιουλίου 1730 μαρτυρείται ο πρωτοπαπάς Μπουλουρής.
–1730. Στις 12 Νοεμβρίου 1730 ο Πρωτοπαπάς Μπουλουρής υπογράφει το πρακτικό εκλογής ως  Επιτρόπου του Κοινού της Παροικιάς του Νικολάου Γαλανού για ένα χρόνο.
–1731. Σε δημόσιο πλειστηριασμό του κοινού της Παροικιάς, σε πρακτικό Γενικής Συνέλευσης της 1 Μαρτίου 1731 μαρτυρείται ο πρωτοπαπάς Μπουλουρής
–1731. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 6 Δεκεμβρίου 1731, αναφέρεται ο πρωτοπαπάς Μπουλουρής και ο Νικόλαος Μπουλουρής.
–1732. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 4 Ιανουαρίου 1732, αναφέρεται ο πρωτόπαπας Μπουλουρής.
–1732. Πρακτικό εξουσιοδοτήσεως απεσταλμένου του κοινού Παροικιάς, κατά τη Γενική Συνέλευση στις 17 Ιανουαρίου 1732 αναφέρεται ο πρωτόπαπας Μπουλουρής.
–1733. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 4 Ιανουαρίου 1733, αναφέρεται ο πρωτοπαπάς Μπουλουρής.
–1733. Σε δημόσιο πλειστηριασμό του κοινού Παροικιάς στις 20 Ιουνίου 1733, αναφέρεται ο πρωτοπαπάς Μπουλουρής.
–1734. Στις 24 Φεβρουαρίου 1734, οι προεστοί και επίτροποι του κοινού Παροικιάς Πάρου, με συστατικό γράμμα βεβαιώνουν ότι ο κάτοικος του νησιού τους, γαλλικής καταγωγής, Γιόζε Ντάλες, δια της βίας και παρά τη θέλησή του συνεργάστηκε με ξένους πειρατές, ένας εκ αυτών είναι ο πρωτοπαπάς Μπουλουρής και ο Νικόλαος Μπουλουρής..
–1737. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς την 1η Μαρτίου 1737 αναφέρεται ο Νικόλαος και ο Ιωάννης Μπουλουρής.
–1739. Πρακτικό εκλογής κοινοτικών επιστατών του ναού της Εκατονταπυλιανής σε Γενική Συνέλευση του κοινού της Παροικιάς στις 10 Μαρτίου 1739 αναγράφεται ο πρώην πρωτοπαπάς Μπουλουρής.
–1739. Στις 6 Αυγούστου 1739 συντάσσει τη διαθήκη του ο πρωτοπαπάς Μπουλουρής.
–1741. Για την εκλογή απεσταλμένων στην Κωνσταντινούπολη από τα κοινά της Παροικιάς στη Γενική συνέλευση το 1741 αναφέρεται ο Νικολός Μπουλουρής από την Παροικιά.
–1744. Σε έγγραφο αγοραπωλησίας στις 6 Οκτ. 1744 στην Παροικιά ο Νικόλαος Μπουλουρής είναι μάρτυς.

Μπουλούζης:  Βλέπε Μπουλουρής.

Μπουράλης: Βλέπε Μπουρέλης

Μπουρέλης ή Μπουράλης:
–1896. Το 1896 γεννιέται ο Μπουρέλης Ιωάννης του Αντωνίου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1908. Το 1908 γεννιέται η Μπουρέλη Σταματίνα του Αντωνίου κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1920. Σε σχολική φωτογράφιση στην Παροικιά 1920(?) διακρίνεται ο Αντώνης Μπουρέλης.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Μπουράλης Αντώνιος του Ιωάννη ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1928. Το 1928 γεννιέται η Μπουρέλη Μαριγώ του Ιωάννη κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1946. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μπουρέλης Ιωάννης του Αντωνίου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1949. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1949 είναι εγγεγραμμένος ο Μπουράλης Αντώνιος του Ιωάννη ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Μπουρέλη Στυλιανή όνομα συζύγου Ιωάννης, όνομα πατρός Δημήτριος Καπούτσος.
–1995. Το 1995 έμπορος αυτοκινήτων στην Παροικιάς Ιωάννης Μπουρέλης.

Μπουρίκας:
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Μπουρίκα Ελένη, όνομα συζύγου Δημήτριος όνομα πατρός Στυλιανός Τσαντάνης.

