Αλφαβητικός κατάλογος επιθέτων

Α, Β, Γ&G, Δ & D, Ε, Ζ, Η, Θ, Ι, Κ &C&Q, Λ, Μ, Ν, Ξ, Ο, Π, Ρ, Σ, Τ, Υ, Φ, Χ, Ψ, Ω

*Η ορθογραφία που είναι από αποσπάσματα παλιών εγγράφων παραμένει όπως είναι στο πρωτότυπο.

Ονοματολογία και οικοσημολογία περί Πάρου

Την εποχή της παγκοσμιοποίησης και της ισοπέδωσης γεγονότων και ιδεών, κρατών και λαών, η γενεαλογική έρευνα σαν ιστορική και κοινωνιολογική επιστήμη παρουσιάζει μια αξιοσημείωτη δημοτικότητα σε πολλές χώρες του κόσμου. Οι άνθρωποι δείχνουν ενδιαφέρον για την φυλετική τους καταγωγή, την εθνική του καταγωγή, τις οικογενειακές τους ρίζες και γενικά για τους προγόνους τους. Στην αναζωπύρωση αυτού του ενδιαφέροντος συντέλεσε και η δημιουργία πολυεθνικών κρατών (ΗΠΑ, Αυστραλία) που εμφανίστηκαν τους τελευταίους δύο αιώνες και τα ισχυρά μεταναστευτικά ρεύματα που ακολούθησαν αυτούς τους αιώνες.

Η ενασχόληση και η έρευνα για την γενεαλογία και τα οικόσημα είναι μια ευγενής πολιτιστική πράξη. Οι πηγές για την καταγωγή των οικογενειών μας επιθέτων είναι τα ιστορικά αρχεία των δημοσίων αρχών και ιδιωτικές συλλογές. Μέσα στις δημοτικές βιβλιοθήκες, ιστορικά αρχεία, εκκλησιαστικά αρχεία μπορούμε να βρούμε έγγραφα, προικοσύμφωνα, νοταριακές πράξεις, μητρώα, τα οποία σηματοδοτούν την καταγωγή μας. Τα εκάστοτε μαρμάρινα οικόσημα, είναι εντοιχισμένα σε οικίες, εκκλησίες, κοιμητήρια, αποτελούν και αυτά μέρος των πηγών αναδεικνύοντας τα σύμβολα των οικογενειακών μας επιθέτων.

Οι πρώτοι και οι πιο σημαντικοί ερευνητές ονοματολογίας στην Ελλάδα υπήρξαν οι Ν. Ανδριώτης και Α. Σιγάλας τον 19ο αιώνα και ο Μ. Τριανταφυλλίδης και Μ. Χατζιδάκης, Χρυς. Τσικριτσή-Κατσιανάκη τον 20ο αιώνα. Έρευνα για τα οικόσημα της Πάρου και αντίστοιχες δημιουργίες έχουν κάνει ο καθηγητής Νίκος Αλιπράντης, ο αρχαιολόγος-αρχιτέκτονας Αναστάσιος Ορλάνδος ο λαογράφος Ζαχαρίας Στέλλας, όπως φυσικά και ο φίλος και πολύτιμος συνεργάτης του blog Ιωάννης Βασιλειόπουλος. Σημειώνουμε ακόμα και τους ξένους Μεσαιωνιστές ιστοριοδίφες όπως ο Γερμανός Κ. Χοπφ, οι Άγγλοι Ο. Μίλλερ και Φ.Ο. Χασλουκ, ο Γάλλος Α. Μπισόν και ο Ολλανδός Β. Σλότ.

Η τοπική ονοματολογία και τα επίθετα της Πάρου χωρίζονται σε ομάδες.

Προέλευση - Καταγωγή

1. Ελληνικά – Παλαιοβυζαντινά βυζαντινά π.χ Αγαλλιανός, Αργυρόπουλος, Αρχολέως, Αλισαφής (πριν το 1204).

2. Φράγκικα - Δυτικά κυρίως Ισπανικά, Ιταλικά και Λοβαρδοβενέτικα π.χ. Κουαρτάνος, Τσιγώνιας, Αλιφιέρης, Αλιπράντης (μετά το 1204). Οι Φράγκοι κατέλαβαν την Πάρο το 1207 και προς ασφάλεια έκτισαν κάστρο στην Παροικιά και αργότερα στη Νάουσα και στα χωριά του Κεφάλου. Οι Παριανοί κατά ένα μεγάλο ποσοστό έχουν Ενετικά-Δυτικά επώνυμα αυτό οφείλεται.

α) στην Βενετοκρατούμενη Πάρο για πάνω απο 3 αιώνες κατα τον μεσαίωνα όπου πολλοί δυτικοί αποίκησαν.

β) μετά τον πόλεμο στην Κρήτη μεταξύ Κρητων, Κρητοβενετών εναντίων των Οθωμανών και νίκη των τελευταίων, πολλοί Κρητοβενετοί κατέφυγαν στις Κυκλάδες

Τα οικογενειακά ονόματα Ενετικής προέλευσης προέρχονται

α) από αναγνωρισμένα και υιοθετημένα νόθα παιδιά των Ενετών,

β) από μικτούς γάμους,

γ) από εξελληνισμένους Βενετούς, που λόγω πτώχευσης έχασαν πρώτα την ευγένειά τους και ύστερα το εθνικό τους φρόνημα,

δ) από βενετικά βαφτιστικά και

ε) πιθανόν και μερικά να προέρχονται από ονόματα Βενετών που επικράτησαν ως παρωνύμια για λόγους σκωπτικούς.

3. Μεταγενέστερα της άλωσης του Μωριά από τους Οθωμανούς και μετά την αποτυχημένη επανάσταση του Ορλόφ. Σε αυτή τη περίοδο κατέφευγαν στις Κυκλάδες πολλές οικογένειες του Μωριά. π.χ. Τριπολιτσιώτης, Δημητρακόπουλος, Μωραΐτης, Αναγνωστόπουλος, Ζησημόπουλος, Γραμματικόπουλος κ.α.

4. Πρόσφυγες. Αρκετοί και οι πρόσφυγες κυρίως από τα Παράλια της Μικράς Ασίας αλλά και απο τα Νησιά του Ανατολικού Αιγαίου μετά τον 19ο αιώνα. Τρία τα μεγάλα κύματα προσφύγων, το 1814 από τα Παράλια, το 1822-24 από Νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και το 1922 πάλι από τα παράλια της Μικράς Ασίας που έμελε να είναι και το τελειωτικό χτύπημα για τον Ελληνισμό της περιοχής.

Κατηγορίες

Εθνικά ή Πατριδωνυμικά-Toπωνυμιακά. Οικογενειακά ονόματα εννοούμε τα ονόματα εκείνα που φανερώνουν τον τόπο όπου ξενοδούλεψε και έζησε ο παρονομασμένος: Πολίτης από την Πόλη, ή πολύ συχνότερα τον τόπο απ’ όπου ήρθε, το χωριό απ’ όπου μετοίκησε. Οι καταλήξεις των πατριδωνυμικών που ακούμε στην Πάρο είναι οι: -αίος, ήτης, -ίτης, -ιος, -ιώτης. Μεταγενέστερες και νεότερες: -αϊτης, -ιάτης, -άνος, -ηνός, -ινός, -(ια)κός.

Επάγγελμα-παρατσούκλι, όπως π.χ. Ράπτης, Μυλωνάς, Χασούρης, Καρποδίνης, Ακάλεστος, Γαλανός, Μαούνης, Μαλαματένιος, κ.α.

Βαπτιστικά, όπως Δημητρίου, Γεωργίου, ή Παυλάκης, Γιαννάκης κ.α.

Αλφαβητικός κατάλογος επιθέτων

Α, Β, Γ, Δ & D, Ε, Ζ, Η, Θ, Ι, Κ & Q, Λ, Μ, Ν, Ξ, Ο, Π, Ρ, Σ, Τ, Υ, Φ, Χ, Ψ, Ω


*Η ορθογραφία που είναι από αποσπάσματα σε παλιά έγγραφα παραμένει όπως είναι στο πρωτότυπο.

Παριανά επίθετα Σ

Για οικόσημα βλέπε εδώ…

Σ
Σαγδερός: Βλέπε Σαγκρέδος ή Σαγρέδος.

–Σαγκρεντός ή Σαγρέδος Σαγδερός: Ιταλικής καταγωγής, καθολικού δόγματος Οίκος Βενετών πατρικίων που έδωσε μεταξύ των άλλων ένα δόγμα της Βενετίας και ένα δούκα της Κρήτης (17ος αι.) Το οικόσημο απεικονίζει πτερωτό λέων του Αγίου Μάρκου, έμβλημα της Βενετίας ο οποίος κρατά το οικόσημο της οικογένειας Sagredo αντί του συνήθους Ευαγγελίου. Από τον 1730 και επιτα το συναντάμε ως Σαγδερός. Προέρχεται από το επώνυμο Σαγρέδος με μεταθέσεις των συμφώνω ρ και δ και του τόνου στη λήγουσα: Σαγρέδος > Σαγδέρος > Σαγδερός.
–Το 1531, μετά το θάνατο του Βενιέρη, αναγνωρίζεται κληρονόμος η αδερφή του Βενιέρη Καικιλία, σύζυγος του βενετού Βερνάρδου Σαγκρέδου, ο οποίος και ήταν ο τελευταίος από τους Φράγκους δούκες του νησιού.
–Το 1537, το νησί ανήκε στη Σερίλια Βενιέρη, που είχε παντρευτεί τον Μπερνάρ Σαγκρέντο. Ήταν η χρονιά που ο Μπαρμπαρόσα επιτέθηκε στην Πάρο, αντιμετωπίζοντας ισχυρή αντίσταση από τον Σαγκρέντο. Είναι ο τελευταίος Βενετός δούκας που υπερασπίστηκε το δουκάτο του στη Νάουσα και ύστερα στο κάστρο του Κεφάλου από την επίθεση του Ναυάρχου του Τουρκικού στόλου Μπαρμπαρόσα το 1537. Μέλος της οικογένειας του βαρώνου Βενάρδου (Μπερναρ) Σαγκρέντου ενταφιάστηκε στο εσωτερικό του Αγίου Γεωργίου των καθολικών.
–Πρακτικό εκλογής απεσταλμένου του κοινού της Παροικιάς στην Κωνσταντινούπολης στις 28 Ιανουαρίου 1730 μαρτυρείται ο παπά Νικόλαος Σαγδερός.
–Σε πρακτικό πωλήσεως του φόρου της δεκάτης του κοινού Παροικιάς κατά τη Γενική Συνέλευση, της 26 Ιουλίου 1730 μαρτυρείται ο παπά Νικόλαος Σαγδερός.
–Πρακτικό εξουσιοδοτήσεως απεσταλμένου του κοινού Παροικιάς, κατά τη Γενική Συνέλευση στις 17 Ιανουαρίου 1732 αναφέρεται ο παπά Νικόλαος Σαγδερός.
 –Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 4 Ιανουαρίου 1733, αναφέρεται ο παπά Νικολός Σαγδερός.
–Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 18 Ιανουαρίου 1734, αναφέρεται ο παπά Σπύρος Σαγρέδος.
–Στις 24 Φεβρουαρίου 1734, οι προεστοί και επίτροποι του κοινού Παροικιάς Πάρου, με συστατικό γράμμα βεβαιώνουν ότι ο κάτοικος του νησιού τους, γαλλικής καταγωγής, Γιόζε Ντάλες, δια της βίας και παρά τη θέλησή του συνεργάστηκε με ξένους πειρατές, ένας εκ αυτών είναι ο παπά Νικόλαος Σαγδερός.
–Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς την 1η Μαρτίου 1737 αναφέρεται ο παπά Νικόλαος Σαγδερός.
–Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς τον Μάρτιο του 1738 αναφέρεται ο παπά Νικόλαος Σαγδερός.
–Μαρτυρία υπερασπίσεως συμπατριώτη τους ιερέα Φραγκίσκου Νταβερόνα προς τον καπουδάν πασά (για αντίδραση στην συγκέντρωση της φορολογίας), κατά τη Γενική Συνέλευση από τα κοινά της Πάρου, της 16 Ιουλίου 1738, υπογράφει ο παπά Νικόλαος Σαγδερός.
–Πρακτικό εκλογής κοινοτικών επιστατών του ναού της Εκατονταπυλιανής σε Γενική Συνέλευση του κοινού της Παροικιάς στις 10 Μαρτίου 1739 αναγράφεται ο παπά Νικόλαος Σαγδερός.
–Πρόσκληση επιστροφής προς τους ξενιτεμένους Παρίους στις 30 Αυγούστου 1739, υπογράφεται και από τον παπά Νικόλαος Σαγδερός.
–Εκλογή προβλεπτών υγειονομικών μέτρων από το κοινό Παροικιάς Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 2 Μαΐου 1741, υπογράφει και ο Νικόλαος ιερεύς Σαγδερός.
–Τα κοινά της Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 20 Ιουλίου 1741, αποφασίζουν να συντάξουν γράμμα υπερασπίσεως του συμπατριώτη τους άρχοντα Νικόλαου Μαυρογένη, εναντίων των συκοφαντών κατοίκων της Νάξου, οι οποίοι τον κατηγορούν για συνεργασία με τους πειρατές, υπογράφει και ο παπά Νικολός Σαγδερός.
–Εκλογή κατά τη Γενική Συνέλευση «επιτρόπου και προβλέπτη» απεσταλμένου από τα κοινά της Πάρου, στις 20 Φεβρουαρίου 1743 αναφέρεται ο παπά Νικόλαος Σαγδερός.
–Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς στις 28 Μαρτίου του 1744 αναφέρεται ο ιερεύς Νικόλαος Σαγδερός.

Σαγκρέδος: βλέπε Σαγκρέντος.

Σαγκριώτης ή Σαγριώτης ή Σακριώτης: Επίθετο-πατριδωνύμιο= καταγωγή από το Σαγκρί της Νάξου. Σε πατριδωνυμιακά επίθετα, πολλές φορές συναντάμε να μην υπάρχουν κοινοί συγγενικοί κλώνοι, αυτό συμβαίνει διότι το μόνο κοινό που έχουν είναι ο τόπος καταγωγής μιας και το επίθετό τους ήταν άλλο και στην πορεία το πατριδωνύμιο έγινε παρατσούκλι και το παρατσούκλι επίθετο.
–1725. Προικοσύμφωνο Αντώνη Σαγκριώτη και Τζάννας Καρποδίνη (Νάουσα 27 Νοεμ. 1725) «εν τη θέσει της Κάτω Ρούγας».
–1755. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 23 Αυγούστου 1755 μαρτυρείται ο Αντώνης Σαγριώτης.
–1830. Έγγραφο Νάουσας, 29 Σεπτεμβρίου 1830 «το χωράφι όπου έχει γονικόν του εις την Κουρέπα άνωθεν των Λιβαδιών πλησίον Μανώλης Δημήτρη Σαγριώτης και υιός του ποτέ οικονόμου Μενδρινού…».
–1843. Σε ονομαστικό κατάλογο των εκλογικών αποτελεσμάτων Νάουσας στις 27 Οκτωβρίου 1843 αναφέρεται ο Μανώλης Σαγκριώτης.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 45χρονος γεωργός Σαγκριώτης Μανώλης.
–1858 Ναουσαίος γυμνασιάρχης Εμμανουήλ Σαγκριώτης 1858 –1937.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Σαγκριώτης Αριστείδης του Εμμανουήλ, 35 ετών, γεωργός από τη Νάουσα, Σαγκριώτης Εμμανουήλ του Δημητρίου, 25 ετών, φοιτητής από τη Νάουσα, Σαγκριώτης Δημήτριος του Εμμανουήλ, ετών 51, κτηματίας από τη Νάουσα, Σαγκριώτης Ιωάννης του Εμμανουήλ, ετών 49, γεωργός από τη Νάουσα, Σαγκριώτης Μάρκος του Εμμανουήλ, ετών 39, εργάτης από τη Νάουσα, Σαγκριώτης Ιωάννης του Δημητρίου, 20 ετών, τηλεγραφητής από τη Νάουσα και ο Σαγκριώτης Γεώργιος του Δημητρίου, 24 ετών, στρατιωτικός από τη Νάουσα.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Σαγκριώτης Αριστείδης του Εμμανουήλ, 37 ετών, γεωργός από τη Νάουσα, Σαγκριώτης Εμμανουήλ του Δημητρίου, 27 ετών, φοιτητής από τη Νάουσα, Σαγκριώτης Δημήτριος του Εμμανουήλ, ετών 53, κτηματίας από τη Νάουσα, Σαγκριώτης Ιωάννης του Εμμανουήλ, ετών 51, γεωργός από τη Νάουσα, Σαγκριώτης Μάρκος του Εμμανουήλ, ετών 41, εργάτης από τη Νάουσα, Σαγκριώτης Ιωάννης του Δημητρίου, 22 ετών, τηλεγραφητής από τη Νάουσα και ο Σαγκριώτης Γεώργιος του Δημητρίου, 26 ετών, στρατιωτικός από τη Νάουσα.
–1897. Ο Νικόλαος Δημ. Σαγκριώτης, γόνος επίλεκτης οικογένειας από τη Νάουσα, του κτηματία Δημ. Σαγκριώτου, εγγράφει στην Νομική σχολή του Εθνικού Πανεπιστημίου. Ο ατυχής πόλεμος του 1897 τον βρήκε έφεδρο ανθυπολοχαγό του Πεζικού στην Ήπειρο στο επαναστατικό σώμα του Μάρκου Μπότσαρη. Λόγω καταπόνησης της υγείας του αρρώστησε και πέθανε το ίδιο έτος στη Νάουσα της Πάρου.
–1911 Ιωάννης Δημ. Σαγριώτης από τη Νάουσα, υπηρέτησε ως τηλεγραφικός υπάλληλος στα Μέγαρα.
–1931. Το 1931 γεννιέται ο μετέπειτα ναυτικός Σαγκριώτης Εμμανουήλ του Δημητρίου.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 72χρονος κάτοικος Νάουσας, Σαγκριώτης Ζαννής του Ιωάννη, εργάτης, ο 41χρονος επιπλοποιός Σαγκριώτης Ιωάννης του Ζαννή, ο 31χρονος κοινοτηκός γραμματέας Σαγκριώτης Γεώργιος του Δημητρίου, ο 28χρονος τηλεγραφητής Σαγκριώτης Αντώνιος του Δημητρίου και ο 26χρονος ναυτικός Σακριώτης Νικόλαος του Ζαννή.
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 19 Αυγούστου 1950, υπάρχει εγγεγραμμένη η Σαγκριώτη Ευαγγελία, όνομα συζύγου Νικόλαος, όνομα πατέρα Σπύρος Μπατιστάτος.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Σαγκριώτη Ευανθία, όνομα συζύγου Δημήτριος, όνομα πατρός Νικόλαος Δαμίας, η Σαγκριώτη Κυριακή, όνομα συζύγου Γεώργιος, όνομα πατρός Ιωάννης Μαχαίρας και η Σαγκριώτη Στυλιανή του Δημητρίου, η Τριπολιτσιώτη Παρασκευή, όνομα συζύγου Νικόλαος, όνομα πατρός Ιωάννης Σαγκριώτης, η Πολυχρόνη Αλεξάνδρα, όνομα συζύγου Θεόδωρος, όνομα πατρός Τζαννής Σαγκριώτης, η Σαγκριώτη Γαρυφαλιά, όνομα συζύγου Ιωάννης, όνομα πατρός Μπατίστας Ρούσσος.

Σαγρέδος: Βλέπε Σαγκρέδος

Σακκάς:
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 35χρονος γεωργός Μάρκος Σακκάς.
–1879. Σε συμβολαιογραφικό έγγραφο το 1879 «παρόντων των μαρτύρων Αθανασίου Γ. Μαύρου, κτηματίου και Ευαγγέλου Σακκά καφεπώλου».

Σακριώτης: Βλέπε Σαγκριώτης

Σάλας: Βλέπε Σάλλας

Σαλιάρης: Επώνυμο παρωνυμιο.
–1816. Σε προικοσύμφωνο στις 22 Οκτωβρίου 1816 αναφέρεται η Ανθούλα γυνή πάλε ποτέ Ιάκωβου Βαβανού, όπου πάντρεψε το 1812 τον γιό της με την θυγατέρα του πάλε ποτέ Περούλη Ρούσσου ονόματι Αντωνία, αναφέρεται ο Γιώργος Σαλιάρης με χωράφι εις τον Πύργον συμπλιος Καμπάνη.

Σαλκετάκης:
–1834, στις 14 Απριλίου 1834. Μάρμαρα Πάρου. Επιγραφή επί του νώτου: Σταμάτης Σαλκετάκης. Αναφέρει περί των δύο αμπελώνων τους οποίους εξ ημισείας εφύτευσεν εκ των κτημάτων του Μοναστηριολυ του οσίου Αντωνίου.

Σάλλας ή Σάλας:
–1824. Την 26η Σεπτεμβρίου 1824, Έπαρχος Πάρου και Αντιπάρου Γρηγόριος Σάλλας.
–1833. Σε κατάλογο της εν Παροίκια Ελληνοδιδακτικής Σχολής μαθητευόντων παιδιών στις 28 Απριλίου 1833 αναφέρεται ο Μ. Σάλας.
–1859. Στις 18 Ιανουαρίου 1859 η παριανή Αικατερίνη Σάλα 22 ετών του Δημητρίου και της Αρχοντώ Γεωργίου παντρεύεται στην Σύρο τον Εμμανουήλ Μαυρομμάτη 33 ετών ναυτικό του Παναγιώτη και της Άννας Ζαγλανίκου από την Σμύρνη.
 
Σαλονικαίος ή Σαλονικιός: Επίθετο-πατριδωνύμιο= από Θεσσαλονίκη. Σε πατριδωνυμιακά επίθετα, πολλές φορές συναντάμε να μην υπάρχουν κοινοί συγγενικοί κλώνοι, αυτό συμβαίνει διότι το μόνο κοινό που έχουν είναι ο τόπος καταγωγής μιας και το επίθετό τους ήταν άλλο και στην πορεία το πατριδωνύμιο έγινε παρατσούκλι και το παρατσούκλι επίθετο.
–17ο . Στη Νάουσα τον 17ο αιώνα στη Νάουσα ζει ο μισέρ Γεώργης Σαλονικαίος, που το σπίτι είναι στο μέσα κάστρο.
–1663. Έγγραφο Νάουσας 18 Ιουλίου 1663 «στο Μέσα Κάστρο της Άγουσας (Η γειτονιά του καθολικού Αγίου Γεωργίου, στον μεσαιωνικό πυρήνα του οικισμού, κοντά στο λιμάνι) σύμλιο του μισέρ Γεώργη Σαλονικαίου το σπίτι».
–1665. Ο ιερέας και νοτάριος Γεώργιος Σαλονικιός συντάσσει έγγραφο Ναούσης στις 10 Ιουλίου 1665.
–1670. Σε έγγραφο Ναούσης στις 25 Νοεμβρίου 1670 αναφέρεται ο Αρσένιος Μαλατέστας, ιερεύς, ηγούμενος της μονής Ταξιαρχών Κουνάδου «εις το σπίτι έμενα του υπογράφου Γεωργίου Σαλονικαίου και νοτάριου Άγουσας».
–1672. Σε αίτημα των παριανών προς τον προϊστάμενο της γαλλικής επαρχίας Πατέρα της Καθολικής Εκκλησίας  Jacques Dinet για να ζητήσουν πατέρες της καθολικής εκκλησίας να έρθουν στην Πάρο. «Ταπεινοπρεπώς παρακαλούμεν την πανοσιώτη σας, ωσάν προηγούμενος οικουμενικός και πατριάρχης της αγίας και υπέρ ενδόξου συντροφιάς υου ιησού να συγκλύνη εις το να μας έλθουν ωδε εις τον τόπον μας πατέρες δια να κατοικήσουν εδώ έως εις τα άλλα νησιά δια να ημπορέσωμεν και ημείς να λάβωμεν εκείνη την βοήθειαν και ωφέλειαν της ψυχής μας μαζί κα την επιστήμην δια τους μεταγενέστερους μας, επειδή ξεύρωμεν καλότατα ότι πως η πανοσιώτησας και η τρισκία της όλα ο σκοπός και ο πόθος άλλο δεν είναι εις όλα τα πάντα μόνον να γυρέψετε την μεγαλύτερην δόξα του Θεού και της σωτηρίας των ψυχών εις κάθε τόπον όπου ευρίσκονται…»
Πάρος: εν έτι σωτήριω 1672 εν μήνι μαίω (29) εις το παλαιόν: + Ταπεινός Μητροπολίτης Παροναξίας Μελέτιος.
Το πιο πάνω αίτημα υπογράφουν χριστιανοί, καθολικοί και ορθόδοξοι, κατοίκων της Νάουσας μεταξύ άλλων και ο Γεώργιος Σαλωνικιός.
–1675. Στις 15 Μαΐου 1675. Σε επιστολή Ναουσαίων προς τον πρεσβευτή των Γάλλων, αιτώντας Καπουκίνους πατέρες  υπογράφει ο Πέτρος Σαλονικιός.
–1694. Το 1694, ζει ο ιερομόναχος Ιωσήφ Σαλονικιός.
–1694. Ο ιερομόναχος Διονύσιος Σαλονικιός υπογράφει έγγραφο Ναούσης στις 4 Δεκεμβρίου 1694.

Σαμαλτάνης: Πατριδωνύμιο ή Εθνικό επίθετο Σαν Μαρτίν περιοχή Τρεβέχο της Δ. Ισπανίας.
–1833. Σε κατάλογο της εν Παροίκια Ελληνοδιδακτικής Σχολής μαθητευόντων παιδιών στις 28 Απριλίου 1833 αναφέρεται ο Α. Σαμαλτάνης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 56χρονος γεωργός Θεόδωρος Σαμαλτάνης και ο 29χρονος γεωργός Ιωάννης Σαμαλτάνης.
–1864. Το 1864 γεννιέται ο Σαμαλτάνης Στυλιανός του Αντωνίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς. Απεβίωσε το 1948.
–1890. Το 1890 γεννιέται ο Σαμαλτάνης Γεώργιος του Στυλιανού γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1897. Το 1897 γεννιέται ο Σαμαλτάνης Κωνσταντίνος του Στυλιανού γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1902. Το 1902 γεννιέται ο Σαμαλτάνης Ηλίας του Στυλιανού γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1903. Το 1903 γεννιέται ο Σαμαλτάνης Ιωάννης του Στυλιανού γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1921. Το 1921 γεννιέται ο Σαμαλτάνης Στυλιανός του Γεωργίου κάτοικος της Κοιν. Παροικιάς.
–1923. Το 1923 γεννιέται ο Σαμαλτάνης Μάρκος του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Σαμαλτάνης Ιωάννης του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1929. Το 1929 γεννιέται στη Νάουσα ο Σαμαλτάνης Βασίλειος του Γεωργίου.
–1950. Στον εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Παροικιάς στις 17 Μαΐου 1950 είναι εγγεγραμμένη η Σαμαλτάνη Μπιλιώ (γεν. 1912), όνομα συζύγου Ηλίας, όνομα πατρός Α. Ζουμής.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Μπαφίτη Μαρία, όνομα συζύγου Ξενοφών, όνομα πατρός Στέλιος Σαμαλτάνης.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Σαμαλτάνη Ευανθία, όνομα συζύγου Ιωάννης όνομα πατρός Κ. Μοστράτος.

Σαμαρούστας:
–1820. Σε έγγραφο Πάρου του 1820 αναφέρεται ο Νικόλας Σαμαρούστας.

Σάμιος: Επίθετο-πατριδωνύμιο= από την Σάμο. Ο λόγιος τύπος γνωστό επώνυμο στα Μάρμαρα. Σε πατριδωνυμιακά επίθετα, πολλές φορές συναντάμε να μην υπάρχουν κοινοί συγγενικοί κλώνοι, αυτό συμβαίνει διότι το μόνο κοινό που έχουν είναι ο τόπος καταγωγής μιας και το επίθετό τους ήταν άλλο και στην πορεία το πατριδωνύμιο έγινε παρατσούκλι και το παρατσούκλι επίθετο. Ο Παριανός κλάδος της οικογένειας ήρθε από τα Κύθηρα και προγενέστερα από την Σάμο όπου και πήρε το πατριδωνύμιο.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο Μαρμάρων του 1844 είναι εγγεγραμμένος ο Σάμιος Γεώργιος 28ετών εργάτης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Μαρμάρων του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο Σάμιος γεώργιος 30 ετών εργάτης.
–1856. Γενάργης των Σάμιων της Πάρου σε έγραφο του 1856 ο Κωνσταντίνος Σάμιος από τα Κύθηρα.
–1874. Ιερέας των Μαρμάρων Κωνσταντίνος Σάμιος που είχε νυμφευθεί το 1874 τη Καλλίτζα Γαβαλά και είχε χειροτονηθεί ιερέας του χωριού Μαρμάρων στις 2 Μαΐου 1885 από τον Μητροπολίτη Παροναξίας Γρηγόριο Γιακουμή στη Μητρόπολη Νάξου. «Εγώ Κωνσταντίνος Σάμιος, ιερεύς ενυμφεύθην την 20 Ιανουαρίου μετά της Καλίτζας γένος Γαβαλά το 1874 ημέραν Κυριακήν και ώρα 2 μεταμεσημβρινή».
–1888. «Έγραψα ιδία χειρί την 31 Ιανουαρίου 1888. Κωνσταντίνος Σάμιος ιερεύς».
–1895. «Κωνσταντίνος Σάμιος ιερεύς την 9 Ιανουαρίου 1895. Καλίτσα πρεσβυτέρα θυγάτηρ Γαβαλά και σύζυγος  Κ. Σαμίου ιερέως του χωρίου Μαρμάρων».
–1911. Ιωάννης Σάμιος, ιερέας στα Μάρμαρα το 1911.
–1916. Το 1916 γεννιέται η Σαμίου Κατίνα του Γεωργίου, μετέπειτα σύζυγος του Άγουρου Εμμανουήλ, κάτοικος Μάρπησσας.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Μάρπησσας στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Σάμιος Στυλιανός του Γεωργίου, 38 ετών ράπτης.

Σαμιώτης: Επίθετο-πατριδωνύμιο= από την Σάμο. Σε πατριδωνυμιακά επίθετα, πολλές φορές συναντάμε να μην υπάρχουν κοινοί συγγενικοί κλώνοι, αυτό συμβαίνει διότι το μόνο κοινό που έχουν είναι ο τόπος καταγωγής μιας και το επίθετό τους ήταν άλλο και στην πορεία το πατριδωνύμιο έγινε παρατσούκλι και το παρατσούκλι επίθετο. Νικόλαος Σαμιώτης (Λεύκες 4 Δεκ. 1825).

Σανούδος: Δούξ Duca Sanudo de Venise Δυτικής καταγωγής, καθολικού δόγματος. 1207 Η Πάρος προσαρτάται στο Δουκάτο του Αιγαίου που ιδρύει ο Μάρκος Σανούδος ανιψιός του δόγη της Βενετίας και του πρώτου Λατίνου βασιλιά της Κωνσταντινουπόλεως Ερρίκου Dandolo. O Μάρκος Σανούδος αναγνωρίστηκε ως Δούκας του Αρχιπελάγους με έδρα το νησί της Νάξου. Από τις 20 βαρωνίες και δουκάτα που ίδρυσαν οι Φράγκοι στην Ελλάδα το δουκάτο του Αρχιπελάγους έμεινε ως το 16ο αιώνα, δηλαδή 1207-1566, κάτω από δύο δυναστείες των Σανούδο και των Κρίσπο.
–1386 Κτήση του Δουκάτου της Νάξου γίνεται η Πάρος. Από το 1386 περιέρχεται στην οικογένεια Σομμαρίπα (η Ελεονόρα Σανούδου, δούκισσα του Αρχιπελάγους από τον δεύτερο γάμο της με τον Nicolo Sanudo τον Spezzabanda, δίνει την Πάρο και την Αντίπαρο προίκα στην Μαρία Sanudo, που παίρνει σύζυγο τον Gasparo Γάσπαρη) Σομμαρίπα.
–1414. Η άνοδος στο θρόνο του Δουκάτου ο φιλοτέχνης Δούκας, Σωμαρίπας Κουσίνος του Α' 1414-1462, γιός της Μαρίας Σανούδου και του άρχοντα Γκάσπαρι Σομμαρίπα.
–1483. Το νησί δόθηκε στη Μαρία Σανούδου, θυγατέρα του Σπεντζαμπάντα, από τον Φραγκίσκο Α’ Κρίσπο στα 1483, με τον όρο να παραιτηθεί από την Άνδρο και να παντρευτεί τον Γκάσπαρο ντι Σομαρίπα. Εδώ οι Σομαρίπα διαφέντεψαν τον τόπο, με πολλά σκαμπανεβάσματα, μεταξύ των οποίων και ένας πόλεμος το 1503 ανάμεσα στα μέλη των οικογενειών της Πάρου και της Άνδρουπου κράτησε έως το 1517.

Σαντοριναίος: Επίθετο-πατριδωνύμιο= από την Σαντορίνη. Σε πατριδωνυμιακά επίθετα, πολλές φορές συναντάμε να μην υπάρχουν κοινοί συγγενικοί κλώνοι, αυτό συμβαίνει διότι το μόνο κοινό που έχουν είναι ο τόπος καταγωγής μιας και το επίθετό τους ήταν άλλο και στην πορεία το πατριδωνύμιο έγινε παρατσούκλι και το παρατσούκλι επίθετο.
–1637. Σε πατμιακό έγγρ. Μαρτυρείται στην Πάρο, το 1637, «παπά-Νικόλαος Σαντοριναίος».
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 35χρονος εργάτης Περής Γ. Σαντοριναίος
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Σανοριναίος Νικόλαος του Περρή, 41 ετών, εργάτης και ο Σαντοριναίος Περρής του Περρή, 40 ετών, εργάτης.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Σαντοριναίος Νικόλαος του Περρή, ετών 43, εργάτης από τη Νάουσα και ο Σαντοριναίος Περρής του Περρή, 42 ετών, εργάτης από τη Νάουσα.

Σάντος:
–1738. Γεώργιος Χιωτάκης αναφέρονται σε προικοσύμφωνο Παροικίας στις 18 Φεβρ. 1738. Ο Γιώργος Χιωτάκης με την θυγατέρα του καραβοκύρη Πασκάλη Σάντου, ονόματι Ανεζίνα.

Σαραντινός: Οικογενειακό επώνυμο από το Σαράντης. Όπως μαρτυράει και το οικόσημά τους πρόκειται για αλιείς από την Νάουσα. Η οικογένεια Σαραντινού ήρθε μέσω Νάξου, από το Βυζάντιο. Το οικόσημό τους απεικονίζει το ψάρεμα ενός μεγάλου ψαριού που συμβολίζει το μέγεθος της κυριαρχίας τους στις θάλασσες. Η οικογένεια μαρτυρείται ως και σήμερα στη Νάουσα.
–1974. Χριστόδουλος-Γεώργιος Σαραντινός, καθηγητής Μαθηματικών από τη Νάξο, παντρέυεται την ναουσαία Μαργαρίτα Μπαρμπαρίγου το 1974.
–1980. Χριστόδουλος-Γεώργιος Σαραντινός, καθηγητής Μαθηματικών στο Γυμνάσιο Παροικιάς το 1980.
–2014. Χριστόδουλος-Γεώργιος Σαραντινός, καθηγητής Μαθηματικών, πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου Πάρου το 2014.

Σαραντόπουλος: Επίθετο του Μωριά. Τα Μωραΐτικα επίθετα (πελοποννησιακά) με την κατάληξη πούλους δηλώνει πρόγονος, γιός κλπ.
–1804. Σε πωλητήριο στη Νάουσα το 1804 αναφέρει, Βασιλάκης Σαραντόπουλος.

Σαράντος ή Σαράντου:
–1843. Στις 17  Οκτωβρίου 1843 η συνέλευση της αντιπολίτευσης επαναλαμβάνεται, αλλά πάλι χωρίς τον Δήμαρχο Θ. Καμπάνη ο οποίος κατηγορείται από τους παρευρισκομένους ότι «αισθάνεται ανώτερος του νόμου και προβάλει ανύπαρκτες προφάσεις». Η συνέλευση αποφασίζει να προχωρήσει στην εκλογή χωρίς τον Δήμαρχο! Πρόεδρος ανέλαβε ο Δ. Χαμάρτος και προσυπέγραψαν τα 5 γεροντότερα μέλη Ν. Πούλιος, Ιωάννης Καπαρός, Λεονάρδος Κονδύλης, Ηλίας Σαράντος, Νικόλαος Ρούσσος. Οι εκλογείς ήταν οι εξής:
Πόλις Παροικίας (Δήμαρχος Θ. Καμπάνης): Ζώρζης Μ Μαυρογένης, Δημήτριος Χαμάρτος, Πέτρος Μαυρομμάτης, Ν Α Ψαράκης, Αντ Ελ Χαμάρτος, Λεονάρδος Κονδύλης.
Κωμόπολις Λευκών (Πάρεδρος Κωνσταντίνος Χανιώτης): Εμμανουήλ Ν Αρκάς, Νικόλαος Γ Ρούσσος, Νικόλαος Γ Παντελαίος, Ιωάννης Α Δεσύλλας.
Κωμόπολις Ναούσης (Δήμαρχος Ν. Μαλατέστας): Δημήτριος Π Δημητρακόπουλος, Ηλίας Σαράντος, Ιωάννης Μεταξάς, Αντώνιος Κορτιάνος (δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας).
Χωρίον Κώστου(Πάρεδρος Ιωάννης Α. Καπαρός): Ιωάννης Α Καπαρός, Αναστάσιος Ρούσσος
Χωρίον Δραγουλά (Πάρεδρος Νικήτας Ν. Άγουρος): Γεώργιος Κληρονόμος
Χωρίον Μαρμάρων (Πάρεδρος Νικήτας Ν. Άγουρος): Ιωάννης Γιαννουλάκης, Νικήτας Άγουρος (δεν παρευρέθη λόγω ασθενείας).
Χωρίον Τσιπίδου (Δήμαρχος Μαρπήσσης ΓΣ Δελαγραμμάτης): Νικόλαος Βατιμπέλας, Νικόλας Πόυλιος, Γεώργιος Σ Δελαγραμμάτης (απών).
Χωρίον Ωλιάρου (Πάρεδρος Δ. Βιάζης): Παναγής Καλάργυρος, Ματθαίος Μαούνης.
Τα αποτελέσματα ανέδειξαν πληρεξουσίους Πάρου τους Δ. Π. Δημητρακόπουλο (21 ψήφοι) και Ζ. Μάτσα Μαυρογένη (21). Συμμετείχαν και οι Νικόλαος Ψαράκης (Παροικιά, 11 ψήφοι), Ν. Βατιμπέλας (Τσιπίδος, 7), Λεονάρδος Κονδύλης (Παροικία, 7), Νικόλαος Μαλατέστας (Νάουσα, 6 ψήφοι), Κωνσταντίνος Δαμίας (Παροικία, 6), Π. Μαυρομάτης (Παροικία, 6).
Ο Δήμαρχος Πάρου αρνήθηκε να επικυρώσει τις υπογραφές και συνεπώς την εκλογή.
–1843. Σε ονομαστικό κατάλογο των εκλογικών αποτελεσμάτων Νάουσας στις 27 Οκτωβρίου 1843 αναφέρεται ο Ηλίας Σαράντος.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 64χρονος κηπουρός Ηλίας Σαράντου, ο 54χρονος κηπουρός Σαράντου Γεώργιος

Σαργέντης: από το βενετσιάνικο Sargente, ή Sergente =λοχίας.
–1844. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μαρμάρων το 1844 είναι εγγεγραμμένος ο 36χρονος εργάτης Ιωάννης Σαργέτης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Μαρμάρων του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο Σαργέντης Ιωάννης 38 ετών εργάτης.

Σάρδης:
–1821. Τη 8η Φεβρουαρίου 1821, Παροικιά Πάρο ο βεβαιώνει ο Ελευθέριος Σάρδης.
–1827. Σε προικοσύμφωνο της 8 Οκτωβρίου 1827 αναφέρεται ο Ελευθέριος Σάρδης.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Ιωάννης Σάρδης.
–1834. Το 1834 αναφέρεται ο Σάρδης Ιωάννης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 40χρονος έμπορος Ιωάννης Σάρδης.
–1968. Σάρδης … καταγωγή από Κύπρο. Ιδιοκτήτης του beach bar Pounda.

Σαρής: Βλέπε Σαρρής

Σαριδάκης:
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Σαριδάκης Ιωάννης του Δημητρίου 40 ετών αλιεύς.