Μπουρναζάκης ή Μπουρνανάκης: Ο κλάδος συνεχίζεται πλέον στην Πάρο από θηλυγονία από την οικογένεια Δραγάζη.
–1823. Στο δημοτολόγιο του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου) το 1823, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Κωνσταντίνος Μπουρνανάκης ή Μπουρναζάκης και ο Ιωάννης Μπουρναζάκης.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 54χρονος ιατρός Κωνσταντίνος Μπουρνανάκης ή Μπουρναζάκης, ο 40χρονος μεταπράτης Μπουρναζάκης Ιωάννης.

Μπουρνανάκης: Βλέπε Μπουρναζάκης

Μπουτούρης ή Μπουντούρης ή Πουντούρης:
–1844. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών το 1844 είναι εγγεγραμμένος ο 50χρονος ναυτικός Δημήτριος Πουντούρης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 26χρονος γεωργός Απόστολος Πουντούρης και ο ναυτικός Δημήτριος Πουντούρης 53 ετών.
–1849. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 25χρονος ράπτης Απόστολος Μπουτούρης. Έδωσε όρκο στις 10 Αυγούστου 1849.

Μπρούτος: ιταλικό επίθετο από την λέξη bruto (κτήνος) brutti (άσχημος).
–1658. Ο ιερέας Νικόλαος Μπρούτος υπογράφει χρεωστική ομολογία των ιερέων της Παροικιάς στις 31 Μαΐου 1658. 
–1740. Σε έγγραφο του 1740 της οικ. Βατιμπέλλα αναφέρει "Νήσος Πάρος Καστελιω εις τα 1740 νέο 3 Ιανουαρίου ημέρα Κυριακή και ώρα 3 της ημέρας. Ήλθασι εις την Νάουσα τέσσερις λεβέντες αρματωμένοι από το μπαστιμέντο του Καπετάν Φραγκίσκου Μαρία κοματάντε μίαν πουλάκα αρματωμένη εις την αμάχη με πατιέρα της Μάλτας οι άνθρωποι όπου ήλθαν ήτον ένας σαρτζελτές, το όνομά του Μπορταλαμαίος, με άλλους τρείς αρματωμένους και ερισαλτάρασι με δύναμιν των αρμάτων των επάνω εις το σπίτι του Σιόρ Κονσούλου των Εγγλέζων ονοματισμένος Σιόρ Νικολός Βατιμπέλλας. Και αυτός θεωρόντας του με τα άρματα και ξεσαθωμένοι εσφαλίκτη μέσα εις την κάμαράν του και αυτοί ψάχνοντας του και τον έβγαλαν από μέσα, τον εκατέβασαν κάτω σύροντας τον ώσαν κατάδικον και τα κοπέλλια του θεωρόντας την τόσην καταδίκην όπου του έκανα, αρμπούρισαν την παντιέρα του Βασιλέως της Εγγλιτέρας διά να διαφεντευθή και εφανέρωσαν και την διαφέντευσιν του Βασιλέως της Φράντζας δια τα καλά μέριτα του μακαρίτη πατρός του εφανέρωσαν και τις διαφέντεψες ιδικές των και με όλα αυτά από τον νούν των δεν επέρασαν μόνον το επήραν ως κατάδικον ξεσκισμένον και τον επήγαν ξεσπαθωμένοι μέσα εις την Παρκιά και εγύρευσαν καιρόν να τον σκοτώσουν, μα τον ακολούθησαν κόσμος πολύς και δεν ευρίσκαν άδειαν να κάμουν την όρεξιν τους, και πηγαινάμενοι εις την Παρκιάν αν δεν ήθελεν ευρεθή εις το Πόρτο ο Καπετάν Λούης Γζιπέτρος από το Σαν Τραπέ και ο καπετάν Αντώνιος Μαρτίν από το Σαν Τραπέ καπετάνιος εις ένα καράβι και ο καπετάν Κάρλος και ο καπετάν Τζουάνες αν ήθελαν λείψει αυτοί δεν ηξεύρομεν το τέλος όπου είχαν να πράξουν χωρίς κανένα νιτερέσσο και εις τούτο δίνομεν την παρόν μαρτυρίαν εις την ψυχήν μας πως τα είδαμεν με τα μάτια μας και υπογράφουμεν εις βεβαίωσιν. Το σφραγίζομεν και με την σραγίδα της κοινότης μας.
Οικονόμος Νάουσας μαρτυρώ, Σακελάριος Νάουσας μαρτυρώ, Σκευοφύλαξ Νάουσας μαρτυρώ, ο Προηγούμενος του Βατοπεδίου Αθανάσιος μάρτυς, Αρχιδιάκως Νεόφυτος Βατιμπέλλας μαρτυρώ ως είδα, Λοΐζος Τζιμπέρ μάρτυς. Γεώργιος Βιτσαράς μάρτυς, Γεώργιος Μαρμπαρήγος μάρτυς, Σακέλιως Ναούσης μαρτυρώ, Παπά Φραντζέσκος Νταβερώνας μαρτυρώ, Παπά Μαρίνος Ραγγούσης μαρτυρώ, Γεώργιος Νταμιραλής μαρτυρώ, Ιωάννης Τριαντάφυλλος Μαρτυρώ, Κωνσταντίνος Βατιμπέλας μαρτυρώ, Δημήτριος Αυλωνίτης μαρτυρώ, Νικόλαος Λευκαρός μαρτυρώ. Εγώ Νικολός Κανάλες μαρτυρώ, Κωνσταντίνος Σκορδίλης, Ανδρέας Βιτσαράς μαρτυρώ, Ιωάννης Μπρούτος, Τζάνες ο Καλλέργης Καντζιλάριος Ναούσης πιστώς γέγραφα"
–1779. Σε έγγραφο Μυκόνου στις 25 Νοεμβρίου 1779 αναφέρεται ο παριανός μοναχός Τιμόθεος Προύτος (Μπρούτος).

Μυκονιάτης: Επίθετο-πατριδωνύμιο= καταγωγή από Μύκονο. Σε πατριδωνυμιακά επίθετα, πολλές φορές συναντάμε να μην υπάρχουν κοινοί συγγενικοί κλώνοι, αυτό συμβαίνει διότι το μόνο κοινό που έχουν είναι ο τόπος καταγωγής μιας και το επίθετό τους ήταν άλλο και στην πορεία το πατριδωνύμιο έγινε παρατσούκλι και το παρατσούκλι επίθετο.
–1721. Μαρίνος Μυκονιάτης, συζ. Ζαμπίας Αλ. Νταμία (Νάουσα, 9 Ιαν. 1721).
Ο Ηγούμενος των Αγίων Αποστόλων το 1721 Άνθιμος Βήσας ήταν θείος της «Ζαμπιδάκης θυγατέρα του Αλέξανδρου Νταμία και γυνής του Μαρίνου Μυκονιάτη».

Μυλαίος: Βλέπε Μηλαίος

Μυλωνάς: Επίθετο επάγγελμα-παρατσούκλι. Ο αρχικός κλάδος της οικογένειας φαίνεται να μαρτυρείται πρώτα στην Αντίπαρο.
–1875. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1875 κάτοικος Αντιπάρου Μυλωνάς Αντώνιος του Σπυρίδωνα, συνταξιούχος.
–1897. Το 1897 γεννιέται ο Μυλωνάς Σπύρος του Αντωνίου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1911. Το 1911 γεννιέται ο Μυλωνάς Γρηγόριος του Δημητρίου, ναυτικός, κάτοικος Αντιπάρου.
–1902. Σε έγγραφο του έτους 1902 αναφέρεται το επώνυμο Μυλωνάς.
–1909. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1909 κάτοικος Αντιπάρου Μυλωνάς Βασίλειος του Αντωνίου ναυτικός.
–1915. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1915 κάτοικος Αντιπάρου Μυλωνάς Νικόλαος του Αντωνίου ναυτικός.
–1920. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1920 κάτοικος Αντιπάρου Μυλωνάς Σπύρος του Δημητρίου ναυτικός.
–1930. Σε εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου του 1952 διαγράφεται η Καλομοίρα Μυλωνά όνομα συζύγου Αντώνιος, όνομα πατρός Β. Αδαμόπουλος, κάτοικος Αντιπάρου, έτος γέννησης 1930.
–1946. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μυλωνάς Σπύρος του Αντωνίου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 2 Σεπτεμβρίου 1950 υπάρχει εγγεγραμμένη η Μυλωνά Καλομοίρα, όνομα συζύγου Αντώνιος, όνομα πατρός Β. Αδαμόπουλος.
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 2 Σεπτεμβρίου 1950 υπάρχει εγγεγραμμένη η Μυλωνά μαρία, όνομα συζύγου Σπύρος, όνομα πατρός Ι. Αναγνώστου.
–1950. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1950 είναι εγγεγραμμένη η Μουρλά Μοσχούλα  όνομα συζύγου Γεώργιος, όνομα πατρός Δημήτριος Μυλωνάς κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.