Σαρρής ή Σαρής: Το επίθετο Σαρρής το οποίο συναντάται πολύ στο νησί, προέρχεται από το τούρκικο Sarisin το οποίο σημαίνει ξανθός ή ανοιχτόχρωμος. Οι Τούρκοι συνήθιζαν να αποκαλούν έτσι όποιον ήταν ανοιχτόχρωμος αλλά και του δυτικού. Είναι όνομα που το βρίσκεις σχεδόν σε όλους τους νομούς της Ελλάδας.
–1827. Σε έγγραφο της 15 Απριλίου 1827 της Παροικιάς Πάρου μαρτυρείται ο Νικόλαος Σαρής.
–1827. Καταγραφή των (μερικών) χρεών των κοινοτήτων του κάθε Μέρους κοινού της Πάρου εις την Κωνσταντινούπολιν. 17 Απριλίου 1827.
Ομολογία Νικολάου Σαρή  Κεφάλαιον γρ. 100.
–1827. Σε προικοσύμφωνο της 8 Οκτωβρίου 1827 αναφέρεται ο Αντώνης Σαρρής.
–1829. Στις 29 Σεπτεμβρίου 1829 αναφέρεται σε έγγραφο Παροικιάς ο Μανουήλ Νικολάου Σαρρής.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Αντώνιος Σαρρής, ο Κωνσταντής και ο Δημήτριος καθως και οι Σπύρος και  Ανδρέας Σαρρής από τα χωριά του Κεφάλου.
–1833. Σε κατάλογο της εν Παροίκια Ελληνοδιδακτικής Σχολής μαθητευόντων παιδιών στις 28 Απριλίου 1833 αναφέρεται ο Π. Σαρής και η Ειρήνη Σαρή.
–Στις 26 Μαΐου 1860 σε συμβολαιογραφική πράξη [πληρεξούσιο] στην Σύρου αναφέρεται ότι ο κάτοικος Πάρου Εμμανουήλ Νικολάου Σαρρής κτηματίας.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 50χρονος κτηματίας Σαρής Ανδρέας, ο 45χρονος γεωργός Κωνσταντίνος Σαρής, ο 28χρονος δημοδιδάσκαλος Παναγιώτης Α. Σαρής, ο 43χρονος γεωργός Νικόλαος Σαρρής, ο 53χρονος γεωργός Σπύρος Σαρρής, ο 51χρονος γεωργός Εμμανουήλ Σαρρής και ο 26χρονος γεωργός Ιωάννης Σαρρής.
–1860. Στις 30 Σεπτεμβρίου 1860 σε συμβολαιογραφική πράξη [Πωλητήριο] στην Σύρου αναφέρεται ο κάτοικος Πάρου Σαρρής Αντώνιος έμπορος πωλεί τρεχαντήρι στον Σιταρά Ιωάννη ναυτικό κάτοικο Πάρου.
–1861. Ο Ανδρέας Π. Σαρρής, καθηγητής των μαθηματικών υιός του Παναγιώτη από την Πάρο και της Φραγκώς από την Χίο, γεννήθηκε στην Σύρο στις 17 Μαρτίου 1861 και δίδαξε ως δημοδιδάσκαλος για 40 συναπτά έτη στο Γυμνάσιο Σύρου.
–1861. Το 1861 γεννιέται ο Σαρρής Σπύρος του Παναγή γεωργός κάτοικος Παροικιάς. Απεβίωσε το 1948.
–1861. Το 1861 γεννιέται ο μαθηματικός και συγγραφέα Ανδρέας Σαρρής του Παναγιώτη. Απεβίωσε το 1904.
–1864. Το 1864 γεννιέται ο Σαρρής Κωνσταντίνος του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς. Απεβίωσε το 1954.
–1869. Το 1869 γεννιέται ο Σαρρής Ιωάννης του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1870. Στις 26 Σεπτεμβρίου 1870 ο 27χρονος βυρσοδέψης από την Πάρο Νικόλαος Σαρρής του Ιωάννη και της Ανδριάνας, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 20χρονη από την Σύρο Τριανταφυλιά Στρούμπου, του Λεωνή και της Ευδοκίας.
–1870. Το 1870 γεννιέται ο Σαρρής Δημήτριος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1873. Το 1873 γεννιέται ο Σαρρής Ιωάννης του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1875. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 50χρονος δημοδιδάσκαλος Παναγιώτης Α. Σαρρής, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 20 Μαρτίου 1875.
–1876. Το 1876 γεννιέται ο Σαρρής Δημήτριος του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1876. Στις 19 Σεπτεμβρίου 1876 ο παριανή πετράς Σαρρής Στυλιανός 25 ετών κάτοικος Σύρου δηλώνουν ως μάρτυς τον θάνατο της (φίλης) του Μένενα Μαρία 95 ετών από την Χϊο κάτοικο Ερμούπολης. Ασθένεια: Γήρας.
–1876. Στις 3 Οκτωβρίου 1876 ο 27χρονος υδροφόρος από την Πάρο Γεώργιος Μυλαίος [Μηλαίος], του Φίλιππου και της Φραντζαίσκας, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 21χρονη από την Πάρο Ειρήνη Σαρρή, του Εμμανουήλ και της Κυριακής.
–1878. Στις 18 Μαρτίου 1878 ο παριανός λιθοξόος Σαρρής Νικόλαος 30 ετών κάτοικος Σύρου δηλώνει τον θάνατο του συγγενή του Βιδάλη Ευάγγελου του Φρατζ. κάτοικος Ερμούπολης. Ασθένεια: πνιγμός. Μητέρα του η Μαριγώ Μακρή.
–1883. Το 1883 γεννιέται ο Σαρρής Παναγής του Εμμανουήλ γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1883. Το 1883 γεννιέται ο Σαρρής Κοσμάς του Νικολάου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1884. Το 1884 γεννιέται ο Σαρρής Μιχαήλ του Νικολάου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1885. Το 1885 γεννιέται ο Σαρρής Γεώργιος του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1888. Το 1888 γεννιέται ο Σαρρής Δημήτριος του Εμμανουήλ γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1889. Το 1889 γεννιέται ο Σαρρής Ιωάννης του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1891. Το 1891 γεννιέται ο Σαρρής Κωνσταντίνος του Δημητρίου αγωγεύς κάτοικος Παροικιάς.
–1891. Το 1891 γεννιέται ο Σαρρής Εμμανουήλ του Φραγκίσκου δικηγόρος κάτοικος Παροικιάς.
–1892. Συμβολαιογράφος Πάρου το 1892 ο Φραγκίσκος Παν. Σαρρής, γιός του δισασκάλου Παν. Σαρρή και αδερφός  του μαθηματικού και συγραφέα Ανδρέα Σαρρή (1861-1904).
–1893. Στις 15 Ιουλίου 1893 ο παριανός Σαρρής Νικόλαος 52 ετών [παππούς] Καραγωγεύς κάτοικος Σύρου η κόρη του Δέσποινα Σαρρή [μητέρα] δηλώνουν τον θάνατο της κόρης της της μαρία Τριαντάφυλλου 11μηνών κάτοικο Ερμούπολης. Ασθένεια: Εντερίτις.
–1894. Το 1894 γεννιέται ο Σαρρής παναγιώτης του Σπύρου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1894. Το 1894 γεννιέται ο Σαρρής Αντώνιος του Εμμανουήλ γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1895. Το 1895 γεννιέται ο Σαρρής Δημήτριος του Σπύρου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1895. Το 1895 γεννιέται ο Σαρρής Εμμανουήλ του Νικολάου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1897. Κατά τα έτη 1897-1899 ο παριανός Σαρρής Π. Ανδρέας υπηρέτησε στο Γυμνάσιο Πατρών.
–1899. Το 1899 γεννιέται ο Σαρρής Κωνσταντίνος του Ιωάννη ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1899. Το 1899 γεννιέται ο Σαρρής Ιωάννης του Νικολάου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1901. Το 1901 γεννιέται ο Σαρρής Ιωάννης του Σπύρου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1903. Το 1903 γεννιέται ο Σαρρής Χαράλαμπος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1903. Το 1903 γεννιέται ο Σαρρής Χαράλαμπος του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1904. Πέθανε το 1904 και ενταφιάστηκε στην Πάρο και καθηγητής των μαθηματικών Ανδρέας Π. Σαρρής.
–1904. Το 1904 γεννιέται ο Σαρρής Εμμανουήλ του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1905. Το 1905 γεννιέται ο Σαρρής Αναστάσιος του Εμμανουήλ γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1907. Το 1907 γεννιέται ο Σαρρής Χρυσόστομος του Εμμανουήλ γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1907. Το 1907 γεννιέται ο Σαρρής Γεώργιος του Σπύρου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1907. Το 1907 γεννιέται ο Σαρρής Γεώργιος του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1907. Το 1907 γεννιέται ο Σαρρής Νικόλαος του Δημητρίου αγροφύλαξ κάτοικος Παροικιάς.
–1908. Το 1908 γεννιέται ο Σαρρής Δημήτριος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1908. Το 1908 γεννιέται ο Σαρρής Δημήτριος του Νικολάου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1908. Το 1908 γεννιέται ο Σαρρής Σπύρος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1909. 1909. Το 1909 γεννιέται ο Σαρρής Γεώργιος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1909. Το 1909 γεννιέται ο Σαρρής Στυλιανός του Σπύρου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1909. Το 1909 γεννιέται ο Σαρρής Δημήτριος του Νικολάου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1910. Το 1910 γεννιέται ο Σαρρής Γεώργιος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1912. Το 1912 γεννιέται ο Σαρρής Αντώνιος του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1912. Το 1912 γεννιέται ο Σαρρής Εμμανουήλ του Παναγιώτη αλιεύς κάτοικος Παροικιάς.
–1913. Το 1913 γεννιέται ο Σαρρής Διονύσιος του Εμμανουήλ ξυλουργός κάτοικος Παροικιάς.
–1913. Το 1913 γεννιέται ο Σαρρής Ευθύμιος του Σπυρίδων γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1914. Το 1914 γεννιέται ο Σαρρής Ευάγγελος του Ιωάννη αλιεύς κάτοικος Παροικιάς.
–1914. Το 1914 γεννιέται ο Σαρρής Νικόλαος του Κοσμά γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1916. Το 1916 γεννιέται ο Σαρρής Εμμανουήλ του Δημητρίου κάτοικος της Κοιν. Παροικιάς.
–1916. Το 1916 γεννιέται ο Σαρρής Ιωάννης του Βασιλείου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1916. Το 1916 γεννιέται ο Σαρρής Δημήτριος του Πιέρρου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1916. Το 1916 γεννιέται ο Σαρρής Ηλίας του Νικολάου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1916. Το 1916 γεννιέται ο Σαρρής Σταύρος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1917. Το 1917 γεννιέται ο Σαρρής Κωνσταντίνος του Ιωάννη μυλωθρός κάτοικος Παροικιάς.
–1918. Το 1918 γεννιέται ο Σαρρής Δημήτριος του Παναγή εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1919. Το 1919 γεννιέται ο Σαρρής Κωνσταντίνος του Παναγή εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1919. Το 1919 γεννιέται ο Σαρρής Γεώργιος του Κοσμά γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1921. Το 1921 γεννιέται ο Σαρρής Σπύρος του Παναγιώτη μηχανικός κάτοικος Παροικιάς.
–1921. Το 1921 γεννιέται ο Σαρρής Ηλίας του Ιωάννη εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1921. Το 1921 γεννιέται ο Σαρρής Νικόλαος του Δημητρίου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1921. Το 1921 γεννιέται ο Σαρρής Θεόδωρος του Ιωάννη μυλωθρός κάτοικος Παροικιάς.
–1922. Το 1922 γεννιέται ο Σαρρής Στυλιανός του Κοσμά εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1924. Το 1924 γεννιέται ο Σαρρής Εμμανουήλ του Γεωργίου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1925. Το 1925 γεννιέται ο Σαρρής Στυλιανός του Παναγή γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1925. Το 1925 γεννιέται ο Σαρρής Εμμανουήλ του Κοσμά γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1925. Το 1925 γεννιέται ο Σαρρής Νικόλαος του Κωνσταντίνου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1925. Το 1925 γεννιέται ο Σαρρής Γεώργιος του Αντωνίου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Σαρρής Κωνσταντίνος του Γεωργίου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Σαρρής Νικόλαος του Μιχαήλ κάτοικος της Κοιν. Παροικιάς.
–1929. Το 1929 γεννιέται ο Σαρρής Κωνσταντίνος του Χαράλαμπου κάτοικος της Κοιν. Παροικιάς.
–1930. Το 1930 γεννιέται ο Σαρρής Άγγελος του Αναστασίου αλιεύς κάτοικος της Κοιν. Παροικιάς.
–1930. Το 1930 γεννιέται ο Σαρρής Στυλιανός του Παναγιώτη αλιεύς κάτοικος της Κοιν. Παροικιάς.
–1939. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός [Αντίπαρος] 28 ετών εργάτης Χρήστος Γεωρ. Σαρρής έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 21 Οκτωβρίου 1939.
–1940. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 51 ετών γεωργός Ιωάννης Δημ. Σαρρής έγγαμος, οι κόρες του Μαργαρίτα 17 ετών Άννα 14 ετών, Κωνσταντίνα 12 ετών, Αναστασία 9 ετών και η 41 ετών Μαρία. Έδωσαν όρκο στις 15 Ιουλίου 1940.
–1950. Στον εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Παροικιάς στις 17 Μαΐου 1950 είναι εγγεγραμμένη η Σαρρή Αικατερίνη (γεν. 1918), όνομα συζύγου Διονύσιος, όνομα πατρός Ι. Γαβαλάς.

Σαπουντζόγλους: Καταγωγή από την Μικρά Ασία.
–1822. Στα δημοτολόγια του Δήμου Μάρπησσας το 1822 είναι εγγεγραμμένος ο Σαπουντζόγλους Παναγιώτης.
–1844. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1844 είναι εγγεγραμμένος ο 47χρονος σχοινάς Παναγιώτης Σαπουντζόγλους και ο 36χρονος σχοινάς Σταύρος Σαπουντζόγλους.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 50χρονος σχοινάς Παναγιώτης Σαπουντζόγλους.

Σβορώνος ή Σβορόνος: Ίσως πρόσφυγας.
–1817. Στα δημοτολογια Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 26χρονος Σβορόνος Νικόλαος.
–1827. Σε προικοσύμφωνο του Νικολάου Σφορώνου Νικολούδη και Μαργετάκης (Παροικία 8 Οκτ. 1827) «έτι το χωράφι της Φλόγας έχει την εκκλησίαν μέσα του Αγίου Ιωάννου πλησίον οι ίδιοι και ο Δημητράκης Χαμάρτος».
–1833. Σε κατάλογο της εν Παροίκια Ελληνοδιδακτικής Σχολής μαθητευόντων παιδιών στις 28 Απριλίου 1833 αναφέρεται ο Γ. Σβορόνος.
–1844. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών το 1844 είναι εγγεγραμμένος ο 60χρονος κτηματίας Θωμάς Σβορόνος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 56χρονος γεωργός Νικόλαος Σβορόνος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 63χρονος κτηματίας Θωμάς Σβορόνος και ο 26χρονος γεωργός Ιάκωβος Σβορόνος.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Ύριας του 1875, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Σβορώνος Θωμάς του Ιακώβου, ετών 23, μεταπράτης και ο Σβορώνος Ιάκωβος του Θωμά, ετών 57, έμπορος.
–1887. Στις 11 Νοεμβρίου 1887 ο 37χρονος εμπορουπάλληλος από την Πάρο Γεώργιος Μονδάνος, του Αντωνίου και της Βικτωρίας Σβουρίνα [ίσως Σβορώνου, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 35χρονη από την Πάρο Αικατερίνη Σκορδίλη, του Ιωάννη και της Μαριγώς.
–1891. Επιτοίχια πλάκα στην οικία του Ιωάννη Ν. Σβορώνου στην παλιά Αγορά Παροικιάς αναφέρει: «ΟΙΚΙΑ ΙΩΑΝΝΟΥ Ν. ΣΒΟΡΩΝΟΥ ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΘΕΙΣΑ ΚΑΤΑ ΙΟΥΝΙΟΝ 1891». 
–1898. Πίναξ του Συνδέσμου των εν Λαυρίω, Αθήναις περιχώροις και Πειραιει ΠΑΡΙΩΝ, εμφαίνων ονοματεπώνυμων μελών της Περιόδου 1ης Ιουνίου 1898 ο Σβορόνος Ι. Θωμάς.
–1905 Αφιέρωμα Σπυρίδωνος και Χαδεμένης Σβορών(ου) 1905.
–1977. Ενοικιαζώμενα διαμερίσματα στη Νάουσα το 1977 του Σβορώνου.

Σγαρδέλης ή Σγαρδέλλης: Πρόσφυγες από το Τσεσμέ της Μικράς Ασίας. Γνωστή οικογένεια σήμερα στα Μάρμαρα και την Αντίπαρο όπου μαρτυρείται για πρώτη φορά. Το προγενέστερο επώνυμο της παριανής οικογένειας ήταν Κουσίδης.
–1839. Έγγραφο έτους 1839, συμβόλαιο αγοραπωλησίας του Γεωργίου Μ. Σγαρδέλη.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο Σγαρδέλης Γεώργιος 56 ετών γεωργός (απεβίωσε), ο 38χρονος ποιμήν Γεράσιμος Σγαρδέλης και ο 30χρονος Μιχάλης Σγαρδέλης γεωργός.
–1865. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1865 κάτοικος Αντιπάρου Σγαρδέλης Ανδρέας του Σπυρίδωνα, γεωργός. Το 1949 μεταγράφετε σε άλλη Κοινότητα.
–1881. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1881 κάτοικος Αντιπάρου Σγαρδέλης Γεράσιμος του Παναγιώτη, εργάτης.
–1885. Το 1885 γεννιέται στην Αντίπαρο η Ελένη Σ. Φαρούπου, μετέπειτα σύζυγος του Γεράσιμου Σγαρδέλη.
–1885. Το 1885 γεννιέται η κάτοικος Αντιπάρου Ειρήνη Σγραρδέλλη του Παναγιώτη, μετέπειτα σύζυγος Δημητρίου Τριαντάφυλλου.
–1891. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1891 κάτοικος Αντιπάρου Σγαρδέλης Αριστείδης του Παναγιώτη, εργάτης.
–1900. Το 1900 γεννιέται η κάτοικος Αντιπάρου Σγαρδέλη Άννα του Αντωνίου, μετέπειτα σύζυγος Απόκοτος Θεολόγος.
–1901. Το 1901 γεννιέται ο Σγαρδέλης Βασίλειος του Χρήστου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1906. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1906 κάτοικος Αντιπάρου Σγαρδέλης Σταύρος του Ανδρέα εργάτης.
–1907. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1907 κάτοικος Αντιπάρου Σγαρδέλης Παναγιώτης του Γεράσιμου ναυτικός. 
–1911. Μακροβιότερος κάτοικος της Πάρο το 1911 είναι ο γεωργός Μιχαήλ Ι. Σγαρδέλης ή Μελίγκορδας. Σε εκλογικό κατάλογο της Πάρου αναγράφεται η ηλικία του 107 ετών, ενώ κατά άλλους ήταν 111 ετών.
–1912. Στο μνημείο των πεσόντων στο Δημοτικό Σχολείο Αντιπάρου αναγράφεται ως πεσόντας την περίοδο 1912-13 ο Πιέρος Π. Σγαρδέλης
–1921. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1921 κάτοικος Αντιπάρου Σγαρδέλης Παναγιώτης του Αριστείδη εργάτης.
–1924. Το 1924 γεννιέται στην Αντίπαρο η Μαρούσα Γ. Σγαρδέλη.
–1925. Το 1925 γεννιέται ο Σγαρδέλης Χρήστος του Βασιλείου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1946. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1946 είναι εγγεγραμμένος ο Σγαρδέλης Χρήστος του Βασιλείου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.

Σγαρέτζης:
–1954. Σε εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 19 Ιουνίου 1954 υπάρχει εγγεγραμμένη η Καλλιόπη Σγαρέτζη του Παναγιώτη, κάτοικος Αντιπάρου, έτος γέννησης 1932.

Σεκάδας:
–1732. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 4 Ιανουαρίου 1732, αναφέρεται ο Δημήτρης Σεκάδας.

Σελέντζας;  : Αυτό το επώνυμο ίσως δεν υπάρχει και να έχει γίνει από ορθογραφικό λάθος. Ίσως να πρόκειται για την οικογένεια Βελέντζα που μαρτυρείται στον Κώστο και στη Νάουσα.
–1747. Σε πρακτικό εκλογής απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό της Παροικιάς σε Γενική Συνέλευση στις 26 Οκτωβρίου 1747 μαρτυρείται ο Γεώργιος Σελάντζας
 
Σεληνιώτης:
–1737. Δωρεά μεταξύ συζύγων στις 30 Μαρτίου 1737. Παράδοση έκανε ο Γιώργης Μπαρμπαρής του προγόνου του Αντζολου Σεληνιώτη εις το σπίτι αγορά του από τον Μιχελάκη Νταμέτζο.

Σεντές: Ίσως Χιώτης.
–1822. Στο δημοτολόγιο του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου) το 1822, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Ιωάννης Σεντές.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 48χρονος ναυτικός Ιωάννης Σεντές.

Σεργιάδης: ο Αρσένιος Σεργιάδης, ιερεύς, ηγούμενος Αγίου Γεωργίου Λαγκάδας από Ιωάννινα γεννήθηκε το 1800 και εκοιμήθη στη μονή Χριστού Δάσους στην Πάρο στις 31 Ιανουαρίου 1877. Είναι ο πολιούχος άγιος του νησιού.
–1800. Ο πολιούχος της Πάρου Άγιος Αρσένιος Σεργιάδης (1800-1877).

Σερφιώτης: Επίθετο-πατριδωνύμιο= από την Σέριφο. Σε πατριδωνυμιακά επίθετα, πολλές φορές συναντάμε να μην υπάρχουν κοινοί συγγενικοί κλώνοι, αυτό συμβαίνει διότι το μόνο κοινό που έχουν είναι ο τόπος καταγωγής μιας και το επίθετό τους ήταν άλλο και στην πορεία το πατριδωνύμιο έγινε παρατσούκλι και το παρατσούκλι επίθετο.
–1639. Σε διαθήκη του ιερομ. Ησαϊα Δαμία, του 1639 «ακόμα το δέκατο που έχω και του γαμπρού του Σερφιώτη του μοναστηριού μου».
–1747. Σε διαθήκη στις 30 Μαρτίου του 1747 αναφέρεται το κτήμα του Αντώνη Σερφιώτη.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο ο 36χρονος γεωργός Βαρθολομαίος Σερφιώτης και ο 43χρονος γεωργός Κωνσταντίνος Σερφιώτης.
–1869. Το 1869 γεννιέται ο Σερφιώτης Βαρθολομαίος του Νικολάου κτίστης κάτοικος Παροικιάς. Απεβίωσε το 1954.
–1908. Το 1908 γεννιέται ο Σερφιώτης Ιωάννης του Βαρθολομαίου κτίστης κάτοικος Παροικιάς.
–1946. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1946 είναι εγγεγραμμένοι οι Σερφιώτης Βαρθολομαίος του Νικολάου και Σερφιώτης Βαρθολομαίος του Νικολάου κτίστες κάτοικοι Παροικιάς.
–1950. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1950 είναι εγγεγραμμένη η Ζουμή Πηγή  όνομα συζύγου Ιωάννης, όνομα πατρός Βαρθ. Σερφιώτης κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Σερφιώτη Αικατερίνη του Βαρθολομαίου.

Σημαντήρης:
1687 Κτίστης του Αγ. Ιωάννη του Θεολόγου στην Νάουσας.

Σηφάκης: Βλέπε Σιφάκης

Σιακαβέλας:
–1911. Σπύρος Σιακαβέλας. Χωροφύλακας στον Αστυνομικό Σταθμό Νάουσας το 1911.

Σιάκος ή Σιάχος:
–1936. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός [Μάρπησσα] 15 ετών εργάτης Παναγιώτης Ευστρ. Σιάκος άγαμος. Έδωσαν όρκο στις 1 Οκτωβρίου 1936.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Μάρπησσας στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Σιάχος Ευστράτιος του Γεωργίου, 67 ετών έμπορος.

Σιαμίκος:
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Μάρπησσας στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Σιαμίκος Ιωάννης του Αντωνίου, 29 ετών εργάτης.

Σιάχος: Βλέπε Σιάκος

Σιβίλης:
–1822. Στα δημοτολόγια του 1822 του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Σιβίλης Κωνσταντίνος.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 50χρονος κρεοπώλης Σιβίλης Κωνσταντίνος

Σιγάλας: Ιταλική καταγωγή. Η σημασία του επιθέτου είναι «το Τζιτζίκι» Ντε Κιγαλα στα λατινικά. Οικογένειες της Πάρου, Τήνου Σαντορίνης και της Κέρκυρας, που διετέλεσαν και καθολική επίσκοποι όπως προκύπτει από την επιγραφή με τη χρονολογία 1738. Το συγκεκριμένο οικόσημο (αετός δικέφαλος) ανήκει σε μέλος του κλάδου από τη Σαντορίνη, που διετέλεσε καθολικός επίσκοπος Τήνου και Μυκόνου, όπως προκύπτει από την επιγραφή με τη χρονολογία 1738, αλλά και από το επισκοπικό καπέλο με έξι θυσάνους σε τρεις σειρές. Η επιτύμβια πλάκα στην οποία είναι χαραγμένο, μεταφέρθηκε εδώ το 1868 από την παλαιά καθέδρα του Αγίου Ιωάννη του Εξώμπουργου.
–1881. Το 1881 γεννιέται ο Σιγάλας Μάρκος του Νικολάου κτηματίας κάτοικος Παροικιάς. Απεβίωσε το 1948.
–1885. Το 1885 γεννιέται ο Σιγάλας Παναγής του Νικολάου έμπορος κάτοικος Παροικιάς.
–1898. Το 1898 γεννιέται ο Σιγάλας Κωνσταντίνος του Αντωνίου ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1919. Το 1919 γεννιέται ο Σιγάλας Νικόλαος του Μάρκου υπάλληλος κάτοικος Παροικιάς.
–1922. Το 1922 γεννιέται ο Σιγάλας Μιχαήλ του Μάρκου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1925. Το 1925 γεννιέται η Σιγάλα Μαρία του Μάρκου κάτοικος της Κοιν. Παροικιάς.
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Σιγάλας Φραγκίσκος του Μάρκου ναυτικός κάτοικος κοιν. Παροικιάς.
–1930. Το 1930 γεννιέται ο Σιγάλας Δημήτριος του Πανάγου κάτοικος της Κοιν. Παροικιάς.
–1933. Σε σχολικές εκδηλώσεις στην Παροικιά το 1933, διακρίνεται η μαθήτρια Ειρήνη Σιγάλα.
–1940. Σε φωτογραφεία του 1940 διακρίνεται ο Νικολάκης Σιγάλας αλλά και η Ειρήνη και Φλώρα Σιγάλα.
–1946. Στον εκλογικό κατάλογο της Παροικιάς του 1946 είναι εγγεγραμμένοι οι, Σιγάλας Μάρκος του Νικολάου κτηματίας, Παναγής του Νικολάου έμπορος και Κωνσταντίνος του Αντωνίου ναυτικός κάτοικοι Παροικιάς.
–1950. Στον εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Παροικιάς στις 17 Μαΐου 1950 είναι εγγεγραμμένη η Μαρινοπούλου Ειρήνη (γεν. 1917), όνομα συζύγου Αθανάσιος, όνομα πατρός Ν. Σιγάλας.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Σιγάλα Αικατερίνη όνομα συζύγου Παναγιώτης, όνομα πατρός Δημήτριος Φωκιανός.

Σιδεράκης: Κρητικής καταγωγής.
–1687. Την σήμερον πακτώνει ο ημέτερος αδερφός και οσιώτατος εν ιερομονάχοις κύριος Μελέτιος Σιδεράκης το μετόχιον όπερ έχομεν εν τη νήσω Πάρω εν Καστελλίω Παροικία ονομαζόμενον Ευαγγελίστρια το οποίον μετόχιον τούτο δίδομεν δια χρόνους ήγουν τέσσερεις ακόμα και τα πράγματα της Αξίας, με εκκλησίες, σπίτια, χωράφια [1η Νοεμβρίου 1687].
–1700. Στις 1η Οκτωβρίου 1700 ο ιερέας Μελέτιος Σιδεράκης, οικονόμος της Ξεχωριανής, υπογράφει πωλητήριο Τζιπίδου.
–1706. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Αντιπάρου στις 31 Μαρτίου 1706, αναφέρεται ο Μάρκος Σιδεράκης.
–1724. Ο προύχοντας του Κεφάλου Αλέξανδρος Καμπάνης που μνημονεύεται στη διαθήκη του ιερέως Μελετίου Σιδεράκη (Κέφαλος, 26 Ιουνίου 1724).
–1725. Στις 23 φεβρουαρίου 1725 ο παπα Μάρκος Μπάρπος υπογράφει σε έγγραφο αφιέρωσης στην Ξεχωριανή χωραφιού από τον Φραγκίσκο Σιδεράκη.
–1725. Προικοχάρτι του Δημ. Σιδεράκη, Τζιπίδος 21 Σεπτ. 1725: το σπίτι της όπου έχει γονικόν της εις τον Άγιον Ευστάθιον σύμπλιον».
–1725. Στις 23 Φεβρουαρίου 1725, Αφιέρωση χωραφιού στην Ξεχωριανή από τον Φραντζέσκο Σιδεράκη, ανιψός του ιδίου παπά Μελέτιου Σιδεράκη, και αφήνει από την σήμερον εις την Κυρία Ξεχωριανή εις το μετόχι του Μέγα Θεολόγου το χωράφι όπου έχει εις τοποθεσία εις του Τουρτούλη δια την ψυχήν του άνωθεν παπά Μελέτιου.
–1725. Στις 2 Απριλίου 1725, σε πωλητήριο Τζιπίδου ο ιερομόναχος, ηγούμενος της μονής του Αγίου Αντωνίου Μεσαρίτης Μελέτιος πωλεί ένα μοναστηριακό χωράφι, στην τοποθεσία Ξεχωριανή, στον Δημήτρη Σιδεράκη καθώς το εστιμάρισε ο Γεώργιος Στεφανή Τζιγώνιας.
–1731. Στις 6 Νοεμβρίοτ 1731 ο παπά-Εμμανουήλ Τριβιζάς υπογράφει στον Τζιπίδο την διαθήκη του θείου του Δημήτρη Σιδεράκη «παράγγελλει στον ανιψιό του ιερέα Μανώλη Τριβιζά να τον θάψει εις την εκκλησίαν του τον Αγίον Γεώργιον και αφήνει το χωράφι του στο Κάστρο σύμπλιος ο γαμπρός του ο Φραγκιάς Παπαδόπουλος.
–1771. Στη διαθήκη του ο Δημ. Σιδεράκης (Τζιπίδος 6 Νοεμ. 1771) αφήνει στην κόρη του Μαρία «και το σπίτι όπου έχει αγορά από τον μαστρο-Γεώργη Άσο, εις την Ρούγα του Αγίου Ηλία…».

Σιλβέστρος ή Σίλβεστρος ή Συλβέστρος ή Σιλιβέστρος: Ο αργυρός. Το Επίθετο Σιλβέστρος σύμφωνα με την οικογενειακή μαρτυρία ίσως είναι Κέλτικης καταγωγής όμως για τον κ. Ιάκωβο Ναυπλιώτη Σαραντινό οι Σιλβέστροι είναι στην κατηγορία βαπτιστικό επώνυμο και ίσως με καταγωγή από την Βενετία. Κλάδος τους η οικογένεια Ακάλεστου που προήρθε από παρατσούκλι. Η οικογένεια Σιλβέστρου μαρτυρείται ως και σήμερα στην Πάρο, με κλάδο στην Αθήνα.
–1676. Στις 10 Σεπτεμβρίου 1676 ο Ιερομόναχος Σίλβεστρος πακτωτής των κτημάτων της Παναγίας Ξεχωριανής. (ίσως να πρόκειτε για το όνομα και όχι για επώνυμο του ιερομόναχου).
–1677. Το 1677 εκοιμήθη ο ιερομόναχος Ξεχωριανής Σίλβεστρος.
–1684. Στις 12 Ιουλίου 1684 αναφέρεται ο αποθανόν παπα Σιλβέστρος. Ο Ιερομόναχος Γρηγόριος αντικατέστησε στη θέση του οικονόμου της Ξεχωριανής τον αποθανόντα παπα-Σιλβέστρο.
–1716. Σε κληρονομικό δικαίωμα των συζύγων αναφέρεται στις 26 Ιανουαρίου 1716 ο Σιλιβέστρος Γράσης.
–1729. Σε κληρονομικό δικαίωμα των συζύγων αναφέρεται στις 11 Οκτωβρίου 1729 ο Λουκιεζής Σιλβέστρος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 29χρονος γεωργός Γεώργιος Σιλιβέστρος και ο 27χρονος γεωργός Πέτρος Σιλιβέστρος.
–1883. Το 1883 γεννιέται ο Ακάλεστος ή Σιλβέστρος Πέτρος του Νικολάου ξενοδόχος κάτοικος Παροικιάς.
–1893. Το 1893 γεννιέται ο Ακάλεστος ή Σιλβέστρος Ιωάννης του Νικολάου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1923. Το 1923 γεννιέται ο Σιλβέστρος Νικόλαος του Πέτρου ξενοδόχος κάτοικος Παροικιάς.
–1928. Το 1928 γεννιέται η Σιλβέστρου Χρυσούλα του Ιωάννη κάτοικος της Κοιν. Παροικιάς.
–1930. Το 1930 γεννιέται η Σιλβέστρου Βασιλική του Ιωάννη κάτοικος της Κοιν. Παροικιάς.
–1940. Το 1940 γεννιέται στην Πάρο ο Κωνσταντίνος Ιωάννη Σιλβέστρος.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Σιλβέστρου Ευδοκία, όνομα συζύγου Πέτρος όνομα πατρός Κωνσταντίνος Αλιφιέρης.
–2010. Υπάλληλος Υ.Π.Α. στο Κρατικό Αερολιμένα Πάρου το 2010 ο Ιωάννης Κων. Σιλβέστρος.  

Σιλιγγίρης: Βλέπε Τσιλιγγίρης

Σιλιντζίρης: Βλέπε Τσιλιγγίρης ή Σιλιγγίρης

Σιλιτζίρης: Βλέπε Τσιλιγγίρης ή Σιλιγγίρης

Σιλιτσίρης: Βλέπε Τσιλιγγίρης.

Σικηνιώτης: Βλέπε Σικινιώτης.

Σικινιώτης ή Σικηνιώτης: Επίθετο-πατριδωνύμιο= από την Σίκινο. Σε πατριδωνυμιακά επίθετα, πολλές φορές συναντάμε να μην υπάρχουν κοινοί συγγενικοί κλώνοι, αυτό συμβαίνει διότι το μόνο κοινό που έχουν είναι ο τόπος καταγωγής μιας και το επίθετό τους ήταν άλλο και στην πορεία το πατριδωνύμιο έγινε παρατσούκλι και το παρατσούκλι επίθετο.
–1757. Ειρήνη Σικινιώτη (Τζιπίδος 27 Ιαν. 1757).
–1844. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μαρμάρων το 1844 είναι εγγεγραμμένος ο 28χρονος εργάτης Μιχαήλ Σικηνιώτης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 32χρονος εργάτης Μιχαήλ Σικινιώτης.

Σιναΐτης: Πατριδωνυμικό επώνυμο. Από το Σινά. 
–1824. Ο Βησσάριος πρωτοσύγκελλος Σιναΐτης υπογράφει έγγραφο στην Παροικιά στις 12 Οκτωβρίου 1824 και στις 1 Μαρτίου του 1825.

Σινένας: ;
–1827. Στα δημοτολόγια Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 35χρονος Αλέξανδρος Σινένας;
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 55χρονος γεωργός Αλέξανδρος Σινένας;.

Σιρίγος: Βλέπε Συρίγος

Σίρμας:
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 42χρονος γεωργός Σίρμας Παναγιώτης.

Σιταράς: Παρωνυμικό επώνυμο με καταγωγή από την Σμύρνη. Στην Πάρο η οικογένεια Σιταρά ήρθε από την Σάμο.
–1826. Ιωάννης Σιταράς, πρώτη εγγραφή στα δημοτολόγια του Δήμου Μάρπησσας το 1826.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1844 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Ιωάννης Σιταράς ετών 41.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 44χρονος αλιεύς Σιταράς Ιωάννης.
–1860. Στις 27 Σεπτεμβρίου 1860 σε συμβολαιογραφική πράξη [ομόλογο] στην Σύρου αναφέρεται ο κάτοικος Πάρου Ιωάννης Σιταράς ναυτικός να δίνει ομόλογο.
–1860. Στις 29 Σεπτεμβρίου 1860 σε συμβολαιογραφική πράξη [Επιτροπικό] στην Σύρου αναφέρεται ο κάτοικος Πάρου Ιωάννης Σιταράς ναυτικός να διορίζει κυβερνήτη λέμβου τον ενταύθα υιόν του Εμμανουήλ Ι. Σιταρά.
–1860. Στις 30 Σεπτεμβρίου 1860 σε συμβολαιογραφική πράξη [Πωλητήριο] στην Σύρου αναφέρεται ο κάτοικος Πάρου Σαρρής Αντώνιος έμπορος πωλεί τρεχαντήρι στον Σιταρά Ιωάννη ναυτικό κάτοικο Πάρου.   
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Σιταράς Αντώνης του Ιωάννη 31 ετών ναυτικός. Όπως και ο Σιταράς Γεώργιος του Εμμανουήλ 23 ετών αλιεύς. Και ο Εμμανουήλ Σιταράς του Ιωάννη 40 ετών αλιεύς.
–1875. Ζωγράφος Ιωάννης Γ. Σιταράς γεννήθηκε το 1875-1959 στις Λεύκες. Σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας και στη συνέχεια συνέχισε τις σπουδές του στην Ιταλία. Ένας από τους αξιολογότερους ζωγράφους και αγιογράφους, σταδιοδρόμησε στη Σμύρνη από το 1897, όταν έφθασε εκεί σε ηλικία 24 ετών και μετά την Μικρασιατική καταστροφή 1922 στη Σάμο όπου έζησε και δημιούργησε οικογένεια και έδρασε ως καλλιτέχνης. Άφησε πλούσιο έργο σε φορητές εικόνες, τοιχογραφίες σε ναούς της Σάμου, της Χίου, της Σμύρνης κ..α., είχε αποκληθεί Ο Βολανάκης της Σμύρνης. Γονείς του Γεώργιος Ι. Σιταράς και Ανεζάκη Σιταρά, και αδερφή Χρυσούλα (πέθανε το 1960, ένα χρόνο μετά τον θάνατο του αδερφού του). Ο Ιωάννης Σιταράς είχε και άλλες δύο αδερφές την Κατίνα (πέθανε 1956) και την Άννα (πέθανε στις Λεύκες το 1966). Σταμάτης Αρκάς, ανιψιός του Ι. Σιταρά.