Μυτιληναίος: Επίθετο-πατριδωνύμιο= Μυτιλήνη. Σε πατριδωνυμιακά επίθετα, πολλές φορές συναντάμε να μην υπάρχουν κοινοί συγγενικοί κλώνοι, αυτό συμβαίνει διότι το μόνο κοινό που έχουν είναι ο τόπος καταγωγής μιας και το επίθετό τους ήταν άλλο και στην πορεία το πατριδωνύμιο έγινε παρατσούκλι και το παρατσούκλι επίθετο.
–1741. Σε προικοσύμφωνο της Νάουσας 7 Φεβρ. 1741 «Το σπίτι έχει γονικόν κείμενον εις τον Χάνδακα [γειτονιά της Νάουσας], πλησίον Χρουσάκι Μοσχονά και Κωνσταντής Μυτιληναίος».
–1834. Σε έγγραφο Νάουσας 26 Νοεμ. 1834 «Νικόλαος Κομνηνός Μυτιληναίος».

Μωραΐτης ή Μήτρου: Επίθετο-πατριδωνύμιο= Προέλευση αυτού του επίθετου από Μοριά (Μοριάς-Μοραΐτης–Μωραΐτης) και πιο συγκεκριμένα από την Τρίπολη της Αρκαδίας. Το αρχικό επίθετο ήταν Μήτρου. Σε πατριδωνυμιακά επίθετα, πολλές φορές συναντάμε να μην υπάρχουν κοινοί συγγενικοί κλώνοι, αυτό συμβαίνει διότι το μόνο κοινό που έχουν είναι ο τόπος καταγωγής μιας και το επίθετό τους ήταν άλλο και στην πορεία το πατριδωνύμιο έγινε παρατσούκλι και το παρατσούκλι επίθετο.
–1743. Σε προικοσύμφωνο Λευκών της 5ης Νοεμ. 1743 «και αυτό εδικόν του σύμπλιος Ιωάννης Μωραΐτης).
–1770. Έτος 1770, ο γενάρχης της Πάρου λεγόταν Ιωάννης Μήτρος ή Μήτρου, αλλά επεκράτησε το πατρωνυμικό του: Μωραΐτης. Ο Δημήτρης Δημητρακόπουλος γνήσιο τέκνο της Αρκαδίας, είχε γεννηθεί στην Αλωνίσταινα, γενέτειρα της μητέρας του Θεοδώρου Κολοκοτρώνη, της Ζαμπίας Κωτσάκη. Σήμερα ανήκει διοικητικά στην επαρχία Μαντινείας. Από το χωριό του ο Δημητρακόπουλος αναγκάσθηκε να εκπατριστεί μετά την αποτυχούσα επανάσταση του Ορλώφ (1770) και να καταφύγει στην Πάρο μαζί με άλλους συμπατριώτες του, που σήμερα φέρουν τα επώνυμα Μωραΐτης, Τριπολιτσιώτης Γραμματικόπουλος, Ασπρόπουλος κ.α.
–1802. Σε έγγραφο βόρια της Αγκαιριάς αναφέρεται, Λεύκων 28 Σεπτ. 1802 «και δώνει ο κυρ Γεώργης του αδερφούν του Θωμά το χωράφι οπού έχει εις το Καμπί σύμπλιος Μήτρος Μωραΐτης και Γιάννης Τηγάνας».
–1817. Ο απόγονος της οικογένειας Παπαδόπουλος, έδωσε την εκκλησία ως προίκα στον γιό του, που νυμφεύτηκε την Όρσα κόρη του Κωνστα Μωραΐτη στη Νάουσα, σύμφωνα με το προικοσύμφωνο Ναούσης της 28 Οκτωβρίου 1817.
–1820. Σε προικοσύμφωνο στις 11 Ιανουαρίου 1820 αναφέρεται η κυρία Μαργαρίτα γυνή του πάλε ποτέ Ιωάννη Μπελόνια και ο γιός της Γεώργιος Μπελόνιας, από το έτερο μέρος η Παναγιώτα γυνή ποτέ Νικολάου Μωραΐτη έχοντας θυγατέρα ονόματι Ελισάβετ. Αναφέρεται επίσης ο Ιωάννης Μωραΐτης με  χωράφι στα Πρωτόρια.
–1820. Σε έγγραφο του χωριού Κεφάλου (Μάρμαρα) προς τον υπουργό της θρησκείας σχετικά με τον Άγιο Αντώνιο «Ελάβομεν την διαταγήν του Ιερού Υπουργείου της θρησκείας διορίζουσαν τον Κύριον Στέφανον Μαυρογένην προστάτην του μεγάλου Αντωνίου και τον κύριον Αθανάσιον Ιεροκήρυκα, ηγούμενον τούτου διά να συνάγουσιν όλα τα εισοδήματα και να υποσυρθή εις τα ίδια ο σκευοφύλαξ των χωριών Κεφάλου όστις πρότερον εδιωρίσθη ηγούμενος τούτου παρά του αυτού Ιερού υπουργείου βλέπομεν ότι το υπουργείον της θρησκείας ενασχολούμενον εις αναγκαιοτέρας υποθέσεις δεν δύναται να εξετάση ακριβώς την αλήθειαν. Η Κυρία Μαδώ του Μαυρογένη διά αναφοράς της ηπάτησε το υπουργείον τούτο λέγουσα ότι είναι κτήμα πατρικόν της εις τα συγκίλια τούτου με το από ΄κτήμα πατρικόν της είς της κοινότητος τούτο το μοναστήριον πρό χρόνων το εκαταξουσίαζεν δυναστικώς η Δόμνα του Μαυρογένους, ως