Σιφάκης ή Συφάκης ή Σηφάκης: Κρητική οικογένεια. Διωγμένοι λόγο βεντέτας ήρθαν στη Πάρο, δεν τους δέχτηκαν στα Μάρμαρα αλλά τους έδωσαν γη στον Πρόδρομο.
–1806. Το 1806 γεννιέται ο Νικήτας Ν. Σιφάκης κτηματίας κάτοικος Δραγουλά.
–1820. Σε έγγραφο του χωριού Κεφάλου (Μάρμαρα) προς τον υπουργό της θρησκείας σχετικά με τον Άγιο Αντώνιο «Ελάβομεν την διαταγήν του Ιερού Υπουργείου της θρησκείας διορίζουσαν τον Κύριον Στέφανον Μαυρογένην προστάτην του μεγάλου Αντωνίου και τον κύριον Αθανάσιον Ιεροκήρυκα, ηγούμενον τούτου διά να συνάγουσιν όλα τα εισοδήματα και να υποσυρθή εις τα ίδια ο σκευοφύλαξ των χωριών Κεφάλου όστις πρότερον εδιωρίσθη ηγούμενος τούτου παρά του αυτού Ιερού υπουργείου βλέπομεν ότι το υπουργείον της θρησκείας ενασχολούμενον εις αναγκαιοτέρας υποθέσεις δεν δύναται να εξετάση ακριβώς την αλήθειαν. Η Κυρία Μαδώ του Μαυρογένη διά αναφοράς της ηπάτησε το υπουργείον τούτο λέγουσα ότι είναι κτήμα πατρικόν της εις τα συγκίλια τούτου με το από ΄κτήμα πατρικόν της είς της κοινότητος τούτο το μοναστήριον πρό χρόνων το εκαταξουσίαζεν δυναστικώς η Δόμνα του Μαυρογένους, ως εκ τούτου εφαντάζετο η απόγονος της ότι είναι κτήμα πατρικόν των ημείς λοιπόν, σεβασμιώτατε, δεν ημπορούμεν να αποχωρίσωμεν το δίκαιον της κοινότητος αλλά θέλουμεν να δικαιολογηθούμεν προς το Ιερόν τούτο υπουργείον καθώς και ο ίδιος παραστάτης μας θέλει σας πληροφορήσει όλην την αλήθειαν δια να μην απατάται και διατάττει τοιαύτας επιταγάς παρακαλούμεν λοιπόν να μη νομίσητε τούτο μας το φέρσιμον απείθειαν προς την σεβαστήν διοίκησιν μένομεν με όλον το σέβας. Τη 20 Οκτωβρίου 1823 των χωρίων Κεφάλου. Υπογράφει ο κάτοικος Μαρμάρων Συφάκης Γεώργιος κ.α. (Τ.Σ. ΠΑΡΟΣ ΜΑΡΜΑΡΑ 1820) (Γ.Α.Κ.).
–1823. Ο ιερέας Ιωάννης Σιφάκης υπογράφει αναφορά ιερέων Κεφάλου στις 8 Οκτωβρίου 1823.
–1823. Στις 21 Νοεμβρίου 1823 αναφέρεται σε έγγραφο Κεφάλου ο Σκευοφύλαξ Ιωάννης Σιφάκης.
–1824. Στις 25 Σεπτεμβρίου 1824 αναφέρεται ο Σκευοφύλαξ Ιωάννης Σιφάκης, Εφημέριος του Δραγουλά να υπογράφει το πρακτικό εκλογής των «εκλεκτών» του Δραγουλά.
–1827. Ποσότης των χρεών του χωριού Μαρμάρων τα οποία χρεωστούνται με ομολογίας εις την Επανάστασην το 1827: Αυγούστου 14.
Εις Πετράκην Μ. Μαυρογένην γρ. 5425.
Μάρκου Μάτσα Μαυρογένους η από της 700: έμηναν 500γρ.
Μακαρίου Αγούρου γρ. 514
Γεωργίου Γαϊτάνου γρ. 1440
Ιωάννου Καντιώτου 67
Κωνσταντίνου Συφάκη 311
Άνευ ομολογίας Ιωάννου Πρωτοκόλου γρ.50
Τα όσα έχει να λάβγ ο επίτροπος του ιδίου χωριού Μανουήλ Παπαδόπουλος γρ.250
Το Μερικόν χρέος του Κοινού του χωριού Μαρμάρων γρ. 8600:100
–1830. Το 1830 αναφέρεται σε έγγραφο Παροικιάς, 18 Αυγούστου 1830, ο επίτροπος της Μονής του Αγίου Αντωνίου Σιφάκης Κωνσταντίνος σχετικά με τον Άγιο Αντώνιο και τα προβλήματά του.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Κωνσταντίνος Συφάκης από το χωρίων Κεφάλου.
–1837. Στις 11 Αυγούστου 1837 κατά τον δήμαρχο Μάρπησσας Νικόλαου Βατιμπέλα μνημονεύεται ο εφημέριος Δραγουλά Ιωάννης Σιφάκης.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο Μαρμάρων του 1844 είναι εγγεγραμμένος ο 60χρονος Σιφάκης Ι. Κωνσταντίνος κτηματίας και ο Σιφάκης Γ. Κωνσταντίνος 30 ετών έμπορος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Δραγουλά του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 40χρονος γεωργός Νικήτας Σιφάκης, ο 55χρονος ιερέας Ιωάννης Σιφάκης, ο 28χρονος γεωργός Νικόλαος Ιω. Σιφάκης και ο 25χρονος εργάτης Μιχάλης Ι. Σιφάκης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Μαρμάρων του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο Σιφάκης Ι. Κωνσταντίνος 63 ετών και ο Σιφάκης Γ. Κωνσταντίνος 30 ετών κτηματίας.
–1867. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 37χρονος υπάλληλος Μιχαήλ Ι. Σιφάκης, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 3 Ιουνίου 1867.
–1870. Διαθήκη του Νικήτα Νικ. Σιφάκη στον Δραγουλά στις 12 Μαρτίου 1870.
–1870. Διαθήκη Νικήτα Ν. Σιφάκη (Δραγουλάς, 12 Μαρτίου 1870) «εις την θυγατέρα αυτού Ταρώ, σύζυγον Εμμανουήλ Αλιπράντη, αφήνει μιαν άμπελον εκ ζευγαριών τεσσάρων κατά την θέσιν Καλαμίτσαν του αυτού δήμου Μαρπήσσης». «εις την θυγατέρα αυτού Μαριγώ αφήνει δύο εξωμάνδρια εις θέσν Σμυρίγλια του Δήμου τούτου, ομορεύοντα με εξωμάνδριον Βιάζη Καρούτσα, Γεωργίου Ρωμανού και ετέραν του διαθέτου, με την παρατήρησιν ότι αν ποτέ ήθελε γίνει εξόρυξις σμύριδος εξ αυτών να είναι προς όφελος εξίσου αυτής και της αδερφής αυτής Ταρώς διαδοχικώς και εις τους κληρονόμους αυτών» και «κατά την θέσιν Ανάληψιν ομορεύουσαν με οικίαν Γεωργίου Φούσκη και δημοσίαν οδόν».
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Σι(υ)φάκης Ευστράτιος του Κωνσταντίνου 32 ετών κτηματίας από τον Δραγουλά. Ο Σιφάκης Νικήτας του Κωνσταντίνου κτηματίας από τον Δραγουλά.
–1880. Έγγραφο στο κατάστιχο Λεβαντή «εις τας 28 Ιαν. 1880 εμβήκαν του Κων. Σιφάκη οι γαιδαροι εις το Τζιμπούκη και το απόκοψε ο αποκοπτής εν πινάκι. Το έλαβα. Μάρτυρες Νικόλαος Παυλάκης, Αντώνιος Γιαρμής, Απόστολος Κεφάλας και Μάρκος Δελέντας».
–1882. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 32χρονος υπάλληλος Ιωάννης Μ. Σιφάκης, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 10 Οκτωβρίου 1882.
–1887. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 46χρονος υδροφόρος Γεώργιος Κων. Σιφάκης, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 29 Ιανουαρίου 1887.
–1893. Στις 4 Μαρτίου 1893 ο 30χρονος υπάλληλος από την Πάρο Ιωάννης Καπαρός του Γεωργίου και της Αικατερίνης Κωνσταντίνου, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 22χρονη από την Πάρο Ελένη Σιφάκη, του Μιχαήλ και της Ασημίνας Φιλίνη.
–1916. Στις 22 Μαΐου 1916 ο 22χρονος υποδηματοποιός από την Πάρο Αντώνιος Φραντζής του Δημητρίου και της Φλώρας Σιφάκη παντρεύεται στην Ερμούπολη την 18χρονη από την Σύρο Ευγενία Κόκκαλη, του Μαρίνου, και της Αναστασίας Μαρκουλή.
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Σηφάκης Μιχαήλ του Νικολάου γεωργός κάτοικος κοιν. Αρχιλόχου.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Μάρπησσας στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Συφάκης Ιωάννης του Κώστα, 46 ετών εργάτης.

Σιφιανός: Βλέπε Σκιφιανός

Σιφιναίος: Βλέπε Σιφναίος

Σιφναίος ή Σιφνέος ή Σιφιναίος ή Σιφουνέος ή Συφναίος: Επίθετο-πατριδωνύμιο= Το επώνυμο δηλώνει σιφνέικη καταγωγή. Σε πατριδωνυμιακά επίθετα, πολλές φορές συναντάμε να μην υπάρχουν κοινοί συγγενικοί κλώνοι, αυτό συμβαίνει διότι το μόνο κοινό που έχουν είναι ο τόπος καταγωγής μιας και το επίθετό τους ήταν άλλο και στην πορεία το πατριδωνύμιο έγινε παρατσούκλι και το παρατσούκλι επίθετο. Μέχρι σήμερα υπάρχει η οικογένεια Σιφναίου στην Παροικιά και στη Νάουσα. Στις Λεύκες δεν υφίσταται αυτή η οικογένεια. Είναι παλαιοτάτη. Αρχαιότερη μνεία του ονόματος, που γράφεται και ως Σιφιναίος, σε έγγραφο του 1642 και σε έγγραφο Τσιπίδου της 19ης Νοεμ. 1665. Απαντούν και οι τύποι Σιφνιός (1675 και Σιφνιός (Τσιπίδος 1702).
–1642. Ο μοναχός Νικόδημος Σιφναίος υπογράφει το έγγραφο καθιέρωσης της μονής Αγίου Αντωνίου Κεφάλου ως κοινοβιακής Καστελλίου Κεφάλου, 6 Φεβρουαρίου 1642. «προσήλωσις κτημάτων εκ μέρους της Μαρίας, το γένος Σκορδίλη και συζύγου του Μανώλη Μακαρίτη και υιού αυτής Γεωργίου Αρχολέου και καθοσίωσις του Ναού του οσίου Αντωνίου εις Μοναστήριον διαπιστευθέν εις τον αδελφόν αυτής τον και καθηγούμενον παπά Άνθιμον Σκορδίλην». Το έγγραφο υποιγράφουν: ο Μητροπολήτης Παροναξίας Νικόδημος, ο ηγούμενος Άνθιμος Σκορδίλης, οι ιερομόναχοι Μακάριος Καλογεράς και Δαμασκηνός Ντόριας, ο ιεροδιάκονος Χρύσανθος Στέλλας, οι μοναχοί Ιωακείμ του Λαρέντζου και Νικόδημος Γεωργίου Σιφναίος.
–1665. Η διαθήκη Τσιπίδου του Ιωάννη Σιφναίου συντάσσεται  στις 19 Νοεμβρίου 1665.
–1675. Στις 15 Μαΐου 1675. Σε επιστολή Ναουσαίων προς τον πρεσβευτή των Γάλλων, αιτώντας Καπουκίνους πατέρες  υπογράφει ο Στεφανής Σιφνιός.
–1702 Σε έγγραφο Τσιπίδου του 1702 το επώνυμο απαντάται ως Σιφνιός.
–1719. Στις 12 Ιανουαρίου 1719 μνημονεύεται σε προικοσύμφωνο Νάουσας ο Σιφναίος …
–1739. Στις 6 Νοεμβρίου 1739 σε προικοσύμφωνο Νάουσας μνημονεύεται ο Σιφναίος …
–1817. Το 1817 γεννιέται ο Σιφναίος Α. Δημήτριος κτηματίας κάτοικος Παροικιάς.
–1820. Σε προικοσύμφωνο Νάουσας στις 11 Ιανουαρίου 1820 αναφέρεται η Φλορέντζα γυνή του Αναστάση Σιφναίου.
–1823. Στις 8 Νοεμβρίου 1823 αναφέρεται σε έγραφο Παροικιάς ο Δημήτριος Σιφναίος (Σηφηνέος) και η κερά Μηλιά.
–1827. Σε έγγραφο της 15 Απριλίου 1827 της Παροικιάς Πάρου μαρτυρείται ο Δημήτρης και ο Αντώνης Σιφναίος.
–1827. Καταγραφή των (μερικών) χρεών των κοινοτήτων του κάθε Μέρους κοινού της Πάρου εις την Κωνσταντινούπολιν. 17 Απριλίου 1827.
Ομολογία Αντωνίου Συφναίου Κεφάλαιον γρ. 100 και Δημητρίου Συφναίου 100γρ.
–1829. Σε πληρεξούσιο του 1829 αναφέρεται ο Αντώνιος Σιφναίος.
–1830. Στις 8 Φεβρουαρίου 1830  αναφέρεται στον κατάλογο του Παροναξίας Ιερόθεου Σακελλίων Απόστολος Σιφναίος.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Αντώνης Σιφναίος. 
–1832. Εν Ναούση της Πάρου τη 27 Μαρτίου 1832 σε έγγραφο της σχολής του Αγίου Αθανασίου, αναφέρεται ο Αντώνης Σιφναίος.
–1833. Σε κατάλογο της εν Παροίκια Ελληνοδιδακτικής Σχολής μαθητευόντων παιδιών στις 28 Απριλίου 1833 αναφέρεται ο Ν. Σίφνιος.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 39χρονος εργάτης Νικόλαος Σιφναίος, ο 30χρονος εργάτης Μιχαήλ Σιφναίος, ο 26χρονος γεωργός Τζανής Σιφναίος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 43χρονος γεωργός Μιχαήλ Σιφιναίος, ο 28χρονος γεωργός Δημήτριος Σιφναίος και ο 39χρονος γεωργός Ιωάννης Σιφιναίος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 26χρονος γεωργός Ανδρέας Ν. Σιφναίος, ο 26χρονος γεωργός Αντώνιος Ν. Σιφναίος, ο 33χρονος ράπτης Γεώργιος Ν. Σιφναίος, ο 68χρονος φλεβοτόμος Γεώργιος Σιφναίος και ο 55χρονος καφεπώλης Νικόλαος Σιφναίος.
–1865. Το 1865 γεννιέται ο Σιφναίος Γεώργιος του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς. Απεβίωσε το 1948
–1872. Στις 9 Ιανουαρίου 1872 ο 25χρονος βυρσοδέψη από την Πάρο Ζαννή Σιφουνέο [Σιφναίο] του Νικολάου και της Ελένης Κομιανού [Κομνηνού], παντρεύεται στην Ερμούπολη την 25χρονη από την Χίο Ασπασία Καλουτά, του Απόστολου και της Ειρήνης.
–1874. Το 1874 γεννιέται ο Σιφναίος Ιωάννης του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1875. Γεννιέται στη Νάουσα της Πάρου το 1875 ο Σιφναίος Νικόλαος του Γεωργίου.
–1876. Το 1876 γεννιέται ο Σιφναίος Δημήτριος του Αντωνίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1876. Το 1876 γεννιέται ο Σιφναίος Αντώνιος του Θεόδωρου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1876. Στις 15 Οκτωβρίου 1876 ο παριανή Ζαννής Σιφναίος 35 ετών βυρσοδέψης και η γυναίκα του Ασπασία Καλουτά  κάτοικοι Σύρου δηλώνουν τον θάνατο της κόρης τους Αναστασίας 20 μηνών κάτοικο Ερμούπολης. Ασθένεια: Γαστρεντερίτις.
–1876. Στις 22 Νοεμβρίου 1876 ο παριανή Ζαννής Σιφναίος 36 ετών βυρσοδέψης και η γυναίκα του Ασπασία Καλουτά  κάτοικοι Σύρου δηλώνουν τον θάνατο της κόρης τους Κωνσταντινιά 50 ημερών κάτοικο Ερμούπολης. Ασθένεια: Δράκος.
–1877. Το 1877 γεννιέται ο Σιφναίος Μάρκος του Εμμανουήλ ναυτικός, κάτοικος Νάουσας Πάρου. Απεβίωσε το 1949.
–1879. Το 1879 γεννιέται ο Σιφναίος Εμμανουήλ του Θεόδωρου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Σιφναίος Βασίλειος του Μιχαήλ, ετών 36, εργάτης από τη Νάουσα, Σιφναίος Γεώργιος του Νικολάου, 40 ετών, βυρσοδέψης από τη Νάουσα, κάτοικος Σύρου, Σιφναίος Ελευθέριος του Ζαννή, ετών 41, εργάτης από τη Νάουσα, Σιφναίος Εμμανουήλ του Ζαννή, 34 ετών, εργάτης από τη Νάουσα, Σιφναίος Ζαννής του Μιχαήλ, ετών 42, εργάτης από τη Νάουσα και Σιφναίος Ζαννής του Νικολάου, ετών 39, βυρσοδέψης από τη Νάουσα, κάτοικος Σύρου.
–1884. Το 1884 γεννιέται ο Σιφναίος Δημήτριος του Θεόδωρου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Σιφναίος Βασίλειος του Μιχαήλ, ετών 38, εργάτης από τη Νάουσα, Σιφναίος Γεώργιος του Νικολάου, 42 ετών, βυρσοδέψης από τη Νάουσα, κάτοικος Σύρου, Σιφναίος Ελευθέριος του Ζαννή, ετών 41, εργάτης από τη Νάουσα, Σιφναίος Εμμανουήλ του Ζαννή, 36 ετών, εργάτης από τη Νάουσα, Σιφναίος Ζαννής του Μιχαήλ, ετών 44, εργάτης από τη Νάουσα και Σιφναίος Ζαννής του Νικολάου, ετών 41, βυρσοδέψης από τη Νάουσα, κάτοικος Σύρου.
–1885. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 40χρονος βυρσοδέψης Ζαννής Σιφναίος, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 9 Νοεμβρίου 1885.
–1887. Το 1887 γεννιέται ο Σιφναίος Γεώργιος του Παντελή γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1889. Το 1889 γεννιέται ο Σιφναίος Δημήτριος του Παντελή γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1889. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 50 ετών βυρσοδέψης Αντώνιος Ν. Σιφναίος έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 5 Δεκεμβρίου 1889.
–1890. Το 1890 γεννιέται ο Σιφναίος Νικόλαος του Θεόδωρου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1891. Το 1891 γεννιέται ο Σιφναίος Δημήτριος του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1892. Στις 1 Δεκεμβρίου 1892 ο παριανός Σιφναίος Αντώνης 50 ετών βυρσοδέψης κάτοικος Σύρου και η γυναίκα του Γαρουφαλιά Πάτσογλου δηλώνουν τον θάνατο του γιού τους Κωνσταντίνου 11 μηνών κάτοικο Ερμούπολης. Ασθένεια: Διπλή βρογχοπνευμονία.
–1893. Το 1893 γεννιέται ο Σιφναίος Άγγελος του Σπύρου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1894. Το 1894 γεννιέται ο Σιφναίος Αντώνιος του Παντελή γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1895. Το 1895 γεννιέται ο Σιφναίος Εμμανουήλ του Αντωνίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1897. Στις 16 Ιουλίου 1897 ο παριανός Σιφναίος Αντώνης 60 ετών βυρσοδέψης κάτοικος Σύρου δηλώνει τον θάνατο της Κάκαρη Ι. Θεοδώρας 35 ετών κάτοικο Ερμούπολης. Ασθένεια: Καρδιακό νόσημα.
–1897. Το 1897 γεννιέται ο Σιφναίος Εμμανουήλ του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1898. Το 1898 γεννιέται ο Σιφναίος Δημήτριος του Μιχαήλ γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1901. Το 1901 γεννιέται ο Σιφναίος Δημήτριος του Αντωνίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς. Απεβίωσε το 1954.
–1901. Το 1901 γεννιέται ο Σιφναίος Κωνσταντίνος του Παντελή γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1902. Το 1902 γεννιέται ο Σιφναίος Αντώνιος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1902. Το 1902 γεννιέται ο Σιφναίος Κωνσταντίνος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1903. Το 1903 γεννιέται ο Σιφναίος Σταμάτης του Σπύρου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1903. Το 1903 γεννιέται ο Σιφναίος Κωνσταντίνος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1904. Το 1904 γεννιέται ο Σιφναίος Θεόδωρος του Αντωνίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1905. Το 1905 γεννιέται ο Σιφναίος Στυλιανός του Μιχαήλ γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1908. Το 1908 γεννιέται ο Σιφναίος Ιωάννης του Παντελή γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1909. Το 1909 γεννιέται ο Σιφναίος Γεώργιος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1909. Το 1909 γεννιέται ο Σιφναίος Θεόδωρος του Ιωάννη εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1909. Το 1909 γεννιέται ο Σιφναίος Αντώνιος του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1910. Το 1910 γεννιέται ο Σιφναίος Σάββας του Μιχαήλ γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1910. Το 1910 γεννιέται ο Σιφναίος Θεόδωρος του Εμμανουήλ γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1911. Μάρκος Εμμ. Σιφναίος, έμπορος στη Νάουσα το 1911.
–1913. Το 1913 γεννιέται ο Σιφναίος Θεόδωρος του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1914. Το 1914 γεννιέται ο Σιφναίος Σταύρος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1914. Το 1914 γεννιέται ο Σιφναίος Κωνσταντίνος του Αντωνίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1917. Το 1917 γεννιέται ο Σιφναίος Γεώργιος του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1918. Το 1918 γεννιέται ο Σιφναίος Παντελής του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1919. Το 1919 γεννιέται ο Σιφναίος Ελευθέριος του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1919. Το 1919 γεννιέται ο Σιφναίος Νικόαλαος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος κοιν. Παροικιάς.
–1921. Το 1921 γεννιέται ο Σιφναίος Θεόδωρος του Νικολάου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1922. Το 1922 γεννιέται ο Σιφναίος Παντελής του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1923. Το 1923 γεννιέται ο Σιφναίος Παντελής του Αντωνίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1923. Το 1923 γεννιέται ο Σιφναίος Σπύρος του Άγγελου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1924. Το 1924 γεννιέται ο Σιφναίος Αθανάσιος του Νικολάου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1924. Το 1924 γεννιέται ο Σιφναίος Κωνσταντίνος του Αντωνίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1925. Το 1925 γεννιέται ο Σιφναίος Σπύρος του Δημητρίου υποδηματοποιός κάτοικος Παροικιάς.
–1925. Το 1925 γεννιέται ο Σιφναίος Σπύρος του Δημητρίου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1925. Το 1925 γεννιέται ο Σιφναίος Ανδρέας του Νικολάου κάτοικος της Κοιν. Παροικιάς.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Σιφναίος Αναστάσιος του Δημητρίου αγωγεύς κάτοικος κοιν. Παροικιάς.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Σιφναίος Νικόλαος του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1927. Το  1927 γεννιέται ο Σιφναίος Πέτρος του Ζαννή ναυτικός, κάτοικος Νάουσας Πάρου.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Μάρκος Σιφναίος του Εμμανουήλ, ναυτικός, κάτοικος Νάουσας Πάρου.
–1929. Το 1929 γεννιέται ο Σιφναίος Αντώνιος του Δημητρίου γεωργός κάτοικος κοιν. Παροικιάς.
–1930. Το 1930 γεννιέται ο Σιφναίος Γεώργιος του Εμμανουήλ αλιεύς κάτοικος κοιν. Παροικιάς.
–1931. Το 1931 γεννιέται ο Σιφναίος Αντώνιος του Δημητρίου γεωργός κάτοικος κοιν. Παροικιάς.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 69χρονος κάτοικος Νάουσας, Σιφναίος Μάρκος του Εμμανουήλ, ναυτικός και ο 61χρονος εργάτης Σιφναίος Αντώνιος του Ελευθερίου, ο 43χρονος γεωργός Σιφναίος Ελευθέριος του Νικολάου, ο 34χρονος Σιφναίος Εμμανουήλ του Κωνσταντίνου, οινομάγειρος, ο 61χρονος ναυτικός Σιφναίος Κωνσταντίνος του Εμμανουήλ, ο 31χρονος οινομάγειρας Σιφναίος Φίλιππος Κωνσταντίνος ο 22χρονος παντοπώλης Σιφναίος Εμμανουήλ του Ζαννή, ο 21χρονος ναυτικός Σιφναίος Σάββας του Κωνσταντίνου και ο 71χρονος κτηματίας Σιφναίος Νικόλαος του Γεωργίου.
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 19 Αυγούστου 1950, υπάρχει εγγεγραμμένη η Σιφναίου Μαρούλη, όνομα συζύγου Ζαννής, όνομα πατρός Πέτρος Δευτερίγος.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Χανιώτη Μαρία, όνομα συζύγου Αντώνιος, όνομα πατρός Κωνσταντίνος Σιφναίος, η Αλιπράντη Άννα, όνομα συζύγου Ευστάθιος, όνομα πατρός Κωνσταντίνος Σιφναίος, η Μαλαματενιου Ασπασία, όνομα συζύγου Λεονάρδος, όνομα πατρός Ιωάννης Σιφναίος, η Σιφναίου Μαργαρίτα, όνομα συζύγου Αντώνιος, όνομα πατρός Δημήτριος Γαβαλάς, η Σιφναίου Στυλιανή, όνομα συζύγου Αντώνιος, όνομα πατρός Ιωάννης Πετρόπουλος και η Ρουμελιώτη Αννέζα, όνομα συζύγου Κωνσταντίνος, όνομα πατρός Ελευθέριος Σιφναίος.

Σιφνέος: Βλέπε Σιφναίος

Σιφνιός: Βλέπε Σιφναίος.

Σιφουνέος: Βλέπε Σιφναίος.

Σκαλιάρης:
–1716. Σε πρακτικό εκλογής νοταρίου – καγκελαρίου από το κοινό της Παροικιάς στη Γενική Συνέλευση της 14 Ιανουαρίου 1716, μαρτυρείται ο Νικόλαος Σκαλιάρης.
–1724. Σε πρακτικό εκλογής εκτιμητών του κοινού της Παροικιάς στις 13 Δεκεμβρίου 1724 κατά τη Γενική Συνέλευση μαρτυρείται ο Νικόλαος Σκαλιάρης.
–1739. Πρακτικό εκλογής κοινοτικών επιστατών του ναού της Εκατονταπυλιανής σε Γενική Συνέλευση του κοινού της Παροικιάς στις 10 Μαρτίου 1739 αναγράφεται ο Λινάρδος ιεροδιάκονος Σκαλιάρης.
–1741. Για την εκλογή απεσταλμένων στην Κωνσταντινούπολη από τα κοινά της Παροικιάς στη Γενική συνέλευση το 1741 αναφέρεται ο Λεονάρδος ιερεύς Σκαλιάρης.
–1741. Εκλογή προβλεπτών υγειονομικών μέτρων από το κοινό Παροικιάς Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 2 Μαΐου 1741, υπογράφει και ο παπά Λινάρδος Σκαλιάρης.
–1741. Κατά τη Γενική Συνέλευση, της 18 Νοεμβρίου 1741, οι προεστοί και κοινοτικοί εκπρόσωποι της Παροικιάς Πάρου, αποφάσισαν να συλλάβουν, να φυλακίσουν και τέλος να εκτοπίσουν από το νησί τους τον συντοπίτη τους Ιωάννης Βασιλάκης, λόγω του σκανδαλώδους τρόπου της ζωής του και άλλων ανάρμοστων πράξεων. Υπογράφει ο παπά Λινάρδος Σκαλιάρης.
–1742. Ο ιερέας Λινάρδος Σκαλιάρης υπογράφει γράμμα των ιερέων της Παροικιάς στις 16 Φεβρουαρίου 1742.
–1742. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς στις 1η Μαρτίου του 1742 αναφέρεται ο Λεονάρδος Σκαλιάρης.
–1746. Απόφαση του κοινού της Παροικιάς στις 8 Μαρτίου 1746, για μετάκληση ξένων στο νησί, εξουσιοδοτούν τον καραβοκύρη Ιωάννη Λαγγούση να προσκαλέσει όσους κατοίκους άλλων μερών της Ελλάδας θα ήθελαν να εγκατασταθούν οικογενειακώς στο νησί τους. Σε όσους δέχονταν υποσχόντουσαν μειωμένη φορολογία και άλλες διευκολύνσεις, όπως κατοικίες, χωράφια κ.α., υπογράφει και ο παπά Σκαλιάρης.
–1748. Πρακτικό πωλήσεως των φόρων του κοινού της Παροικιάς κατά τη Γενική Συνέλευση, τη 1 Μαρτίου 1748, μαρτυρείται ο Λεονάρδος ιερεύς Σκαλιάρης.

Σκαλορνίθης: (Βλέπε Καλορνίθης)
 
Σκαναβής: H Δόμνα Μαριώρα Μαυρογένη, το γένος Σκαναβή, καταγόταν από τα Μουδανιά της Μ. Ασίας. Παντρεύτηκε τον Νικόλαο Μαυρογένη το έτος 1763 και απέκτησε μαζί του εννέα παιδιά. Μετά τον τραγικό θάνατο του συζύγου της, στερήθηκε όλη τη μεγάλη περιουσία της, την οποία επανέκτησε αργότερα. Απέθανε και ετάφη στην Προύσσα της Μ. Ασίας, το έτος 1829.

Σκανδάλης: Επίθετο παρωνύμιο. Ο παριανός κλάδος έχει καταγωγή από τα Σφακιά της Κρήτης και προγενέστερα από την Κάρπαθο. Η οικογενειακή τους ιστορία λέει ότι ήρθαν τρία αδέρφια κυνηγημένα, ίσως από βεντέτα στις Κυκλάδες, πρώτα στη Νάξο όπου τους έδιωξαν για να βρουν καταφύγιο σε κάποια από τις σπηλιές των Αγίων Πάντων στις Λεύκες. Μετά από σύντομο χρονικό διάστημα οι Λευκιανοί τους καλοδεχτήκαν και δεν άργησαν να τους παντρέψουν με κορίτσια του χωριού. Τα προικιά τους ήταν να τους δώσουν γη στην Αλυκή όπου τότε άνηκε στο κεφαλοχώρι τις Λεύκες.
–1831. Έγγραφο του έτους 1831.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 28χρονος γεωργός Γεώργιος Κ. Σκανδάλης, ο 35χρονος εργάτης Δημήτριος Σκανδάλης και ο 41χρονος γεωργός Ιωάννης Σκανδάλης.
–1867. Το 1867 γεννιέται ο Σκανδάλης Μιχαήλ του Ευσταθίου γεωργός κάτοικος κοιν. Λευκών. Απεβίωσε το 1949.
–1874. Το 1874 γεννιέται ο Σκανδάλης Γεώργιος του Δημητρίου, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1875. Το 1875 γεννιέται ο Σκανδάλης Γεώργιος του Κωνσταντίνου, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Ύριας του 1875, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Γιώργος Σκανδάλης του Δημητρίου, ετών 28, γεωργός.
–1880. Το 1880 γεννιέται ο Σκανδάλης Ιωάννης του Δημητρίου, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1881. Το 1881 γεννιέται ο Σκανδάλης Γεώργιος του Κωνσταντίνου. Διαγράφεται ως αποβιώσαντας στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1953.
–1884. Το 1884 γεννιέται ο Σκανδάλης Ματθαίος του Δημητρίου, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1896. Το 1896 γεννιέται η Ζαμπέττα Σκανδάλη του Ιωάννη, στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1951 φέρεται παντρεμένη με τον Ραγκούση Εμμανουήλ.
–1898. Πίναξ του Συνδέσμου των εν Λαυρίω, Αθήναις περιχώροις και Πειραιει ΠΑΡΙΩΝ, εμφαίνων ονοματεπώνυμων μελών της Περιόδου 1ης Ιουνίου 1898 ο Σκανδάλης Δ. Ιωάννης.
–1900. Το 1900 γεννιέται ο Σκανδάλης Κωνσταντίνος του Γεωργίου, μετέπειτα αλιεύς, κάτοικος Αγγερίας.
–1901. Το 1901 γεννιέται ο Σκανδάλης Κωνσταντίνος του Ιωάννη, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1902. Το 1902 γεννιέται ο Σκανδάλης Εμμανουήλ του Γεωργίου, μετέπειτα αλιεύς, κάτοικος Αγγερίας.
–1904. Το 1904 γεννιέται ο Σκανδάλης Δημήτριος του Γεωργίου, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1906. Το 1906 γεννιέται η Ανδριανή Σκανδάλη του Ιωάννη, στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1951 φέρεται παντρεμένη με τον Ραγκούση Αντώνιο.
–1907. Το 1907 γεννιέται ο Σκανδάλης Ιωάννης του Γεωργίου, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1907. Στις 8 Ιουλίου 1907 ο 21χρονος υποδηματοποιός από την Πάρο Αντώνης Σκανδάλης του Νικολάου και της Μαρίας Χανιώτη παντρεύεται στην Ερμούπολη την 18χρονη από την Σύρου Ευαγγελινή Τομαή, του Δημητρίου και της Μαριγώς Καραμολέγκου.
–1908. Το 1908 γεννιέται ο Σκανδάλης Νικόλαος του Γεωργίου, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1910. Το 1910 γεννιέται ο Σκανδάλης Ιωάννης του Γεωργίου, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1911. Ευστάθιος Σκανδάλης, ιερέας στον Δήμο Υρίας το 1911.
–1912. Το 1912 γεννιέται ο Σκανδάλης Μάρκος του Γεωργίου, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1914. Το 1914 γεννιέται ο Σκανδάλης Κωνσταντίνος του Δημητρίου, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1920. Το 1920 γεννιέται ο Σκανδάλης Στυλιανός του Γεωργίου κάτοικος Αγγερίας.
–1921. Το 1921 γεννιέται ο Σκανδάλης Νικόλαος του Ματθαίου, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1922. Το 1922 γεννιέται ο Σκανδάλης Γεώργιος του Ιωάννη, ο Σκανδάλης Στυλιανός του Γεωργίου και ο Σκανδάλης Ιωακείμ του Γεωργίου, μετέπειτα γεωργοί, κάτοικοι Αγγερίας.
–1925. Το 1925 γεννιέται ο Σκανδάλης Κωνσταντίνος του Ιωάννη, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Σκανδάλης Αντώνιος του Γεωργίου, μετέπειτα γεωργός και εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Αγγελίας του 1947.
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Σκανδάλης Ιωάννης του Κωνσταντίνου αλιεύς κάτοικος Αγγερίας.
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Σκανδάλης Γεώργιος του Ματθαίου γεωργοκτηματίας, κάτοικος Αγγερίας.
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Σκανδάλης Δημήτριος του Ιωάννη ιδ. ταχυδρόμος κάτοικος κοιν. Αρχιλόχου.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Σκανδάλης Γεώργιος του Ματθαίου, ο Σκανδάλης Μσχονάς του Ιωάννη, ο Σκανδάλης Μπενέτος του Δημητρίου και ο Σκανδάλης Αντώνιος του Κωνσταντίνου εγγεγραμμένοι στον εκλογικό κατάλογο Αγγελίας του 1950.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Σκανδάλης Μοσχονάς του Ιωάννη, ο Σκανδάλης Αντώνιος του Κωνσταντίνου και ο Σκανδάλης Μπενέτος του Δημητρίου, μετέπειτα εγγεγραμμένοι στον εκλογικό κατάλογο Αγγελίας του 1950.
–1930. Το 1930 γεννιέται ο Σκανδάλης Ιωάννης του Γεωργίου, εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1953, εργάτης εργοστασίου. Καθώς και ο Σκανδάλης Στέφανος του Κωνσταντίνου, εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1953, εργάτης εργοστασίου.
–1931. Το 1931 γεννιέται ο Σκανδάλης Γεώργιος του Κωνσταντίνου, εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1953, ναυτικός.

Σκανδαλίδης: Μικρασιάτικης καταγωγής, παρωνυμικό επώνυμο.
–1824. Το 1824 μαρτυρείται ο Ιωάννης Σκανδαλίδης, Α’ Γραμματέας του Βουλευτή.

Σκαραμαγκάς: Το επώνυμο Σκαραμαγκάς μάλλον έχει βυζαντινές ρίζες και αναφέρεται σε εμπόρους λευκών ειδών και υφασμάτων (Σκαραμάγκι= χιτώνας των βυζαντινών αρχόντων, βασιλιάδων). Στην Πάρο λέγετε ότι ο Πάπα Γιώργης (Εκατονταπυλιανή) βαπτίζοντας έδινε μαζί και αυτό ως επίθετο. Ο Σκαραμαγκάς προέρχεται από την οικογένεια Μπαφίτη. Η συγκρότηση της συλλογής εικόνων και κειμηλίων στην Εκατονταπυλιανή άρχισε αρκετά νωρίς, στις αρχές του αιώνα μας, με πρωτοβουλία του αρχιμανδρίτη και εφημερίου της Εκατονταπυλιανής Γεωργίου Φιλ. Σκαραμαγκά (1867 - 1944). Μια άλλη άποψη λέει ότι: «Ο πατήρ Γεώργιος εφημέριος και αρχιμανδρίτης της Εκατονταπυλιανής θα πρέπει να βάφτισε τον πάτερα του παπά Φίλιππο τους θειους του παπά Νικόλα παπά Αντώνη και  λοιπούς συγγενείς οι οποίοι πάλι κατά την άποψη τους ήταν νόθα και δεν είχαν γονείς. Οι Σκαραμαγκάδες ήταν από την Χίο μεγαλέμποροι πολύτιμων υφασμάτων και προσωπικοί ραφτάδες των αυτοκρατόρων και μόνον αυτών γιατί απαγορεύετω να ράβουν άλλους εκτός από τα ανάκτορα. Έφτιαχναν ένα είδος μακριάς χλαμύδα (σκαραμάκιο) με κοντά μανίκια επίσημο ένδυμα για τον αυτοκράτορα και τους αξιωματούχους με σύρμα και πολύτιμα υφάσματα και πολύτιμους λίθους ήταν σαν κρυφή πανοπλία για τις επίσημες τελετές το είχαν φέρει από την Περσία εξ ου και το όνομα που τους Σκαραμαγκά.
Και μια άλλη άποψη λέει ότι δεν κατάγονται από τους Μπαφίτη αλλά οι Μπαφίτη κατάγονται από τους Σκαραμαγκάδες. Το Μπαφίτη προφανώς είναι ο τόπος από όπου ήρθαν οι Σκαραμαγκαδες γιατί ταξίδευαν σε πολλά μέρη και μερικοί βρέθηκαν και στην Κύπρο στην Πάφο συγκεκριμένα και επειδή στην επαρχία προτιμούν να δίνουν παρατσούκλια ίσως έλεγαν αυτοί που ήρθαν από την Πάφο που με τα χρόνια έγινε Μπαφο - Μπαφίτης. Κάποιοι από τους συγγενείς προτίμησαν να κρατήσουν το όνομα Μπαφίτης».
–1867.Το 1867 γεννιέται ο ιερέας Γεώργιος Σκαραμαγκάς. Απεβίωσε το 1944. Η προσωπικότητά του καθώς και η εν γένει κοινωνική του δραστηριότητα και προσφορά άφησε ανεξίτηλα σημάδια στην παριανή κοινωνία. Υπήρξε ο εμπνευστής και ιδρυτής του αξιόλογου Βυζαντινού Μουσείου της Ιεράς Μητρόπολης μας. Παντρεύτηκε την Άννα Ζησιμοπούλου και υιοθέτησαν την ανηψιά της Σμαράγδα, η οποία παντρεύτηεται τον Σπύρο Μαύρη, τον μετέπειτα ήρωα και συμολο της Εθνικής Αντίστασης.
–1872. Το 1872 γεννιέται ο Σκαραμαγκάς Ιωάννης του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1876. Το 1876 γεννιέται ο Σκαραμαγκάς Κωνσταντίνος του Μιχαήλ γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1878. Το 1878 γεννιέται ο Σκαραμαγκάς Δημήτριος του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1880. Το 1880 γεννιέται ο Σκαραμαγκάς Φίλιππος του Αναστασίου σιδηρουργός κάτοικος Παροικιάς.
–1884. Το 1884 γεννιέται ο Σκαραμαγκάς Λεονάρδος του Μιχαήλ υποδηματοποιός κάτοικος Παροικιάς.
–1890. Το 1890 γεννιέται ο Σκαραμαγκάς Δημήτριος του Κωνσταντίνου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1902. Το 1902 γεννιέται ο Σκαραμαγκάς Βασίλειος του Κωνσταντίνου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1904. Το 1904 γεννιέται ο Σκαραμαγκάς Γεώργιος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1905. Το 1905 γεννιέται ο Σκαραμαγκάς Γεώργιος του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1905. Το 1905 γεννιέται ο Μπαφίτης ή Σκαραμαγκάς Μιχαήλ του Κωνσταντίνου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1907. Το 1907 γεννιέται ο Σκαραμαγκάς Νικόλαος του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1910. Το 1910 γεννιέται ο Σκαραμαγκάς Ευάγγελος του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1910. Το 1910 γεννιέται ο Σκαραμαγκάς Γεώργιος του Κωνσταντίνου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1910. Το 1910 γεννιέται ο Σκαραμαγκάς Κωνσταντίνος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1912. Το 1912 γεννιέται ο Σκαραμαγκάς Μιχαήλ του Βασιλείου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1912. Το 1912 γεννιέται ο Σκαραμαγκάς Μιχαήλ του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1915. Το 1915 γεννιέται ο Σκαραμαγκάς Κωνσταντίνος του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1915. Το 1915 γεννιέται ο Σκαραμαγκάς Γεώργιος του Βασιλείου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1916. Σε απόδειξη πληρωμής του 1916 υπογράφουν οι: ιερέας Γ. Σκαραμαγκάς και Φίλιππος Α. Σκαραμαγκάς.
–1917. Το 1917 γεννιέται ο Σκαραμαγκάς Κωνσταντίνος του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1917. Το 1917 γεννιέται ο Σκαραμαγκάς Ανδρέας του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1917. Το 1917 γεννιέται ο Σκαραμαγκάς Ευστράτιος του Κωνσταντίνου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1918. Το 1918 γεννιέται ο Σκαραμαγκάς Δημήτριος του Βασιλείου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1919. Το 1919 γεννιέται ο Σκαραμαγκάς Αποστόλης του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1920. Το 1920 γεννιέται ο Σκαραμαγκάς Ηλίας του Δημητρίου σιδηρουργός κάτοικος Παροικιάς.
–1920. Το 1920 γεννιέται ο Σκαραμαγκάς Αντώνιος του Φίλιππου σιδηρουργός κάτοικος Παροικιάς.
–1920. Το 1920 γεννιέται ο Σκαραμαγκάς Κωνσταντίνος του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1920. Το 1920 γεννιέται ο Σκαραμαγκάς Πέτρος του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1922. Το 1922 γεννιέται ο Σκαραμαγκάς Γεώργιος του Αθανασίου γεωργός κάτοικος Κοιν. Παροικιάς.
–1925. Το 1925 γεννιέται ο Σκαραμαγκάς Νικόλαος του Αρτέμιου κάτοικος Παροικιάς.
–1925. Το 1925 γεννιέται ο Σκαραμαγκάς Χαράλαμπος του Φίλιππου ράπτης κάτοικος Παροικιάς.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Σκαραμαγκάς Βασίλειος του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1930. Σε φωτογραφείο του Δημοτικού Σχολείο Παροικίας του 1930, διακρίνεται ο γέροντας Παπά-Κώστας Σκαραμαγκάς.

Σκαρπάθιος: Επίθετο-πατριδωνύμιο= από την Κάρπαθο. Σε πατριδωνυμιακά επίθετα, πολλές φορές συναντάμε να μην υπάρχουν κοινοί συγγενικοί κλώνοι, αυτό συμβαίνει διότι το μόνο κοινό που έχουν είναι ο τόπος καταγωγής μιας και το επίθετό τους ήταν άλλο και στην πορεία το πατριδωνύμιο έγινε παρατσούκλι και το παρατσούκλι επίθετο.
–1818. Σε έγγραφο του 18ου αιώνα «Ιωάννης Μιχάλης Σκαρπαθίου». -Κατάλογος με νέους κτηματίες της Παροικιάς στις 22 Μαΐου 1818 "αμπ. Άμπελον σύμπλιος Γιακουμίνας Σκαρπαθιώτη.

Σκηνάς:
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Ιωάννης Σκηνάς από τα χωριά του Κεφάλου.

Σκιαδάς: Επίθετο-παρατσούκλι. Σύμφωνα με οικογενιακή μαρτυρία, οι Σκιαδάδες της Νοτιοδυτικής Πάρου έχουν Βρετανική καταγωγή και ήρθαν στην Πάρο τον 18ο αιώνα. Επειδή ήταν ανοιχτόχρωμοι φορούσαν συνέχεα σκιάδες (φαρδιά καπέλα) για να προστατεύονται από τον ήλιο. Άλλη μαρτυρία λέει ότι οι Σκιαδάδες έχουν καταγωγή από Σκιάθο, και ποιο συγκεκριμένα, όταν είχε ερημώσει το νησί ένα καράβι έφερε κόσμο να κατοικήσει, μία ομάδα ήταν από την Σκιάθο το έτος 1649 (αυτή η μαρτυρία μοιάζει η πιο αναληθής). Μία άλλη εκδοχή λέει ότι βγαίνει από το Σκιάδα δηλαδή καπέλο στην παριανή διάλεκτο. Σύμφωνα όμως με τον ιστορικό ερευνητή κ. Ιωάννη Βασιλειόπουλου, οι Σκιαδάδες είναι βυζαντινοί και τους βρίσκουμε στην Κεφαλονιά και στην Πάρο. Σύμφωνα με τον ερευνιτή Γιώργο Καπαρό το επίθετο Schiada συναντάται σε χωριά του Παλέρμο, ένα από αυτά ισχυρίζεται ότι κατοικείται από άτομα αλβανικής καταγωγής. Τους περασμένους αιώνες όμως, τα όρια μεταξύ Αλβανών και Βορειοηπειρωτών ήταν πολύ ασαφή. Πιστεύει λοιπόν, πως το επίθετο είναι Βυζαντινής προέλευσης παρ' όλο που δεν μπορούμε να αποκλείσουμε την αρχαιοελληνική προέλευση. Πολλοί Σικελοί έχουν επίθετα αρχαιοελληνικής προέλευσης. Η τελευταία εκδοχή μοιάζει να είναι και η πιο αληθοφανής.
Ένας παριανός κλώνος και πιο συγκεκριμένα από τις Λεύκες μεταπήδησε στο Δαμαριώνα της Νάξου για να εργαστούν στα Νταμάρια μαρμάρου. Είναι επίθετο παρατσούκλι και ξεκίνησε από τα σκιάδια των ιερέων.
–1657. Ο ιερέας νοτάριος Παροικιάς Νικόλαος Σκιαδάς συντάκτης εμμάρτυρης ομολογίας του μητροπολίτη Παροναξίας Νικόδημου για 160 δανεικά ρεάλια προς τον αυθέντη Μιχελέτο Κοντόσταυλο (Πάρος, 27 Μαρτίου 1657).
–1657. Πρωτόπαπας και νοτάριος Νικόλαος Σκιαδάς Ανακαινιστής και κτήτωρ της Μονής των Αγίων Αναργύρων (σήμερα Άγιος Χαράλαμπος) νότια της Παροικιάς, στις 10 Αυγούστου 1657, Νικόλαος ιερεύς Σκιαδάς και του αυτού αδερφού Ιωάννη και Αρμάνδου.
–1658. Νοτάριος Παροικιάς ο ιερέας Νικόλαος Σκιαδάς σε έγγραφο στις 31 Μαΐου 1658.
–1663. Ο ιερέας νοτάριος Παροικιάς Νικόλαος Σκιαδάς συντάκτης του ινστρουμέντου (συμβόλαιο, βεβαιωτικό) στο Καστέλλι Παροικιάς στις 22 Ιανουαρίου 1663.
–1672. Στις 29 Μαΐου 1672 υπογράφει ο νοτάριος Παροικιάς ιερέας Νικόλαος Σκιαδάς σχετικό έγγραφο για της εγκατάσταση των Ιησουιτών στη Νάουσα «δι’ ής αιτούνται όπως ιδρυθή και εν τη ειρημένη νήσω μοναστήριον των Ιησουϊτών».
–1695. Έγγραφο Παροικιάς υπογράφει ο ιερέας Νικόλαος Σκιαδάς στις 5 Φεβρουαρίου 1695.
–1716. Σε πρακτικό εκλογής νοταρίου – καγκελαρίου από το κοινό της Παροικιάς στη Γενική Συνέλευση της 14 Ιανουαρίου 1716, μαρτυρείται ο Γεώργιος και ο Λεονάρδος Σκιαδάς.
–1723. Σε πρακτικό εκλογής εκτιμητών του κοινού της Παροικιάς στις 30 Ιανουαρίου 1723 κατά τη Γενική Συνέλευση μαρτυρείται ο Γεώργιος Σκιαδάς.
–1731. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 6 Δεκεμβρίου 1731, αναφέρεται ο Γεώργιος Σκιαδάς.
–1733. Στα 1733 η Ζαφειράκη του Γεωργάκη Σκιαδά πουλά στον τιμιώτατο Λεονάκη Χαρτουλάρη το μισό της μύλο για 30 ριάλια, από τα οποία τα 15 θα τα κρατήσει ο αγοραστής για να τον επισκευάσει έτσι ώστε «να δίνει όφελος και στους δύο νοικοκύρηδες».
–1734. Ο ιδιοκτησία του ιερέως, σκευοφύλακος Ντε Φεράρη. Στο προικοσύμφωνο Παροικιάς 8 Ιουλίου 1734 αναφέρεται ο Δημητράκης Γεωργάκη Σκιαδάς με ένα χωράφι στον Έλυτα
–1734. Απόφαση του κοινού της Παροικιάς για επαναπατρισμό συμπατριωτών τους (λόγω της βαριάς φορολογίας από τους Τούρκους, με το οποίο τους καλούσε να επιστρέψουν στο νησί τους, δίνοντας την υπόσχεση για μείωση των φόρων τους) στις 16 Σεπτεμβρίου 1734, υπογράφει ο Γεώργιος Σκιαδάς.
–1736. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 22 Ιανουαρίου 1736, αναφέρεται ο Δημήτρης Σκιαδάς.
–1738. Σε προικοσύμφωνο Παροικίας στις 8 Απριλίου 1738, ο Μιχελέτος του Σπιρίδου με την κερα Νικολέττα θυγατέρα του Γεωργίου Σκιαδά. (ο Γεωργάκης Σκιαδάς και η συμβία του Ζαφειράκη θα ξεπουλήσουν τέσσερα χωράφια και άλλη μια πάρτη ανεμόμυλο για να εξοφλήσουν μόλις το μισό χρέος τους των 250 ριαλίων αλλά από την προίκα της κόρης τους δεν θα λείψουν τα μεταξωτά, τα βελούδα, τα χρυσλά σκουλαρίκια και τα δακτυλίδια.
–1739. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς στις 14 Απριλίου του 1739 αναφέρεται ο Δημήτρης Σκιαδάς.
–1741. Για την εκλογή απεσταλμένων στην Κωνσταντινούπολη από τα κοινά της Παροικιάς στη Γενική συνέλευση το 1741 αναφέρεται ο κάτοικος Κεφάλου Κωνσταντής Σκιαδάς.
–1741. Τα κοινά της Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 20 Ιουλίου 1741, αποφασίζουν να συντάξουν γράμμα υπερασπίσεως του συμπατριώτη τους άρχοντα Νικόλαου Μαυρογένη, εναντίων των συκοφαντών κατοίκων της Νάξου, οι οποίοι τον κατηγορούν για συνεργασία με τους πειρατές, υπογράφει και ο Κωνσταντής Σκιαδάς από τα χωρία του Κεφάλου.
–1748. Πρακτικό πωλήσεως των φόρων του κοινού της Παροικιάς κατά τη Γενική Συνέλευση, τη 1 Μαρτίου 1748, μαρτυρείται ο Δημήτρης Σκιαδάς.
–1750. Σε Πρακτικό εκλογής απεσταλμένου των επτά κοινών της Πάρου (Παροικιάς, Νάουσας, Κεφάλου, Τζιπίδου, Λευκών, Μαρμάρων, Δραγουλάς) στην Κωνσταντινούπολη της 23 Αυγούστου 1750, μαρτυρείται ο επίτροπος Λευκών Μπενέτος Σκιαδάς και ο κάτοικος Τζιπίδου Κωνσταντής Σκιαδάς.
οπως σου εχω πει απο την πρωτη μερα, εγω εχω βαπτηστει ορθοδοξα, ειναι και οι δυο μου οι γονεις ορθοδοξοι, ο συνδετικος μου Μπενέτος Σκιαδάς επίτροπος Λευκών.
–1755. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 23 Αυγούστου 1755 μαρτυρείται ο Δημήτρης Σκιαδάς.
–1804. Σε πωλητήριο χωραφιού του 1804 στη περιοχή Κραύγα Νάουσας, πλησίον Φρατζέσκου Σκιαδά.
–1816. Καστρήνσιος Σκιαδάς υπογράφει τη σετέντζα των προκρίτων της Πάρου τη σχετική με την Μονή του Αγίου Μηνά στις 30 Σεπτεμβρίου 1816.
–1824. Ιερέας Ιωάννης Σκιαδάς υπογράφει έγγραφο Παροικιάς στις 2 Νοεμβρίου 1824.
–1830. Στην Κωνσταντινούπολη, όπου ζούσαν πολλοί Παριανοί, έφθασαν τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο 1830 ο Βασίλειος παπά Σακελλάριος Σκιαδάς. 
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Νικόλαος Σκιαδάς από τα χωριά του Κεφάλου.
–1832. Εν Ναούση της Πάρου τη 27 Μαρτίου 1832 σε έγγραφο της σχολής του Αγίου Αθανασίου, αναφέρεται ο Μανώλης και ο Γιώργος Σκιαδάς.
–1835. Το 1835 αμαφέρεται ο Σκιαδάς Αθανάσιος.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 31χρονος μεταπράτης Νικόλαος Σκιαδάς, ο 36χρονος γεωργός Ιωάννης Σκιαδάς, ο 36χρονος εργάτης Σκιαδάς Θεόδωρος, ο 27χρονος μεταπράτης Δημήτριος Σκιαδάς, ο 30χρονος εργάτης Βασίλειος, ο 40χρονος γεωργός Σκιαδάς Πέτρος, ο 30χρονος Σαράντος Σκιαδάς.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 35χρονος γεωργός Αβραάμ Σκιαδάς, ο 31χρονος γεωργός Αντώνιος Εμμ. Σκιαδάς, ο 43χρονος γεωργός Αντώνιος Ν. Σκιαδάς, ο 33χρονος γεωργός Γεώργιος Μπεν. Σκιαδάς, ο 33χρονος γεωργός Γεώργιος Ν. Σκιαδάς, ο 38χρονος εργάτης Γεώργιος Ιωάννη Σκιαδάς, ο 50χρονος γεωργός Γεώργιος Γ. Σκιαδάς, ο 26χρονος γεωργός Εμμανουήλ Ζ. Σκιαδάς, ο 28χρονος γεωργός Εμμανουήλ Ι. Σκιαδάς, ο 38χρονος γεωργός Εμμανουήλ Ν. Σκιαδάς, ο 65χρονος γεωργός Ζέπος Σκιαδάς, ο 32χρονος γεωργός Ιάκωβος Ι. Σκιαδάς, ο 43χρονος γεωργός Ιάκωβος Ζ. Σκιαδάς, ο 35χρονος γεωργός Ιωάννης Ν. Σκιαδάς, ο 38χρονος γεωργός Ιωάνης Αθ. Σκιαδάς, ο 63χρονος γεωργός Ιωάννης Γ. Σκιαδάς, ο 28χρονος γεωργός Κυριάκος Ν. Σκιαδάς, ο 36χρονος γεωργός Λουκάς Σκιαδάς, ο 39χρονος ποιμήν Μανόλης Ν. Σκιαδάς, ο 68χρονος γεωργός Μπενέτος Σκιαδάς, ο 27χρονος γεωργός Νικόλαος Μπεν. Σκιαδάς, ο 65χρονος γεωργός Νικόλαος Σκιαδάς, και ο 25χρονος γεωργός Στέφανος Ζ. Σκιαδάς.
–1856. Στην εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 21 Οκτωβρίου 1856 αναφέρεται ο Ιάκωβος Ι. Σκιαδάς κτηματίας κάτοικος Λευκών.
–1859. Το 1859 γεννιέται ο Σκιαδάς Νικόλαος του Γεωργίου, μετέπειτα γεωργός και εγγεγραμμένος σον εκλογικό κατάλογο Αγγελίας του 1948.
–1862. Το 1862 γεννιέται στη Νάουσα ο Σκιαδάς Μιχαήλ του Εμμανουήλ.
–1864. Το 1864 γεννιέται ο Σκιαδάς Ιωάννης του Νικολάου γεωργός κάτοικος Παροικιάς. Απεβίωσε το 1948.
–1869. Το 1869 γεννιέται ο Σκιαδάς Ζέππος του Νικολάου γεωργός κάτοικος Παροικιάς. Απεβίωσε το 1948.
–1875. Το 1875 γεννιέται ο Σκιαδάς Γεώργιος του Ιωάννη, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Υρίας του 1875, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Σκιαδάς Αβραάμ του Στέφανου ετών 65 γεωργός αλλά και ο Σκιαδάς Αντώνιος του Νικολάου, ετών 59, επίσης γεωργός.
–1876. Στις 12 Νοεμβρίου 1876 ο 32χρονος γεωργός από την Πάρο Μάρκος Κρητικός, του Ιωάννη και της Ανέζας, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 20χρονη από την Πάρο Χρυσούλα Σκιαδά, του Γεωργίου και της Ασημίνας.
–1877. Το 1877 γεννιέται ο Σκιαδάς Αντώνιος του Δημητρίου, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1878. Στις 24 Μαΐου 1878 ο 27χρονος γεωργός από την Πάρο Εμμανουήλ Σκιαδάς, του Ιάκωβου και της Άννας, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 25χρονη από την Πάρο Ανέζα Καλακώνα, του Γεωργίου.
–1880. Το 1880 γεννιέται ο Σκιαδάς Εμμανουήλ του Μιχαήλ γεωργός κάτοικος κοιν. Λευκών. Απεβίωσε το 1949.
–1882. Το 1882 γεννιέται ο Σκιαδάς Ιωάννης του Δημητρίου γεωργός κάτοικος κοιν. Νάουσας. Απεβίωσε το 1949.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Σκιαδάς Βασίλειος του Γεωργίου, 63 ετών, γεωργός από τη Νάουσα, Σκιαδάς Γεώργιος του, Αντωνίου, 53 ετών, γεωργός από τη Νάουσα, Σκιαδάς Δημήτριος του Αντωνίου, 44 ετών, ναύτης από τη Νάουσα, Σκιαδάς Δημήτριος του Πέτρου, 36 ετών, εργάτης από τη Νάουσα, Σκιαδάς Εμμανουήλ του Νικολάου, 46 ετών, σουβλατζής από τη Νάουσα, κάτοικος Αθήνας, Σκιαδάς Εμμανουήλ του Πέτρου, 57 ετών, εργάτης από τη Νάουσα, Σκιαδάς Εμμανουήλ του Κυριάκου, 28 ετών, ναύτης από τη Νάουσα, Σκιαδάς Ευστράτιος του Σαράντου, 28 ετών, εργάτης από τη Νάουσα, Σκιαδάς Κυριάκος του Νικολάου, ετών 61, κρεοπώλης από τη Νάουσα, Σκιαδάς Λεονάρδος του Ιωάννη, 40 ετών, ναύτης από τη Νάουσα, Σκιαδάς Λεονάρδος του Νικολάου, ετών 42, ράπτης από τη Νάουσα, κάτοικος Βλαχίας (Ρουμανία), Σκιαδάς Λουκάς του Θεόδωρου, 50 ετών, εργάτης από τη Νάουσα, Σκιαδάς Νικόλαος του Ιωάννη, 28 ετών, ναύτης από τη Νάουσα, Σκιαδάς Μιχαήλ του Εμμανουήλ, ετών 21, εργάτης από τη Νάουσα, Σκιαδάς Ιωάννης του Σαράντου, ετών 22, εργάτης από τη Νάουσα, Σκιαδάς Παναγιώτης του Δημητρίου, ετών 42, ζαχαροπλάστης από τη Νάουσα, κάτοικος Κωνσταντινούπολης, Σκιαδάς Ιωάννης του Δημητρίου, 33 ετών, σοβαντζής από τη Νάουσα, κάτοικος Αθήνας, Σκιαδάς Γεώργιος του Βασιλείου, 25 ετών, γεωργός από τη Νάουσα και Σκιαδάς Θεόδωρος του Λουκά, 25 ετών, γεωργός από τη Νάουσα.
–1885. Το 1885 γεννιέται ο Σκιαδάς Νικόλαος του Πέτρου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Σκιαδάς Βασίλειος του Γεωργίου, 65 ετών, γεωργός από τη Νάουσα, Σκιαδάς Γεώργιος του, Αντωνίου, 55 ετών, γεωργός από τη Νάουσα, Σκιαδάς Δημήτριος του Αντωνίου, 46 ετών, ναύτης από τη Νάουσα, Σκιαδάς Δημήτριος του Πέτρου, 38 ετών, εργάτης από τη Νάουσα, Σκιαδάς Εμμανουήλ του Νικολάου, 48 ετών, σουβλατζής από τη Νάουσα, κάτοικος Αθήνας, Σκιαδάς Εμμανουήλ του Πέτρου, 59 ετών, εργάτης από τη Νάουσα, Σκιαδάς Εμμανουήλ του Κυριάκου, 30 ετών, ναύτης από τη Νάουσα, Σκιαδάς Ευστράτιος του Σαράντου, 30 ετών, εργάτης από τη Νάουσα, Σκιαδάς Κυριάκος του Νικολάου, ετών 63, κρεοπώλης από τη Νάουσα, Σκιαδάς Λεονάρδος του Ιωάννη, 40 ετών, ναύτης από τη Νάουσα, Σκιαδάς Λεονάρδος του Νικολάου, ετών 44, ράπτης από τη Νάουσα, κάτοικος Βλαχίας (Ρουμανία), Σκιαδάς Λουκάς του Θεόδωρου, 52 ετών, εργάτης από τη Νάουσα, Σκιαδάς Νικόλαος του Ιωάννη, 30 ετών, ναύτης από τη Νάουσα, Σκιαδάς Μιχαήλ του Εμμανουήλ, ετών 23, εργάτης από τη Νάουσα, Σκιαδάς Ιωάννης του Σαράντου, ετών 24, εργάτης από τη Νάουσα, Σκιαδάς Παναγιώτης του Δημητρίου, ετών 44, ζαχαροπλάστης από τη Νάουσα, κάτοικος Κωνσταντινούπολης, Σκιαδάς Ιωάννης του Δημητρίου, 35 ετών, σοβατζής από τη Νάουσα, κάτοικος Αθήνας, Σκιαδάς Γεώργιος του Βασιλείου, 27 ετών, γεωργός από τη Νάουσα και Σκιαδάς Θεόδωρος του Λουκά, 27 ετών, γεωργός από τη Νάουσα.
–1886. Το 1886 γεννιέται ο Σκιαδάς Κυριάκος του Ιωάννη, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1886. Στις 17 Απριλίου 1886 ο 30χρονος κρεοπώλης από την Πάρο Ιωάννης Σκιαδάς, του Ιωάννη και της Χρυσούλας, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 18χρονη από τα Ψαρά Ειρήνη Καμπούρη, του Κωνσταντίνου και της Αγγελικής Κόκκαλη.
–1887. Το 1887 γεννιέται ο Σκιαδάς Γεώργιος του Νικολάου, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1888. Το 1888 γεννιέται ο Σκιαδάς Αθανάσιος του Γεωργίου, εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1952.
–1890. Το 1890 γεννιέται ο Σκιαδάς Αντώνιος του Νικολάου, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1890. Το 1890 γεννιέται ο Σκιαδάς Αβραάμ του Κωνσταντίνου εργάτης, κάτοικος Αντιπάρου. Διαγράφεται από τον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου το 1950.
–1946. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1890 κάτοικος Αντιπάρου Σκιαδάς Αβραάμ του Κωνσταντίνου εργάτης. 
–1893. Το 1893 γεννιέται ο Σκιαδάς Ηλίας του Ιωάννη, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1893. Το 1893 γεννιέται η Σκιαδά Αργυρώ του Εμμανουήλ, κάτοικος Νάουσας Πάρου.
–1895. Το 1895 γεννιέται ο Σκιαδάς Σπύρος του Ζέππου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1895. Το 1895 γεννιέται ο Σκιαδάς Ηλίας του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1895. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1895 κάτοικος Αντιπάρου Σκιαδάς Ιάκωβος του Κωνσταντίνου εργάτης. 
–1898. Πίναξ του Συνδέσμου των εν Λαυρίω, Αθήναις περιχώροις και Πειραιει ΠΑΡΙΩΝ, εμφαίνων ονοματεπώνυμων μελών της Περιόδου 1ης Ιουνίου 1898 ο Σκιαδάς Κυρ. Γεώργιος.
–1898. Το 1898 γεννιέται ο Σκιαδάς Παναγής του Ζέππου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1898. Το 1898 γεννιέται ο Σκιαδάς Εμμανουήλ του Δημητρίου, εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1952.
–1898. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1898 κάτοικος Αντιπάρου Σκιαδάς Νικόλαος του Κωνσταντίνου εργάτης. 
–1898. Το 1898 γεννιέται ο Σκιαδάς Νικόλαος του Κωνστντίνου, εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1953, γεωργός.
–1899. Το 1899 γεννιέται ο Σκιαδάς Αθανάσιος του Γεωργίου και ο Σκιαδάς Ιάκωβος του Νικολάου μετέπειτα γεωργοί, κάτοικοι Αγγερίας.
–1902. Το 1902 γεννιέται ο Σκιαδάς Γεώργιος του Δημητρίου, μετέπειτα γεωργός και εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Αγγελίας του 1947.
–1902. Το 1902 γεννιέται ο Σκιαδάς Κωνσταντίνος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1902. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 53 ετών κρεοπώλης Ιωάννης Σκιαδάς του Λουκά έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 25 Ιανουαρίου 1902.
–1904. Το 1904 γεννιέται ο Σκιαδάς Μένεγος του Αντωνίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1904. Το 1904 γεννιέται ο Σκιαδάς Αθανάσιος του Ιωάννη, μετέπειτα αλιεύς, κάτοικος Αγγερίας.
–1905. Το 1905 γεννιέται ο Σκιαδάς Ιάκωβος του Νικολάου και ο Σκιαδάς Ηλίας του Νικολάου, μετέπειτα γεωργοί, κάτοικοι Αγγερίας.
–1906. Το 1906 γεννιέται ο Σκιαδάς Ιάκωβος του Δημητρίου, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1907. Το 1907 γεννιέται ο Σκιαδάς Δημήτριος του Αντωνίου, γεωργός και ο Σκιαδάς Βασίλειος του Εμμανουήλ, υποδηματοποιός, κάτοικοι Αγγερίας.
–1909. Το 1909 γεννιέται ο Σκιαδάς Γεώργιος του Αντωνίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1909. Το 1909 γεννιέται η Μαρουσώ Σκιαδά του Αντωνίου, στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1951 φέρεται παντρεμένη με τον Ηλία Χανιώτη.
–1909. Το 1909 γεννιέται ο Σκιαδάς Σάββας του Ιωάννη, μετέπειτα αλιεύς, κάτοικος Αγγερίας.
–1910. Το 1910 γεννιέται ο Σκιαδάς Σίμων του Μιχαήλ, ο Σκιαδάς Αντώνιος του Ιωάννη και ο Σκιαδάς Αντώνιος του Μπενέτου, μετέπειτα γεωργοί, κάτοικοι Αγγερίας.
–1911. Εμμανουήλ Σκιαδάς, δημοτικός εισπράκτορας του Δήμου Υρίας το 1911.
–1911. Ευστράτιος Σ. Σκιαδάς, ιδιοκτήτης καφενείου στη Νάουσα το 1911.
–1911. Το 1911 γεννιέται ο Σκιαδάς Σάββας του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1912. Το 1912 γεννιέται ο Σκιαδάς Ιωάννης του Αντωνίου, εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1953, γεωργός.
–1914. Το 1914 γεννιέται ο Σκιαδάς Νικόλαος του Ιωάννη, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1915. Το 1915 γεννιέται ο Σκιαδάς Πέτρος του Νικολάου, μετέπειτα γεωργός, κάτοικος Αγγερίας.
–1916. Το 1916 γεννιέται ο Σκιαδάς Δημήτριος του Πέτρου, κάτοικος Νάουσας, μετέπειτα κηπουρός.
–1916. Στις 14 Ιανουαρίου 1916 ο 36χρονος ναυτικός από την Πάρο Νικόλαος Σκιαδάς του Γεωργίου και της Αργυρώς Θεοφίλη [κάτοικοι Πάρου] παντρεύεται στην Ερμούπολη την 20χρονη από την Σύρο Χρυσάνθη Χατζησταύρου, του Νικολάου, και της Αικατερίνης Δήμου.
–1917. Το 1917 γεννιέται ο Σκιαδάς Χρυσόστομος του Πέτρου, κάτοικος Νάουσας, μετέπειτα εργάτης ύφανσης.
–1918. Το 1918 γεννιέται ο Σκιαδάς Γεώργιος του Νικολάου γεωργός κάτοικος κοιν. Λευκών.
–1920. Το 1920 γεννιέται ο Σκιαδάς Πέτρος του Αντωνίου, ο Σκιαδάς Αντώνιος του Νικολάου και ο Σκιαδάς Ιωάννης του Γεωργίου, μετέπειτα γεωργοί, κάτοικοι Αγγερίας.
–1920. Το 1920 γεννιέται ο Σκιαδάς Νικόλαος του Γεωργίου εργάτης κάτοικος κοιν. Λευκών. Το 1949 διατράφηκε ως ανυπότακτος επιστράτευσης.
–1920. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1920 κάτοικος Αντιπάρου Σκιαδάς Κωνσταντίνος του Αβραάμ εργάτης.
–1921. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1921 κάτοικος Αντιπάρου Σκιαδάς Ιωάννης του Αβραάμ εργάτης και ο Σκιαδάς Κωνσταντίνος του Ιάκωβου εργάτης.
–1921. Το 1921 γεννιέται ο Σκιαδάς Νικόλαος του Ηλία γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1922. Το 1922 γεννιέται ο Σκιαδάς Νικόλαος του Ηλίας, ο Σκιαδάς Νικόλαος του Γεωργίου και ο Σκαιδάς Κωνσταντίνος του Αντωνίου, μετέπειτα γεωργοί, κάτοικοι Αγγερίας.
–1923. Το 1923 γεννιέται ο Σκιαδάς Λιπράντος του Γεωργίου, ο Σκιαδάς Εμμανουήλ του Νικολάου και ο Σκιαδάς Νικόλαος του Αντωνίου, μετέπειτα γεωργοί, κάτοικος Αγγερίας.
–1923. Μέλος του Εξωραϊστικού Φιλοδασικού Συλλόγου Λευκών, εν Λεύκαις τη 17 Απριλίου 1923 ο Γεώργιος Πέτρ. Σκιαδάς, ο Αντώνιος Σκιαδάς, ο Εμμανουήλ Σκιαδάς και ο Λουκάς Σκιαδάς.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Σκιαδάς Παναγιώτης του Αντωνίου γεωργός κάτοικος Αγγεριάς.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Σκιαδάς Σπύρος του Δημητρίου λατόμος κάτοικος κοιν. Λευκών.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Σκιαδάς Ιωάννης του Ηλία γεωργός κτηματίας κάτοικος Αγγεριάς.
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Σκιαδάς Νικόλαος του Δημητρίου λατόμος κάτοικος κοιν. Λευκών.
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Σκιαδάς Πέτρος του Ιάκωβου γεωργός κάτοικος Αντιπάρου.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Σκιαδάς Μιχαήλ του Εμμανουήλ, γεωργός, κάτοικος Νάουσας Πάρου.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Σκιαδάς Μπανάδος του Δημητρίου, εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1950, εργάτης.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Σκιαδάς Λιπράνδος του Ιακώβου, εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1950.
–1929. Το 1929 γεννιέται ο Σκιαδάς Στυλιανός του Πέτρου αλιεύς κάτοικος της Κοιν. Παροικιάς.
–1929. Το 1929 γεννιέται στη Νάουσα ο Σκιαδάς Ιωάννης του Εμμανουήλ.
–1929. Το 1929 γεννιέται ο Σκιαδάς Γεώργιος του Ιάκωβου, εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Αγγελίας του 1950.
–1930. Το 1930 γεννιέται ο Σκιαδάς Γεώργιος του Δημητρίου, εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1953, εργάτης.
–1931. Το 1931 γεννιέται ο Σκιαδάς Νικόλαος του Ιάκωβου, εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1953, αλιεύς.
–1932. Το 1932 γεννιέται ο Σκιαδάς Μιχαήλ του Σίμου, εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1954, ναυτικός.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 61χρονος κάτοικος Νάουσας, Σκιαδάς Ιωάννης του Δημητρίου, γεωργός, ο 68χρονος Σκιαδάς Πέτρος του Δημητρίου εργάτης, ο 71χρονος Σκιαδάς Δημήτριος του Λουκά, εργάτης, ο 52χρονος γεωργός Σκιαδάς Εμμανουήλ του Μιχαήλ, ο 56χρονος ναυτικός Σκιαδάς Αντώνιος του Μιχαήλ, ο 49χρονος μυλωθρός Σκιαδάς Σταμάτιος του Στέφανου, ο 84χρονος εργάτης Σκιαδάς Μιχαήλ του Εμμανουήλ, ο 42χρονος γεωργός Σκιαδάς Λουκάς του Θεόδωρου ο 46χρονος γεωργός Σκιαδάς Λουκάς του Θεόδωρου, ο Σκιαδάς Δημήτριος του Ευστρατίου 39 ετών ναυτικός, ο 26χρονος υποδηματοποιός Σκιαδάς Χρυσόστομος του Ευστρατίου, ο 30χρονος μουσικός Σκιαδάς Δημοσθένης του Ευστρατίου, και ο 27χρονος εργάτης Σκιαδάς Αθανάσιος του Δημητρίου.
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 19 Αυγούστου 1950, υπάρχει εγγεγραμμένη η Σκιαδά Δέσποινα, όνομα συζύγου Ευστράτιος, όνομα πατρός Αντώνιος Κρητικός.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Σκιαδά Μαρουσώ, όνομα συζύγου Δημοσθένης, όνομα πατρός Π. Γραμματικόπουλος, η Σκιαδά Μαργαρίτα, όνομα συζύγου Αθανάσιος, όνομα πατρός Ιωάννης Κατακουζινός, η Μπαρμπαρήγου Αθανασία, όνομα συζύγου Ιωάννης, όνομα πατρός Πέτρος Σκιαδάς, η Σκιαδά Αικατερίνη, όνομα συζύγου Χρυσόστομος, όνομα πατρός Κωνσταντίνος Ρουμελιώτης, η Σκιαδά Παρασκευή του Λεονάρδου, η Μπαφίτη Παρασκευή, όνομα συζύγου Στέλιος, όνομα πατρός Δημήτριος Σκιαδάς, η Μαλαματένιου Φλώρα, όνομα συζύγου Δημήτριος, όνομα πατρός Λινάρδος Σκιαδάς και η Τσουνάκη Γαρυφαλλιά, όνομα συζύγου Σταμάτιος, όνομα πατρός Ιωάννης Σκιαδάς και η Σκιαδά Αργυρώ, όνομα συζύγου Πέτρος, όνομα πατρός Νικ. Τριπολιτσιώτης.
–1954. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1954, υπάρχει εγγεγραμμένη η Σκιαδά Παναγιώτα (γεν. 1933), όνομα πατρός Σταμάτης.

Σκιάθος:
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 68χρονος γεωργός Ανδρέας Σκιάθος και ο 36χρονος γεωργός Ιερόνυμος Σκιάθος.

Σκιεμπρής:
–1731. Σε δημόσιο πλειστηριασμό του κοινού της Παροικιάς, σε πρακτικό Γενικής Συνέλευσης της 1 Μαρτίου 1731. Ο Περάκης Σκιεμπρής και η συμβία του Τζιτζίλια πουλάνε μαζεμένα 5 ακίνητα, μεταξύ των οποίων ένα λιβάδι και ένα αμπέλι φυτό, για να καλύψουν χρέος τους 150 ριάλια στον Βικέντζο ντε Φρανκέσκη.

Σκιφιανός ή Σκιφιάνος ή Σκυφιανός ή Σιφιανός: Το επώνυμο Σκυφιάνος συναντάται επανειλημμένα στον νοταριακό κώδικα της Πάτμου, μεταξύ των ετών 1724 – 1742.
Στον Αγ. Αθανάσιο στο Κάστρο της Παροικιάς έχει την επιγραφή: Δέησης του δούλου Αντωνίου Σκυφιάνου. 
–1723. Σε πρακτικό εκλογής εκτιμητών του κοινού της Παροικιάς στις 30 Ιανουαρίου 1723 κατά τη Γενική Συνέλευση μαρτυρείται ο παπά Σπυρίδος Σιφιανός.
–1724. Σε πρακτικό εκλογής εκτιμητών του κοινού της Παροικιάς στις 13 Δεκεμβρίου 1724 κατά τη Γενική Συνέλευση μαρτυρείται ο παπά Σπυρίδος Σκιφιανός.
–1730. Σε πρακτικό πωλήσεως του φόρου της δεκάτης του κοινού Παροικιάς κατά τη Γενική Συνέλευση, της 26 Ιουλίου 1730 μαρτυρείται ο παπά Σπυρίδος Σκιφιανός.
–1731. Σε δημόσιο πλειστηριασμό του κοινού της Παροικιάς, σε πρακτικό Γενικής Συνέλευσης της 1 Μαρτίου 1731 μαρτυρείται ο παπά Σπυρίδος Σκιφιανός.
–1732. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 4 Ιανουαρίου 1732, αναφέρεται ο παπά Σπύρος Σκιφιανός.
–1733. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 4 Ιανουαρίου 1733, αναφέρεται ο Σπυρίδος ιερεύς Σκιφιανός.
–1733. Συντάκτης εγγράφου Παροικιάς στις 21 Ιανουαρίου 1733 ο παπά Σπύρος Σιφιανός.
–1734. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 18 Ιανουαρίου 1734, αναφέρεται ο παπά Σπύρος Σκιφιανός.
–1736. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 22 Ιανουαρίου 1736, αναφέρεται ο παπά Σπύρος Σκιφιανός.
–1737. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς την 1η Μαρτίου 1737 αναφέρεται ο παπά Σπυρίδος Σκιφιανός.
–1738. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς τον Μάρτιο του 1738 αναφέρεται ο παπά Σπυρίδος Σκιφιανός.
–1738. Μαρτυρία υπερασπίσεως συμπατριώτη τους ιερέα Φραγκίσκου Νταβερόνα προς τον καπουδάν πασά (για αντίδραση στην συγκέντρωση της φορολογίας), κατά τη Γενική Συνέλευση από τα κοινά της Πάρου, της 16 Ιουλίου 1738, υπογράφει ο παπά Σπυρίδος Σιφιανός.
–1739. Πρακτικό εκλογής κοινοτικών επιστατών του ναού της Εκατονταπυλιανής σε Γενική Συνέλευση του κοινού της Παροικιάς στις 10 Μαρτίου 1739 αναγράφεται ο παπά Σπυρίδος Σκιφιανός.
–1739. Πρακτικό εκλογών κατά την Γεν. Συνέλευση στις 30 Αυγούστου 1739 απεσταλμένου των κοινών της Πάρου στην Κωνσταντινούπολη, εκλέγουν τον Νικόλαο Μαυρογένη, προκειμένου να διαπραγματευθεί τα οικονομικά θέματα του νησιού. Αναφέρεται ο παπά Σπύρος Σιφιανός (πρόκειται για ανορθογραφία του επιθέτου Σκιφιανός).
–1741. Για την εκλογή απεσταλμένων στην Κωνσταντινούπολη από τα κοινά της Παροικιάς στη Γενική συνέλευση το 1741 αναφέρεται ο παπά Σπύρος Σκιφιανός.
–1741. Εκλογή προβλεπτών υγειονομικών μέτρων από το κοινό Παροικιάς Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 2 Μαΐου 1741, υπογράφει και ο παπά Σπυρίδος Σκιφιανός.
–1741. Τα κοινά της Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 20 Ιουλίου 1741, αποφασίζουν να συντάξουν γράμμα υπερασπίσεως του συμπατριώτη τους άρχοντα Νικόλαου Μαυρογένη, εναντίων των συκοφαντών κατοίκων της Νάξου, οι οποίοι τον κατηγορούν για συνεργασία με τους πειρατές, υπογράφει και ο παπά Σπυρίδος Σκιφιανός.
–1742 Φεβρουάριος παπά Σπυρίδος Σκιφιανός.
–1742. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς στις 1η Μαρτίου του 1742 αναφέρεται ο παπά Σπυρίδος Σκιφιανός.
–1743. Εκλογή κατά τη Γενική Συνέλευση «επιτρόπου και προβλέπτη» απεσταλμένου από τα κοινά της Πάρου, στις 20 Φεβρουαρίου 1743 αναφέρεται ο παπά Σπυρίδος Σκιφιανός.
–1747. Στη διαθήκη του σακελίου Βιτζαρά ιερέως Κωνσταντίου στις 30 Μαρτίου 1747 αναφέρεται ο αφέντης παπακυρ Σπυρίδος Σιφιανός.
–1750. Σε Πρακτικό εκλογής απεσταλμένου των επτά κοινών της Πάρου (Παροικιάς, Νάουσας, Κεφάλου, Τζιπίδου, Λευκών, Μαρμάρων, Δραγουλάς) στην Κωνσταντινούπολη της 23 Αυγούστου 1750, μαρτυρείται ο ιερέας Παροικιάς Σπυρίδος Σκιφιανός.
–1752. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Παροικιάς σε Γενική Συνέλευση στις 6 Σεπτεμβρίου 1752 μαρτυρείται ο παπά Σπυρίδος Σκιφιανός.
–1813. Στις 10 Ιουνίου 1813 αναφέρεται ο Αντωνάκης Σκιφιανός.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 29χρονος υπάλληλος Σπύρος Σκιφιάνος.
–1912. Στο μνημείο πεσόντων στο Δημοτικό Σχολείο Αντιπάρου αναγράφονται ως πεσόντας του 1912-13 ο στρ. Αλεξ. Γ. Σκιφιανός.

Σκλαβούνος: Παρωνυμικό επώνυμο. Ο παριανός Γενάρχης κατάγαιτε από το Πλωμάρι της Λέσβου.
–1697. Στις 14 Μαΐου 1697 μαρτυρείται ο μοναχός Διονύσιος Σκληρός «αθωώνεται και απαλλάσσεται από κάθε κατηγορία που του είχε προσάψει ο Νικολός Σκλαβούνος, άνθρωπος τρελλός και σχεδόν έξω φρενών…»

Σκλαβόπουλος: Παρωνυμικό επώνυμο.
–1733 Σε κληρονομικό δικαίωμα των συζύγων αναφέρεται στην Παροικιά στις 21 Ιανουαρίου 1733 σε προικοσύμφωνο του Στεφανή Σκλαβόπουλου.