εκ τούτου εφαντάζετο η απόγονος της ότι είναι κτήμα πατρικόν των ημείς λοιπόν, σεβασμιώτατε, δεν ημπορούμεν να αποχωρίσωμεν το δίκαιον της κοινότητος αλλά θέλουμεν να δικαιολογηθούμεν προς το Ιερόν τούτο υπουργείον καθώς και ο ίδιος παραστάτης μας θέλει σας πληροφορήσει όλην την αλήθειαν δια να μην απατάται και διατάττει τοιαύτας επιταγάς παρακαλούμεν λοιπόν να μη νομίσητε τούτο μας το φέρσιμον απείθειαν προς την σεβαστήν διοίκησιν μένομεν με όλον το σέβας. Τη 20 Οκτωβρίου 1823 των χωρίων Κεφάλου. Υπογράφει ο κάτοικος Μαρμάρων Νικόλαος Μωραΐτης κ.α. (Τ.Σ. ΠΑΡΟΣ ΜΑΡΜΑΡΑ 1820) (Γ.Α.Κ.).
–1820. Στο προικοσύμφωνο του Νικολάου Μωραΐτη και Κατερινακιού Κονταράτου (Μάρμαρα 3 Νοεμ. 1820) «το χωράφι εις τους Μαγιαλούπους πλησίων Αντώνης Ραγκούσης», «το χωράφι εις την Σκαμνιάν πλησίον η κυρά-Μαργαριταράκη Μπιάζη».
–1824. Διαθήκη του Νικολάου Σταμάτη Μωραΐτη (Παρ. 31 Ιαν. 1824).
–1826. Στις 21 Απριλίου 1826 ο ιερέας Γεώργιος Μωραΐτης, πατέρας της Χρυσούλας Μωραΐτου, συζύγου του Νικολάου Ιορδάνη αναφέρεται σε έγγραφο Παροικιάς. Ο εντιμότατος Άγιος οικονόμος Παροικιάς Ιορδάνης, Παύλος Ιορδάνης, Ιωάννης Ιορδάνης, και Πέτρος Ιορδάνης είναι οι υιοί της Χρυσούλας συζύγου Νικολή Ιορδάνη και κόρη του παπα Γιώργη Μωραΐτη.
–1826. Σε συμβιβαστικό έγγραφο στις 4 Ιουλίου 1826 αναφέρεται η Σταμάτα γυνή Ελευθερίου Μωραΐτη και αδερφή του Φραγκούλη Θηβαίου.
–1827. Στο προικοσύμφωνο του Ιωάννου Ελευθέριου Μήτρου και της Καλής Δ. Καρποδίνη (Νάουσα, 28 Μαΐου 1827) ο μαστρο Λευτέρης, γιός του αποθανόντος Ιωάννη Μήτρου Μωραΐτη.
–1831. Ο παπά Φραγκίσκος Βατιμπέλας συντάσσει και υπογράφει προικοσύμφωνο του Νικολάκη Μωραΐτη και Ειρηνακιού Μιχ. Μηλαίου, Μάρμαρα, 24 Φεβρουαρίου 1831.
–1831. Σε έγγραφο του Παν. Δ. Δημητρακόπουλου στις 19 Οκτωβρίου 1831 αναφέρεις τον  Μωραΐτη.
–1843. Σε ονομαστικό κατάλογο των εκλογικών αποτελεσμάτων Νάουσας στις 27 Οκτωβρίου 1843 αναφέρεται ο Ελευθέριος Μωραΐτης.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 59χρονος αλιεύς Μωραΐτης Δημήτριος, ο 64χρονος κηπουρός Μήτρου Δουλφαίος Μωραΐτης, ο 65χρονος εργάτης Ελευθέριος Μωραΐτης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Μαρμάρων του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 43χρονος γεωργός Αθανάσιος Μωραΐτης.
–1865. Το 1865 γεννιέται ο Μωραΐτης Δημήτριος του Θεόδωρου ναυτικός κάτοικος κοιν. Νάουσας. Απεβίωσε το 1949.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μωραΐτης Μιχαήλ του Αθανασίου 27 ετών εργάτης από τα Μάρμαρα.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Μωραΐτης Νικόλαος του Θεόδωρου, 39 ετών, παπουτσής, κάτοικος Σύρου.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Μωραΐτης Γεώργιος του Θεοδώρου, ετών 23, βαρελοποιός από τη Νάουσα, και ο αδερφός του Μωραΐτης Νικόλαος του Θεοδώρου, ετών 31, υποδηματοποιός από τη Νάουσα, κάτοικος Σύρου.
–1911. Αδερφοί Θεοδ. Μωραΐτη, έμποροι στη Νάουσα το 1911.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 77χρονος κάτοικος Νάουσας, Μωραΐτης Εμμανουήλ του Θεοδώρου, παντοπώλης, ο 81χρονος ναυτικός Μωραΐτης Δημήτριος του Θεόδωρου, ο 38χρονος κτηματίας Μωραΐτης Θεόδωρος του Εμμανουήλ και ο 37χρονος ναυτικός Μωραΐτης Αθανάσιος του Γεωργίου.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Μωραΐτη Παρασκευή, όνομα συζύγου Αθανάσιος, όνομα πατρός Γρηγόριος Μαλαματένιος.