Σκλέντζης:
–1718. Ο ιερομόναχος Χρύσανθος Σκλέντζης υπογράφει διαθήκη Ναούσης στις 24 Απριλίου 1718.

Σκληρός: Επίθετο-παρατσούκλι, Βυζαντινό, γνωστό στην Πάρο από τον 17ο αιώνα αλλά και τον 18ο.
–1668. Αναφορά στη λεηλασία της Παροικιάς στις 19 Μαΐου του 1668 από τον Καπλάν Πασά και Σαρδάρ. «όσοι από τοιν φόβο ήτανε χωσμένοι, εβγαίναν απ’τζη τρύπες οι καϊμένοι» και αμέσως έτρεξαν να σβήσουν τις φωτιές στο αρχοντικό του Σκληρού, που ακόμα κρατούσαν.
–1672. Σε αίτημα των παριανών προς τον προϊστάμενο της γαλλικής επαρχίας Πατέρα της Καθολικής Εκκλησίας  Jacques Dinet για να ζητήσουν πατέρες της καθολικής εκκλησίας να έρθουν στην Πάρο. «Ταπεινοπρεπώς παρακαλούμεν την πανοσιώτη σας, ωσάν προηγούμενος οικουμενικός και πατριάρχης της αγίας και υπέρ ενδόξου συντροφιάς υου ιησού να συγκλύνη εις το να μας έλθουν ωδε εις τον τόπον μας πατέρες δια να κατοικήσουν εδώ έως εις τα άλλα νησιά δια να ημπορέσωμεν και ημείς να λάβωμεν εκείνη την βοήθειαν και ωφέλειαν της ψυχής μας μαζί κα την επιστήμην δια τους μεταγενέστερους μας, επειδή ξεύρωμεν καλότατα ότι πως η πανοσιώτησας και η τρισκία της όλα ο σκοπός και ο πόθος άλλο δεν είναι εις όλα τα πάντα μόνον να γυρέψετε την μεγαλύτερην δόξα του Θεού και της σωτηρίας των ψυχών εις κάθε τόπον όπου ευρίσκονται…»
Πάρος: εν έτι σωτήριω 1672 εν μήνι μαίω (29) εις το παλαιόν: + Ταπεινός Μητροπολίτης Παροναξίας Μελέτιος.
Το πιο πάνω αίτημα υπογράφουν χριστιανοί, καθολικοί και ορθόδοξοι, κατοίκων της Νάουσας μεταξύ άλλων και ο Τζουάνης Σκληρός.
–1697. Στις 14 Μαΐου 1697 μαρτυρείται ο μοναχός Διονύσιος Σκληρός «αθωώνεται και απαλλάσσεται από κάθε κατηγορία που του είχε προσάψει ο Νικολός Σκλαβούνος, άνθρωπος τρελλός και σχεδόν έξω φρενών…»
–1702. Έγγραφο 17ης Μαρτίου 1702, περιλαμβάνει «Δωρεά λιβαδιού εις την μονήν του Αγίου Αντωνίου, υπέρ μακαρίας μνήμης της Μαρούσας Σκληρούδαινας».
–1739. Στη διαθήκη της η Μαρουσάκη Τζανάκη Μαυρογένη (Παροικιά 27 Μαρτίου 1739) παραγγέλλει όπως «την ημέραν Αγίου Ελευθερίου να βάνει η Ειρήνη Βιτζαρά άλλους τέσσαρους ιερείς να λειτουργούν εις μνημόσυνον Ιωάννου και Μαρία του Σκληρού.
–19ως αιώνας στο χωριό Μάρμαρα βρίσκουμε το επίθετο Σκληρός.

Σκυφιάνος: Βλέπε Σκιφιανός

Σκοπελής:
–1821. Εν της Πάρου τη 24 Απριλίου 1821 ο συμπατριώτης σας Παναγιώτης Δ. Δημητρακόπουλος Κάτωθεν της προκηρύξεως της απευθυνθείσης εις Νάουσα σημειώνονται τα ονόματα των πρώτων προσελθόντων για να συμμετέχουν εις τον ιερό υπέρ της ελευθερίας αγώνα: Γιάννης Σκοπελής κ.α.

Σκοπελίτης: Επίθετο-πατριδωνύμιο= από την Σκόπελο. Σε πατριδωνυμιακά επίθετα, πολλές φορές συναντάμε να μην υπάρχουν κοινοί συγγενικοί κλώνοι, αυτό συμβαίνει διότι το μόνο κοινό που έχουν είναι ο τόπος καταγωγής μιας και το επίθετό τους ήταν άλλο και στην πορεία το πατριδωνύμιο έγινε παρατσούκλι και το παρατσούκλι επίθετο.
–1719 καταγωγή από Μύκονο. Μιχάλης Σκοπελίτης, συζ Κάντιας Μάρκου Ντελέντα (προικος. Νάουσας, 6 Δεκ. 1719).
–Το 1720 στη Νάουσα ο παπά-Γεώργης Σκοπελίτης «στέργει και βεβαιώνει» έγγρ. 14ης Αυγ. 1720.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 38χρονος πλοίαρχος Σκοπελίτης Θωμάς.

Σκοπελίτογλος: Πατριδωνυμικό επώνυμο με (μικρασιάτικη) κατάληξη.
–Στο δημοτολόγιο του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου) το 1822, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Δημήτριος και ο Αθανάσιος Σκοπελίτογλος.
–Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 53χρονος αλιεύς Δημήτριος Σκοπελίτογλος και ο 45χρονος αλιεύς Αθανάσιος Σκοπελίτογλος.

Σκορδίλης ή Σκορδύλλης ή Σκορδύλης: Το επώνυμο Σκορδίλης, βυζαντινής προελεύσεως, γνωστό στα Κύθηρα από τον 16ο αιώνα, προερχόμενο από την Κρήτη, στη Μήλο, τη Μύκονο, την Πάρο, τη Νάξο κ.α.. Η οικογένεια Σκορδίλη διέθετε και οικόσημο. Έμβλημα της έχει συνήθως το σκόρδο.
Ο TRIVAN στο περίφημο (χρονικό) αναφέρει. Ο Αυτοκράτορας ΑΛΕΞΙΟΣ ΚΟΜΝΗΝΟΣ έστειλε το 1182 τον γιό του ΙΣΑΑΚΙΟ με 12 αρχοντόπουλα και άλλους αποίκους στην Κρήτη για να καταβάλουν τους επαναστάτες. Ο στόλος του από 101 Γαλέρες προσορμίστηκε στο Μαύρο Μώλο στην Κίσσαμο κοντά στο ακρωτήριο ΤΡΑΧΙΛΑΣ. Εκεί αποβιβάστηκαν ξεφόρτωσαν όλα τα εφόδια και ο ΙΣΣΑΚΙΟΣ διέταξε να καούν τα πλοία εκτός από ένα που έστειλε στην πόλη για να αναγγείλει στον πατέρα του την αποβίβασας του. Τα άνωθεν 12 ΑΡΧΟΝΤΟΠΟΥΛΑ όπου ήλθασιν εις την ΚΡΗΤΗΝ μετά των συγγενών αυτών εις τιμής και συντριφίαν του υιού του Βασιλέως οι οποίοι έμειναν εις την ΚΡΗΤΗΝ και εμιρασεν τους τον τόπο αυτής είναι ουτοι οι δώδεκα. Σκορδίλιδες. Εκ του μέρους της Μονής του Αγίου Ευθυμίου. Μαρίνος κλπ άρχοντας και αυτών των Σκορδίλιδων τα σύνορα, από τα Ασκύφια να υπάγη έως την ανώπολιν, και έως την Αγίαν Ρούμελην, ως χύνουν τα νερά προς τον νότον και έως του χριστού το γεράκι, όπου και αυτών δι εγγράφου τα έδωκα μεν.
Ο καθηγητής Πανεπιστημίου κ. Θεοχ. Δετοράκης στο έργο του ’’ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ’’
Σελ.156, γράφει για τα 12 αρχοντόπουλακαι την εγκατάσταση τους στην Κρήτη, η οποία έγινε με χρυσόβουλο του Αυτοκράτορα Αλέξιου Α’ Κομνηνού το 1082. Εγκαταστάθηκαν δε στην Κρήτη για να αποτελέσουν τα ισχυρά ερείσματα της Αυτοκρατορικής εξουσίας.
Ο Ανδρέας Πατεράκης στο βιβλίο του ‘’ΠΟΙΜΕΝΙΚΗ ΖΩΗ-ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟ Ν.Α.ΣΕΛΙΝΟ Ν. ΧΑΝΙΩΝ’’ 1996 γράφει. Οι Σκορδίλοι έλκουν την καταγωγή τους από την Γαλλία, όπου λέγονταν Πεγκωλίνοι (Πεγκωλίνος ήταν ένας από τους Σταυροφόρους ο οποίος παντρεύτηκε βυζαντινή αριστοκράτισσα και δημιούργησε την γενιά).Η οικογένεια είχε αρχηγό τον Μαρίνο Σκορδίλη, ανιψιό του Αυτοκράτορα, μέγα Στρατάρχη του Βυζαντίου, από την Εκκλησία του Αγ. Ευθυμίου. Ο Στ. Σπανάκης ‘’ΠΟΛΕΙΣ ΚΑΙ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ’’ στη σελίδα 434 γράφει. Το 1182 αναφέρει του ‘’Χριστού το Γεράκι’’ (Κουστογέρακο),στην επιστροφή των περιουσιακών στοιχείων από τον Δούκα της Κρήτης στους Σκορδίλοι , (Αρχίζοντας και αυτών των Σκορδίλοι τα σύνορα, από τα Ασκύφια να υπάγει στην Ανώπολιν και ως την Ρούμελη, ως την Χριστού το Γεράκι όπου και δι’ έγγραφου εδώκαμεν……)
Στους ‘’ΚΡΗΤΙΚΟΥΣ ΓΑΜΟΥΣ’’ του Σπύρου Ζαμπέλιου, εκδόσεις Δωρικός ,γίνεται αναφορά στην Βενετοκρατούμενη Κρήτη και στην Μεγάλη Επανάσταση εναντίον των Ενετών, στη σελίδα 224,αναφέρει τους αρχηγούς της επανάστασης (64 εκπρόσωποι – αρχηγοί-ριζάρχες των Αρχοντορωμαίων, εκλέγουν πενταμελές Κυβερνητικό Συμβούλιο, τους ποιό κάτω
Α) Γεώργιος Καντανολέων-Σκορδίλης (Κουστογέρακο), Πρόεδρος πενταμελούς – Μέγας Ρετούρης , Ρέκτωρ –Διοικητής
Β) Αναστάσιος Πάτερος – Ζάππας (Σφακιά) Γραμματέας –Καγγελάριος
Γ) Ιωάννης Μουσούρος (Αποκόρωνα) Ταμίας –Πρωτομάγιστρος
Δ) Μιχαήλ Κοντός Ελεγκτής της Κυβέρνησης,
Ε) Ιωάννης Φωτεινός –Καλλέργης, Φράγκος Στρατάρχης
Κατά την διάρκεια της Επανάστασης αποφασίζεται ο Γάμος του γιού του Γεώργιου Σκορδίλη, Πέτρου με την κόρη του Ενετού άρχοντα ντά Μολίν, Σοφία. Τήν ημέρα του γεγονότος με δόλο οι Ενετοί, έριξαν υπνωτικό στα βαρέλια με το κρασί και δολοφόνησαν 600 μέλοι της Οικογένειας και γύρω στους 3.000 Κρητικούς.
Οι Ενετοί συνέλαβαν, βασάνισαν και τελικά κατακρεούργησαν τον Γεώργιο Σκορδίλη και τον γιό του Πέτρο και η Μεγάλη Επανάσταση πνίγηκε στο Αίμα.
Είναι λοιπόν άδικο να δίνεται, υποθετικές, πληροφορίες στο Διαδίκτυο (πουγκιά στο Οικόσημο) για μια απ’ τις Μεγάλες Βυζαντινές Οικογένειες της Κρήτης.
–1611. Στις 28 Απριλίου 1611. Αγορά του αγρού του Μιχαήλ Σκορδίλη.
–1614. Σε έγγραφο Μαρμάρων σχετικά με τον Άγιο Αντώνιο. Στις 17 Δεκεμβρίου 1614. Αγορά του Νικολάου Σκορδίλη.
–1618. Πρωτόπαπας Μαρμάρων ο Κωνσταντίνος Σκορδίλης, αναφέρεται σε επιγραφεί του ενοριακού ναού Κοιμήσεως Θεοτόκου στα Μάρμαρα «1618».
–1624. Πρωτόπαπας Μαρμάρων ο Κωνσταντίνος Σκορδίλης, υπογράφει το γράμμα των κατοίκων Μαρμάρων και Τσιπίδου στις 3 Ιουνίου 1624.
–1626. Στις 27 Μαΐου 1626 αναφέρεται ο ιερομόναχος Νεόφυτος Σκορδίλης να υπογράφει βεβαιωτικό γράμμα των Κάτω Χωριών προς τους κατοίκους Πάρου, σχετικό με την Ξεχωριανής.
–1632. Σε έγγραφο του Αγίου Αντωνίου Κεφάλου του 1632 αναφέρεται ο Γεώργιος Νικ.Σκορδίλης.
–1633. Πρωτόπαπας Μαρμάρων ο Κωνσταντίνος Σκορδίλης, αναφέρεται ότι κατείχε το οφίκιο το 1633.
–1639. Ιερομόναχος Άνθιμος Σκορδίλης στην Μονή του Αγ. Αντωνίου το 1639. Το επώνυμο Σκορδίλης το συναντούμε και σε άλλες επιγραφές της Πάρου. Συνηθίζεται και σε άλλα νησιά του Αιγαίου και στην Κρήτη.
–1642. Σε έγγραφο του Αγίου Αντωνίου Κεφάλου στις 6 Φεβρουαρίου 1642 αναφέρει. «προσήλωσις κτημάτων εκ μέρους της Μαρίας, το γένος Σκορδίλη και συζύγου του Μανώλη Μακαρίτη και υιού αυτής Γεωργίου Αρχολέου και καθοσίωσις του Ναού του οσίου Αντωνίου εις Μοναστήριον διαπιστευθέν εις τον αδελφόν αυτής τον και καθηγούμενον παπά Άνθιμον Σκορδίλην». Το έγγραφο υποιγράφουν: ο Μητροπολήτης Παροναξίας Νικόδημος, ο ηγούμενος Άνθιμος Σκορδίλης, οι ιερομόναχοι Μακάριος Καλογεράς και Δαμασκηνός Ντόριας, ο ιεροδιάκονος Χρύσανθος Στέλλας, οι μοναχοί Ιωακείμ του Λαρέντζου και Νικόδημος Γεωργίου Σιφναίος.
–1645. Ο πρωτόπαπας Γεώργιος Σκορδίλης αναφέρεται σε έγγραφο Κεφάλου τον Ιανουάριο του 1645.
–1652. Στο Καστέλλιο Παροικιάς στις 11 Απριλίου 1652 αναφέρεται ο Ιερέας Κωνσταντίνος Σκορδίλης, πατέρας του Πέρου Σκορδίλη, μέλους του Αδερφάτου του Πανάγιου Τάφου στις Λεύκες.
–1665. Ο οικονόμος Γεώργιος Σκορδίλης αναφέρεται σε έγγραφο Κεφάλου στις 30 Μαρτίου 1665 ως οικονόμος Κεφάλου.
–1672. Στην περιοχή Μάρπησσας. Προικοσύμφωνο Γ. Άσου και Περτουμίας Σκορδίλη (Τζιπίδος 21 Οκτ. 1672) «ακόμη και το χωράφι στην Κερά, σύμπλιο Φραγία Βυτζιμάνου».
–1673. Στις 6 Ιανουαρίου 1673 αναφέρεται ο μοναχός Τιμόθεος Σκορδίλης, βρήκε το μετόχιο του Προδρόμου, λόγω θανάτου του εκεί αδερφού «παπακυρ-Δανιήλ», έρημο το παρέδωσε δε στον ιερομόναχο Κάλλιστο Νταρμάρο, ιδιοκτήτη της μονής Ταξιάρχου Μιχαήλ (Ταξιαρχάκι) με τα ακίνητα και κινητά του μετοχίου. Σε γράμμα του δε στις 6 Ιανουαρίου 1673, ο τιμόθεος Σκορδίλης αναφέρει ότι ο ανωτέρω Κάλλιστος προτίθεται να προσηλώσει στη μονή Διονυσίου και το Ταξιαρχάκι, στην τοποθεσία Κορμός, νοτιοανατολικά της Παροικιάς, στην πλαγιά.
–1674. Το 1674 αναφέρεται σε έγγραφο η Παπαδιά οικονόμου Γεώργη Σκορδίλη.
–1676. Ο ιερέας Κωνσταντίνος Σκορδίλης αφαιρετής εικόνας της Παναγίας του Πάθους στο τέμπλο του ενοριακού ναού Αγίου Παντελεήμονα Κώστου το έτος 1676. Την ίδια χρονολογία μαρτυρείται η πρεσβυτέρα του Φλορέντζα Σκορδίλη και ο γιός του ιερέα, Λευτέρης Σκορδίλης.
–1681. Οικονόμος Κεφάλου αναφέρεται ο Γεώργιος Σκορδίλης.
–1684. Ο πρωτόπαπας Γεώργιος Σκορδίλης αναφέρεται σε έγγραφο Κεφάλου στις 8 Μαρτίου 1684.
–1686 τον Άνθιμο Σκορδίλη ηγούμενο του Αγίου Αντωνίου διεδέχθη εις την ηγουμενία ο Αθανάσιος Σκορδίλης, τον οποίο βρίσκουμε το 1686 να συντάσσει την διαθήκη του.
–1690. Μοναχή Μακαρία Νικολάου Σκορδίλη σε κατάλογο εγγράφων του οσίου Αντωνίου στις 21 Σεπτεμβρίου 1690. Είχε κληροδοτήσει κτήματα υπέρ της μονής του αγίου Αντωνίου, κατά την διαθήκη της στις 21 Σεπτεμβρίου 1690.
–1692. Ο πρωτονοτάριος και Ιερομόναχος Κεφάλου Γρηγόριος Σκορδίλης συντάσσει έγγραφο Μαρμάρων στις 3 Νοεμβρίου 1692.
–1696. Στις 20 Δεκεμβρίου 1696 Προσήλωση του ιερομονάχου Νοφύτου Σκορδίλη στην Μονή του Αγίου Ιωάννη Θεολόγου της Πάτμου και γίνεται οικονόμος Ξεχωριανής.
–1697. Το 1697 μνημονεύεται στο μετόχι της Ξεχωριανής ο ιερομόναχος Νεόφυτος Σκορδίλης.
–1704. Ο πρωτονοτάριος και Ιερομόναχος Κεφάλου Γρηγόριος Σκορδίλης αναφέρεται σε έγγραφο του οσίου Αντωνίου τον Ιανουάριο του 1704.
–1706. Πάκτωση της Ευαγγελίστριας από τον ιερομόναχο Νεόφυτο Σκορδίλη (10 Δεκ. 1706).
–1710. Σακελλάριος, οικονόμος Αντώνιος Σκορδίλης υπογράφει έγγραφο Κεφάλου στις 2 Ιουνίου 1710.
–1711. Σε έγγραφο Τσιπίδου της 9ης Ιαν. 1711 « ανταλλαγή κτημάτων του Νικολάου ιερέως Σκορδίλη και του Γιώργη παπά-Μιχάλη Μηλέου.
–1714 Αύγουστος 9, Πάρος Μάρμαρα. Έδωσε εξοφλητικόν και σωστόν λογαριασμόν ο παπά-Μιχάλης Τζανιάς της Κοινότης Μαρμάρου διά το κατάστιχον που εσύναξε της απερασμένης χρονιάς (το 1713) και δεν έχει να δώσει της Κοινότης μοναχά ρεάλια τρία ήμισυ και δώνοντας τα μένει είσαι καθάριον και σωστόν λογαριασμόν και δια το βέβαιον υπογράφουν οι προεστοί υποχειρός τους, σακελλάριος Κεφάλου Σκορδίλης, Αλέξανδρος Καμπάνης, Τζανής Μπιζάς, Πρωτοπαπάς Κεφάλου, Ο σακελλίος Κεφάλου, Παπά-Αντώνης Συρίγος επίτροπος.
–1716. Σε πρακτικό εκλογής νοταρίου – καγκελαρίου από το κοινό της Παροικιάς στη Γενική Συνέλευση της 14 Ιανουαρίου 1716, μαρτυρείται ο ντοτόρες Ιωάννης Σκορδίλης.
–1717. Σε προικοσύμφωνο Γ. Χειλά και Μαρκεζίνης Ροδαίου (Καστέλλι Νάουσας 21 Οκτ. 1717) «το χωράφι της Παράσκαινας σύμλιον Γεωργάκης Σκορδίλης».
–1718. Στις 26 Ιουνίου 1718 αναφέρεται ο ιερέας Νεόφυτος Σκορδίλης.
–1720. Το 1720 αναφέρεται η Μαρία πρεσβυτέρα ιερέα Κωνσταντίνου Σκορδίλη.
–1720. Το 1720 μνημονεύεται ο Οικονόμος Αντώνιος Σκορδίλης, εφημέριος Μαρμάρων.
–1723. Σε προικοσύμφωνο Νάουσας 7 Φεβρ. 1723 «το οποίον ευρίσκεται εν τη θέσει του Χρυσοστόμου πλησίον Γεωργάκη Σκορδίλη».
–1726. Ο σακελλάριος και οικονόμος Μαρμάρων Αντώνιος Σκορδίλης υπογράφει έγγραφο Κεφάλου στις 13 Ιουλίου 1726.
–1729. Ο σακελλάριος και οικονόμος Μαρμάρων Αντώνιος Σκορδίλης συντάσει έγγραφο Κεφάλου στις 6 Οκτωβρίου 1729.
–1729. Ο ιερομόναχος Μελέτιος Μεσαρίτης ως καθηγούμενος υπογράφει τη διαθήκη του Γεωργίου Σκορδίλη, Νάουσα, 5 Σεπτεμβρίου 1729.
–1730. Ηγούμενος του μοναστηριού Αγίου Αντωνίου Κεφάλου το 1730 ο Διονύσιος Σκορδίλης.
–1731. Σε έγγραφο Παροικιάς στις 14 Ιουνίου 1731, γράφεται: «Αγορά Βασιλείου Αλισάφη από τον δοτόρε Σκορδίλη Νικόλαο…».
–1732. Τα κοινά της Πάρου με γράμμα τους της 17 Ιανουαρίου 1732, προς τον δραγουμάνο Γεώργιο Ραμαδάνη, τον παρακαλούν να φροντίσει, όπως η φορολογία του νησιού τους ανατεθεί στους δικούς τους επιτρόπους και αποτρέψει την αποστολή ξένου βοεβόδα. Μαρτυρείται ο εγγεγραμμένος Μανώλης Σκορδίλης, επίτροπος Μαρμάρων.
–1733. Το 1733 ηγούμενος της μονής του Αγίου Αντωνίου Κεφάλου αναλαμβάνει ο Διονύσιος Σκορδίλης. Επιγραφή επί του Κιβωρίου της Αγίας Τράπεζας: «Ετελειώθη κ(αι) ιστορήθη το παρόν διά συνδρομής κ(αί) εξόδου του πανοσιωτάτου αγίου προηγουμένου κυρίου κύρ Διονυσίου Σκορδίλη. Εύχεστε. Έτος 1733.»
–1733. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 4 Ιανουαρίου 1733, αναφέρεται ο Αντώνης Σκορδίλης.
–1734. Εκλογή εκπροσώπων των  κοινών της Πάρου για να διευθετήσει σοβαρό θέμα με «Επιδρομή πειρατών». Σε έγγραφο της Γενικής Συνέλευσης στις 6 Αυγούστου 1734 αναφέρεται ο επίτροπος Μαρμάρων Μανώλης Σκορδίλης.
–1738. Μαρτυρία υπερασπίσεως συμπατριώτη τους ιερέα Φραγκίσκου Νταβερόνα προς τον καπουδάν πασά (για αντίδραση στην συγκέντρωση της φορολογίας), κατά τη Γενική Συνέλευση από τα κοινά της Πάρου, της 16 Ιουλίου 1738, υπογράφει ο Αντώνης Σκορδίλης από την Παροικιά, ο οικονόμος Μαρμάρων Σκορδίλης, ο Ιωάννης Σκορδίλης από το κοινό των Μαρμάρων και ο Ντομένεγος Σκορδίλης από το κοινό του Τζιπίδου.
–1739. Πρακτικό εκλογής κοινοτικών επιστατών του ναού της Εκατονταπυλιανής σε Γενική Συνέλευση του κοινού της Παροικιάς στις 10 Μαρτίου 1739 αναγράφεται ο Αντώνιος Σκορδίλης.
–1739. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς στις 14 Απριλίου του 1739 αναφέρεται ο Αντώνης Σκορδίλης.
–1739. Πρακτικό εκλογών κατά την Γεν. Συνέλευση στις 30 Αυγούστου 1739 απεσταλμένου των κοινών της Πάρου στην Κωνσταντινούπολη, εκλέγουν τον Νικόλαο Μαυρογένη, προκειμένου να διαπραγματευθεί τα οικονομικά θέματα του νησιού. Αναφέρεται ο επίτροπος Κεφάλου Μανώλης Σκορδίλης.
–1740. Σε έγγραφο του 1740 της οικ. Βατιμπέλλα αναφέρει "Νήσος Πάρος Καστελιω εις τα 1740 νέο 3 Ιανουαρίου ημέρα Κυριακή και ώρα 3 της ημέρας. Ήλθασι εις την Νάουσα τέσσερις λεβέντες αρματωμένοι από το μπαστιμέντο του Καπετάν Φραγκίσκου Μαρία κοματάντε μίαν πουλάκα αρματωμένη εις την αμάχη με πατιέρα της Μάλτας οι άνθρωποι όπου ήλθαν ήτον ένας σαρτζελτές, το όνομά του Μπορταλαμαίος, με άλλους τρείς αρματωμένους και ερισαλτάρασι με δύναμιν των αρμάτων των επάνω εις το σπίτι του Σιόρ Κονσούλου των Εγγλέζων ονοματισμένος Σιόρ Νικολός Βατιμπέλλας. Και αυτός θεωρόντας του με τα άρματα και ξεσαθωμένοι εσφαλίκτη μέσα εις την κάμαράν του και αυτοί ψάχνοντας του και τον έβγαλαν από μέσα, τον εκατέβασαν κάτω σύροντας τον ώσαν κατάδικον και τα κοπέλλια του θεωρόντας την τόσην καταδίκην όπου του έκανα, αρμπούρισαν την παντιέρα του Βασιλέως της Εγγλιτέρας διά να διαφεντευθή και εφανέρωσαν και την διαφέντευσιν του Βασιλέως της Φράντζας δια τα καλά μέριτα του μακαρίτου πατρός του εφανέρωσαν και τις διαφέντεψες ιδικές των και με όλα αυτά από τον νούν των δεν επέρασαν μόνον το επήραν ως κατάδικον ξεσκισμένον και τον επήγαν ξεσπαθωμένοι μέσα εις την Παρκιά και εγύρευσαν καιρόν να τον σκοτώσουν, μα τον ακολούθησαν κόσμος πολύς και δεν ευρίσκαν άδειαν να κάμουν την όρεξιν τους, και πηγαινάμενοι εις την Παρκιάν αν δεν ήθελεν ευρεθή εις το Πόρτο ο Καπετάν Λούης Γζιπέτρος από το Σαν Τραπέ και ο καπετάν Αντώνιος Μαρτίν από το Σαν Τραπέ καπετάνιος εις ένα καράβι και ο καπετάν Κάρλος και ο καπετάν Τζουάνες αν ήθελαν λείψει αυτοί δεν ηξεύρομεν το τέλος όπου είχαν να πράξουν χωρίς κανένα νιτερέσσο και εις τούτο δίνομεν την παρόν μαρτυρίαν εις την ψυχήν μας πως τα είδαμεν με τα μάτια μας και υπογράφουμεν εις βεβαίωσιν. Το σφραγίζομεν και με την σραγίδα της κοινότης μας.
Οικονόμος Νάουσας μαρτυρώ, Σακελλάριος Νάουσας μαρτυρώ, Σκευοφύλαξ Νάουσας μαρτυρώ, ο Προηγούμενος του Βατοπεδίου Αθανάσιος μάρτυς, Αρχιδιάκως Νεόφυτος Βατιμπέλλας μαρτυρώ ως είδα, Λοΐζος Τζιμπέρ μάρτυς. Γεώργιος Βιτσαράς μάρτυς, Γεώργιος Μαρμπαρήγος μάρτυς, Σακέλιως Ναούσης μαρτυρώ, Παπά Φραντζέσκος Νταβερώνας μαρτυρώ, Παπά Μαρίνος Ραγγούσης μαρτυρώ, Γεώργιος Νταμιραλής μαρτυρώ, Ιωάννης Τριαντάφυλλος Μαρτυρώ, Κωνσταντίνος Βατιμπέλας μαρτυρώ, Δημήτριος Αυλωνίτης μαρτυρώ, Νικόλαος Λευκαρός μαρτυρώ. Εγώ Νικολός Κανάλες μαρτυρώ, Κωνσταντίνος Σκορδίλης, Ανδρέας Βιτσαράς μαρτυρώ, Ιωάννης Μπρούτος, Τζάνες ο Καλλέργης Καντζιλάριος Ναούσης πιστώς γέγραφα"
–1741. Για την εκλογή απεσταλμένων στην Κωνσταντινούπολη από τα κοινά της Παροικιάς στη Γενική συνέλευση το 1741 αναφέρεται ο επίτροπος Νάουσας Σκορδίλης Κωνσταντής, επίτροπος της κοινότητος Κεφάλου Δημήτρης Σκορδίλης και ο κάτοικος Κεφάλου Νικόλαος Σκορδίλης.
–1741. Οι επίτροποι όλων των κοινών της Πάρου, με γράμμα τους, της 20 Φεβρουαρίου 1741, πληροφορούν τον δραγουμάνο Γεώργιο Ραμαδάνη, για την υποκλοπή της κοινοτικής σφραγίδας της Νάουσας, υπογράφουν, ο επίτροπος Νάουσας, Κωνσταντής Σκορδίλης και ο επίτροπος Μαρμάρων Μανώλης Σκορδίλης.
–1741. Τα κοινά της Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 20 Ιουλίου 1741, αποφασίζουν να συντάξουν γράμμα υπερασπίσεως του συμπατριώτη τους άρχοντα Νικόλαου Μαυρογένη, εναντίων των συκοφαντών κατοίκων της Νάξου, οι οποίοι τον κατηγορούν για συνεργασία με τους πειρατές, υπογράφει και ο Νικολός και ο Δημήτρης Σκορδίλης επίτροπος Κεφάλου.
–1742. Σε αγορά του δοτόρ Νικολάου Σκορδίλη στις 22 Αυγούστου 1742 από την παπαδιά παπά-Πέτρου Λιπράντη εις το μοναστήρι λεγόμενο Βλογιά.
–1743. Εκλογή κατά τη Γενική Συνέλευση «επιτρόπου και προβλέπτη» απεσταλμένου από τα κοινά της Πάρου, στις 20 Φεβρουαρίου 1743 αναφέρεται ο Δημήτρης Σκορδίλης, ο Νικολός και ο οικονόμος Σκορδίλης.
–1743. Γράμμα των κοινών της Πάρου προς τον Νικόλαο Μαυρογένη στις 20 Φεβρουαρίου 1743. Οι επίτροποι των κοινών παρακαλούν τον Ν. Μαυρογένη να γίνει βοεβόδας του νησιού τους και να αναλάβει την φορολογία του, προκειμένου να αποφύγουν τον ανεπιθύμητο Μακάριο Μαλατέστα, αναφέρεται ο Δημήτρης Σκορδίλης ο οποίος παρακαλέστηκε από μέρος του χωριού Μαρμάρων να υπογράψει.
–1744. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς στις 28 Μαρτίου του 1744 αναφέρεται ο Αντώνης Σκορδίλης.
–1744. Κατά τη Γενική Συνέλευση εκπροσώπων όλων των κοινών της Πάρου, της 6 Απριλίου 1744, αποφασίζουν να συντάξουν γράμμα υπερασπίσεως του συμπατριώτη τους δραγουμάνου Νικολάου Μαυρογένη, εναντίον των εις βάρος του συκοφαντιών μερικών συμπατριωτών τους, προς τις τουρκικές αρχές. υπογράφει ο Δημήτρης Σκορδίλης επίτροπος Μαρμάρων και ο Νικόλαος Σκορδίλης.
–1747. Σε πρακτικό εκλογής απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό της Παροικιάς σε Γενική Συνέλευση στις 26 Οκτωβρίου 1747 μαρτυρείται ο οικονόμος Σκορδίλης και ο Νικόλαος Σκορδίλης.
–1748. Πρακτικό πωλήσεως των φόρων του κοινού της Παροικιάς κατά τη Γενική Συνέλευση, τη 1 Μαρτίου 1748, μαρτυρείται ο Αντώνης Σκορδίλης.
–1749. Επιγραφή του ναού του Αγίου Γεωργίου του πλούσιου «Δια εξόδου Αντώνιου Σκορδίλη  ιερέως 20 Μαρτίου 1749.
–1749. Σε εκλογή απεσταλμένου για την Κωνσταντινούπολη από τα κοινά της Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 12 Οκτωβρίου 1749, μαρτυρείται ο Δημήτριος Σκορδίλης.
–1750. Σε Πρακτικό εκλογής απεσταλμένου των επτά κοινών της Πάρου (Παροικιάς, Νάουσας, Κεφάλου, Τζιπίδου, Λευκών, Μαρμάρων, Δραγουλάς) στην Κωνσταντινούπολη της 23 Αυγούστου 1750, μαρτυρείται ο οικονόμος Κεφάλου Σκορδίλης, ο κάτοικος Κεφάλου Νικολός Σκορδίλης και ο κάτοικος Τζιπίδου Δημήτρης Σκορδίλης.
–1755. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Πάρου σε Γενική Συνέλευση στις 23 Αυγούστου 1755 μαρτυρείται ο Κωνσταντής Σκορδίλης από τη Νάουσα.
–Σε αφιέρωση περιουσίας στην Ξεχωριανή ο Γεώργιος ιερεύς και οικονόμος Σκορδίλης, είναι μάρτυρας της πράξης, ενώ ο Δημήτριος Σκορδίλης υπογράφει από μέρους του Κωσταντάκη Μαραμανιά και τισινβίας αυτού.
–1796. Ο εφημέριος Μαρμάρων Ευστράτιος Στάμενας και ο ηγούμενος της μονής του Αγίου Αντωνίου Άνθιμος Σκορδίλης, αναφέρονται σε έγγραφα του οσίου Αντωνίου στις 22 Ιανουαρίου 1796 να ανταλάσσουν χωράφια «εξω εις την Γλυφάδα κληρονομιάν από τον πεθερόν του σύμπλιος ο σιόρ Μπαζαίος και Μανόλης Άγουρος. Μάρτυς ο Δημήτριος Μπαζαίος και ο Δημήτριος Άγουρος».
–1806. Κατάλογος κινητής και ακίνητης περιουσίας της Παναγίας Ξεχωριανής 15 Σεπτ. 1806, μίαν ελαία από πάνω από του Σκορδίλη το χωράφι έτερη ελαία εις του Παντελούφη.
–1822. Νικόλαος Σκορδίλης Επιστάτης των Τελωνείων στα Κάτω χωριά. Το 1822.
–1827. Σε έγγραφο της 15 Απριλίου 1827 της Παροικιάς Πάρου μαρτυρείται η Κατερίνα Σκορδίλη.
–1827. Καταγραφή των (μερικών) χρεών των κοινοτήτων του κάθε Μέρους κοινού της Πάρου εις την Κωνσταντινούπολιν. 17 Απριλίου 1827.
Ομολογία Κατερινακίου Σκορδίλη Κεφάλαιον γρ. 100.
–1830. Σε έγγραφο της 24ης Φεβρ. 1830 ο Γεώργιος Σφακιανός Σκορδίλης».
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Σ. Σκορδίλης.
–1834. Σε έγγραφο Παροικιάς 16 Οκτωβρίου 1834 αναφέρεται ο ιδιοκτήτης του Μ. Ταξιάρχου Μιχαήλ, Σκορδίλης Νικόλαος.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο Μαρμάρων του 1844 είναι εγγεγραμμένος ο 30χρονος κτηματίας Ιωάννης Σκορδύλης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 61χρονος μεταπράτης Γεώργιος Σκορδίλης, ο 33χρονος κτηματίας Δημήτριος Σκορδίλης, ο 48χρονος υπάλληλος Σπυρίδων Σκορδίλης, ο 33χρονος διδάσκαλος Σταυρής Σκορδίλης, ο 35χρονος ναύτης Αντώνιος Σκορδίλης και ο 30χρονος διδάσκαλος Σταύρος Σκορδίλης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 50χρονος γεωργός Γεώργιος Σκορδίλης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Μαρμάρων του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 36χρονος κτηματίας Ιωάννης Σκορδύλλης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 38χρονος γεωργός Αγγελής Σκορδύλλης και ο 70χρονος γεωργός Ιάκωβος Σκορδύλλης.
–1860. Στις 8 Νοεμβρίου 1860 σε συμβολαιογραφική πράξη [Υποθηκοδάνειο] στην Σύρου αναφέρεται η κάτοικος Παροικιάς Πάρου Ελένη Γεωργίου Σκορδίλη και ο σύζυγός της Δανιήλ Ανδρέου σανδαλοποιός κάτοικος Παροικιάς Πάρου. 
–1870. Το 1870 η Ελένη Σκορδίλη 40 ετών, χήρα από την Πάρο, αναφέρεται σε απογραφή της Πόλης Ερμούπολης.
–1874. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 29χρονος βυρσοδέψης Γεώργιος Στεφ. Σκορδίλης, έγγαμος και ο αδερφός του ο 27χρονος βυρσοδέψης Γεράσιμος Στεφ. Σκορδίλης, έγγαμος. Έδωσαν όρκο στις 15 Απριλίου 1874.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Υρίας του 1875, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Αγγελής Σκορδίλης του Ιακώβου, ετών 58, γεωργός.
–1875. Στις 12 Ιανουαρίου 1875 ο 30χρονος ράπτης από την Πάρο Γεώργιος Σκορδίλης του Ιωάννη και της Μαρίας Κονταράτου, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 18χρονη από την Ύδρα Ελένη Μαρίνου, του Μαρίνου και της Κουράνας.
–1879. Έγγραφο του 1879 «εν Παροικία της Πάρου εν τη ενταύθα κειμένη οικία της Παρασκευής χήρας Δημητρίου Σκορδίλη».
–1882. Στις 18 Ιουλίου 1882 ο 29χρονος βυρσοδέψης από την Πάρο Γεράσιμος Σκορδίλης, του Στέφανου και της Μαρίας, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 17χρονη από την Μύκονο Καλομοίρα Μπέλη, του Νικολάου και της Μαρίας.
–1887. Στις 11 Νοεμβρίου 1887 ο 37χρονος εμπορουπάλληλος από την Πάρο Γεώργιος Μονδάνος, του Αντωνίου και της Βικτωρίας Σβουρίνα [ίσως Σβορώνου, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 35χρονη από την Πάρο Αικατερίνη Σκορδίλη, του Ιωάννη και της Μαριγώς.
–1898. Σε Λογοδοσία του 1898, του Συνδέσμου των εν Λαυρίω, Αθήναις περιχώροις και Πειραιει ΠΑΡΙΩΝ, ο γραμματεύς Ιωάννης Α. Σκορδήλης.
–1906. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 24 ετών Ηλεκτροτεχνίτης Εμμανουήλ Δημ. Σκορδίλης άγαμος. Έδωσε όρκο στις 13 Ιανουαρίου 1906.
–Ο παριανός Εμμανουήλ Δημ. Σκορδίλης ηλεκτροτεχνίτης, μνημονεύεται στην Αθήνα το 1916 ενώ προγενέστερα στην Ερμούπολη.
–1919. Το 1919 γεννιέται ο Σκορδίλης Δημήτριος του Γεωργίου εργάτης κάτοικος κοιν. Λευκών. Το 1949 διαγράφετε ως ανυπότακτος επιστράτευσης.
–1925. Το 1925 γεννιέται ο Σκορδίλης Βασίλειος του Γεωργίου υποδηματοποιός κάτοικος κοιν. Λευκών.
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Σκορδίλης Γεώργιος του Μιχαήλ σιδηρουργός κάτοικος κοιν. Λευκών.

Σκορδούλης:
–Το 1932 γεννιέται ο μετέπειτα αλιεύς Σκορδούλης Δημήτριος του Αθανασίου, κάτοικος Νάουσας.
–Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 61χρονος κάτοικος Νάουσας, Σκορδούλης Αθανάσιος του Νικήτα, καπνοπαραγωγός και ο 22χρονος εργάτης Σκορδούλης Νικήτας του Αθανασίου.

Σκουρταίος: Βλέπε Σκούρτος

Σκούρτος ή Σκουρταίος: Από την Χίο.
–1826 Ιερομόναχος της Μονής του Αγ. Ιωάννη (Καπαρού).
–1830. Ο ιερομόναχος ζωγράφος Στέφανος Σκούρτος αναφέρεται στον κατάλογο του μητροπολίτη Παροναξίας στις 8 Φεβρουαρίου 1830.
–1830. Ο ιερομόναχος ζωγράφος Στέφανος Σκούρτος υπογράφει αναφορά της αδερφότητας της μονής του Αγίου Αντωνίου προς την Εκκλησιαστική Επιτροπή και Γραμματεία στις 12 Ιουλίου 1830.
–1836. Στην 1η Οκτωβρίου 1836 ο δήμαρχος Μαρπήσσης Νικόλαος Βατιμπέλας αναφέρεις προς το Β. Διοικητήριον Νάξου περί ενός ιερομονάχου Μακαρίου Σκουρταίου καλουμένου, ζωγράφου το επάγγελμα, ετών 45, πατρίδα έχοντος την Χίο και ο οποίος ζητεί όπως ησυχάση εις την εν λόγω μονήν του αγίου Ιωάννου καθ’ όλον το επίλοιπον του βίου του στάδιον».
–1848. Την 16 Οκτωβρίου 1848 ο ιερομόναχος τηνς μονής του αγίου Ιωάννη Σπηλιώτη (Γλυφά) Μακάριος Σκουρταίος ζήτησε να νοικιάσει τον άγιο Αντώνιο Κεφάλου «δια να μετέλθουν με συναδέρφους του μόνημο και ασκητικόν βίον».

Σκούταρης:
–15 Μαΐου 1675. Σε επιστολή Ναουσαίων προς τον πρεσβευτή των Γάλλων, αιτώντας Καπουκίνους πατέρες  υπογράφει ο Ιωάννης Σκούταρης.

Σκουφάς:

Σκούφος: Καταγωγή από την Κρήτη. Ο παριανός οικογενειακός κλάδος συνεχίζει πλέον στην Αθήνα και στην Τρίπολη. 
–1819. Το 1819 γεννιέται ο Γεώργιος Εμμ. Σκούφος, πατέρας του σοφού καθηγητή του Πανεπιστημίου και πολιτικού Θεοδώρου Σκούφου.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 28χρονος κτηματίας Γεώργιος Σκούφος και ο 35χρονος στρατιωτικός Στυλιανός Σκούφος.
–1864. Η πλάκα γράφει: «Εν τη οικία ταύτη εγεννήθη τη 5 Μαρτίου 1864 ο ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΣΚΟΥΦΟΣ καθηγητής του Αθήνησιν Πανεπιστημίου. Απέθανεν δ’ εν Τρίπολει τη 9 Οκτωβρίου 1939.
Την πλάκα ταύτην. Μνήμης ένεκεν. Έστησαν τα Κυκλαδικά Νέα».
Η εφημερίδα «Κυκλαδικά Νέα» που έφτιαξε την επιγραφή, κυκλοφορούσε προπολεμικά και εκδότης της ήταν ο Κώστας Ναυπλιώτης.
Ο Θεόδωρος Σκούφος γεννήθηκε το 1864 στην Πάρο όπου πήγε και Δημοτικό σχολείο. Ο πατέρας του ήταν πρακτικός δικηγόρος στην Πάρο. Τη μητέρα του (την έχασε πρόωρα) την έλεγαν Χαρίκλεια, το γένος Θεόδωρου Καμπάνη. Στη συνέχεια πήγε Γυμνάσιο στην Αθήνα και μετά στο Εθνικό Πανεπιστήμιο. Ως φοιτητής περιόδευε στην Πάρο και την Αντίπαρο καταρτίζοντας σιγά – σιγά την πρώτη του γεωλογική μελέτη.
Το 1888 αναγορεύτηκε Διδάκτωρ των Φυσικών Επιστημών. Στη συνέχεια διατέλεσε για τέσσερα χρόνια (1888 – 1892) βοηθός του καθηγητή της Χημείας Αντ. Χριστομάνου και του καθηγητή της Ορυκτολογίας και Γεωλογίας Κ. Μητσόπουλου, καθώς και καθηγητής της Φυσιογραφίας στη Μέση Εκπαίδευση. Μεταξύ 1892 και 1896 σπούδασε με υποτροφία της Ελληνικής Κυβέρνησης, Γεωλογία και ειδικότερα Παλαιοντολογία, στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου και υπήρξε μαθητής του φημισμένου Γερμανού παλαιοντολόγου Karl Alfred von Zittel. Το 1896 επέστρεψε στην Αθήνα και διορίστηκε Επιμελητής του Ορυκτολογικού, Γεωλογικού και Παλαιοντολογικού Μουσείου του Εθνικού Πανεπιστημίου και Καθηγητής στο Αρσάκειο. Το 1903 πραγματοποίησε παλαιοντολογικές ανασκαφές στη λεκάνη της Μεγαλόπολης οι οποίες έφεραν στο φως μεγάλη ποσότητα απολιθωμένων μεγάλων θηλαστικών (πλειστοκαινικής ηλικίας), όπως: ελέφαντες (οστά και χαυλιόδοντες μήκους 3,20m), ρινόκερους, ιπποπόταμους, μαμούθ (το νοτιότερο σημείο ευρέσεως στη γη), καθώς και άλλα ζώα. Το 1906 διορίστηκε τακτικός καθηγητής στη νεοϊδρυθείσα στο Πανεπιστήμιο έδρα της Γεωλογίας και Παλαιοντολογίας και υπήρξε ο πρώτος ειδικός Παλαιοντολόγος της Ελλάδας. Την ίδια χρονιά παντρεύτηκε την Ελένη Παντελοπούλου από αρχοντική οικογένεια της Αρκαδίας. Μαζί της απέκτησε 5 παιδιά εκ των οποίων τα δύο πέθαναν πρόωρα.
Το 1917 απολύθηκε ως «αντιβενιζελικός» σύμφωνα με το Νόμο «περί άρσεως της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων». Αποκαταστάθηκε το 1920 και δίδαξε παράλληλα και Ζωολογία, ως προσωρινός
καθηγητής επί μια δεκαετία (1922 -1933), καθώς επίσης Ορυκτολογία και Πετρογραφία (1910 – 1912 και 1935 – 1936). Ταυτόχρονα διατέλεσε τακτικός καθηγητής της Γεωλογίας, Ορυκτολογίας και Πετρογραφίας στο Πολυτεχνείο, του οποίου υπήρξε Διευθυντής και από το οποίο απολύθηκε το 1922 από την Επαναστατική Κυβέρνηση. Πολιτεύτηκε και εκλέχτηκε δυο φορές Βουλευτής Παροναξίας (το 1910 και το 1920). Χρημάτισε για μικρό χρονικό διάστημα Υπουργός Παιδείας και Γεωργίας επί κυβερνήσεως Τριανταφυλλάκου, το 1922. Πέθανε στις 9 Οκτωβρίου 1938 αιφνίδια στην Τρίπολη και η κηδεία του έγινε στην γειτονιά στον Άγιο Νικόλαο Αθηνών. Η πανεπιστημιακή κοινότητα κατέθεσε στεφάνια, αλλά δίχως κανένα επικήδειο ύστερα από επιθυμία που είχε εκφράσει ο ίδιος πριν πεθάνει.
–1873. Σε έγγραφα που αφορούν δοσοληψίες στις 26 Ιανουαρίου 1873 αναφέρεται ο μάρτυς Νικόλαος Φ. Καμπάνης πρώην ειρηνοδίκης, ο υποδηματοποιός Εμμανουήλ Ρίτζος και η δημοδιδάσκαλος Μαρουσώ Περαντινού. Ο Γεώργιος Μουρλάς και ο Γεώργιος Σκούφος με κτήματα στην Πούντα (Αντιπάρου), ο Σπυρίδων Μαύρος, Θεόδωρος Καμπάνης και Γεώργιος Γράβαρης με κτήματα στην περιοχή Βολάδα ή Κάτω Κήπος. Ο Μιχαήλ Πρωτόδικος, η Παρασκευή Πέτρου Λάζαρη, ο Κωνσταντίνος Πατέλης και ο Αντώνιος Καλακώνας με κτήματα στην θέση Καβάκι. Οι κληρονόμοι Αριστοτέλη Κυπριανού και η Καλίτζα Μιχαήλ Ζησιμοπούλου.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Ύριας του 1875, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Δημήτριος Σκούφος του Σταύρου, ετών 48, γεωργός.
–1909. Στις 13 Δεκεμβρίου 1909 ο 40χρονος οπωροπώλης από την Πάρο Νικόλαος Παριανός του Νικολάου και της Αργυρώς Σκούφου [κάτοικοι Πάρου] παντρεύεται στην Ερμούπολη την 36χρονη από την Σύρο Ειρήνη Φουάση, του Αντωνίου και της Φραγκίσκας Συμεώνος.

Σμυρναίος ή Σμυρνιός: Επίθετο-πατριδωνύμιο= από τη Σμύρνη. Σε πατριδωνυμιακά επίθετα, πολλές φορές συναντάμε να μην υπάρχουν κοινοί συγγενικοί κλώνοι, αυτό συμβαίνει διότι το μόνο κοινό που έχουν είναι ο τόπος καταγωγής μιας και το επίθετό τους ήταν άλλο και στην πορεία το πατριδωνύμιο έγινε παρατσούκλι και το παρατσούκλι επίθετο.
–1673. Παλαιότερη μνεία του επωνύμου σε έγγρ. Νάουσας του 1673 «Ανδρέας Σμυρναίος» ο οποίος γράφεται και ως Σμυρνιός.
–1675. Στις 15 Μαΐου 1675. Σε επιστολή Ναουσαίων προς τον πρεσβευτή των Γάλλων, αιτώντας Καπουκίνους πατέρες  υπογράφει ο Ανδρέας Σμιρνιός.
–1675. Σε έγγραφο Νάουσας του 1675 αναφέρεται Ανδρέας Σμυρνιός, ο οποίος σε άλλο έγγραφο γράφεται ως Σμυρναίος.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 61χρονος κτίστης Σμυρναίος Δημήτριος, ο 26χρονος εργάτης Εμμανουήλ Σμυρναίος.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Σμυρναίος Δημήτριος του Αναστασίου, 23 ετών, γεωργός από τη Νάουσα, Σμυρναίος Ιωάννης του Δημητρίου, ετών 39, εφαπλωματάς από τη Νάουσα, ο Σμυρναίος Δημήτριος του Εμμανουήλ, 34 ετών, εργάτης από τη Νάουσα, ο Σμυρναίος Νικήτας του Αναστάσιου, 28 ετών, γεωργός από τη Νάουσα και ο Σμυρναίος Θρασίβουλος του Δημητρίου, 46 ετών, παπλωματάς από τη Νάουσα, κάτοικος Κυδωνίας.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Σμυρναίος Δημήτριος του Αναστασίου, 25 ετών, γεωργός από τη Νάουσα, Σμυρναίος Ιωάννης του Δημητρίου, ετών 41, εφαπλωματάς από τη Νάουσα, ο Σμυρναίος Δημήτριος του Εμμανουήλ, 36 ετών, εργάτης από τη Νάουσα, ο Σμυρναίος Νικήτας του Αναστάσιου, 30 ετών, γεωργός από τη Νάουσα και ο Σμυρναίος Θρασίβουλος του Δημητρίου, 48 ετών, παπλωματάς από τη Νάουσα, κάτοικος Κυδωνίας.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 75χρονος κάτοικος Νάουσας, Σπυρναίος Γεώργιος του Αναστασίου, εργάτης, ο 47χρονος αγωγεύς Σμυρναίος Αντώνιος του Δημητρίου και ο 28χρονος εργάτης Σμυρναίος Μιλτιάδης του Γεωργίου.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Δευτερήγου Στυλιανή, όνομα συζύγου Πέρρος, όνομα πατρός Εμμανουήλ Σμυρναίος.

Σμυρνιός: Βλέπε Σμυρναίος.

Σοβατζής:
–1824. Στα δημοτολόγια Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 16χρονος Δημήτριος Σοβατζής.
–1828. Στα δημοτολόγια Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 24χρονος Αθανάσιος Σοβατζής.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 43χρονος πλοίαρχος Αθανάσιος Σοβατζής και ο 39χρονος πλοίαρχος Δημήτριος Σοβατζής.
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 2 Σεπτεμβρίου 1950 υπάρχει εγγεγραμμένη η Τριαντάφυλλου Ελένη, όνομα συζύγου Μιχαήλ, όνομα πατρός Ν. Σοβατζής.

Σομαρήπας ή Σομαρίπα ή Σομμαρήπας ή Σωμαρίπας ή Σωμμαρίπας ή Σουμμαρίπας: Οίκος γάλλο-ιταλικής καταγωγής (Sommeripe, Sommaripa, Sommaripa), που εγκαταστάθηκε στο Δουκάτο του Αιγαίου τον 14ο αιώνα και εξουσίασε τα νησιά Πάρο, Αντίπαρο και Άνδρο, ενώ κατείχε και φέουδα στη Νάξο. Γόνος οικογένειας ευγενών ορμώμενης από το Languedoc της Γαλλίας. Το ιταλικό Sommaripa ήταν παραφθορά του Γαλλικού τίτλου de Sommerive. Υπάρχει αρτοφόριο των καθολικών με οικόσημο των Σομαρίπα στον Αγ. Αντώνιο και σε πολλά ακόμα σημεία. Παλαιότερα το επίθετο εμφανίζετε και ως Σομμαρίπα. Οικογένεια Σομαρίπα έως και σήμερα γνωστή στη Νάουσα. Σύμφωνα με τον Κεφαλλινιάδη ο κλάδος της οικογένειας Σομαρίπα στην Πάρο είναι ίσως οι οικογένειες Χαμηλοθώρη. Το παρωνύμιό τους είναι Σαμαρούπα. Ο Δούκας Somaripa εκτός από ανοιχτόχρωμος ήταν ψηλός με αποτέλεσμα όλους να τους κοιτάει από ψηλά έτσι κι απέκτησε το ψευδώνυμο ABASO VISTA= Βλέπω χαμηλά= Χαμηλοθωρώ= Χαμηλοθώρης.
Μεγάλες εκτάσεις γης στην Πάρο ανήκαν κατά τους χρόνους της Τουρκοκρατίας, στις γνωστές αρχοντικές οικογένειες Βιτσαρά, Κονδύλη. Κρίσπη, Μαυρογένη, Μαύρου, Νταμουλή, Σομαρίπα, Σπυρίδου κ.α.
Η οικογένεια σήμερα γνωστή στη Νάουσα και στη Μάρπησσα.
–1386 Κτήση του Δουκάτου της Νάξου γίνεται η Πάρος. Από το 1386 περιέρχεται στην οικογένεια Σομμαρίπα (η Ελεονόρα Σανούδου, δούκισσα του Αρχιπελάγους από τον δεύτερο γάμο της με τον Nicolo Sanudo τον Spezzabanda, δίνει την Πάρο και την Αντίπαρο προίκα στην Μαρία Sanudo, που παίρνει σύζυγο τον Gasparo Γάσπαρη) Σομμαρίπα.
–1414. Η άνοδος στο θρόνο του Δουκάτου ο φιλοτέχνης Δούκας, Σωμαρίπας Κουσίνος του Α' 1414-1462, γιός της Μαρίας Σανούδου και του άρχοντα Γκάσπαρι Σομμαρίπα.
–1462. Ο Νικόλαος Σομαρίπας (1462-1505) μεταφέρει την έδρα του από το Κάστρο του Κέφαλου. –Διάδοχοι Δούκες στο νησί, της δυναστείας των Σωμαρίπα ως τα 1520 με τους Κρουσίνο τον Β', Δομίνικο και Νικόλαο
–1483. Το νησί δόθηκε στη Μαρία Σανούδου, θυγατέρα του Σπεντζαμπάντα, από τον Φραγκίσκο Α’ Κρίσπο στα 1483, με τον όρο να παραιτηθεί από την Άνδρο και να παντρευτεί τον Γκάσπαρο ντι Σομαρίπα. Εδώ οι Σομαρίπα διαφέντεψαν τον τόπο, με πολλά σκαμπανεβάσματα, μεταξύ των οποίων και ένας πόλεμος το 1503 ανάμεσα στα μέλη των οικογενειών της Πάρου και της Άνδρου που κράτησε έως το 1520, όταν ο τελευταίος πέθανε άκληρος, η Βενετία, προστάτης του νησιού, ανέγνωσε για νόμιμο κληρονόμο του την Φλωρεντία Σομμαρίπα, γυναίκα του άρχοντα των Κυθήρων Βενιέρι. Η Φλωρεντία, κατά το έθιμο της Αυτοκρατορίας της Ρωμανίας, σαν αδελφή του Σομμαρίπα, ήταν και η νόμιμη κληρονόμος του νησιού. Έτσι η Πάρος πέρασε στους Βενιέριδες.
–1675. Στην 1η Νοεμβρίου 1675. Σε επιστολή ο Φραγκίσκος Χαμερλάτος αποστέλλει στην Ρώμη κατά του αρχιεπισκόπου, του τοποτηρητή Ολιβίου Σομμαρίπα και του σκευοφύλακα Φραγκίσκου Κορονέλλου κατηγορεί αυτούς και τους μεν δυο πρώτους καλεί  «ατιμωτάτους ζώντας μετά παλλακών, τον δε τρίτον μαστροπόν αυτών και πολλά άλλα άσχημα έγραφε. Η επιστολή εγράφει εις τον εν Γαλλία εντολοδότη πατέρα Βοκίλλη αλλά δεν δόθηκε ανοιχθείσα καθ’οδόν επεστράφη εις Νάξο και εδόθη εις τον αρχιεπίσκοπο.
–1702. Το 1702 γεννιέται η Ελενάκη Μαυρογένους, μετέπειτα σύζυγος του Φραντζέσκου Σομαρίπα.
–1713 Δυτική η προέλευση αυτού του επιθέτου, από την εποχή του δουκάτου της Παροναξίας. Υπάρχει αρτοφόριο των καθολικών με οικόσημο των Σομαρίπα στον Αγ. Αντώνιο. Παλαιότερα το επίθετο εμφανίζετε και ως Σομμαρίπα.
–1729. Σε κληρονομικό δικαίωμα των συζύγων αναφέρεται στις 11 Οκτωβρίου 1729 ο αφέντης Φρανγκεσκάκης Σουμαρίπας.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Υρία του 1875, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι: Σουμαρίπας Σπύρος του Πέτρου, ετών 39, υπάλληλος, Σουμαρίπας Σωκράτης του Πέτρου, ετών 31, ναυτικός,
–1970. Σε κατάθεση στεφάνου το 1970 στο ηρώο της Παροικιάς, διακρίνεται η μαθήτρια Ζαννέτα Σομαρίπα.
–1989. Δημήτριος Σωμαρίπας [1989] κάτοικος Μάρπησσας.


Σομπόνης ή Ζομπόνης ή Σουμπόνης: το επίθετο ΣΟΜΠΟΝΗΣ μαρτυρείται στην Πάρο από τον 17ο αιώνα (γύρο στο 1690) και είναι Βενέτικο (Λομβαρδοβενέτικο). Είναι σύνθετο όνομα So Boni. το So, ίσως είναι το "Τόσο" στα λατινικά! (So=τόσο) ή είναι το παράγωγο του Son δηλαδή υιός. το δεύτερο (Boni) σημαίνει καλός εύχαρος κλπ.
–1860. Στις 10 Ιανουαρίου 1860 σε συμβολαιογραφική πράξη [πωλητήριο] στην Σύρου αναφέρεται ότι ο κάτοικος Πάρου Σουμπόνης Ηλίας του Ανδρέα ναυτικός να πωλεί πλοιάριο.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Σομπόνης Γεώργιος του Ανδρέα 39 ετών γεωργός. Αλλά και ο Σομπόνης Ηλίας του Ανδρέα 49 ετών ναυπηγός.
–1880. Σε έγγραφο σις 20 Φεβρουαρίου 1880 «εμβήκαν του Φ. Χανιώτη οι γάιδαροι εις του Τζιμπούκη, Αποκοπτής Ιωάννης Κληρονόμος, πινάκια δυο, μάρτυρες Ν. Ζομπόνης, Μάρκος Δελέντας, Ιωαν. Λαχταρίδης. Εις τας 4 Μαρτίου εμβήκεν ο γάιδαρος του Σπανόπουλου εις το Τζιμπούκη, το απόκοχε ο αποκοφτής Ι. Κληρονόμος, πινάκια τρία. Νικόλαος Παυλάκης, Πέτρος Καβάλης».
–1907. Σε κατάστιχο του Λεβαντη το 1907 «εις το Πάτελο ο Ρίτσος πατητής δρχ 2 και ο Σομπόνης αγωγιάτης δρχ4».
–1920. Το 1920 γεννιέται η Σομπόνη Κατίνα του Αντωνίου, μετέπειτα σύζυγος του Άγουρου Νικόλαου, κάτοικος Μάρπησσας.

Σορώτος:
–1675. Ο ιερέας Μάρκος Οικονόμου σε Κατάλογο των εγγράφων του οσίου Αντωνίου στις 25 Νοεμβρίου 1675 «Ανταλλαγή κτήματος του παπά Μάρκου Οικονόμου μετά του Ανδρέα Σορώτου.
–1705. Ο ιερέας Νικόλαος Σορώτος αναφέρεται σε έγγραφα του οσίου Αντωνίου στις 4 Νοεμβρίου 1705.

Σούμας:
–1738. Σε προικοσύμφωνο Παροικίας στις 18 Φεβρ. 1738. Ο Γιώργος Χιωτάκης με την θυγατέρα Πασκάλη Σάντου, ονόματι Ανεζίνα, αναφέρεται ο Βασιλάκης Σούμας.
–1846. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος η παριανή 25χρονη χήρα Βαρβάρα Σούμα. Έδωσε όρκο στις 30 Απριλίου 1846.

Σουμπόνης: Βλέπε Σομπόνης

Σουρπανός; :
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Ιωάννης Σουρπανός.

Σούτσος - Σούτζος: φαναριώτικη οικογένεια που έδωσε μεταξύ των άλλων τέσσερις Μεγάλους Διερμηνείς της Πύλης και τρεις Ηγεμόνες Μολδοβλαχίας. γι' αυτό και στο οικόσημο συνδυάζονται οι δύο αντίστοιχοι θυρεοί: κεφαλή βοός με αστέρα (Μολδαβία) και αετός με ημισέληνο σταυρό και αστέρια (Βλαχία).
–1806. Έτος 1806 Παναγιώτης Σούτσος αγροτεμάχιο με Σμύριδα στην περιοχή Δραγουλάς. Ο Παναγιώτης Σούτσος είναι ο ρομαντικός ποιητής του 19ου αιώνα και αδερφός του Αλέξανδρου Σούτσου, κι αυτός ποιητής και οι δύο είχαν γεννηθεί στην Κωνσταντινούπολη, ήταν Φαναριώτες.
–1826. Σε επιστολή στις 18 Σεπτεμβρίου του 1826, αναφέρεται ένας Σπύρος όπου είχε ο Σούτζος.
–1835. Αίτηση της Ραλλού Σούτσου κόρη του Νικολάου Μαυρογένη και σύζυγος του Δ. Σούτσου στις 14 Οκτωβρίου 1835 προς την Νομαρχία Κυκλάδων ζητεί όπως παραχωρηθή ως ιδιοκτησία της η μονή του Αγίου Αντωνίου, προβάλλουσα κληξρονομικούς λόγους. Η αίτησή της απερρίφθη τον Μάιο του 1836 ως μη ευσταθούσα.
–1896. Το 1896 γεννιέται ο Σούτσος Σταύρος του Ιωάννη ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1946. Στον εκλογικό κατάλογο της Παροικιάς του 1946 είναι εγγεγραμμένος ο Σούτσος Σταύρος του Ιωάννη ναυτικός κάτοικος Παροικιάς.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Σούτσου Διαμάντω όνομα συζύγου Σταύρος, όνομα πατρός Ι. Πατέλης.

Σοφάκης:
–1900. Το 1900 γεννιέται η Σοφάκη Ελένη, του Ιωάννη, μετέπειτα σύζυγος του Αλιπράντη Κωνσταντίνου.

Σοφιανός: Μητρονυμικό. Το επώνυμο Σοφιανός γνωστό στη Νάξο από τον 17ο αιώνα αλλά και στην Τήνο.
–1818. Σε έγγραφο Ξεχωριανής στις 26 Σεπτεμβρίου 1818 ο «Πριμικήρι(ος) Σοφιανός γραφεύς και μάρτυς».
–1820. Σε έγγραφο Τζιπίδου 1820 ο πριμικηρίος Σοφιανός επιβεβαιώνει στην αρχή  ο Ι. Μαυρογένης, ζαμπίτης (αστυνόμος) Πάρου «Παρησιασθέντες έμπροσθεν του πανευγενεστάτου άρχοντος τζελέπη Γιαννάκη Μαυρογένη ζαμπίτη μαε η κερα πρεσβυτέρα του αγίου πριμικηρίου Σοφιανού κάνοντας αγωγή κατά του Ιωάννη Τζιώτη δια τα οσπίτια της οπού είχε χαλασθούν εξαιτίας της εκκλησίας τιυ οπού έκτισεν εις την Αγίαν Παρασκευήν.
–1825. Σε έγγραφο Τζιπίδου στις 24 Μαΐου 1825 ο πριμικήριος Σοφιανός υπογράφει τη διαθήκη του Ιωάννη Ελευθ. Τζιώτη.

Σπαθαρόπουλος:
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Κωνσταντίνος και ο Γεώργιος Σπαθαρόπουλος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 33χρονος ναύτης Σπαθαρόπουλος Γεώργιος και ο 33χρονος μυλωνάς Χαράλαμπος Σπαθαρόπουλος.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Σπαθαροπούλου Ειρήνη όνομα συζύγου Κωνσταντίνος, όνομα πατρός Φραγκίσκος Σιλιτζίρης.

Σπανόπουλος: Ίσως Εθνικό επίθετο, Ισπανικής καταγωγής. Στην Πάρο ήρθαν το 18ο αιώνα από τη Νάξο, εξου και το παρωνύμιο τους «Αξώτες».
–1720. Η πρώτη μαρτυρία για τους Σπανόπουλους της Πάρου είναι του 1720;, μαρτυρείται σε εικόνα εκκλησίας του Τσιπιδου. (βλ. Οι μεταβυζαντινοί Ναοί της Πάρου, Α. Ορλάνδος)
–1734. Εκλογή εκπροσώπων των  κοινών της Πάρου για να διευθετήσει σοβαρό θέμα με «Επιδρομή πειρατών». Σε έγγραφο της Γενικής Συνέλευσης στις 6 Αυγούστου 1734 αναφέρεται ο Νικόλαος Σπανόπουλος.
–1738. Σε έγγραφο Κεφάλου απαντά ο παπα Μαρίνος Σπανόπουλος Αγιογράφος το 1738.
–1738. Στις 16 Ιουλίου 1738 σε έγγραφο «μαρτυρίας» υπερασπίσεως συμπολίτη του από τα Κοινά της Πάρου υπογράφει ο Εφημέριος Μαρμάρων Μαρίνος Σπανόπουλος.
–1747. Σε πρακτικό εκλογής απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό της Παροικιάς σε Γενική Συνέλευση στις 26 Οκτωβρίου 1747 μαρτυρείται ο Κωνσταντής Σπανόπουλος.
–1808. Σε προικοσύμφωνο στις 1 Φεβρουαρίου 1808 αναφέρεται ο μάρτυρας Γεώργιος Σπανόπουλος.
–1823. Εγγεγραμμένο σαν επίθετο έτος 1823 στις Λεύκες. Δωρητής και δημογέροντας του Δήμου Υρίας Γεώργιος Σπανόπουλος.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Νικόλαος Σπανόπουλος.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 54χρονος αγρότης Σπανόπουλος Γεώργιος και ο 28χρονος γεωργός Σπανόπουλος Ιωάννης.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 36χρονος γεωργός Γεώργιος Εμμ. Σπανόπουλος, ο 33χρονος γεωργός Ιωάννης Εμμ. Σπανόπουλος, ο 25χρονος γεωργός Παναγιώτης Εμμ. Σπανόπουλος ο 63χρονος γεωργός Εμμανουήλ Σπανόπουλος, ο 32χρονος γεωργός Ιωάννης Μ. Σπανόπουλος, ο 73χρονος γεωργός Μαρής Σπανόπουλος και ο 48χρονος κτηματίας Νικόλαος Σπανόπουλος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Δραγουλά του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 35χρονος γεωργός Αντώνιος Σπανόπουλος και ο 29χρονος εργάτης Ιωάννης Σπανόπουλος.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Υρίας του 1875, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Σπανόπουλος Ιωάννης του Μαρή, ετών 52 και ο Σπανόπουλος Ιωάννης του Εμμανουήλ, ετών 59.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Σπανόπουλος Αντώνης του Νικολάου 60 ετών εργάτης από τον Δραγουλά.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Σπανόπουλος Βασίλειος του Ιωάννη, 24 ετών, βαφεύς από τη Νάουσα, Σπανόπουλος Εμμανουήλ του Γεωργίου, 73 ετών, γεωργός από τη Νάουσα, Σπανόπουλος Κωνσταντίνος του Ιωάννη, 44 ετών, εργάτης από τη Νάουσα, Σπανόπουλος Γεώργιος του Ιωάννη, 37 ετών, εργάτης από τη Νάουσα, κάτοικος Βουρλά και ο Σπανόπουλος Γεώργιος του Νικολάου, 28 ετών, γεωργός από τη Νάουσα.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Σπανόπουλος Βασίλειος του Ιωάννη, 26 ετών, βαφεύς από τη Νάουσα, Σπανόπουλος Εμμανουήλ του Γεωργίου, 75 ετών, γεωργός από τη Νάουσα, Σπανόπουλος Κωνσταντίνος του Ιωάννη, 46 ετών, εργάτης από τη Νάουσα, Σπανόπουλος Γεώργιος του Ιωάννη, 39 ετών, εργάτης από τη Νάουσα, κάτοικος Βουρλά και ο Σπανόπουλος Γεώργιος του Νικολάου, 30 ετών, γεωργός από τη Νάουσα.
–1893. Το 1893 γεννιέται ο Σπανόπουλος Αντώνιος του Μάρκου αρτοποιός κάτοικος Παροικιάς.
–1893. Το 1893 γεννιέται ο Σπανόπουλος Ιωάννης του Πέτρου, κάτοικος Αντιπάρου.
–1921. Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1921 κάτοικος Αντιπάρου Σπανόπουλος Πέτρος του Ιωάννη ναυτικός.
–1924. Το 1924 γεννιέται ο Σπανόπουλος Νικόλαος του Αθανασίου εργάτης κάτοικος κοιν. Λευκών. Το 1949 κηρύχτηκε ανυπότακτος.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Σπανόπουλος Γρηγόριος του Αθανασίου, ναυτικός, κάτοικος Νάουσας Πάρου.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Σπανόπουλςο Στυλιανός του Αντωνίου εργάτης κάτοικος κοιν.  Παροικιάς.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Σπανόπουλος Εμμανουήλ του Αθανασίου, γεωργός, κάτοικος Νάουσας Πάρου.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Σπανόπουλος Κωνσταντίνος του Ιωάννη, κάτοικος Αντιπάρου.
–1932. Το 1932 γεννιέται ο μετέπειτα ναυτεργάτης Σπανόπουλος Παναγιώτης του Αθανασίου, κάτοικος Νάουσας.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 64χρονος κάτοικος Νάουσας, Σπανόπουλος Αθανάσιος του Γεωργίου, εργάτης, ο 22χρονος εργάτης Σπανόπουλος Νικόλαος του Αθανασίου και ο 24χρονος εργάτης Σπανόπουλος Γεώργιος του Αθανασίου.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Τριπολιτσιώτου Κυριακή, όνομα συζύγου Μιχαήλ, όνομα πατρός Σπανόπουλος Γεώργιος και η Μπαφίτη Αικατερίνη, όνομα συζύγου Αντώνιος, όνομα πατρός Βασίλειος Σπανόπουλος.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Σπανοπούλου Μαργαρίτα όνομα συζύγου Αντώνιος, όνομα πατρός Νικ. Καλακώνας.
–1954. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1954, υπάρχει εγγεγραμμένη η Σπανοπούλου Άννα (γεν. 1932), όνομα συζύγου Εμμανουήλ, όνομα πατρός Μπ. Μπαρμπαρήγος.


Σπανός: Επίθετο Βυζαντινό παρωνύμιο, ο άτριχος.
–1798. Το 1798 γεννιέται ο Σπανός Αντώνιος κτηματίας κάτοικος Παροικιάς.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 45χρονος γεωργός Αντώνιος Σπανός.
–1856. Στης Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 15 Οκτωβρίου 1856 αναφέρεται ο Αντώνιος Σπανός κτηματίας κάτοικος Παροικιάς.
–1861.Το 1861 γεννιέται ο Σπανός Ηλίας του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς. Απεβίωσε το 1949.
–1867. Το 1867 γεννιέται ο Σπανός Γεώργιος του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς. Απεβίωσε το 1948.
–1873. Το 1873 γεννιέται ο Σπανός Παναγιώτης του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1875. Το 1875 γεννιέται ο Σπανός Πέτρος του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1880. Το 1880 γεννιέται ο Σπανός Σταμάτης του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1883. Το 1883 γεννιέται ο Σπανός Δημήτριος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1883. Το 1883 γεννιέται ο Σπανός Εμμανουήλ του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1885.  Το 1885 γεννιέται ο Σπανός Σπύρος του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1896. Το 1896 γεννιέται ο Σπανός Δημήτριος του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1895. Το 1898 γεννιέται ο Σπανός Ιωάννης του Αντωνίου υποδηματοποιός κάτοικος Παροικιάς.
–1901. Το 1901 γεννιέται ο Σπανός Ιωάννης του Πέτρου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1905. Το 1905 γεννιέται ο Σπανός Μιχαήλ του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1906. Το 1906 γεννιέται ο Σπανός Ιωάννης του Νικολάου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1907. Το 1907 γεννιέται ο Σπανός Αντώνιος του Κωνσταντίνου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1908. Το 1908 γεννιέται ο Σπανός Ιωάννης του Ηλία επιπλοποιός κάτοικος Παροικιάς.
–1909. Το 1909 γεννιέται ο Σπανός Ιωάννης του Αντωνίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1909. Το 1909 γεννιέται ο Σπανός Νικόλαος του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1909. Το 1909 γεννιέται ο Σπανός Αντώνιος του Πέτρου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1909. Το 1909 γεννιέται ο Σπανός Στυλιανός του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1910. Το 1910 γεννιέται ο Σπανός Στυλιανός του Νικολάου κρεοπώλης κάτοικος Παροικιάς.
–1912. Το 1912 γεννιέται ο Σπανός Πέτρος του Εμμανουήλ επιπλοποιός κάτοικος Παροικιάς.
–1914. Το 1914 γεννιέται ο Σπανός Στέλιος του Σταμάτη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1914. Το 1914 γεννιέται ο Σπανός Ευάγγελος του Γεωργίου εργάτης κάτοικος Παροικιάς.
–1916. Το 1916 γεννιέται ο Σπανός Σταμάτης του Γεωργίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1919. Το 1919 γεννιέται ο Σπανός Δημήτριος του Εμμανουήλ υποδηματοποιός κάτοικος Παροικιάς.
–1919. Το 1919 γεννιέται ο Σπανός Δημήτριος του Σταμάτη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1919. Το 1919 γεννιέται ο Σπανός Ιωάννης του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1919. Το 1919 γεννιέται ο Σπανός Μάρκος του Παναγιώτη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1920. Το 1920 γεννιέται ο Σπανός Κωνσταντίνος του Σταμάτη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1920. Το 1920 γεννιέται ο Σπανός Αντώνιος του Παναγιώτη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1920. Το 1920 γεννιέται ο Σπανός Ιωάννης του Δημητρίου γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1924. Το 1924 γεννιέται ο Σπανός Αντώνιος του Εμμανουήλ ράπτης κάτοικος Παροικιάς.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Σπανός Ιωάννης του Εμμανουήλ κάτοικος της Κοιν. Παροικιάς.
–1927. Σε φθαρμένες φωτογραφιες διαβάζουμε. Παραλήπτες Εν Πάρω Μάρδα Σπανού, Τιμόθεος Κασσίδης ή Κασούδης, …. Νταφερέρα και Βασιλική Δαφερέρα. Σύρος 1927.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Σπανός Γεώργιος του Εμμανουήλ επιπλοποιός κάτοικος Παροικιάς.
–1930. Σε πλατεία της Παροικιάς του 1930, διακρίνεται ο νεαρός Σπανός Πέτρος.
–1937. Το 1937 γεννιέται ο Σπανός Πέτρος του Ιωάννη ναυτικός κάτοικος της Κοιν. Παροικιάς.

Σπαροκόπος;:
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 33χρονος γεωργός Γεώργιος Σπαροκόπος; Και ο 51χρονος ποιμήν Θεόδωρος Σπαροκόπος;.

Σπυριδάκης: Βαπτιστικό με υποκοριστικό επώνυμο. Κρητικής καταγωγής ο παριανός κλάδος, από την Σητεία Κρήτης.
–1989. Στα δημοτολόγια Λευκών το 1989 ο Αστυνομικός Σπυριδάκης από το Χώνο Σητείας.

Σπιρίδος: Βλέπε Σπυρίδος
 
Σπυρίδονος: Πατρωνυμικό επώνυμο.
–1971. Σε φωτογραφεία του 1971 στην Παροικιά, διακρίνεται ο μικρός Γιώργος Σπυρίδονος.