Μωράκης ή Μοράκης: Επώνυμο παρωνύμιο με υποκοριστική κατάληξη.
–1946. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1910 κάτοικος Αντιπάρου Μοράκης Γεώργιος του Θεόδωρου, ναυτικός.
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 2 Σεπτεμβρίου 1950 υπάρχει εγγεγραμμένη η Μωράκη Άννα, όνομα συζύγου Γεώργιος, όνομα πατρός Γ. Πατέλης.
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 2 Σεπτεμβρίου 1950 υπάρχει εγγεγραμμένη η Παλαιολόγου Φραγκώ, όνομα συζύγου Δαμιανός, όνομα πατρός Θ. Μωράκης.

Μωτζάς ή Ματζάς: ίσως παραφθορά του Μάτσας.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 31χρονος γεωργός Κωνσταντίνος Μωτζάς ή Ματζάς.

Μώτος: Στις Κυκλάδες ήρθαν ίσως από τον Βροντάδο της Χίου. Αυτό μαρτυρείται από την δήλωση της κληρονομιάς του Αντιδήμαρχου Ερμούπολης Πέτρου Μώτου. Λόγω της χιώτικης καταγωγής υποθέτουμε ότι ίσως η προγενέστερη καταγηγή να ήταν από τη Γένοβα και την γνωστή οικογενεια της Ιταλίας Motto. Ως γνωστόν η Χίως ήταν για πολλούς αιώνες υπο την κυριαρχία της Γένοβα. 
Ο παριανός κλάδος έχει καταγωγή από την Σύρο. Στην Πάρο το όνομα μαρτυρείται από την δεκαετία του 1980. Στους Νοταριακούς Κώδικες της Ερμούπολης το επώνυμο δεν αναφέτεραι πριν το 1822.

Για οικόσημα βλέπε εδώ…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αλφαβητικός κατάλογος επιθέτων