Σπυρίδος ή Σπυρίδων ή Σπυρίδη ή Σπιρίδος: Οικογένεια προκρίτων της Πάρου, της οποίας το επώνυμο μαρτυρείται στο νησί από τον 17ο αιώνα. Μέλη της οικογένειας υπήρξαν ιδιοκτήτες της Μονής Αγίου Μηνά στο Μαράθι, καγκελάριοι και επίτροποι της κοινότητας Παροικιάς και, τουλάχιστον ένας, προξενικός πράκτορας της Βενετίας στην Πάρο (1680). Το συγκεκριμένο οικόσημο (τρίτων δεξιόστροφος που κρατά θαλασσινή κόγχη-βούκινο, στηριζόμενο από δύο λέοντες) βρίσκεται σε επιτύμβια πλάκα στο βόρειο κλίτος του Ναού της Παναγίας Καταπολιανής. Η μερικώς φθαρμένη επιγραφή ΙΩ ΣΠΙΡΙΔ, οδήγησε τον καθηγητή Γεώργιο Κορρέ να πιθανολογήσει κάποιον Ιωάννη Σπιριδάκη (επώνυμο άγνωστο από άλλες πηγές), αλλά ο μελετητής Νίκος Αλιπράντης το απέδωσε -πιο πειστικά- στον Ιωάννη Σπυρίδο, μέλος της προαναφερόμενης οικογένειας. Ταύτιση φορέα του οικόσημου: Ιωάννης Σπυρίδος, πρόκριτος της Πάρου (17ος-18ος αιώνας).
–1633. Στο δυτικό θωρακιο κάτω από την εικόνα του Αγίου Λουκά «Μνήσθητι Κύριε του δούλου σου Αντωνίου Σπυρίδωνος 1633».
–1639. Στη διαθήκη του, το 1639, ο ιερομόναχος Ησαΐας Δαμίας αφήνει «επιτρόπους του να έχουν το μνημόσυνον του ωσάν και τους κτήτορας ήγουν τους ιδικούς του, τον τιμιώτατον   Δημογέροντα της Παροικιάς Αντωνάκη Σπυρίδον και τον τιμιώτατον Γεωργάκην Σπυρίδον και τον ευγενέστατον Ιάκωβον Ταμία και τον ευγενέστατον Ιάκωβον Συρίγον».
–1668. Επίτροπος της Μονής Αγίου Μηνά ο Σπυρίδος Γεωργάκης. Πρόξενος της Βενετίας στην Πάρο και Νάξο. «Ευγενέστατος αφέντης» της Παροικιάς . Σ’ αυτόν είναι αφιερωμένο το κρητικό ποίημα του 1668 «Λεηλασία της Παροικιάς Πάρου»: «Τω ευγενεστάτω αφέντη Γεωργάκη Σπυρίδω».
–1672. Σε αίτημα των παριανών προς τον προϊστάμενο της γαλλικής επαρχίας Πατέρα της Καθολικής Εκκλησίας  Jacques Dinet για να ζητήσουν πατέρες της καθολικής εκκλησίας να έρθουν στην Πάρο. «Ταπεινοπρεπώς παρακαλούμεν την πανοσιώτη σας, ωσάν προηγούμενος οικουμενικός και πατριάρχης της αγίας και υπέρ ενδόξου συντροφιάς υου ιησού να συγκλύνη εις το να μας έλθουν ωδε εις τον τόπον μας πατέρες δια να κατοικήσουν εδώ έως εις τα άλλα νησιά δια να ημπορέσωμεν και ημείς να λάβωμεν εκείνη την βοήθειαν και ωφέλειαν της ψυχής μας μαζί κα την επιστήμην δια τους μεταγενέστερους μας, επειδή ξεύρωμεν καλότατα ότι πως η πανοσιώτησας και η τρισκία της όλα ο σκοπός και ο πόθος άλλο δεν είναι εις όλα τα πάντα μόνον να γυρέψετε την μεγαλύτερην δόξα του Θεού και της σωτηρίας των ψυχών εις κάθε τόπον όπου ευρίσκονται…»
Πάρος: εν έτι σωτήριω 1672 εν μήνι μαίω (29) εις το παλαιόν: + Ταπεινός Μητροπολίτης Παροναξίας Μελέτιος.
Το πιο πάνω αίτημα υπογράφουν χριστιανοί, καθολικοί και ορθόδοξοι, κατοίκων της Νάουσας μεταξύ άλλων και ο Γιώργης Σπιρίδος ο Ιωάννης Σπιρίδος ο Μελέτιος Σπιρίδος και ο νοτάριος Σπιρίδος.
–1675. Στις 15 Μαΐου 1675. Σε επιστολή Ναουσαίων προς τον πρεσβευτή των Γάλλων, αιτώντας Καπουκίνους πατέρες  υπογράφει ο Μιχελέτος Σπιρίδος.
–1701 Ιωάννης Σπυρίδος, πρόκριτος της Πάρου (17ος-18ος αιώνας). Μεγάλες εκτάσεις γης στην Πάρο ανήκαν κατά τους χρόνους της Τουρκοκρατίας, στις γνωστές αρχοντικές οικογένειες Βιτσαρά, Κονδύλη. Κρίσπη, Μαυρογένη, Μαύρου, Νταμουλή, Σομαρίπα, Σπυρίδου κ.α.
–1716. Σε πρακτικό εκλογής νοταρίου – καγκελαρίου από το κοινό της Παροικιάς στη Γενική Συνέλευση της 14 Ιανουαρίου 1716, μαρτυρείται ο εκλεγείς ως συμβολαιογράφος και γραμματέας της Κοινότητας ο Νικόλαος Σπυρίδος όπως και ο Τζανής Σπυρίδος ως κοινό και ο Ιωάννης Σπυρίδος.
–1716. Σε κληρονομικό δικαίωμα των συζύγων αναφέρεται στις 24 Ιανουαρίου 1716 ο καντζελάριος Νικολός Σπιρίδος.
–1723. Σε πρακτικό εκλογής εκτιμητών του κοινού της Παροικιάς στις 30 Ιανουαρίου 1723 κατά τη Γενική Συνέλευση μαρτυρείται ο Σπυρίδος Νικόλαος, καγκελλάριος Παροικιάς ο οποίος αναλαμβάνει να «περιγραφτούν όλα με τη στίμα εις τη»… «μάνα να φαίνουνται πνατοτινά διά να καταστιχώνουνται τα δοσίματα δίχως κανένα λάθος».
–1724. Απόφαση του κοινού της Παροικιάς για την διατίμηση των προϊόντων και την απογραφή της κτηματικής περιουσίας όλων των κατοίκων. Κατά τη Γενική Συνέλευση της 13 Δεκεμβρίου 1724, αναφέρεται ο καγκελάριος της Κοινότητας Νικόλαος Σπυρίδος.
–1724. Σε πρακτικό εκλογής εκτιμητών του κοινού της Παροικιάς στις 13 Δεκεμβρίου 1724 κατά τη Γενική Συνέλευση μαρτυρείται ο Ανδρέας, Τζανής και Αντώνης Σπυρίδος.
–1730. Πρακτικό εκλογής απεσταλμένου του κοινού της Παροικιάς στην Κωνσταντινούπολης στις 28 Ιανουαρίου 1730 μαρτυρείται ο Γεώργιος Σπυρίδος.
–1730. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 12 Νοεμβρίου 1730, αναφέρεται ο Γεώργιος Σπυρίδος.
–1730. Σε πρακτικό πωλήσεως του φόρου της δεκάτης του κοινού Παροικιάς κατά τη Γενική Συνέλευση, της 26 Ιουλίου 1730 μαρτυρείται ο Γεώργιος Τζανάκη Σπυρίδος.
–1732. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 4 Ιανουαρίου 1732, αναφέρεται ο Γεώργιος Ανδρέα Σπυρίδος και ο Γεώργιος Τζάνε Σπυρίδος.
–1732. Πρακτικό εξουσιοδοτήσεως απεσταλμένου του κοινού Παροικιάς, κατά τη Γενική Συνέλευση στις 17 Ιανουαρίου 1732 αναφέρεται ο Γεώργης Σπυρίδος του Ανδρέα.
–1733. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 4 Ιανουαρίου 1733, αναφέρεται ο Γεώργης Σπυρίδος.
–1733. Σε δημόσιο πλειστηριασμό του κοινού Παροικιάς στις 20 Ιουνίου 1733, αναφέρεται ο Γεώργιος Σπυρίδος.
–1733. Ο Σκευοφύλαξ και ηγούμενος στη μονή του Αγίου Γεωργίου στο Μεροβίγλι Περπινιάς Νεόφυτος υπογράφει το πρακτικό εκλογής του Γεώργιου Σπυρίδου και του Γιακουμάκη Χαμάρτου ως απεσταλμένων στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό της Νάουσας στις 26 Οκτωβρίου 1733.
–1734. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 18 Ιανουαρίου 1734, αναφέρεται ο επίτροπος Γεώργιος Τζανάκη Σπυρίδος.
–1734. Στις 24 Φεβρουαρίου 1734, οι προεστοί και επίτροποι του κοινού Παροικιάς Πάρου, με συστατικό γράμμα βεβαιώνουν ότι ο κάτοικος του νησιού τους, γαλλικής καταγωγής, Γιόζε Ντάλες, δια της βίας και παρά τη θέλησή του συνεργάστηκε με ξένους πειρατές, ένας εκ αυτών είναι ο Γεώργιος Ανδρέα Σπυρίδος και ο επίτροπος Γεώργιος Σπυρίδος.
–1734. Απόφαση του κοινού της Παροικιάς για επαναπατρισμό συμπατριωτών τους (λόγω της βαριάς φορολογίας από τους Τούρκους, με το οποίο τους καλούσε να επιστρέψουν στο νησί τους, δίνοντας την υπόσχεση για μείωση των φόρων τους) στις 16 Σεπτεμβρίου 1734, υπογράφει ο Γεώργης Σπυρίδος.
–1736. Πρακτικό εκλογικής επιτροπής του κοινού της Παροικιάς στις 22 Ιανουαρίου 1736, αναφέρεται ο Γεώργιος Σπυρίδος.
–1737. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς την 1η Μαρτίου 1737 αναφέρεται ο Γεώργιος Σπυρίδος.
–1738. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς τον Μάρτιο του 1738 αναφέρεται ο Γεώργιος Σπυρίδος.
–1738. Σε προικοσύμφωνο Παροικίας στις 8 Απριλίου 1738, ο Μιχελέτος του Σπιρίδου με την κερα Νικολέττα θυγατέρα του Γεωργίου Σκιαδά.
–1739. Πρακτικό εκλογής κοινοτικών επιστατών του ναού της Εκατονταπυλιανής σε Γενική Συνέλευση του κοινού της Παροικιάς στις 10 Μαρτίου 1739 αναγράφεται ο Γεώργιος Ανδρέα Σπυρίδος και ο Μιχελέτος Σπυρίδος.
–1739. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς στις 14 Απριλίου του 1739 αναφέρεται ο Γεώργιος Σπυρίδος.
–1739. Πρόσκληση επιστροφής προς τους ξενιτεμένους Παρίους στις 30 Αυγούστου 1739, υπογράφεται και από τον Γεώργιος Σπυρίδος.
–1740. Σε δημόσιο πλειστηριασμό του κοινού Παροικιάς στις 12 Απριλίου 1740, αναφέρεται ο Γεώργιος Σπυρίδος.
–1740. Σε πρακτικό εκλογής «καταστιχογράφων» των φόρων του κοινού Παροικιάς κατά τη Γενική Συνέλευση της 23 Απριλίου 1740, μαρτυρείται ο Γεώργιος Σπυρίδος.
–1741. Για την εκλογή απεσταλμένων στην Κωνσταντινούπολη από τα κοινά της Παροικιάς στη Γενική συνέλευση το 1741 αναφέρεται ο Γεώργιος Σπυρίδος.
–1741. Εκλογή προβλεπτών υγειονομικών μέτρων από το κοινό Παροικιάς Πάρου, κατά τη Γενική Συνέλευση, της 2 Μαΐου 1741, υπογράφει και ο Γεώργιος Σπυρίδος.
–1741. Ο Σπυρίδος Ανδρ. Γεώργιος, επίτροπος Εκατονταπυλιανής, υπογράφει πώληση αμπελιού (Παροικιά, 18 Οκτωβρίου 1741): οι τιμιώτατοι αφέντες επίτροποι και προβλεπτές της κυρίας Εκατονταπυλιανής έχοντας χρείες ανάγκες διά την όμοια εκκλσία πουλούν και χαρτώνουν του τιμιωτάτου αφέντη Τζανάκη Καμπάνη το εμισό αμπέλι που ο κύρης του ποτέ αποθανών μακαρίτης Αλεσσανδράκης [Καμπάνης] το είχε αφιερώσει εις την όμοιαν εκκλησία, διά ρεάλια 14.
–1741. Κατά τη Γενική Συνέλευση, της 18 Νοεμβρίου 1741, οι προεστοί και κοινοτικοί εκπρόσωποι της Παροικιάς Πάρου, αποφάσισαν να συλλάβουν, να φυλακίσουν και τέλος να εκτοπίσουν από το νησί τους τον συντοπίτη τους Ιωάννης Βασιλάκης, λόγω του σκανδαλώδους τρόπου της ζωής του και άλλων ανάρμοστων πράξεων. Υπογράφει ο Γεώργιος Σπυρίδος.
–1742. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς στις 1η Μαρτίου του 1742 αναφέρεται ο Γεώργιος Σπυρίδος.
–1743. Εκλογή κατά τη Γενική Συνέλευση «επιτρόπου και προβλέπτη» απεσταλμένου από τα κοινά της Πάρου, στις 20 Φεβρουαρίου 1743 αναφέρεται ο Γεώργιος Σπυρίδος.
–1743. Απόφαση για καθορισμό της φορολογίας κατοίκων της Πάρου στις 12 Απριλίου 1743, αναφέρεται ο Γεώργιος Σπυρίδος.
–1744. Έγγραφο αναφέρεται στον πειρατή Γρύλο που έλεγχε τα στενά περάσματα των Κυκλάδων και λήστευε κυριολεκτικά τα πλεούμενα με ορμητήριο την Πάρο και Αντίπαρο. «Εις δόξαν Θεού αμήν και της διαφεντεύτρας μας Εκατονταπυλιανής αμήν, 1744 Μαρτίου 4, Παροικία. Την σήμερον εφανερώθηκαν προσωπικώς εις την κανκελλαρία μας οι εδώ ονομτισμένοι ένμπροσθεν των υποκάτωθι παρόντα αξιοπίστω μαρτύρω, καραβοκύρης Γεώργιος Κανάρης, Στάμος Ψωμάς, Κωνσταντίνος Κακούρης, Νικολός Χαϊμάδας και Αθανάσιος Φραγκογιάννης οι οποίοι ζητούσαν και θέλουν δια μέσου της παρούσης φανερής υπογραφής των υποκάτωθεν να επιδείσουν ότι μισέβοντας από την Αθήνα με γνώμην Θεού θέλοντος να ξετρέξου τον δρόμον των έως την βασιλεύουσαν πόλιν και πηγαινόμενοι όντας εις το στενό της Άνδρος αιφνιδίως χωρίς τινα είδηση τους επάναβε(;) μία φελούκα μεγάλην και αρματωμένη καλά και αρματωμένη του αφέντη καπετάν Χριστοφίλου ντε Τζουάνε λεγόμενος Γρύλος και αυτός γενόμενος νοικοκύρης εις το καϊκιό των τους επήραν και συντροφία ζώντας τους τους επήρα εις το κανάλι της Αντιπάρου που εκεί ήτον ο καπετάνιος και το αρμαμέντον του και ερευνώντας το πράμα τους έδωκεν άδειαν και τους έκαμαν καλή πασκοτζέρο που εβρίσκουντανε ομοίως και μερικό από το σαπούνι του γομαριούν της Τζουβάλια πέντε και προβλέποντας, λοιπόν, στενοχωρημένο να μην χάσου και το αποληφθέν τως έβρη παρακαλεστικώς και εδανείστηκα ριάλια δύο χιλιάδες εξακόσια σαράντα ένα που γίνεται ο αριθμός με τα έξοδα έως δύο χιλιάδες επτακόσιαν και τους άφησαν ελεύθερους με το γομάρι του σαπουνιού, όθεν δι ‘ απόδειξιν με φανερά μαρτυρία την εζημία που έως τώρα ετράβηξα τους εσυντροφιάζομε δια μέσου της παρούσης υπογεγραμμένης ως κάτωθεν και τυπωμένη με την κοινή σφραγίδα εφανέρωσα του λεγόμενου καπετάνιου το επαράτησα χωρίς τινα έξοδα εις ασφάλεια, ξεκαθαρίζεται ότι το καΐκι με τες απόδειξες που ο καραβοκύρης εφανέρωσε του λεγόμενου καπετάνιου το επαράτησε χωρίς τινα έξοδα..
Γεώργιος Σπυρίδος μαρτυρώ ως άνωθεν
Μπορταλαμέος Βιτζαράς μάρτυρας
Πέτρος Μαβρογένης μαρτυρώ ως άνωθεν
Ιωάννης Δουδέσκος μάρτυρας
Τζανής Καμπάνης μάρτυρας
Τζουάνες Πρωτονοτάριος Κεφάλου(;) εις αναζήτησιν έγραψα Απόδειξη των Αθηναίων εις την εζημία ετραβήξαν απέ τον καπετάν Γρύλο».
–1744. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς στις 28 Μαρτίου του 1744 αναφέρεται ο Γεώργιος Σπυρίδος.
–1744. Κατά τη Γενική Συνέλευση εκπροσώπων όλων των κοινών της Πάρου, της 6 Απριλίου 1744, αποφασίζουν να συντάξουν γράμμα υπερασπίσεως του συμπατριώτη τους δραγουμάνου Νικολάου Μαυρογένη, εναντίον των εις βάρος του συκοφαντιών μερικών συμπατριωτών τους, προς τις τουρκικές αρχές. υπογράφει και ο Γεώργιος Σπυρίδος.
–1746. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού της Παροικιάς στις 22 Μαρτίου του 1746 αναφέρεται ο Γεώργιος Σπυρίδος.
–1747. Στη διαθήκη του σακελίου Βιτζαρά ιερέως Κωνσταντίου στις 30 Μαρτίου 1747 υπογράφει ως μάρτυρας ο Γεώργιος Σπυρίδος.
–1748. Πρακτικό πωλήσεως των φόρων του κοινού της Παροικιάς κατά τη Γενική Συνέλευση, τη 1 Μαρτίου 1748, μαρτυρείται ο Γεώργιος Σπυρίδος.
–1749. Πρακτικό εκλογής επιτρόπου του κοινού Παροικιάς στις 20 Νοεμβρίου 1749, αναγράφετε ο Γεώργιος Σπυρίδος.
–1750. Σε πρακτικό αναθεώρησης του κτηματολογίου του κοινού Παροικιάς, σε Γενική Συνέλευση στις 30 Μαρτίου 1750, μαρτυρείται ο Γεώργιος Σπυρίδος.
–1751. Ο άρχοντας Κωνστντίνος Σπυρίδος, γνωστός σε έγγραφο Τζιπίδου, 3 Αυγούστου 1751: «παραίτησις απαιτήσεως του Κωνσταντίνου Σπυρίδου επί κτημάτων της μονής Αγίου Αντωνίου».
–1752. Σε εκλογή απεσταλμένου στην Κωνσταντινούπολη από το κοινό Παροικιάς σε Γενική Συνέλευση στις 6 Σεπτεμβρίου 1752 μαρτυρείται ο Γεώργιος Σπυρίδος.
–1814. Ποίημα του Ν. Κονδύλη το 1814 αφιερωμένο στον Γεωργάκη Σπυρίδω «Τώ ευγενεστάτω αφέντη Γεωράκη Σπυρίδω»

Σπύρου: Πατρωνυμικό Επώνυμο. Πιθανή προέλευση της οικογένειας, από την Λέρο.
–1827. Σε εξόφληση κληρονομιάς στη Νάουσα στις 22 Μαΐου 1827 αναφέρεται ο ποτέ Αργυρώς κόρης ποτέ Σπύρου Βαγγέλη και γυνή Δημητρίου Καρποδίνη. Αναφέρεται επίσεις και ο αδερφός του Βαγγέλη Σπύρου, Νικόλας.
–1831. Εν Ναούση της Πάρου τη 5 Αυγούστου 1831 Βαγγέλης Σπύρου.
–1843. Σε ονομαστικό κατάλογο των εκλογικών αποτελεσμάτων Νάουσας στις 27 Οκτωβρίου 1843 αναφέρεται ο Ευάγγελος Σπύρου.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 61χρονος γεωργός Ευάγγελος Σπύρου, ο 28χρονος γεωργός Σπύρου Παναγιώτης.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Σπύρου Σπύρος του Ευάγγελου, 43 ετών, γεωργός από τη Νάουσα και ο Σπύρου Εμμανουήλ του Ευάγγελου, 46 ετών, εργάτης από τη Νάουσα.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Σπύρου Σπύρος του Ευάγγελου, 45 ετών, γεωργός από τη Νάουσα και ο Σπύρου Εμμανουήλ του Ευάγγελου, 48 ετών, εργάτης από τη Νάουσα.
–1939. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένη η παριανή [Νάουσα] 17 ετών Μαρουσώ Ευθ. Σπύρου άγαμος. Έδωσε όρκο στις 14 Φεβρουαρίου 1939.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 63χρονος κάτοικος Νάουσας, Σπύρου Κωνσταντίνος του Σπύρου, γεωργός, ο 34χρονος ναυτικός Παναγιώτης Σπύρου Παναγιώτης του Κωνσταντίνου, ο 69χρονος Σπύρου Ευάγγελος του Σπύρου κτηματίας, ο 31χρονος γεωργός Σπύρου Σπύρος του Ευαγγέλου και ο 30χρονος οινομάγειρας Σπύρου Μπατίστας του Ευάγγελου.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Σπύρου Ζαμπία, όνομα συζύγου Παναγιώτης, όνομα πατρός Γρηγόριος Μαλαματένιος.

Στάβαρης ή Σταύβαρης:
–1921. Στις 10 Οκτωβρίου 1921 ο 35χρονος υπάλληλος από την Πάρο Σπύρος Μαλαγαρδής του Φραγκίσκου και της Μαρίας Κομνηνού παντρεύεται στην Ερμούπολη την 24χρονη από την Πάρο Ελένη Στάβαρη του Δημοσθένη και της Αθηνάς Κορκοδείλου.
–2005. Καφέ στις Λεύκες ιδιοκτησία του Αντωνίου Στάβαρη.

Σταθάρος: Ίσως παραφθορά του Σταθερός.
–Στον εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο γεννημένος το 1914 κάτοικος Αντιπάρου Σταθάρος Νικόλαος του Ιωάννη εργάτης.

Σταθερός: Μοιάζει ως βυζαντινό επίθετο. Ήρθαν στην Πάρο από τη Μικρά Ασία, μάλιστα το παρατσούκλι τους μέχρι και σήμερα είναι Τζαούρης από το γκιαούρης που στα Τούρκικα σημαίνει «ο άπιστος».  Οι περιουσία τους αρχικά είναι στην Αγία Ειρήνη όπου το ομώνυμο εκκλησάκι ανήκει στην οικογένεια Σταθερού αλλά και στις Καμάρες με κτήματα. Στη Νάουσα η οικογένεια Σταθερού εμφανίζεται μετά το 50’.
–1800.  Μαρτυρείται στην Παροικιά πριν το 1800.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 44χρονος γεωργός Εμμανουήλ Ν. Σταθερός, ο 46χρονος ξυλουργός Ιάκωβος Σταθερός, ο 31χρονος γεωργός Πέτρος Ν. Σταθερός και ο Σταθερός ή Μάγειρας (υπάρχει και επίθετο Μάγειρας) Κωνσταντίνος 36 ετών γεωργός.
–1869. Στις 26 Ιανουαρίου 1869 ο 25χρονος βυρσοδέψης από την Πάρο Σταθερός Νικόλαος του Π., παντρεύεται στην Ερμούπολη την 17χρονη από την Σίκινο Μαριγώ Πολίτη, του Χ.
–1874. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 30χρονος βυρσοδέψης Νικόλαος Π. Σταθερός, έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 15 Απριλίου 1874.
–1899. Το 1899 γεννιέται ο Σταθερός Νικόλαος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1900. Στις 9 Ιουλίου 1900 ο 26χρονος εργάτης από την Πάρο Ιωάννης Γρηγορόπουλος  του Γεωργίου και της Αργυρώς Σταθερού, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 20χρονη από την Σύρο Αικατερίνη Κανέλλη, του Σταύρου και της Σεβαστής Μεσίτη.
–1901. Το 1901 γεννιέται ο Σταθερός Αντώνιος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1904. Το 1904 γεννιέται ο Σταθερός Βασίλειος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1905. Το 1905 γεννιέται ο Αντώνης Σταθερός (Τζαούρης), παντρεύεται στη Νάουσα την Ελευθερία Καρποδίνη.
–1907. Το 1907 γεννιέται ο Σταθερός Δημήτριος του Ιωάννη γεωργός κάτοικος Παροικιάς.
–1932. Το 1932 γεννιέται ο Γιάννης Σταθερό του Αντωνίου και της Ελευθερίας. Παντρεύτηκε την Κωνσταντίνα Σκιαδά και απέκτησαν δύο γιούς, τον Αντώνη και τον Λουκά.
–1946. Στον εκλογικό κατάλογο της Παροικιάς του 1946 είναι εγγεγραμμένα τα αδέρφια Σταθερός Νικόλαος, Αντώνιος, Βασίλειος και Δημήτριος του Ιωάννη γεωργοί κάτοικος Παροικιάς.
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο Αντιπάρου στις 11 Ιανουαρίου 1950, υπάρχει εγγεγραμμένη η Σταθερού Μαρία, όνομα συζύγου Νικόλαος, όνομα πατρός Δ. Τριαντάφυλλος.
–1953. Στο εκλογικό κατάλογο Παροικιάς του 1953 είναι εγγεγραμμένη η Σταθερού Ναταλία όνομα συζύγου Ιωάννης, όνομα πατρός Βασίλειος Πατέλης.
–1990. Λουκάς Σταθερός, Μηχανολόγος Μηχανικός από τη Νάουσα, 1990.

Σταματελάκης: Κρητικό πατρωνυμικό επώνυμο. Στις αρχές του 1910 η οικογένεια Σταματελάκη της Πάρου μετοίκησε στην πρωτεύουσα των Κυκλάδων την Σύρο φτιάχνοντας τα περίφημα «λουκούμια Σταματελάκης». Πρόγονός της ο Ιωάννης Σταματελάκης.
–1816. Σε προικοσύμφωνο στις 22 Οκτωβρίου 1816 αναφέρεται η Ανθούλα γυνή πάλε ποτέ Ιάκωβου Βαβανού, όπου πάντρεψε το 1812 τον γιό της με την θυγατέρα του πάλε ποτέ Περούλη Ρούσσου ονόματι Αντωνία, αναφέρεται ο Σταματελάκης με χωράφι στις Καμάρες.
–1824. Πωλητήριο συμβόλαιο του 1824 συντάχθηκε από τον συμβολαιογράφο Νάουσας Ιωάννη Σταματελάκη.
–1825. Στις 19 Αυγούστου 1825 αναφέρεται ο καπετάν Γιαννάκης Σταματελάκης.
–1825. Ο Νοτάριος Νάουσας Σταματελάκης Ιωάννης αναφέρεται σε επιστολή του προς την Νοταρία της Παροικιάς ο Φιλικός παναγιώτης Δ. Δημητρακόπουλος (Παροικιάς, 23 Αυγούστου 1825), στον «καπετάν Γιαννάκη Σταματελάκη», διεκδικώντας το τμήμα του νερόμυλου του, που είχε αγοράσει από τον Αντώνη Κορτιάνο.
–1826. Σε συμβιβαστικό έγγραφο στις 4 Ιουλίου 1826 αναφέρεται ο Ιωάννης Σταματελάκης.
–1826. Νάουσα, 19 Οκτ. 1826 Ο δημόσιος νοτάριος της Χώρας Ναούσης Ιωάννης Σταματελάκης υποβεβαιοί. –εδόθη αντίγραφων.
–1826. Υπογράφων ως έφορος Τσιπίδου στις 29 Δεκεμβρίου 1826 ο Ιωάννης Σταματελάκης.
–1827. Σε εξόφληση κληρονομιάς στη Νάουσα στις 22 Μαΐου 1827 αναφέρεται ο νοτάριος Σταματελάκης Ιωάννης.
–1827. Πώληση ακινήτου υπό αριθμού 198 χιλίους οκτακοσίους είκοσι επτά (1827) Ιουλίου 27: Νάουσα της Πάρου. Την σήμερον επαρισιάσθη εις την Κοινήν Νοταρίαν της χώρας ταύτης η κάτωθεν υπογεγραμμένη Παρασκευώ γυνή Βαγγέλη Βαλσαμάκη, οπού με την γνώμην του ανδρός της και υιού της Νικολάου και λέγει ότι πως με ιδίαν της βουλήν και γνώμην δίνει και παντί ελεύθερα πουλεί εις τον Μάρκον Βλάση ένα μαγαζί αργαστήρι οπού έχει την μητρικόν της ομού με το τζάκιν του εις την ρούγα του Ευαγγελισμού πλησίον: άνωθεν τα παιδιά ποτέ Λουκά Θηβαίου και εις το πλάγι ίδια πωλήτρια, το οποίον του το δίδει διά γροσια διακόσια εξήντα: Ν260, ως καθού… εις το δημόσιον από τον ίδιον αγοραστήν, τα οποία γρόσια την τιμήν μας λέγει η άνω λεγομένη πωλήτρια ότι τα έλαβε σωστά και καλά μένοντας πλημένα και καλά ευχαριστημένα, και από την σήμερον το αποξενώνεται και το απαραιτεί εις την εξουσίαν και κυριότητα του αγοραστή να το κάνει ως θέλει και βούλεται ως ίδιον του απόκτημα και ως συγχήσει την παρόν πουλησίαν να ζημιούται εις την ευρισκομένην εξουσίαν γρόσια εκατόν τριάντα, πληρώνοντας τα πάντα και πάλιν η παρών να έχη το κύρος και την ισχύν εις αιώνα τον άπαντα. Και εις πίστωσιν υπογράφεται παρ’ αυτής διά … και παρά των αξιοπίστων μαρτύρων εις ασφάλειαν. Παρασκευώ γυνή Βαγγέλη Βαλσάμου, διά χειρός εμού του υιού της Νικολάου βεβαιοί τα άνωθεν. Βαγγέλης Βαλσάμου Βεβαιώνει τα άνωθεν, δια χειρός εμού Δημητρίου Καράντζα, όστις και μαρτυρώ. Ο δημόσιος νοτάριος της χώρας ταύτης Ιωάννης Σταματελάκης βεβαιώ.
–1830. Εν Ναουση της Πάρου τη 29 Σεπτεμβρίου 1830 αναφέρεται ο Σταματελάκης Ιωάννης, Νοτάριος Νάουσας.
–1831. Ο δημόσιος μνήμων της κωμοπόλεως, Εν Ναούση της Πάρου τη 5 Αυγούστου 1831 Ιωάννης Σταματελάκης.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο κοινός νοτάριος Νάουσας Ιωάννης Σταματελάκης.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 28χρονος κτηματίας Νικόλαος Ι. Σταματελάκης, ο 64χρονος κτηματίας Ιωάννης Σταματελάκης, ο 26χρονος ναυτικός Εμμανουήλ Ιω. Σταματελάκης.
–1876. Στα  1876 έμπορος Παροικιάς μαρτυρείται ο Παναγιώτης Σταματελάκης.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Σταματελάκης Ιωάννης του Γεωργίου, 40 ετών, υποδηματοποιός από τη Νάουσα, κάτοικος Βλαχίας (Μολδαβία), ο Σταματελάκης Ελευθέριος του Γεωργίου, ετών 39, Ράπτης από τη Νάουσα, κάτοικος Βλαχίας (Μολδαβίας) και ο Σταματελάκης Ιωάννης του Γεωργίου, 40 ετών, παπουτσής, κάτοικος Βλαχίας.
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Σταματελάκης Ιωάννης του Γεωργίου, 42 ετών, υποδηματοποιός από τη Νάουσα, κάτοικος Βλαχίας (Μολδαβία) και ο Σταματελάκης Ελευθέριος του Γεωργίου, ετών 41, Ράπτης από τη Νάουσα, κάτοικος Βλαχίας (Μολδαβίας).

Σταματελόπουλος:
–1820. Λογαριασμός των Απεσταλμένων της Κωνσταντινούπολης το 1821 έτος, υπόμεν το μέρος της κοινοτήτος Πάρου ο Μιχαήλ Τσιγώνιας, από δε το μέρος του ποτέ Πέτρου Μάτσα Μαυρογένους, ενοικιάζου των Σουλτανικών προσόδων και πολιτικών δικαιωμάτων της Νήσου μας, ως το συμφωνητικόν, αυτού του Ενοικιου του και Κοινότητος Γεγραμμένον τη 3: Δεκεμβρίου 1820 και καταχωρημένον εις τον Κώδηκα της κοινότητος, τον Ιωάννη Κορτιάνον, οίτινες απεσταλμένοι Τσιγώνιας και Κορτιάνος εξάλθησαν εξή να αγοράσουν αυτάς τας προσόδους, ετεί λογαριασμόν του ρηθατος; Ενοικιαζου.
Ομολογία Νικολάου Σταματελόπουλου Κεφάλαιον γρ. 2000.
–1829. Καταγραφή των κοινών χρεών της Νήσου Πάρου εγείνον εις Κωνσταντινούπολιν εις εκφόρους αποστολάς κατά το τελευτάτον _ καταχωρημένον εις τον κοινόν Κώδημα καθού είς του τελευταίου χρόνου απεσταλμένων. Μ. Τσιγώνια, και Ιω. Κορτιάνου λογαριασμούς, τα οποία μένουν ενεξόφλητα τα κεφάλαια ομολογιών οι δε τόκοι αυτών είναι πληρωμένοι μέχρι του χιλιοστού οκτακοσιοστού έτους.
Ομολογία Νικολάου Σταματελοπούλου γρ. 2480.

Στάμενος ή Στάμενας: Το επώνυμο της Μάρπησσας πιθανός να προέρχεται από το όνομα Στάμος > Στάμαινα, η γυναίκα του Στάμου > Στάμαινας.
–1652. Ο ιερέας Μιχαήλ Στάμενας αναφέρεται σε έγγραφο Καστελλίου Παροικιάς στις 11 Απριλίου 1652 μέλος του Αδελφάτου του Παναγίου Τάφου στον Κέφαλο (Ινστρουμέντο της Πάρω) «+Μιχαήλ ιερεύς του Σρατή και Αθανασίου, υιός Στρατής.
–1699. Ο ιερέας Μιχαήλ Στάμενας συντάσει και υπογράφει ρετζιβούτα (απόδειξη) Καστελλίου Κεφάλου το 1699.
–1714. Στα 1714 με δαπάνες του ιερέα Ευστράτιου Σταματελάκη τοιχογραφήθηκε η αψίδα του ιερού του ναού του Αγίου Ευσταθίου στον Τζιπίδο, κατά την σωζομένη εκεί επιγραφή.
–1715. Στον Τζιπίδο στις 22 Απριλίου 1715 ο ιερέας Στάμενας Ευστράτιος συντάσσει πωλητήριο σπιτιού.
–1719. Σε πωλητήριο Τζιπίδου 24 Μαΐου 1719, κατά το οποίο ο Ιωάννης Άσος πολέι «ένα σπιτότοπο που έχει εις το Πηγάδι του Τζιπίδου σύμπλιον του χωραφιού του πρωτονοτάριου Στάμενα και μαστρο-Στρατή Άσου και παπά-Θεοδώρου Μεχλέχα.
–1720. Ιερέας και πρωτονοτάριος Ευστράριος Στάμενας σε έγγραφα του οσίου Αντωνίου στις 5 Ιουνίου 1720.
–1722. Στον Τζιπίδο στις 24 Ιουλίου 1722 ο ιερέας Στάμενας Ευστράτιος συντάσσει πωλητήριο.
–1724. Συντάκτης της διαθήκης του παπά Μελέτιου Σιδεράκη στις 26 Ιουνίου 1724 ο Ευστράτιος ιερέας Στάμενας πρωτονοτάριος.
–1725. Στον Τζιπίδο στις 23 Φεβρουαρίου 1725 ο ιερέας Στάμενας Ευστράτιος συντάσσει έγγραφο αφιέρωσης στην Ξεχωριανή χωραφιού από τον Φραντζέσκο Σιδεράκη.
–1725. Στον Τζιπίδο στις 10 Μαΐου 1725 ο ιερέας Στάμενας Ευστράτιος συντάσσει έγγραφο ανταλλαγής χωραφιών μεταξύ μοναχού Νεκτάριου, της μονής Προδρόμου (Τζιπίδου) και ιερέα Ησαΐα Παπαδόπουλου.
–1726. Ο ιερέας Μιχαήλ Στάμενας συντάσει και υπογράφει πωλητήριο Τζιπίδου, Καστέλλι Κεφάλου στις 19 Μαΐου 1726.
–1728. Στις 3 Νοεμβρίου 1728 ο ιερέας Στάμενας Ευστράτιος συντάσσει στον Τζιπίδο έγγραφο αφιέρωσης ακινήτων στη μονή Αγίας Κυριακής Λευκών.
–1738. Μαρτυρία υπερασπίσεως συμπατριώτη τους ιερέα Φραγκίσκου Νταβερόνα προς τον καπουδάν πασά (για αντίδραση στην συγκέντρωση της φορολογίας), κατά τη Γενική Συνέλευση από τα κοινά της Πάρου, της 16 Ιουλίου 1738, υπογράφει ο πρωτονοτάριος Τζιπίδου Στάμενας.
–1740. Στον Τζιπίδο στις 6 Οκτωβρίου 1740 ο ιερέας Στάμενας Ευστράτιος υπογράφει πωλητήριο Τζιπίδου.
–1741. Για την εκλογή απεσταλμένων στην Κωνσταντινούπολη από τα κοινά της Παροικιάς στη Γενική συνέλευση το 1741 αναφέρεται ο πρωτονοτάριος Κεφάλου Στάμενας.
–1743. Εκλογή κατά τη Γενική Συνέλευση «επιτρόπου και προβλέπτη» απεσταλμένου από τα κοινά της Πάρου, στις 20 Φεβρουαρίου 1743 αναφέρεται ο πρωτονοτάριος Στάμενας.
–1746. Σε έγγραφο Τζιπίδου στις 9 Μαρτίου 1746 ο παπα-Αντώνιος Στάμενας υπογράφει ανταλλαγή χωραφιών.
–1747. Ο πρωτοπαπάς Στάμενας συντάσει και υπογράφει πρακτικό εκλογής ως απεσταλμένος στην Κωνσταντινούπολη του ιερέα Φραγκίσκου Ραγκούση από το Κοινό της Παροικιάς στις 26 Οκτωβρίου 1747.
–1750. Στο «Αβαντάριο» της ξεχωριανής στις 29 Μαρτίου 1750 αναφέρεται ο ιερέας πρωτονοτάριος Κεφάλου Στάμενας Μιχαήλ.
–1751. Στον Τζιπίδο στις 28 Δεκεμβρίου 1751 ο ιερέας Στάμενας Ευστράτιος συντάσσει τη διαθήκη της ανιψιάς του Τζαννέταινας Παπαδοπούλου Σταύρου, ιερέας, το γένος Τριανταφύλλου.
–1752. Σε έγγραφο Ξεχωριανής στις 29 Μαρτίου 1750 αναφέρεται ο παπα-Αντώνιος Στάμενας.
–1752. Στις 15 Αυγούστου 1752 ο πρωτοπαπάς και πρωτονοτάριος Μιχαήλ Στάμενας κατείχε το οφίκιο.
–1752. Στις 21 Σεπτεμβρίου 1752 ο ιερέας Μιχαήλ Στάμενας συντάσει και υπογράφει στον Τζιπίδο το προικοχάρτι του Δημητρίου Σιδεράκη.
–1752. Κατερίνα πρεσβυτέρα ιερέως Ευστρατίου Στάμενα (1752).
–1757. Ο ιερομόναχος Σεραφείμ Στάμενας συντάσει και υπογράφει πωλητήριο Τζιπίδου στις 24 Αυγούστου 1757.
–1761. Σε διαθήκη του Κωνσταντάκη Μαραμανία στις 29 Δεκ 1761 αναφέρεται ο πρωτονοτάριος Κεφάλου, ιερεύς Μιχαήλ Στάμενας.
–1763. Στις 6 Μαρτίου 1763 υπογράφει το πληρεξούσιο της Κυριακής Π. Τριανταφύλλου ο ιερέας πρωτονοτάριος Κεφάλου Μιχαήλ Στάμενας.
–1796. Ο εφημέριος Μαρμάρων Ευστράτιος Στάμενας και ο ηγούμενος της μονής του Αγίου Αντωνίου Άνθιμος Σκορδίλης, αναφέρονται σε έγγραφα του οσίου Αντωνίου στις 22 Ιανουαρίου 1796 να ανταλάσσουν χωράφια «εξω εις την Γλυφάδα κληρονομιάν από τον πεθερόν του σύμπλιος ο σιόρ Μπαζαίος και Μανόλης Άγουρος. Μάρτυς ο Δημήτριος Μπαζαίος και ο Δημήτριος Άγουρος».
–1811. Επιγραφή στο δάπεδο του δίκλιτου ναού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και Αγίας Άννας αναφέρει τον ιερέα Ευστράτιο Στάμενα στις 14 Μαΐου 1811.
–1815. Ευστράτιος Στάμενος 1815, Ιερομόναχος στην Μονή του Αγ. Αντωνίου. Παριανός Μητροπολίτης Παροναξίας κ. Αμβρόσιος Στάμενας.
–1819. Στις 15 Ιανουαρίου 1819 πεθαίνει ο εφημέριος Τσιπίδου Στρατής Στάμενας. «1819 Ιανουαρίου 15 αποκοιμήθη / η κόρη μου η παπαδιά Μαρία πρεσβυτέρα παπά Κωνσταντή Γεμελιάρη και ο θεός αναπαύση / αυτήν μετά τους δικαίους: παπά Στρατής Στάμενας».
–1819. Το 1819 αναφέρεται η Στάμενα Μαρία πρεσβυτέρα του ιερέα Κωνσταντίνου Γεμελιάρη.
–1830. Στις 8 Φεβρουαρίου 1830 αναφέρεται στον κατάλογο του μητροπολίτη Παροναξίας ο Πρωτονοτάριος Στάμενας Μακάριος.
–1831. Ιερομόναχος Κοιμήσεως Θεοτόκου (Αγία Μονή) το 1831 ο Ιερόθεος Στάμενας.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Νικόλαος, Ευστράτιος και ο Αντώνης Στάμενας από το χωρίων Κεφάλου.
–1844. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μαρμάρων το 1844 είναι εγγεγραμμένος ο 38χρονος εργάτης Στάμενας Αντώνιος.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Δραγουλά του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 26χρονος εργάτης Ιωάννης Ευστρ. Στάμενας.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μάρπησσας το 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 58χρονος κτηματίας Αγγελέτος Στάμενας και ο 48χρονος γεωργός Ευστράτιος Στάμενας.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Στάμενας Γεώργιος του Νικολάου 48 ετών παπουτσής. Όπως και ο Στάμενας Ιωάννης του Αγγελέτου 40 ετών μεταπράτης.
–1922. Γεννιέται το 1922 ο Μητροπολίτης Παροναξίας Νικόλαος Στάμενας (Αμβρόσιος). Απεβίωσε σε ηλικία 86 ετών το 2008.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Στάμενας του Αντωνίου κάτοικος κοιν. Μάρπησσας. Απεβίωσε το 1997.
–1957. Γεώργιος Αντ. Στάμενας, εφημέριος Μάρπησσας από το 1957.

Σταυράκης: Πατρωνυμικό με καταγωγή από τα Χανιά Κρήτης.

Σταυριανός: Πατρωνυμικό επώνυμο. Σήμερα γνωστό στην Σίφνο.
–1658. Εφημέριος Αντιπάρου ο σακελλάριος Σταυριανός υπογράφει χρεωστική ομολογία των ιερέων της Αντιπάρου στις 2 Ιουνίου 1658.
–1818. Κατάλογος νέον κτηματιών στην Παροικιά 22 Μαΐου 1818 "Πατούμενο σύμπλιος Νικολάου Σταυριανού.
–1876. Στις 18 Νοεμβρίου 1876 ο παριανή Γεώργιος Καβαλιέρος 60 ετών και η γυναίκα του Αφροδίτη Σταυριανού κάτοικοι Σύρου δηλώνουν τον θάνατο της κόρης τους Σταυρούλας 1 ετών κάτοικο Ερμούπολης. Ασθένεια: πνευμονία.

Σταυρίς: 18ος αιώνας Γεωργίου Σταυρί, πάντων των χτιτόρων και αδελφών και ενοριτών της αγίας μονής Μεταμόρφωσης του Σωτήρος στην Μάρπησσα.

Σταυροπούλου: Επιγραφή στο Ναό των Αγ. Αποστόλων στις Καμάρες αναφέρει «Δέησης Βούλας Σταυροπούλου εις μνήμην του συζύγου μου Νικολάου.

Σταφυλαράκης: Επώνυμο παρωνύμιο.
–Ιερομόναχος του 18ου αιώνα ο Σεραφείμ Σταφυλαράκης υπογράφει έγγραφο.

Στέλας: Βλέπε Στέλλας

Στέλλας ή Στέλας: Κρητοβενέτικη οικογένεια. Stella=Αστέρι. Το οικόσημο της οικογένειας Στέλλα είναι ομιλούντο ή φανερό και απεικονίζει τα αστέρια λατινικά Stella. Η προγενέστερη καταγωγή της δυτικής πολύκλαδης οικογένειας Stella είναι από το Βένετο, Λομβαρδία αλλά και στο Λάτζιο και το Πιεμόντε.
Σύμφωνα με μαρτυρία του Βασίλη Τριαντάφυλλου από το Άσπρο Χωριό, η οικογένεια Στέλλα από την οποία κατάγεται ο παριανός αγωνιστής Νικόλαος Στέλλας, αρχικά λέγονταν Λουκάκης και στην συνέχεια κράτησαν το επίθετο / πατριδωνύμιο από το χωριό Στέλλια της Κρήτης. Αυτή η μαρτυρία μοιάζει να ευσταθεί μιας και το χωριό Στέλλια ήταν το προπύργιο των αρχοντικών οικογενειών Στέλλα της Βενετίας που όπως προαναφέραμε σημαίνει αστέρι. Το Λουκάκης Λουκία, Λουκής και όλα τα παράγωγα είναι από το λατινικό Luca, Lucia που σημαίνει φωτεινό κάτι που συμβολίζει τα άστρα.
–1642. Σε έγγραφο του Αγίου Αντωνίου Κεφάλου στις 6 Φεβρουαρίου 1642 αναφέρει. «προσήλωσις κτημάτων εκ μέρους της Μαρίας, το γένος Σκορδίλη και συζύγου του Μανώλη Μακαρίτη και υιού αυτής Γεωργίου Αρχολέου και καθοσίωσις του Ναού του οσίου Αντωνίου εις Μοναστήριον διαπιστευθέν εις τον αδελφόν αυτής τον και καθηγούμενον παπά Άνθιμον Σκορδίλην». Το έγγραφο υποιγράφουν: ο Μητροπολήτης Παροναξίας Νικόδημος, ο ηγούμενος Άνθιμος Σκορδίλης, οι ιερομόναχοι Μακάριος Καλογεράς και Δαμασκηνός Ντόριας, ο ιεροδιάκονος Χρύσανθος Στέλλας, οι μοναχοί Ιωακείμ του Λαρέντζου και Νικόδημος Γεωργίου Σιφναίος.
–1665. Κληροδότημα αμπελιού παρά του Ζώρζη Στέλλα εις τον ιερομόναχο Χρύσανθο στις 21 Ιανουαρίου 1665.
–1692. Ο Χρύσανθος Στέλλας διετέλεσε ηγούμενος της Μονής Λογγοβάρδας το 1692.
–1696. Το 1696 Χρύσανθος Στέλλας διετέλεσε ηγούμενος της μονής του Αγίου Αντωνίου Κεφάλου.
–1703 Επι της ηγουμενίας του Χρύσανθου Στέλλα στη μονή του Αγίου Αντωνίου δηλαδή από το 1696 εώς το 1703, η μονή είδε ημέρες λαμπρές.
–1753. Στις 16 Οκτωβρίου 1753 ο οικονόμος Μάρκος Νταμίας υπογράφει έγγραφο μεταλλαγής κτημάτων μεταξύ Δεμένεγου Στέλλα και ηγούμενου Ανβροσίου Πολίτη, του Άγιου Μηνά.
–1820. Σε έγγραφο του χωριού Κεφάλου (Μάρμαρα) προς τον υπουργό της θρησκείας σχετικά με τον Άγιο Αντώνιο «Ελάβομεν την διαταγήν του Ιερού Υπουργείου της θρησκείας διορίζουσαν τον Κύριον Στέφανον Μαυρογένην προστάτην του μεγάλου Αντωνίου και τον κύριον Αθανάσιον Ιεροκήρυκα, ηγούμενον τούτου διά να συνάγουσιν όλα τα εισοδήματα και να υποσυρθή εις τα ίδια ο σκευοφύλαξ των χωριών Κεφάλου όστις πρότερον εδιωρίσθη ηγούμενος τούτου παρά του αυτού Ιερού υπουργείου βλέπομεν ότι το υπουργείον της θρησκείας ενασχολούμενον εις αναγκαιοτέρας υποθέσεις δεν δύναται να εξετάση ακριβώς την αλήθειαν. Η Κυρία Μαδώ του Μαυρογένη διά αναφοράς της ηπάτησε το υπουργείον τούτο λέγουσα ότι είναι κτήμα πατρικόν της εις τα συγκίλια τούτου με το από ΄κτήμα πατρικόν της είς της κοινότητος τούτο το μοναστήριον πρό χρόνων το εκαταξουσίαζεν δυναστικώς η Δόμνα του Μαυρογένους, ως εκ τούτου εφαντάζετο η απόγονος της ότι είναι κτήμα πατρικόν των ημείς λοιπόν, σεβασμιώτατε, δεν ημπορούμεν να αποχωρίσωμεν το δίκαιον της κοινότητος αλλά θέλουμεν να δικαιολογηθούμεν προς το Ιερόν τούτο υπουργείον καθώς και ο ίδιος παραστάτης μας θέλει σας πληροφορήσει όλην την αλήθειαν δια να μην απατάται και διατάττει τοιαύτας επιταγάς παρακαλούμεν λοιπόν να μη νομίσητε τούτο μας το φέρσιμον απείθειαν προς την σεβαστήν διοίκησιν μένομεν με όλον το σέβας. Τη 20 Οκτωβρίου 1823 των χωρίων Κεφάλου. Υπογράφει ο κάτοικος Μαρμάρων Στέλλας Νικηφόρος, ο Στέλλας Ιωάννης, ο Στέλλας Δημήτρης κ.α. (Τ.Σ. ΠΑΡΟΣ ΜΑΡΜΑΡΑ 1820) (Γ.Α.Κ.).
–1831. Προικοσύμφωνο στα Μάρμαρα, 24 Φεβρ. 1831: « το χωράφι εις τον Άγιων Βασίλειων πλησίον Χρύσης Στέλλας.
–1831. Στις 21 Οκτωβρίου 1831, σωτήρια επιστολή των κατοίκων της Πάρου προς τον επίτροπο Αιγαίου Πελάγους, για τα δεινά των κρητών νέοαποίκων εναντίων των ντόπιων. Υπογράφει… ο Δημήτρης, ο Νικηφόρος και ο Ιωάννης Στέλλας από τα χωριά του Κεφάλου.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο Μαρμάρων του 1844 είναι εγγεγραμμένος ο Στέλλας Δ. Γουλιέλμος 32 ετών γεωργός, ο Στέλλας Ι. Αντώνιος 25 ετών γεωργός, ο Στέλλας Θεόδωρος 27ετών γεωργός, ο Στέλλας Χρ. Γεωργιος 28ετών εργάτης, ο Στέλλας Δ. Πέτρος 26ετών γεωργός, ο Στέλλας Ι. Πέτρος 28ετών γεωργός, ο Στέλλας Χρ. Ιωάννης 65ετών γεωργός, ο Στέλλας Δημήτρης 66ετών γεωργός και ο Στέλλας Χρ. Νικόλαος 36ετών γεωργός.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Δραγουλά του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 35χρονος γεωργός Νικόλαος Δ. Στέλλας.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Παροικιάς (συμπεριλαμβάνεται και η Αντίπαρος) είναι εγγεγραμμένος ο 42χρονος γεωργός Σπύρος Στέλας.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 57χρονος γεωργός Δεμένεγος Στέλλας, ο 53χρονος οιμήν Εμμανουήλ Α. Στέλλας και ο 25χρονος γεωργός Φιλόθεος Μ. Στέλλας.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Μαρμάρων του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 39χρονος γεωργός Νικόλαος Χρ. Στέλλας, ο 35χρονος γεωργός Γουλιέλμος Δ. Στέλλας, ο 28χρονος γεωργός Αντώνιος Ι. Στέλλας, ο 30χρονος γεωργός Θεόδωρος Στέλλας, ο 30χρονος εργάτης Γεώργιος Χρ. Στέλλας, ο 29χρονος γεωργός Πέτρος Δ. Στέλλας, ο 33χρονος εργάτης Πέτρος Ι. Στέλλας και ο 25χρονος εργάτης Κωνσταντίνος Ι. Στέλλας.
–1850. Το 1850 μαρτυρείται στις Λεύκες ο Μανώλης Λουκάκης από το Καστέλι ο οποίος άλλαξε το επώνυμό του σε Στέλλας.
–1870. Το 1870 η Παρασκευή Στέλλα του πατρός Εμμανουήλ 45 ετών χήρα, υπηρέτρια από την Πάρο, αναφέρεται σε απογραφή της Πόλης Ερμούπολης.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του Δήμου Υρίας του 1875, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Στέλ(λ)ας Αντώνιος του Εμμανουήλ, ετών 38, αγρότης.
–1875. Σε εκλογικό κατάλογο του 1875, του Δήμου Μάρπησσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Στέλλας Ιάκωβος του Νικολάου 36 ετών γεωργός.
–1876. Το 1876 γεννιέται η Στέλλα Ειρήνη, όνομα συζύγου Θεόδωρος Παντελαίος, όνομα πατρός Βασίλειος που είναι εγγεγραμμένη στον εκλογικό κατάλογο Αγγεριάς του 1954.
–1878. Στις 4 Δεκεμβρίου 1878 ο παριανός Στέλλας Ιάκωβος 35 ετών υδροφόρος κάτοικος Σύρου δηλώνει τον θάνατο της πεθεράς του Ανουσάκη Ι. Καλή κάτοικο Ερμούπολης, πατρίς θανόντος Πάρος. Ασθένεια: Γήρας.
–1884. Στις 9 Απριλίου 1884 ο 22χρονος εργάτης από την Πάρο Αναστάσιος Στέλας [Στέλλας], του Ιωάννη και της Φλωρέντζας, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 21χρονη από την Θήρα Ελένη Φωστέρη, του Μαρίνου και της Σμαράγδας.
–1885. Στις 23 Ιουνίου 1885 ο 25χρονος εργάτης από την Πάρο Νικόλαος Στέλλας, του Ιωάννη και της Φλουρούς [Φλωρέντζας] κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 18χρονη από την Μύκονο Ευαγγελία Σαμπακούρη, του Νικολάου και της Μαρίας.
–1894. Στις 21 Αυγούστου 1894 ο 26χρονος υαλοποιός από την Πάρο Αντώνιος Στέλλας του Ιωάννη και της Φλώρας Κεφάλα, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 22χρονη από την Ίο Μαριγώ Πιάγκου, του Γεωργίου και της Λεμονιάς Φρονίστα.
–1897. Στις 15 Ιουνίου 1897 ο παριανός Στέλλας Αναστάσιος 40 ετών [πατήρ] εργάτης κάτοικος Σύρου  και η γυναίκα του Φουστέρη Μ. Ελένη δηλώνουν τον θάνατο της κόρης τους Μαργαρώ 8 ετών κάτοικο Ερμούπολης. Ασθένεια: Μηνιγγίτις φυματίωδης.
–1898. Πίναξ του Συνδέσμου των εν Λαυρίω, Αθήναις περιχώροις και Πειραιει ΠΑΡΙΩΝ, εμφαίνων ονοματεπώνυμων μελών της Περιόδου 1ης Ιουνίου 1898 Στέλλας Δημήτριος και ο Στέλλας Α. Νικόλαος.
–1898. Το 1898 γεννιέται ο Στέλλας Μιχαήλ του Δημητρίου γλύπτης κάτοικος Παροικιάς.
–1902. Στις 9 ιουνίου 1902 ο 28χρονος θερμαστής από την Πάρο Εμμανουήλ Στέλλας του Ιωάννη και της Φλουρούς Κεφάλα, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 25χρονη από την Σίφνο Μαργαρώ Φασόλη, του Αντωνίου και της Αθηνάς Χρυσίνη.
–1906. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός [Παροικιάς] 48 ετών εργάτης Εμμανουήλ Δημ. Στέλλας έγγαμος όπως και ο γιός του Δημήτριος Εμμ. Στέλλας εργάτης, άγαμος 28 ετών. Έδωσαν όρκο στις 28 Ιανουαρίου 1906.
–1908. Στις 2 Νοεμβρίου 1908 ο 25χρονος εργατικός από την Πάρο Νικόλαος Περιπάνος του Δημητρίου και της Μανταλένας Στέλλα παντρεύεται στην Ερμούπολη την 24χρονη από την Μύκονο Βιόλα Αγγελετάκη, του Αθανάσιου και της Μαριγώς.
–1914. Στις 21 Απριλίου 1914 ο 28χρονος ναυτικός από την Πάρο Δημήτριος Αργυρόπουλος του Κωνσταντίνου [παντοπώλης] και της Μαρίνας Μουρλά [κάτοικοι Πάρου] παντρεύεται στην Ερμούπολη την 27χρονη από την Πάρο Μαρία Περιπάνου, του Δημητρίου, και της Μανδαλενας Στέλλα [κάτοικοι Πάρου και Σύρου].
–1915. Το 1915 γεννιέται ο Στέλλας Αντώνιος του Εμμανουήλ αμμοκονιαστή κάτοικος κοιν. Αρχιλόχου. Το 1949 εγγράφετε σε άλλη Κοινότητα.
–1916. Στις 18 Σεπτεμβρίου 1916 ο 28χρονος θερμαστής από την Πάρο Ιωάννης Στέλλας του Εμμανουήλ και της Μαρίας Πυλόστομου [κάτοικοι Σύρου] παντρεύεται στην Ερμούπολη την 25χρονη από την Σύρο Ευαγγελία Λίρα, του Αριστείδη, και της Μαρίας Τίγκα.
–1918. Στις 28 Ιανουαρίου 1918 ο 25χρονος θερμαστής από την Πάρο Γεώργιος Στέλλας του Εμμανουήλ [κάτοικος Πειραιά] και της Μαρίας Πυλόστομου [κάτοικος Πάρου] παντρεύεται στην Ερμούπολη την 19χρονη από την Ίο Μαρία Χάρου, του Κυριάκου, και της Χρυσής.
–1922. Το 1922 γεννιέται ο κάτοικος της Κοινότητας Μάρπησσας Στέλλας Παναγιώτης του Αντωνίου.
–1924. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 26χρονος εργατικός Κωνσταντίνος Εμμ. Στέλλας άγαμος. Έδωσε όρκο στις 9 Ιουλίου 1924.
–1925. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 35χρονος θερμαστής Ιωάννης Εμμ. Στέλλας έγγαμος. Έδωσε όρκο στις 21 Οκτωβρίου 1925.
–1926. Το 1926 γεννιέται ο Στέλλας Ηλίας του Ιάκωβου εργάτης κάτοικος κοιν. Λευκών.
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Στέλλας Γεώργιος του Κωνσταντίνου γεωργός, κάτοικος κοιν. Αρχιλόχου.
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Στέλλας Εμμανουήλ του Πέτρου γεωργός, κάτοικος κοιν. Αρχιλόχου.
–1927. Το 1927 γεννιέται ο Στέλλας Εμμανουήλ του Μιχαήλ δημ. υπάλληλος κάτοικος Παροικιάς.
–1928. Το 1928 γεννιέται ο Στέλλας Χρήστος του Εμμανουήλ γεωργός, κάτοικος κοιν. Αρχιλόχου.
–1929. Το 1929 γεννιέται ο Στέλλας Νικόλαος του Αντωνίου.
–1930. Το 1930 γεννιέται ο Στέλλας Δημήτριος του Μιχαήλ κάτοικος της Κοιν. Παροικιάς.
–1933. Στα δημοτολόγια Ερμούπολης είναι εγγεγραμμένος ο παριανός 35χρονος ναυτικός Κωνσταντίνος Εμμ. Στέλλας. Έδωσε όρκο στις 30 Μαΐου 1933.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Μάρπησσας στις 30 Απριλίου 1946 υπάρχει εγγεγραμμένος ο Στέλλας Βονιφάτιος του Αντωνίου, 66 ετών εργάτης, ο Στέλλας Στυλιανός του Αντωνίου 27 ετών εργάτης, ο Στέλλας Ανδρέας του Αντωνίου 31 ετών εργάτης και ο Στέλλας Αντώνιος του Ιωάννη 67 ετών εργάτης.

Στέσουλας: Καταγωγή από την Σμύρνη.
–1821. Οι υπογεγραμμένοι στρατιώτες υπόσχονται να ακολουθήσουν τον Φιλικό Παναγιώτη Δ. Δημητρακόπουλο και να απέλθωσιν εις Πελοπόννησο για να ενωθούν υπό τις οδηγίες του εκ λαμπρότατου Πρίγκηπος Δημήτριο Υψηλάντη ελληνικών στρατευμάτων. Εις βεβαίωση υπογράφονται Νάουσα Πάρου τη 20 Αυγούστου 1821, Μάρκος Στέσουλας και Γιαννακός Στέσουλας Σμυρναίος.

Στεφάνου: Ισως με καταγωγή από τη Σύρο.
–1884. Στις 28 Αυγούστου 1884 ο 28χρονος σανδαλοποιός από την Πάρο Νικόλαος Στεφάνου, του Μιχαήλ και της Αικατερίνης, κάτοικος Σύρου παντρεύεται στην Ερμούπολη την 21χρονη από την Πάρο Ανέζα Μελανίτη, του Κωνσταντίνου και της Ευδοκίας.

Στόϊκος:
–1822. Στο δημοτολόγιο του Δήμου Νάουσας (συμπεριλαμβάνεται και ο Κώστος) το 1822, υπάρχει εγγεγραμμένος ο Στόϊκος Ιωάννης.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (συμπεριλαμβάνεται και ο Κώστος), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 38χρονος ναυτικός Στόϊκος Ιωάννης.
 
Στρατάκης: Πατρωνυμικό επώνυμο με υποκοριστικό.
–1672. Σε αίτημα των παριανών προς τον προϊστάμενο της γαλλικής επαρχίας Πατέρα της Καθολικής Εκκλησίας  Jacques Dinet για να ζητήσουν πατέρες της καθολικής εκκλησίας να έρθουν στην Πάρο. «Ταπεινοπρεπώς παρακαλούμεν την πανοσιώτη σας, ωσάν προηγούμενος οικουμενικός και πατριάρχης της αγίας και υπέρ ενδόξου συντροφιάς υου ιησού να συγκλύνη εις το να μας έλθουν ωδε εις τον τόπον μας πατέρες δια να κατοικήσουν εδώ έως εις τα άλλα νησιά δια να ημπορέσωμεν και ημείς να λάβωμεν εκείνη την βοήθειαν και ωφέλειαν της ψυχής μας μαζί κα την επιστήμην δια τους μεταγενέστερους μας, επειδή ξεύρωμεν καλότατα ότι πως η πανοσιώτησας και η τρισκία της όλα ο σκοπός και ο πόθος άλλο δεν είναι εις όλα τα πάντα μόνον να γυρέψετε την μεγαλύτερην δόξα του Θεού και της σωτηρίας των ψυχών εις κάθε τόπον όπου ευρίσκονται…»
Πάρος: εν έτι σωτήριω 1672 εν μήνι μαίω (29) εις το παλαιόν: + Ταπεινός Μητροπολίτης Παροναξίας Μελέτιος.
Το πιο πάνω αίτημα υπογράφουν χριστιανοί, καθολικοί και ορθόδοξοι, κατοίκων της Νάουσας μεταξύ άλλων και ο Χρούσης Στρατάκης. 

Στριανός: Είναι κρητοβενέτικης καταγωγής. Σύμφωνα με της ερευνήτρια Χρυσ. Τσικριτσή-Κατσιανάκη το όνομα από το βενετικό Istriano σε Στριάνος-Στριανός. Τα αρχικά γράμματα a, e, i,  αποβάλλονται όπως και στη βενέτικη διάλεκτο, που γενικά αποστρέφεται τα άτονα αρχικά.
–1528. Ο Ιωάννης Στριανός από τις Λεύκες αναφέρεται  στις 2 Οκτωβρίου 1528.
–1652. Στις 11 Απριλίου 1652 αναφέρεται ο ιε΄ρεας Κωνσταντίνος Στριανός, μέλος της αδερφότητας του Παναγίου Τάφου στην Παροικιά. Η γυνή Αννέζα, υιός Πέτρος.
–1734. Ο ιδιοκτησία του ιερέως, σκευοφύλακος Ντε Φεράρη. Στο προικοσύμφωνο Παροικιάς 8 Ιουλίου 1734 ο εν λόγω ιερεύς προικίζει την κόρη του Μαρούσα, προκειμένου να λάβει συζυγον τον Χρουσάκη Κωνστ. Στριανό, και «δίνει αρχής την εκκλησίαν του τον Ντιμιον Πρόδρομον εις το Κάστρο (είναι η εκκλησία στο κάστρο της Παροικιάς, από τις παλαιότατες. Βρίσκεται δίπλα στην εκκλησία του Αγίου Στυλιανού και απέναντι από την εκκλησία της Αγίας Αικατερίνης που εφάπτεται του βενετσιάνικου πύργου), έχει την αγορά του καθώς ευρίσκεται με την καμπάνα και τις αγίες εικόνες..».
–1738. Μαρτυρία υπερασπίσεως συμπατριώτη τους ιερέα Φραγκίσκου Νταβερόνα προς τον καπουδάν πασά (για αντίδραση στην συγκέντρωση της φορολογίας), κατά τη Γενική Συνέλευση από τα κοινά της Πάρου, της 16 Ιουλίου 1738, υπογράφει ο παπά Χούσης Στριανός.
–1741. Κατά τη Γενική Συνέλευση, της 18 Νοεμβρίου 1741, οι προεστοί και κοινοτικοί εκπρόσωποι της Παροικιάς Πάρου, αποφάσισαν να συλλάβουν, να φυλακίσουν και τέλος να εκτοπίσουν από το νησί τους τον συντοπίτη τους Ιωάννης Βασιλάκης, λόγω του σκανδαλώδους τρόπου της ζωής του και άλλων ανάρμοστων πράξεων. Υπογράφει ο παπά Χούσης Στριανός
–1743. Εκλογή κατά τη Γενική Συνέλευση «επιτρόπου και προβλέπτη» απεσταλμένου από τα κοινά της Πάρου, στις 20 Φεβρουαρίου 1743 αναφέρεται ο παπά Χούσης Στριανός.

Συρίγος ή Σιρίγος ή Συρίος: Είναι από τις παλαιότερες βενετικές οικογένειες στο Αιγαίο. Πρώτη αναφορά γίνεται στην Σαντορίνη. Ο ιστορικός κ. Νίκος Αλιπράντης λέει ότι Τσιρίγος και Συρίγος είναι κοινό επίθετο και είναι πατριδωνυμικό (από το Τσιρίγο σημ. Κύθηρα) το οικόσημο των Συρίγων όμως δεν μαρτυράει κάτι τέτοιο. Εμείς πιστεύουμε ότι είναι δυο διαφορετικά επώνυμα. Σε κάποια έγγραφα απαντάται το επώνυμο Συρίος, πιθανότατα να είναι παραφθορά του γνωστού επωνύμου στην Πάρο Συρίγος και ως ότου διακριβωθεί το αντίθετο, θα αναρτούμε στο επώνυμο Συρίγος τα περί Συρίος.
Ο Ερευνητής Jan Georg de Sirigo Jeorga αναφέρει ότι το επίθετο Συρίγος προέρχεται από την 4η σταυροφορία όπου έλαβαν μέρος Ιππότες από τις γαλλικές πόλεις Ghampagne, Blois, Orlean, Soison και Monferrat. Οι Γάλλοι Ιππότες, μαχητές, που εώς τότε δεν κατείχαν τίτλους ευγενείας, παίρνοντας το Σταυρό φέρανε τον τίτλο Sir, De.
Πρώτος ο Igor Basallo και συμπεράσματα για την προέλευση της οικογένειας: Όσον αφορά το ποιος είναι ο πρώτος Sirigo Vasallo δεν υπάρχει κατά την γνώμη του καθαρή ιστορική τεκμηριωμένη απάντηση. Το πρόβλημα είναι ότι ο θυρεός δεν ταιριάζει με το όνομα Sirigo Vasallo. Ο θυρεός είναι Γαλλικός όμως το όνομα δεν το συναντάμε στη Γαλλία ούτε τότε ούτε και σήμερα. Το όνομα είναι σλάβικο από το Igor με τον τίτλο ευγενίας Sir με αποτέλεσμα να έρθει στην σημερινή του μορφή Sir Igor > Sirigo > Συρίγος.
Η πιθανότερη εκδοχή είναι το επίθετο να είναι κλασικό βενέτικο από το Siri και την κατάληξη igo και να μην είναι σλάβικο.
Ο Θυρεός έχει τα ακόλουθα σύμβολα: Το χωρισμό του ζευγαριού (δύο περιστέρια), την υπόσχεση της αγάπης (δύο καρδιές), το στενό δεσμό (η αλυσίδα), τον προορισμό (το αστέρι της Ιερουσαλήμ) και την Κορόνα του Δούκα της Νάξου (από το 1580).
–1639. Στη διαθήκη του, το 1639, ο ιερομόναχος Ησαΐας Δαμίας αφήνει «επιτρόπους του να έχουν το μνημόσυνον του ωσάν και τους κτήτορας ήγουν τους ιδικούς του, τον τιμιώτατον   Δημογέροντα της Παροικιάς Αντωνάκη Σπυρίδον και τον τιμιώτατον Γεωργάκην Σπυρίδον και τον ευγενέστατον Ιάκωβον Ταμία και τον ευγενέστατον Ιάκωβον Συρίγον».
–1655. Το 1655 αναφέρεται σε έγγραφο η Νικολέττα Θεοδωρου Συρίγου.
Μαρτίου 1665 «Μανώλης Μουδάτσος βεβαιώνει».
–1660. Στις 4 Δεκεμβρίου 1660 αναφέρεται και υπογράφει σε έγγραφο ο Ιερομόναχος και Πνευματικός Ιερεμίας Συρίος «δια το μετόχιν της Ξεχωριανής».
–1665. Ο ιερέας Αντώνιος Συρίγος επίτροπος υπογράφει έγγραφο Κεφάλου στις 30 –1667. Το 1667 αναφέρεται σε έγγραφο ο Γεωργάκης Συρίγος.
–1714 Αύγουστος 9, Πάρος Μάρμαρα. Έδωσε εξοφλητικόν και σωστόν λογαριασμόν ο παπά-Μιχάλης Τζανιάς της Κοινότης Μαρμάρου διά το κατάστιχον που εσύναξε της απερασμένης χρονιάς (το 1713) και δεν έχει να δώσει της Κοινότητας μοναχά ρεάλια τρία ήμισυ και δώνοντας τα μένει είσαι καθάριον και σωστόν λογαριασμόν και δια το βέβαιον υπογράφουν οι προεστοί υποχειρός τους, σακελλάριος Κεφάλου Σκορδίλης, Αλέξανδρος Καμπάνης, Τζανής Μπιζάς, Πρωτοπαπάς Κεφάλου, Ο σακελλίος Κεφάλου, Παπά-Αντώνης Συρίγος επίτροπος.
–1739. Πρακτικό εκλογών κατά την Γεν. Συνέλευση στις 30 Αυγούστου 1739 απεσταλμένου των κοινών της Πάρου στην Κωνσταντινούπολη, εκλέγουν τον Νικόλαο Μαυρογένη, προκειμένου να διαπραγματευθεί τα οικονομικά θέματα του νησιού. Αναφέρεται ο παπά Μιχαήλ Συρίγος.
–1746. Απόφαση του κοινού της Παροικιάς στις 8 Μαρτίου 1746, για μετάκληση ξένων στο νησί, εξουσιοδοτούν τον καραβοκύρη Ιωάννη Λαγγούση να προσκαλέσει όσους κατοίκους άλλων μερών της Ελλάδας θα ήθελαν να εγκατασταθούν οικογενειακώς στο νησί τους. Σε όσους δέχονταν υποσχόντουσαν μειωμένη φορολογία και άλλες διευκολύνσεις, όπως κατοικίες, χωράφια κ.α., υπογράφει και ο παπά Μιχαήλ Συρίγος, λογοθέτης.
–1818. Στις 31 Μαρτίου 1818 ο οικονόμος Παροικιάς Συρίγος υπογράφει βεβαιωτικό έγγραφο.
–1825. Έγγραφο Παροικιάς, 18 Ιανουαρίου 1825 «Σμαραγδάκη γυνή ποτέ οικονόμου Παροικιάς Συρίγου».
–1827. Καταγραφή των (μερικών) χρεών των κοινοτήτων του κάθε Μέρους κοινού της Πάρου εις την Κωνσταντινούπολιν. 17 Απριλίου 1827.
Ομολογία Δετόρ Λουίζ Συρίγος Κεφάλαιον γρ. 1200.
–1980. Οικογένεια Συρίγου στο Πίσω Λιβάδι.

Συρίος: Βλέπε Συρίγος

Συριώτης: Επίθετο-πατριδωνύμιο= από την Σύρο. Σε πατριδωνυμιακά επίθετα, πολλές φορές συναντάμε να μην υπάρχουν κοινοί συγγενικοί κλώνοι, αυτό συμβαίνει διότι το μόνο κοινό που έχουν είναι ο τόπος καταγωγής μιας και το επίθετό τους ήταν άλλο και στην πορεία το πατριδωνύμιο έγινε παρατσούκλι και το παρατσούκλι επίθετο.
–1793. Σε έγγραφο στην Τζιπίδο της 18ης Οκτ. 1739 «αγορά της Εργινάκης Δημητράκη Συριώτη.

Σύψας: Καταγωγή από την Ναύπακτο.
–1984. Φαρμακοποιός Νάουσας Πάρου από το 1984 ο Αθανάσιος Σύψας.

Σφαέλος: Καταγωγή από την Κεφαλονιά. Ο κλάδος αυτός συνεχίζει σήμερα στη Νάουσα από θηλυγονία (Καλουδάς κ.α.).
19ος αιώνας, καπετάν Λουκάς Σφαέλος, ιδρυτής της Μονής του Αγ. Ανδρέα στη Νάουσα.
–1808. Στο δημοτολόγιο του 1808 του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο Στέφανος Σφαέλος.
–1826. Στις 2 Σεπτεμβρίου 1826 ο οικονόμος Εμμανουήλ Παπάζογλου υπογράφει στη Νάουσα για λογαριασμό του Σταμάτη Μπελώνια, στο πωλητήριο που αφορά στην αγορά από τον Λουκά Σφαέλο της Μονής του Αγίου Ανδρέα.
–1832. Εν Ναούση της Πάρου τη 27 Μαρτίου 1832 σε έγγραφο της σχολής του Αγίου Αθανασίου, αναφέρεται ο Γεώργιος Σφαέλος.
–1844. Σε εκλογικό κατάλογο στις 18 Μαρτίου 1844, του Δήμου Νάουσας (της επαρχίας Νάξου), υπάρχει εγγεγραμμένος ο 55χρονος κτηματίας Στέφανος Σφαέλος, ο 34χρονος ναυτικός Εμμανουήλ Σφαέλος και ο Γεράσιμος Σ. Σφαέλος 32 ετών ναυτικός.
–1859. Το 1859 ο Γιώργος Νικ. Ζουμής αγοράζει το μοναστήρι του Αγίου Ανδρέα στη Νάουσα (Κραύγα) από τους Σφαέλο και Βατιμπέλα.
–1883. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1883, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Σφαέλος Γεώργιος του Στέφανου, 53 ετών, κτηματίας από τη Νάουσα, Σφαέλος Γεράσιμος του Στέφανου, 68 ετών, κτηματίας από τη Νάουσα, Σφαέλος Γεράσιμος του Λουκά, ετών 69, κτηματίας από τη Νάουσα, Σφαέλος Κωνσταντίνος του Λουκά, 53 ετών, ναύτης από τη Νάουσα, κάτοικος εξωτερικού και Σφαέλος Σπυρίδων του Λουκά, ετών 53, ναύτης από τη Νάουσα, κάτοικος Βλαχίας (Ρουμανία).
–1885. Σε εκλογικό κατάλογο της Νάουσας του 1885, υπάρχουν εγγεγραμμένοι οι, Σφαέλος Γεώργιος του Στέφανου, 55 ετών, κτηματίας από τη Νάουσα, Σφαέλος Γεράσιμος του Στέφανου, 70 ετών, κτηματίας από τη Νάουσα, Σφαέλος Γεράσιμος του Λουκά, ετών 71, κτηματίας από τη Νάουσα, Σφαέλος Κωνσταντίνος του Λουκά, 55 ετών, ναύτης από τη Νάουσα, κάτοικος εξωτερικού και Σφαέλος Σπυρίδων του Λουκά, ετών 55, ναύτης από τη Νάουσα, κάτοικος Βλαχίας (Ρουμανία).
–1911. Εμμανουήλ Γερ. Σφαέλος, ιερέας στη Νάουσα το 1911.
–1915. Το 1915 γεννιέται η Σφαέλου Ελευθερία του Εμμανουήλ, κάτοικος Νάουσας Πάρου.
–1946. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 30 Απριλίου 1946, υπάρχει εγγεγραμμένος ο 65χρονος κάτοικος Νάουσας, Σφαέλος Εμμανουήλ του Γεωργίου, κτηματίας και ο 42χρονος ναυτικός Σφαέλος Γεώργιος του Εμμανουήλ.
–1950. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας στις 19 Αυγούστου 1950, υπάρχει εγγεγραμμένη η Βιτσαρά Μαρία, όνομα συζύγου Εμμανουήλ, όνομα πατέρα Εμμανουήλ Σφαέλος.
–1952. Σε εκλογικό κατάλογο της Κοινότητας Νάουσας του 1952, υπάρχει εγγεγραμμένη η Τριπολιτσιώτη Όλγα, όνομα συζύγου Πέτρος, όνομα πατρός Γεώργιος Σφαέλος.

Σφακιανός: Επίθετο-πατριδωνύμιο= από τα Σφακιά
–1822. Σε επιστολή των προκρίτων της Πάρου προς τους κατοίκους της 487. Ύδρας, στις 13 Απρ. 1822 υπογράφει ο Αντώνιος Σφακιανός.
–1830. Σε έγγραφο της 24ης Φεβρ. 1830 ο Γεώργιος Σφακιανός Σκορδίλης?».
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Λευκών του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 38χρονος γεωργός Αντώνιος Σφακιανός.
–1864. Στις 20 Οκτωβρίου 1864 ο 38χρονος γεωργός από την Πάρο Νικόλαος Σφακιανός, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 20χρονη Παριανή Μοσχάτη Μανουσάκη.
–1888. Στις 29 Απριλίου 1888 ο 35χρονος εργατικός; από την Πάρο Ιωάννης Ραγκούσης του Ιωάννη και της Μαρίας Ι. Σφακιανού, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 16χρονη από την Σύρο Μαρία Γενάρη, του Ιωάννη και της Μαρουλιώς Μεταξά.

Σφροΐδης ή Σφραΐδης:
–1872. Στις 21 Οκτωβρίου 1872 ο 25χρονος λεμβούχος από την Πάρο Νικόλαος Σφραΐδης [Σφροΐδης] του Γεωργίου και της Ελένης Μοστράτου, παντρεύεται στην Ερμούπολη την 17χρονη από την Νάξο Ειρήνη Μπιτζιλέου [Βιτζιλαίου], του Κωνσταντίνου και της Ελένης.

Σχοινάς: Εκ του ουσιαστικού σχοινάς, ο πλέκων σχοινιά.
–1844. Στον εκλογικό κατάλογο του Δήμου Μαρμάρων το 1844 είναι εγγεγραμμένος ο 39χρονος εργάτης Ιωάννης Σχοινάς.
–1847. Στον εκλογικό κατάλογο Μαρμάρων του 1847 είναι εγγεγραμμένος ο 42χρονος εργάτης Ιωάννης Σχοινάς.

Σωμαρίπας: Βλέπε Σομαρίπας.

Σωτηρίου:  Πατρωνυμικό επώνυμο. Το επώνυμο εκ του αρχ. Επιθ. Σωτήριος και τούτο εκ του αρχ. Ουσιαστικού σωτήρ, ο σώζων, ο απαλλάσσων από του κινδύνου, από τινος κακού. Ο παριανός κλάδος έχει καταγωγή από Σάμο.
–1948. Στα δημοτολόγια Λευκών εγγεγραμμένος το έτος 1948 ο Γενάργης του παριανού κλάδου  Θεόδωρος Σωτηρίου.


Για οικόσημα βλέπε εδώ…

2 σχόλια:

  1. Η αναφορά σας για τους Σκαραμαγκαδες είναι εντελώς ανυπόστατη και αναληθής Κατά την άποψη αυτών που σας έδωσαν τις πληροφορίες ο πατήρ Γεώργιος εφημέριος και αρχιμανδρίτης της Εκατονταπυλιανης και πρώτος εξάδελφος του παππού μου από την μητέρα μου θα πρέπει να βάφτισε τον πάτερα του παπά Φίλιππο τους θειους του παπά Νικόλα παπά Αντώνη και τον παππού μου και λοιπούς συγγενείς οι οποίοι πάλι κατά την άποψη τους ητα νόθα και δεν είχαν γονείς ( γελοίο ) Το επίθετο το παίρνει κάποιος παλαιόθεν μόνο με πράξη υιοθεσίας και ο εφημέριος μπορεί να έδινε κάποιο όνομα σαν δεύτερο και όχι επιθετο.Οι Σκαραμαγκαδες ήταν από την Χίο μεγαλέμποροι πολύτιμων υφασμάτων και προσωπικοί ραφτάδες των αυτοκρατόρων και μόνον αυτών γιατί απαγορεύετω να ράβουν άλλους εκτός απο τα ανάκτορα Έφτιαχνα ένα ειδικό μακρύ σακάκι με κοντά μανίκια επίσημο ένδυμα για τον αυτοκράτορα και τους αξιωματούχους με σύρμα και πολύτιμα υφάσματα και πολύτιμους λίθους ήταν σαν κρυφή πανοπλία για τις επίσημες τελετές το είχαν φέρει απο την Περσία εξ ου και το όνομα που τους Σκαραμαγκά.
    Δεν κατάγονται απο τους Μπαφητη αλλά οι Μπαφητη κατάγονται απο τους Σκαραμαγκαδες το Μπαφητη προφανώς είναι ο τόπος από
    όπου ήρθαν οι Σκαραμαγκαδες γιατί ταξίδευαν σε πολλά μέρη και μερικοί βρέθηκαν και στην Κύπρο στην Πάφο συγκεκριμένα και επειδή στην επαρχία προτιμούν να δίνουν παρατσούκλια ίσως έλεγαν αυτοί που ήρθαν απο την Πάφο που με τα χρόνια έγινε Μπαφο - Μπαφιτης.Καποιοι απο τους συγγενείς προτίμησαν να κρατήσουν το όνομα Μπαφητης το γιατί το ξέρουν εκείνοι.
    Αυτά για την αποκατάσταση της αλήθειας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπητή /τε ανώνυμε αναγνώστη σας ευχαριστούμε για τις πληροφορίες σας. Θα προσπαθήσουμε να τις διασταυρώσουμε για να τις καταχωρίσουμε στο blog.
      Ευχαριστούμε και πάλι

      Διαγραφή

Αλφαβητικός κατάλογος επιθέτων